နတ်ဘုရားလက်ဝါး
Vol. 19 Ch. 296
လီချန်နှင့် ဆရာတူအစ်ကိုကြီး ရှောင်းဟယ်တို့သည် လော်ယွမ်းတာအိုကျောင်းတော်မှ ထွက်ခွာခဲ့ပြီး နေရာရွှေ့ပြောင်းခြင်း အစီအရင်ကို စီးနင်းကာ လီဝေ့နတ်ဘုရားမြို့တော်သို့ ရောက်ရှိလာကြ၏။
ဆရာတူအစ်ကိုကြီး ဝင်ရောက်လိုသော လျှို့ဝှက်နယ်မြေမှာ ဤနေရာ၌ ရှိလေသည်။
လျှို့ဝှက်နယ်မြေ၏ ဝင်ပေါက်သည် ရွှေ့ပြောင်း၍ မရနိုင်သောအရာဖြစ်သည်။
ထို့ကြောင့် မကြာခဏဆိုသလို မဟာအစီအရင်များ တည်ဆောက်ထားပြီး တပည့်များကို တာဝန်ချထားလေ့ရှိသည်။
ထို့အပြင် လျှို့ဝှက်နယ်မြေများမှာ အုပ်စုဖွဲ့၍ တည်ရှိတတ်သော သဘာဝရှိပြီး နေရာတစ်ခု၌ လျှို့ဝှက်နယ်မြေတစ်ခုကို တွေ့ရှိသည်နှင့် မကြာခဏဆိုသလို လျှို့ဝှက်နယ်မြေ အစုအဝေးတစ်ခုကိုပါ တွေ့ရှိရလေ့ရှိသည်။
ဤအချက်ကြောင့်ပင်၊ အုပ်စုဖွဲ့၍ တည်ရှိသော လျှို့ဝှက်နယ်မြေများသည် စီမံခန့်ခွဲရန် ပိုမိုလွယ်ကူစေခြင်းဖြစ်သည်။
သို့မဟုတ်ပါက ဟိုတစ်ကွက်၊ ဒီတစ်ကွက်... စီမံခန့်ခွဲမှု ကုန်ကျစရိတ်မှာ မြင့်တက်လာပေမည်။
.....
ရှင်းကျန်းလျှို့ဝှက်နယ်မြေ။
ဤသည်မှာ ဝင်ရောက်ရမည့် လျှို့ဝှက်နယ်မြေ၏အမည် ဖြစ်သည်။
ကြားသိရသည်မှာ လျှို့ဝှက်နယ်မြေအတွင်း၌ ရှင်းကျန်းကျွင်းဟု ခေါ်သော ဝိညာဉ်သားရဲ မျိုးနွယ်စုတစ်စု ရှိသည်ဟုဆို၏... ရုပ်သွင်မှာ လူဝံကြီးများနှင့် တူသော်လည်း မွေးရာပါထူထဲသောသံချပ်ကာတစ်လွှာပါရှိပြီး ကာကွယ်နိုင်စွမ်းအား အံ့မခန်း မြင့်မားလှသဖြင့် ဤအမည်ကို ပေးထားခြင်း ဖြစ်သည်။
ဤလျှို့ဝှက်နယ်မြေအတွင်းမှ ရှင်းကျန်းကျွင်း ဝိညာဉ်သားရဲများသည်လည်း လျှို့ဝှက်နယ်မြေ၏ အရေးကြီးသော အရင်းအမြစ်ဖြစ်လာခဲ့သည်။
အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ရှင်းကျန်းကျွင်း ဝိညာဉ်သားရဲများ၏ ကိုယ်ပေါ်မှ သံချပ်ကာသည် အလွန် ကောင်းမွန်သော လက်နက်သန့်စင်ခြင်း ပစ္စည်းတစ်မျိုးဖြစ်သောကြောင့်ပင်။
ဝိညာဉ်သံချပ်ကာကဲ့သို့သော ကာကွယ်ရေး ဝိညာဉ်ကိရိယာများတွင် ရှင်းကျန်းကျွင်း၏ကိုယ်ပေါ်မှ သံချပ်ကာကို အဓိကပစ္စည်းအဖြစ်အသုံးပြုနိုင်၏။
သို့သော် ရေရှည် ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်မှုကို ထည့်သွင်းစဉ်းစားပြီး ယခုလျှို့ဝှက်နယ်မြေအတွင်းမှ ရှင်းကျန်းကျွင်းဝိညာဉ်သားရဲ အရေအတွက်မှာ တဟုန်ထိုး ကျဆင်းသွားခဲ့ရာ၊ ထို့ကြောင့် ယခုအခါ စိတ်လိုလက်ရ အမဲလိုက်သတ်ဖြတ်ခြင်းကို တင်းကျပ်စွာ တားမြစ်ထားသည်။ လျှို့ဝှက်နယ်မြေ ဖွင့်လှစ်သည့် အကြိမ်တိုင်းတွင် ရှင်းကျန်းကျွင်း အမဲလိုက်သတ်ဖြတ်ခြင်း အရေအတွက်ကို ကန့်သတ်ချက်ထားရှိသည်။
အမဲလိုက် သတ်ဖြတ်ခြင်း အရေအတွက်သည် သတ်မှတ်ထားသော ပမာဏတစ်ခုသို့ ရောက်ရှိသွားသည်နှင့် ထပ်မံ အမဲလိုက် သတ်ဖြတ်ခွင့် မရှိတော့ပေ။
တစ်ဦးလျှင် နတ်ဘုရားသလင်းကျောက် ငါးမှတ်။ ဤဝင်ကြေးမှာ၊ ဈေးကြီးသေးသည်ဟု ဆိုနိုင်သည်။
အလုပ်ကြမ်းတပည့်များအတွက်မူ နတ်ဘုရားသလင်းကျောက် ငါးမှတ်မှာ ဈေးမပေါလှပေ။
လျှို့ဝှက်နယ်မြေအတွင်းသို့ ဝင်ရောက်ပြီးနောက် ရရှိသော ပစ္စည်းများအားလုံး ကိုယ်တိုင်ပိုင်ဆိုင်ခွင့် ရှိသည်မှန်သော်လည်း ဤကဲ့သို့ အဆင့်နိမ့်လျှို့ဝှက်နယ်မြေများတွင် ရှင်းကျန်းကျွင်းကဲ့သို့သော ဝိညာဉ်သားရဲများကို အမဲလိုက်ခွင့် ကန့်သတ်ထားသဖြင့် အခြားသော အခွင့်အရေး အကျိုးအမြတ်များမှာ အထူးတလည် များပြားခြင်း မရှိလှပေ။
တစ်ခေါက် ဝင်ရောက်ပြီး နောက်ဆုံးတွင် အကုန်အစင် ရှာဖွေပြီးသည့်တိုင် အရှုံးပေါ်သွားနိုင်ခြေ ရှိသေး၏။
ကံ အလွန်အမင်း ကောင်းမွန်မှသာလျှင် အဆင်ပြေပေမည်။
ဆရာတူအစ်ကိုကြီး ရှောင်းဟယ်ကဲ့သို့ ကံကောင်းပြီး မြေဝိညာဉ်ပုလဲ ရှိနေသော နေရာတစ်ခုကို ရှာတွေ့ခဲ့သော်လည်း ကံမကောင်းစွာဖြင့် သူ့အစွမ်းအစ မလုံလောက်သဖြင့် မြေဝိညာဉ်ပုလဲကို မရယူနိုင်ခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်...
