အခန်း (၁၁၈)

ရှင်းလင်းသောနေရာတွင် လူအုပ်ကြီး စုဝေးခဲ့ကြပြီး ၎င်းတို့၏ ရေရွတ်သံများသည် မျှော်လင့်ချက်၏ နူးညံ့သော တီးတိုးသံကို ဖန်တီးခဲ့သည်။ ပုံသဏ္ဌာန်တစ်ခု စင်မြင့်ဆီသို့ ချဉ်းကပ်လာသောအခါ စကားပြောဆိုမှုများက ချက်ချင်း တိတ်ဆိတ်သွားခဲ့သည်။ အကြီးအကဲကောင်း၏ နွမ်းနယ်နေသော မျက်နှာသည် လေးနက်စွာဖြင့် သူ၏ အနေအထားကို ယူလိုက်သည်။

ပရိသတ်ကြားမှ သူမ၏ ထိုင်ခုံမှ ယန်ရွှယ်လျန်သည် သူ့ကို စိုက်ကြည့်နေပြီး သူမ၏ လှပသော အသွင်အပြင်များက သူမ၏ အတွင်းစိတ်အတွေးများကို ဖော်ပြခြင်း မရှိပေ။ သူမ၏ ပြိုင်ဘက်ဟောင်းကို အနီးကပ် စောင့်ကြည့်နေခဲ့သော အကြီးအကဲဟွမ်သည် သူမ၏ ခေါင်းကို အနည်းငယ် ခါယမ်းရင်း အကြည့်လွှဲလိုက်သည်။

"ငါ အလွန်အကျွံ စဉ်းစားနေတာ ဖြစ်နိုင်တယ်"

သူမက ကိုယ့်ဘာသာကိုယ် တွေးလိုက်သည်။

အကြီးအကဲကောင်းသည် သူ၏ လည်ချောင်းကို ရှင်းလိုက်ရာ ရိုးရှင်းသော အသံသည် ကျန်ရှိနေသော တီးတိုးသံများကို ဓားတစ်ချောင်းကဲ့သို့ ဖြတ်တောက်သွားခဲ့သည်။

"ကောင်းကင်ပြာ တိမ်တိုက်ဂိုဏ်း အဖွဲ့ဝင်တို့"

သူ၏ အသံသည် စုဝေးမှုတစ်လျှောက် ပဲ့တင်ထပ်ကာ "ဘယ်သူမှ မသိတာ မဟုတ်ဘူး။ ငါတို့ ဂိုဏ်းဟာ ဒီရက်တွေမှာ ဒုက္ခတွေ အများကြီးနဲ့ ရင်ဆိုင်ခဲ့ရတာ။ ရှေ့ရေးကို မစဉ်းစားခင်... ငါတို့အားလုံး တန်ဖိုးထားတာတွေကို ကာကွယ်ရင်း အသက်ပါ ပေးဆပ်သွားခဲ့တဲ့ ဂိုဏ်းခေါင်းဆောင်ဝေကို သတိရတဲ့အနေနဲ့ ခဏလေး တိတ်ဆိတ်ပေးကြရအောင်"

သူသည် ခဏရပ်လိုက်ပြီး သူ၏ ခေါင်းကို လေးစားစွာ ငုံ့လိုက်သောအခါ သူ၏ စကားများသည် လေထဲတွင် ဆိုင်းငံ့နေခဲ့သည်။ စုဝေးမှုတစ်ခုလုံးသည် လိုက်နာခဲ့ပြီး တိတ်ဆိတ်မှုသည် စက္ကန့်တိုင်းနှင့်အမျှ ပို၍ နက်ရှိုင်းပြီး ပိုမို ပြင်းထန်လာခဲ့သည်။ နှစ်မိနစ်နီးပါးမျှ စုပေါင်း အောက်မေ့မှုကို မည်သည့် အသံမျှ အနှောင့်အယှက် မပေးခဲ့ပေ။

