တာအိုအဖြစ်ပြောင်းလဲခြင်း
Vol. 19 Ch. 290
ပြင်းထန်သော ဈေးနှုန်း အပြိုင်အဆိုင် ကမ်းလှမ်းမှုများအပြီးတွင်၊ လီချန်သည် နောက်ဆုံး၌ နတ်ဘုရားသလင်းကျောက် အမှတ် ၁၅၀၀ ဖြင့် ဗလာသို့ပြန်ခြင်းနေရာကို အနိုင်ရရှိသွားလေသည်။
"သွားစုံစမ်းလိုက်စမ်း၊ ဒီ နတ်ဘုရားဓားဂိုဏ်းက ဘာနောက်ခံရှိလဲဆိုတာ။"
အင်အားစုအချို့က တိတ်တဆိတ် စတင်၍ အာရုံစိုက်လာကြ၏။
မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ လုံလောက်သော အင်အားကြီးမားသည့် နောက်ခံ မရှိပါက၊ ဗလာသို့ပြန်ခြင်းနေရာကို လေလံအောင်သွားသည့်တိုင် နောက်ဆုံး၌ ဆက်လက်ထိန်းသိမ်းထားလိုလျှင် အခက်အခဲ အလွန်ကြီးမားလှပေသည်။
ဤသည်မှာလည်း လီချန်က နန်ရှီနှင့် ပူးပေါင်းရန် သဘောတူညီခဲ့သည့် အဓိကအကြောင်းအရင်း ဖြစ်လေ၏။
သဘောတူညီချက်ကို လက်မှတ်ရေးထိုးပြီးနောက်၊ လီချန်နှင့် နန်ရှီတို့သည် ချန်ချင်းနတ်ဘုရားစံအိမ်မှ ထွက်ခွာခဲ့ပြီး နေရာရွှေ့ပြောင်းခြင်း အစီအရင်ဖြင့် လေလံအောင်ခဲ့သော ဗလာသို့ပြန်ခြင်းနေရာသို့ လွှဲပြောင်းရယူရန် သွားရောက်ကြသည်။
ဤဗလာသို့ပြန်ခြင်းနေရာသည် မူလက ရှင်းယွင်တောင်ပေါ်စံအိမ်ဟု ခေါ်သော လက်အောက်ခံ အဖွဲ့အစည်းတစ်ခုနှင့် သက်ဆိုင်ခဲ့ပြီး၊ နောက်ကွယ်၌ နတ်ဘုရားအထောက်အထားရတပည့်လည်း ရှိခဲ့၏။ သို့သော် ထိုနတ်ဘုရားအထောက်အထားရတပည့်မှာ မတော်တဆမှုတစ်ခု ဖြစ်ပွားခဲ့သဖြင့် ရှင်းယွင်တောင်ပေါ်စံအိမ်အား သက်တမ်းတိုးရန် အင်အားမရှိတော့သည်အထိ ဖြစ်စေခဲ့သည်။
ရှင်းယွင်တောင်ပေါ်စံအိမ်သည် ဆုတ်ခွာသွားခဲ့ပြီဖြစ်သော်လည်း ဗလာသို့ပြန်ခြင်းနေရာ၏ ဆက်စပ်မျှော်စင်နယ်မြေမှာ ပုံမှန်လည်ပတ်လျက်ရှိနေသေး၏။ အနည်းငယ် ရှုပ်ထွေးနေရုံသာ ဖြစ်သည်။
လီချန်နှင့် နန်ရှီတို့သည် ကောင်းကင်ယံ၌ ရပ်တန့်လျက် မျှော်စင်နယ်မြေတစ်ခုလုံးကို အပေါ်မှ ငုံ့ကြည့်နေကြ၏။
လီဟော့နန်းတော်၏ အဆောက်အဦများနှင့် ဆင်တူလှသည်။ သို့မဟုတ် ယွီဟွာနတ်ဘုရားဂိုဏ်း၏ နယ်ပယ်အတွင်းရှိ ဗလာသို့ပြန်ခြင်းနေရာများအားလုံး ဤပုံစံအတိုင်းပင် ဖြစ်သည်ဟု ဆိုရပေမည်။
မျှော်စင် ဆက်စပ်အဆောက်အဦများကို ယွီဟွာနတ်ဘုရားဂိုဏ်းက တည်ဆောက်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်ဟု ပြောကြသည်။
"ဗလာသို့ပြန်ခြင်းကျင့်ကြံသူတွေရဲ့အရေအတွက်က သိပ်များများစားစား မရှိဘူးနဲ့တူတယ်။"
နန်ရှီက ရုတ်တရက် ပြောလိုက်၏။
"ခန့်မှန်းရသလောက်တော့ အဲ့ဒီ ရှင်းယွင်တောင်ပေါ်စံအိမ် မထွက်ခွာခင်က ဒီနေရာက ဗလာသို့ပြန်ခြင်းကျင့်ကြံသူတွေကို တခြားအဖွဲ့အစည်းတွေဆီ ပြန်ရောင်းသွားလောက်ပြီ။"
ဗလာသို့ပြန်ခြင်းကျင့်ကြံသူများ၏တန်ဖိုးမှာ မြင့်မားခြင်း မရှိသော်လည်း၊ အရေအတွက် များပြားလာပါက ပေါင်းလိုက်လျှင် အတော်အတန်များပြားသော နတ်ဘုရားသလင်းကျောက် ပမာဏဖြစ်သည်။
ထိုရှင်းယွင်တောင်ပေါ်စံအိမ် အဘယ်ကြောင့် ဗလာသို့ပြန်ခြင်းကျင့်ကြံသူများအားလုံးကို အစုလိုက် ပြန်လည် ရောင်းချမသွားခဲ့သလဲဆိုာကတော့ အနည်းငယ် ကြောက်ရွံ့စရာရှိနေသောကြောင့် ဖြစ်နိုင်လောက်သည်။
မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ ဗလာသို့ပြန်ခြင်းနေရာကို လေလံအောင်သွားသော အင်အားစုက ဗလာသို့ပြန်ခြင်းကျင့်ကြံသူများအားလုံး ပျောက်ကွယ်သွားသည်ကို တွေ့ရှိပါက၊ ရှင်းယွင်တောင်ပေါ်စံအိမ်၏တာဝန်ကို သေချာပေါက် လိုက်လံမေးမြန်းပေလိမ့်မည်။
"နည်းရင်လည်း နည်းတာပေါ့။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ကျွန်တော်တို့က ဗလာသို့ပြန်ခြင်းကျင့်ကြံသူတွေဆီကနေ နတ်ဘုရားသလင်းကျောက်ရအောင် လုပ်ဖို့မှ မရည်ရွယ်တာ။"
လီချန်က ရယ်မောလျက် ပြောလိုက်သည်။
