ရုပ်သေးကူ
Vol. 10 Ch. 125
ဟဲကျစ်ယန်သည် မော့ကျိုးယွီက သူမအား တားမြစ်ရသည့် အကြောင်းရင်းကို မသိသော်လည်း သူမသည် နာခံပြီး မလှုပ်ရှားခဲ့ပေ။
မော့ကျိုးယွီသည် အနက်ရောင်ဝတ်လူကို မထိခိုက်စေလိုဘဲ သဘာဝအတိုင်း အသက်ရှင်လျင် အလိုရှိနေပေသည်။
မော့ကျိုးယွီသည် တစ်လျှောက်လုံး ရှောင်တိမ်းနေသည်ကို သူမ မြင်နေရသည့်အပြင် တစ်ဖက်လူက ပြင်းထန်သော လှုပ်ရှားမှုကို ပြုလုပ်ခဲ့လျှင်ပင် သူ့မှာ ပြန်တိုက်ခိုက်ဖို့ ရည်ရွယ်ချက် မရှိပေ။
ဟဲကျစ်ယန်သည် မော့ကျိုးယွီကို အန္တရာယ်မဖြစ်စေရန်အတွက် သူမ၏ ဒူးလေးမြှားနေရာမှာ မေ့ဆေးသေနတ်ကို ပြတ်ပြတ်သားသား အစားထိုးခဲ့သည်။
အနက်ရောင်ဝတ်လူ၏ ဘယ်ဘက်ပခုံးကို ချိန်ရွယ်ပြီး ပစ်ခတ်လိုက်ရာ အနက်ရောင်ဝတ်လူ၏ ခန္ဓာကိုယ် တုန်ယင်သွားပြီး နောက်ပြန်လဲကျသွားခဲ့သည်။
မော့ကျိုးယွီသည် ရှေ့သို့ အမြန်ပြေးတက်သွားပြီး အနက်ရောင်ဝတ်လူ၏ လက်ကို ဖမ်းဆွဲပြီး မြေကြီးပေါ် ညင်သာစွာ ချကာ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူ့မျက်နှာဖုံးကို ဖယ်ရှားလိုက်သည်။
ဒီလိုရင်းနှီးကျွမ်းဝင်နေတဲ့ မျက်နှာကို မြင်လိုက်ရတော့ အနေတည်ကြည်တဲ့အမျိုးသားရဲ့ မျက်ဝန်းထဲမှ မျက်ရည်တွေ စီးကျလာခဲ့သည်။
“အဋ္ဌမအစ်ကို၊ အစ်ကို တကယ်ပဲ၊ အစ်ကို အသက်ရှင်နေသေးတယ်…”
ဒါကိုကြားတော့ ဟဲကျစ်ယန်သည် မယုံကြည်နိုင်သော အကြည့်များဖြင့် အမြန်ချဉ်းကပ်သွားသည်။
“ဒီလူက ရှင့်ရဲ့ အဋ္ဌမအစ်ကိုလား။”
မော့ကျိုးယွီက သူ့ခေါင်းကို လေးပင်စွာ ညိတ်ပြလာခဲ့သည်၊ “ခုနတုန်းက ကိုယ် သူနဲ့ တိုက်ခိုက်နေတုန်းက သူ့ရဲ့ လှုပ်ရှားမှုတွေက ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်နေပုံရတာကို သတိပြုမိခဲ့တယ်။ ဒါကြောင့် ကိုယ်တိုက်ခိုက်နေရင်းနဲ့ သူ့ကို စမ်းသပ်ကြည့်တော့ သူသုံးတဲ့ ကိုယ်ခံပညာက ကိုယ်တို့မော့မိသားစုရဲ့ ကိုယ်ခံပညာဆိုတာကို ကိုယ် လုံးဝ အတည်ပြုနိုင်ခဲ့တယ်။ ဘာကြောင့်လဲတော့ ကိုယ်မသိဘူး၊ ကိုယ်က သူ ဘယ်သူလဲလို့မေးတော့ သူက ကိုယ်မေးတာကို မကြားသလိုပဲ၊ သူက ကိုယ့်ကို ဘာမှ မတုံ့ပြန်ဘဲ ရုပ်သေးရုပ်လို ဆက်ပြီး တိုက်ခိုက်ခဲ့တယ်။”
