အခန်း (၁၁၇)

မြေကာလိပ်၏ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးမှာ တစ်ဝက်မှာ ကြက်သွေးရောင် ဖြစ်ပြီး ကျန်တစ်ဝက်မှာ မြရောင် ဖြစ်ကာ လိပ်၏ ရုပ်ဆိုးသော ပုံပန်းသဏ္ဌာန်နှင့် လုံးဝ ဆန့်ကျင်ဘက်ဖြစ်ပြီး လှပသော ကျောက်စိမ်းတစ်ခုပမာ ဖြစ်နေသည်။

တက်ရောက်လာသော ဧည့်သည်များထံမှ သက်ပြင်းချသံများ တပြိုင်နက် ထွက်ပေါ်လာသည်။ အချို့မှာ နှမြောတသဖြစ်ကြပြီး အချို့မှာ နောင်တရနေကြကာ အများစုမှာမူ မနာလိုဝန်တို ဖြစ်နေကြသည်။

ဤအခိုက်အတန့်တွင် ဆင်ခေါ်သူအမျိုးသမီးသည် မီးနှင့် လေမှော်စွမ်းအင်နှစ်မျိုးပါဝင်သော အဖိုးတန်ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးကို ရရှိသွားပြီဖြစ်ကြောင်း လူတိုင်း သိလိုက်ကြသည်။

နှစ်မျိုးစပ် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးဆိုသည်မှာ မှော်စွမ်းအင်နှစ်မျိုးကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း ပိုင်ဆိုင်ထားသည့် အလွန်ရှားပါးသော ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး အမျိုးအစားဖြစ်သည်။

ဗီဇပြောင်းနတ်ဆိုးသားရဲတစ်ကောင်၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်း၌ ဤကဲ့သို့သော ကျောက်တုံးမျိုးရှိရန်မှာ အခွင့်အရေး အပုံပေါင်းများစွာတွင် တစ်ခုသာ ရှိနိုင်သည်။

ဆင်ခေါ်သူအမျိုးသမီးမှာ အလွန်ပင် ဝမ်းသာအားရဖြစ်နေပြီး စောစောက သုံးစွဲခဲ့သော ရွှေဒင်္ဂါး တစ်သောင်းမှာ အလွန်ပင် တန်ဖိုးရှိသည် ဟု ခံစားနေရသည်။

လူအုပ်ကြီးမှာ မနာလိုစွာဖြင့် မက်မောနေကြသော်လည်း မည်သူမျှ အမှန်တကယ် လက်ဖျားနှင့် မတို့ဝံ့ကြပေ။ ဝမ်လုံလောင်းကစားရုံ၏ ကြီးမားသော အရှိန်အဝါကို ခဏဖယ်ထားလျှင်ပင် ဆင်ခေါ်သူအမျိုးသမီး စောစောက ပြသခဲ့သော စွမ်းအားမှာပင် မကောင်းသော အကြံအစည်ရှိသူများကို ဟန့်တားရန် လုံလောက်နေပြီဖြစ်သည်။

ဆင်ခေါ်သူအမျိုးသမီးမှာ ပျော်ရွှင်ကြည်နူးနေစဉ်မှာပင် လုံဟော့ ဟုခေါ်သော မှော်မာစတာ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် လှောင်ပြောင်သော အမူအရာ တစ်ချက် ဖြတ်ပြေးသွားသည်ကို ယွင်ရှန်းက စူးရှစွာ သတိပြုမိလိုက်သည်။

"ဖောက်" ကနဲ မသိမသာသော အက်ကွဲသံလေးတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။

လူတိုင်း၏ အကြည့်အောက်မှာပင် ထိုကြက်သွေးရောင်နှင့် မြရောင်စပ်ထားသော နှစ်မျိုးစပ်ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးမှာ အစိတ်စိတ်အမွှာမွှာ ကွဲအက်သွားတော့သည်။

