အခန်း (၁၂၉-၁၃၀)

အပိုင်း ၁၂၉

ညီ ၃ ၏ လုပ်ရပ်များက သူတို့၏ မစ်ရှင်ကို ပိုလွယ်ကူစေခဲ့သော်လည်း ဤကဲ့သို့ အရေးကြီးသော အချိန်မျိုးတွင်ပင် အာဏာလုရန် ကြံစည်နေကြသေးသည်မှာ စိတ်ပျက်စရာ ကောင်းလှသည်။ ထို့ကြောင့် စုရှီက ညီ ၃ နှင့် ညီ ၄ တို့၏ စကားဝိုင်းကို သူမ၏ ခင်ပွန်းထံ ပြန်ပြောပြလိုက်သည်။

ဘေးတွင် ဆောင့်ကြောင့်ထိုင်နေသော ရှီးယန်နန်လည်း စုရှီ ပြန်ပြောသည်ကို နားထောင်နေသည်။ သူမ ပြောပြီးနောက် သူ တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်သည်။

"ခေါင်းဆောင်၊ ဒါ အခွင့်အရေးကောင်းပဲ"

ရှဲ့ကျန်း နားလည်လိုက်သည်။ အကယ်၍ ညီ ၃ က ကင်းလှည့်အဖွဲ့များကို အင်အားဖြည့်ရန် ပြန်လာခဲ့လျှင် ရန်သူများကို တိတ်တဆိတ် ချေမှုန်းရန် လွယ်ကူတော့မည် မဟုတ်ပေ။

ရှဲ့ကျန်း အနောက်သို့ လက်ဖြင့် အချက်ပြလိုက်ရာ ညဘက် အမြင်အာရုံကောင်းသော စစ်သားများ ထရပ်ပြီး စတင် လှုပ်ရှားကြသည်။ အမှောင်ထုကို အကာအကွယ်ယူပြီး အရိပ်များကဲ့သို့ တိတ်တဆိတ် ရွေ့လျားနေသော ထိုလူစုသည် မီတာ ၅၀၀ ခန့်အကွာရှိ ရန်သူ့ အဓိက စခန်းဆီသို့ စတင် ဦးတည်လိုက်ကြသည်။

သူတို့ ရှေ့ဆက်သွားနေစဉ် ရှဲ့ကျန်းက လက်သင်္ကေတများကို အဆက်မပြတ် ပြောင်းလဲနေပြီး မကြာမီ သူ့နောက်မှ စစ်သား ဒါဇင်ပေါင်းများစွာသည် ငါးယောက်တစ်ဖွဲ့ အဖွဲ့ငယ်များအဖြစ် ကွဲထွက်သွားကြသည်။ သူတို့သည် ဖြည်းဖြည်းချင်း ဖြန့်ခွဲလိုက်ပြီး အကွာအဝေးကို ထိန်းထားကြသည်။ စုရှီသည် သတိထားပြီး ခင်ပွန်းသည်၏ အနောက်တည့်တည့်တွင် နေလိုက်သည်။ သူတို့ အဖွဲ့တစ်ခုတည်းသာ လူ ခြောက်ယောက် ပါဝင်သည်။

မြေပြင်ပေါ်တွင် တွားသွားရင်း အခြား အဖွဲ့ကိုးဖွဲ့ ဧရိယာထဲသို့ အောင်မြင်စွာ ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်ပြီးကြောင်း သေချာစေပြီးနောက် ရှဲ့ကျန်းသည် သူ့နောက်မှ လူများကို လက်ဖြင့် အချက်ပြလိုက်သည်။ သူသည် ရိုင်ဖယ်သေနတ်ကို အဆင်သင့် ကိုင်ဆောင်ထားပြီး ရှေ့မှ ဦးဆောင်သွားသည်။

စုရှီသည် ဤကဲ့သို့သော မစ်ရှင်မျိုးတွင် ပထမဆုံးအကြိမ် ပါဝင်ခြင်း ဖြစ်သည်။ တင်းမာမှုကြောင့် သူမ၏ လက်ဖဝါးများ ချွေးထွက်နေသည်။ သာမန်လူတစ်ယောက်အနေဖြင့် အထူးသဖြင့် အရေးကြီးသော အချိန်မျိုးတွင် ဤမျှ ကြီးမားသော စစ်ဆင်ရေးကြီးကြောင့် စိတ်လှုပ်ရှားမိသည်မှာ မဆန်းပေ။

သို့သော် သူမ အသက်ရှူနှုန်းနှင့် ခြေလှမ်းများကို ထိန်းညှိရန် ကြိုးစားပြီး ခင်ပွန်းသည်၏ နောက်တွင် ကပ်လိုက်ရန် သေချာ ဂရုစိုက်လိုက်သည်။ သူမ သူတို့ကို နှောင့်နှေးစေ၍ မဖြစ်ပါ။ သူမ အမှားလုပ်မိ၍ ခင်ပွန်းသည်နှင့် အခြားသူများကို အန္တရာယ် ဖြစ်စေမည့် အတွေးကို သူမ သည်းမခံနိုင်ပေ။

ထိုအချိန်တွင် စုရှီသည် နောက်တန်း၌ ဆရာဝန်အဖြစ် လုပ်ကိုင်ခြင်းနှင့်သာ ပိုကိုက်ညီသည်ဟူသော ယုံကြည်ချက်ကို ထပ်၍အတည်ပြုလိုက်မိသည်။

ရုတ်တရက် ရှေ့မှ အသက်ရှူသံ နှစ်ခုကို ထောက်လှမ်းမိသဖြင့် စုရှီ၏ နားရွက်များ လှုပ်ရှားသွားခဲ့သည်။ သူမ အချက်ပြရန် ပြင်လိုက်ချိန်မှာပင် ရှဲ့ကျန်းက ပုံမှန်မဟုတ်မှု တစ်ခုကို သတိထားမိပြီး ဖြစ်သည်။ သူသည် သူမ နားမလည်သော လက်သင်္ကေတ အချို့ဖြင့် အမြန် အချက်ပြလိုက်ရာ စစ်သားနှစ်ဦးသည် သူမ သတိထားမိသော အသံလာရာ လမ်းကြောင်းဆီသို့ တိတ်တဆိတ် ရွေ့လျားသွားကြသည်။

မကြာမီ သဲ့သဲ့ကြားရသော ကျိုးပဲ့သံ နှစ်ချက်ကို စုရှီ ကြားလိုက်ရပြီး စစ်သားများက သေနတ်မပစ်ခဲ့ကြောင်း သဘောပေါက်လိုက်သည်။ ထိုအစား သူတို့က ရန်သူများ၏ လည်ပင်းကို လျင်မြန်စွာ ချိုးလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

နောက်ဆက်တွဲ ဖြစ်ပျက်ခဲ့သည်မှာ ထိပ်တန်း စစ်သားများ ဖြစ်ခြင်း၏ အဓိပ္ပာယ်ကို ပြသလိုက်ခြင်းပင်၊ သစ်ကုလားအုတ်များကဲ့သို့ လျင်မြန်ပြီး သူတို့၏ လှုပ်ရှားမှုများက လျှပ်စီးကဲ့သို့ မြန်ဆန်လှသည်။ သူတို့ ရောက်လေရာ ရန်သူများမှာ အသံထွက်ခွင့်ပင် မရလိုက်ကြပေ။ စုရှီသည် အနောက်မှ ကပ်လိုက်ရင်း အံ့သြမှင်သက်စွာ ကြည့်နေမိသည်။ ဒါသည် ပြောင်မြောက်ပြီး အပြစ်ဆိုဖွယ်ရာ မရှိသော လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်မှု ဖြစ်သည်။ ရင်သပ်ရှုမောဖွယ်ရာ မြင်ကွင်းပင်။

ဒါက စုရှီအတွက် သူမ၏ ခင်ပွန်း မစ်ရှင်တစ်ခုတွင် လှုပ်ရှားနေသည်ကို ပထမဆုံးအကြိမ် မြင်ဖူးခြင်းလည်း ဖြစ်သည်။ သူသည် တည်ငြိမ်ပြီး အေးဆေးကာ အနည်းငယ် ဂရုမစိုက်သလိုပင် ရှိသည်။ သို့သော် သူရှိနေသရွေ့ မဖြစ်နိုင်တာ ဘာမှမရှိဘူးဟု ခံစားရစေသော ခွန်အားနှင့် ယုံကြည်မှုတို့ သူ့ထံတွင် ရှိနေသည်။

ပြင်ပ အားသာချက်များကို အားကိုးရသော သူမနှင့် မတူဘဲ ဤစစ်သားများသည် တကယ့် အစစ်အမှန်များ ဖြစ်ကြောင်း သူမ နားလည်လိုက်သည်။ သူတို့သည် ဤနေရာသို့ ရောက်ရန် သူတို့၏ သွေးနှင့် ချွေးများဖြင့် မနားတမ်း ကြိုးစားခဲ့ကြသူများ ဖြစ်သည်။

ထိုအချိန်တွင် စုရှီသည် သူမ၏ စောစောက စိတ်လှုပ်ရှားမှုများကို မေ့ပျောက်သွားခဲ့သည်။ ထိုအစား သူမ၏ ရင်ထဲတွင် ရင်ဘတ်ထဲမှ ဖောက်ထွက်လုမတတ် လွှမ်းမိုးသော ခံစားချက်တစ်ခု ပြည့်နှက်လာသည်။

