← Chapters

အခန်း (၁၁၇)

Vol. 11 Ch. 117

အခန်း (၁၁၇)

Vol. 11 Ch. 117

ကောင်းကင်ပြာ တိမ်တိုက်ဓားဂိုဏ်းတွင် လူအုပ်ကြီးသည် ပင်မ ရင်ပြင်တွင် စုဝေးနေကြသည်။ တာဝန်များဖြင့် အချိန်ကြာမြင့်စွာ ခွဲခွာနေခဲ့ကြသော တပည့်များ အတူတကွ ရောနှောနေကြပြီး စိတ်လှုပ်ရှားမှုနှင့် ရှုပ်ထွေးမှုများကို ဖြစ်ပေါ်စေသည်။

"ဘာတွေဖြစ်နေတာလဲ"

ခရီးပန်းနေသော မျက်နှာဖြင့် တပည့်တစ်ဦးက မေးလိုက်ပြီး ပုံမှန်မဟုတ်သော စုဝေးမှုကို ပတ်ပတ်လည် ကြည့်လိုက်သည်။

"မသိဘူး ငါ ခုမှ ရောက်တာ"

နောက်တစ်ဦးက ပခုံးတွန့်ရင်း ချက်ချင်း ခေါ်ယူမှုကြောင့် အလားတူ ရှုပ်ထွေးစွာ ပြန်ဖြေသည်။

ရင်ပြင်တစ်လျှောက်လုံးတွင် ကျင့်ကြံသူများသည် အချိန်ကြာမြင့်စွာ ကွဲကွာပြီးနောက် တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် နှုတ်ဆက်ကြပြီး လက်ချင်းဆုပ်ကာ ဂိုဏ်းအပြင်ဘက်မှ ၎င်းတို့၏ စွန့်စားမှု ဇာတ်လမ်းများကို ဖလှယ်ကြသည်။ ပို၍ များပြားသော အဖွဲ့ဝင်များ ဆက်လက် ရောက်ရှိလာသည်နှင့်အမျှ လေထုက မျှော်လင့်ချက်များဖြင့် ဆူညံနေသည်။

ရုတ်တရက် ကျယ်လောင်သောအသံတစ်ခုသည် စကားပြောဆိုမှုများကို ဖြတ်တောက်လိုက်

သည်။

"ငါ ဘာလို့ ဝင်ခွင့်မရတာလဲ"

လူအုပ်သည် ပင်မဂိတ်ဆီသို့ လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ ထိုနေရာတွင် အင်္ကျီမပါသော ကြီးမားသော အမျိုးသားတစ်ဦး မတ်တပ်ရပ်နေပြီး သူ၏ ဖောင်းကြွနေသော ကြွက်သားများက နေရောင်အောက်တွင် တောက်ပနေသည်။ သူ၏ ကြီးမားသော ကိုယ်ခန္ဓာသည် သူ၏ လမ်းကို ပိတ်ဆို့ထားသော အစောင့်များထက် မြင့်မားနေသည်။ သူ၏ ဘေးတွင် အရပ်ပုပု အမျိုးသားတစ်ဦး မတ်တပ်ရပ်နေသော်လည်း သူ၏ ကိုယ်ခန္ဓာသည်လည်း သူ၏ ဝတ်ရုံများအောက်တွင် လှိုင်းထနေသော ကောင်းမွန်စွာ သတ်မှတ်ထားသော ကြွက်သားများဖြင့် အလားတူပင် အထင်ကြီးစရာကောင်းသည်။

ဤဒုတိယအမျိုးသားဖြစ်သည့် ကျောက်တိုက်ဂန်းသည် ဂိတ်ဝကို စောင့်ကြပ်နေသော တပည့်ကို ထိန်းမထားနိုင်သော မထီမဲ့မြင်ပြုမှုဖြင့် ပြောဆိုသည်။

"မင်းရှေ့မှာ ဘယ်သူ ရပ်နေလဲဆိုတာ မင်း မမြင်ဘူးလား"

အစောင့်များက အချည်းနှီး ပြန်ကြည့်နေသောအခါ သူက စိတ်တိုစွာဖြင့် ရှင်းပြသည်။

"ဒါက သံမဏိဝိညာဉ်တောင် ဂိုဏ်းရဲ့ ဂိုဏ်းခေါင်းဆောင် ကျောက်ထျန်းကန်းပဲ"