သူမသည် အလွန်အမင်း ပါးနပ်လွန်းခဲ့သည်။ မြေကာလိပ်၏ မာကျောသောအခွံကို ခွဲရန် မိုးကြိုးစွမ်းအားကို အသုံးပြုခဲ့သဖြင့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးကို ရရှိခဲ့သည်မှာ မှန်သော်လည်း မိုးကြိုး၏ တုန်ခါမှုမှာ လိပ်ခွံကို ဖြတ်ကျော်ကာ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးအပေါ်သို့ တိုက်ရိုက် သက်ရောက်သွားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ထိုကဲ့သို့ ပြင်းထန်သော အားဒဏ်ကြောင့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးသည် နှစ်ခြမ်းကွဲသွားမည်မှာ မျှော်လင့်ထားပြီးသားပင်။

ဆင်ခေါ်သူ အမျိုးသမီး၏ နှုတ်ခမ်းထက်မှ အပြုံးမှာ ချက်ချင်းပင် တောင့်ခဲသွားတော့သည်။

သူမ၏ မျက်နှာမှာလည်း စိမ်းလိုက် ခရမ်းလိုက်နှင့် အရောင်အမျိုးမျိုး ပြောင်းလဲနေသည်။

"တောက် မိုးကြိုးအားက ဒီနှစ်မျိုးစပ် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးကို ပျက်စီးစေမယ်ဆိုတာ မင်းတို့အားလုံး ကြိုသိနေကြတာပဲ"

ဆင်ခေါ်သူ အမျိုးသမီးသည် စာအုပ်တစ်မျက်နှာ လှန်လိုက်သကဲ့သို့ ပျော်ရွှင်မှုမှ ဒေါသသို့ ချက်ချင်း ပြောင်းလဲသွားသည်။

သူမသည် လုံဟော့ကို ဒေါသတကြီးဖြင့် မေးခွန်းထုတ်လိုက်သည်။

"ဧည့်သည်တော် စကားကို ဆင်ခြင်ပြောပါ။ ကျွန်တော် လုံဟော့က ခင်ဗျားကို ဧည့်သည်တော်တစ်ဦးအဖြစ် လေးစားတဲ့အတွက် စောစောက လူတစ်ယောက်ကို ဒဏ်ရာရအောင် လုပ်ခဲ့တဲ့ကိစ္စကို အရေးမယူဘဲ ထားခဲ့တာပါ။ ဒါပေမဲ့ ဝမ်လုံလောင်းကစားရုံရဲ့ ဂုဏ်သိက္ခာကို ထပ်ခါတလဲလဲ စော်ကားနေမယ်ဆိုရင်တော့ ကျွန်တော်တို့ဘက်ကလည်း ဧည့်ဝတ်ကျေနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူးဆိုတာ မပြောပါနဲ့နဲ့"

လုံဟော့သည် မီးဓာတ်မှော်ဆရာတစ်ဦး ဖြစ်သည့်အတိုင်း စိတ်ရှည်သူတစ်ယောက် မဟုတ်ပေ။

သူသည် သူ၏ဖြူဖွေးသော သွားများကို ပေါ်အောင်ပြကာ လက်တစ်ချက် ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ အရပ်ရှည်ရှည် သိုင်းပညာရှင် လေးဦး ရှေ့သို့ တက်လာကြသည်။

သူတို့၏ ကြွက်သားများမှာ ကွန်ကရစ်များလောင်းထားသကဲ့သို့ တောင့်တင်းနေပြီး မျက်လုံးများမှာ တောက်ပနေကြသည်။ သူတို့တစ်ဦးစီမှာ အဆင့်မြင့် သိုင်းဗိုလ်ချုပ်များ ဖြစ်ကြသည်။

ထိုသူများ၏ တစ်ဦးချင်းစီ ခွန်အားမှာ ဆင်ခေါ်သူ အမျိုးသမီး၏ အစေခံစစ်သည်တော်ကို မယှဉ်နိုင်သော်လည်း ဤလူလေးဦးမှာ အရပ်အမောင်းတူညီကာ လှုပ်ရှားမှုများလည်း ဟန်ချက်ညီနေကြရာ ၎င်းတို့သည် အထူးလေ့ကျင့်ထားသော သိုင်းပညာရှင်များ ဖြစ်ကြောင်း ထင်ရှားသည်။

