အခန်း (၁၁၄)

ရှန်းယွီသည် လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ သူ၏ ဆရာက သူ့ကို မနှစ်မြို့သော အကြည့်ဖြင့် စိုက်ကြည့်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

"ဆရာ အောင်မြင်ခဲ့လား"

ရှန်းယွီက အကြီးအကဲကောင်း၏ ယခင်မေးခွန်းကို တမင်တကာ လျစ်လျူရှုကာ မေးလိုက်သည်။

"သေချာတာပေါ့ ငါ အောင်မြင်ခဲ့တာပေါ့။ မင်း ငါ့ကို ဘယ်လိုလူလို့ ထင်နေတာလဲ"

အကြီးအကဲကောင်းက သူ၏ အားနည်းနေသော အခြေအနေကြားမှ ဂုဏ်ယူစွာဖြင့် မေးလိုက်သည်။

"ဆရာအတိုင်းပါပဲ"

ရှန်းယွီက ချဲ့ကားသော ဦးညွှတ်မှုဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"အကြောင်းအရာကို ပြောင်းဖို့ မကြိုးစားနဲ့တော့။ ငါ ကြားတာကတော့…"

အကြီးအကဲကောင်းက စတင်ပြောဆိုသော်လည်း ရှန်းယွီက ချက်ချင်း ဖြတ်ပြောလိုက်သည်။

"ဆရာ ဘာကို ဆိုလိုတာလဲ။ အသံတွေ ကြားနေရရင် အသက်ကြီးလာပြီ ဖြစ်ရမယ်"

ရှန်းယွီက ချောချောမွေ့မွေ့ ပြောလိုက်ပြီး သူ၏ ဆရာကို ထိုင်ရန် လမ်းညွှန်ခဲ့သည်။

"မင်း ကောင်ဆိုးလေး မင်း ထင်နေတာက…."

အကြီးအကဲကောင်း၏ ပြန်ပြောစကားသည် ကောင်းကင်မှ ဆင်းသက်လာသော ပုံသဏ္ဌာန်နှစ်ခု ရုတ်တရက် ရောက်ရှိလာခြင်းကြောင့် အနှောင့်အယှက် ဖြစ်သွားခဲ့သည်။

လီယောင်းနှင့် အကြီးအကဲဟွမ်တို့သည် သူတို့၏ ဝတ်ရုံများ လေပြေထဲတွင် နူးညံ့စွာ လှုပ်ခတ်နေရင်း အတူတကွ လှပစွာ ဆင်းသက်လာခဲ့သည်။

"ဟွန့် မေ့လိုက်ပါတော့"

အကြီးအကဲကောင်းက ရေရွတ်လိုက်ပြီး အကြီးအကဲဟွမ်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ သူ၏ အမူအရာက သိမ်မွေ့စွာ ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။

"အစ်ကိုကြီး..."

အကြီးအကဲဟွမ်နှင့် လီယောင်းတို့ နှစ်ဦးစလုံး တစ်ပြိုင်နက်တည်း ပြောလိုက်သည်။ သူတို့သည် ရှက်ရွံ့သော အကြည့်များကို ဖလှယ်ခဲ့ကြသည်။

သူ၏ ရှေ့တွင် ပေါ်ထွက်လာသော မြင်ကွင်းကို ရှန်းယွီသည် ရယ်မောခြင်းကို မထိန်းနိုင်ခဲ့ပေ။

"အားလုံးပဲ လာထိုင်ကြပါ။ ကျွန်တော် ခုပဲ ချက်ပြုတ်ပြီးတာ"

သူက ဖိတ်ခေါ်လိုက်ပြီး ပူနွေးသော ဟင်းလျာများ စောင့်ဆိုင်းနေသည့် စားပွဲဆီသို့ လက်ညှိုးထိုးပြလိုက်သည်။

အမျိုးသမီးနှစ်ဦးစလုံး ခေါင်းညိတ်ကာ စားပွဲတွင် အကြီးအကဲကောင်းနှင့်အတူ ဝင်ထိုင်လိုက်ကြသည်။

"အစ်ကိုကြီး အောင်မြင်ခဲ့လား။ ကျွန်မ အစ်ကိုကြီးအတွက် တကယ် စိတ်ပူနေခဲ့တာ"