ကျောက်ထျန်းကန်းသည် သူ့လက်အောက်ခံ၏ မိတ်ဆက်စကားကို သူ့ရင်ဘတ်ပေါ်တွင် လက်များကို ချိတ်ထားလျက် ကျေနပ်စွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

စုဝေးနေသော လူအုပ်ကြားတွင် ရေရွတ်သံများ ပျံ့နှံ့သွားသည်။ သံမဏိဝိညာဉ်တောင် ဂိုဏ်းသည် ဒေသတွင်းရှိ ကြီးစိုးသော ဂိုဏ်းသုံးခုအနက်မှ တစ်ခုဖြစ်ပြီး ၎င်း၏ ဂိုဏ်းခေါင်းဆောင်သည် သူတို့၏ ဂိုဏ်းခေါင်းဆောင်နှင့် အဆင့်အတန်း တူညီကြောင်း လူတိုင်း သိကြသည်။ သူ့ကို ဝင်ခွင့်မပေးခြင်းက ကြီးလေးသော စော်ကားမှု ဖြစ်လိမ့်မည်။ သို့သော် ဤစုဝေးမှုကို ဂိုဏ်းဝင်များအတွက်သာ ဖြစ်ကြောင်း ကြေညာထားသည်။ ဂိတ်ဝရှိ တပည့်များသည် သူတို့၏ ဆုံးဖြတ်ချက် မချနိုင်မှုကြောင့် မသက်မသာ လှုပ်ရှားသွားကြသည်။

"ဟွန့် တကယ့်ကို တောဆန်လိုက်တာ"

နူးညံ့ပြီး သာယာသော အသံတစ်ခုသည် လူအုပ်၏ နောက်ကွယ်မှ မှတ်ချက်ပေးသည်။

ထိုသို့သော ရဲရင့်သော စကားကို ထုတ်ဖော်သူ၏ ရင်းမြစ်ကို ရှာရန် လူတိုင်း ခေါင်းလှည့်လိုက်ကြသည်။ မည်သူက ကျောက်ထျန်းကန်းကို ဤမျှ ထင်ပေါ်စွာ စော်ကားရန် ရဲရဲတင်းတင်း လုပ်ရဲတာလဲ။

ထိုနေရာတွင် စီးဆင်းနေသော မြပြာရောင် ဝတ်ရုံများ ဝတ်ဆင်ထားသော အလွန်လှပသည့် အမျိုးသမီးတစ်ဦးသည် အလားတူပင် ရင်သပ်ရှုမောဖွယ် အမျိုးသမီး ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးနှင့အတူ မတ်တပ်ရပ်နေသည်။ သူတို့၏ လှပသော ကိုယ်နေဟန်ထားနှင့် သန့်စင်သော အရှိန်အဝါများသည် ကျောက်ထျန်းကန်း၏ ကြမ်းတမ်းသော ရုပ်သွင်နှင့် သိသိသာသာ ဆန့်ကျင်ဘက် ဖြစ်နေသည်။

"မင်း ဂိုဏ်းခေါင်းဆောင်ကို စော်ကားနေတာလား"

ကျောက်တိုက်ဂန်း၏ မျက်လုံးများက အန္တရာယ်ရှိစွာ ကျဉ်းမြောင်းသွားပြီး လက်များကို ဆုပ်ထားလျက် ရှေ့သို့ တိုးလာစဉ် အမျိုးသမီးများ၏ အလှအပကြောင့် လုံးဝ မရွေ့လျားပေ။

"ကျောက်တိုက်ဂန်း မင်း ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ဂိုဏ်းခေါင်းဆောင်နဲ့ တိုက်ရိုက် စကားပြောရဲတာလဲ" လင်းပင်းဟယ်သည် သူမ၏ အနေအထားမှ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး ကျောက်တိုက်ဂန်းရှေ့တွင် ချက်ချင်း ပြန်ပေါ်လာသည်။ ရေခဲဓားတစ်လက်သည် သူမ၏ လက်ထဲတွင် လွှဲနေစဉ် ပေါ်လာပြီး သူ၏ လည်ပင်းကို ဦးတည်ခဲ့သည်။