သူတို့နှစ်ဦး၏ရည်ရွယ်ချက်မှာ သူတို့၏ အောက်ဘုံနှစ်ခုအတွက် ပြီးပြည့်စုံသော ဗလာသို့ပြန်ခြင်း အဖွဲ့အစည်းတစ်ခုကို တည်ဆောက်ရန်ဖြစ်ပြီး၊ ထိုမှတစ်ဆင့် အောက်ဘုံ၏တက်လှမ်းနှုန်းကို မြှင့်တင်ရန် ဖြစ်လေသည်။
သို့မှသာလျှင် အထက်ဘုံ၌ သူတို့၏ ကိုယ်ပိုင်အဓိကအင်အားစုကို တဖြည်းဖြည်း ဖြစ်ပေါ်စေနိုင်ပေမည်။
"ဒါလည်း ဟုတ်တာပဲ။"
နန်ရှီက ခေါင်းညိတ်လိုက်၏။
သူမ ရှိခဲ့သော အောက်ဘုံမှာ ချန်းလန်နယ်မြေဟု အမည်ရပြီး၊ လီချန်ရှိရာ အမတနယ်မြေနှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက သက်ရှိမျိုးနွယ်စုမှာ အတော်အတန်ရှင်းလင်းပြီး၊ ကြီးမားသော မျိုးနွယ်စုကြီးနှစ်စုသာ ရှိသည်။ ၎င်းတို့မှာ ကျင်းလင်မျိုးနွယ် (နတ်သူငယ်) နှင့် ယောင်ကျင်းမျိုးနွယ်တို့ ဖြစ်ကြသည်။
နန်ရှီသည် ကျင်းလင်မျိုးနွယ် (နတ်သူငယ်) မှ ဖြစ်လေသည်။
ယောင်ကျင်းမျိုးနွယ်မှာမူ၊ အဓိကအားဖြင့် အမျိုးအစားစုံလင်သော ထူးခြားသည့်အရာများမှ ယောင် (မိစ္ဆာ) အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲလာခြင်း ဖြစ်ပြီး၊ အမတနယ်မြေမှ ယောင်မျိုးနွယ် (သားရဲမျိုးနွယ်)နှင့် အနည်းငယ် ဆင်တူသော်လည်း၊ အခြေခံသဘောတရားအရမူ လုံးဝ မတူညီပေ။ အကြောင်းကတော့ အမတနယ်မြေမှ ယောင်မျိုးနွယ်မှာ သားရဲအမျိုးအစားများကို အဓိက ထားသောကြောင့်ဖြစ်သည်။
ချန်းလန်နယ်မြေမှ ယောင်ကျင်းမျိုးနွယ်မှာမူ အခြေခံအားဖြင့် အမျိုးမျိုးသော ဓာတ်ငါးပါးကို အဓိက ထားပြီး၊ သစ်သားဝိညာဉ်ပစ္စည်းများ၊ သတ္တု ကျောက်တုံးများ၊ ရေနှင့်မီး ဓာတ်များ အစရှိသည်တို့ ဖြစ်ကြသည်။
ဆန့်ကျင်ဘက်အားဖြင့် သားရဲများမှာမူ 'ကျင်း' (ဝိညာဉ်) အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲနိုင်ခြင်း မရှိပေ။
လီချန်က ဤသည်မှာ ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီး၏နိယာမ ပြဿနာများနှင့် သက်ဆိုင်နိုင်ဖွယ် ရှိသည်ဟု ခန့်မှန်းမိ၏။
.....
ဗလာသို့ပြန်ခြင်းနေရာတစ်နေရာကို လေလံအောင်မြင်သွားသည်နှင့်အမျှ နတ်ဘုရားဓားဂိုဏ်းသည် နောက်ဆုံးတွင် လမ်းကြောင်းမှန်ပေါ်သို့ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။
နတ်ဘုရားဓားဂိုဏ်းမှ ရှင်းကျွေးတို့ သုံးဦးကိုလည်း လီချန်က အရင်ဆုံး ဗလာသို့ပြန်ခြင်းနေရာသို့ ပြောင်းရွှေ့လိုက်ပြီး၊ မျှော်စင်နယ်မြေ၏လည်ပတ်မှုအတွက် တာဝန်ယူစေ၏။
ထို့နောက်တွင် လီချန်သည် လီဟော့နန်းတော်အစရှိသော အခြားလက်အောက်ခံအဖွဲ့အစည်းအချို့နှင့် ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်ရေး သဘောတူညီချက်တစ်ခုကို ထပ်မံရရှိခဲ့သည်။
ထိုအရာမှာ အခြားအောက်ဘုံများမှ ဗလာသို့ပြန်ခြင်းကျင့်ကြံသူများကို အမတနယ်မြေနှင့် ချန်းလန်နယ်မြေ ဤအောက်ဘုံနှစ်ခုမှ ဗလာသို့ပြန်ခြင်းကျင့်ကြံသူများနှင့် လဲလှယ်ခြင်း ဖြစ်သည်။ လဲလှယ်နှုန်းမှာ နှစ်ယောက်လျှင် တစ်ယောက် ဖြစ်သည်။
ဒါဟာ လီဟော့နန်းတော်ကဲ့သို့သော လက်အောက်ခံအဖွဲ့အစည်းများအတွက်မူ သေချာပေါက် အရှုံးမရှိ အမြတ်သာရရှိမည့်ကိစ္စဖြစ်သည်။
ဤသို့ဖြင့် နတ်ဘုရားဓားဂိုဏ်း၏ ဗလာသို့ပြန်ခြင်းကျင့်ကြံသူ အရေအတွက်မှာ များစွာ လျော့ကျသွားပြီး အမတနယ်မြေနှင့် ချန်းလန်နယ်မြေမှ ဗလာသို့ပြန်ခြင်းကျင့်ကြံသူများဖြင့် တဖြည်းဖြည်း အစားထိုးလာခဲ့သည်။
လီချန်သည် ဤဗလာသို့ပြန်ခြင်းကျင့်ကြံသူများ မည်သည့်ကမ္ဘာမှ လာသည်ကို ဂရုမစိုက်ဘဲ၊ အောက်ဘုံနှစ်ခုမှ ဗလာသို့ပြန်ခြင်းကျင့်ကြံသူများ ဖြစ်နေသရွေ့ အားလုံးကို လက်ခံလိုက်၏။