အကြီးအကဲကောင်း နောက်ဆုံးတွင် သူ၏ ခေါင်းကို မော့လိုက်သောအခါ သူ၏ မျက်လုံးများသည် အသစ်တဖန် ရည်ရွယ်ချက်ဖြင့် တောက်ပနေပုံရသည်။

"ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် ငါတို့ရှေ့က အခြေအနေကတော့ တော်တော်ဆိုးနေပြီ။ မြင်သာတာတွေရော မမြင်ရတဲ့ အန္တရာယ်တွေပါ ငါတို့ တံခါးဝတွေမှာ စုဝေးနေကြတယ်။ ဒါပေမဲ့ ဒီလို အမှောင်ဆုံး အချိန်မှာတော့ ငါ... ဘယ်သူနဲ့မှ ယှဉ်မရအောင် တောက်ပလောင်ကျွမ်းနေတဲ့ အလင်းတစ်ခုကို မြင်လိုက်ရတယ်"

သူ၏ လက်ဖြင့် သူသည် စင်မြင့်၏ ဘေးဘက်သို့ လက်ယပ်ခေါ်လိုက်သည်။

လီယောင်း ပေါ်ထွက်လာပြီး သူမ၏ ခြေလှမ်းတိုင်းက ယုံကြည်မှုရှိစွာဖြင့် အကြီးအကဲကောင်းနှင့် ပူးပေါင်းလိုက်သည်။ ငယ်ရွယ်သော်လည်း သူမ၏ ကိုယ်နေဟန်ထားသည် အာရုံစူးစိုက်မှုကို လိုအပ်သော သဘာဝ အာဏာကို ထုတ်လွှင့်နေသည်။ အကြီးအကဲကောင်းသည် သူမကို ရင်ဆိုင်ရန် လှည့်လိုက်ရာ သူ၏ အမူအရာသည် မမှားနိုင်သော ဂုဏ်ယူမှုဖြင့် ပျော့ပျောင်းသွားခဲ့သည်။

"လီယောင်း မင်းရဲ့ ခွန်အားဟာ ဒီတာဝန်ကို ထိုက်တန်ကြောင်း သက်သေပြခဲ့ပြီးပြီ။ မင်းရဲ့ ခေါင်းဆောင်မှုက ငါတို့ရဲ့ ဘိုးဘေးတွေပင် မမြင်နိုင်ခဲ့တဲ့ ကြွယ်ဝတဲ့ နေ့ရက်တွေဆီကို ငါတို့ ဂိုဏ်းကို ပို့ဆောင်ပေးပါစေ"

သူသည် ဂိုဏ်းခေါင်းဆောင် တိုကင်ကို သူမ၏ ဆန့်တန်းထားသော လက်များထဲသို့ ထည့်လိုက်သည်။

လီယောင်းသည် သူမ၏ ဆရာကို အနည်းငယ် ဦးညွှတ်လိုက်ပြီး သူမ၏ မျက်လုံးများသည် ကျေးဇူးတင်မှုနှင့် ဆုံးဖြတ်ချက်ကို တူညီစွာ ထင်ဟပ်နေသည်။ အကြီးအကဲကောင်းသည် သူမကို တိုကင်ပေးပြီးနောက် သူ၏ ထိုင်ခုံသို့ ပြန်သွားခဲ့ပြီး သူမကို စင်မြင့်၏ အလယ်ဗဟိုတွင် တစ်ဦးတည်း ရပ်နေစေခဲ့သည်။

ဘေးဘက်တွင် ကျောက်ထျန်းကန်း၏ ကြီးမားသော ကိုယ်ခန္ဓာသည် တင်းမာသွားပြီး သူ၏ ရှုပ်ထွေးမှုက သူ၏ မျက်ခုံးများတစ်လျှောက် နက်ရှိုင်းသော အရေးအကြောင်းများအဖြစ် ပေါ်လာသည်။

"အဲဒါက ဂိုဏ်းခေါင်းဆောင်အသစ်လား။ အဲဒီ ကလေးမလေးလား"

