အခန်း (၁၁၅)

"ဒီပစ္စည်းတွေက ဘယ်လိုလဲ"

လီယောင်းက သူတို့ရှေ့တွင် ပြန့်ကျဲနေသော ပစ္စည်းများကို စစ်ဆေးရင်း အတွင်းစိတ်မှ မေးလိုက်သည်။

[အရည်အသွေးတော်တော်မြင့်တယ်။ ပြီးတော့ ရက်အနည်းငယ်ပဲ ရှိသေးတာ။ သူ ဒီလောက် အရည်အချင်းရှိလိမ့်မယ်လို့ ငါ မမျှော်လင့်ထားဘူး]

လီယောင်း ဤအကဲဖြတ်မှုကို ကြားသောအခါ သူမ၏ နှုတ်ခမ်းများသည် ကျေနပ်သော အပြုံးဖြင့် ကွေးညွှတ်သွားပြီး သူမ၏ အစ်ကိုကြီး၏ အောင်မြင်မှုများအတွက် သူမ၏ ရင်ထဲတွင် ဂုဏ်ယူမှုများ ပြည့်လျှံလာသည်။

"မင်း ဘာလို့ ဒီလောက် ကျေနပ်နေတာလဲ။ ငါ မင်းကို ချီးကျူးနေတာ မဟုတ်ဘူး"

ဘုရင်မက စိတ်မရှည်စွာ တွေးလိုက်သော်လည်း ဤခံစားချက်ကို အသံထွက် ပြောဆိုရန် စိတ်မဝင်စားပေ။

ခဏတာ စဉ်းစားပြီးနောက် ဘုရင်မသည် ထပ်မံ ပြောဆိုခဲ့ပြီး သူမ၏ လေသံက ပိုမို လေးနက်သော အရာသို့ ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။

[မင်းရဲ့ အစ်ကိုကြီးကို ရာထူးတိုးပေးသင့်တယ်]

ရုတ်တရက် လေးနက်သော စကားကြောင့် လီယောင်း၏ မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်လာခဲ့သည်။ "ဘာကို ဆိုလိုတာလဲ"

သူမက အကြံပြုချက်ကြောင့် အံ့အားသင့်စွာ မေးလိုက်သည်။

[ခေါင်းဆောင်တစ်ဦးက ဆုချရမည့်အချိန်နဲ့ အပြစ်ပေးရမဲ့အချိန် နှစ်ခုစလုံးကို သိတယ်]

ဘုရင်မက ရှင်းပြသည်။

[ဂိုဏ်းခေါင်းဆောင်အနေနဲ့ မင်း အမှားတွေကို အပြစ်ပေးရုံသာမက ကောင်းမှုတွေကိုပါ ဆုချသင့်တယ်။ ငါ ဘာပြောနေတယ်ဆိုတာ နားလည်လား]

ဘုရင်မ၏ လမ်းညွှန်မှုကို သူမ နားလည်လိုက်သည်နှင့်အမျှ လီယောင်း၏ အမူအရာက နားလည်မှုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။

[ငါ သူ့ကို အကြီးအကဲချုပ်ရာထူး ပေးဖို့ အကြံပြုတယ်]

ဘုရင်မက ပြတ်သားစွာ ဆက်ပြောသည်။

"ဒါ အရမ်းများလွန်းတယ် မဟုတ်ဘူးလား"

လီယောင်းက သူမ၏ မျက်ခုံးများ အနည်းငယ် တွန့်ချိုးလျက် မေးလိုက်သည်။ သူမသည် ဘုရင်မက ဖြစ်နိုင်လျှင် ကျောင်းအုပ်ရာထူးကို အကြံပြုလိမ့်မည်ဟု မျှော်လင့်ခဲ့သော်လည်း သူ့ကို အကြီးအကဲချုပ်ရာထူးသို့ တိုက်ရိုက် ရာထူးတိုးပေးခြင်းလား။ ၎င်းသည် သူမက ရှောင်

ယွီ၏ အဆင့်အတန်းကို မြှင့်တင်ပေးလိုခြင်း မရှိသောကြောင့် မဟုတ်ပေ။

သို့သော် သူမ၏ အစ်ကိုကြီးသည် ထိုသို့သော တရားဝင်မှုများနှင့် တာဝန်များကို မနှစ်သက်ကြောင်း သူမ သိသည်။

[ဘာလို့ အရမ်းများရမှာလဲ]