သို့သော် ကျောက်တိုက်ဂန်းကို အထင်သေး၍ မရပေ။ လွယ်ကူစွာပင် သူ၏ လက်ကို မြှောက်

လိုက်ပြီး ရေခဲဓားကို သူ၏ လက်ချောင်းများကြားတွင် ဖမ်းလိုက်သည်။

"ဟွန့် ဂိုဏ်းခေါင်းဆောင်ကို စော်ကားရဲတယ်ပေါ့"

သူ အော်လိုက်ပြီး သူ၏ ဆုပ်ကိုင်မှုထဲတွင် ရေခဲဓား ကွဲသွားသည်အထိ ဖိအားပေးလိုက်သည်။

"ငါတို့ နောက်ဆုံး တွေ့ဆုံကတည်းက မင်း ပိုသန်မာလာပုံပဲ"

လင်းပင်းဟယ်က သူမ၏ ကျိုးနေသော လက်နက်ကြားမှ တစ်လှမ်းမျှ မနောက်ဆုတ်ဘဲ အသိအမှတ်ပြုလိုက်သည်။

"မင်းလည်း အဲဒီလိုပဲ"

ကျောက်တိုက်ဂန်းက နောက်ထပ် အလဲအလှယ်အတွက် ပြင်ဆင်ရင်း ကြွက်သားများ တင်းမာလာကာ ပြန်ဖြေသည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ကျောက်ထျန်းကန်းသည် အခြားအမျိုးသမီးကို ချဉ်းကပ်ခဲ့ပြီး သူ၏ ကြီးမားသော ကိုယ်ခန္ဓာသည် သူမကို အရိပ်ကျစေကာ နေရောင်ကို တမင်တကာ ပိတ်ဆို့ခဲ့သည်။

"ယန်ရွှယ်လျန် မင်း ဒီကို ဘာလာလုပ်တာလဲ"

သူမကို ငုံ့ကြည့်ရင်း တောင်းဆိုလိုက်သည်။

"ကျွန်မရဲ့ ကြာစိမ်းနန်းတော်က ဘယ်တုန်းက ရှင့်ကို အစီရင်ခံရတာလဲ"

သူမက သိသိသာသာပင် အရပ်အမောင်း ကွာခြားမှုကြားမှ အနိုင်ကျင့်ခံရခြင်း အသွင်အပြင်မရှိဘဲ သူ၏ အကြည့်ကို ဆုံတွေ့ရင်း အေးအေးဆေးဆေး တုံ့ပြန်သည်။

ကျောက်ထျန်းကန်းသည် သူမကို စိုက်ကြည့်နေပြီး သူတို့နှစ်ဦးကြားရှိ တင်းမာမှုက သိသာထင်ရှားနေသည်။

"တိုက်ဂန်း"

"လင်းလင်း"

ဂိုဏ်းခေါင်းဆောင်နှစ်ဦးစလုံး တစ်ပြိုင်နက်တည်း အော်ခေါ်လိုက်သည်။

လက်အောက်ခံများသည် သူတို့၏ ရင်ဆိုင်တွေ့ဆုံမှုကို ချက်ချင်း ရပ်တန့်လိုက်ပြီး သူတို့၏ သက်ဆိုင်ရာ ခေါင်းဆောင်များ၏ ဘေးသို့ ပြန်သွားကြသော်လည်း ရန်လိုသော အကြည့်များကို ဆက်လက် ဖလှယ်နေကြသည်။

အခြေအနေ ပိုမို ဆိုးရွားလာမည့် အန္တရာယ်ရှိနေစဉ် ရင်းနှီးသော အသံတစ်ခုက တင်းမာမှုကို ဖြိုခွင်းလိုက်သည်။

"ဂိုဏ်းခေါင်းဆောင်ကျောက် ဂိုဏ်းခေါင်းဆောင်ယန် နောက်ဆုံးတော့ ရောက်လာပြီ။ ဂိုဏ်းခေါင်းဆောင်က ခင်ဗျားတို့ကို စောင့်နေခဲ့တာ"