ထိုကဲ့သို့သော စစ်သည်များသည် အဖွဲ့လိုက် တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည်တွင် ကျွမ်းကျင်ကြပြီး အတူတကွ လှုပ်ရှားသောအခါ သူတို့၏ စွမ်းအားမှာ သာမန်သိုင်းဗိုလ်ချုပ် တစ်ဦးထက် များစွာ သာလွန်လှသည်။

သာ၍ပင် ထူးခြားသည်မှာ ဤသိုင်းပညာရှင် လေးဦး ဝတ်ဆင်ထားသော ဝတ်စုံများ ဖြစ်သည်။ ဖျော့တော့သော ရွှေရောင် သိုင်းပညာရှင်ဝတ်ရုံများ ဖြစ်ပြီး သူတို့၏ လက်အင်္ကျီများပေါ်တွင် ဝူရွှမ်းဟူသော စာလုံးများကို ပန်းထိုးထားရာ ၎င်းတို့သည် မဟာကျိုးမြို့၏ ထိပ်တန်းသိုင်းပညာခန်းမဖြစ်သော ဝူရွှမ်းကောင်းကင်အထွတ်အထိပ်ခန်းမမှ စစ်သည်များ ဖြစ်ကြောင်း ဖော်ပြနေသည်။

ဝူရွှမ်းကောင်းကင်အထွတ်အထိပ်ခန်းမ အကြောင်းပြောရလျှင် မဟာကျိုး တစ်နိုင်ငံလုံးတွင် ကျော်ကြားရုံသာမက တိုက်ကြီးတစ်ခုလုံးတွင်ပင် အဆင့်မြင့်နေရာ၌ ရှိသည်။

တော်ဝင်မှော်အကယ်ဒမီသည် မဟာကျိုး၏ အကြီးဆုံး မှော်အကယ်ဒမီ ဖြစ်သော်လည်း ဂုဏ်သိက္ခာနှင့် အဆင့်အတန်းပိုင်းတွင်မူ ဝူရွှမ်းခန်းမကို များစွာ နောက်ကျကျန်နေခဲ့သည်။

ဝူရွှမ်းခန်းမ၏ သမိုင်းကြောင်းမှာ မှော်အကယ်ဒမီထက် များစွာ ပိုမိုရှည်လျားလှသည်။ အထူးသဖြင့် မဟာကျိုးသည် သိုင်းပညာအင်အားဖြင့် တည်ထောင်ထားသော နိုင်ငံဖြစ်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ဝူရွှမ်းခန်းမမှ လေ့ကျင့်ပေးလိုက်သော စစ်သည်တော်များကို တိုက်ကြီးတစ်ခုလုံးတွင် တွေ့ရှိနိုင်ပြီး အခြားနိုင်ငံများမှ စစ်သည်တော်အများအပြားမှာလည်း ဝူရွှမ်းဝူကျိခန်းမမှ ထွက်ပေါ်လာသူများ ဖြစ်ကြသည်။

ဝူရွှမ်းဝူကျိခန်းမမှ စစ်သည်တော်များ ဝမ်လုံလောင်းကစားရုံတွင် ရှိနေလိမ့်မည်ဟု မည်သူမျှ မထင်မှတ်ထားခဲ့ကြပေ။

"ပင်းလင် ဝူကျိခန်းမက လျှော့တွက်လို့ရတဲ့နေရာ မဟုတ်ဘူး"

ဆင်ခေါ်သူ အမျိုးသမီး၏ အစေခံစစ်သည်တော်က သူမကို တိုးတိုးလေး သတိပေးလိုက်သည်။ သူတစ်ဦးတည်းဆိုလျှင် သိုင်းဗိုလ်ချုပ်တစ်ဦးနှင့် တစ်ဦးချင်း ယှဉ်ပြိုင်နိုင်ရုံသာ ရှိသော်လည်း အကယ်၍ ထိုလေးဦးက မှော်မာစတာ လုံဟော့နှင့် ပူးပေါင်းလိုက်ပါက အနိုင်ရရန် အခွင့်အလမ်းမှာ ခန့်မှန်းရခက်ခဲသွားပေလိမ့်မည်။

