အခန်း (၁၀၅)

ဖွဲ့စည်းမှုများ တည်ဆောက်ခြင်းသည် ဆေးလုံးချက်လုပ်ခြင်းကဲ့သို့ ရှုပ်ထွေးခြင်း မရှိပေ။ ၎င်းသည် အဆောင်ပြုလုပ်ခြင်းနှင့် ပို၍ ဆင်တူသည်။ ဖွဲ့စည်းပုံ ဖန်တီးခြင်းသည် အဆောင်ဖန်တီးခြင်းထက် ပိုမိုအားကောင်းသလား ဟူသော စာအုပ်တွင်ပင် အလေ့အကျင့် နှစ်ခုလုံးအကြောင်း အသေးစိတ် ပါဝင်သည်။ စာသားကို စေ့စေ့စပ်စပ် လေ့လာပြီးနောက် ရှန်းယွီသည် နောက်ဆုံးတွင် ပေါက်ကွဲစေတတ်သည့် အဆောင်များထက် ကျော်လွန်သော ပုံစံအသစ်ကို ရရှိခဲ့သည်။

သူသည် ဖွဲ့စည်းပုံ ဖန်တီးခြင်း၏ အခြေခံ နားလည်မှုကိုလည်း တိုးတက်စေခဲ့ပြီး အဆင့်ရှစ် ဓားဖွဲ့စည်းမှုနှင့် အဆင့်ကိုး ချီစုဆောင်းခြင်း ဖွဲ့စည်းမှုတို့ကို ရရှိခဲ့သည်။

ချီစုဆောင်းခြင်း ဖွဲ့စည်းမှုသည် ဖန်တီးရန် အလွယ်ဆုံး ဖွဲ့စည်းမှုများထဲမှ တစ်ခုအဖြစ် သတ်မှတ်ထားသောကြောင့် သူသည် ထိုတစ်ခုဖြင့် စတင်ရန် ဆုံးဖြတ်ခဲ့သည်။ သူ၏ အဒေါ်ဆရာမက ဤရည်ရွယ်ချက်အတွက် ဝိညာဉ်ကျောက်များကို ရက်ရောစွာ ပံ့ပိုးပေးခဲ့သည်။ ၎င်းတို့၏ ဖန်တီးသူမှ စွမ်းအင်သွင်းထားပြီး ချီစီးဆင်းမှုဖြင့် အသက်သွင်းရသော အဆောင်များနှင့်မတူဘဲ ဖွဲ့စည်းမှုများသည် ပုံမှန်အားဖြင့် နေရာချပြီး အဆက်မပြတ် လည်ပတ်ရန် ချန်ထားခဲ့ရသည်။ ဆိုလိုသည်မှာ ၎င်းတို့သည် ပြင်ပစွမ်းအင်အရင်းအမြစ်ဖြစ်ကာ များသောအားဖြင့် ဝိညာဉ်ကျောက်များလိုအပ်သည်။

ရှန်းယွီသည် ပုံစံများကို တိကျစွာ လိုက်နာပြီး ဖွဲ့စည်းမှုကို အသေးစိတ် ဂရုတစိုက် စီစဉ်ခဲ့သည်။ သူ၏ ပထမဆုံး ကြိုးပမ်းမှုသည် ကျရှုံးခဲ့သော်လည်း ချိန်ညှိမှုများစွာ ပြုလုပ်ပြီးနောက် ချီစုဆောင်းခြင်း ဖွဲ့စည်းမှုတစ်ခုကို နောက်ဆုံးတွင် အောင်မြင်စွာ ဖန်တီးနိုင်ခဲ့သည်။

၎င်းသည် ပတ်ဝန်းကျင်ထက် နှစ်ဆခန့်သာ ချီပမာဏကို စုစည်းပေးသော်လည်း ၎င်းသည် အဆင့်ကိုး ဖွဲ့စည်းမှုတစ်ခုသာ ဖြစ်ကြောင်း သူ ကိုယ့်ဘာသာကိုယ် သတိပေးလိုက်သည်။ အဆင့်ရှစ် ကျွမ်းကျင်မှုသို့ ရောက်ရှိပြီး ဒီဇိုင်းကို တိုးမြှင့်လိုက်သည်နှင့် ထိရောက်မှုက သေချာပေါက် တိုးတက်လာမည်ဖြစ်သည်။