အကြီးအကဲဟွမ်သည် တစ်လှမ်းချင်း ချဉ်းကပ်လာသည်ကို မြင်တွေ့ရန် လူအုပ်ကြီး ကွဲသွားသည်။ တပည့်များသည် သူမကို မြင်သောအခါ သူတို့၏ မျက်နှာများတွင် သိသာထင်ရှားသော သက်သာရာရမှု ပေါ်လာသည်။ အကြီးအကဲတစ်ဦးက ဤနူးညံ့သိမ်မွေ့သော အခြေအနေကို ကောင်းစွာ ကိုင်တွယ်နိုင်ပေမည်။

ယန်ရွှယ်လျန်နှင့် ကျောက်ထျန်းကန်းတို့သည် အံ့အားသင့်သော အကြည့်များကို ဖလှယ်ကြသည်။

"ငါတို့အတွက် စောင့်နေတာလား"

သူတို့၏ အမူအရာများသည် စစ်မှန်သော ရှုပ်ထွေးမှုကို ဖော်ပြနေသည်။

အကြီးအကဲဟွမ်သည် သူတို့၏ တုံ့ပြန်မှုအပေါ် ရိုးရှင်းစွာ ပြုံးပြလိုက်သည်။

"ကျွန်မနဲ့ လိုက်ခဲ့ပါ"

သူမက ပြောလိုက်ပြီး သူတို့ကို ဂိုဏ်းထဲသို့ ဦးဆောင်ရန် လှည့်လိုက်သည်။

…

ထိုသုံးဦးသည် ကောင်းကင်ပြာ တိမ်တိုက်ဓားဂိုဏ်း၏ ရှုပ်ထွေးသော လမ်းကြောင်းများမှတစ်ဆင့် လျှောက်သွားစဉ် ယန်ရွှယ်လျန်သည် မထီမဲ့မြင်ပြုသော မှတ်ချက်ဖြင့် တိတ်ဆိတ်မှုကို ချိုးဖျက်လိုက်သည်။

"ဧည့်သည်တွေကို ကြိုဆိုရတဲ့အထိ နင်ဒီလောက် အဆင့်အတန်း နိမ့်ကျသွားတာကို တွေးကြည့်လိုက်ပါ"

သူမ၏ သာယာသော အသံတွင် လှောင်ပြောင်မှုများ ပါဝင်လျက် ပြောလိုက်သည်။

အကြီးအကဲဟွမ်သည် သူမ၏ တည်ငြိမ်သော အပြုံးကို ထိန်းသိမ်းထားရင်း လှည့်ကြည့်

လိုက်သည်။

"ဧည့်သည်တွေကို ကြိုဆိုဖို့အတွက် အဆင့်အတန်း တူညီတဲ့သူ တစ်ယောက်အတွက်သာ သင့်တော်ပါတယ်"

သူမက အဆင့်အတန်း တူညီတဲ့သူဟူသော စကားကို တမင်တကာ အလေးပေး ပြောဆိုခဲ့သည်။

အကြီးအကဲဟွမ် ဘာကို ဆိုလိုသည်ကို သူမ ဘယ်လိုလုပ် နားမလည်ဘဲ နေမှာလဲ။ ယန်ရွှယ်လျန်၏ အမူအရာက ချက်ချင်း မာကျောသွားသည်။ ဧည့်သည်များကို ကြိုဆိုရန် အဆင့်အတန်း တူညီသောသူ တစ်ယောက်အတွက် သင့်တော်သည်ဆိုပါက ယုတ္တိအားဖြင့် ဂိုဏ်းခေါင်းဆောင်က သူတို့ကို ကိုယ်တိုင် နှုတ်ဆက်သင့်သည်။ သို့သော် ဤနေရာတွင် အကြီးအကဲဟွမ်က ထိုတာဝန်ကို လုပ်ဆောင်နေသည်။ ထိုအရာက သူတို့သည် ဂိုဏ်းခေါင်းဆောင်၏ ရှေ့မှောက်တွင် ရှိနေရန် မထိုက်တန်ဘူးဟု ဆိုလိုနေတာလား။ သူတို့ သိသိသာသာ အထင်သေးခံနေရခြင်းပင်။