ဤနေရာမှာ မဟာကျိုးနိုင်ငံ၏ နယ်မြေအတွင်း ဖြစ်နေသောကြောင့်လည်း သူတို့ အလွန်အကျွံ မရဲတင်းဝံ့ကြခြင်း ဖြစ်သည်။

ဆင်ခေါ်သူ အမျိုးသမီးသည် ဒေါသအရှိန်ဖြင့် သူမလက်ထဲရှိ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးကို ရေခဲမှုန့်များအဖြစ် ကြိတ်ခြေပစ်လိုက်ပြီး သူမ၏ အစေခံစစ်သည်တော်နှင့်အတူ ထွက်ခွာသွားတော့သည်။

မိုးကြိုးပုတီးဖြင့် ခွဲထုတ်ထားသော မြေကာလိပ်ကြီးမှာ မြေပြင်ပေါ်တွင် စွန့်ပစ်ခံထားရသည်။ ၎င်းမှာ စတုတ္ထအဆင့် နတ်ဆိုးသားရဲ ဖြစ်သော်လည်း အကယ်၍ ၎င်း၏အတွင်း၌ နှစ်မျိုးစပ် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးသာ မရှိခဲ့ပါက ထိုအမျိုးသမီးသည် စတုတ္ထအဆင့် သားရဲကို တစ်ချက်ပင် လှည့်ကြည့်မည် မဟုတ်ပေ။

ကျန်ရှိနေသော နတ်ဆိုးသားရဲများထဲတွင် တစ်ကောင်မှာ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး မပါဝင်သော သာမန်တောရိုင်းတိရစ္ဆာန်ဖြစ်ပြီး အခြားတစ်ကောင်မှာမူ ကျောက်တုံးဖြတ်ပြီးနောက် တတိယအဆင့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

ယနေ့ည၏ ကျောက်တုံးဖြတ်ပွဲမှာ အဆုံးသတ်သွားပြီ ဖြစ်သည်။

ဧည့်သည်အချို့မှာ စိတ်ကျေနပ်မှု ရရှိခဲ့ကြသော်လည်း အချို့မှာမူ စိတ်ပျက်လက်ပျက်ဖြင့် အမျိုးမျိုးသော ခံစားချက်များကိုယ်စီဖြင့် တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် ထွက်ခွာသွားကြသည်။

ယွင်ရှန်းသည် ထွက်မသွားသေးပေ။ သူမသည် လူအများစု ထွက်သွားသည်အထိ စောင့်ဆိုင်းနေပြီးမှ မန်နေဂျာ လုံဟော့ ထံသို့ ချဉ်းကပ်သွားလိုက်သည်။

မန်နေဂျာ လုံဟော့သည် စွန့်ပစ်ထားသော နတ်ဆိုးသားရဲ အသေကောင်များကို သယ်ထုတ်ရန် လူများကို အမိန့်ပေးတော့မည့်အချိန်တွင် မှော်ပညာရှင်တစ်ဦး ချဉ်းကပ်လာသည်ကို တွေ့လိုက်ရခြင်းဖြစ်သည်။

ထိုမှော်ပညာရှင်သည် ဝမ်လုံအစောင့်တပ်ဖွဲ့မှ တော်ဝင်အကယ်ဒမီ သင်တန်းသားဖြစ်သူ ချီ နှင့်အတူ ပါလာသူဖြစ်ကြောင်း သူ မှတ်မိလိုက်သည်။

ချီသည် ဝမ်လုံလောင်းကစားရုံသို့ ရောက်ရှိသည်မှာ မကြာသေးဘဲ စကားနည်းသူ ဖြစ်

သော်လည်း မန်နေဂျာ လုံဟော့နှင့်ပင် စကားပြောခဲသော်လည်း သူ၏အလုပ်တွင် ထက်မြက်ပြီး ဘယ်သောအခါမျှ ပျင်းရိခြင်း မရှိသောကြောင့် နာမည်ကောင်း ရထားသူ ဖြစ်သည်။