သို့သော် လီချန်သည် ပြဿနာတစ်ခုကို တွေ့ရှိလိုက်ရသည်။ ထိုအရာမှာ ဗလာသို့ပြန်ခြင်းကျင့်ကြံသူများအားလုံး ထာဝရအသက်ရှင်ခြင်းလျှို့ဝှက်နယ်ပယ်အဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေကြပြီး... တစ်ဦးတစ်ယောက်မျှ အကြွင်းမဲ့သူတော်စင်အဆင့် မရှိခြင်းဖြစ်သည်။
အမှန်တော့ အကြောင်းအရင်းမှာ ရိုးရှင်းလှသည်၊ ထိုအရာမှာ အကြွင်းမဲ့သူတော်စင် အဆင့် ဗလာသို့ပြန်ခြင်းကျင့်ကြံသူများသည် ဗလာသို့ပြန်ခြင်းနေရာမှ လက်အောက်ခံအဖွဲ့အစည်းများအတွက် တန်ဖိုးမရှိခြင်းဖြစ်သည်။
ထို့ကြောင့် ဤလက်အောက်ခံ အဖွဲ့အစည်းများသည် ဗလာသို့ပြန်ခြင်းကျင့်ကြံသူများ ထာဝရအသက်ရှင်ခြင်းလျှို့ဝှက်နယ်ပယ်အဆင့်သို့ ရောက်ရှိပြီးမှသာလျှင် ဗလာသို့ပြန်ခြင်းနေရာမှ ခေါ်ဆောင်လာကြခြင်းဖြစ်သည်။
လီချန်သည် နန်ရှီနှင့် တိုင်ပင်ဆွေးနွေးပြီးနောက် ထာဝရအသက်ရှင်ခြင်းလျှို့ဝှက်နယ်ပယ်အဆင့် ဗလာသို့ပြန်ခြင်းကျင့်ကြံသူများအပေါ်၌သာ အဓိက အာရုံစိုက်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်၏။
အကြွင်းမဲ့သူတော်စင် အဆင့်မှာမူ လောလောဆယ် မလိုအပ်သေးပေ။
မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ အကြွင်းမဲ့သူတော်စင်အဆင့်မှ ထာဝရအသက်ရှင်ခြင်းလျှို့ဝှက်နယ်ပယ်အဆင့်သို့ ခြေချခြင်းသည် မူလကတည်းက ကြီးမားသော အတားအဆီးတစ်ခု ဖြစ်သည်။ ကျော်လွှားနိုင်ခြင်း မရှိပါက ဗလာသို့ပြန်ခြင်းသည်လည်း အဓိပ္ပာယ်ကြီးကြီးမားမားရှိမည် မဟုတ်ပေ။
လီချန်သည် အချိန်အတိုင်းအတာတစ်ခုအထိ အလုပ်များပြီးနောက်၊ နတ်ဘုရားဓားဂိုဏ်း၏ ဗလာသို့ပြန်ခြင်းနေရာမှ စီမံခန့်ခွဲမှုမှာလည်း တည်ငြိမ်သွားခဲ့ပြီး၊ မည်သည့် ပြဿနာမျှ ကြုံတွေ့ရခြင်း မရှိခဲ့ပေ။
ဤသည်မှာ နန်ရှီနှင့် ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်ခြင်း၏ အကျိုးကျေးဇူး ဖြစ်သည်။ ဝူရွှမ်းတာအိုနန်းတော်၏ တာအိုအသီးအဆင့် တပည့်တစ်ဦးအား ဒိုင်းကာအဖြစ်ထားရှိရာ ပြဿနာများစွာကို လျှော့ချနိုင်ပေ၏။
လီချန်သည်လည်း သူ့အချိန်ကို ကျင့်ကြံမှုအတွင်းသို့ စတင်မြှုပ်နှံလိုက်နိုင်သည်။
သူသည် ကောင်းမွန်စွာ ကျင့်ကြံရန် ပြင်ဆင်လိုက်ပြီး၊ တာအိုအငွေ့အသက်ကို တာအိုကိုမြင်ခြင်းအဆင့်မှ တာအိုအဖြစ်ပြောင်းလဲခြင်း အဆင့်သို့ အမြန်ဆုံး တိုးမြှင့်သွားရန် ဖြစ်သည်။
.......
တစ်နှစ် ကြာပြီးနောက်။
အချိန်ခေါင်းလောင်း လှိုဏ်ဂူကောင်းကင်ဘုံအတွင်း။
လီချန်သည် တင်ပျဉ်ခွေထိုင်လျက်၊ ဉာဏ်အလင်းပွင့်သော အခြေအနေအောက်၌ ဓားတာအိုအငွေ့အသက်ကို ဉာဏ်အလင်းပွင့်စေလျက်ရှိသည်။
ရုတ်တရက်... သူ့တစ်ကိုယ်လုံး တုန်ခါသွားပြီး၊ မမြင်နိုင်သော တာအိုအငွေ့အသက်တစ်ခု သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းမှ ထုတ်လွှတ်လိုက်ကာ၊ ဓားအရိပ်တစ်စအဖြစ်သို့ ဖြစ်ပေါ်လာပြီး ပတ်ပတ်လည်၌ ဝဲပျံလျက်၊ နောက်ဆုံးတွင် ကောင်းကင်သို့ ထိုးတက်သွားကာ လှိုဏ်ဂူကောင်းကင်ဘုံ၏ အတားအဆီးကို ထိုးဖောက်သွားသကဲ့သို့ လှိုဏ်ဂူကောင်းကင်ဘုံ၏ အပြင်ဘက်မှ ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီးသည် ထူးဆန်းသော တုန်ခါမှုတစ်ခုကို ဖြစ်ပေါ်စေ၏။
လီချန်၏ အသိစိတ်သည်လည်း ဓားတာအိုအငွေ့အသက်နှင့်အတူ လိုက်ပါသွားပြီး ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီးနှင့် အလွန်ထူးခြားသော ဆက်သွယ်မှုတစ်ရပ်ကို ဖြစ်ပေါ်စေသကဲ့သို့ပင်။
ထူးဆန်းသော စွမ်းအား အမျှင်တန်းလေးများသည် ဤဆက်သွယ်မှုအတိုင်း၊ သူ့ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်လာပြီးနောက် လင့်တုန်းမျိုးစေ့မှ စုပ်ယူလိုက်၏။
ခဏမျှသာ ကြာမြင့်ပြီးနောက် ဤဆက်သွယ်မှုသည် ပြတ်တောက်သွားလေသည်။
လီချန်သည် ဖြည်းညင်းစွာ မျက်လုံးများကို ဖွင့်လိုက်ရာ မောပန်းနွမ်းနယ်မှု အရိပ်အယောင်တစ်ချက် ထင်ဟပ်လာ၏။