မြေဝိညာဉ်ပုလဲ၏တန်ဖိုးမှာ မနိမ့်ကျလှပေ။ ရှင်းကျန်းလျှို့ဝှက်နယ်မြေကဲ့သို့သော အဆင့်နိမ့် လျှို့ဝှက်နယ်မြေများတွင် ထိပ်တန်းသော ရတနာဟု သတ်မှတ်နိုင်သည်။ မြေနတ်ဘုရားအဆင့် အတားအဆီးကို ထိုးဖောက်ရာတွင် အတိုင်းအတာတစ်ခုအထိ အထောက်အကူပြု အာနိသင်ရှိသည်။
ကျောက်စိမ်းနတ်ဘုရားဆေးလုံးလောက် မကောင်းမွန်သော်လည်း နတ်ဘုရားသလင်းကျောက် သုံးရာ သို့မဟုတ် ငါးရာခန့်တော့ တန်ဖိုးရှိနိုင်ပေသည်။
လူနှစ်ဦး ရှင်းကျန်းလျှို့ဝှက်နယ်မြေအတွင်းသို့ ဝင်ရောက်ပြီးနောက် မြေဝိညာဉ်ပုလဲ ရှိနေသော နေရာဆီသို့ တည့်တည့်မတ်မတ် ပျံသန်းသွားကြ၏။
လျှို့ဝှက်နယ်မြေတစ်ခုလုံးမှာ မကြီးမားလှဟုဆိုနိုင်ပြီး စတုရန်းကီလိုမီတာ တစ်သိန်းကျော်ခန့်သာ ရှိနိုင်လောက်သည်။ ယခင်ဘဝ၌ ထားရှိတွက်ချက်ပါက ပြည်နယ်တစ်ခု၏ဧရိယာထက် ပိုမို ကြီးမား၏။
သို့သော် ဤသို့သော ဧရိယာရှိသည့် လျှို့ဝှက်နယ်မြေသည် ကျင့်ကြံခြင်းလောကတွင် အတော်အတန် သေးငယ်သည်ဟု သတ်မှတ်ရပေမည်။
လျှို့ဝှက်နယ်မြေ၏ဧရိယာ ပိုမိုကြီးမားလေ၊ အဆင့်အတန်း ပိုမြင့်မားလေ ဖြစ်လေ့ရှိသည်။
ထိုထိပ်တန်းလျှို့ဝှက်နယ်မြေကြီးများဆိုလျှင် အမတနယ်မြေထက် မလျော့နည်းလှပေ။
ဤကဲ့သို့သော လျှို့ဝှက်နယ်မြေငယ်လေးများတွင် ပုံမှန်အားဖြင့် လူသား အစရှိသော ဉာဏ်ရည်မြင့် သက်ရှိများ ရှင်သန်နေထိုင်လေ့ မရှိပေ။
လျှို့ဝှက်နယ်မြေ ထူးခြားနေလျှင် ဥပမာ ချန်းဝူလျှို့ဝှက်နယ်မြေကဲ့သို့ ဝိညာဉ်ဆေးပင်များ စိုက်ပျိုးရန်အတွက် များပြားလှသော သာမန်လူများနှင့် ဝိညာဉ်ဆေးပင်စိုက်ပျိုးသူများကို အတွင်းသို့ ပြောင်းရွှေ့ နေထိုင်စေမှသာလျှင် ခြွင်းချက်ဖြစ်သည်။
သူတို့နှစ်ဦး မြေဝိညာဉ်ပုလဲ ပေါ်ထွက်နေသောနေရာသို့ ရောက်ရှိလာကြ၏။
ဧရာမ မြေအောက်လိုဏ်ဂူ ကမ္ဘာတစ်ခုအတွင်း၌ ဖြစ်နေ၏။
မြေအောက်လိုဏ်ဂူ နေရာလွတ်တစ်ခုလုံးမှာ စတုရန်းကီလိုမီတာ ရာဂဏန်းခန့် ရှိနိုင်လောက်ပြီး သီးခြား မြေအောက်ကမ္ဘာတစ်ခုကို ဖွဲ့စည်းထားကာ လိုဏ်ဂူနံရံများတွင် ထူးဆန်းသော အလင်းရောင် ထုတ်လွှတ်သည့်အပင်များ ပေါက်ရောက်နေသဖြင့် အလင်းရောင်မှာ မှိန်ဖျော့ခြင်း မရှိပေ။
ဆရာတူအစ်ကိုကြီး ရှောင်းဟယ် ဤနေရာကို ရှာဖွေတွေ့ရှိနိုင်ခဲ့ခြင်းမှာလည်း တိုက်ဆိုင်မှုကြောင့် ဖြစ်သည်။
မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ မြေအောက်လိုဏ်ဂူ၏ဝင်ပေါက်မှာ အလွန်သာမန်ဖြစ်ပြီး သတိထားမိရန် ခက်ခဲသော တောင်ကြားဂူငယ်လေးတစ်ခုသာ ဖြစ်သည်။
သို့သော် ဝင်ရောက်သွားသည့် လမ်းကြောင်းမှာ ကွေ့ကောက် ရှုပ်ထွေးလှ၏။
သူသည် ဝိညာဉ်ရတနာ ကြွက်တစ်ကောင်ကို လိုက်လံ ဖမ်းဆီးရင်း နောက်ဆုံးတွင် မြေအောက်လိုဏ်ဂူကမ္ဘာအတွင်းသို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
