အခန်း (၁၁၃)

နက်ရှိုင်းသော သုညမီးလျှံပဉ္စမအဆင့်သို့ တိုးတက်လာပြီးနောက် ပြောင်းလဲမှုများကို ဂရုတစိုက် စစ်ဆေးရန် ရှန်းယွီသည် သူ၏ မီးလျှံကို ခေါ်ယူလိုက်သည်။

ပထမတစ်ချက်ကြည့်လျှင် သိသာထင်ရှားသော ပြောင်းလဲမှု မရှိသော်လည်း ထူးခြားသည့် အသေးစိတ်အချက်တစ်ခုကို သူ သတိထားမိလိုက်သည်။ ယခင်က မှောင်မိုက်သော မီးလျှံအတွင်း၌ ကခုန်လေ့ရှိသော သေးငယ်သော အဖြူရောင် မီးပွားများသည် လုံးဝ ပျောက်

ကွယ်သွားခဲ့သည်။ ယခု သူ၏ လက်ဖဝါးအထက်တွင် မကောင်းသော လည်ပတ်မှုဖြင့် လုံးဝ မှောင်မိုက်ခြင်းသာ ကျန်ရှိနေသည်။ မီးလျှံ တိုးတက်လာသော်လည်း ၎င်း၏ စွမ်းအားကို မည်သို့ ကောင်းမွန်စွာ အသုံးချရမည်ကို သူ သေချာမသိသေးပေ။

ရုတ်တရက် လှုံ့ဆော်မှုတစ်ခုက သူ့ကို ရိုက်ခတ်သွားသည်။ မီးလျှံပေါ်တွင် သူ၏ အာရုံစူးစိုက်မှုကို ပြင်းပြင်းထန်ထန် အာရုံစိုက်လိုက်ရာ ရှန်းယွီသည် သူ၏ သတိစိတ်က အတွင်းရှိ လေဟာနယ် အတိုင်းအတာထဲသို့ ချက်ချင်း ကူးပြောင်းသွားသည်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။

ထိုအမွေးထူသော သတ္တဝါသည် ၎င်း၏ မီးခိုးကဲ့သို့ အမွေးများဖြင့် ပတ်ထားဆဲပင်။ သို့သော် အရင်ကလိုပင် သူ၏ ရှိနေခြင်းကို တုံ့ပြန်ခြင်းမရှိဘဲ ရှိနေသည်။ အဆင့်မြှင့်တင်မှုက လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော ထိုအရာဝတ္ထုကို နိုးထစေမည်ဟု သူ မျှော်လင့်ခဲ့သော်လည်း ထိုသို့ မဖြစ်ခဲ့ပေ။ ရှန်းယွီသည် ဤအရာအတွက် အထူးတလည် စိတ်အနှောင့်အယှက် မဖြစ်ပေ။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် အရာအားလုံးကို လုပ်ဆောင်ခဲ့သည့်အတိုင်း မီးလျှံ၏ လျှို့ဝှက်ချက်များကို နောက်ဆုံးတွင် သူ ဖြေရှင်းနိုင်မည် ဖြစ်သည်။

သူ၏ ပုံမှန် အချိန်ဇယားအရ ဤအချိန်သည် စိတ်ကျင့်ကြံမှုအတွက် ဖြစ်သင့်သည်။ သို့သော် သူ၏ စိတ်ဂုဏ်သတ္တိသည် အဆင့် ၅ ၏ ထက်ဝက်ကျော်သို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်သောကြောင့် ယခု ဆက်လက်လုပ်ဆောင်ခြင်းက ထိရောက်မှုမရှိပေ။ ထို့အပြင် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် သူ ခံစားခဲ့ရသော မျိုးရိုးပဋိပက္ခကြောင့် အလွန်အမင်း နာကျင်နေဆဲ ဖြစ်သည်။ သူ၏ အဂ္ဂိရတ် စွမ်းရည်များ တိုးတက်လာသောကြောင့် သူသည် ဤအချိန်ကို သူ၏ ပြန်လည်ကောင်းမွန်မှုကို အရှိန်မြှင့်ရန် ဆေးလုံးများ ပိုမိုဖန်တီးခြင်းအတွက် အသုံးပြုရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် သဘာဝအတိုင်း ပြန်လည်ကောင်းမွန်နေသော်လည်း ၎င်းသည် အတော်လေး နှေးကွေးသည်ဟု သူ ခံစားရဆဲဖြစ်သည်။