ယခုအချိန်အတွက် သူသည် သူ၏ ချက်ချင်းပန်းတိုင်ကို ပြီးမြောက်ခဲ့သည်။

[ဖွဲ့စည်းပုံ သခင်၊ အဆင့် ၉ (၁/၁၀၀)]

ရှန်းယွီသည် ကျန်ရှိနေသော အသက်မွေးဝမ်းကျောင်းများကို စူးစမ်းလေ့လာချင်သော်လည်း သူ၏ ပြတင်းပေါက်အပြင်ဘက်တွင် မှောင်မိုက်လာသည်ကို သတိပြုမိသည်။ ယခင်ကကဲ့သို့ လေ့ကျင့်ခန်းလုပ်ရင်း နာရီပေါင်းများစွာ မိမိကိုယ်ကို ပျောက်ဆုံးသွားနိုင်သော်လည်း ကောင်းကင်စမ်းသပ်မျှော်စင်ပွဲပြီးဆုံးခြင်းက အခြားသူများအတွက် အစားအစာများ ပြင်ဆင်ရန် လိုအပ်နေသည်။ သူသည် ကျန်ရှိနေသော ကျမ်းစာများကို ဂရုတစိုက် သိမ်းဆည်းထားပြီး ညစာစားပြီးနောက် လေ့လာရန် စီစဉ်ခဲ့သည်။

ညနေစာသည် လျင်မြန်စွာ ကုန်ဆုံးသွားသည်။ အကြီးအကဲဟွမ်နှင့် လီယောင်း နှစ်ဦးစလုံးသည် အခြားကိစ္စများဖြင့် အလုပ်ရှုပ်နေပုံရသည်။ အံ့အားသင့်စရာကောင်းသည်မှာ အကြီးအကဲကောင်းသည် ချီသန့်စင်မှုဘုံ၏ နဝမအဆင့်သို့ ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်ခဲ့ပြီး သူ၏ အခြေခံအုတ်မြစ်ကို နောက်ဆုံးတွင် ထူထောင်နိုင်ခဲ့သည်။ သို့သော် သူသည် ထိုအဆင့်ကို ချက်ချင်းမယူရန် ဆုံးဖြတ်ခဲ့သည်။ ကျင့်ကြံသူများသည် နဝမအဆင့်သို့ ရောက်ရှိပြီးနောက် နောက်တစ်ဆင့်သို့ တက်ရောက်နိုင်သော်လည်း ပထမတွင် ဒသမအဆင့်ကို ရယူခြင်းက နောင်အနာဂတ် ကျင့်ကြံမှုအတွက် ပိုမိုတည်ငြိမ်သော အခြေခံကို ပေးလိမ့်မည်။

"ဆရာ အခုပဲ အခြေခံအုတ်မြစ်ဘုံကို ထိုးဖောက်တာ မကောင်းဘူးလား"

ရှန်းယွီက စိတ်ရင်းမှန်ဖြင့် စိုးရိမ်သော လေသံဖြင့် မေးလိုက်သည်။

"ဆရာ တစ်ရက်တည်းနဲ့ ဆယ်နှစ်လောက် အသက်ကြီးသွားခဲ့ပြီ။ နောက်ထပ် တစ်ရက် ခံနိုင်ပါ့မလား"

"ဟွန့်"

အကြီးအကဲကောင်းက နှာမှုတ်လိုက်သည်။

"ကျင့်ကြံသူ ဘယ်နှစ်ယောက်ကများ နောက်တစ်ကြိမ် ထပ်စဖို့ အခွင့်အရေး ရဖူးလို့လဲ။ ဒီအခွင့်အရေးကို အခိုင်အမာ အခြေခံတစ်ခု တည်ဆောက်ဖို့ မသုံးဘူးဆိုရင် တစ်သက်တာလုံး အလဟဿ ဖြစ်သွားလိမ့်မယ်"

"ဒါပေမဲ့..."