"ဆရာတူညီလေး ရှေ့မှာပဲ။ မြေဝိညာဉ်ပုလဲကို စောင့်ကြပ်နေတာကလည်း ရှင်းကျန်းကျွင်းတစ်ကောင်ပဲ။ ဒါပေမဲ့ ဒီ ရှင်းကျန်းကျွင်းက ကြည့်ရတာ သာမန် မဟုတ်ဘူး။ တခြား ရှင်းကျန်းကျွင်းတွေက အဝါရောင်၊ မီးခိုးရောင်၊ ခရမ်းရောင်၊ အစိမ်းရောင်တွေ ဖြစ်နေတတ်ပေမယ့်... ဒီ ရှင်းကျန်းကျွင်းကတော့ တစ်ကောင်လုံး မည်းနက်နေပြီး ခန္ဓာကိုယ် အရွယ်အစားကလည်း ပိုပြီး ကြီးမားနေတယ်... ငါ ခန့်မှန်းရသလောက်တော့ အဆင့်နှစ် အထက်တန်းစားဝိညာဉ်သားရဲ ဖြစ်နေလောက်ပြီ။"
ဆရာတူအစ်ကိုကြီး ရှောင်းဟယ်က ပြောလိုက်သည်။
ဝိညာဉ်သားရဲများ၏ အဆင့်အတန်းကို၊ အဓိကအားဖြင့် အဆင့်လေးဆင့် ခွဲခြားထားပြီး၊ အဆင့်တစ်သည် နတ်ဘုရားကျင့်ကြံသူများ၏ ဗလာနတ်ဘုရားအဆင့်နှင့် ညီမျှကာ၊ အဆင့်နှစ်သည် မြေနတ်ဘုရား၊ အဆင့်သုံးသည် ထျန်းနတ်ဘုရား၊ အဆင့်လေးသည် ရွှမ်းနတ်ဘုရားတို့နှင့် ညီမျှကြသည်။
'မပျက်သုဉ်းနိုင်သောရွှေနတ်ဘုရား' အဆင့်နှင့် တန်းတူ ဖြစ်နေပါက... ထိုအရာမှာ ဝိညာဉ်သားရဲ မဟုတ်တော့ဘဲ နတ်ဘုရားသားရဲဟု ခေါ်ဆိုနိုင်ပေသည်။
တစ်လျှောက်လုံး လီချန်သည် ကျင့်ကြံခြင်းလောက၏ အဆင့်ခွဲခြားသတ်မှတ်မှုအပေါ် အလွန် သံသယ ဖြစ်နေမိ၏။
လေ့ကျင့်ရရှိသည်မှာ ဝိညာဉ်စွမ်းအားဖြစ်ပါလျက်၊ နတ်ဘုရားစွမ်းအား မဟုတ်ဘဲ၊ ဘာကြောင့် ဗလာနတ်ဘုရား၊ မြေနတ်ဘုရား၊ ထျန်းနတ်ဘုရား၊ ရွှမ်းနတ်ဘုရား ဟူ၍ ခွဲခြားထားရတာလဲ။
သူသည် ဤဘုံ၏ကျင့်ကြံမှုအဆင့်များကို အမွှန်းတင်ထားခြင်းများဖြစ်နေမလားဟု တွေးတောနေမိ၏။
လီချန်နှင့် ဆရာတူအစ်ကိုကြီး ရှောင်းဟယ်တို့သည် ကြီးမားသော ကျောက်စွယ်တစ်ခု၏ အနောက်တွင် ကပ်၍ ရပ်တန့်လိုက်ပြီး၊ နတ်ဘုရားအသိစိတ်ကို ရှေ့သို့ဖြန့်ကျက်စစ်ဆေးလိုက်ရာ ကျောက်စွယ်များ ပြည့်နှက်နေသော ကျောက်တောအုပ်တစ်ခုအကြားတွင် တောက်ပသော အဝါရောင်ရှိသည့် ထူးဆန်းသော ပုလဲတစ်လုံး လေပေါ်,ပေါ်နေပြီး၊ မှိန်ဖျော့သော အလင်းရောင်များ ထုတ်လွှတ်နေသည်ကို တွေ့မြင်လိုက်ရ၏။
မြေဝိညာဉ်ပုလဲ ဖြစ်ပေါ်လာရန် အခြေအနေများမှာ အလွန် တင်းကျပ်လှပြီး သတ်မှတ်ထားသော သဘာဝပတ်ဝန်းကျင်ရှိရမည့်အပြင် မြေဓာတ် အလွန်ထူထပ်ရန်လိုအပ်သည်။
ထို့အပြင် နတ်ဘုရားဝိညာဉ်ချီများလည်း လိုအပ်ကာ နှစ်ပေါင်း ရာဂဏန်း ထောင်ဂဏန်း ကြာအောင် ပျိုးထောင်မှသာလျှင် နောက်ဆုံးတွင် ပုံသဏ္ဌာန် ဖြစ်ပေါ်လာနိုင်ပေသည်။
လီချန်သည် ထို ရှင်းကျန်းကျွင်း ဝိညာဉ်သားရဲကို ကြည့်လိုက်သည်။ တစ်ကောင်လုံး မည်းနက်နေပြီး မြေဝိညာဉ်ပုလဲ၏ဘေး၌ ဝပ်နေ၏။
သူ ချက်ချင်း နားလည်သွားသည်။ ဤရှင်းကျန်းကျွင်း ဝိညာဉ်သားရဲသည် သာမန် ရှင်းကျန်းကျွင်းများထက် ပိုမို အင်အားကြီးမားရခြင်းမှာ မြေဝိညာဉ်ပုလဲနှင့်ကင်းကွာ၍ မရနိုင်သောကြောင့် ဖြစ်သင့်ပေသည်။
အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် မြေဝိညာဉ်ပုလဲ ပျိုးထောင်နေစဉ် ကာလအတွင်း ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီးအကြားမှ နတ်ဘုရားဝိညာဉ်ချီများကို စုပ်ယူနိုင်စွမ်းရှိသောကြောင့်ဖြစ်သည်။
ကမ္ဘာလောကတွင် ဝိညာဉ်စွမ်းအင်ကို အဓိကထားပြီး နတ်ဘုရားဝိညာဉ်ချီမှာ အလွန်ရှားပါးလှကာ သာမန် နတ်ဘုရားကျင့်ကြံသူများ အာရုံခံ ဖမ်းယူစုပ်ယူနိုင်ရန် ခက်ခဲလှသည် မှန်သော်လည်း အချို့သော ထူးခြားသည့် ဝိညာဉ်သားရဲများ၊ ဝိညာဉ်ဆေးပင်များ၊ သို့မဟုတ် အထူး ရတနာများသည် ဤရှားပါးလှသော နတ်ဘုရားဝိညာဉ်ချီများကို စုစည်းနိုင်စွမ်းရှိကြ၏။
မြေဝိညာဉ်ပုလဲသည် ဤအမျိုးအစားထဲတွင် ပါဝင်၏။
ထို့အပြင် နတ်ဘုရားဝိညာဉ်ချီဟု ဆိုသည်မှာလည်း ရိုးရှင်းသော အခေါ်အဝေါ်တစ်ခုမျှသာ ဖြစ်ပြီး၊ လက်တွေ့တွင် ထောင်ပေါင်းသောင်းပေါင်းများစွာသော အမျိုးအစားများကို အသေးစိတ် ခွဲခြားနိုင်ပေသည်။
ဥပမာ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်ကဲ့သို့ပင် အခြေခံအကျဆုံးသော ဝိညာဉ်စွမ်းအင်အပြင် မတူညီသော ဓာတ်များဖြစ်သည့် မီးဝိညာဉ်စွမ်းအင်၊ ရေဝိညာဉ်စွမ်းအင်၊ မိုးကြိုးဝိညာဉ်စွမ်းအင် အစရှိသည်တို့ ရှိကြ၏။
အချို့သော ဝိညာဉ်ဆေးပင်များတွင် ပါဝင်သော ဆေးဝိညာဉ်စွမ်းအင်ကဲ့သို့သော အရာများသည် သာမန် ဓာတ်သဘောဆောင်သော ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များ မဟုတ်တော့ဘဲ သတ်မှတ်ထားသော ဆေးအာနိသင်ပါဝင်သည့် ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များဖြစ်ကြ၏။
ထို့ကြောင့် နတ်ဘုရားဝိညာဉ်ချီနှင့် နတ်ဘုရားဝိညာဉ်ချီအကြား ကွာခြားချက် အလွန်ကြီးမားပြီး၊ တန်ဖိုးမှာလည်း အလားတူကြီးမားလှ၏။
နတ်ဘုရားဂိုဏ်းအတွင်း၌ စီးဆင်းနေသော နတ်ဘုရားသလင်းကျောက်မှာ သဘာဝအတိုင်း အများဆုံးတွေ့ရသော ဓာတ်သဘောကင်းမဲ့သည့် နတ်ဘုရားဝိညာဉ်ချီဖြစ်သည်။
အကယ်၍ အခြားသော ဓာတ်သဘောဆောင်သည့် နတ်ဘုရားဝိညာဉ်ချီများဖြင့် အစားထိုးမည်ဆိုပါက လဲလှယ်နှုန်းမှာ အဆပေါင်းများစွာ သို့တည်းမဟုတ် ဆယ်ဂဏန်းအဆ ဖြစ်နိုင်ပေသည်။
မြေဝိညာဉ်ပုလဲတွင် ပါဝင်သော နတ်ဘုရားဝိညာဉ်ချီမှာ အလွန်ထူးခြားပြီး မြေနတ်ဘုရားအဆင့် အတားအဆီးကို ထိုးဖောက်ရာတွင် အလွန်ပြင်းထန်သော အာနိသင်ရှိသည်။
"ဆရာတူအစ်ကိုကြီး၊ ဒီရှင်းကျန်းကျွင်းက မြေဝိညာဉ်ပုလဲကို အမြဲတမ်း စောင့်ကြပ်နေတာ။ အတိုင်းအတာတစ်ခုအထိ ရောက်ရင် ဒီမြေဝိညာဉ်ပုလဲကိုအသုံးပြုပြီး ထိုးဖောက်ဖို့ စိတ်ကူးနေတာ ဖြစ်လောက်တယ်။"
လီချန်က တိတ်တဆိတ် အသံပို့လွှတ်လိုက်၏။
"ဟုတ်တယ်၊ ဒါကြောင့် ဒီ ရှင်းကျန်းကျွင်းက မြေဝိညာဉ်ပုလဲကို အရမ်း ဂရုစိုက်ပြီး လုံးဝ မခွာဘူး။ ငါ စိုးရိမ်နေတာက သူ ဘယ်အချိန်များ ဒီမြေဝိညာဉ်ပုလဲကို သုံးပစ်လိုက်မလဲဆိုတာပဲ။"