ဝိညာဉ်စမ်းရေမှ ထွက်ခွာပြီး ရှန်းယွီသည် အဝတ်အစားများကို လျင်မြန်စွာ ဝတ်ဆင်ခဲ့သည်။ သူသည် သူစိုက်ပျိုးခဲ့သော ဆေးဖက်ဝင်အပင်များကို စစ်ဆေးရန် လမ်းလျှောက်သွားခဲ့သည်။ သူသည် မြေဆီလွှာမှ သေးငယ်သော အညွန့်များ ထွက်ပေါ်လာသည်ကို မြင်တွေ့ရ၍ ဝမ်းမြောက်ခဲ့သည်။ ဝိညာဉ်ရေအချို့ကို ဖလားတစ်ခုထဲသို့ ဂရုတစိုက် ခပ်ယူပြီး သစ်ပင်ငယ်များကို ရေလောင်းခဲ့သည်။ ဤအဆင့်နိမ့် ဆေးဖက်ဝင်အပင်များသည် ဝိညာဉ်သွေးကြော၏ စွမ်းအင်ဖြင့် အာဟာရဖြည့်ပါက လျင်မြန်စွာ ကြီးထွားလာမည် ဟု သူ တွေးလိုက်သည်။

သူ၏ အာရုံသည် ကောင်းအတွင်းရှိ အခြားနေရာများတွင် ပေါက်နေသော ရင့်ကျက်သည့် ဆေးဖက်ဝင်အပင်များ ဆီသို့ ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။ သူသည် အဆင့် ၈ ကုသဆေးလုံးများ အတွက် လိုအပ်သော သီးခြားမျိုးများကို ရိတ်သိမ်းရန် ၎င်းတို့ကြားမှ ရွေ့လျားခဲ့သည်။ သူ၏ အဒေါ်ဆရာမ၏ ထောက်ပံ့မှုသည် ရက်ရောသော်လည်း ဤအထူး ပါဝင်ပစ္စည်းများ ချို့တဲ့နေသည်။ သို့သော် ကံကောင်းထောက်မစွာပင် ဝိညာဉ်သွေးကြော ဥယျာဉ် တွင် ၎င်းတို့သည် ပေါများစွာ ပါဝင်သည်။ များပြားသော အသုတ်ကို စုဆောင်းပြီးနောက် သူ၏ အဂ္ဂိရတ် မီးဖိုကို ပြန်လည်ရယူပြီး သန့်စင်မှု လုပ်ငန်းစဉ်ကို စတင်ရန် ပြင်ဆင်ခဲ့သည်။

အဆင့် ၈ ဆေးလုံးများ ဆီသို့ တိုက်ရိုက် ခုန်ကူးမည့်အစား ရှန်းယွီသည် သူ ယခင်က လေ့ကျင့်ခဲ့သော ရင်းနှီးသည့် အဆင့် ၉ ဆေးလုံးများဖြင့် စတင်ခဲ့သည်။ သူ၏ အဆင့် ၈ အဂ္ဂိရတ်ပညာရှင်အဖြစ် တိုးတက်မှုသည် အဆင့်နိမ့် ဆေးလုံးများဖြင့် သူ၏ ထိရောက်မှုကို တိုးတက်စေခဲ့ခြင်း ရှိမရှိကို သူ အတည်ပြုလိုခဲ့ခြင်းပင်။