"ထူးဆန်းလိုက်တာ၊ စိတ်စွမ်းအင်ကုန်ဆုံးတာ ဘာလို့ ဒီလောက်တောင် ပြင်းထန်ရတာလဲ။"
သူက ရေရွတ်လိုက်ပြီး၊ လေပူတစ်ချက် မှုတ်ထုတ်လိုက်၏။
သူ၏စိတ်အာရုံ တစ်ချက်လှုပ်ရှားလိုက်သည်နှင့် စိတ်ထဲမှအချိန်ခေါင်းလောင်းသံ ထွက်ပေါ်လာပြီး စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ မောပန်းနွမ်းနယ်မှုကို ဖြေလျှော့ ကုစားပေး၏။
ရုတ်တရက် သူသည် စနစ်မျက်နှာပြင်ကို ဆင့်ခေါ်လိုက်ပြီး နောက်ဆုံး သတင်းအချက်အလက်များကို ကြည့်ရှုလိုက်၏။
မြေနတ်ဘုရားအဆင့် အဆင့် ၄ (၁၂/၁၀၀)။
အချိန်ခေါင်းလောင်း (နတ်ဘုရားကိရိယာ ၁၆၂၉/၁၀၀၀၀၀၀၀)။
ကောင်းကင်ဘုံ သတ္တမဓား (အနည်းငယ်ပြီးမြောက်ခြင်း ၆၆/၁၀၀)။
မျက်လုံးခြောက်လုံးပိုင်ဆိုင်သော ပရမ်းပတာ လျှို့ဝှက်နတ်ဘုရား သက်ဆင်းခြင်းပညာ (ကြီးမားသော သက်ဆင်းခြင်း ၇၃/၁၀၀)။
ဓားတာအိုအငွေ့အသက် (တာအိုအဖြစ်ပြောင်းလဲခြင်း ၁/၁၀၀)။
လင့်တုန်းမျိုးစေ့ (အညှောင့်ပေါက်ခြင်း ၁၁/၁၀၀)။
ချန်ယွမ်အစီအရင်ကျမ်း (ဆယ်ခြောက်အခြေခံ ၃/၁၀၀)။
သူ၏ကျင့်ကြံမှုသည် မြေနတ်ဘုရားအဆင့် စတုတ္ထအဆင့်သို့ တက်လှမ်းသွားခဲ့လေပြီ။
"တာအိုအဖြစ်ပြောင်းလဲခြင်း အောင်မြင်သွားပြီ။"
လီချန်၏မျက်နှာပေါ်၌ ပြုံးယောင်တစ်ချက် ပေါ်ထွက်လာ၏။
လင့်တုန်းမျိုးစေ့၏တိုးတက်မှုမှာ ပြောင်းလဲမှု မရှိဘဲ၊ ၁၁ မှတ်၌သာ ရှိနေသေးသော်လည်း သူ ဤတစ်ကြိမ် ထိုးဖောက်တက်လှမ်းသည့်အခါ မမြင်နိုင်သော စွမ်းအားတစ်ခုက လင့်တုန်းမျိုးစေ့အတွင်းသို့ ပေါင်းစပ် ဝင်ရောက်သွားပြီး၊ လင့်တုန်းမျိုးစေ့အား အတိုင်းအတာတစ်ခုအထိ တိုးတက်သွားစေသည်ဟု ခံစားမိ၏။ ထင်ရှားခြင်း မရှိရုံမျှသာဖြစ်သည်။
မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ သူ တာအိုအဖြစ်ပြောင်းလဲခြင်း ပြီးနောက် လင့်တုန်းမျိုးစေ့၏အညှောင့်ပေါက်မှု တိုးတက်မှုအပေါ် အနည်းငယ်မျှသော အာနိသင်တော့ရှိခဲ့လေသည်။
"တာအိုအဖြစ်ပြောင်းလဲခြင်း ပြီးရင်၊ ဆေးလုံးဖွဲ့ခြင်းပဲ။"
လီချန်က စိတ်ထဲ၌ တွက်ချက်လိုက်၏။
တာအိုအဖြစ်ပြောင်းလဲခြင်းဟုဆိုသောအရာမှာ တကယ်တမ်း တာအိုအငွေ့အသက်အား ကောင်းကင်ဘုံတာအိုလမ်းစဉ်နှင့် ချိတ်ဆက်ခြင်းဖြစ်ပြီး၊ ဆေးလုံးဖွဲ့ခြင်း၊ သန္ဓေသားအဖြစ်ပြောင်းလဲခြင်း၊ နောက်ဆုံး သန္ဓေသားဖွဲ့ခြင်းတို့အတွက် အခြေခံအုတ်မြစ်ကို တည်ဆောက်ခြင်းဖြစ်ကာ၊ သက်ရှိများမျိုးပွားသည့်အခါ ချက်ကြိုးကဲ့သို့ပင်ဖြစ်သည်။
သို့သော် နတ်ဘုရားကျင့်ကြံသူများစွာတို့အတွက်မူ တာအိုအဖြစ်ပြောင်းလဲခြင်း အောင်မြင်သည့်တိုင် ဆေးလုံးဖွဲ့ခြင်းကို လိုလားပါက... အလွန်ခက်ခဲလှသည်။ လူများစွာမှာ ဆေးလုံးဖွဲ့ခြင်း၏ တံခါးဝတွင်ပင် တစ်ဆို့နေကြလေသည်။
ဤသို့ဖြင့် ထျန်းနတ်ဘုရားအဆင့်မှ ရွှမ်းနတ်ဘုရားအဆင့်သို့ ထိုးဖောက် တက်လှမ်းလိုခြင်းမှာ လုံးဝ မဖြစ်နိုင်တော့သောကိစ္စဖြစ်သွားတော့သည်။
လီချန်အတွက်မူ ဤသည်မှာ ခက်ခဲသော ပြဿနာတစ်ခု မဟုတ်ပေ။
အချိန်ခေါင်းလောင်း၏အကူအညီဖြင့် ကျင့်ကြံနေသဖြင့် ဉာဏ်အလင်းပွင့်သော အခြေအနေအောက်၌ မည်သည့် အတားအဆီးမှ ရှိလိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။
"ငါ့ကျင့်ကြံမှု မြေနတ်ဘုရားအဆင့် အဆင့် ၉ကို ရောက်သွားပြီး၊ တာအိုအဖြစ်ပြောင်းလဲခြင်းပါ အောင်မြင်သွားရင်၊ ထျန်းနတ်ဘုရားအဆင့်ကို ထိုးဖောက်ဖို့က မျက်စိရှေ့တင်ပဲ။"
လီချန်သည် စိတ်ထဲ၌ မျှော်လင့်လာ၏။
ထျန်းနတ်ဘုရား အဆင့်သို့ ရောက်ရှိသွားသရွေ့ နတ်ဘုရားအထောက်အထားကို ရရှိနိုင်မည်ဖြစ်ပြီး၊ နတ်ဘုရားအထောက်အထားရတပည့် ဖြစ်လာကာ အဆင့်အတန်းနေရာမှာ အလုပ်ကြမ်းတပည့်နှင့် နှိုင်းယှဉ်နိုင်တော့မည် မဟုတ်ပေ။
.....