"ဒါပေမဲ့၊ ဆရာတူညီလေး၊ ဒီရှင်းကျန်းကျွင်းကို မသတ်ဖြတ်ဘဲ နေနိုင်ရင် လုံးဝ မသတ်မိစေနဲ့... သတ်လိုက်ရင်တောင်၊ ငါတို့ အပြင်ကို ယူသွားလို့မရဘူး။ ဒဏ်ကြေးရိုက်ခံရလိမ့်မယ်။"
မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ ရှင်းကျန်းလျှို့ဝှက်နယ်မြေအတွင်းမှ ရှင်းကျန်းကျွင်း အမဲလိုက် သတ်ဖြတ်ခွင့် ဝေစုမှာ စောစောစီးစီးကတည်းက ပြည့်သွားခဲ့ပြီဖြစ်သည်။
သူသည် လီချန်၏အစွမ်းအစကို သိရှိသဖြင့် ရှင်းကျန်းကျွင်းကို သတ်ဖြတ်နိုင်လောက်သည်ဟု ထင်မြင်၏။
အကောင်းဆုံး နည်းလမ်းမှာ တာအိုအဖြစ်ပြောင်းလဲခြင်းစွမ်းအားကို အသုံးပြု၍ ရှင်းကျန်းကျွင်းကို ဖိနှိပ်ထားပြီး သူ့အား မြေဝိညာဉ်ပုလဲကို လုယူရန် အခွင့်အရေး ဖန်တီးပေးခြင်းဖြစ်သည်။
"စိတ်ချပါ။"
လီချန်က ခေါင်းညိတ်လိုက်၏။
သို့သော် သူ့စိတ်ထဲ၌မူ ထို ရှင်းကျန်းကျွင်း၏ သံချပ်ကာအပေါ် အနည်းငယ် စူးစမ်းလိုစိတ် ဖြစ်မိ၏။
ဤသံချပ်ကာ၏တန်ဖိုးမှာ အလွန်မြင့်မားလှသည်။ သာမန် ရှင်းကျန်းကျွင်း သံချပ်ကာတစ်စုံလျှင် အနည်းဆုံး နတ်ဘုရားသလင်းကျောက် အနည်းငယ်၊ အများဆုံး ဆယ်ဂဏန်းကျော် တန်ဖိုးရှိသည်။ ဤ အနက်ရောင် ရှင်းကျန်းကျွင်း၏ သံချပ်ကာဆိုလျှင် မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ နတ်ဘုရားသလင်းကျောက် ရာဂဏန်းအထက် တန်ဖိုးရှိနိုင်ပေသည်။
အကယ်၍ ရှင်းကျန်းကျွင်း၏သံချပ်ကာတစ်စုံကို ရရှိနိုင်ခဲ့ပါက ဝိညာဉ်သံချပ်ကာအတွင်းသို့ ပေါင်းစပ် ထည့်သွင်းနိုင်ပြီး၊ ဝိညာဉ်သံချပ်ကာ၏အရည်အသွေးကို မြှင့်တင်နိုင်ကာ ကာကွယ်နိုင်စွမ်း မြင့်မားရုံသာမက၊ ဝတ်ဆင်ရသည်မှာ အလွန် သက်သောင့်သက်သာ ရှိပြီး အတိုင်းအတာတစ်ခုအထိ ကြီးထွားနိုင်စွမ်းလည်း ရှိသေး၏။
လူနှစ်ဦး၏ စောင့်ကြည့်မှုအောက်တွင် ထိုအနက်ရောင် ရှင်းကျန်းကျွင်း ဝိညာဉ်သားရဲသည် ပုံမှန်မဟုတ်သော အခြေအနေကို သတိပြုမိလိုက်သကဲ့သို့ ရုတ်တရက် ထထိုင်လိုက်ပြီး ပတ်ဝန်းကျင်ကို သတိကြီးစွာ ကြည့်ရှုကာ သွားများကို ဖြီးပြလိုက်ပြီး ခြိမ်းခြောက်နေသလိုပင်။
"ဆရာတူအစ်ကိုကြီး၊ ကျွန်တော် ရှင်းကျန်းကျွင်းကို သွားဆွဲဆောင်လိုက်မယ်။"
ထို့နောက် သူ့ခန္ဓာကိုယ် လှုပ်ရှားသွားပြီး ရှင်းကျန်းကျွင်း ရှိရာနေရာသို့ ပျံဝဲသွားလိုက်၏။
လီချန် အနီးကပ်လာသည်နှင့်အမျှ ရှင်းကျန်းကျွင်းသည် ရုတ်တရက် မတ်တပ်ရပ်လိုက်ရာ ဆယ်မီတာကျော် မြင့်မားပြီး တစ်ကိုယ်လုံး မည်းနက်နေသော သံချပ်ကာမှာ အလွန်ထူထဲလှကာ မှိန်ဖျော့သော အနက်ရောင် အလင်းရောင်များပင် ထုတ်လွှတ်နေ၏။
လီချန် လက်တစ်ချက် ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ ဓားချီတစ်ချက် ပျံထွက်သွားပြီး ရှင်းကျန်းကျွင်းကို ထိမှန်သွား၏။
ဝုန်း!