ရှန်းယွီက ကန့်ကွက်ရန် စတင်လိုက်သော်လည်း အကြီးအကဲကောင်းက သူ့ကို တိတ်ဆိတ်စေရန် လက်ကို မြှောက်လိုက်သည်။

"စိတ်မပူပါနဲ့ ငါ ဘာလုပ်နေလဲဆိုတာ ငါသိတယ်"

သူက ခိုင်မာစွာ ပြောသည်။

"ငါ မနက်ဖြန် အထွတ်အထိပ်ကို မရောက်ရင် လက်လျှော့လိုက်မယ်"

ထိုအခါမှသာ ရှန်းယွီက လက်လျှော့လိုက်သည်။ သူ၏ ဘဝအဆုံးသတ်တွင်ပင် အကြီးအကဲကောင်းသည် စစ်မှန်သော ပါရမီရှင်အဖြစ် ကျန်ရှိနေသေးသည်ဟု သူ ကိုယ့်ဘာသာကိုယ် တွေးလိုက်သည်။ ထိုသို့သောသူတစ်ဦးသည် သူ၏ ကန့်သတ်ချက်များကို စိန်ခေါ်ခြင်းမှာ သဘာဝကျသည်။ သူသည် အကြီးအကဲသည် သူလုပ်နေသည့်အရာကို အမှန်တကယ် သိသည်ဟုသာ မျှော်လင့်မိသည်။ မဟုတ်ပါက သူသည် သူမ၏ ချစ်ရသူကို သေဆုံးခွင့်ပြုပါက အဒေါ်ဆရာမကို ဘာပြောရတော့မှာလဲ။

ညစာစားပြီးနောက် သူတို့နှစ်ဦးသာ ကျန်ရှိသောကြောင့် ရှန်းယွီသည် အကြီးအကဲကောင်းကို သူ၏ အခန်းများဆီသို့ လိုက်ပို့ပေးခဲ့သည်။

"ဟေ့ကောင်လေး မင်း ဒီအကြီးအကဲကို အထင်သေးနေတာလား"

ရှန်းယွီက သူ့ကို ထရပ်ရန် ကူညီစဉ် အကြီးအကဲကောင်းက ကန့်ကွက်လိုက်သည်။

"ကျွန်တော် ဘယ်လိုလုပ် အထင်သေးနိုင်မှာလဲ"

ရှန်းယွီက အပြစ်ကင်းစွာ ပြန်ဖြေသော်လည်း သူ၏ ထောက်ကူထားသော ဆုပ်ကိုင်မှုကို ဆက်လက် ထိန်းထားသည်။

"ဒီကလေးရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ကျင့်ကြံမှုက ဘယ်လောက်တောင် အားကောင်းလိုက်လဲ။ သူ လုံးဝ ရွေ့လျားမှာ မဟုတ်ဘူး"

အကြီးအကဲကောင်းသည် သူ၏ လက်မောင်းကို ပြန်လည်ရယူရန် ကြိုးစားရင်း တွေးလိုက်သည်။

"ဒါဆို ဘာလို့ ငါ့ကို ထရပ်ဖို့ ကူညီနေတာလဲ။ ငါအခု မသန်စွမ်း ဖြစ်နေပြီလို့ မင်းထင်နေတာလား"

သူက စိတ်ဆိုးဒေါသထွက်သော လေသံဖြင့် မေးလိုက်သည်။

"ဆရာ အထင်မလွဲပါနဲ့။ ကျွန်တော် အဒေါ်ဆရာမအတွက်ပဲ လုပ်ပေးနေတာပါ"

ရှန်းယွီက ရှင်းပြသည်။

အတွင်းစိတ်ထဲတွင် ရှန်းယွီက "ဆရာ့လို အဘိုးကြီးကို ဘယ်သူ ဂရုစိုက်လို့လဲ။ ဆရာ့ရဲ့ ဇနီးက ချမ်းသာလို့သာ ကျွန်တော် ဆရာ့ကို ဂရုစိုက်ပေးနေတာပါ" ဟု တွေးလိုက်သည်။ အဒေါ်ဆရာမသည် သူ့ကို အမြဲတမ်း ကောင်းမွန်သော အရာများ ပေးတတ်သည်။ ထို့ကြောင့် သူမ မရှိသည့်အခါ သူမ၏ ခင်ပွန်းကို သဘာဝအတိုင်း ဂရုစိုက်သင့်သည်။