ထိုခံစားချက်မှာ ဂုဏ်ယူမှု ဖြစ်ကြောင်း သူမ နားလည်လိုက်သည်။ သူမ၏ တိုင်းပြည်မှ စစ်သည်တော်များ၏ ခွန်အားအတွက် ဂုဏ်ယူခြင်း ဖြစ်သည်။

သူမ မပါလျှင်တောင် သူတို့သည် Z နိုင်ငံ၏ စစ်သားများ ဖြစ်သောကြောင့် မစ်ရှင်ကို ပြီးပြည့်စုံစွာ ပြီးမြောက်လိမ့်မည်ဟု စုရှီ ယုံကြည်လိုက်သည်။

အဖွဲ့ဆယ်ဖွဲ့သည် ဆက်ရှင်းလင်းရင်း ကျောက်တုံးအိမ်များကို တစ်လုံးပြီးတစ်လုံး သိမ်းပိုက်လာကြသည်။ ယခု သူတို့သည် စောစောက ပေါ်တင်ဖြစ်နေချိန်ထက် ပိုမးဘေးကင်းပြီး လုံခြုံနေပြီ ဖြစ်သည်။ မိနစ် ၂၀ ကြာပြီးနောက် သူတို့သည် ညအမှောင်ကို အကာအကွယ်ယူ၍ ရန်သူ့တပ်ဖွဲ့ဝင် ထက်ဝက်ကျော်ကို ချေမှုန်းပြီး ဖြစ်သည်။

ဤစစ်ဆင်ရေးတွင် သူမ၏ အခန်းကဏ္ဍကို စုရှီ မေ့လုနီးပါး ဖြစ်နေချိန်တွင် ရုတ်တရက် သူမ တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်သည်။

"ရှေ့မှာက ညီ ၃ ရဲ့ အခန်း"

ဒါက သူတို့ သတ်ပစ်လို့မဖြစ်သော အရေးကြီး ပစ်မှတ်ဖြစ်ကြောင်း ရှဲ့ကျန်း ချက်ချင်း နားလည်လိုက်သည်။ သူ လျင်မြန်စွာ လက်ဖြင့် အချက်ပြလိုက်ရာ သူ့နောက်မှ စစ်သားများလည်း လိုက်လုပ်ပြီး အသံတိတ်ကိရိယာများကို ထုတ်လိုက်ကြသည်။

အဖွဲ့သည် ညီ ၃ နှင့် ညီ ၄ တို့၏ အခန်းဆီသို့ မသွားမီ အခြား ရန်သူနှစ်ဦးကို အမြန် ရှင်းလင်းလိုက်သည်။

သူတို့ ခြောက်ဦး ကျောက်တုံးအိမ်အပြင်ဘက်တွင် ဝပ်လိုက်သည်နှင့် ရှဲ့ကျန်းသည် သူ့လူ သုံးဦးကို လက်ဖြင့် အချက်ပြလိုက်သည်။ သူက တစ်ဖက်ကို ညွှန်ပြလိုက်ရာ စစ်သားသုံးဦးသည် တိတ်တဆိတ် နေရာယူလိုက်ကြသည်။ ကိုယ်ကို နှိမ့်ချပြီး တိတ်ဆိတ်စွာ ဝပ်လျက် ရှဲ့ကျန်းတို့ အဖွဲ့ကဲ့သို့ပင် စက်ဝိုင်းခြမ်းပုံစံ နေရာယူလိုက်ကြသည်။

စစ်သားတစ်ဦးက ကျန်သူများကို ကျောပေးကာ အနောက်ဘက်သို့ သေနတ်ချိန်ထားသည်။ နောက်ထပ် စစ်သားတစ်ဦးက ဘယ်ဘက်သို့ သေနတ်ချိန်ထားပြီး တတိယမြောက် စစ်သားက ရှဲ့ကျန်းတို့နှင့် မျက်နှာချင်းဆိုင်တွင် သစ်သားတံခါးအနောက်ရှိ ကျောက်ခန်းကို မျက်နှာမူလျက် နေရာယူထားသည်။

ရှဲ့ကျန်းနှင့် မျက်နှာချင်းဆိုင်ရှိ စစ်သားက မျက်လုံးချင်းဆုံကာ တည်ငြိမ်စွာ ခေါင်းညိတ်ပြသည်။ ရှဲ့ကျန်း က ပြန်လည် အချက်ပြလိုက်ရာ ထိုစစ်သားက တံခါးကို ခေါက်လိုက်သည်။ အတွင်းမှ စကားပြောသံများ ချက်ချင်း ရပ်တန့်သွားသည်။

ခေတ္တ တိတ်ဆိတ်သွားပြီးနောက် စုရှီသည် ညီ ၄ ၏ အသံကို မှတ်မိလိုက်သည်။ သူ့အသံက အက်ကွဲပြီး နက်ရှိုင်းကာ ကျယ်လောင်စွာ ဆဲဆိုလိုက်သည်။

"ဘယ်ကောင်လဲကွ"

စစ်သားက လေသံကို အနည်းငယ် ပြင်ပြောလိုက်သည်။

"ဆရာကြီးက ခင်ဗျားကို ခေါ်ခိုင်းလိုက်လို့ပါ"

အထဲတွင် ညီ ၄ သည် မည်သည့် သံသယမှ မဝင်ပေ။ သူ ထရပ်ရင်း ကျိန်ဆဲလိုက်ပြီး သူ့ဝမ်းကွဲကို တိုးတိုး ပြောလိုက်သည်။

"မင်း အရင်ပြန်နှင့်။ ငါ ဆရာကြီးဆီ သွားပြီးရင် မင်းဆီ လာခဲ့မယ်"

ထို့နောက် သစ်သားတံခါးဆီသို့ ဦးတည်လာသော ခြေသံနှစ်ခုကို အားလုံး ကြားလိုက်ရသည်။

နားထောင်နေရင်း စုရှီ မသိစိတ်ဖြင့် သေနတ်ကို တင်းကျပ်စွာ ဆုပ်ကိုင်လိုက်မိသည်။ တံခါးပွင့်လာသော တကျွီကျွီအသံက တိတ်ဆိတ်သော ညတွင် ပဲ့တင်ထပ်သွားသည်။ အရပ်ရှည်ပြီး တောင့်တင်းခိုင်မာသော ညီ ၄ က ပထမဆုံး ထွက်လာကာ တံခါးပွင့်သည်နှင့် သူက အော်ပြောလိုက်သည်။

"ဆရာကြီးက ငါ့ကို လိုချင်လို့... အွပ်"

သူ စကားမဆုံးမီ ပုကွကွ ပုံစံနှင့် ညီ ၃ က သူ့နောက်မှ ကပ်လိုက်လာခဲ့သည်။ သို့သော် သူ အပြင်ထွက်ရန် ပြင်လိုက်ချိန်မှာပင် သူ ကြောင်သွားသည်။ ညီ ၄ စကားပြော ရပ်သွားသည်ကို သူ သတိထားမိလိုက်သည်။ ညီ ၃ က စူးစမ်းချင်စိတ်ဖြင့် လှမ်းပြီး သူ့ကို တွန်းလိုက်သည်။

ထိုအသာအယာ တွန်းလိုက်မှုကြောင့် ညီ ၄ ၏ ကြီးမားသော ကိုယ်လုံးကြီးသည် မျက်နှာနှင့် ကြမ်းပြင် မိတ်ဆက်လျက် လဲကျသွားသည်။

ညီ ၃ တုံ့ပြန်ရန် အချိန်မရလိုက်ခင် သူ့ဘေးဘက်မှ စူးရှသော နာကျင်မှုကို ခံစားလိုက်ရသည်။ အမှောင်ထဲတွင် စစ်ဝတ်စုံပုံစံကို တစွန်းတစ မြင်လိုက်ရသော်လည်း အချိန်နှောင်းသွားခဲ့ပြီပင်။ သူ သတိလစ်မေ့မြောသွားချိန်တွင် သူ့နောက်ဆုံး အတွေးက စကားလုံး တစ်လုံးတည်းသာ ဖြစ်သည်။

"သွားပြီ"

သူတို့နှစ်ဦးလုံး လဲကျသွားကြောင်း အတည်ပြုပြီးနောက် ရှဲ့ကျန်းနှင့် စောစောက လှုပ်ရှားခဲ့သော စစ်သားတို့သည် တစ်ယောက်လျှင် လူတစ်ဦးစီကို ဆွဲကာ စတုတ္ထမြောက် အကြီးအကဲ၏ ကျောက်တုံးအိမ်ခန်းထဲသို့ လျင်မြန်စွာ ဝင်ရောက်သွားကြသည်။ စုရှီနှင့် အခြားသူများလည်း အနောက်မှ ကပ်လိုက်လာကြသည်။

လူများကို ကြမ်းပြင်ပေါ်သို့ ပစ်ချလိုက်သည်နှင့် စစ်သားနှစ်ဦးသည် တတိယနှင့် စတုတ္ထမြောက် အကြီးအကဲများထံမှ လက်နက်များကို လျင်မြန်စွာ သိမ်းဆည်းလိုက်သည်။ ထို့နောက် မမျှော်လင့်ထားသော ကိစ္စများ မဖြစ်ပေါ်စေရန် သူတို့ကို ကြိုးများဖြင့် တုပ်နှောင်လိုက်ကြသည်။