သူမသည် ချီနှင့်အတူ ပါလာသူဖြစ်သောကြောင့် သူမသည်လည်း တော်ဝင်မှော်အကယ်ဒမီမှ သင်တန်းသားတစ်ဦး ဖြစ်ရမည်ဟု လုံဟော့က ယူဆလိုက်သည်။

သို့သော် လောင်းကစားပွဲက ပြီးဆုံးသွားပြီဖြစ်ရာ ဤသင်တန်းသားလေးက ဘာအတွက်

ကြောင့် ရှေ့ထွက်လာရတာလဲ။

"မန်နေဂျာလုံ ကျွန်မ အဲဒီ မြေကာလိပ်ကို ဝယ်ချင်ပါတယ်"

ယွင်ရှန်းက ပြောလိုက်သည်။ သူမသည် ဤအခိုက်အတန့်ကို အတော်ကြာအောင် စိတ်ရှည်လက်ရှည် စောင့်ဆိုင်းခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ဆင်ခေါ်သူ အမျိုးသမီးက မြေကာလိပ်၏ အသေကောင်ကို တစ်ပါတည်း ယူသွားမည်ကို သူမ အမှန်တကယ် စိုးရိမ်နေခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။

"ဧည့်သည်တော် ခင်ဗျားမြင်တဲ့အတိုင်းပဲ ဒီမြေကာလိပ်က ခွဲစိတ်ပြီးသား ဖြစ်သလို သူ့ရဲ့ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးကလည်း ကြေမွသွားပါပြီ။ ဒီသားရဲအသေကောင်က သိပ်ပြီး တန်ဖိုးမရှိတော့ပါဘူး"

မန်နေဂျာ လုံဟော့က ပြောသည်။ သူသည် ဝမ်လုံလောင်းကစားရုံ၏ မန်နေဂျာတစ်ဦး ဖြစ်သော်လည်း အခြားသူများနှင့် ဆက်ဆံရာတွင် အလွန်ရိုးသားသူ ဖြစ်သည်။

သူသည် စောစောက ယွင်ရှန်းတို့ အဖွဲ့ကိုလည်း သတိထားမိခဲ့သည်။ သူတို့သည် လေလံပွဲတွင် အမှန်တကယ် ပါဝင်ဆင်နွှဲခြင်း မရှိဘဲ ယွင်အိမ်တော်မှ သခင်လေး တန်ယုနှင့် အပြိုင်အဆိုင် သဘောမျိုး အနည်းငယ်သာ လေလံဆွဲခဲ့ကြရာ ၎င်းတို့သည် တော်ဝင်မိသားစုဝင်များ သို့မဟုတ် သူဌေးသားသမီးများ မဟုတ်ကြောင်း ပြသနေသည်။

"မန်နေဂျာလုံ ကျွန်မ ခုနက လေလံနှစ်ကြိမ်ပဲ ဆွဲရသေးတာပါ။ ဝမ်လုံလောင်းကစားရုံရဲ့ စည်းကမ်းအရ ကျွန်မ ဒီနေရာကနေ ထွက်မသွားသရွေ့ ဧည့်သည်တော်စာရင်းဝင်နေတုန်းပဲ ဖြစ်သလို လောင်းကစားပွဲကလည်း လုံးဝပြီးဆုံးသွားတာ မဟုတ်သေးပါဘူး။ ဒီမြေကာလိပ်က တခြားသူတွေအတွက် တန်ဖိုးမရှိပေမဲ့ ကျွန်မအတွက်တော့ အထူးအဓိပ္ပာယ်ရှိပါတယ်"

ယွင်ရှန်းက ပြောလိုက်သည်။ သူမသည် မှော်ဝတ်ရုံကို ဝတ်ဆင်ထားသဖြင့် လုံဟော့အနေဖြင့် သူမ၏ မျက်နှာအမူအရာကို မမြင်နိုင်ပေ။

သို့သော် သူမ၏ ထူးထူးခြားခြား တောက်ပနေသော မျက်လုံးများနှင့် ခိုင်မာသော လေသံတို့မှတစ်ဆင့် သူမ၏ အသက်အရွယ်နှင့် ဂုဏ်ပုဒ်တို့နှင့် လုံးဝမလိုက်ဖက်သော အရှိန်အဝါတစ်ခု ထွက်ပေါ်နေသည်။