မျှော်လင့်ထားသည့်အတိုင်း ရလဒ်များက အထင်ကြီးစရာကောင်းခဲ့သည်။

သူ၏ သန့်စင်မှု အရှိန်က နှစ်ဆနီးပါး တိုးလာခဲ့ကာ အဆင့် ၉ ဆေးလုံးများအတွက် သူ၏ အောင်မြင်မှုနှုန်းသည် ရာခိုင်နှုန်း ၆၀ သို့ မြင့်တက်သွားခဲ့သည်။ ၎င်းသည် သူ၏ ယခင်အောင်မြင်မှုထက် နှစ်ဆ ဖြစ်သည်ဟု ဆိုရပေမည်။

ဤတိုးတက်မှုကြောင့် အားတက်လာသော ရှန်းယွီသည် သူ၏ စစ်မှန်သော ရည်ရွယ်ချက်

ဖြစ်သည့် အဆင့် ၈ ကုသဆေးလုံးများ ဖန်တီးခြင်းဆီသို့ ဆက်လက်လုပ်ဆောင်ခဲ့သည်။

သူ၏ ပထမဆုံး ကြိုးပမ်းမှုသည် ပြီးပြည့်စုံစွာ အောင်မြင်ခဲ့ပြီး သူ့ကို ကျေနပ်မှုများဖြင့် ပြည့်စေခဲ့သည်။ သို့သော် သူ၏ ဒုတိယ ကြိုးပမ်းမှုက ကျရှုံးခဲ့သည်။ ဤကျရှုံးမှု အတွေ့အကြုံနောက်တွင် သူသည် သန့်စင်ခြင်းကို ဆက်လက်လုပ်ဆောင်ခဲ့ပြီး တစ်ခါတစ်ရံ ကျရှုံးမှုများရှိသော်လည်း နောက်ထပ် အောင်မြင်သော ဆေးလုံးများစွာကို ထုတ်လုပ်ခဲ့သည်။ သူ၏ အလုံးစုံ အောင်မြင်မှုနှုန်းသည် အရင်ကလိုပင် ရာခိုင်နှုန်း ၃၀ ဝန်းကျင်တွင် ရှိနေခဲ့သည်။

သူ နားလည်ထားသည်မှာ အောင်မြင်မှုနှုန်းများသည် ပရော်ဖက်ရှင်နယ် တိုးတက်မှုတိုင်းနှင့်

အတူ တိုးလာသည်။ သို့သော် အတိအကျ ရာခိုင်နှုန်း တိုးတက်မှုကို ဆုံးဖြတ်ရန် လုံလောက်သော အချက်အလက်များ သူထံတွင် မရှိပေ။ ထို့အပြင် မည်သည့် တိုးတက်မှုများမဆို မပြုလုပ်မီ ကျင့်ကြံသူ၏ အခြေခံ အောင်မြင်မှုနှုန်းက ၎င်းတို့၏ ဉာဏ်ပညာအဆင့် အပေါ် အဓိက မူတည်သည်။ သူ၏ သာလွန်သော ဉာဏ်ပညာဖြင့် ရှန်းယွီ၏ အခြေခံနှုန်းသည် ရာခိုင်နှုန်း ၃၀ မှ စတင်ခဲ့သည်။ ဉာဏ်ပညာ နည်းပါးသူများအတွက် သဘာဝအတိုင်း အောင်မြင်မှု အခွင့်အလမ်းများ သိသိသာသာ လျော့နည်းသွားပေမည်။