သူ မယုံနိုင်စွာ ရေရွတ်လိုက်သည်။

သူ၏ အံ့အားသင့်မှုသည် စုဝေးမှုတစ်လျှောက် ပေါ်ပေါက်လာသော သြဘာသံများကြောင့်သာ ပိုမို နက်ရှိုင်းလာခဲ့သည်။ စိတ်အားထက်သန်သော တပည့်များထံမှသာမက အကြီးအကဲများထံမှပါ ဖြစ်ပြီး သူတို့၏ အသံများသည် လီယောင်းကို စိတ်ရင်းမှန်ဖြင့် ထောက်ခံမှုဖြင့် ပူးပေါင်းခဲ့သည်။ ကျောက်ထျန်းကန်းသည် ဤမျိုးဆက်သစ်ကို နားလည်ရန် သူ အလွန်အိုမင်းသွားပြီလားဟု ခေတ္တမျှ တွေးတောမိသည်။

သူမ၏ ဂိုဏ်းရှေ့တွင် မတ်တပ်ရပ်လျက် လီယောင်းသည် သူမ၏ အသံကို သြဘာသံများအထက် မြှင့်တင်လိုက်သည်။

"ပထမဆုံးအနေနဲ့ ကျွန်မရဲ့ ကျင့်ကြံမှုခရီးတစ်လျှောက်လုံး ကျွန်မကို ထောက်ခံပေးခဲ့တဲ့ အကြီးအကဲတွေနဲ့ လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက် တပည့်အားလုံးကို အနက်ရှိုင်းဆုံး ကျေးဇူးတင်ကြောင်း ဖော်ပြလိုပါတယ်။ ရှင်တို့ တစ်ဦးစီတိုင်းဟာ ဒီနေ့ ကျွန်မ ကိုင်စွဲထားတဲ့ ခွန်အားကို အထောက်အကူ ပေးခဲ့ကြပါတယ်။ ပြီးတော့ အားလုံးထက် အရေးအကြီးဆုံးကတော့ ကျွန်မရဲ့ ဆရာကိုပါ။ အစ်ကိုကြီးရဲ့ လမ်းညွှန်မှုနဲ့ ဂရုစိုက်မှုအတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။ ကျွန်မ ဒီနေရာမှာ ရှိနေတဲ့ လူတိုင်းရှေ့မှာ အစ်ကိုကြီးကို စိတ်မပျက်စေရဘူး ပြီးတော့ ကျွန်မရဲ့ စောင့်ကြည့်မှုအောက်မှာ ကျွန်မတို့ ဂိုဏ်းကို ယိမ်းယိုင်စေမှာ မဟုတ်ဘူးလို့ ကတိပြုပါတယ်"

သူမသည် လေးစားစွာ ဦးညွှတ်လိုက်ခြင်းဖြင့် သူမ၏ စကားများကို အဆုံးသတ်လိုက်သော်လည်း သူမ မတ်မတ်ရပ်လိုက်သောအခါ တစ်ခုခု ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။ သူမ၏ နူးညံ့သော အမူအရာသည် ခိုင်မာပြတ်သားသော အသွင်အပြင်သို့ ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။

"ပြီးတော့ အခုပဲ စတင်ပါမယ်"

သူမက ကြေညာလိုက်ရာ သူမ၏ လေသံ ရုတ်တရက် ပြောင်းလဲသွားခြင်းကြောင့် လူအများ အထိတ်တလန့် ဖြစ်သွားခဲ့သည်။