ဒါကိုကြားတော့ ဟဲကျစ်ယန်က လက်ဆန့်ထုတ်ပြီး မော့ချူဟန်၏ သွေးခုန်နှုန်းကို စမ်းသပ်ကြည့်ရင်း သူမ၏ မျက်ခုံးတွေက တဖြည်းဖြည်း တင်းကြပ်လာခဲ့သည်။
မော့ကျိုးယွီသည် ဟဲကျစ်ယန်၏ အမူအရာကို အနီးကပ်ကြည့်နေသည်။
“အဋ္ဌမအစ်ကိုနဲ့ ပတ်သက်ပြီး ဘာမှားနေတာလဲ။”
ဟဲကျစ်ယန်က ခပ်ဖြည်းဖြည်း ထရပ်လိုက်သည်၊ “သူ့သွေးခုန်နှုန်းက အရမ်းထူးဆန်းနေတယ်။ ကျွန်မ အခုအခြေအနေကို အတိအကျ မဆုံးဖြတ်နိုင်သေးဘူး။ ကျွန်မတို့ အဋ္ဌမအစ်ကိုကို နေရာလွတ်ထဲခေါ်သွားပြီး အဲဒီက ဆေးဖက်ဆိုင်ရာ ပစ္စည်းကိရိယာတွေကို အသုံးပြုဖို့ လိုအပ်တယ်။”
မော့ကျိုးယွီသည် ဟဲကျစ်ယန်၏ မျက်လုံးတွေထဲ လေးလေးနက်နက်ကြည့်ကာ သူ့အသံက တောင်းဆိုလိုဟန်အပြည့်ရှိသည်။
“ကိုယ့်ရဲ့ အဋ္ဌမအစ်ကိုကို ကယ်တင်ပေးပါလို့ ကိုယ် မင်းကို တောင်းဆိုချင်တယ်။ အဋ္ဌမအစ်ကိုက ဖြောင့်မတ်တယ်၊ သူ မင်းရဲ့ နေရာလွတ်နဲ့ ပတ်သက်ပြီး ထုတ်ဖော်ပြောမှာ မဟုတ်ဘူး။”
ဟဲကျစ်ယန်သည် သူမ၏ နေရာလွတ်နှင့် ပတ်သက်ပြီး ထုတ်ဖော်ခံရမည်ကို လုံးဝ မစိုးရိမ်မိပေ။
အခုလေးတင် သူမ မော့ချူဟန်၏ သွေးခုန်နှုန်းကို စမ်းသပ်ကြည့်သောအခါတွင် ဒီလူက လုံးဝ သတိလစ်နေတာဖြစ်ကြောင်း သူမ သေချာပေါက်သိသည်။
ထို့အပြ် သူမသည် နေရာလွတ်ထဲမှ မထွက်ခွာမီ မော့ချူဟန်ကို မေ့နေစေရန် ဆေးဝါးအချို့ကို အသုံးပြုနိုင်သည်။
“ဒါက ပြဿနာမရှိဘူး။ ရှင် ဆန္ဒရှိသရွေ့ သူ့ကို စစ်ဆေးကြည့်ဖို့ ကျွန်မရဲ့ နေရာလွတ်ထဲကို အချိန်မရွေး ခေါ်သွားပေးလို့ရတယ်။” ထိုသို့ပြောပြီး ဟဲကျစ်ယန်သည် လက်တစ်ချက်ဝှေ့ကာ မော့ချူဟန်အား ချက်ချင်းဆိုသလို နေရာလွတ်ထဲသို့ ပို့ဆောင်လိုက်သည်။
ထိုအချိန်တွင် လျန့်ဟောက်တို့သည်လည်း ပြန်ရောက်လာခဲ့ကြသည်။ မြေပြင်ပေါ်တွင် အနက်ရောင်ဝတ်လူများ၏ လူသေအလောင်းများကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် မော့ကျိုးယွီတစ်ယောက် အန္တရာယ်မရှိတော့ကြောင်း သိလိုက်ရသည်။