ထိုအချိန်တွင် ပြင်ပမှ စူးရှသော လေချွန်သံတစ်ခု ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာပြီးနောက် "ဒိုင်း ဒိုင်း ဒိုင်း" ဟူသော သေနတ်သံများ ကျယ်လောင်စွာ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

အားလုံး အလိုအလျောက် တောင့်တင်းသွားကြပြီး စစ်သားတစ်ဦးက တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်သည်။

"ခေါင်းဆောင်၊ တစ်ယောက်ယောက် ပေါ်သွားပြီထင်တယ်"

ရှဲ့ကျန်း၏ အကြည့်က ဂရုမစိုက်သလို ရှိနေပြီး အခြေအနေကြောင့် အံ့သြပုံမရပေ။

"ငါတို့က သူတို့ကို အလယ်ဗဟိုရောက်အောင် ထောင့်ကပ်လိုက်ပြီလေ။ ဒီမှာက လူတွေ သိပ်သည်းနေတော့ တစ်ယောက်ယောက် ပေါ်သွားတာက ပုံမှန်ပါပဲ"

သူပြောပြီးသည်နှင့် ပြင်ပတွင် ရုတ်ရုတ်သဲသဲ ဖြစ်သွားပြီးနောက် ပြေးလွှားသံများနှင့် ဆဲဆိုသံများ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။ ရံဖန်ရံခါတွင် သစ်သားသေတ္တာသေနတ် ပစ်ခတ်သံများလည်း ရောနှောပါဝင်နေသည်။

"သောက်ကျိုးနည်း။ ကင်းလှည့်တဲ့အဖွဲ့ ဘာဖြစ်နေတာလဲ။ စစ်တပ်က အိမ်နားအထိ ရောက်နေပြီ၊ သူတို့က အခုမှ သတိထားမိကြတယ်"

"... ကျွတ်စ်၊ ကင်းလှည့်ဖို့က တတိယအကြီးအကဲရဲ့ တာဝန်လို့ ငါမှတ်မိတယ်။ သူ ဘယ်ချောင်ရောက်နေတာလဲ။ ငါ သတ်ပစ်လိုက်မယ်"

"တော်စမ်း။ အခုအချိန်မှ လာငြင်းနေလို့ ဘာအကြောင်းထူးမှာလဲ။ ပေါက်ကရတွေ ပြောမနေဘဲ မြန်မြန်လုပ်၊ လျှို့ဝှက်ခန်းထဲက ဖိုင်တွေကို ဖျက်ဆီးဖို့ ငါ့နောက်လိုက်ခဲ့"

ထိုသည်က စုရှီ သိကျွမ်းသော ခေါင်းဆောင်၏ ရင်းနှီးနေသော အသံဖြစ်သည်။

"ဒိုင်း ဒိုင်း ဒိုင်း"

"အား...!"

"ငါ အရှုံးပေးပါပြီ၊ ငါ အရှုံးပေးပါပြီ... အား...!"

အကူအညီပေးရန် အဖွဲ့ကို ဦးဆောင်သွားဖို့ ပြင်ဆင်နေသော ရှဲ့ကျန်း၏ လက်မောင်းကို စုရှီ လှမ်းဆွဲပြီး အရေးတကြီး ပြောလိုက်သည်။

"မြန်မြန်။ သူတို့ ဖိုင်တွေကို ဖျက်ဆီးတော့မယ်"

ရှဲ့ကျန်း၏ မျက်နှာထားက တင်းမာသွားပြီး ဇနီးသည်ကို သူ့နောက်တွင်ထား၍ အလိုအလျောက် ကာကွယ်လိုက်သည်။

"လမ်းပြပေး။ ငါတို့ ဖိုင်တွေကို အရင် ကာကွယ်ရမယ်။ တစ်၊ နှစ်၊ သုံး၊ ငါ့နောက်လိုက်ခဲ့။ လေး၊ ငါး၊ ဒီမှာနေပြီး ဒီနှစ်ယောက်ကို စောင့်ကြည့်ထား။ သူတို့ကို အရှင်ထားထားစေချင်တယ်"

လေးနှင့် ငါးဟု နံပါတ်စဉ်တပ်ထားသော အဖွဲ့ဝင်များက တညီတညွတ်တည်း ပြန်ဖြေလိုက်ကြသည်။"မစ်ရှင်ကို အောင်မြင်အောင် လုပ်ဆောင်ပါ့မယ်"

အမိန့်ပေးပြီးနောက် ရှဲ့ကျန်းသည် ကျန်ရှိသော အဖွဲ့ဝင်များကို ဦးဆောင်ပြီး စုရှီ ညွှန်ပြသော လမ်းကြောင်းအတိုင်း လျင်မြန်စွာ ဦးတည်သွားခဲ့ကြသည်။

လျှို့ဝှက်ခန်းသို့ အပြေးသွားနေစဉ် သူတို့ ပေါ်သွားမည်ကို ဂရုမစိုက်ကြတော့ဘဲ သေနတ်သံများနှင့် ပရမ်းပတာ အခြေအနေများကြားတွင် တွန့်ဆုတ်မနေဘဲ ဖြတ်သန်းသွားကြသည်။

ရံဖန်ရံခါတွင် ရဲဘော်များအတွက် ပစ်ကူပေးရန် သေနတ် ကိုင်ဆောင်ထားသူများကို ချောင်းမြောင်းပစ်ခတ်ကြသည်။ ရန်သူများ၏ ဖရိုဖရဲ ပစ်ခတ်မှုများနှင့် မတူဘဲ သူတို့ ဆုတ်ခွာနေစဉ်တွင်ပင် သူတို့၏ ပစ်ခတ်မှုတိုင်းက တိကျသေချာပြီး ရန်သူ့ရင်ထဲသို့ ကြောက်ရွံ့မှု ရိုက်သွင်းနိုင်လောက်အောင် ပစ်မှတ်ကို ထိမှန်သည်။

ဤတိကျမှုကြောင့် မကြာမီ ရန်သူများက သူတို့အပေါ် အာရုံစိုက်လာကြသည်။ သူတို့၏ ဦးတည်ရာကို မြင်သောအခါ ခေါင်းဆောင်ငယ်တစ်ဦးက သူ့ထင်မြင်ယူဆချက် မှားသည် မှန်သည်ကို ဂရုမစိုက်တော့ဘဲ မကောင်းသော ခံစားချက်တစ်ခုကို အလိုအလျောက် ခံစားလိုက်ရသည်။

သူတို့အုပ်စုသည် "တစ်ယောက်ကို လွတ်ပေးလိုက်တာထက် အယောက်တစ်ထောင် မှားသတ်လိုက်တာ ပိုကောင်းတယ်" ဟူသော မူဝါဒကို အမြဲ ကျင့်သုံးကြသည်။ ကျောက်တုံးနောက်တွင် ပုန်းနေသော ခေါင်းဆောင်က ရက်စက်စွာ စိုက်ကြည့်ပြီး ရှဲ့ကျန်း ရှိရာဘက်သို့ ကျည်ဆန်များ တရစပ် ပစ်ခတ်လိုက်သည်။

"အဲဒီကောင်စုတ်တွေကို လွတ်မသွားစေနဲ့... ဒိုင်း" ထိုလူက အော်လိုက်သော်လည်း သူ စကားမဆုံးခင်မှာပင် စုရှီနှင့်အတူ အလျင်အမြန် ရှောင်တိမ်းလိုက်သော ရှဲ့ကျန်းက သေနတ်ဖြင့် ပြန်ပစ်ခတ်လိုက်ရာ ထိုလူ၏ ခေါင်းက ပွင့်ထွက်သွားခဲ့သည်။

ဖြစ်ပျက်မှု တစ်ခုလုံးက အလွန်လျင်မြန်လွန်းသဖြင့် ခေါင်းဆောင်သည် စကားပင် မဆုံးလိုက်ဘဲ အသံတိတ်သွားလိမ့်မည်ဟု မည်သူမျှ မထင်ထားခဲ့ကြပေ။

သွေးများ ပန်းထွက်လာပြီး အနီးအနားတွင် ဝပ်နေသော လူအနည်းငယ်အပေါ်သို့ စင်သွားသဖြင့် သူတို့ ခေတ္တမျှ ကြောင်အမ်းသွားကြသည်။

သူတို့ သတိပြန်ဝင်လာပြီး ကြောက်လန့်တကြား လက်တုံ့ပြန်ရန် ကြိုးစားသောအခါ ရှဲ့ကျန်းနှင့် သူ့အဖော်သုံးဦးက သူတို့ကို ပြန်လည် တိုက်ခိုက်ရန် အခွင့်အရေး မပေးတော့ပေ။

နောက်ထပ် "ဒိုင်း ဒိုင်း ဒိုင်း" ဟူသော အသံများ ထွက်ပေါ်လာပြီးနောက် သူတို့နှင့် မျက်နှာချင်းဆိုင်ရှိ ရန်သူများ လုံးဝ အသံတိတ်သွားကြသည်။