သူမသည် ကျောက်ထျန်းကန်းကို ဘေးတိုက်ကြည့်လိုက်ပြီး သူသည် ထိုအထင်သေးမှုကို သတိပြုမိခြင်း ရှိမရှိ သိလိုသည်။ ကြွက်သားကြီးမားသော ထိုလူကြီးသည် ရိုးရိုးရှင်းရှင်း ဆက်လျှောက်သွားပြီး သူ၏ မျက်နှာက မည်သည့် တုံ့ပြန်မှုကိုမျှ ဖော်ပြခြင်း မရှိပေ။ ယန်ရွှယ်လျန် စိတ်ထဲမှ သက်ပြင်းချလိုက်သည်။ ဤရိုင်းစိုင်းသောသူသည် သူ့ကို စော်ကားခံရသည့်အခါပင် နားမလည်ပေ။ မျှော်လင့်ထားသည့်အတိုင်း သူမသည် သူ့ကို မည်သည့်အရာအတွက်မျှ အားကိုး၍ မရပေ။

"မင်း အရင်ကထက် ပိုတောက်ပနေပုံပဲ"

ယန်ရွှယ်လျန်သည် တိုက်ခိုက်မှု၏ မတူညီသော ရှုထောင့်တစ်ခုဆီသို့ ပြောင်းလဲလိုက်ပြီး သူမ၏ လေသံက တမင်တကာ လှောင်ပြောင်နေသလိုပင်။

"ကောင်းရှန်ထျန်း နောက်ဆုံးတော့ မင်းကို ဖွင့်ပြောခဲ့တာလား"

သူမ အံ့အားသင့်စွာဖြင့် အကြီးအကဲဟွမ်၏ လက်များသည် သူမ၏ ပါးပြင်များဆီသို့ လွင့်ပျံသွားပြီး စစ်မှန်သော နီမြန်းမှုသည် သူမ၏ မျက်နှာတစ်လျှောက် ပျံ့နှံ့သွားခဲ့သည်။

"ဘ..ဘယ်လို သိတာလဲ။ ဒီလောက် သိသာနေလား"

သူမက တုန်ယင်စွာ ပြောလိုက်ပြီး သူမ၏ အသွင်အပြင်ကို စစ်ဆေးရန် လက်စွပ်ထဲမှ ကျောက်စိမ်းမှန်သေးသေးလေးတစ်ခုကို အလျင်အမြန် ထုတ်ယူလိုက်သည်။

"ဘာ"

ယန်ရွှယ်လျန်သည် တုံ့ပြန်မှုကြောင့် လုံးဝ အံ့အားသင့်သွားပြီး လမ်းတစ်ဝက်တွင် တုံ့ဆိုင်းသွားခဲ့သည်။ ၎င်းသည် သူမ မျှော်လင့်ခဲ့သည့် တုံ့ပြန်မှု လုံးဝ မဟုတ်ပေ။ ၎င်းသည် တကယ် အမှန်လား။ ဖြစ်နိုင်ခြေက အလွန်အံ့ဩစရာပင်။

"ဒီကောင် ရှန်ထျန်းက တကယ်ပဲ ဒီငတုံးမလေးကို ကြိုက်တာလား"

သူမ၏ အမူအရာ ပိုမို မှောင်မိုက်သွားလျက် သူမက နာကြည်းစွာ တွေးလိုက်သည်။

သူမ၏ မှန်ထဲတွင် အရိပ်ထင်နေသည့် ယန်ရွှယ်လျန်၏ တုံ့ပြန်မှုကို အကြီးအကဲဟွမ်သည် လျှို့ဝှက်စွာ ကျေနပ်စွာ စောင့်ကြည့်ခဲ့သည်။ သူတို့သည် တစ်ချိန်က ပါရမီရှင် ကောင်းရှန်ထျန်း၏ ချစ်ခင်မှုကို ယှဉ်ပြိုင်ခဲ့သော အချစ်ပြိုင်ဘက်များ ဖြစ်ခဲ့ကြသည်။ ယန်ရွှယ်လျန်သည် နောက်ဆုံးတွင် ဖွင့်ပြောရန် သတ္တိကို စုဆောင်းခဲ့သော်လည်း ပယ်ချခံရမှုနှင့်သာ ရင်ဆိုင်ခဲ့ရသောအခါ သူမသည် ဂိုဏ်းမှ လုံးဝ ထွက်ခွာခဲ့ပြီး ယင်းအစား ကြာစိမ်းနန်းတော်သို့ ဝင်ရောက်ခဲ့သည်။