နောက်ထပ် နှလုံးခုန်သံတစ်ခုတွင် လီယောင်း၏ အရှိန်အဝါသည် အံ့မခန်း တောက်လောင်လာပြီး ဝိညာဉ်စွမ်းအင်သည် သူမပတ်ပတ်လည်တွင် မြင်သာသော စီးကြောင်းများအဖြစ် လည်ပတ်သွားခဲ့သည်။ လျှပ်စီးကြောင်းများက သူမပတ်ပတ်လည်ရှိ လေထုကို စက္ကန့်တိုင်း ဖြတ်တောက်နေချိန်တွင် သူမ၏ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ပုံသဏ္ဌာန်သည် မျက်စိကျိန်းစရာ လျှပ်စစ်များနှင့်အတူ ပြောင်းလဲလာသည်။ သူမ၏ ဒြပ်စင်ပုံစံသို့ ဝင်ရောက်လာသောအခါ သူမထံမှ စွမ်းအားများ ထုတ်လွှတ်နေသဖြင့် လေထုကိုယ်တိုင်က သူမ၏ ဆန္ဒအတိုင်း ကွေးညွှတ်နေပုံရသည်။

"အဲဒါက…"

ယန်ရွှယ်လျန်က စတင်ပြောဆိုပြီး သူမ၏ တည်ငြိမ်သော မျက်နှာဖုံးက နောက်ဆုံးတွင် ကွဲအက်သွားခဲ့သည်။

"မဖြစ်နိုင်ဘူး မဟုတ်လား"

ကျောက်ထျန်းကန်းက သူ၏ ကြီးမားသော လက်မောင်းများကို မချိတ်ဘဲ မယုံကြည်နိုင်စွာ ရှေ့သို့ ကိုင်းညွှတ်ရင်း အဆုံးသတ်လိုက်သည်။

မည်သူမျှ ကနဦး ထိတ်လန့်မှုမှ ပြန်လည် နာလန်မထူမီ အလွန်အမင်း ပြင်းထန်သော အရှိန်အဝါတစ်ခုသည် ဂိုဏ်းမြေတစ်လျှောက် ပျံ့နှံ့သွားပြီး စုဝေးနေသူ အားလုံးအပေါ် မမြင်နိုင်သော တောင်ကဲ့သို့ ဖိအားပေးခဲ့သည်။

"အရမ်း အားကောင်းတယ်"

ကျောက်ထျန်းကန်းက သူ၏ ယခင် သံသယများအစား စစ်မှန်သော လေးစားမှုဖြင့် တွေးလိုက်သည်။

သို့သော် နောက်ဆက်တွဲမှာ ပို၍ပင် ထိတ်လန့်စရာကောင်းသည်။ လီယောင်း၏ အထက်တွင် ကြီးမားသော မုန်တိုင်းတိမ်တိုက်များ ပေါ်လာပြီး အမှောင်ထုနှင့် စွမ်းအားများ ပြည့်နှက်နေကာ စုစည်းထားသော လျှပ်စီးကြောင်းများဖြင့် တဖျတ်ဖျတ်လက်လျက် စုဝေးမှုကို သဘာဝလွန် အပြာရောင် တောက်ပမှုဖြင့် လင်းစေခဲ့သည်။ သူမ၏ လက်အား လှပသော လှုပ်ရှားမှုဖြင့် လီယောင်းသည် ကောင်းကင်ကို အမိန့်ပေးလိုက်ရာ လျှပ်စီးကြောင်း ဆင်းသက်လာခဲ့သည်...

…

လီယောင်း၏ အထက်တွင် ဝဲနေသော လျှပ်စီးတိမ်တိုက်သည် စွမ်းအင်များကို ထုတ်လွှတ်လာပြီး မျက်စိကျိန်းစရာ စွမ်းအင်များက ကောင်းကင်တစ်လျှောက် ဖြတ်တောက်သွားခဲ့သည်။ ရုတ်တရက် မျက်စိကျိန်းစရာ လျှပ်စီးလက်ချက်များ စုဝေးနေသော လူအုပ်ပေါ်သို့ ဆင်းသက်လာပြီး လူတစ်ဦးပြီးတစ်ဦး အပစ်ခံရသောအခါ ကြောက်လန့်တကြား အော်ဟစ်သံများ လေထဲတွင် ပြည့်နှက်သွားခဲ့သည်။ အဖျက်စွမ်းအား ကြီးမားသော ပေါက်ကွဲမှုတိုင်းသည် နောက်တွင် ဘာမျှ မကျန်ခဲ့သလို ပြာများပင် မကျန်ခဲ့ပေ။ လွန်ခဲ့သော ခဏလေးက ကျင့်ကြံသူများ ရပ်နေခဲ့သည့် မြေလွှာပူလောင်သွားခြင်းသာ ကျန်ရစ်ခဲ့သည်။