တိုက်ခိုက်ပြီးနောက် သူတို့ အချိန်ဖြုန်းမနေကြတော့ပေ။

စောစောက တိုက်ပွဲစတင်သည်နှင့် ဤသူများသည် ပရော်ဖက်ရှင်နယ် စစ်သားများ မဟုတ်ကြဘဲ သူတို့နှင့် ယှဉ်လျှင် တကယ့် တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည် မရှိကြောင်း ရှဲ့ကျန်း သဘောပေါက်လိုက်သည်။ ထို့ကြောင့် သူက ကျန်ရှိသော ရဲဘော်လေးဆယ်ခန့်ကို ကျန်သည့်ကိစ္စများ ဖြေရှင်းရန် တာဝန်ပေးထားခဲ့ပြီး စုရှီ ပြောသော မှတ်တမ်းခန်းသို့ သွားရန် အခြားသုံးဦးကို အမြန် ခေါ်ထုတ်လာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

အဓိက ဦးစားပေးသည် စာရွက်စာတမ်းများ ဖြစ်ပြီး ကျန်တာ ဘာမှ အရေးမကြီးပေ။

ထို့အပြင် ဤနေရာမှ ခေါင်းဆောင်သည်လည်း စာရွက်စာတမ်းများ ဖွက်ထားသော လျှို့ဝှက်ခန်းသို့ သွားနေကြောင်း စုရှီက ပြောပြထားသည်။

သူတို့ အရှေ့သို့ အပြေးသွားကြပြီး မကြာမီ စုရှီ ပြောပြထားသော လျှို့ဝှက်မှတ်တမ်းခန်း တည်နေရာသို့ ရောက်ရှိသွားကြသည်။

အံ့သြစရာကောင်းသည်မှာ လျှို့ဝှက်ခန်းသည် သူတို့ ထင်ထားသကဲ့သို့ ဖုံးကွယ်မနေခြင်းပင်။ ထိုအစား မီတာ ဒါဇင်အနည်းငယ်အကွာတွင် မြင့်မားစွာ တည်ရှိနေပြီး ရှင်းလင်းစွာ မြင်တွေ့နေရသည်။ အဝေးမှကြည့်လျှင် နှစ်ထပ် သို့မဟုတ် သုံးထပ်ခန့် မြင့်သော ကြီးမားသည့် ကျောက်တုံးကြီးတစ်ခုနှင့် တူနေသည်။

ထိုအရာသည် ကျောက်ဆောင်ကို ထွင်းထုထားသော ကျောက်တုံးအိမ်တစ်ခု ဖြစ်သည်။ အောက်ခြေတွင် အခန်းများ မရှိဘဲ အပေါ်ထပ်ကို ကျောက်ခန်းတစ်ခုအဖြစ် ထွင်းထုထားခြင်း ဖြစ်သည်။ လှေကားများကို ကျောက်တုံးအိမ်၏ အပြင်ဘက်တွင် တည်ဆောက်ထားသည်။

ကံဆိုးစွာဖြင့် သူတို့ ခြေတစ်လှမ်း နောက်ကျသွားခဲ့သည်။ သူတို့ ရောက်သွားချိန်တွင် လှေကားပေါ်၌ သေနတ်များ ကိုင်ဆောင်ထားသော လူ ၂၀ ကျော် နေရာယူထားပြီး ဖြစ်သည်။ ရှေ့ဆုံးမှ လူက မီးတုတ်ကို ကိုင်ထားပြီး တံခါးဖွင့်ပြီးသည်နှင့် အရာအားလုံးကို မီးရှို့ပစ်ရန် မီးတုတ်ကို အထဲသို့ ပစ်ထည့်မည်ဟု ကျယ်လောင်စွာ အော်ဟစ်နေသည်။

သူတို့က စာရွက်စာတမ်း အားလုံးကို ဖျက်ဆီးရန် ကြိုးစားနေကြသည်ပင်။

ဒီလို အဖြစ်ခံ၍ မဖြစ်ပေ။ မီတာ ဒါဇင်ပေါင်းများစွာ အကွာအဝေးမှ ရှဲ့ကျန်း လက်မြှောက်ပြီး သေနတ်ဖြင့် ပစ်ခတ်လိုက်ရာ မီးတုတ်သည် ချက်ချင်း အပိုင်းပိုင်း ကြေမွသွားခဲ့သည်။

ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာသော သေနတ်သံကြောင့် ရန်သူ့ဘက်မှ သူလျှိုများ လန့်သွားပြီး ချက်ချင်း အထူးသတိရှိသွားကြသည်။ သူတို့ မီးတုတ်ကို အောင်မြင်စွာ ငြှိမ်းသတ်နိုင်ခဲ့သော်လည်း ရှဲ့ကျန်းနှင့် သူ့အဖွဲ့၏ တည်နေရာကိုလည်း ဖွင့်ချလိုက်သလို ဖြစ်သွားခဲ့သည်။ ရန်သူအားလုံးက သေနတ်များကို မောင်းတင်ပြီး စုရှီနှင့် အခြားသူများထံ ချိန်ရွယ်လိုက်ကြသည်။

မီးတုတ်ကိုင်ထားသောသူမှာ စာရွက်စာတမ်းများကို ဖျက်ဆီးရန် ပထမဆုံး ပြေးလာခဲ့သော အစ်ကိုကြီးမှလွဲ၍ အခြားသူမဟုတ်ပေ။ Z နိုင်ငံ စစ်သားများ ဤမျှ မြန်မြန် ရောက်လာလိမ့်မည်ဟု သူ မထင်ထားခဲ့ပေ။ သူတို့လူထဲမှ တစ်ယောက်ယောက်က သစ္စာဖောက်ပြီး သတင်းပေးလိုက်သည်မှာ သေချာသည်ဟု သူ စိတ်ထဲတွင် ကျိန်ဆဲလိုက်သည်။ သို့မဟုတ်လျှင် သူတို့ ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ဒီလောက်မြန်မြန် ခြေရာခံမိနိုင်မှာလဲ။

ထိုအချိန်သည် သတင်းပေါက်ကြားမှု အရင်းအမြစ်ကို လိုက်ရှာရမည့်အချိန် မဟုတ်ပေ။ ထိပ်တန်း ဦးစားပေးမှာ စာရွက်စာတမ်းများကို ဖျက်ဆီးရန် ဖြစ်သည်။ မီးတုတ် မရှိတော့သဖြင့် သူတို့ သေနတ်များကိုသာ အားကိုးရတော့မည်။

မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်း သူ့စိတ်ထဲတွင် အတွေးပေါင်းများစွာ ဖြတ်သန်းသွားသည်။

အစ်ကိုကြီးသည် ညီငယ်ကို ဆွဲယူပြီး သူ့ကိုယ်သူ ကာကွယ်ရန် ရှေ့တွင်ထားလိုက်သည်။ လှေကားပေါ်သို့ ပြေးတက်ရင်း သူ အော်ပြောလိုက်သည်။

"သောက်ကျိုးနည်း၊ မင်းတို့တွေက ငတုံးတွေလား။ သူတို့ကို သေအောင်ပစ်လေ"

သူ့အော်သံကြောင့် လူ ၂၀ ခန့် သတိပြန်ဝင်လာကြသည်။ ရန်သူ၏ တည်နေရာ အတိအကျကို ရှင်းလင်းစွာ မမြင်ရသော်လည်း စုရှီနှင့် သူမ၏ အဖွဲ့ရှိရာ ဘက်သို့ စုပေါင်း၍ ရမ်းသန်းပစ်ခတ်ခြင်းကို မတားဆီးနိုင်ခဲ့ပေ။

အမြောက်စာ ခယ်မလေးအဖြစ် ကူးပြောင်းသွားခြင်း

အပိုင်း ၁၃၀

ထိုအချိန်၌ ရှဲ့ကျန်းသည် စုရှီကို ပုန်းနေရန်နှင့် မလှုပ်ရှားရန် အမိန့်ပေးလိုက်သည်။ ထို့နောက် သူ့နောက်မှ စစ်သားဘက်သို့ လှည့်ပြီး တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်သည်။

"နံပါတ် သုံး၊ ငါတို့ကို ကာပေးထား။ ဘယ်သူ့ကိုမှ လျှို့ဝှက်ခန်းထဲ အဝင်မခံနဲ့။ နံပါတ် နှစ်၊ ငါ့နောက်လိုက်ခဲ့"

ထိုသို့ပြောပြီးသည်နှင့် ရှဲ့ကျန်းသည် မြှားတစ်စင်းကဲ့သို့ ရှေ့သို့ ပြေးထွက်သွားခဲ့သည်။ ကြီးထွားလာသော မီးတောက်များကြားတွင် လျင်မြန်စွာ ရွေ့လျားရင်း သူနှင့် နံပါတ် နှစ်တို့သည် မယုံနိုင်လောက်အောင် လျင်မြန်ဖျတ်လတ်မှုဖြင့် ပစ်ခတ်မှုများကို ရှောင်တိမ်းကာ လျှို့ဝှက်ခန်းဆီသို့ ဦးတည်သွားကြသည်။