အကြီးအကဲဟွမ်က ပြောလိုက်ပြီး သူမ၏ လက်က အကြီးအကဲကောင်း၏ ဝမ်းဗိုက်ဆီသို့ လှမ်းလိုက်သည်။

အကြီးအကဲကောင်းသည် လှုပ်ရှားနေသော သူမ၏ လက်ကို ဖမ်းဆုပ်လိုက်ပြီး သူ၏ တုံ့ပြန်မှုသည် မကြာသေးမီက ဆင်းရဲဒုက္ခကြားမှ ထက်မြက်နေဆဲဖြစ်သည်။

"ဘာလုပ်နေတာလဲ"

သူက ကြမ်းတမ်းသော်လည်း မရိုင်းစိုင်းသော လေသံဖြင့် မေးလိုက်သည်။

နီမြန်းခြင်းတစ်ခုသည် အကြီးအကဲဟွမ်၏ ပါးပြင်ပေါ်သို့ တွားသွားခဲ့သည်။

"အစ်ကိုကြီးရဲ့ ကျင့်ကြံမှုကို စစ်ဆေးတာပါ"

သူမက မျက်လုံးချင်းမဆုံဘဲ ရှင်းပြသည်။

"မင်း ခံစားလို့ မရဘူးလား"

အကြီးအကဲကောင်းက မျက်ခုံးပင့်လျက် စိန်ခေါ်လိုက်သည်။

"သေချာတာပေါ့။ ကျွန်မ ခံစားလို့ ရပါတယ်"

သူမက လျင်မြန်စွာ ပြန်ဖြေသည်။

"ဒါပေမယ့် တစ်ခုခု မှားယွင်းသွားတာ မရှိဘူးလို့ ဘယ်လို သေချာနိုင်မလဲ။ ကျွန်မကို စစ်ဆေးခွင့်ပေးပါဦး"

သူမ၏ လက်သည် နူးညံ့စွာ ဖိအားပေးရင်း ရှေ့သို့ တိုးလာခဲ့သည်။

သို့သော် အကြီးအကဲကောင်းကို လွယ်လွယ်ကူကူ အနိုင်ယူ၍ မရပေ။ သူ ကျင့်ကြံမှုကို ဆုံးရှုံးခဲ့သော်လည်း သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်သန့်စင်ခြင်းအဆင့်သည် သူမထက် သာလွန်နေဆဲဖြစ်ပြီး သူမ၏ တိုးတက်မှုကို အလွယ်တကူ ရှောင်ရှားနိုင်စေခဲ့သည်။

"ဒီထက် ပိုခက်အောင် မလုပ်ပါနဲ့ အဘိုးကြီး"

အကြီးအကဲဟွမ်က ပြောလိုက်ပြီး ဝိညာဉ်ချီစွမ်းအင်သည် သူမ၏ လက်ပတ်လည်တွင် စုဝေးစပြုလာသည်။

ရုတ်တရက် တိတ်ဆိတ်မှုကို သတိပြုမိပြီး သူမသည် ပတ်ပတ်လည်ကို ကြည့်လိုက်ရာ လီယောင်းနှင့် ရှန်းယွီတို့က သူတို့ကို အာရုံစိုက် စောင့်ကြည့်နေသည်ကို သတိပြုမိသည်။ ရှက်ရွံ့မှုသည် သူမ၏ မျက်နှာကို လွှမ်းခြုံသွားပြီး သူမသည် သူ၏ လက်ကို လျင်မြန်စွာ ရုပ်သိမ်းလိုက်သည်။

"ကောင်းပြီ ငါတို့ အရင် စားသင့်တယ် ထင်တယ်"

သူမက ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ထိန်းသိမ်းပြီး ပြောလိုက်သည်။

လီယောင်းသည် အပြန်အလှန်ဆက်သွယ်မှုကို စဉ်းစားဟန်ဖြင့် စောင့်ကြည့်ခဲ့သည်။ အဒေါ်ဆရာမနှင့် ဆရာတို့သည် အမှန်တကယ်ပင် ကောင်းမွန်သော ဆက်ဆံရေး ရှိကြသည်ဟု သူမက ဆင်ခြင်မိသည်။ သူမ၏ အကြည့်သည် ရှန်းယွီဆီသို့ ရောက်သွားပြီး သူတို့ အတူတကွ အိုမင်းလာသောအခါ ထိုသို့သော သက်တောင့်သက်သာ ရင်းနှီးမှုကို မျှဝေနိုင်မည်လားဟု တွေးတောမိသည်။