“နဝမသခင်လေး၊ အဲဒီလူတွေထဲက တစ်ယောက်မှ အသက်ရှင်မကျန်ခဲ့ဘူး။”
“အင်း၊ မင်းတို့ရဲ့ ကြိုးစားအားထုတ်မှုအတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်” မော့ကျိုးယွီက သူ့စိတ်ထဲမှာ တစ်ခုခုရှိနေလေတော့ ပေါ့ပေါ့ပါးပါးပဲ တုံ့ပြန်လိုက်ပြီး ဟဲကျစ်ယန်ကို ဆွဲခေါ်ကာ အဖွဲ့ဆီသို့ ပြန်သွားခဲ့ကြသည်။
လျန့်ဟောက်တို့သည်လည်း သူတို့၏ မူလနေရာသို့ လိမ္မာပါးနပ်စွာ ပြန်သွားခဲ့ကြသည်။
မော့မိသားစုမှ အမျိုးသမီးများသည် ဟဲကျစ်ယန်နှင့် မော့ကျိုးယွီတို့၏ လုံခြုံရေးအတွက် စိုးရိမ်နေသောကြောင့် သူတို့သည် သေနတ်လက်ကိုင်ကို ဖုံးကွယ်ကာ ကိုင်ဆောင်ထားဆဲ အနေအထားဖြင့် သူတို့ဆီ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။
သူတို့နှစ်ယောက် နဂိုအတိုင်း ဘေးကင်းစွာ ပြန်ရောက်လာတာကိုတွေ့မှ စိတ်သက်သာရာရစွာ သက်ပြင်းချလိုက်မိကြသည်။
ဒုတိယမရီးက ဒေါသတကြီး ကျိန်ဆဲလိုက်သည်၊ “အဲဒီလူတွေ ဘာလုပ်ချင်မှန်း ငါတကယ်နားမလည်ဘူး။ ငါတို့မော့မိသားစုက ပြည်နှင်ဒဏ်ခံရတဲ့အထိ နှိမ့်ကျသွားပေမယ့် သူတို့က ငါတို့ကို လိုက်သတ်ချင်နေတုန်းပဲ။”
ဒီတစ်ခါတော့ တခြားမရီးတွေကလည်း ခါတိုင်းလို နှုတ်ဆိတ်မနေခဲ့ဘူး။ ဒုတိယမရီးလိုပင် မော့ကျိုးယွီအား ဒုက္ခပေးလိုသူများကို ဆက်လက်ကျိန်ဆဲခဲ့သည်။
ဟဲကျစ်ယန်နှင့် မော့ကျိုးယွီတို့သည် သူတို့၏ မရီးများ မပျော်မရွှင်ဖြစ်နေတာကို သိသောကြောင့် သူတို့၏ လုပ်ရပ်များကို ဟန့်တားခြင်းအလျဉ်းမရှိခဲ့ပေ။
အပြန်လမ်းမှာ ဟဲကျစ်ယန်သည် ခြေထောက်ညောင်းချင်ယောင်ဆောင်ကာ နွားလှည်းပေါ် တက်စီးနိုင်မည့် အခွင့်ရှာဖို့ကို သူတို့နှစ်ယောက်သား ကြိုတင်ဆွေးနွေးထားခဲ့သည်။ ဒီနည်းနဲ့ သူမသည် နေရာလွတ်ထဲသို့ဝင်ပြီး မော့ချူဟန်ကို ကုသပေးဖို့ အခွင့်ကောင်းရပေလိမ့်မည်။
ထို့ကြောင့် မီတာအနည်းငယ်ခန့် လမ်းလျှောက်ပြီးနောက် ဟဲကျစ်ယန်သည် ကျောက်တုံးတစ်တုံးပေါ် တမင်တကာ တက်နင်းလိုက်သည်။
“အား…”
မော့ကျိုးယွီက သူမကို ကူညီဖေးမဖို့ အမြန်လှမ်းလိုက်သည်၊ “ဘာဖြစ်တာလဲ။”