ထိုအချိန်တွင် ကျန်ရစ်ခဲ့သော နံပါတ် သုံးသည် အားသွင်းထားသော သစ်သားသေတ္တာသေနတ်ကို တပ်ဆင်ပြီး ကျောက်တုံးကြီးတစ်ခုနောက်တွင် အကာအကွယ်ယူလိုက်သည်။ သူက တရစပ် ပစ်ခတ်လိုက်သဖြင့် ရှဲ့ကျန်း ကို ချိန်ရွယ်ထားသော ရန်သူများ သူတို့၏ ဦးတည်ရာကို ပြောင်းလဲသွားစေသည်။

ကျောက်တုံးနောက်တွင် ပုန်းနေသော စုရှီ သည် သူတို့ရှေ့ရှိ ကျောက်ဆောင်များကို ကျည်ဆန်များ ထိမှန်သော "ဒိုင်း ဒိုင်း ဒိုင်း" အသံများကို ကြားလိုက်ရသည်။ ထို့နောက် နံပါတ် သုံးသည် ရှဲ့ကျန်းနှင့် အခြားသူများကို ကာကွယ်ပေးရန် သူ့ခန္ဓာကိုယ် အပေါ်ပိုင်းကို မဆင်မခြင် ဖော်ထုတ်ထားပြီး သူ့လုံခြုံရေးကို ဂရုမစိုက်သလို ဖြစ်နေသည်ကို သူမ တွေ့လိုက်ရသည်။ သူမ အော်ပြောလိုက်သည်။

"နံပါတ် သုံး။ လှေကားနားက နေရာကို ငါတာဝန်ယူလိုက်မယ်။ သူတို့ကို အဝင်မခံဘူး။ ပုန်းနေလိုက်"

ထိုသို့ ပြောပြီးနောက် စုရှီသည် ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် တည်ငြိမ်အောင် အတင်းအကျပ် ထိန်းလိုက်သည်။ သူမ၏ ချိန်ရွယ်မှုက ထက်မြက်ပြီး သူမ၏ ထူးခြားသော အာရုံခံစားမှုများနှင့် ရှဲ့ကျန်းနှင့်အတူ နှစ်ပေါင်းများစွာ လေ့ကျင့်ခဲ့မှုတို့ကြောင့် ဖြစ်သည်။ သူမ ပြီးပြည့်စုံမှု မရှိသော်လည်း သူမ၏ တိကျမှုက အပြစ်ဆိုဖွယ်ရာ မရှိသလောက်ပင်။

သို့သော် သူမ တစ်ခါမှ လူတစ်ယောက်ကို သေနတ်ဖြင့် မချိန်ရွယ်ဖူးသဖြင့် ကြောက်ရွံ့နေမိသည်။

ဒါပေမဲ့ သေနတ်သံများကြားတွင် ရွေ့လျားနေသော ခင်ပွန်းသည်နှင့် သူမနောက်တွင် တိုက်ခိုက်နေသော ရဲဘော်များ၏ တိုက်ပွဲဝင် အော်ဟစ်သံများကို တွေးမိပြီး ကြောက်ရွံ့မှုကို ဘေးဖယ်ထားရန် ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် တွန်းအားပေးလိုက်သည်။ ရန်သူကို သတ်ရခြင်းနှင့် ယှဉ်လျှင် သူမ၏ ခင်ပွန်း သို့မဟုတ် ရဲဘော်များ ထိခိုက်ဒဏ်ရာရသွားမည်ကို သူမ ပို၍ ကြောက်ရွံ့သည်။

ထိုအတွေးဖြင့် စုရှီ မြေပြင်ပေါ်သို့ ဝပ်ချလိုက်ပြီး မီတာ ဒါဇင်ပေါင်းများစွာ အကွာရှိ ပစ်မှတ်ကို အာရုံစိုက်လိုက်သည်။ သူမ၏ မျက်နှာထားက အေးစက်ပြီး အာရုံစိုက်မှု အပြည့်အဝဖြင့် ခလုတ်ကို ဆွဲလိုက်သည်။

"ဒိုင်း"

ကျည်ဆန်သည် ရှေ့ဆုံးမှ လျှောက်လာပြီး ညီငယ်၏ နောက်တွင် ပုန်းနေသော အစ်ကိုကြီး၏ ပခုံးဖော်ထားသော အပိုင်းကို တည့်တည့် ထိမှန်သွားသည်။ နာကျင်စွာ အော်ဟစ်လိုက်ပြီး သူ ရပ်တန့်သွားရသည်။

"အရမ်းတော်တယ် မရီး"

သူမ၏ တိကျမှုကို သဘောကျပြီး နံပါတ် သုံးက အော်ပြောလိုက်သည်။ သူမ ဒီလောက် တိကျလိမ့်မည်ဟု သူ မထင်ထားခဲ့ပေ။ ညအမှောင်ထဲတွင် မီတာ ဒါဇင်ပေါင်းများစွာ အကွာအဝေး၌ ရန်သူတွင် 'ဒိုင်းများ' ရှိနေသည်တောင် သူမ၏ ပစ်ခတ်မှုက မှတ်သားလောက်ပေသည်။ လူများများစားစား ဒီလို မလုပ်နိုင်ကြပေ။

သူ့မရီးတွင် ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးကို မျှဝေထမ်းဆောင်နိုင်စွမ်း ရှိကြောင်း သိလိုက်ရသဖြင့် နံပါတ် သုံးသည် ပစ်အားအပြည့် ထုတ်သုံးလိုက်ပြီး ရန်သူ ၂၀ ခန့်နှင့် အပြန်အလှန် ပစ်ခတ်လိုက်သည်။ ရံဖန်ရံခါတွင် နာကျင်စွာ "အား" ဟု အော်သံနှင့်အတူ တစ်စုံတစ်ယောက် လှေကားပေါ်မှ ပြုတ်ကျသွားသံကို သူ ကြားလိုက်ရသည်။

အချိန်အကြာကြီး ကုန်ဆုံးသွားသလို ခံစားရသော်လည်း တကယ်တမ်းတွင် စက္ကန့်အနည်းငယ်သာ ကုန်ဆုံးသွားခြင်း ဖြစ်သည်။

ထိုအချိန်တွင် ရှဲ့ကျန်းသည် နံပါတ် နှစ်ကို ခေါ်ဆောင်လျက် သေနတ်သံများကို အောင်မြင်စွာ ဖြတ်ကျော်ပြီး ကျောက်တုံးအိမ်၏ အောက်ခြေသို့ ရောက်ရှိသွားသည်။

ကျောက်တုံးအိမ်၏ အောက်ခြေတွင် ရှဲ့ကျန်း နံရံကို ကပ်၍ နေရာယူလိုက်ပြီး အေးစက်စွာ အော်ပြောလိုက်သည်။

"တက်မယ်"

တစ်စက္ကန့်လေးမှ အချိန်မဖြုန်းဘဲ နံပါတ် နှစ်သည် သေနတ်ကို ကျောဘက်သို့ ချက်ချင်း လွယ်လိုက်သည်။ စကားတစ်ခွန်းမှ မပြောဘဲ သူ အရှိန်ယူ ပြေးလာပြီး ခြေထောက်တစ်ဖက်ကို ရှဲ့ကျန်း၏ ပခုံးပေါ်တင်လိုက်သည်။ ရှဲ့ကျန်းက ပင့်တင်လိုက်သည်နှင့် နံပါတ် နှစ်သည် အရှိန်ကို အသုံးပြု၍ အပေါ်သို့ ခုန်တက်လိုက်ရာ သူ့လက်များက ဒုတိယထပ် လှေကားလက်ရန်းကို မြဲမြံစွာ ဆုပ်ကိုင်မိသွားခဲ့သည်။

အားနှင့် ဆွဲတင်လိုက်ပြီးနောက် နံပါတ် နှစ်သည် လှေကားပေါ်တွင် တစ်ဝက်တစ်ပျက် ဆောင့်ကြောင့်ထိုင်လိုက်သည်။ သူ့ခန္ဓာကိုယ် မြေပြင်နှင့် ထိသည်နှင့် တပြိုင်နက် သူ သေနတ်ကို ချက်ချင်း မွှောက်တင်လိုက်ပြီး အောက်ဘက်ရှိ ရှဲ့ကျန်းကို အကာအကွယ် ပေးလိုက်သည်။ သူသည် လှေကားပေါ်ရှိ ရန်သူများကို မနားတမ်း စတင် ပစ်ခတ်လိုက်သည်။

အကာအကွယ်အောက်မှ မျက်လုံးများသာ မြင်ရပြီး ဖော်ထုတ်ထားသော သူ့ခန္ဓာကိုယ်ကို သူ ဂရုမစိုက်ပေ။ သူ့အကြည့်ထဲတွင် ကြောက်ရွံ့မှု မရှိဘဲ အေးစက်သော ပြတ်သားမှုနှင့် မစ်ရှင်ကို ပြီးမြောက်အောင် လုပ်ဆောင်မည့် မယိမ်းယိုင်သော အာရုံစိုက်မှုသာ ရှိသည်။