ရှန်းယွီသည် သူမ စိုက်ကြည့်နေသည်ကို ဖမ်းမိလိုက်ပြီး ရှုပ်ထွေးသော အမူအရာဖြင့် ပြန်

ကြည့်လိုက်သည်။

"ဒီကောင်မလေး ဘာတွေ လုပ်နေပြန်ပြီလဲ"

သူ ကိုယ့်ဘာသာကိုယ် တွေးလိုက်သည်။

"သူမ ငါ့ကို ဘာလို့ အဲဒီလို ကြည့်နေတာလဲ။ ငါ သူ့ကို တစ်နည်းနည်းနဲ့ စော်ကားမိတာလား"

ညစာစားပြီးနောက် လီယောင်းနှင့် အကြီးအကဲဟွမ်တို့သည် သူတို့၏ တာဝန်များဆီသို့ ပြန်သွားရန် ပြင်ဆင်နေစဉ် ရှန်းယွီ၏ အသံက သူတို့ကို တားဆီးလိုက်သည်။

“လီယောင်းး..”

"အစ်ကိုကြီး..."

လီယောင်း လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ ရှန်းယွီသည် သူမနှင့် ကွဲကွာရန် ဝန်လေးနေမည်ဟူသော မျှော်လင့်ချက်က သူမ၏ မျက်လုံးများတွင် လင်းလက်နေသည်။

"ဒီမှာ ဒါကို ယူသွားပါ"

သူက သူမဆီသို့ သိုလှောင်လက်စွပ်တစ်ခုကို လှမ်းပေးရင်း ပြောလိုက်သည်။

သူမ၏ မျှော်လင့်နေသော အမူအရာက စိတ်ပျက်အားငယ်မှုအဖြစ် ပြိုလဲသွားခဲ့သည်။

"ဟွန့် ငါ ဘာကို မျှော်လင့်ခဲ့တာလဲ"

သူမက နာကြည်းစွာ တွေးလိုက်သော်လည်း သူမ၏ အသံက တည်ငြိမ်နေဆဲဖြစ်သည်။

"ဒါက ဘာလဲ"

သူမက အသံထွက်၍ မေးလိုက်သည်။

"အဒေါ်ဆရာမက ကျွန်တော့်ကို အရင်းအမြစ်တွေ အရမ်းများများ ပေးထားတဲ့အတွက် ဂိုဏ်းကို ပြန်ပေးသင့်တယ်လို့ ကျွန်တော် ခံစားရတယ်"

ရှန်းယွီက ရှင်းပြသည်။

"ဒါတွေက ကျွန်တော် ရမ်းလုပ်ထားတဲ့ ပစ္စည်းလေးတွေပဲ။ ဒါကြောင့် သိပ်ပြီး အသုံးဝင်မှာ မဟုတ်ဘူး"

သူက ရိုးသားစွာ ထပ်ပြောသည်။

စိတ်ထဲတွင် သူ၏ အတွေးများသည် သူ၏ နှိမ့်ချသော စကားများနှင့် ဆန့်ကျင်ဘက် ဖြစ်

နေသည်။

"ရမ်းလုပ်ထားတာလား။ ဟွန့် ဒီပစ္စည်းတွေအတွက် ငါ ဘယ်လောက် ကြိုးစားခဲ့ရလဲဆိုတာ မင်း သိရင်..."

အကြီးအကဲဟွမ် ဤအရာကို ကြားသောအခါ သူမသည် လီယောင်း၏ လက်မှ သိုလှောင်လက်စွပ်ကို လျင်မြန်စွာ ဆွဲယူလိုက်သည်။

"မင်း ဒါတွေ လုပ်ထားတာလား"

သူမက မယုံကြည်နိုင်စွာ မေးလိုက်ပြီး လက်စွပ်ကို ဖွင့်လိုက်ရာ ၎င်း၏ အတွင်းရှိ ပစ္စည်းများ မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြန့်ကျဲသွားသည်။ သူမသည် ပစ္စည်းများကို ကြည့်ရှုရင်း မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်လာသည်။

"ဒါ... ဒါက..."