“ကျွန်မ ခြေထောက်ခေါက်သွားပုံပဲ။”
မော့မိသားစုမှ မရီးတွေကလည်း စိုးရိမ်တကြီး ရောက်လာသည့်အချိန်တွင် မော့ကျိုးယွီက ဟဲကျစ်ယန်ကို ရုတ်တရက် ပွေ့ချီလိုက်သည်။
“ဒီနေ့ ခရီးစဉ်မှာ မင်း နွားလှည်းပေါ် လိုက်စီးနိုင်ဖို့ အစ်ကိုကြီးဖမ်းဝမ်ကို အကူအညီတောင်းလိုက်မယ်။”
မော့ကျိုးယွီသည် အမြန်ထွက်သွားပြီး မကြာမီမှာပင် မရီးများကို နောက်ချန်ရစ်ခဲ့သည်။
စခန်းပြန်ရောက်တော့ မော့ကျိုးယွီက ဖမ်းဝမ်ကို အကျိုးအကြောင်း ရှင်းပြပြီးနောက် ဟဲကျစ်ယန်ကို နွားလှည်းပေါ် တင်လိုက်သည်။
ဖမ်းဝမ်သည် အခြေအနေကို မေးမြန်းရန် ရောက်ရှိလာပြန်သည်။ အဆိုပါကိစ္စ ပြေလည်သွားကြောင်းကို သိလိုက်ရသဖြင့် ပြင်ဆင်မှုများ ပြုလုပ်ကာ ခရီးဆက်ခဲ့သည်။
ဟဲကျစ်ယန်သည် နွားလှည်းထဲသို့ ဝင်ပြီးနောက် နေရာလွတ်ထဲသို့ ချက်ချင်း ဝင်သွားခဲ့သည်။
မော့ကျိုးယွီသည် အဋ္ဌမအစ်ကို၏ အခြေအနေအတွက် စိုးရိမ်နေသော်လည်း ဟဲကျစ်ယန်နှင့်အတူ နေရာလွတ်ထဲသို့ မလိုက်နိုင်ပေ။ သူ၏ လက်ရှိတာဝန်မှာ နွားလှည်းမောင်းရန်ဖြစ်ပေသည်။
ဟဲကျစ်ယန်သည် နေရာလွတ်ထဲသို့ ဝင်သွားပြီးနောက် မော့ချူဟန်အား စစ်စစ်ပေါက်ပေါက် အကုန်စစ်ဆေးခဲ့သည်။
ရလဒ်များက သူမကို တုန်လှုပ်သွားစေခဲ့သည်။
မော့ချူဟန်၏ အခြေအနေသည် အမှန်တကယ်ပင် ကူအဆိပ်ကြောင့်ဖြစ်သည်။
ဒါက အသေးအဖွဲကိစ္စလေး မဟုတ်ဘူး။ သူမသည် ချက်ချင်းဆိုသလိုပင် နေရာလွတ်ထဲမှ ထွက်လာပြီး မော့ချူဟန်၏ အခြေအနေကို မော့ကျိုးယွီအား ပြောပြခဲ့သည်။
မော့ကျိုးယွီသည်လည်း ထပ်တူထပ်မျှ အံ့အားသင့်သွားသည်။ မော့ကျိုးယွီသည် ကူအဆိပ်များအကြောင်းကို ကြားဖူးသော်လည်း တာ့ရွှင်းနိုင်ငံတွင် တွေ့မြင်ရလေ့ မရှိသဖြင့် သူ့အကြောင်း ကြားဖူးရုံသာရှိပြီး မျက်မြင်မတွေ့ဖူးပေ။
အဋ္ဌမအစ်ကိုသည် အဘယ်ကြောင့် ကူအဆိပ်ခတ်ခံရသည်ကို သူ မမှန်းဆနိုင်ခဲ့ပေ။
“သူ့ခန္ဓာကိုယ်ထဲက ကူအဆိပ် အမျိုးအစားကို မင်း ခွဲခြားဆုံးဖြတ်နိုင်လား။”