ဘုရင်မက သူမ၏ လေသံ အနည်းငယ် မယုံကြည်နိုင်စရာဖြင့် ပြန်လည် ချေပခဲ့သည်။

[ဒီ အရင်းအမြစ်တွေရဲ့ တန်ဖိုးကတင် ဂိုဏ်းကို အကြိမ်အနည်းငယ် ဝယ်ယူဖို့ လုံလောက်ပါတယ်။ ဘယ်လိုမှ မဆိုစလောက်ဖြစ်တဲ့ ရာထူး မဟုတ်ဘူး]

ဘုရင်မ၏ အမူအရာသည် ပျော့ပြောင်းသွားပြီး သူမ၏ အသံသည် ပိုမို နူးညံ့သော လေသံကို ဆောင်ခဲ့သည်။

[ဒါ့အပြင် ရာထူးအဆင့်အတန်းက ဆက်ဆံရေးတွေကို အနှောင့်အယှက် ဖြစ်စေတတ်တယ်။ အခွင့်အရေး ရတဲ့အခါ ကွာဟချက်ကို ပေါင်းကူးပေးဖို့က အမြဲတမ်း ကောင်းပါတယ်။ ဒီထက် ပိုကောင်းတဲ့ အခွင့်အရေး မရှိပါဘူး။ ဒီ အရင်းအမြစ်တွေကို မင်း သူတို့ကို ပြသသရွေ့ ကန့်ကွက်သူတွေ အားလုံး ချက်ချင်း ပါးစပ်ပိတ်သွားလိမ့်မယ်]

လီယောင်း ဤအရာကို ကြားသောအခါ သူမသည် နီရဲသွားခဲ့သည်။ ဘုရင်မ ဆိုလိုသည်ကို သူမ လုံးဝ နားလည်လိုက်သည်။ သူမ၏ အစ်ကိုကြီးသည် တပည့်တစ်ဦးအဖြစ်သာ ရှိနေပါက သူမသည် သူနှင့် ရင်းနှီးသော ဆက်ဆံရေးကို လိုက်စားရန် ခက်ခဲလိမ့်မည်။ သူ၏ အဆင့်အတန်းကို မြှင့်တင်ပေးခြင်းက ထိုအတားအဆီးကို ဖယ်ရှားပေးလိမ့်မည်။

လီယောင်း၏ အမူအရာသည် ခိုင်မာလာပြီး ရှန်းယွီကို တိုက်ရိုက် ရင်ဆိုင်ရန် လှည့်လိုက်သည်။

"အစ်ကိုကြီး..."

သူမက စတင်ပြောဆိုပြီးနောက် ခေတ္တရပ်နားကာ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ပြင်ဆင်ရင်း သူမ၏ အသံက ပိုခိုင်မာလာသည်။

"မဟုတ်ဘူး ရှန်းယွီ အခုကစပြီး မင်းက ကောင်းကင်ပြာ တိမ်တိုက်ဓားဂိုဏ်းရဲ့ အကြီးအကဲချုပ် ဖြစ်သွားပြီ"

သူမက ကြေညာလိုက်သည်။

သူမ၏ စကားများကို ကြားသောအခါ လူတိုင်း ခဏတာ ရပ်တန့်သွားခဲ့သည်။

"ရုတ်တရက်ကြီး ဘာတွေ ပြောနေတာလဲ"

ရှန်းယွီက လက်များကို ဝှေ့ယမ်းကာ ကန့်ကွက်လိုက်သည်။

"ဒီ အရင်းအမြစ်တွေက တကယ် တန်ဖိုးရှိပါတယ်"

လီယောင်းက သူမ၏ ရပ်တည်ချက်ကို မပြောင်းလဲဘဲ အခိုင်အမာ ပြောသည်။

"အစ်ကိုကြီးကို ဂိုဏ်းရဲ့ အကြီးမားဆုံးသော ကျေးဇူးရှင်လို့ သတ်မှတ်နိုင်ပါတယ်"

သူမ၏ ဆုံးဖြတ်ချက် မပြောင်းလဲသော်လည်း သူမ၏ အသံက အနည်းငယ် ပျော့ပျောင်းသွားခဲ့သည်။

"အစ်ကိုကြီး ဒီလိုအရာမျိုးကို မကြိုက်ဘူးဆိုတာ ကျွန်မ သိပါတယ်။ ဒါပေမယ့် ဂိုဏ်းခေါင်းဆောင်အနေနဲ့ ဂိုဏ်းအတွက် ကောင်းမွန်တဲ့အရာကိုလည်း ကျွန်မ ထည့်သွင်း စဉ်းစားရမယ်"