လော်ယွမ်းတာအိုကျောင်းတော်။
ချန်ယန်ခန်းမဆောင်အတွင်း။
တာအိုကျောင်းတော်မှ တပည့်အားလုံး စုံညီစွာ ရောက်ရှိနေကြ၏။
"ဒီတစ်ခါ ငါတို့ လော်ယွမ်းတာအိုကျောင်းတော်ကို တာအိုကျောင်းတော် တာဝန်တစ်ခု ခွဲဝေ ချထားပေးလိုက်တယ်။ လျှို့ဝှက်နယ်မြေတစ်ခုကို စောင့်ကြပ်ဖို့ပဲ၊ ငါးနှစ် ကြာမြင့်မယ်။ တာဝန် ပြီးမြောက်သွားရင် စုစုပေါင်း နတ်ဘုရားသလင်းကျောက် တစ်သောင်း ရရှိနိုင်မယ်။ ဒီတာဝန်က ကြီးကြီးမားမား အန္တရာယ် မရှိဘူး၊ အရမ်း ရခဲတယ်။ အရင်တုန်းက ငါတို့လော်ယွမ်းတာအိုကျောင်းတော်မှာ ဒီလိုအရည်အချင်းမျိုး မရှိခဲ့ဘူး။"
ထျန်းလန်ကျောင်းတော်သခင်က မျက်နှာထက်၌ အပြုံးပန်းများ ဝေဆာလျက် ပြောလိုက်၏။
ငါးနှစ်အတွင်း နတ်ဘုရားသလင်းကျောက် တစ်သောင်း၊ ဤသည်မှာ နည်းပါးသော ပမာဏတစ်ခု မဟုတ်ပေ။
ထို့အပြင် ဤသည်မှာ တာဝန်မှ ရရှိခြင်းမျှသာ ဖြစ်ပြီး စောင့်ကြပ်ရသော တာဝန်များသည် မကြာခဏဆိုသလို မနည်းပါးလှသော အပိုဝင်ငွေများကိုပါ ရရှိနိုင်သေး၏။
အကယ်၍ သူ ထျန်းနတ်ဘုရားအဆင့်သို့ မရောက်ရှိခဲ့ပါက လော်ယွမ်းတာအိုကျောင်းတော်သည် ဤသို့သော တာအိုကျောင်းတော်အဆင့် စောင့်ကြပ်ရေးတာဝန်ကို ရရှိနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။
မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ ဤသို့သော စောင့်ကြပ်ရေး တာဝန်မျိုးသည် အစွမ်းအစအပေါ် လိုအပ်ချက်များရှိသည်။
နေရာ၌ရှိနေသောလူတိုင်း ကြားသည်နှင့် အားလုံး စိတ်လှုပ်ရှားသွားကြသည်။
သူတို့ နတ်ဘုရားသလင်းကျောက်တွေ အများကြီးရရှိနိုင်တော့မယ်လို့ ဆိုလိုတာမဟုတ်လား။
"ဆရာ၊ စောင့်ကြပ်ရေး တာဝန်ကာလအတွင်းမှာ လျှို့ဝှက်နယ်မြေထဲမှာပဲ တစ်လျှောက်လုံး နေရမှာလား။"
လီချန်က မနေနိုင်ဘဲ မေးလိုက်၏။
"သေချာတာပေါ့။" ထျန်းလန်ကျောင်းတော်သခင်က ပြောလိုက်၏။ "ငါတို့ လော်ယွမ်းတာအိုကျောင်းတော်က စောင့်ကြပ်ဖို့ လူနှစ်ယောက် ချန်ထားတာကလွဲလို့ တခြားလူတွေအားလုံး လျှို့ဝှက်နယ်မြေထဲကို ဝင်ရမယ်။"
ဆက်လက်၍၊ ထျန်းလန်ကျောင်းတော်သခင်သည် တာအိုကျောင်းတော်ကို စောင့်ကြပ်ရန် လူနှစ်ဦးကို အမည်တပ်လိုက်၏။
ဤလူနှစ်ဦးမှာ တာအိုမိတ်ဖက်များဖြစ်ကြပြီး၊ ထိုအထဲမှ တစ်ဦးမှာ စီနီယာအစ်မကျန်း ဖြစ်လေသည်။
လွန်ခဲ့သော လတစ်ဝက်ခန့်က၊ ဆရာဖြစ်သူ၏သက်သေပြုမှုအောက်တွင် သူတို့နှစ်ဦးမှာ တာအိုမိတ်ဖက်များ ဖြစ်သွားခဲ့ကြ၏။
မူလက စီနီယာအစ်မကျန်းသည် လီချန်ကို သဘောကျခဲ့၏။
ကံမကောင်းစွာပင် လီချန်က သဘောတူညီခြင်း မရှိခဲ့ရာ၊ ထို့ကြောင့် စီနီယာအစ်မကျန်းသည် ဆရာဦးလေးဟယ်၏ တပည့် ချူယန်ကိုသာ ရွေးချယ်ခဲ့သည်။ ချူယန်၏ကျင့်ကြံမှုမှာ ဗလာနတ်ဘုရား အဆင့်ခုနစ်တွင်ရှိပြီး၊ ကျင့်ကြံမှု အရည်အချင်းမှာ သာမန်မျှသာ ဖြစ်သော်လည်း၊ ရုပ်ရည် ချောမောပြေပြစ်ကာ စီနီယာအစ်မကျန်းအား လိုက်လံပိုးပန်းသူတစ်ဦးလည်း ဖြစ်သည်။
လျှို့ဝှက်နယ်မြေ၌ တာဝန်ကျရမည်ဖြစ်သဖြင့် လီချန်သည် နန်ရှီအား ဆက်သွယ်လိုက်ပြီး၊ သူ မရှိသည့်အခါ နတ်ဘုရားဓားဂိုဏ်းဘက်ကို ပိုဂရုစိုက်ပေးရန် မှာကြားလိုက်၏။
ငါးနှစ်ဟုဆိုသည်မှာ ရှည်သည် မဆိုနိုင်သော်လည်း၊ တိုသည်လည်း မဟုတ်ပေ။ အောက်ဘုံ၌ ထားရှိတွက်ချက်ပါက ထိုသည်မှာ နှစ်ပေါင်း ၁၈၀၀ ကျော်ပင် ဖြစ်လေသည်။
နန်ရှီ၏ကျင့်ကြံမှုတိုးတက်မှုမှာလည်း အလွန်လျင်မြန်လှပြီး၊ ယခုအခါ ဗလာနတ်ဘုရား အဆင့်တစ်ဆယ့်တစ်သို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်သည်။
ဤသည်မှာလည်း ပုံမှန်ပင် ဖြစ်သည်။ မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ သူမသည် ဝူရွှမ်းတာအိုနန်းတော်၏ တာအိုအသီးအဆင့် တပည့်တစ်ဦး ဖြစ်ရာ ကျင့်ကြံခြင်း အရင်းအမြစ်များ မရှားပါးသည့်အပြင် သူမသည် နတ်ဘုရားနယ်မြေအတွင်း၌ နတ်ဘုရားဝိညာဉ်အရည် တစ်ပုလင်းကို ရရှိခဲ့သေး၏။
နန်ရှီပြောသည့်အတိုင်းဆိုလျှင် သူမ မြေနတ်ဘုရားအဆင့်သို့ ထိုးဖောက်နိုင်သည်နှင့် နတ်ဘုရားအထောက်အထားကို ရရှိနိုင်ပေမည်။
ဤသည်မှာ တာအိုအသီးအဆင့် တပည့်တစ်ဦး၏ အခွင့်အရေး ဖြစ်သည်ဟုဆိုရမည်။
သူကဲ့သို့သော တာအိုကျောင်းတော်မှ အလုပ်ကြမ်းတပည့်မှာမူ ထျန်းနတ်ဘုရားအဆင့်သို့ ရောက်ရှိမှသာလျှင် နတ်ဘုရားအထောက်အထားကို ရရှိနိုင်မည်ဖြစ်ရာ ကွာခြားချက် ကြီးမားလှပုံကို တွေးကြည့်နိုင်ပေသည်။
......