ရှင်းကျန်းကျွင်း၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် အေးခဲသွားသကဲ့သို့ ဖြစ်ကာ လှုပ်ရှားမှု နှေးကွေးသွား၏။
သို့သော် နောက်တစ်ခဏတွင်။
ရှင်းကျန်းကျွင်း ဝိညာဉ်သားရဲသည် ဒေါသတကြီး ဟိန်းဟောက်လိုက်ပြီး တစ်ကိုယ်လုံး မည်းနက်နေသော သံချပ်ကာသည် အခိုက်အတန့်တွင် အနီရောင်တောက်တောက် အလင်းရောင်များ ထုတ်လွှတ်လိုက်ကာ၊ မီးတောင်ချော်ရည်ကဲ့သို့ ပူပြင်းသော အငွေ့အသက်များ ပျံ့နှံ့ထွက်ပေါ်လာပြီး လီချန်ဆီသို့ တည့်တည့်မတ်မတ် ခုန်အုပ်လာ၏။
ကြီးမားသော လက်ဖဝါးကြီးတစ်ဖက်သည် တောင်ကိုဖြို၍ ပင်လယ်ကိုမှောက်လှန်ပစ်မည့်အလား အရှိန်အဟုန်ပြင်းထန်လှပြီး ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းလှ၏။
လီချန် အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားသည်။ သူ ယခုလေးတင်ပစ်လွှတ်လိုက်သည့် ဓားချီသည် လျန်ချီးဝိညာဉ်ဓားကို အသုံးမပြုခဲ့သော်လည်း လင့်တုန်းအငွေ့အသက်များ စွန်းထင်းနေသဖြင့် အလွန်အမင်း အေးစက်လှသည်။ ရှင်းကျန်းကျွင်းသည် ခံနိုင်ရည် ရှိနေလိမ့်မည်ဟု မမျှော်လင့်ထားခဲ့ပေ။
ကြည့်ရသည်မှာ ဤရှင်းကျန်းကျွင်းသည် အမှန်တကယ်ပင် သာမန် မဟုတ်ပေ။
လီချန်သည် ရှင်းကျန်းကျွင်း၏တိုက်ခိုက်မှုကို လျင်မြန်စွာ ရှောင်တိမ်းလိုက်ပြီးနောက် အရပ်မျက်နှာတစ်ခုသို့ စတင်ဆုတ်ခွာလိုက်၏။
သို့သော် ရှင်းကျန်းကျွင်းသည် အကွာအဝေးတစ်ခုသို့ ရောက်ရှိပြီးနောက် ဆက်လက် လိုက်မလာတော့ဘဲ မြေဝိညာဉ်ပုလဲ၏ဘေးသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိသွား၏။
နောက်ထပ် အကြိမ်အနည်းငယ် ကြိုးစားကြည့်သော်လည်း အကြိမ်တိုင်း ဤသို့ပင်ဖြစ်နေ၏။
လီချန် နားလည်သွားသည်မှာ မြေဝိညာဉ်ပုလဲကို ရယူလိုပါက ရှင်းကျန်းကျွင်း ဝိညာဉ်သားရဲကို သုတ်သင်ပစ်မှသာ ရနိုင်မည်။
မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ မြေဝိညာဉ်ပုလဲကို ရယူခြင်းသည် စိတ်ရှိတိုင်း ယူဆောင်သွားရုံဖြင့် ရနိုင်သည် မဟုတ်ဘဲ၊ အထူး စုဆောင်းနည်းလမ်း တစ်ခု ရှိသည်။ သို့မဟုတ်ပါက ဤမြေဝိညာဉ်ပုလဲသည် အလွယ်တကူ ပြိုကွဲသွားနိုင်လောက်သည်။
ယခု မြေဝိညာဉ်ပုလဲသည် ပုလဲတစ်လုံးကဲ့သို့ ထင်ရသော်လည်း လက်တွေ့တွင် မဟုတ်ဘဲ စွမ်းအင် စုစည်းမှုတစ်ခုသာဖြစ်ပြီး၊ အထူးနည်းလမ်းဖြင့် စုဆောင်းလိုက်မှသာလျှင် စစ်မှန်သော မြေဝိညာဉ်ပုလဲအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားမည်ဖြစ်သည်။
ထို့ကြောင့် လီချန်သည် ရှင်းကျန်းကျွင်း ဝိညာဉ်သားရဲကို နောက်တစ်ကြိမ် ဘေးသို့ဆွဲဆောင်လိုက်ပြီး၊ လက်ထဲမှ ဝိညာဉ်ဓားကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်နှင့် အင်အားကြီးမားသော ရေခဲဓားချီတစ်ချက် ပျံထွက်သွား၏။
ရှင်းကျန်းကျွင်း ဝိညာဉ်သားရဲသည် ချက်ချင်းဆိုသလို ဓားချီ ထိမှန်ခြင်း ခံလိုက်ရ၏။
ဝိညာဉ်သားရဲသည် ချက်ချင်းဆိုသလို ရေခဲရုပ်တုအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားပြီး လှုပ်ရှားနိုင်စွမ်း မရှိတော့ပေ။