"ဆရာ"

ရှန်းယွီသည် အကြီးအကဲ၏ အခန်းများသို့ ရောက်ရှိသောအခါ ပြောလိုက်သည်။

"ဘာလဲ"

အကြီးအကဲကောင်းက စိတ်မရှည်စွာ မေးလိုက်သည်။

"ဆရာနဲ့ အဒေါ်ဆရာမ ဘယ်တော့ လက်ထပ်မှာလဲ"

သူက သူ၏ မျက်လုံးများတွင် ဆိုးသွမ်းသော အရောင်ဖြင့် မေးလိုက်သည်။

အကြီးအကဲကောင်း၏ မျက်နှာသည် ချက်ချင်း နီရဲသွားသည်။

"မင်း ကောင်စုတ်လေး"

သူသည် ရှန်းယွီကို ထိုးရန် ကြိုးစားသော်လည်း လူငယ်လေးသည် ပို၍ လျင်မြန်စွာ ရွေ့လျားသွားပြီး ရယ်မောရင်း ရှောင်ထွက်သွားသည်။

"ဟွန့် ဒီခေတ်ကလေးတွေ"

အကြီးအကဲကောင်းသည် သူ၏ အခန်းထဲသို့ ဝင်ရင်း တီးတိုးပြောလိုက်သည်။

"အကြီးအကဲတွေကို လေးစားမှု လုံးဝ မရှိကြဘူး"

တစ်ယောက်တည်း ဖြစ်သွားသောအခါ သူသည် သူ၏ အခန်း၏ အရှေ့ဘက်ထောင့်တွင် သူ့ဆရာ၏ အမှတ်တရပြား တည်ရှိနေသော စန္ဒကူးသစ်သား ယဇ်ပလ္လင်ငယ်ဆီသို့ ချဉ်းကပ်သွားသည်။ ရိုသေလေးစားသော လှုပ်ရှားမှုများဖြင့် သူသည် သူ၏ ကတိသစ္စာပြုထားသော ညီအစ်ကို၏ အမည်ကို တောက်ပြောင်သော မျက်နှာပြင်ပေါ်တွင် အသစ်ထွင်းထုထားသည့် ပြားတစ်ခုကို ၎င်း၏ ဘေးတွင် ဂရုတစိုက် ထားလိုက်သည်။ သူသည် အမှတ်တရပြားများရှေ့တွင် အမွှေးတိုင်သုံးခုကို စီစဉ်ထားသည်။

သူသည် ပထမဆုံး အမွှေးတိုင်ကို မီးညှိလိုက်သောအခါ စန္ဒကူးသစ်သား၏ ရင်းနှီးသောရနံ့သည် အခန်းကို ပြည့်စေခဲ့ပြီး မီးခိုးတန်းပါးပါးသည် မျက်နှာကျက်ဆီသို့ တက်သွားသည်ကို သူကြည့်နေသည်။ သူသည် သုံးကြိမ် ဦးညွှတ်လိုက်ရာ သူ၏ နဖူးသည် ကြမ်းပြင်ကို နီးပါး ထိနေသည်။

"ညီလေး ငါ မင်းကို မကာကွယ်နိုင်ခဲ့ဘူး"

သူ၏ အသံသည် စိတ်လှုပ်ရှားမှုဖြင့် တီးတိုးပြောလိုက်သည်။

"ဒါပေမဲ့ ငါတို့ ဂိုဏ်းကိုတော့ မပျက်စီးစေရဘူး"