လဝက် ကြာပြီးနောက်။
လော်ယွမ်းတာအိုကျောင်းတော်မှ လူ နှစ်ဆယ်ကျော်သည် နေရာရွှေ့ပြောင်းခြင်း အစီအရင်ဖြင့် ယွီဟွာနတ်ဘုရားဂိုဏ်းမှ ထွက်ခွာခဲ့ပြီး၊ မင်လော့နတ်ဘုရားမြို့တော်သို့ ရောက်ရှိလာကြ၏။
ဤတစ်ကြိမ် လော်ယွမ်းတာအိုကျောင်းတော် စောင့်ကြပ်ရန် လိုအပ်သော ချန်းဝူလျှို့ဝှက်နယ်မြေမှာ ဤနေရာ၌ပင် ရှိသည်။
လျှို့ဝှက်နယ်မြေသည် အထက်ဘုံ၌ အလွန်များပြားလှသည်။
ယွီဟွာနတ်ဘုရားဂိုဏ်းကဲ့သို့သော အင်အားကြီးမားသည့် နတ်ဘုရားဂိုဏ်းများ ထိန်းချုပ်ထားသော လျှို့ဝှက်နယ်မြေမှာ ထောင်ပေါင်းသောင်းပေါင်းများစွာ ရှိသည်။
လျှို့ဝှက်နယ်မြေများ၏အမျိုးအစားမှာ များပြားလှပြီး အချို့မှာ ဝိညာဉ်ဆေးပင်များ ပေါများကာ၊ အချို့မှာ အမျိုးမျိုးသော ဝိညာဉ်သားရဲများ ရှင်သန်နေထိုင်ကြသည်။ သို့မဟုတ် ဝိညာဉ်ရွှေသတ္တုကြောများ အစရှိသည်တို့ဖြစ်ကြသည်။ သို့ရာတွင်၊ ပိုမို များပြားသော လျှို့ဝှက်နယ်မြေများမှာမူ အတွင်း၌ ရှင်သန်နေထိုင်မှု ပတ်ဝန်းကျင်ဆိုးရွားပြီး၊ အရင်းအမြစ်များ ရှားပါးလှ၏။
ထို့ကြောင့် အရင်းအမြစ်များ ကြွယ်ဝသော လျှို့ဝှက်နယ်မြေများမှာမူ စခန်းချ စောင့်ကြပ်ရန် လိုအပ်ပြီး၊ လေဟာနယ်ဓားပြအဖွဲ့များ၏ ဝင်ရောက် ကျူးကျော်လုယက်မှုမှ ကာကွယ်ရန်ဖြစ်သည်။
လေဟာနယ်ဓားပြအဖွဲ့မှာ အထက်ဘုံ၌ အလွန်များပြားလှသည်။ ၎င်းတို့၏ဖွဲ့စည်းပုံမှာ ရှုပ်ထွေးပြီး မကြာခဏဆိုသလို အချို့သော မျိုးဖြုတ်သုတ်သင်ခြင်းခံရသည့် အင်အားစုများမှ အကြွင်းအကျန်များ၊ နတ်ဆိုးကျင့်ကြံသူများ၊ တစ်ဦးတည်းကျင့်ကြံသူများ အစရှိသည်တို့ဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားပြီး၊ မနည်းလှသော အရေအတွက်မှာ အချို့သော အင်အားကြီးမားသည့် နတ်ဘုရားဂိုဏ်း အင်အားစုများ၏ လက်မည်းများပင် ဖြစ်ကြ၏။
ဤလေဟာနယ်ဓားပြအဖွဲ့များသည် မကြာခဏဆိုသလို လေဟာနယ်ဝိညာဉ်ရတနာများကို စီးနင်းလျက် လေဟာနယ်ကို ဖြတ်သန်းနိုင်စွမ်းရှိပြီး၊ အမျိုးမျိုးသော လျှို့ဝှက်နယ်မြေများအတွင်းသို့ ဝင်ရောက် ကျူးကျော်ကြ၏။ သို့ရာတွင် လျှို့ဝှက်နယ်မြေသည် လေဟာနယ်ဓားပြအဖွဲ့များ၏ တစ်ခုတည်းသောပစ်မှတ် မဟုတ်ဘဲ၊ သူတို့သည် အမျိုးမျိုးသော နတ်ဘုရားမြို့တော်များကိုလည်း မကြာခဏဆိုသလို ပစ်မှတ်ထားလေ့ ရှိကြ၏။
လော်ယွမ်းတာအိုကျောင်းတော် စောင့်ကြပ်ရမည့် ဤလျှို့ဝှက်နယ်မြေမှာ ဝိညာဉ်ဆေးပင်လျှို့ဝှက်နယ်မြေတစ်ခု ဖြစ်ပြီး၊ လျှို့ဝှက်နယ်မြေ၏အဆင့်မှာ မြင့်မားခြင်း မရှိဘဲ ကြီးထွားရှင်သန်နေသည်များမှာ အဆင့်သုံးအတွင်းမှ ဝိညာဉ်ဆေးပင်များသာဖြစ်ပြီး၊ အဆင့်လေးအထက် ပေါ်ထွက်လာခြင်းမှာ အလွန်ရှားပါး၏။
အဆင့်လေး ပေါ်ထွက်လာသည်နှင့် ဤလျှို့ဝှက်နယ်မြေ၏တန်ဖိုးမှာ များစွာထိုးတက်သွားပေမည်။
အင်အားကြီးမားသော ဝိညာဉ်ဆေးလုံးများစွာတို့သည် အဆင့်လေးအထက် ဝိညာဉ်ဆေးပင်များကို အဓိကပစ္စည်းအဖြစ်အသုံးပြုမှသာလျှင် ဖြစ်နိုင်ပေသည်။
အဆင့်သုံးအောက်မှာမူ မကြာခဏဆိုသလို သာမန်ဆေးလုံးများသန့်စင်ရန် အသုံးပြုလေ့ရှိကြ၏။
ထို့ကြောင့် ဤသို့သော ဝိညာဉ်ဆေးပင် လျှို့ဝှက်နယ်မြေကို လေဟာနယ်ဓားပြအဖွဲ့များက ပစ်မှတ်ထားနိုင်ခြေမှာ အတော်လေး နည်းပါးပေလိမ့်မည်။
.......
နေရာရွှေ့ပြောင်းခြင်း အစီအရင်မှ ထွက်လာကြပြီးနောက်...