သူမ၏ ယခင်ဘဝတွင် ဟဲကျစ်ယန်သည် မြောင်ဒေသရှိ ကူအဆိပ်အကြောင်းစာအုပ်အချို့ကို ဖတ်ခဲ့ဖူးသည်။ ယခု စမ်းသပ်စစ်ဆေးမှုကို အခြေခံပြီး သူမသည် ဘယ်လို ကူအဆိပ်မျိုး ဖြစ်ကြောင်းကို အကြမ်းဖျင်း မှန်းဆနိုင်ခဲ့သည်။
“အဋ္ဌမအစ်ကိုရဲ့ ရောဂါလက္ခဏာနဲ့ ကူကောင်ရဲ့ ပုံပန်းသဏ္ဍာန်အရ သူက ရုပ်သေးကူအဆိပ်မိထားတယ်လို့ ကျွန်မ မှန်းဆမိတယ်။”
“ရုပ်သေးကူလား။”
ဟဲကျစ်ယန် ခေါင်းညိတ်သည်၊ “ဟုတ်တယ်၊ ဒါက ကျွန်မရဲ့ ကနဦးမှန်းဆချက်ပဲ။ အဲဒါကို အတည်ပြုနိုင်ဖို့ ကျွန်မ ဒီအကြောင်းနဲ့ ပတ်သက်ပြီး ဆက်စပ်စာအုပ် တစ်အုပ် ဝယ်ဖို့ လိုအပ်တယ်။”
ထိုသို့ပြောပြီးနောက် ဟဲကျစ်ယန်သည် သူမ၏ စိတ်အား အသုံးပြုပြီး ကူအဆိပ်စွယ်စုံကျမ်းကို ဝယ်ယူခဲ့သည်။
မော့ကျိုးယွီသည် တခြားသူများနည်းတူ နွားလှည်းကို အရှိန်ဖြင့် မောင်းနှင်လိုက်ပြီး အဖွဲ့နောက် ထပ်ချပ်မကွာ လိုက်ပါခဲ့သည်။ ဟဲကျစ်ယန်သည် နွားလှည်း၏ အစွန်းတွင် ထိုင်ပြီး စာအုပ်ကိုကိုင်ကာ မော့ကျိုးယွီပါ ဖတ်လို့ရအောင် အနားကပ်ပြထားခဲ့သည်။
မော့ကျိုးယွီသည် ရိုးရှင်းသော တရုတ်စားလုံးများကို နားမလည်နိုင်ဘူးဟု ယူဆကာ ရုပ်သေးကူအကြောင်း ဖော်ပြထားသည့် စာမျက်နှာသို့ လှန်လိုက်ပြီးနောက် တိုးတိုးလေး ဖတ်ပြပြီး ဟဲကျစ်ယန်သည် မော့ချူဟန်အား စစ်ဆေးထားသည့် ရုပ်ပုံများကို ထုတ်ယူကာ နှိုင်းယှဉ်ပြသပေးခဲ့သည်။
သေချာတာပေါ့၊ စစ်ဆေးမှုရလဒ်ထဲမှ ရုပ်ပုံသည် စာအုပ်ထဲက ပုံနဲ့ အတိအကျ တူညီမှုရှိသည်။
ထို့အပြင် ရုပ်သေးကူသည် လူ့ခန္ဓာကိုယ်ရှိ လက်မောင်းရိုးတွင် နေထိုင်ပြီး လက်ခံကိုယ်၏ သွေးကို စုပ်ယူခြင်းဖြင့် သူ့အသက်ကို ထိန်းသိမ်းထားကြောင်း စာအုပ်က မိတ်ဆက်ပေးထားသည်။
ကူကောင်များကို မိခင်ကူနှင့် ကလေးကူများဟု ခွဲခြားထားသည်။
ထိန်းချုပ်သူ၏ လက်ထဲတွင် မိခင်ကူ တစ်မျိုးတည်းသာ ရှိသည်။ ကလေးကူအရေအတွက်ကတော့ အကန့်အသတ် မရှိပေ။ ကလေးကူကို သယ်ဆောင်ထားသည့် လက်ခံကိုယ်သည် ကိုယ်ပိုင်အသိစိတ်ကို ဆုံရှုံးသွားမည်ဖြစ်ပြီး မိခင်ကူ၏ အမိန့်အတိုင်း လိုက်ပါလုပ်ဆောင်သည်။
ထို့အပြင် ထိန်းချုပ်သူသည် သူ့လက်ထဲတွင်ရှိသော မိခင်ကူကို အသုံးပြုပြီး ကလေးကူကို သယ်ဆောင်ထားသူ၏ ရှင်သန်မှု အချက်အလက်ကို ရရှိလိမ့်မည်ဖြစ်သည်။