…

အကြီးအကဲဟွမ်နှင့် အခြားသူများသည် ရှန်းယွီက မတော်တဆ လုပ်ထားသည်ဟု ပြောဆိုခဲ့သော ပစ္စည်းများကို အံ့အားသင့်စွာ တိတ်ဆိတ်စွာ စိုက်ကြည့်နေကြသည်။ သူတို့သည် ပစ္စည်းတစ်ခုစီကို ဂရုတစိုက် စစ်ဆေးကြည့်ရှုစဉ် သူတို့၏ အမူအရာများက မယုံကြည်ခြင်းမှ လေးစားမှုသို့ ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။

"မင်း... မင်း တကယ် ဒါတွေ လုပ်ထားတာလား"

အကြီးအကဲဟွမ်က မယုံနိုင်စွာ ပြောလိုက်သည်။

"ဟုတ်ကဲ့ ပြဿနာ ရှိလို့လား"

ရှန်းယွီက တစ်ခုခု မှားယွင်းသွားခဲ့ခြင်း ရှိမရှိ တွေးတောရင်း စိုးရိမ်တကြီး မေးလိုက်သည်။

"မရှိပါဘူး။ ဒါတွေက တကယ် ကောင်းပါတယ်။ အရမ်း ကောင်းတယ်"

သူမက ပြတ်ပြတ်သားသား ပြောလိုက်သည်။ သူမသည် တိုးတက်လာသော စိတ်လှုပ်ရှားမှုဖြင့် ပစ္စည်းတစ်ခုစီကို စတင် စစ်ဆေးခဲ့သည်။ သူမ၏ အကဲဖြတ်သူအသက်မွေးဝမ်းကျောင်းဖြင့် ပစ္စည်းများကို ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာလိုက်သည်။

"ဂိုဏ်းခေါင်းဆောင် ဒီပစ္စည်းတွေနဲ့ဆိုရင် ဂိုဏ်းက ပြန်လည် နာလန်ထူနိုင်မယ် မဟုတ်ဘူး။ ငါတို့ရဲ့ ယခင် တိုက်ခိုက်ရေး စွမ်းအားကို ကျော်လွန်သွားနိုင်မယ်"

သူမက အလွန်စိတ်လှုပ်ရှားနေသဖြင့် မသိလိုက်ဘဲ ခပ်မြန်မြန်ပြောလိုက်သည်။

"ဒါ အမှန်လား"

လီယောင်းက မေးလိုက်ပြီး ပြန့်ကျဲနေသော ရတနာများကို စိတ်ဝင်တစား စစ်ဆေးရန် ရှေ့သို့ ကိုင်းညွှတ်လိုက်သည်။

"လုံးဝ အမှန်ပါပဲ"

အကြီးအကဲဟွမ်က ခေါင်းကို ပြင်းပြင်းထန်ထန် ညိတ်လိုက်ပြီး သူမ၏ လက်ချောင်းများက သပ်ရပ်စွာ စီစဉ်ထားသော ဆေးလုံးများပေါ်တွင် လှုပ်ရှားနေသည်။

"ချီ စုစည်းမှု ဆေးလုံးတွေ၊ ကုသဆေးလုံးတွေ၊ ချီ လည်ပတ်မှု၊ အားဖြည့်ဆေး ဒါတွေ အများကြီးပဲ"

သူမက ခွဲခြားသတ်မှတ်သော အမျိုးအစားတစ်ခုစီနှင့်အမျှ သူမ၏ အသံက ပိုကျယ်လောင်လာသည်။

လီယောင်းက စဉ်းစားဟန်ဖြင့် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ ဤအရင်းအမြစ်များသည် သူတို့၏ ဂိုဏ်း၏ ခွန်အားကို ပြန်လည် ထူထောင်နိုင်သည်မှာ အမှန်ပင်။ ကောင်းကင်ပြာ တိမ်တိုက်ဓားဂိုဏ်းအလိုအပ်ဆုံးမှာ ဤကဲ့သို့သော အရင်းအမြစ်များပင်။