ကောလာဟလများအရ ကြာစိမ်းနန်းတော်သည် လူတစ်ဦး၏ နှလုံးသားကို အေးခဲစေသော နည်းပညာများတွင် အထူးပြုပြီး စိတ်ခံစားမှုများသည် ကျင့်ကြံမှုတွင် အနှောင့်အယှက် မဖြစ်တော့သည်အထိ ထိန်းချုပ်ထားသည်ဟု ဆိုသည်။ ယန်ရွှယ်လျန်သည် ထိုသို့သော အစွန်းရောက်သော လုပ်ရပ်များကို အားကိုးရန်အတွက် စိတ်ပျက်အားငယ်ခဲ့ရမည်ဟု အကြီးအကဲဟွမ်က ဆင်ခြင်မိသည်။ ဂိုဏ်းခေါင်းဆောင်အနေဖြင့် သူမသည် စိတ်ခံစားမှုအားလုံးကို ယခုအချိန်အထိ လုံးဝ အေးခဲထားသင့်သည်။

သူမ နောက်ဆုံးတွင် အနိုင်ရခဲ့သောကြောင့် ယခု အရေးမကြီးတော့ပေ။

အကြီးအကဲဟွမ်သည် မှန်ကို သိမ်းဆည်းရင်း တွေးလိုက်သည်။

သူမသည် သူတို့ကို နောက်ထပ် ရင်ပြင်များနှင့် နားနေဆောင်များစွာကို ဖြတ်ကျော်ကာ လမ်းညွှန်ပေးပြီးနောက် နောက်ဆုံးတွင် ကြည့်ရှုရန်အတွက် အလှဆင်ထားသော ကုလားထိုင်များ စီစဉ်ထားသည့် ကဏ္ဍတစ်ခုသို့ ရောက်ရှိခဲ့သည်။

"ရှင်တို့ ဒီမှာ နားနိုင်ပါတယ်"

အကြီးအကဲဟွမ်က လှပသော အမူအရာဖြင့် ညွှန်ပြသည်။

"ဘာလို့လဲ။ ငါတို့ ဂိုဏ်းခေါင်းဆောင်ကို သွားမတွေ့ကြဘူးလား"

ကျောက်ထျန်းကန်းသည် နောက်ဆုံးတွင် စိတ်မရှည်သော အသံဖြင့် ပြောဆိုခဲ့သည်။

"စိတ်မပူပါနဲ့ ဂိုဏ်းခေါင်းဆောင်ကို မကြာခင် တွေ့ရပါလိမ့်မယ်"

အကြီးအကဲဟွမ်က နောက်ထပ် နက်နဲသော အပြုံးဖြင့် သူ့ကို စိတ်ချစေပြီး သူတို့အနီးရှိ ထိုင်ခုံတစ်ခုတွင် ထိုင်လိုက်သည်။

ယန်ရွှယ်လျန်၏ မျက်ခုံးများ တွန့်ချိုးသွားသည်။

"ဘာလို့ နင် ဒီမှာ ထိုင်နေတာလဲ"

သူမက သူမ၏ ဂရုတစိုက် ထိန်းချုပ်ထားသော အသံထဲသို့ ဒေါသများ ပါဝင်လျက် မေးလိုက်သည်။

"ကျွန်မ ဧည့်သည်တွေကို ဖျော်ဖြေနေတာပါ"

အကြီးအကဲဟွမ်က ရိုးရှင်းစွာ ပြန်ဖြေလိုက်ရာ ယန်ရွှယ်လျန်သည် ဒေါသတကြီးဖြင့် သူမ၏ လျှာကို တောက်ခတ်လိုက်သည်။

အကြီးအကဲဟွမ်သည် သူမ၏ ပြိုင်ဘက်ဟောင်းကို စိတ်ဝင်တစား လေ့လာနေခဲ့သည်။ သူမ၏ ဂိုဏ်း၏ နာမည်ဆိုးဖြင့် ကျော်ကြားသော နည်းပညာများဖြင့် စိတ်ခံစားမှုအားလုံး အေးခဲသွားသင့်သူတစ်ဦးအတွက် ယန်ရွှယ်လျန်သည် ပုံမှန်မဟုတ်ဘဲ စိတ်တိုနေပုံရသည်။

ဒါ ဖြစ်နိုင်ပါ့မလား...

All Chapters