ထိုအရှိန်အဝါသည် လုံဟော့အပေါ် မသိစိတ်မှ လွှမ်းမိုးသွားခဲ့သည်။

လုံဟော့အနေဖြင့် ယွင်ရှန်းကို ငြင်းပယ်နိုင်သော်လည်း သူမပြောသည့်အချက်မှာ မှားယွင်းခြင်း မရှိပေ။ ဧည့်သည်တစ်ဦးက ဘာကို ဝယ်ချင်သည်ဆိုသည်မှာ လောင်းကစားရုံ၏ ကိစ္စမဟုတ်ပေ။ ယွင်ရှန်းသည် လောင်းကစားရုံမှ ထွက်မသွားသေးသဖြင့် သူမတွင် လေလံဆွဲရန် အခွင့်အရေး တစ်ကြိမ် ကျန်ရှိနေသေးသည်မှာ အမှန်ပင်။

ယွင်ရှန်းသည် ဤအရာအားလုံးကို အစကတည်းက စီစဉ်ထားခြင်း ဖြစ်နိုင်သည်ဟု လုံဟော့က သံသယဝင်လာသည်။ ဆင်ခေါ်သူ အမျိုးသမီး ကျောက်တုံးထုတ်ယူရန် ပျက်ကွက်ပြီး စိတ်ပျက်လက်ပျက်ဖြင့် ဝမ်လုံလောင်းကစားရုံမှ ထွက်သွားချိန်အထိ စောင့်ဆိုင်းနေပြီးမှ သူမက ကမ်းလှမ်းချက်ကို ပြုလုပ်လာခြင်းဖြစ်သည်။

သို့သော်... ဆင်ခေါ်သူ အမျိုးသမီးသည် ကျောက်တုံးထုတ်ယူရာတွင် ကျိန်းသေပေါက် ကျရှုံးမည်ဟု သူမက ဘယ်လိုအခြေခံဖြင့် ကြိုတင်ခန့်မှန်းနိုင်ခဲ့တာလဲ။

ဤမျှ ငယ်ရွယ်သော အသက်အရွယ်နှင့် ထိတ်လန့်စရာကောင်းလောက်အောင် ဉာဏ်နီဉာဏ်နက်များ ရှိနေခြင်းလော။

အမျိုးမျိုးသော ထင်မြင်ချက်များ လုံဟော့၏ စိတ်ထဲတွင် ပြည့်နှက်နေသည်။

သူ စဉ်းစားနေစဉ်အတွင်း ယွင်ရှန်းမှာမူ သူမ၏ ရှေ့တွင် လုံးဝ တည်ငြိမ်စွာ ရပ်နေပြီး မှော်ဝတ်ရုံအောက်ရှိ ထိုနက်မှောင်သော မျက်လုံးများမှာလည်း အရင်ကအတိုင်း ခိုင်မာနေဆဲဖြစ်သည်။

ဤအချက်က လုံဟော့၏ စပ်စုလိုစိတ်ကို ပိုမိုလှုံ့ဆော်လိုက်ပြီး ယွင်ရှန်းအနေဖြင့် ထိုသေဆုံးနေသော မြေကာလိပ်ကို မည်သို့ကိုင်တွယ်မည်နည်းဆိုသည်ကို ပို၍ သိချင်လာစေသည်။

စတုတ္ထအဆင့်ရှိသော ဤလိပ်သေကောင်မှာ ဝမ်လုံလောင်းကစားရုံအတွက် အချိန်အတော်ကြာအောင် စိတ်အနှောင့်အယှက်ဖြစ်စရာ ဖြစ်နေခဲ့သည်။

"ကောင်းပါပြီ မြေကာလိပ်ကို ခင်ဗျားဆီ ရောင်းဖို့ သဘောတူပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော့်မှာ ကန့်သတ်ချက် တစ်ခုရှိတယ်။ ဒီမြေကာလိပ်ကို ခင်ဗျား ဘယ်လိုကိုင်တွယ်မယ်ဆိုတာကို ကျွန်တော့်ကို ပြောပြရမယ်"