လီချန်၏ နတ်ဘုရားအသိစိတ် အာရုံခံစားမှုအောက်တွင် ရေခဲဓားချီ၏ စွမ်းအားသည် ဝိညာဉ်သားရဲ၏ တစ်ကိုယ်လုံးသို့ စိမ့်ဝင်သွားပြီး သံချပ်ကာရှိနေသည့်တိုင် တားဆီးထားနိုင်ခြင်း မရှိပေ။
အလွန် တိုတောင်းသော အချိန်အတွင်း ရှင်းကျန်းကျွင်း ဝိညာဉ်သားရဲ၏ အသက်စွမ်းအားသည် လျင်မြန်စွာ ယိုယွင်းကျဆင်းသွား၏။
"ဒီ ရေခဲဓားချီက တကယ်ပဲ ကြောက်စရာကောင်းတာပဲ။"
လီချန်၏ စိတ်ထဲ၌ အလွန်အမင်း အံ့ဩတုန်လှုပ်သွား၏။
ဤသည်မှာ သူ ပထမဆုံးအကြိမ် ရေခဲဓားချီကို အသုံးပြုခြင်း ဖြစ်သည်။
"ဆရာတူအစ်ကိုကြီး၊ ခင်ဗျား မြေဝိညာဉ်ပုလဲကို စုဆောင်းလို့ ရပြီ။"
လီချန်က ဘေးတွင် စောင့်ဆိုင်းနေသော ရှောင်းဟယ်ကို ပြောလိုက်၏။
"ဆရာတူညီလေး၊ မင်း... ဒီ ရှင်းကျန်းကျွင်းကို သတ်လိုက်တာလား။"
ရှောင်းဟယ်သည် တစ်ချိန်လုံး ကြည့်ရှုနေခဲ့ပြီး လီချန် ဓားတစ်ချက်တည်းဖြင့် ရှင်းကျန်းကျွင်းကို အဆုံးသတ်ပစ်လိုက်လိမ့်မည်ဟု မမျှော်လင့်ထားခဲ့ပေ။
ထို့အပြင် သူ ရှင်းကျန်းကျွင်း ဝိညာဉ်သားရဲ၏အနီးသို့ ရောက်ရှိသွားစဉ် ထိုမမြင်နိုင်သော အအေးဓာတ်က သူ့အား တုန်ယင်သွားစေပြီး ခန္ဓာကိုယ်ကို အလွန် မသက်မသာ ဖြစ်သွားစေရာ၊ မနေနိုင်ဘဲ ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်သွားရသည်။ ဆရာတူညီလေး ကျင့်ကြံနေသည်မှာ ဘယ်လိုကျင့်စဉ်မျိုးလဲ။ ကျင့်ကြံရရှိသော ဝိညာဉ်စွမ်းအားသည် ဤမျှ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းပြီး အရာအားလုံးကို ခဲသွားစေနိုင်သကဲ့သို့ ဖြစ်နေပါလား။
"ရှင်းပစ်လိုက်မှရမှာ မဟုတ်ရင် မြေဝိညာဉ်ပုလဲကို ယူလို့မရဘူး။"
"ဟူး၊ ဒီလိုပဲ လုပ်ရတော့မှာပေါ့။ ဒီလောက်ကောင်းတဲ့ ရှင်းကျန်းကျွင်းတစ်ကောင် အပြင်ကို ယူသွားလို့မရတာ တကယ်ပဲ နှမြောစရာ ကောင်းလိုက်တာ။"
ဆရာတူအစ်ကိုကြီး ရှောင်းဟယ်က ရှင်းကျန်းကျွင်းကို ကြည့်ရင်း နှမြောတသစွာ ဆို၏။
"အပြင်ကို ယူသွားစရာ မလိုပါဘူး။ ကျွန်တော် သူ့ရဲ့ သံချပ်ကာကို ဝိညာဉ်သံချပ်ကာထဲ တိုက်ရိုက် သန့်စင်ထည့်လိုက်ရင် ရပြီ မဟုတ်လား။"
လီချန်က အနည်းငယ် ပြုံးလျက် ဆက်ပြောလိုက်၏။ "ဆရာတူအစ်ကိုကြီး၊ ခင်ဗျား မြေဝိညာဉ်ပုလဲကို အရင်သွားယူလိုက်ပါ။ ကျွန်တော်တို့ ဝင်ပေါက်မှာ ပြန်ဆုံကြမယ်။"
ပြောရင်း သူသည် ရှင်းကျန်းကျွင်း၏အလောင်းကို သိမ်းဆည်းကာ ပျံသန်းထွက်ခွာသွား၏။
ဆရာတူအစ်ကိုကြီး ရှောင်းဟယ် တစ်ချက် တွေငေးသွားသည်။ ဝိညာဉ်သံချပ်ကာထဲ တိုက်ရိုက် ပေါင်းစပ် ထည့်သွင်းမယ်ဟုတ်လား။
ဒါက ဖြုန်းတီးရာ မကျလွန်းဘူးလား။
မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ ဝိညာဉ်ကိရိယာ သန့်စင်ခြင်းသည် ပင်မဝိညာဉ်ကိရိယာ မဟုတ်လျှင်... အခြား ဝိညာဉ်ကိရိယာ သန့်စင်ခြင်းအတွက် အကောင်းဆုံးမှာ လက်နက်သန့်စင်သူကို ရွေးချယ်ခြင်း ဖြစ်သည်။
ရှင်းကျန်းကျွင်း ကိုယ်ပေါ်မှ သံချပ်ကာကို ဝိညာဉ်သံချပ်ကာထဲ တိုက်ရိုက်ပေါင်းစပ်ထည့်သွင်းခြင်းသည် အာနိသင်များစွာ ညံ့ဖျင်းသွားပေလိမ့်မည်။
ဆရာတူညီလေးဆီမှာ လက်နက်သန့်စင်ခြင်း စွမ်းရည်များ ရှိနေသေးတာလား။
သို့သော် သူ အများကြီး တွေးမနေတော့ဘဲ ချက်ချင်းပင် အဝေးမှ ထိုမြေဝိညာဉ်ပုလဲကို ကြည့်လိုက်ရာ မျက်နှာပေါ်၌ စိတ်လှုပ်ရှားမှု အရိပ်အယောင်တစ်ချက် ပေါ်ထွက်လာ၏။