ရှုပ်ထွေးနေသော မြင်ကွင်းကို မြင်တွေ့ရသောအခါ အကြီးအကဲကောင်းသည် သက်ပြင်းရှည်ကြီး ချလိုက်သည်။ ဤကောင်မလေးက တကယ်ပင် ခန့်မှန်းရခက်သည်။

"အားလုံးပဲ ကျေးဇူးပြုပြီး စိတ်အေးအေးထားပါ"

သူ၏ အသံသည် ထိတ်လန့်မှုများကို ဖြတ်တောက်လျက် အော်ဟစ်လိုက်သည်။

"ဂိုဏ်းခေါင်းဆောင်က ငါတို့ ဂိုဏ်းထဲက သူလျှိုတွေကို ဖယ်ရှားနေတာပါ။ စိတ်တည်ငြိမ်

အောင်ထားပါ။ ကြောက်စရာ ဘာမှ မရှိပါဘူး"

နားလည်မှု ရလာသောအခါ ကနဦး ကြောက်လန့်မှုသည် ဖြောင့်မတ်သော စိတ်အားထက်သန်မှုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။ လူအုပ်သည် တစ်ပြိုင်နက်တည်း ကြွေးကြော်လာကြပြီး သူတို့၏ အသံများသည် မိုးခြိမ်းသံ တိုက်ခတ်မှုတိုင်းနှင့်အမျှ မြင့်တက်လာသည်။

"သစ္စာဖောက်တွေကို သတ်။ သစ္စာဖောက်တွေကို သတ်……"

ရှင်းလင်းခြင်းသည် မိနစ်အနည်းငယ်သာ ကြာမြင့်ခဲ့သော်လည်း ၎င်း၏ ရလဒ်များက အလွန်ဆိုးရွားခဲ့သည်။

သူလျှို တစ်ရာကျော် ဖယ်ရှားခံခဲ့ရကာ တပည့်များနှင့် အကြီးအကဲများ အားလုံးသည် လွန်ခဲ့သော ခဏလေးက သူတို့၏ ရဲဘော်များဟု ယူဆရသူများ ရပ်နေခဲ့သည့် ပူလောင်သော မြေပြင်ကို အံ့အားသင့်စွာ စိုက်ကြည့်နေကြသည်။

သူတို့၏ ထိုင်ခုံများတွင် ဂိုဏ်းခေါင်းဆောင် ကျောက်ထျန်းကန်းနှင့် ယန်ရွှယ်လျန်တို့ သိသိသာသာ တုန်လှုပ်နေကြသည်။ သူတို့သည် ကောင်းကင်ပြာ တိမ်တိုက်ဂိုဏ်း၏ ထိခိုက်လွယ်သော အခြေအနေကို အခွင့်ကောင်းယူရန်၊ သူတို့ လိုအပ်နေချိန်တွင် အရင်းအမြစ်များ သို့မဟုတ် လိုက်လျောမှုများ ရယူရန် မျှော်လင့်ချက်ဖြင့် ရောက်ရှိလာခဲ့ကြသည်။ ယခု သူတို့သည် သူတို့၏ အသက်ကို လုံခြုံစွာ ထားခဲ့နိုင်ပါ့မလားဟု မေးခွန်းထုတ်နေကြသည်။ သူတို့သည် ယခင် ကောင်းကင်ပြာ တိမ်တိုက်ဂိုဏ်း ဂိုဏ်းခေါင်းဆောင်ကဲ့သို့ အူတိုင်ဖွဲ့စည်းခြင်းကျွမ်းကျင်သူများ ဖြစ်သော်လည်း ထိုလျှပ်စီးကြောင်းသည် သူတို့ကို ထိမိပါက ဘာမှ မကျန်အောင် လျှော့ချပစ်နိုင်ကြောင်း သူတို့ သိကြသည်။ ကောင်းကင်ပြာ တိမ်တိုက်ဓားဂိုဏ်းသည် ဤမျှ ကြီးမားသော သတ္တဝါကို ဘယ်အချိန်ကတည်းက ခိုလှုံခွင့် ပေးခဲ့တာလဲ။