တစ်နည်းဆိုရသော် ကလေးကူကို သယ်ဆောင်ထားသူ သေဆုံးသွားသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် မိခင်ကူသည် ကလေးကူကို သူ့အလိုလို ပြန်ဆင့်ခေါ်လိမ့်မည်။
မော့ကျိုးယွီ မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။
“ကိုယ်သိရသလောက် ကူကောင်မွေးမြူသူတွေက တောင်ပိုင်းနယ်စပ်ဒေသတွေမှာ ရှိတယ်။ အဋ္ဌမအစ်ကိုရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်က ကူအဆိပ်ကို ဖယ်ရှားချင်ရင် အဲဒီကိုသွားပြီး နည်းလမ်းရှာဖွေရလိမ့်မယ်။”
မော့ကျိုးယွီသည် အဋ္ဌမအစ်ကို၏ အသက်ကို ကယ်တင်နိုင်သရွေ့ အနောက်မြောက်ဘက်သို့ ရောက်ရှိပြီး လွတ်လပ်စွာ နေထိုင်ခွင့်ရပြီးနောက် အဋ္ဌမအစ်ကိုကို ကုသဖို့ တောင်ပိုင်းနယ်စပ်သို့ ချက်ချင်းထွက်ခွာမည်ဟု ဆုံးဖြတ်ချက်ချထားပြီးဖြစ်သည်။
ဟဲကျစ်ယန်က ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ပြုံးလိုက်သည်၊ “ကူအဆိပ်ကို ကျွန်မ ဖယ်ရှားပေးနိုင်မလားလို့ ရှင် ဘာဖြစ်လို့ မမေးတာလဲ။”
ဟဲကျစ်ယန်မှာ ဆေးဘက်ဆိုင်ရာ ကျွမ်းကျင်မှု ကောင်းကောင်းရှိမှန်း သူသိပေမယ့် အဋ္ဌမအစ်ကိုက ကူအဆိပ်မိထားတာဖြစ်ပြီး တာ့ရွှင်းနိုင်ငံတစ်ခုလုံးမှာ ကူအဆိပ်အကြောင်းကို သိတဲ့သူ တစ်ယောက်မှ မရှိဘူး။ ထိုအခြင်းအရာကြောင့် မော့ကျိုးယွီက သူမ သိနေလောက်ကြောင်း မတွေးခဲ့မိဘူး။
ဒါကိုကြားတော့ သူက မျက်ခုံးပင့်ပြီး မသေချာမရေရာသလို မေးလိုက်သည်၊ “မင်း ကူအဆိပ်ကို ဖယ်ရှားနိုင်လား။”
ဟဲကျစ်ယန်က ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်၊ “ကျွန်မ လုပ်နိုင်လောက်ပေမယ့် ရှင့်ရဲ့ ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မှုတော့ လိုတယ်။”
“ကိစ္စမရှိဘူး။ အဋ္ဌမအစ်ကိုကို ကယ်တင်နိုင်သရွေ့ အဆင်ပြေတယ်၊ ကိုယ်တို့ ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်ဖို့ ညကျရင် မင်းရဲ့ နေရာလွတ်ထဲ အတူတူ ဝင်ကြမယ်လေ။”
***