ထိုအချိန်တွင် နံပါတ် နှစ်ကို အပေါ်သို့ ပင့်တင်ပေးလိုက်သော ရှဲ့ကျန်းသည် ခြေလှမ်း နှစ်လှမ်း အမြန်လှမ်းလိုက်ပြီး နံရံကို ကန်၍ ခုန်တက်လိုက်သည်။ လာနေသော ကျည်ဆန်များကို ရှောင်တိမ်းရင်း နံပါတ် နှစ် ချထားပေးသော ခြေထောက်ကို လှမ်းဆွဲလိုက်သည်။ နံရံကို တွန်းကန်၍ ဖျတ်လတ်စွာ ခုန်တက်လိုက်ပြီး ဒုတိယထပ်သို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့သည်။ သူသည် နံပါတ် နှစ်၏ ရှေ့တွင် နေရာယူကာ ကာကွယ်ပေးရင်း မီတာဝက်ခန့် ကျယ်သော ကျောက်နံရံ နောက်သို့ ဆုတ်ခွာလိုက်သည်။

အဖြစ်အပျက် တစ်ခုလုံးက စက္ကန့်အနည်းငယ်သာ ကြာမြင့်သည်။

ဤလျင်မြန်မှုနှင့် ကျွမ်းကျင်မှု ပြသချက်ကြောင့် အစ်ကိုကြီးသည် ဒေါသထွက်သွားပြီး သွေးအန်လုနီးပါး ဖြစ်သွားခဲ့သည်။

"သောက်ကျိုးနည်း။ Z နိုင်ငံက ဒီနှစ်ကောင်က သိုင်းဆရာတွေများလား" သူ ဒေါသတကြီး ရေရွတ်လိုက်သည်။

ထိုအချိန်တွင် သူ့စိတ်ပျက်မှုက လွှမ်းမိုးသွားပြီး သေနတ်ကြောင့် ထိခိုက်ထားသော ပခုံးဒဏ်ရာကိုပင် ဂရုမစိုက်တော့ပေ။ သူသည် မျက်လုံးများ နီရဲလျက် ဟိန်းဟောက်လိုက်သည်။

"သောက်ကျိုးနည်း။ အဲဒီနှစ်ကောင်ကို တားစမ်း။ သူတို့ကို အခန်းထဲ အဝင်မခံနဲ့။ သူတို့ စာရွက်စာတမ်းတွေ ရသွားရင် ငါတို့သေရုံမကဘူး၊ မင်းတို့ မိသားစုတွေပါ သေလိမ့်မယ်"

ရှဲ့ကျန်းနှင့် သူ၏အဖွဲ့သည် အလွန် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှသည်။ သူတို့သည် လွန်ခဲ့သော ခဏကပင် သေနတ်သံများကြားမှ ကြောက်ရွံ့ခြင်းမရှိဘဲ ပြေးထွက်လာခဲ့ကြပြီး ခြောက်မီတာ၊ ခုနစ်မီတာ မြင့်သော ကျောက်တုံးအိမ်ကို စက္ကန့်ပိုင်းအတွင်း တက်ရောက်ခဲ့ကြသည်။ ကျွမ်းကျင်မှု ကွာခြားချက်မှာ သိသာထင်ရှားလှသည်။

သူတို့ ဆုံးရှုံးခဲ့ရသော ညီအစ်ကို ဒါဇင်ပေါင်းများစွာကို တွေးမိပြီး ရှဲ့ကျန်း၏ အဖွဲ့သည် ပွန်းပဲ့ဒဏ်ရာပင် မရသည်ကို မြင်သောအခါ ကျန်ရှိသော ရန်သူ ဆယ်ယောက်ခန့်သည် ထွက်ပြေးရန် အလိုအလျောက် စဉ်းစားမိလိုက်ကြသည်။ သူတို့သည် အစ်ကိုကြီးလောက် ရည်မှန်းချက်အပေါ် သစ္စာမရှိကြပေ။ မနိုင်မှန်းသိလျှင် ထွက်ပြေးတာ အကောင်းဆုံးဖြစ်ကြောင်း သူတို့ သိသည်။ "စိမ်းလန်းတဲ့ တောင်တန်းတွေ ရှိနေသရွေ့ ထင်းအတွက် ပူစရာမလိုပါဘူး" ဟူသော စကားပုံအတိုင်း သူတို့က အသေခံလောက်အောင် မတုံးကြပေ။

သို့သော် အစ်ကိုကြီး၏ စကားများကို ကြားသောအခါ မည်သူမျှ မပြေးရဲကြတော့ပေ။ သူတို့ အဖွဲ့အစည်း၏ ရက်စက်သော သဘာဝကို သတိရပြီး ကျန်ရှိသော လူဆယ်ယောက်ခန့်သည် ရုတ်တရက် ဆုံးဖြတ်ချက် ခိုင်မာသွားကြသည်။ သူတို့ထဲမှ ငါးယောက်က ရှဲ့ကျန်းနှင့် သူ့အဖွဲ့ကို ချိန်ရွယ်လိုက်ပြီး အခြား ခြောက်ယောက်၊ ခုနစ်ယောက်ခန့်က စုရှီ ရှိရာဘက်သို့ ရမ်းသန်း ပစ်ခတ်လိုက်ကြသည်။

"ဟားဟားဟား။ ထွက်လာပြီး အသေခံစမ်း ကောင်စုတ်။ သတ္တိရှိရင် ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ပြပြီး ငါ့ကို ရင်ဆိုင်လေ"

ကြမ်းတမ်းသော ရုပ်ရည်နှင့် ထွားကျိုင်းသော အမျိုးသားတစ်ဦးသည် သေနတ်ကို ကိုင်ဆောင်ပြီး ရှဲ့ကျန်းနှင့် အခြားသူများ ပုန်းခိုနေသော နေရာဘက်သို့ ရမ်းသန်း ပစ်ခတ်နေခဲ့သည်။ သူတို့နှစ်ဦး ယခုလောက်ဆို ကြောက်လန့်ပြီး ဘာလုပ်ရမှန်းမသိ ဖြစ်နေလောက်ပြီဟု တွေးကာ ကျေနပ်နေမိသည်။

သို့သော် လက်တွေ့အခြေအနေက အလွန် ကွဲပြားခြားနားသည်။ ရှဲ့ကျန်းသည် တည်ငြိမ်နေပြီး ကျောက်ပြားက သူတို့ကို ကြာရှည် ကာကွယ်ပေးနိုင်မည် မဟုတ်ကြောင်း နံပါတ် နှစ်ကို အသံတိတ် အချက်ပြလိုက်သည်။ သူတို့ ပိုကောင်းသော စနိုက်ပါနေရာ ရှာဖွေရန် လိုအပ်သည်။

လက်ရှိအချိန်တွင် ခေါင်မိုးသည် အကောင်းဆုံးနေရာ ဖြစ်သည်။

ရှဲ့ကျန်း၏ အသံတိတ် အချက်ပြမှုများကို နားလည်ပြီးနောက် နံပါတ် နှစ်က သဘောတူကြောင်း ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး သူ့လက်နက်ကို နေရာပြန်ချလိုက်သည်။ ထို့နောက် သူသည် တစ်ဝက်တစ်ပျက် ဆောင့်ကြောင့်ထိုင်နေသော ရှဲ့ကျန်း၏ ပေါင်ပေါ်သို့ တက်လိုက်ပြီး အပေါ်သို့ တက်ရန် ပြင်ဆင်လိုက်သည်။

နှစ်ဖက်အဖွဲ့ ပြင်းထန်စွာ တိုက်ခိုက်နေကြစဉ် ပြန်လည်ပစ်ခတ်နေသော စုရှီသည် ကျဉ်းမြောင်းသော ကျောက်နံရံနောက်တွင် ခိုလှုံနေကြသည့် သူမ၏ ခင်ပွန်းနှင့် နံပါတ် နှစ်တို့ကို စိုးရိမ်တကြီး ကြည့်နေခဲ့သည်။ စိုးရိမ်ပူပန်မှု အရိပ်အယောင်တစ်ခု သူမ၏ မျက်လုံးများတွင် ဖြတ်သန်းသွားသည်။

ထိုအချိန်တွင် "ဇွိ" ဟူသော စူးရှသံနှင့်အတူ ကျည်ဆန်တစ်တောင့် ခန္ဓာကိုယ်ကို ဖောက်ထွင်းသွားပြီးနောက် တိုးတိုးညည်းသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။ စုရှီ အမြန် ခေါင်းလှည့်ကြည့်လိုက်ရာ နံပါတ် သုံး၏ ဘယ်ဘက်ပခုံး ထိမှန်သွားသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ သို့သော် သူ၏မျက်နှာအမူအရာသည် မပြောင်းလဲဘဲ ရန်သူကို ဆက်၍ပစ်ခတ်နေခဲ့သည်။ သေနတ်၏ ကန်အားက ဒဏ်ရာရနေသော ပခုံးကို ဖိမိသဖြင့် သွေးများ ပိုလျင်မြန်စွာ စီးကျလာခဲ့သည်။

အရေးပေါ် အခြေအနေ အရိပ်အယောင်တစ်ခု စုရှီ၏ မျက်လုံးများတွင် ဖြတ်သန်းသွားသည်။ ဒီလို ဆက်ဖြစ်နေလို့ မဖြစ်ဘူး။ သေနတ်အငယ်စား၏ ကန်အားက ပြင်းထန်လွန်းပြီး သွေးစီးကျနေသော နှုန်းအရဆိုလျှင် သူ ကြာကြာခံနိုင်တော့မည် မဟုတ်ပေ။