သူ၏ ဆရာအား နှုတ်ဆက်ပြီးနောက် ရှန်းယွီသည် သူ၏ လေ့လာမှုများဆီသို့ ပြန်သွားသည်။ ဤတစ်ကြိမ်တွင် သူသည် ပန်းပဲထုခြင်းကို စမ်းသပ်ရန် စီစဉ်ထားသည်။ သူသည် အခက်အခဲများစွာကို ကြိုတင်မမျှော်လင့်ထားပေ။ အမှန်စင်စစ်ပင် သူသည် သူ၏ ယခင်ကမ္ဘာတွင် ပန်းပဲထုခြင်း ဗီဒီယိုများစွာကို ကြည့်ရှုခဲ့ပြီး ထိုပညာရပ်၏ အခြေခံ နားလည်မှုအပေါ် ယုံကြည်မှုရှိခဲ့သည်။

ဤအလွန်အကျွံ ယုံကြည်မှုသည် ကျမ်းစာကို စတင်ဖတ်သည့်အချိန်တွင် ပျောက်ကွယ်သွားသည်။ ထိုအခါမှသာ ရှန်းယွီသည် သူ၏ အသိပညာသည် အပေါ်ယံအဆင့်တွင်သာ ရှိနေသည်ကို နားလည်ခဲ့သည်။ စနစ်တကျ ပန်းပဲထုခြင်းတွင် သူ လုံးဝ ထည့်သွင်းစဉ်းစားခြင်း မရှိသော ကန့်သတ်ချက်များစွာ ပါဝင်သည်။ သတ္တုဖွဲ့စည်းမှုများ၊ အပူချိန် ထိန်းချုပ်မှု၊ ခေါက်နည်းစနစ်များ၊ အအေးခံနည်းလမ်းများနှင့် လိုချင်သော ရလဒ်ပေါ်မူတည်၍ ကွဲပြားသော ရှုပ်ထွေးသော တူထုပုံစံများပင်။

ကံကောင်းစွာဖြင့် သူ စတင်မည့် အဆင့်ကိုး ပန်းပဲထုခြင်းအတွက် လုပ်ငန်းစဉ်သည် သူ၏ ကနဦး မျှော်မှန်းချက်များနှင့် သိသိသာသာ ကွဲပြားခြင်း မရှိပေ။ သူ မျှော်မှန်းထားသည်ထက် ပိုမိုတိကျမှုသာ လိုအပ်သည်။

နောက်ပိုင်းတွင် စစ်မှန်သော ဝိညာဉ်ရတနာများ ဖန်တီးခြင်းသည် သူ၏ ပန်းတိုင် ဖြစ်လာသောအခါ ရှုပ်ထွေးမှုက သိသိသာသာ တိုးလာလိမ့်မည်။ သို့သော် ရှန်းယွီသည် ဤအနာဂတ် စိန်ခေါ်မှုများကို အလေးမထားပေ။ သူ၏ စနစ်ဖြင့် ပန်းပဲထုခြင်းကို ကျွမ်းကျင်ပိုင်နိုင်ခြင်းသည် စုဆောင်းထားသော အတွေ့အကြုံမှတ်များနှင့် ၎င်းနောက်ဆက်တွဲ နှစ်ဆတိုးခြင်းမှတစ်ဆင့် သဘာဝအတိုင်း ရောက်လာလိမ့်မည်။

ယခုအတွက် သူသည် ပထမဆုံး အဆင့်ကို လှမ်းဖို့ လိုအပ်သည်။

ရှန်းယွီသည် သူ၏ အဒေါ်ဆရာမက ပေးထားသော သံတုံးများနှင့် သူမ၏ ရက်ရောသော လက်ဆောင်များတွင် ပါဝင်သည့် မီးဖိုငယ်ကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။ သူသည် အန္တရာယ်ကင်းစွာ အလုပ်လုပ်ရန် လုံလောက်သော နေရာရှိစေရန် အရာအားလုံးကို ခြံဝန်းထဲတွင် ဂရုတစိုက် စီစဉ်ခဲ့သည်။

ထို့နောက် သူသည် သူ၏ နက်ရှိုင်းသော မီးလျှံကို ဆင့်ခေါ်လိုက်သည်။ မှောင်မိုက်သော မီးသည် သူ၏ အမိန့်ကို ချက်ချင်း တုံ့ပြန်ပြီး သံကို ဝန်းရံကာ စက္ကန့်ပိုင်းအတွင်း အပူချိန် တစ်ထောင်ဒီဂရီသို့ ရောက်ရှိစေသည်။ သတ္တုကို အရည်မပျော်စေရန် သတိထား၍ သံသည် ချယ်ရီနီရောင် တောက်ပလာသည်နှင့် ချက်ချင်း မီးလျှံကို ရုပ်သိမ်းလိုက်သည်။