ရှန်းယွီသည် ဆေးလုံး သန့်စင်မှု အလွန်အကျွံ လုပ်ဆောင်ခဲ့ပြီး အဆင့် ၈ ကုသဆေးလုံး နှစ်ရာနီးပါးကို ထုတ်လုပ်ခဲ့သည်။ ဤပမာဏကို လုံးဝ ကျေနပ်ခြင်းမရှိသော်လည်း သူ၏ ထုတ်လုပ်မှုကို ခေတ္တရပ်နားရန် ဆုံးဖြတ်ခဲ့သည်။ ဆက်လက်လုပ်ဆောင်ခြင်းသည် အရင်းအမြစ်များ အလွန်အကျွံ သုံးစွဲသွားပေမည်။ ထိုဆေးလုံးများအားလုံးကို သူ အပြီးသတ်နိုင်မည်ဟု မယုံကြည်သောကြောင့် သူ၏ နောက်ထပ် တိုးတက်မှုအထိ စောင့်ဆိုင်းခြင်းက ပိုကောင်းသည်ဟု သူ ဆုံးဖြတ်ခဲ့သည်။ သူ ထပ်မံ ထိုးဖောက်သောအခါ သူ၏ အောင်မြင်မှုနှုန်း တိုးလာမည်ပင်။

သူသည် အဖိုးတန် ဆေးလုံးများကို သူ၏ သိုလှောင်လက်စွပ်ထဲတွင် ဂရုတစိုက် သိမ်းဆည်းခဲ့သည်။ သူ၏ အခြား ဖန်တီးမှုများနှင့်မတူဘဲ ဤအရာများက သူ၏ ကိုယ်ပိုင် အသုံးပြုမှုအတွက်သာ ဖြစ်သည်။ အနည်းဆုံးတော့ ၎င်းတို့ကို ထုတ်လုပ်ခြင်းက ပိုမို ထိရောက်လာသည်အထိပင်။ သူသည် ၎င်းတို့ ဖန်တီးမှုတွင် ကြီးမားသော အရင်းအမြစ်များကို ရင်းနှီးမြှုပ်နှံခဲ့ပြီး ဝိညာဉ်သွေးကြောတွင် ပေါများသော ပစ္စည်းများ ဆက်လက်ပါဝင်နေသော်လည်း ၎င်းတို့သည် လုံးဝ ရင့်ကျက်ရန် အချိန်များစွာ လိုအပ် သောကြောင့် ၎င်းတို့ကို ချွေတာစွာ အသုံးပြုခြင်းက ပိုကောင်းသည်။ ဤအချက်ကို စိတ်ထဲတွင် မှတ်သားထားပြီး သူသည် အဆင့် ၈ ဆေးလုံးများ ထပ်မံ သန့်စင်ခြင်း မပြုရန် ဆုံးဖြတ်ခဲ့သည်။

ဆေးလုံးများစွာကို သောက်သုံးပြီးနောက် ရှန်းယွီသည် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ် ပြန်လည်

ကောင်းမွန်လာသည်ကို ခံစားရပြီး မျိုးရိုးပဋိပက္ခမှ ကျန်ရှိနေသော နာကျင်မှုက လျင်မြန်စွာ မှေးမှိန်သွားခဲ့သည်။ နံနက်မိုးလင်းရန် နာရီအနည်းငယ် ကျန်နေသေးသည်ကို သတိပြုမိပြီး သူ၏ ကျန်ရှိနေသော အချိန်များကို ဂိုဏ်းအတွက် အဆင့် ၉ ဆေးလုံးများ ပိုမို သန့်စင်ခြင်းဖြင့် အကျိုးရှိရှိ အသုံးပြုရန် ဆုံးဖြတ်ခဲ့သည်။

နေထွက်ချိန်ရောက်သော် ရှန်းယွီသည် ဆေးလုံးပေါင်း တစ်ထောင်နီးပါး သန့်စင်ပြီးစီးခဲ့သည်။

"ဒါလောက်ဆို လုံလောက်သင့်ပြီ"