စက္ကန့်ပိုင်းအတွင်း စုရှီ အံကြိတ်လိုက်ပြီး ခေါင်းဆောင်ကို အရင် ဖြိုချရန် အစီအစဉ်ဖြင့် ကျောပေါ်မှ မေ့ဆေးသေနတ်ကို ဆွဲထုတ်လိုက်သည်။ သောက်ကျိုးနည်း။ မေးခွန်းမေးရန် ခေါင်းဆောင်ကို အရှင်ထားထားဖို့သာ မလိုအပ်ခဲ့လျှင် သူမ ယခုလောက်ဆို သူ့ကို ဖောက်ခွဲပစ်လိုက်ပြီ ဖြစ်သည်။

ရဲဘော် ဒဏ်ရာရသွားခြင်းနှင့် ခင်ပွန်းသည် အန္တရာယ်ကြုံနေရခြင်းတို့ကြောင့် စုရှီ ဒေါသထွက်လာပြီး မထိန်းနိုင်ဘဲ ကျိန်ဆဲလိုက်မိသည်။

နံပါတ် သုံး၏ အဓိက အာရုံစိုက်မှုက သူ့ရှေ့မှ ရန်သူအပေါ်တွင် ရှိနေသော်လည်း စုရှီကို အနည်းငယ် ဂရုစိုက်နေဆဲ ဖြစ်သည်။ သူမ မေ့ဆေးသေနတ် အသုံးပြုရန် ပြင်ဆင်နေသည်ကို မြင်သောအခါ သူမ အခြေအနေကို နားမလည်ဘူးဟု ထင်ပြီး ဆူညံနေသော သေနတ်သံများကြားမှ အော်ပြောလိုက်သည်။

"မရီး။ မေ့ဆေးသေနတ်ရဲ့ အကွာအဝေးက တိုလွန်းတယ်။ ၁၀ မီတာ အတွင်းမှာပဲ ထိရောက်တာ"

အကွာအဝေး မလုံလောက်ကြောင်း စုရှီ ကောင်းကောင်း သိသော်လည်း သူမ ခေါင်းမာစွာဖြင့် သေနတ်ထဲမှ မေ့ဆေးမြှားကို ဖြုတ်ယူလိုက်သည်။ သူမ အိတ်ကို စစ်ဆေးကြည့်ရာ စုစုပေါင်း မေ့ဆေးမြှား ခုနစ်ချောင်းသာ ရှိတော့သည်။ သူမ၏ ကွဲအက်နေသော နှုတ်ခမ်းများကို စေ့လိုက်ရာ ဖုန်အလိမ်းလိမ်း ကပ်နေသော မျက်နှာပေါ်မှ တောက်လောင်နေသော မျက်လုံးများက သူမ၏ ဆုံးဖြတ်ချက် ခိုင်မာမှုကို ဖော်ပြနေသည်။

သူမ ပြန်ပြောလိုက်သည်။ "ငါ သိတယ်။ ငါ့ကို စိတ်မပူနဲ့၊ နင့်ဘာသာပဲ အာရုံစိုက်ထား။ နောက်ထပ် နည်းနည်းလောက် တောင့်ခံထား၊ ငါ ခေါင်းဆောင်ကို အရင် ရှင်းလိုက်မယ်"

ထိုသို့ပြောပြီး သူမ လျင်မြန်စွာ လှိမ့်လိုက်ပြီး အနီးနားရှိ ကျောက်တုံးနောက်တွင် ပုန်းလိုက်သည်။ ရန်သူသည် အလွန်ဝေးကွာနေပြီး ညအမှောင်ထု အကာအကွယ်ကြောင့် စုရှီ၏ လှုပ်ရှားမှုကို သတိမထားမိလိုက်ပေ။ နံပါတ် သုံးမှလွဲ၍ပင်။

နံပါတ် သုံးက စုရှီကို တစ်ချက် လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။ သူမ ကျောက်တုံးနောက်တွင် ရပ်နေပြီး မေ့ဆေးမြှားကို လက်ဖဝါးထဲတွင် ဆုပ်ကိုင်ထားကာ တစ်စုံတစ်ခု ပစ်ရန် ပြင်ဆင်နေသကဲ့သို့ လက်ကို နားရွက်နားသို့ မြှောက်လိုက်သည်ကို သူ တွေ့လိုက်ရသည်။

အချိန်ကိုက် အရေးမကြီးနေလျှင် နံပါတ် သုံး ဒေါသထွက်မိလိမ့်မည်။ အကွာအဝေးက မီတာ ၃၀ မှ ၄၀ ခန့် ရှိသည်။ မရီးရေ၊ ခင်ဗျား ဘယ်လောက်ပဲ သန်မာပါစေ၊ ဒါက ဘယ်လိုမှ မဖြစ်နိုင်ပါဘူး။ မေ့ဆေးမြှားက ဖိအားပေး အမျိုးအစား ဖြစ်ပြီး ခန္ဓာကိုယ်ထဲ ထိုးမသွင်းရင် ဘာမှ ဖြစ်လာမှာ မဟုတ်ဘူး။

သို့သော် သူသည် သွေးအလွန်အကျွံ ထွက်ထားပြီး အားနည်းစပြုလာပြီဖြစ်သောကြောင့် ဘာမှ မပြောနိုင်တော့ပေ။

စုရှီသည် လက်အောက်ငယ်သားများ၏ ခန္ဓာကိုယ်များကို ဒိုင်းအဖြစ် အသုံးပြုနေသော ခေါင်းဆောင်ကို မျက်တောင်မခတ်ဘဲ စိုက်ကြည့်နေမိသည်။ သူမ စောင့်နေသည်။ ပြီးပြည့်စုံသော အခိုက်အတန့်၊ ထိမှန်နိုင်မည့် တစ်ခုတည်းသော အခွင့်အရေးကို စောင့်နေသည်။

ဒါက စိတ်ဓာတ်ခွန်အားချင်း ပြိုင်ဆိုင်မှု၊ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် တိုက်လှန်ရမှု ဖြစ်သည်။ သူမ ခင်ပွန်းသည်၏ အန္တရာယ်ရှိသော အခြေအနေကို သို့မဟုတ် အင်္ကျီတစ်ခုလုံး သွေးစွန်းနေပြီဖြစ်သော အနီးနားရှိ ရဲဘော်ကို မကြည့်နိုင်ပေ။

သူမ အာရုံစိုက်ရမည်။

သူမ... မေ့ဆေးမြှားကို ရန်သူ့ခေါင်းဆောင်၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ ပစ်သွင်းရမည်။

တင်းမာမှုကြောင့် ဖြစ်ကောင်းဖြစ်နိုင်သည်၊ ထွင်းဖောက်မတတ် အေးစက်သော ဆောင်းလေဒဏ်ကြားမှ စုရှီ၏ နဖူးပေါ်တွင် ချွေးစေးများ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

အချိန်များ တစ်စက္ကန့်ပြီး တစ်စက္ကန့် ကုန်ဆုံးသွားပြီး စုရှီသည် မီတာ ဒါဇင်ပေါင်းများစွာ အကွာရှိ ရန်သူကို လုံးဝ အာရုံစိုက်ထားလျက် မျက်တောင်မခတ်ဘဲ ငြိမ်သက်စွာ ရပ်နေသည်။ ထာဝရကာလတစ်ခု ကုန်ဆုံးသွားသလို သူမ ထင်လိုက်ချိန်တွင် လက်အောက်ငယ်သား၏ အလောင်းနောက်၌ ပုန်းနေဆဲဖြစ်သော ခေါင်းဆောင်က လက်မြှောက်လိုက်သည်။

အဲဒီ အခိုက်အတန့်လေးပဲ။

စုရှီ တစ်စက္ကန့်လေးမှ အချိန်မဖြုန်းပေ။ သူမ လက်ဖဝါးထဲတွင် ဆုပ်ကိုင်ထားသော မေ့ဆေးမြှားကို ဖော်ထုတ်ထားသောလက်ဆီသို့ တည့်တည့် ပစ်လွှတ်လိုက်သည်။

ပစ်မှတ်ကို ထိသွားသည်။

ထို့နောက် နံပါတ် သုံးသည် ဘယ်ကမှန်းမသိ ရှေ့ဘက်မှ ကျယ်လောင်သော ပေါက်ကွဲသံတစ်သံ ထွက်ပေါ်လာသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။

"သောက်ကျိုးနည်း။ လက်ပစ်ဗုံးဟ"

နံပါတ် သုံး ဇဝေဇဝါ ဖြစ်နေစဉ် စုရှီက အရာအားလုံးကို ရှင်းလင်းစွာ မြင်လိုက်ရသည်။ မေ့ဆေးမြှားက ခေါင်းဆောင်၏ လက်မောင်းကို ထိမှန်သွားကြောင်း သူမ သေချာသည်။ သူမ တွန့်ဆုတ်မနေဘဲ နံပါတ် သုံး အနားသို့ ပြေးသွားပြီး သူ့ကို ကျောက်တုံးနောက်သို့ ဆွဲယူလိုက်သည်။ သူမ အနီးနားရှိ ဆေးသေတ္တာထဲမှ ဆေးပစ္စည်းများကို အမြန် ဆွဲထုတ်ပြီး သူ့ကို အရေးပေါ် ကုသပေးတော့သည်။

နံပါတ် သုံးက ရုန်းကန်ပြီး ထရန် ကြိုးစားရင်း စိုးရိမ်တကြီး ပြောလိုက်သည်။

"မရီး၊ ခေါင်းဆောင်နဲ့ တခြားသူတွေ..."