"အစ်ကိုကြီး အများကြီး လုပ်စရာ မလိုပါဘူး။ တပည့်တွေကို စိတ်ဓာတ် မြှင့်တင်ဖို့အတွက် အစ်ကိုကြီးကို ဒုတိယ အသက်မွေးဝမ်းကျောင်းပညာရှင်အဖြစ် ကြေညာရုံပါပဲ"

သူမက ထပ်ပြောသည်။

မကြာသေးမီက ဖြစ်ပွားခဲ့သော အဖြစ်အပျက်များပြီးနောက် တပည့်များစွာက စိတ်ဓာတ်ကျဆင်းနေပုံရသည်။ အချို့ အကြီးအကဲများပင် သူတို့၏ အရင်းအမြစ် ပြတ်လပ်မှုကြောင့် စိတ်ဓာတ်ကျနေပုံရသည်။ ရှန်းယွီ၏ အရည်အချင်းရှိသော ဒုတိယ အသက်မွေးဝမ်းကျောင်းပညာရှင်တစ်ဦး ရှိကြောင်း ကြေညာခြင်းက လူတိုင်း၏ ယုံကြည်မှုနှင့် စိုးရိမ်ပူပန်မှုများကို သိသိသာသာ မြှင့်တင်ပေးလိမ့်မည်။

အကြီးအကဲဟွမ်သည် ဤကျိုးကြောင်းဆင်ခြင်မှုကို ကြားပြီးနောက် စဉ်းစားဟန်ဖြင့် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ ဂိုဏ်းတစ်လျှောက်တွင် တင်းမာမှုသည် မျက်နှာပြင်ပေါ်တွင် ချက်ချင်း မသိသာသော်လည်း တကယ်တမ်း တိုးပွားနေသည်။

"ဂိုဏ်းခေါင်းဆောင် မှန်ပါတယ်"

အကြီးအကဲဟွမ်က အတည်ပြုသည်။

"အကြီးအကဲချုပ်ရာထူးက တာဝန်တွေ ဘာမှ မပါဘူး၊ ဒါကြောင့် အစ်ကိုကြီး ပုံမှန်အတိုင်း ဘဝကို ဆက်လက် နေထိုင်နိုင်ပါတယ်"

သူမက ရှန်းယွီကို ရည်ညွှန်းကာ ထပ်ပြောသည်။

"ဂိုဏ်းရဲ့ အရင်းအမြစ်တွေကို အသုံးပြုနိုင်တဲ့ အခွင့်အာဏာလည်း အစ်ကိုကြီး ရရှိမှာဖြစ်လို့ အစ်ကိုကြီး ပိုမို ထိရောက်စွာ လေ့ကျင့်နိုင်လိမ့်မယ်"

…

ရှန်းယွီသည် တောင်းပန်နေသော အမူအရာများဖြင့် သူ၏ အဒေါ်ဆရာမနှင့် ဂျူနီယာညီမလေးကို ကြည့်လိုက်ပြီး သူ၏ ဆရာပင် သူ့ကို မျှော်လင့်တကြီး စိုက်ကြည့်နေသည်ကို သတိပြုမိသည်။ ဤအခြေအနေသည် ဤအဆင့်သို့ မည်သို့ ရောက်ရှိလာသည်ကို သူ စဉ်းစားရင်း သက်ပြင်းရှည်ကြီး ချလိုက်သည်။ ထိုရာထူးသည် အမှန်တကယ် တာဝန်များ မလိုအပ်ပေ။ အနည်းဆုံးတော့ ဂိုဏ်း၏ အရင်းအမြစ်များကို အသုံးပြုနိုင်ခြင်းက သူ၏ ဒုတိယ အသက်မွေးဝမ်းကျောင်းများ၏ တိုးတက်မှုကို သံသယမရှိဘဲ အရှိန်မြှင့်ပေးလိမ့်မည်။

"ငါ့မှာ ရွေးစရာ မရှိဘူး ထင်ပါတယ်"

သူက လက်ခံခြင်းဖြင့် ပခုံးများ အနည်းငယ် တွန့်ချိုးလျက် နာခံမှုဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"ဆိုလိုတာက..."