သူ၏ အလုပ်ကို ကျေနပ်စွာ ကြည့်ရှုရင်း တွေးလိုက်သည်။ တစ်ညလုံး အလုပ်လုပ်ခဲ့သော်လည်း အနားယူလိုစိတ်မရှိပေ။ ယင်းအစား သူသည် သူ၏ အာရုံကို ဖွဲ့စည်းပုံများ ဆွဲခြင်းနှင့် ပန်းပဲလုပ်ခြင်းဆီသို့ ချက်ချင်း ပြောင်းလိုက်သည်။

သူ၏ အဆင့်ရှစ် ပန်းပဲဆရာအဖြစ် တိုးတက်မှုက စိတ်လှုပ်ရှားဖွယ်ရာ အခွင့်အလမ်းအသစ်များကို ဖွင့်ပေးခဲ့သည်။ ကျင့်ကြံမှုလောက၏ ရတနာအဆင့်အတန်း ခွဲခြားမှုတွင် ပစ္စည်းများကို သာမန်၊ မှော်ဆန်သော၊ ဝိညာဉ်ရေးရာနှင့် မြင့်မြတ်သောအဖြစ် ခွဲခြားသတ်မှတ်ထားသည်။ တစ်ခုချင်းစီတွင် ၎င်း၏ ကိုယ်ပိုင် အဆင့်နိမ့်၊ အလယ်အလတ်နှင့် အဆင့်မြင့်အဆင့်များ ရှိသည်။ နဝမအဆင့် ပန်းပဲလုပ်ငန်းကို ရောက်ရှိသောအခါ လက်မှုပညာရှင်တစ်ဦးသည် သာမန်အဆင့် ရတနာများကို သန့်စင်နိုင်သည်။ အဆင့်ရှစ်တွင် အလယ်အလတ်အဆင့် မှော်ဆန်သော ရတနာများအထိ ထုတ်လုပ်နိုင်ပြီး သတ္တမအဆင့် ဆရာများသည် အဆင့်မြင့် ရတနာများကို ဖန်တီးနိုင်သည်။ နောက်ထပ် အဆင့်သုံးဆင့်သည် ဝိညာဉ်ရေးရာ ရတနာများ ဖန်တီးမှုကို ဖြစ်ပေါ်စေပြီး အထူးခြားဆုံး ပန်းပဲဆရာများသာ မြင့်မြတ်သောအဆင့် ပစ္စည်းများကို ပုံသွင်းနိုင်သည်။

ရှန်းယွီသည် အချိန်မဖြုန်းဘဲ စိတ်အားထက်သန်စွာ သန့်စင်မှု လုပ်ငန်းစဉ်ထဲသို့ ဝင်ရောက်ခဲ့သည်။ လက်နက် ဖန်တီးခြင်းသည် ဆေးလုံး သန့်စင်ခြင်းထက် သိသိသာသာ ပိုမိုမြင့်မားသော အောင်မြင်မှုနှုန်းကို ပေးသည်ကို သူ လျင်မြန်စွာ တွေ့ရှိခဲ့သည်။ အနည်းငယ်မျှသော အနှောင့်အယှက်ကပင် နာရီပေါင်းများစွာ အလုပ်လုပ်ခြင်းကို ပျက်စီးစေနိုင်သည့် အဂ္ဂိရတ်၏ သိမ်မွေ့သော လုပ်ငန်းစဉ်များနှင့်မတူဘဲ လက်နက် သန့်စင်ခြင်းသည် ရှန်းယွီ ထိန်းချုပ်ရန် ပိုမိုလွယ်ကူသည်ဟု တွေ့ရှိရသည့် ဂုဏ်သတ္တိများနှင့် ဆက်စပ်နေသည်။