"ကိစ္စမရှိဘူး။ ရှဲ့ကျန်းနဲ့ တခြားသူတွေ ဘေးကင်းပါတယ်။ ရန်သူ့ခေါင်းဆောင်က လက်ပစ်ဗုံးနဲ့ သူ့လူတွေကို သူ ဖောက်ခွဲပစ်လိုက်တာ..."

စုရှီသည် ထရန် ကြိုးစားနေဆဲဖြစ်သော နံပါတ် သုံးကို ဖိချထားပြီး ရှဲ့ကျန်းတို့အဖွဲ့အကြောင်း အမြန် စိတ်အေးစေလိုက်သည်။ တချိန်တည်းမှာပင် သူမ ကတ်ကြေးဖြင့် သူ့ပခုံးမှ အဝတ်စကို ညှပ်ထုတ်နေသည်။

နံပါတ် သုံး - ... ဘာကြီးလဲ။ သူ့ကိုယ်သူ ဖောက်ခွဲပစ်လိုက်တာလား။ သူ ဘယ်လိုလုပ်ပြီး အဲဒီလို အမှားမျိုး လုပ်နိုင်ရတာလဲ။

အဲဒါက တကယ်ပဲ အမှားလုပ်မိတာ မဟုတ်ဘူးလား။

တချိန်တည်းမှာပင် ရန်သူ့ခေါင်းဆောင်က အခြေအနေကို ဒီအတိုင်း ဆက်သွားလို့ မဖြစ်ကြောင်း သဘောပေါက်လိုက်သည်။ သူ့လူတွေ လျော့နည်းလာပြီး ကျည်ဆန်များ ကုန်ခါနီးနေပြီ။ သတင်းအချက်အလက်များကို ယူဆောင်သွားရန် မဖြစ်နိုင်တော့ကြောင်း ရှင်းလင်းနေသည်။ ရန်သူ့ပိတ်ဆို့မှုကို ဖောက်ထွက်ပြီး အချက်အလက်များကို ဖျက်ဆီးရန် ကျောက်ခန်းသို့ သွားရောက်ဖို့မှာ မဖြစ်နိုင်ပုံ ပေါက်နေသည်။ ကျန်ရှိသော တစ်ခုတည်းသော ရွေးချယ်စရာမှာ အချက်အလက်များကို ကိုယ်တိုင် ဖျက်ဆီးပစ်ရန် ဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့် သူ ခါးမှ လက်ပစ်ဗုံးတစ်လုံး ဆွဲထုတ်လိုက်သည်။ ကိုင်တွယ်ရန် မလွယ်ကူသလို သူ့တွင် လက်ပစ်ဗုံး နှစ်လုံးသာ ပါသည်။ သူ့အစီအစဉ်မှာ အချက်အလက် အားလုံးကို ဖျက်ဆီးရန် ကျောက်ခန်းထဲသို့ လက်ပစ်ဗုံးတစ်လုံး ပစ်ထည့်ဖို့ ဖြစ်သည်။

ခေါင်းဆောင်က ရက်စက်ပြတ်သားသူဖြစ်ပြီး သူ သေရရင်တောင် သူတို့ကို သတင်းအချက်အလက်တွေ ယူသွားခွင့်မပေးဘူးဟု တွေးလိုက်သည်။ သူတို့၏ အသက်များနှင့်အတူ အချက်အလက်များကိုပါ ယူဆောင်သွားခြင်းက အကောင်းဆုံးရလဒ် ဖြစ်လိမ့်မည်။

Z နိုင်ငံ စစ်သားများနှင့် ဆယ်စုနှစ်တစ်ခုကျော်ကြာ ရင်ဆိုင်ခဲ့ဖူးသဖြင့် သူတို့ကို နားလည်သည်ဟု သူ့ကိုယ်သူ ဂုဏ်ယူခဲ့သည်။ သို့သော် ဒီတစ်ကြိမ် သူတို့ကို ချေမှုန်းရန် စေလွှတ်လိုက်သော စစ်သားများသည် သူ ကြုံဖူးသမျှနှင့် မတူပေ။

သူ အမှုထမ်းခဲ့သော R နိုင်ငံမှာတောင် ဒီလို ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော စစ်သားများ မရှိပေ။ ဤ Z နိုင်ငံမှ စစ်သားများသည် ထိပ်တန်း အထူးတပ်ဖွဲ့ဝင်များ ဖြစ်သည်ဟု ယုံကြည်ရန် အကြောင်းပြချက် ခိုင်လုံသည်။ အနောက်ဘက် ချောက်ကမ်းပါးများကို တက်ရောက်လာပြီး သူတို့ သတိမထားမိခင်မှာပင် သူ့လူ ထက်ဝက်ခန့်ကို တိတ်တဆိတ် သုတ်သင်ရှင်းလင်းနိုင်ခဲ့ခြင်းက သူတို့သည် သာမန်လူများ မဟုတ်ကြောင်း ပြသနေသည်။

ပြီးတော့ သူ သေတော့မယ့်အချိန်မှာ ဒီလိုလူမျိုးကို ငရဲပြည်အထိ ဆွဲခေါ်သွားနိုင်တာက မယုံနိုင်လောက်အောင် အမြတ်ထွက်တာ မဟုတ်ဘူးလား။

အနာဂတ်တစ်နေ့မှာ R နိုင်ငံတစ်ဝှမ်း သူ့ရဲ့ ကြီးကျယ်ခမ်းနားတဲ့ စွမ်းဆောင်ရည်ကို သီချင်းလုပ်ဆိုကြပြီး သူရဲကောင်းတစ်ယောက်အဖြစ် ဂုဏ်ပြုခံရမယ့်အကြောင်း တွေးရင်း ခေါင်းဆောင်၏ မျက်လုံးများတွင် ရူးသွပ်မှုများ အထိန်းအကွပ်မဲ့စွာ ပေါ်လာခဲ့သည်။

သူ့နောက်မှ လက်အောက်ငယ်သား ဒါဇင်အနည်းငယ်က သူ့နှင့်အတူ သေဆုံးရန် ဆန္ဒရှိမရှိ ဆိုသည်မှာ သူ့စဉ်းစားချက်ထဲတွင် လုံးဝ မပါဝင်ပေ။ ပြောရလျှင် သေလူများသာ လျှို့ဝှက်ချက်ကို ထိန်းသိမ်းနိုင်မည်ဖြစ်သောကြောင့် သူတို့သည် သူ့နှင့်အတူ သေရမည်။ ဒီလို သူရဲကောင်းတစ်ယောက်နဲ့အတူ သေဆုံးရတာက ဂုဏ်ယူစရာပဲ။

သေနတ်သံများက သူ့နားထဲတွင် ဆက်မြည်ဟည်းနေပြီး ရံဖန်ရံခါတွင် လက်အောက်ငယ်သားများ၏ အော်ဟစ်သံများ လေထဲတွင် ပြည့်နှက်နေသည်။

သို့သော် ခေါင်းဆောင် ဂရုမစိုက်ပေ။ သူက ကြီးမြတ်သော သူရဲကောင်းတစ်ဦး ဖြစ်သည်ဟု သူ့ကိုယ်သူ စိတ်ညှို့ထားပြီး ဖြစ်သည်။ သူရဲကောင်းဆိုတာ ရက်စက်ရမယ်။

ဒီအတွေးနှင့်အတူ သူ့မျက်လုံးများ အေးစက်သွားပြီး လက်ပစ်ဗုံးတစ်လုံးကို ပြတ်သားစွာ ဆုပ်ကိုင်လိုက်သည်။ သူ ပင်အပ်ကို လျင်မြန်စွာ ဆွဲဖြုတ်လိုက်ပြီး လက်မြှောက်လိုက်ရာ သူ့မျက်လုံးများတွင် ရူးသွပ်မှုများ တောက်ပနေသည်။ သူ ပစ်တော့မည့်အချိန်မှာပင် ရုတ်တရက် လက်ကောက်ဝတ် ထုံကျင်သွားသည်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။

သူ မတုံ့ပြန်နိုင်ခင်မှာပင် သူ့လက်က အထိန်းအကွပ်မဲ့စွာ ပြေလျော့သွားပြီး လက်ပစ်ဗုံးသည် လှေကားအတိုင်း သူ့နောက်မှ လက်အောက်ငယ်သားများထံ လိမ့်ဆင်းသွားခဲ့သည်။

ထို့နောက် ထိတ်လန့်တကြား အော်ဟစ်သံများ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

"ပြေးကြ"

"လက်ပစ်ဗုံးဟ"

"ပေါက်ကွဲတော့မယ်"

ထိုနေရာမှ ဆူညံသံက နံပါတ် နှစ်ကို ခေါင်မိုးပေါ်သို့ ပို့လိုက်ရုံရှိသေးသော ရှဲ့ကျန်း၏ အာရုံကို ဖမ်းစားသွားခဲ့သည်။