နောက်တွင် အပူပေးထားသော သတ္တုကို ဓားပုံသဏ္ဍာန်ဖြစ်အောင် တူထုခြင်းက အပါအဝင်ပင်။ ဓားသည် ရိုးရှင်းသော ပုံသဏ္ဍာန်ရှိခြင်းနှင့် ဤကမ္ဘာသို့ ရောက်ရှိပြီးနောက် သူ ပထမဆုံး ကိုင်စွဲခဲ့သော လက်နက်ဖြစ်သောကြောင့် ဓားဖြင့် စတင်ရန် ဆုံးဖြတ်ခဲ့သည်။ စနစ်တကျ ထုနှက်မှုများဖြင့် သူသည် အခြေခံ ပုံသဏ္ဍာန်ကို ဖန်တီးခဲ့ပြီး တူ၏ ထုချက်တိုင်းက သူ၏ တည်ငြိမ်သော လက်အောက်ရှိ ပုံသွင်းနိုင်သော သတ္တုကို ပုံဖော်ခဲ့သည်။

အခြေခံ ပုံသဏ္ဍာန်ကို ကျေနပ်သောအခါ ရှန်းယွီသည် အရေးကြီးသော မာကျောစေသည့် လုပ်ငန်းစဉ်ဆီသို့ ဆက်လက်လုပ်ဆောင်ခဲ့သည်။ သူသည် ဓားသွားကို သင့်လျော်သော အပူချိန်သို့ ပြန်လည် အပူပေးပြီးနောက် ရေထဲသို့ လျင်မြန်စွာ အအေးခံလိုက်ရာ ရုတ်တရက် အပူချိန်ပြောင်းလဲမှုကြောင့် ကျေနပ်ဖွယ် အသံဖြင့် ရေနွေးငွေ့များ ထွက်လာသည်။ ထို့နောက် သတ္တုကို အပူချိန်နိမ့်ဖြင့် ပုံသွင်းခဲ့ပြီး သင့်လျော်သော မော်လီကျူးဖွဲ့စည်းပုံ ပြန်လည်ပြင်ဆင်ခြင်းကို ညွှန်ပြသော အရောင်ပြောင်းလဲမှုများကို ဂရုတစိုက် စောင့်ကြည့်နေသည်။

နောက်ဆုံးအဆင့်များတွင် ရှန်းယွီသည် ဓားသွားအနားကို ဂရုတစိုက် သွေးပြီး အရောင်တင်ခဲ့ကာ သင့်လျော်သော ထက်မြက်မှုကို ရစေရန် အချိန်ပိုယူခဲ့သည်။ ဓားလက်ကိုင်ကို ရိုးရှင်းသော်လည်း အလုပ်လုပ်နိုင်သော လက်ကိုင်ကို တပ်ဆင်ပြီးနောက် သူသည် သူ၏ ပြီးစီးခဲ့သော လက်ရာကို စစ်ဆေးကြည့်ရှုရန် နောက်သို့ ဆုတ်လိုက်သည်။

ဓားသည် မည်သည့်နည်းနှင့်မျှ ထူးခြားခြင်းမရှိသလို အဆင့်မြင့် ကျင့်ကြံသူများ ကိုင်စွဲသည့် ဝိညာဉ်လက်နက်များကဲ့သို့ လုံးဝ မဟုတ်သော်လည်း ပထမဆုံး ကြိုးပမ်းမှုအတွက် လက်ခံနိုင်ဖွယ် ရှိသည်။

သူ မျှော်မှန်းထားသည့်အတိုင်း သူ၏ စနစ်က သူ၏ အောင်မြင်မှုကို အတည်ပြုခဲ့သည်။

[ပန်းပဲဆရာ၊ အဆင့် ၉ (၁/၁၀၀)]