ယန်ရွှယ်လျန်သည် သူမ၏ အတွင်းစိတ် ဂယက်ရိုက်မှုကြားမှ ကျောက်ထျန်းကန်းထက် ပိုမိုကောင်းမွန်သော မျက်နှာဖုံးကို ထိန်းသိမ်းထားရင်း ဖျက်ဆီးခံရမှုကို လေ့လာခဲ့သည်။

"သောက်လခွမ်း…."

သူမက နာကြည်းစွာ တွေးလိုက်သည်။

"ကောင်းရှန်ထျန်းရဲ့ ကျင့်ကြံမှု ပျက်စီးသွားပြီဆိုတော့ ငါ သူ့ကို နှိပ်စက်နိုင်မယ်လို့ ငါ ယူဆခဲ့တာ။ ဒီလို ဆိုးရွားတဲ့ တပည့်တစ်ယောက်နဲ့ဆိုရင် ငါ ငါ့ကိုယ်ပိုင် သင်္ချိုင်းကို တူးနေတာ ဖြစ်မှာ မဟုတ်ဘူးလား"

စင်မြင့်ပေါ်တွင် လီယောင်းသည် နောက်ဆုံးတွင် သူမ၏ ဒြပ်စင်ပုံစံကို လွှတ်ပေးလိုက်ပြီး တဖျတ်ဖျတ်လက်နေသော စွမ်းအင်များသည် ပျံ့နှံ့သွားကာ သူမ၏ ပုံမှန် အသွင်အပြင်သို့ ပြန်ရောက်လာခဲ့သည်။ ထို ပြင်းထန်သော ဖိအား ရုတ်တရက် ပျောက်ဆုံးသွားခြင်းက လူအများ အသက်ရှူခြင်းကို သတိမထားမိဘဲ ထိန်းထားခဲ့ရာမှ ပြန်လည် လွှတ်ထုတ်နိုင်ခဲ့သည်။

"ဒါတွေက ငါတို့ ဂိုဏ်းကို ထိခိုက်အောင် ပြင်ပလူတွေနဲ့ ပူးပေါင်းကြံစည်ခဲ့တဲ့ လူတွေအားလုံးပဲ"

သူမ၏ အသံသည် ယခု တိတ်ဆိတ်နေသော စုဝေးမှုတစ်လျှောက် ပျံ့လွင့်သွားအောင် သူမ ကြေညာလိုက်သည်။

"ငါတို့ကြားထဲမှာ တချို့ ပုန်းနေတာတွေ ရှိနိုင်တယ်။ ဒါပေမယ့် စိတ်မပူပါနဲ့။ ငါ သူတို့ကို ရှာတွေ့တဲ့အခါ သူတို့လည်း ဘာမှ ကွာခြားမှာ မဟုတ်ဘူး"

အတွင်းပိုင်းတွင် လီယောင်းသည် သူမ၏ စကားများကို လှောင်ပြောင်လိုက်သည်။

ဘယ်သူကများ ပုန်းကွယ်နေနိုင်ဦးမှာလဲ။

ဘုရင်မ၏ အကူအညီဖြင့် သူမသည် သစ္စာဖောက်တိုင်းကို ဖော်ထုတ်ပြီး ဖယ်ရှားခဲ့သည်။ သို့သော် ဘုရင်မက ဤပြောဆိုချက်ကို ပြုလုပ်ရန် သူမကို ညွှန်ကြားခဲ့သော်လည်း အဘယ်ကြောင့်ဆိုသည်ကို လီယောင်း နားမလည်ခဲ့ပေ။ ၎င်းသည် သူမကို အရည်အချင်းမရှိသူအဖြစ် ထင်စေမှာ မဟုတ်ဘူးလား။