ကိုယ်ပိုင် အဂ္ဂိရတ်ပညာရှင် မရှိဘဲ ၎င်းတို့သည် ပြင်ပမှ ထောက်ပံ့သူများကို မှီခိုနေခဲ့ရပြီး ထိုသူများသည် တိုက်ခိုက်မှုအပြီး ဂိုဏ်း၏ အားနည်းနေသော အခြေအနေကို သိရှိသောအခါ ၎င်းတို့ကို မညှာမတာ ဈေးနှုန်း မြှင့်တင်ကာ ရောင်းချခဲ့ကြသည်။ သူမ လိုအပ်သည့်အရာများကို လုံခြုံစေရန်အတွက် လုယက်ခြင်းကို အားကိုးရန် လိုအပ်မလားဟု သူမ အလေးအနက် စဉ်းစားနေခဲ့သည်။ သူမ၏ အစ်ကိုကြီးက ဤအကျပ်အတည်းကို သူမ မသိဘဲ ဖြေရှင်းပေးခဲ့ပြီးပြီဟု တွေးလိုက်မိတော့…..

ဘုရင်မသည် လုယက်ခြင်းကို စဉ်းစားနေသည့် လီယောင်း၏ အတွေးများကို ဖမ်းမိသောအခါ ဝိညာဉ်ပင်လယ်အတွင်း၌ သက်ပြင်းရှည်ကြီး ချလိုက်သည်။

"ငါ ဘာတွေနဲ့ ပါဝင်ပတ်သက်နေတာလဲ"

သူမ ကိုယ့်ဘာသာကိုယ် မြည်တမ်းလိုက်သည်။

"ပြီးတော့ ဒါတွေတင် မဟုတ်သေးဘူး"

အကြီးအကဲဟွမ်က စိတ်လှုပ်ရှားစွာ ဆက်ပြောပြီး အခြားပစ္စည်းအစုတစ်ခုကို ဆွဲယူလိုက်သည်။ ဤတစ်ကြိမ်တွင် သူမသည် ဂရုတစိုက် ရေးထိုးထားသော အဆောင်များကို ပြသခဲ့သည်။ "ဒါတွေက အဆင့်ရှစ် တိုက်ခိုက်ရေး အဆောင်တွေပါ"

သူမက ရှင်းပြသည်။

"ဒီ ဖွဲ့စည်းပုံတွေလည်း ပါသေးတယ်"

သူမက ထပ်ပြောပြီး သူတို့၏ မျက်နှာပြင်များပေါ်တွင် ရှုပ်ထွေးသော ပုံစံများ ထွင်းထုထားသည့် ဖွဲ့စည်းပုံပြားများစွာကို ပြသခဲ့သည်။

သူမ၏ စိတ်လှုပ်ရှားမှုသည် ရှန်းယွီ၏ ပံ့ပိုးမှုမှ လက်နက်အပိုင်းကို လှမ်းယူလိုက်သောအခါ ပို၍ မြင့်တက်လာခဲ့သည်။

"ပြီးတော့ ဒါက အကောင်းဆုံးအပိုင်းတောင် မဟုတ်သေးဘူး"

သူမက ကြေညာလိုက်ပြီး ကျပန်းဓားတစ်ချောင်းကို မလိုက်သည်။

"ဒီမှာကြည့်"

"ဒါက ဘာလဲ"

လီယောင်းက သူမ၏ ခေါင်းကို စောင်းလိုက်သည်။ လီယောင်းသည် အတွေ့အကြုံ မရှိဘဲ လက်နက်အရည်အသွေးကို တစ်ချက်ကြည့်ရုံဖြင့် မခွဲခြားနိုင်သောကြောင့် သူမ ရှုပ်ထွေးသွားခဲ့သည်။

"အာ ဒါက..."

အကြီးအကဲကောင်းသည် အံ့အားသင့်ဖွယ် အရှိန်ဖြင့် ရွေ့လျားပြီး အကြီးအကဲဟွမ်၏ လက်မှ ဓားကို ဆွဲယူလိုက်သည်။ သူသည် ၎င်း၏ စစ်မှန်သော တန်ဖိုးကို အသိအမှတ်ပြုသောအခါ သူ၏ မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်လာပြီး ဂရုတစိုက် စစ်ဆေးကြည့်ရှုခဲ့သည်။

"အလယ်အလတ်အဆင့် မှော်ဆန်သော လက်နက်"