လီယောင်း ရှေ့သို့ ကိုင်းညွှတ်လိုက်ရာ သူမ၏ အသွင်အပြင်များတွင် မျှော်လင့်ချက်များ တောက်ပလာခဲ့သည်။

"ဟုတ်တယ် ငါ အကြီးအကဲချုပ် ဖြစ်လာမယ်"

သူ၏ လေသံသည် ဝန်လေးနေဆဲဖြစ်သော်လည်း သူ အတည်ပြုလိုက်သည်။

လီယောင်း၏ မျက်နှာသည် ချက်ချင်း ပြောင်းလဲသွားပြီး မဖုံးကွယ်နိုင်သော ပျော်ရွှင်မှုဖြင့် တောက်ပလာသည်။ သတိပေးခြင်းမရှိဘဲ သူမသည် ရှေ့သို့ ခုန်တက်ကာ သူမ၏ လက်များကို သူ၏ ပတ်ပတ်လည်တွင် ပစ်တင်လိုက်ပြီး သူမ၏ သွယ်လျသော ကိုယ်ထည်သည် သူ၏ ရင်ဘတ်နှင့် ထိမိသွားသည်။

"ကျေးဇူးပါ အစ်ကိုကြီး"

သူမ၏ အသံသည် သူ၏ ဝတ်ရုံများကြားတွင် တိုးလျိုးလျက် အော်ဟစ်လိုက်သည်။

ရှန်းယွီသည် ရှုပ်ထွေးစွာ မျက်တောင်ခတ်လိုက်သည်။

"ဘာအတွက်လဲ"

သူမသည် သူမ၏ မျက်နှာကို မော့ကာ သူနှင့် အကြည့်ချင်းဆုံလိုက်ပြီး မျက်လုံးများက စိတ်

ခံစားမှုဖြင့် တောက်ပနေသည်။

"အစ်ကိုကြီး ဒီလိုအရာမျိုးကို မကြိုက်ဘူး မဟုတ်လား။ အစ်ကိုကြီး ကျွန်မအတွက် လုပ်ပေးခဲ့တာ ဖြစ်ရမယ် ဟုတ်တယ် မဟုတ်လား"

ရှန်းယွီ၏ အမူအရာသည် ထိတ်လန့်မှုအဖြစ် ရှုံ့တွသွားခဲ့သည်။ သူမသည် သူ၏ လှုံ့ဆော်မှုကို လုံးဝ အထင်အမြင် လွဲမှားခဲ့သလား။ သူသည် သူ၏ ကျင့်ကြံမှုအတွက် အရင်းအမြစ်များကို ရယူလိုရုံသာ ဖြစ်သည်။

"မဟုတ်ဘူးလား"

လီယောင်းက သူမ၏ အသံ အနည်းငယ် တုန်ယင်စွာဖြင့် မေးလိုက်သည်။

သူ၏ အမှားကို သိရှိပြီး ရှန်းယွီသည် စိတ်ပူပန်စွာ ရယ်မောလိုက်ပြီး သူ၏ ခေါင်းနောက်

ဘက်ကို ကုတ်ခြစ်ရန် လက်တစ်ဖက်ကို လှမ်းလိုက်သည်။

"သေချာတာပေါ့ ငါ မင်းအတွက် လုပ်ပေးခဲ့တာပါ"

သူက သူ၏ အပြစ်ရှိသည်ဟု ခံစားချက်ကို မျိုချကာ လျင်မြန်စွာ ပြင်ဆင်လိုက်သည်။

"ငါ့ ဂျူနီယာညီမလေး ဒုက္ခခံရတာကို ဘယ်လို ခွင့်ပြုနိုင်မလဲ"

"အစ်ကိုကြီးက ကျွန်မကို အများဆုံး ချစ်တာပဲ"

သူမက အောင်နိုင်သူကဲ့သို့ ပြောလိုက်ပြီး ရှန်းယွီ သူ၏ နံရိုးများအတွက် စိုးရိမ်ရသည်အထိ သူမ၏ ပွေ့ဖက်မှုကို တင်းကျပ်လိုက်သည်။

ဘေးဘက်မှ အကြီးအကဲဟွမ်သည် ၎င်းတို့၏ အပြန်အလှန် ဆက်သွယ်မှုကို သိရှိသော အပြုံးဖြင့် စောင့်ကြည့်နေသည်။ ထိုအခိုက်အတန့်ကို အခွင့်ကောင်းယူကာ သူမသည် လက်လှမ်းမီပြီး အကြီးအကဲကောင်း၏ လက်ကို သူမ၏ လက်ဖြင့် ခိုင်မြဲစွာ ဆုပ်ကိုင်လိုက်သည်။