လီချန် ရှိနေသောနေရာမှာ ဆက်စပ်နေသော အဆောက်အအုံများဖြစ်ပြီး ထူးဆန်းသော ဆေးရနံ့များမှာ လေထုထဲ၌ ပျံ့နှံ့နေ၏။
"ဒီနေရာက ဝိညာဉ်ချီက ထူထပ်တယ်လို့ မဆိုနိုင်ပေမယ့် ဝိညာဉ်ဆေးပင်တွေရဲ့ အငွေ့အသက်တွေ ပါဝင်နေတယ်..."
သူ့စိတ်ထဲ၌ အံ့အားသင့်သွားသည်။
သစ်သားဓာတ်ကျင့်စဉ်များကို ကျင့်ကြံသော ကျင့်ကြံသူများအတွက်မူ၊ ဤနေရာသည် အလွန် သင့်လျော်သော လေ့ကျင့်ရာ ပတ်ဝန်းကျင်တစ်ခု ဖြစ်သည်ဟု အဓိပ္ပာယ်ရ၏။
ဤဝိညာဉ်ဆေးပင် လျှို့ဝှက်နယ်မြေသည် ယွီဟွာနတ်ဘုရားဂိုဏ်း၏ ဝိညာဉ်ဆေးပင်များ ပျိုးထောင်ရာ လျှို့ဝှက်နယ်မြေတစ်ခု ဖြစ်သဖြင့် သဘာဝအတိုင်း လူဦးရေ မနည်းလှအောင် နေထိုင်ကြရာ လီချန် ကြည့်ရှုခဲ့ဖူးသော အချက်အလက်များအရ လူဦးရေ ဆယ်သန်းခန့် ရှိနိုင်လောက်သည်။
လူအားလုံးသည် ဝိညာဉ်ဆေးပင် စိုက်ပျိုးခြင်းအတွက် အကျိုးဆောင်ပေးရန် ဖြစ်သည်။
ဤနေရာတွင် အလွန်ပြီးပြည့်စုံသော ဝိညာဉ်အပင် စိုက်ပျိုးမှုစနစ် ရှိသည်။
ဝိညာဉ်ဆေးပင်စိုက်ပျိုးသူတစ်ဦး ဖြစ်လာရန်မှာ ဤလျှို့ဝှက်နယ်မြေအတွင်းမှလူအားလုံး၏ ပစ်မှတ် ဖြစ်လေသည်။
နတ်ဘုရားအဖြစ်ကျင့်ကြံခြင်းမှာမူ တွဲဖက် ပါဝင်ခြင်းမျှသာ ဖြစ်သည်။
"စီနီယာနတ်ဘုရားအားလုံးကို ဂါရဝပြုပါတယ်..."
လော်ယွမ်းတာအိုကျောင်းတော်မှလူများ နေရာရွှေ့ပြောင်းခြင်း ခန်းမဆောင်အတွင်းမှ ထွက်ခွာလာသည့်အခါ၊ ဤလျှို့ဝှက်နယ်မြေမှ အဆင့်မြင့်ပုဂ္ဂိုလ်များမှာ စောစောစီးစီးကတည်းက လေးစားစွာ စောင့်ဆိုင်းနေကြပြီဖြစ်သည်။
လီချန် နတ်ဘုရားအသိစိတ် တစ်ချက် ဖြန့်ကျက်လိုက်ရာ၊ ဤလူများထဲတွင် ဗလာနတ်ဘုရား အနည်းငယ်မျှသာရှိပြီး၊ အားလုံးမှာ အဆင့်တစ်မှ သုံးအတွင်းသာ။ ပိုမို များပြားသည်မှာ ထာဝရအသက်ရှင်ခြင်းလျှို့ဝှက်နယ်ပယ်အဆင့် ကျင့်ကြံမှုများ ဖြစ်ကြ၏။
လော်ယွမ်းတာအိုကျောင်းတော်၏တာဝန်မှာ ချန်းဝူလျှို့ဝှက်နယ်မြေကို စောင့်ကြပ်ရန်နှင့် လျှို့ဝှက်နယ်မြေ၏ဘေးကင်းလုံခြုံမှုကို တာဝန်ယူရန်ဖြစ်သည်။
အခြား ကိစ္စများမှာမူ ဝင်ရောက် စီမံခန့်ခွဲမည် မဟုတ်ပေ။
မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ အထူးပြုသော ကိစ္စရပ်များကို အထူးပြုသော လူများအား လုပ်ဆောင်စေရမည် ဖြစ်သည်။
သို့သော် ဝိညာဉ်ဆေးပင် လျှို့ဝှက်နယ်မြေအတွင်း၌ အကျိုးအမြတ်မှာ အလွန်များပြားလှပေသည်။
စောင့်ကြပ်သူများသည် ဤအခွင့်အရေးကို အသုံးပြု၍ ဝိညာဉ်ဆေးပင်စိုက်ပျိုးခြင်းမှ အကျိုးအမြတ်များ ရရှိနိုင်၏။
စောင့်ကြပ်သူများ ကိုယ်တိုင်ပြုလုပ်ရန်ပင် မလိုအပ်ဘဲ လျှို့ဝှက်နယ်မြေအတွင်းမှ ဝိညာဉ်ဆေးပင်စိုက်ပျိုးသူ အဆင့်မြင့်ပုဂ္ဂိုလ်များက အလုံးစုံ စီစဉ်ပေးပေလိမ့်မည်။
ဤသည်မှာ လော်ယွမ်းတာအိုကျောင်းတော်မှလူများ ပထမဆုံးအကြိမ် ချန်းဝူလျှို့ဝှက်နယ်မြေသို့ ရောက်ရှိလာခြင်းဖြစ်ရာ ချန်းဝူလျှို့ဝှက်နယ်မြေ၏ ဝိညာဉ်ဆေးပင်စိုက်ပျိုးသူအဆင့်မြင့်ပုဂ္ဂိုလ်များ၏ နွေးထွေးသော ဧည့်ခံခြင်းကို ခံလိုက်ရ၏။
စားသောက်ပွဲ ပြီးဆုံးပြီးနောက်၊ လော်ယွမ်းတာအိုကျောင်းတော်မှ လူတိုင်း လက်ဆောင်ပစ္စည်းတစ်စုံစီကို လက်ခံ ရရှိခဲ့ကြသည်။
များပြားလှသည်ဟု မဆိုနိုင်သော်လည်း၊ နတ်ဘုရားသလင်းကျောက် ဆယ်ဂဏန်း သို့မဟုတ် နှစ်ဆယ်ခန့် တန်ဖိုးရှိနိုင်လောက်သည်။
သို့ရာတွင်၊ ဆရာတူအစ်ကိုကြီး၊ ဆရာဦးလေးနှစ်ဦးကဲ့သို့သော မြေနတ်ဘုရားများ၊ ဆရာဖြစ်သူ ထျန်းလန်ကျောင်းတော်သခင်ကဲ့သို့သော ထျန်းနတ်ဘုရားမှာမူ သေချာပေါက် ပိုမိုများပြားပေလိမ့်မည်။