သူ၏ အသံတွင် မယုံကြည်နိုင်မှု ပါဝင်လျက် ကြေညာလိုက်သည်။

တစ်ချိန်က သူသည် ဂိုဏ်းအတွက် လက်နက်များ ပုံသွင်းရန် မျှော်လင့်ခဲ့သော်လည်း ပန်းပဲလုပ်ငန်းကို ဝါသနာအဖြစ် လုပ်ဆောင်ခဲ့ဖူးသည်။ သို့သော် သူသည် သာမန်ထက် မည်သည့်အရာကိုမျှ ဖန်တီးနိုင်ခြင်း မရှိခဲ့ပေ။ ရှန်းယွီသည် ရက်အနည်းငယ် လေ့ကျင့်ပြီးနောက် မှော်ဆန်သော လက်နက်များကို ပုံသွင်းနိုင်သည်ဟူသော အယူအဆက မဖြစ်နိုင်ပုံရသည်။

"ဘာ မှော်ဆန်သော လက်နက်လား"

လီယောင်းပင် သူမ၏ အံ့အားသင့်မှုကို မဖုံးကွယ်နိုင်ခဲ့ပေ။

ကောင်းကင်ပြာ တိမ်တိုက်ဓားဂိုဏ်းကဲ့သို့ အဆင့်နိမ့် ဂိုဏ်းတစ်ခုအတွက် အကြီးအကဲ အများစုပင် မှော်ဆန်သော လက်နက်နှစ်ခုထက် ပိုမပိုင်ဆိုင်ကြပေ။ ဂိုဏ်းခေါင်းဆောင်သည် ဝိညာဉ်ရေးရာ လက်နက်ကို ပိုင်ဆိုင်သည့် တစ်ဦးတည်းသောသူဖြစ်ပြီး ၎င်းသည် စစ်မှန်သော ဝိညာဉ်ရေးရာ လက်နက်ပင် မဟုတ်ဘဲ ပျက်စီးနေသော တစ်ခု ဖြစ်သည်။ ရှန်းယွီသည် မှော်ဆန်သော လက်နက်များစွာကို ပံ့ပိုးပေးခြင်းက ကြီးမားသော လာဘ်တစ်ပါး ဖြစ်သည်။

ပစ္စည်းများသည် တိုက်ပွဲ၏ ရလဒ်ကို သိသိသာသာ ပြောင်းလဲနိုင်သည်။ ချီစုဆောင်းခြင်းဘုံ၌သာ ရှိသော ရှန်းယွီကိုယ်တိုင်က အဆောင်များကို လိမ္မာပါးနပ်စွာ အသုံးပြုခြင်းဖြင့် အူတိုင်ဖွဲ့စည်းခြင်းကျွမ်းကျင်သူကို သတ်နိုင်ခဲ့သကဲ့သို့ပငါ။ ဤမှော်ဆန်သော လက်နက်များဖြင့် ၎င်းတို့သည် ဝူမင်ဂိုဏ်း၏ ခြိမ်းခြောက်မှုကို ဆန့်ကျင်ရန် သူတို့၏ အင်အားစုများကို လက်နက်တပ်ဆင်နိုင်ရုံသာမကဘဲ အခြား မရှိမဖြစ်လိုအပ်သော အရင်းအမြစ်များကို ရရှိရန်အတွက် အချို့ကို ရောင်းဝယ်ဖောက်ကားနိုင်သည်။

လီယောင်း၏ အမူအရာက ရုတ်တရက် လေးနက်လာပြီးသူမသည် ဂိုဏ်းခေါင်းဆောင်အဖြစ် သူမ၏ အာဏာကို ယူဆကာ သူမ၏ ကိုယ်ဟန်အနေအထားကို ဖြောင့်လိုက်သည်။

"အစ်ကိုကြီး..."

သူမက စတင်ပြောဆိုပြီးနောက် ခေတ္တရပ်နားပြီး သူမ၏ လေသံက ပိုမို တရားဝင်သောအရာသို့ ပြောင်းလဲသွားသည်။

"မဟုတ်ဘူး ရှန်းယွီ အခုကစပြီး မင်းက ကောင်းကင်ပြာ တိမ်တိုက်ဓားဂိုဏ်းရဲ့ အကြီးအကဲချုပ်ပဲ" ဟု သူမက ကြေညာလိုက်သည်။