"သွားကြရအောင်"

သူမက အကြံပြုလိုက်ပြီး သူမ၏ လေသံက ငြင်းခုံရန် နေရာမပေးပေ။

"ကျွန်မ အစ်ကိုကြီးရဲ့ ကျင့်ကြံမှုကို မစစ်ဆေးရသေးဘူး"

"ဟေ့ လွှတ်လိုက်"

အကြီးအကဲကောင်းက ကန့်ကွက်ရန် စတင်ပြောဆိုသော်လည်း အကြီးအကဲဟွမ် လေထဲသို့ ခုန်တက်သွားပြီး သူ့ကိုပါ ခေါ်ဆောင်သွားသောအခါ သူ၏ ကန့်ကွက်မှုကို ဖြတ်တောက်လိုက်သည်။

လီယောင်းနှင့် တစ်ယောက်တည်း ကျန်ခဲ့သော ရှန်းယွီ၏ နှုတ်ခမ်းများက သူမ၏ ခပ်

တင်းတင်း ဆုပ်ကိုင်မှုနှင့် ရုန်းကန်နေရစဉ် တုန်ယင်သွားသည်။ သူ့၌ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ခွန်အားရှိသော်လည်း သူမ၏ လက်ချောင်းများကို သူ၏ အဝတ်အစားများမှ ဖယ်ရှားနိုင်ခြင်း မရှိပုံရပေ။ သူမက ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ဒီလောက် ခွန်အားကြီးနေရတာလဲ။

သူမသည် လုံးဝ ရွေ့လျားခြင်း မရှိပေ။

သူမ ရုတ်တရက် မော့ကြည့်လိုက်ပြီး သူ့နှင့် အကြည့်ချင်း ဆုံလိုက်သည်။

"အစ်ကိုကြီး"

သူမက အသံ နူးညံ့စွာ ပြောလိုက်သည်။

"ဘာလဲ"

သူက သတိထား၍ မေးလိုက်ပြီး သူမ၏ ဝတ်ရုံပေါ်မှ ဆုပ်ကိုင်ထားမှုကို ဖြေလျှော့ရန် ကြိုးစားနေဆဲဖြစ်သည်။

သတိပေးခြင်းမရှိဘဲ သူမသည် သူ့ကို လွှတ်လိုက်ပြီး နောက်သို့ ခုန်ဆင်းသွားကာ သူမ၏ လက်သည် သူမ၏ သိုလှောင်လက်စွပ်ဆီသို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်သည်။

"အစ်ကိုကြီး အခု အကြီးအကဲချုပ် ဖြစ်သွားပြီဆိုတော့ ဒီပုံစံအတိုင်း ရှိနေဖို့ လိုတယ်"

သူမက ကြေညာလိုက်ပြီး သူမ၏ သိုလှောင်လက်စွပ်ထဲမှ အမျိုးမျိုးသော အဝတ်အစားများကို စတင် ထုတ်ယူခဲ့သည်။

"မဟုတ်ဘူး ဒီဟာ မဟုတ်ဘူး... အင်း... ဒီဟာ အဆင်ပြေနိုင်တယ်..."

သူမက ရွေးချယ်စရာများကို စစ်ဆေးကြည့်ရှုပြီး ပယ်ချရင်း ရေရွတ်သည်။

"ဒီပုံစံအတိုင်း ရှိနေဖို့လား"

ရှန်းယွီက မေးလိုက်ပြီး သူ၏ မျက်ခုံးများ တွန့်ချိုးသွားသည်။

"ငါ ဘာမှ လုပ်စရာ မလိုဘူးလို့ မပြောခဲ့ဘူးလား။ ဘာလို့ ဒီပုံစံအတိုင်း ရှိနေဖို့ လိုတာလဲ"

လီယောင်းသည် ရပ်တန့်ခြင်းမရှိဘဲ သူမ၏ ရှာဖွေမှုကို ဆက်လက်လုပ်ဆောင်ခဲ့သည်။

"အစ်ကိုကြီး ဘာမှ လုပ်စရာ မလိုပါဘူး ဒါပေမယ့် ကျွန်မတို့ အစ်ကိုကြီးကို ဂိုဏ်းကို ကြေညာရဦးမှာ"