[မလိုအပ်ပါဘူး]

ဘုရင်မ၏ အသံသည် သူမ၏ ဝိညာဉ်ပင်လယ်အတွင်းတွင် ပဲ့တင်ထပ်သည်။

[ငါတို့ သူလျှိုတွေက ဘယ်သူတွေလဲဆိုတာ သိပေမယ့် သူလျှို ဖြစ်လာနိုင်တဲ့ အလားအလာရှိသူတွေကို ငါတို့ မသိဘူး။ ဒီလို ပြောခြင်းအားဖြင့် မင်း သူတို့ ဒီအတွေးကို လုံးဝ စွန့်လွှတ်ဖို့ သေချာစေတယ်။ ဒါက အလှပဆုံး နည်းလမ်း မဟုတ်ပေမဲ့ အလုပ်ဖြစ်တယ်]

"ဪ"

လီယောင်းက နောက်ဆုံးတွင် ဗျူဟာကို နားလည်သွားရင်း တွေးလိုက်သည်။

စုဝေးပွဲကို တစ်ဖန် ရင်ဆိုင်ရင်း လီယောင်း၏ အသံက အာဏာဖြင့် မြည်ဟည်းလာသည်။

"ဒီနေ့ ကျွန်မ နောက်ထပ် ကိစ္စတစ်ခုကိုလည်း ကြေညာပါမယ်"

သူမသည် စင်မြင့်၏ ဘေးဘက်သို့ လက်ဟန်ပြသည်။

ရှန်းယွီ ပေါ်ထွက်လာပြီး သူ့အပေါ် စူးစိုက်နေသော မရေမတွက်နိုင်သော မျက်လုံးများကြားမှ လှပစွာ ခြေလှမ်းများအား လှမ်းကာတက်လာခဲ့သည်။ သူ၏ တိမ်တိုက်ပုံစံများပါသော အပြာရောင် ဝတ်ရုံများသည် သူ့ကို အရေးပါသော တစ်စုံတစ်ဦးအဖြစ် ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မှတ်သားစေသော်လည်း တပည့်များစွာက သူ၏ ရှိနေခြင်းကြောင့် ရှုပ်ထွေးနေပုံရသည်။

"အဲဒါ ဘယ်သူလဲ"

တပည့်တစ်ဦးက အခြားတစ်ဦးကို တိုးတိုးလေး မေးလိုက်သည်။

"မင်း မသိဘူးလား။ အဲဒါက တောင်နှလုံးသားအဆောင်ရဲ့ အစ်ကိုကြီးလေ"

နောက်တပည့်တစ်ဦးက မထီမဲ့မြင်ပြုကာ နှာမှုတ်လိုက်သည်။

"သူက ကျင့်ကြံလို့မရတဲ့ မသန်စွမ်း မဟုတ်ဘူးလား"

သူ့ကို ဝန်းရံထားသူများသည် သူ ရုတ်တရက် မီးလောင်သွားသကဲ့သို့ ချက်ချင်း ခုန်ထွက်သွားကြသည်။

"မင်း မြင့်မြတ်တဲ့ မိုးကြိုးပစ်ခံချင်ရင်တောင် ငါတို့ကို မပါစေနဲ့"

တီးတိုးသံများကြောင့် မတုန်လှုပ်ဘဲ လီယောင်းသည် မယိမ်းယိုင်သော ယုံကြည်ချက်ဖြင့် ဆက်လက် ပြောဆိုခဲ့သည်။

"ဒီနေ့ကစပြီး ရှန်းယွီဟာ ကောင်းကင်ပြာ တိမ်တိုက်ဂိုဏ်းရဲ့ အကြီးအကဲချုပ်အဖြစ် တာဝန်ထမ်းဆောင်ပါလိမ့်မယ်"