အပူချိန် ထိန်းချုပ်မှုက အရေးကြီးဆုံး ရှုထောင့်ြစ်ကာ သူ၏ အဆင့်မြှင့်ထားသော နက်ရှိုင်းသော သုညမီးလျှံကြောင့် စိန်ခေါ်မှု မရှိပေ။ သူသည် မီးလျှံ၏ အပူကို ဒဿမအမှတ်များအထိ တိကျစွာ ချိန်ညှိနိုင်ပြီး လုပ်ငန်းစဉ်တစ်လျှောက်လုံး စုံလင်သော ပုံသွင်းမှု အခြေအနေများကို ထိန်းသိမ်းထားနိုင်သည်။ သူ၏ ကျယ်ပြန့်သော ချက်ပြုတ်မှု လေ့ကျင့်မှုကလည်း သူ၏ ချီထုတ်လွှတ်မှုကို ထူးခြားသော အဆင့်အထိ မြှင့်တင်ပေးခဲ့ပြီး လက်နက်

တစ်ခုစီ၏ အလားအလာကို အမြင့်ဆုံးရရှိစေရန် အတိအကျ စွမ်းအင်ပမာဏကို ထည့်သွင်းနိုင်စေခဲ့သည်။

ဤအားသာချက်များဖြင့် ရှန်းယွီသည် လက်နက် ဖန်တီးမှုအား အလွန်အကျွံ လုပ်ဆောင်ခဲ့သည်။ သူသည် သတ္တုကို ဂရုတစိုက် ပုံဖော်ခဲ့ပြီး ကုန်ကြမ်းပစ္စည်းများကို ရာနှင့်ချီသော အဆင့်နိမ့်နှင့် အလယ်အလတ်အဆင့် မှော်ဆန်သော လက်နက်များအဖြစ် ပြောင်းလဲခဲ့သည်။ ပြီးစီးသော ပစ္စည်းပုံသည် တည်ငြိမ်စွာ ကြီးထွားလာကာ ကျောက်တုံးကို ဖြတ်တောက်နိုင်သော ဓားများ၊ မည်သို့ပင် ကိုင်ထားစေကာမူ ပြီးပြည့်စုံသော ဟန်ချက်ညီမှုကို ထိန်းသိမ်းထားသော ဓားမြှောင်များနှင့် ပြီးပြည့်စုံသော ဟန်ချက်ညီသော ပုဆိန်များပင်။ သူ၏ ပစ္စည်းထောက်ပံ့မှုများ နောက်ဆုံးတွင် ကုန်ဆုံးသွားသည်အထိ ဤအရူးအမူး လုပ်ဆောင်မှုကို သူ ဆက်လက် လုပ်ဆောင်ခဲ့သည်။

သူ၏ စနစ် နာရီကို ကြည့်လိုက်ရာ နေ့လယ်စာစားချိန် ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်ကြောင်း ရှန်းယွီ သတိပြုမိသည်။ သူသည် သူ၏ ပန်းပဲလုပ်ငန်း အပိုင်းကို ဝန်လေးစွာ အဆုံးသတ်လိုက်ပြီး သူ၏ ဆရာနှင့် ဖြစ်နိုင်လျှင် အခြားသူများ ပြန်လာပါက ၎င်းတို့အတွက် အစားအစာ ပြင်ဆင်ရန် မီးဖိုချောင်ဆီသို့ ဦးတည်သွားခဲ့သည်။

"ဟူး ဖခင်တစ်ဦးတည်းဖြစ်ရတာ တကယ် ခက်ခဲတယ်"

ရှန်းယွီသည် မွှေးကြိုင်သော ဟင်းရည်ကို မွှေရင်း ပြင်းပြင်းထန်ထန် ညည်းညူလိုက်သည်။ "ငါ နေ့ရောညပါ အလုပ်လုပ်ပြီး ကလေးတွေအတွက် ချက်ပြုတ်ပေးရသေးတယ်"

"မင်း ဘယ်သူ့ကို ကလေးလို့ ခေါ်နေတာလဲ"

အကြီးအကဲကောင်း၏ ဒေါသထွက်နေသော အသံက သူ၏ နောက်ဘက်မှ ရုတ်တရက် ပေါ်လာသည်။