သူမက အကြောင်းအရာကို ရိုးရိုးသားသား ရှင်းပြသည်။

"အစ်ကိုကြီး ဒီလို ဝတ်စားထားရင် ဘယ်လိုလုပ် အလေးအနက် ထားခံရမှာလဲ"

ရှန်းယွီသည် သူ၏ ရိုးရှင်းသော ဝတ်ရုံများကို ကြည့်လိုက်ပြီး ရုတ်တရက် ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် သတိထားမိသွားသည်။

"အင်းဒါက အဓိပ္ပာယ်ရှိတယ်"

သူက ဝန်လေးစွာ ဝန်ခံလိုက်သည်။

"ဒီမှာပဲ"

လီယောင်းက အောင်မြင်စွာ အော်ဟစ်လိုက်ပြီး သီးခြား အဝတ်အစား တစ်စုံကို ရွေးချယ်လိုက်သည်။ သူမသည် မတ်တပ်ရပ်လိုက်ပြီး ပယ်ချခဲ့သော ရွေးချယ်စရာများကို သူမ၏ လက်စွပ်ထဲသို့ ဂရုတစိုက် ပြန်ထည့်လိုက်သည်။

ရှန်းယွီကို ချက်ချင်း သတိထားစေသော ချိုမြိန်သောအပြုံးဖြင့် သူမက မေးလိုက်သည်။

"အစ်ကိုကြီး အဝတ်လဲဖို့ အကူအညီ လိုအပ်လား"

"မလိုဘူး"

သူက ခပ်မြန်မြန်ပြန်ဖြေပြီး သူမ၏ လက်ထဲမှ အဝတ်အစားများကို ဆွဲယူလိုက်သည်။ "ကျွန်တော် ကိုယ့်ဘာသာကိုယ် ဝတ်ဆင်ပါ့မယ်"

သူသည် သူ၏ အခန်းဆီသို့ နောက်ဆုတ်သွားစဉ် ရှန်းယွီသည် ဤကောင်မလေးက ပို၍ တောင်းဆိုလာသည်ဟု မတွေးဘဲ မနေနိုင်ခဲ့ပေ။ သူမနှင့်အတူ ရှိနေစဉ် သူ၏ ဘေးကင်းရေးအတွက် စိုးရိမ်သင့်သလားဟု သူ တွေးလိုက်သည်။

လီယောင်းသည် ရှန်းယွီ သူ၏ ဝါးအိမ်ထဲသို့ ဝင်သွားသည်ကို ကြည့်လိုက်ပြီး သူမ၏ မျက်နှာတွင် ကျေနပ်သော အပြုံးတစ်ခု ပျံ့နှံ့သွားသည်။

'အစ်ကိုကြီး ဒါတွေအားလုံး ငါ့ရဲ့ အစီအစဉ်ရဲ့ တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းပဲ'

သူမက တွေးလိုက်ပြီး သူမ၏ ချီအာရုံခံစားမှုကို အသက်သွင်းလိုက်သည်။ သူမ၏ ကျင့်ကြံမှု အဆင့်ဖြင့် ပါးလွှာသော ဝါးနံရံများကို ထိုးဖောက်ကြည့်ရှုခြင်းက အားထုတ်မှုသိပ်မရှိပေ။

"အား"

သူမ ရုတ်တရက် အော်ဟစ်လိုက်ပြီး နာကျင်မှုဖြင့် သူမ၏ ခေါင်းကို ဆုပ်ကိုင်လိုက်သည်။

ဘာဖြစ်သွားတာလဲ။

သူမသည် ထပ်မံ အာရုံစိုက်ရန် ကြိုးစားခဲ့သော်လည်း ဘုရင်မ၏ ဒေါသထွက်နေသော အသံကြောင့် အနှောင့်အယှက် ဖြစ်သွားခဲ့သည်။

[လက်လျှော့လိုက်။ ဒါ ဖုံးကွယ်ထားတဲ့ ဖွဲ့စည်းပုံတစ်ခုလေ]

"ဖုံးကွယ်ထားတဲ့ ဖွဲ့စည်းပုံလား။ ချီး"

လီယောင်းသည် စိတ်ပျက်အားငယ်စွာဖြင့် သူမ၏ လျှာဖြင့် တောက်ခေါက်လိုက်သည်။

ဘုရင်မသည် သူမ၏ ခေါင်းကို ခါယမ်းလိုက်ပြီး နောက်တစ်ကြိမ် နောက်ဆုတ်သွားခဲ့သည်။