အကယ်၍ လီချန်သာ သူ၏ကျင့်ကြံမှုကို ထုတ်ဖော်ပြသခဲ့ပါက သေချာပေါက် ပိုရနိုင်ပေလိမ့်မည်။
လီချန်သည် စိတ်ထဲ၌ ခံစားလိုက်ရသည်မှာ ဤသို့သော စောင့်ကြပ်ရေးတာဝန်မျိုးကို အလုအယက်ဖြစ်နေကြသည်မှာ အံ့ဩစရာ မဟုတ်တော့ပေ။ အခုလေးတင်ရောက်ရှိလာသည်နှင့် လက်ဆောင်ပစ္စည်းများ ရရှိနေပြီ။ နောင်တွင် ဤသို့သော အကျိုးကျေးဇူးများ သေချာပေါက် နည်းပါးမည် မဟုတ်ပေ။
သို့သော် အလွန်စိတ်လှုပ်ရှားနေကြသော အခြားသူများနှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက လီချန်၏စိတ်ထဲ၌မူ တည်ငြိမ်လျက် ရှိသည်။
သူသည် ဤလက်ဆောင်ပစ္စည်း အနည်းငယ်ကို သိပ်အလေးမထားပေ။
မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ သူ၏အချိန်ခေါင်းလောင်း ကမ္ဘာငယ်သည် နေ့စဉ် နတ်ဘုရားသလင်းကျောက် သုံးဆယ်ကျော် ရရှိနေ၏။
အချိန်ခေါင်းလောင်း၏ သန့်စင်မှုနှင့်အတူ ကမ္ဘာငယ်၏နတ်ဘုရားဝိညာဉ်ချီ စုပ်ယူနိုင်နှုန်းမှာလည်း တဖြည်းဖြည်း တိုးပွားလျက်ရှိသည်။
ချန်းဝူလျှို့ဝှက်နယ်မြေသို့ ရောက်ရှိလာပြီးနောက်၊ လီချန်သည် နေ့စဉ်ပုံမှန်ကျင့်ကြံမှုများအပြင် လျှို့ဝှက်နယ်မြေကို ကင်းလှည့်ကာ ဘေးကင်းလုံခြုံမှုအန္တရာယ်အားလုံးကို ဖယ်ရှားပေး၏။
လျှို့ဝှက်နယ်မြေနှင့် အပြင်ဘက်လောကအကြား၊ နေရာလွတ်ချိတ်ဆက်မှုများစွာ ရှိရာ၊ ဤချိတ်ဆက်မှုများသည်လည်း ဘေးကင်းလုံခြုံမှု အန္တရာယ်များဖြစ်လာ၏။
ဤနေရာများတွင် အစီအရင်များ တည်ဆောက်ထားမည် မှန်သော်လည်း၊ မကြာခဏဆိုသလို အန္တရာယ်ကို ခြားနားထားရန် ခက်ခဲလှပေသည်။
လီချန်သည် လျန်ချီးဝိညာဉ်ဓားကို စီးနင်းလျက် ဆရာတူအစ်ကိုချန်ယွီနှင့်အတူ ဆက်စပ်နေသော ဝိညာဉ်စိုက်ခင်းများအပေါ်မှ ပျံသန်းသွားရာ အတွင်း၌ စိုက်ပျိုးထားသည်များမှာ ဝိညာဉ်ဆေးပင်များဖြစ်သည်။ အချို့သော ဝိညာဉ်ဆေးပင်စိုက်ပျိုးသူများမှာ အလုပ်များလျက်ရှိကြ၏။
သို့သော် လီချန်၏အာရုံစိုက်မှုမှာမူ အဝေးဆီမှ ကြီးမားလှသော ဝိညာဉ်သစ်ပင်ကြီးတစ်ပင်၏ ဆွဲဆောင်ခြင်းကို ခံလိုက်ရ၏။
ထိုဝိညာဉ်သစ်ပင်ကြီးမှာ အလွန်အမင်း ကြီးမားလှပြီး၊ မီတာ ထောင်ပေါင်းများစွာ မြင့်မားလေသည်။
လီ (မိုင်) ရာပေါင်းများစွာ ကွာဝေးသည့်တိုင် ရှင်းလင်း ပြတ်သားစွာ တွေ့မြင်နိုင်၏။
ဤသည်မှာ ချန်းဝူလျှို့ဝှက်နယ်မြေအတွင်း အကျော်ကြားဆုံးသော ချန်းဝူဝိညာဉ်သစ်ပင်ကြီး ဖြစ်သည်။
လျှို့ဝှက်နယ်မြေအမည်၏ ဇာစ်မြစ်လည်း ဖြစ်သည်။
ထို့အပြင် ချန်းဝူဝိညာဉ်သစ်ပင်ကြီး အနီးတစ်ဝိုက်မှ ဝိညာဉ်စိုက်ခင်းများမှာ အကောင်းမွန်ဆုံး အတန်းအစားဖြစ်ပြီး၊ အဆင့်သုံး အထက်တန်းစား ဝိညာဉ်ဆေးပင်များကို စိုက်ပျိုးနိုင်စွမ်း ရှိသည်။
ကံမကောင်းသည်မှာ ဧရိယာမှာ ကြီးမားခြင်း မရှိဘဲ ထွက်ရှိနှုန်းမှာ အလွန်ကန့်သတ်လျက် ရှိသည်။
လျှို့ဝှက်နယ်မြေ၏အဆင့်ကို တိုးမြှင့်လိုပါက တစ်ခုတည်းသော နည်းလမ်းမှာ ချန်းဝူဝိညာဉ်သစ်ပင်ကြီးကို အဆင့်မြှင့်တင်ရန် ဖြစ်လေသည်။
ချန်းဝူဝိညာဉ်သစ်ပင်ကြီး အဆင့်မြှင့်တင်သရွေ့ လျှို့ဝှက်နယ်မြေတစ်ခုလုံး၏ ဝိညာဉ်ကြောများကို တိုးတက်စေနိုင်မည်ဖြစ်ပြီး၊ ထိုမှတစ်ဆင့် ဝိညာဉ်ဆေးပင် ထွက်ရှိနှုန်းနှင့် အရည်အသွေးတစ်ခုလုံးကို အဆင့်တစ်ဆင့် တိုးမြှင့်နိုင်ပေမည်။
ကံမကောင်းသည်မှာ ဤသို့သော လျှို့ဝှက်နယ်မြေ ဝိညာဉ်သစ်ပင်ကြီး တိုးတက်ရန်မှာ အလွန် ခက်ခဲလှပြီး လှုပ်ရှားလိုက်သည်နှင့် နှစ်ထောင်ပေါင်းများစွာ သို့တည်းမဟုတ် နှစ်တစ်သိန်းကျော်မျှ အချိန်လိုအပ်ပေလိမ့်မည်။
***