လီချန်သည် ရှင်းကျန်းကျွင်းကို သယ်ဆောင်၍ မြေအောက်လိုဏ်ဂူကမ္ဘာ၏ အခြားတစ်နေရာသို့ ရောက်ရှိလာပြီးနောက် ရှင်းကျန်းကျွင်း ဝိညာဉ်သားရဲကို အချိန်ခေါင်းလောင်း ကမ္ဘာငယ်အတွင်းသို့ ပစ်ထည့်လိုက်၏။
သူ သဘာဝအတိုင်း ရှင်းကျန်းကျွင်း ကိုယ်ပေါ်မှ သံချပ်ကာကို ဝိညာဉ်သံချပ်ကာထဲ တိုက်ရိုက် ပေါင်းစပ် ထည့်သွင်းမည် မဟုတ်ပေ။
ဤလုပ်ငန်းစဉ်မှာ မရိုးရှင်းလှပေ။ အနည်းငယ် သတိမထားမိပါက ကျရှုံးသွားနိုင်ဖွယ် ရှိသည်။ မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ ပင်မဝိညာဉ်ကိရိယာ သန့်စင်ခြင်း မဟုတ်ပေ။
ပင်မဝိညာဉ်ကိရိယာ သန့်စင်ခြင်းမှာ အဓိကအားဖြင့် စိတ်ချင်းဆက်နွှယ်မှု ရှိနေသဖြင့် သန့်စင်ရသည်မှာ များစွာ ပိုမိုလွယ်ကူမည်ဖြစ်ပြီး၊ ပြဿနာ ပေါ်ပေါက်လာသည့်တိုင် ဖြည်းညင်းစွာ ပြုစုပျိုးထောင်ခြင်းဖြင့် ချိန်ညှိမှုများပြုလုပ်နိုင်ပေသည်။
သို့သော် သာမန်ဝိညာဉ်ကိရိယာမှာမူ မတူညီတော့ပေ။ သန့်စင်ပြီးနောက် ဖြစ်ပေါ်လာမည့်ပုံစံအတိုင်းသာ ရှိသွားမည်ဖြစ်သည်။ ချိန်ညှိလိုပါက၊ အသစ်ပြန်လည် သန့်စင်ရမည်ဖြစ်ပြီး... အခက်အခဲမှာ အလွန် ကြီးမားလှ၏။
ဤသည်မှာ လက်နက်သန့်စင်သူ၏အစွမ်းအစကို စမ်းသပ်ခြင်းဖြစ်ပေသည်။
ရှင်းကျန်းကျွင်း သံချပ်ကာမှာ အလွန် ထူးခြားလှပြီး ဝိညာဉ်သံချပ်ကာထဲသို့ တိုက်ရိုက် ပေါင်းစပ် ထည့်သွင်းနိုင်ကာ၊ ထိုမှတစ်ဆင့် ရှင်းကျန်းကျွင်း သံချပ်ကာ၏ ဂုဏ်သတ္တိအချို့ကို ရရှိစေပြီး အတိုင်းအတာတစ်ခုအထိ ကြီးထွားနိုင်စွမ်းကို ပိုင်ဆိုင်စေနိုင်သည်။ ဒါဟာလည်း ဤအရာ၏ အဖိုးတန်မှုပင် ဖြစ်သည်။
သို့သော် လီချန် လောလောဆယ် အသုံးပြုရန် အစီအစဉ် မရှိသေးပေ။
သူသည် လက်နက်သန့်စင်သူ၏ကျွမ်းကျင်မှု ပညာရပ်များကို လေ့လာသင်ယူရန် လိုအပ်သည်ဟု ယူဆပြီး သို့မှသာလျှင် ဤသံချပ်ကာကို ပိုမိုကောင်းမွန်စွာ အသုံးပြုနိုင်ပေမည်။
ထို့ကြောင့် အစီအရင်ပညာ၊ ဝိညာဉ်စိုက်ပျိုးမှု၊ ဆေးလုံးသန့်စင်ခြင်းအပြင် သူ နောက်ထပ် ပစ်မှတ်တစ်ခုကို ထပ်မံတိုးမြှင့်လိုက်သည်။ ထိုအရာမှာ လက်နက်သန့်စင်ခြင်းဖြစ်သည်။
ပညာရပ်များစွာ တတ်ကျွမ်းခြင်းသည် ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုး မဖြစ်စေနိုင်ပေ။
လီချန်သည် မြေအောက်လိုဏ်ဂူ ကမ္ဘာအတွင်း၌ တစ်ပတ်လျှောက်သွားလိုက်ပြီး၊ ဆရာတူအစ်ကိုကြီး မြေဝိညာဉ်ပုလဲကို စုဆောင်းရယူပြီးလောက်ပြီဟု တွက်ချက်လိုက်၏။
ထို့ကြောင့် သူသည် မြေဝိညာဉ်ပုလဲရှိခဲ့သည့် နေရာသို့ ပြန်လာခဲ့သည်။
ထင်သည့်အတိုင်းပင်၊ မြေဝိညာဉ်ပုလဲ မရှိတော့ပေ။
ဆရာတူအစ်ကိုကြီးလည်း ထွက်ခွာသွားခဲ့ပြီဖြစ်သည်။
လီချန်၏ နတ်ဘုရားအသိစိတ်သည် ဤနေရာတဝိုက်ကို စစ်ဆေး ကြည့်ရှုလိုက်ရာ၊ အတော်ကြာပြီးနောက် သူ၏ မျက်နှာပေါ်၌ ဝမ်းမြောက်မှု အရိပ်အယောင်တစ်ချက် ပေါ်ထွက်လာပြီး၊ မိမိဘာသာ ရေရွတ်လိုက်၏။ "တကယ်ပဲ နတ်ဘုရားလက်ဝါးဖြစ်နေတာပဲ..."
သူသည် ယွီဟွာနတ်ဘုရားဂိုဏ်း၏ ရှေးဟောင်းကျမ်းစာအုပ်တစ်အုပ်တွင်၊ မြေဝိညာဉ်ပုလဲ ဖြစ်ပေါ်လာသော ပတ်ဝန်းကျင်နှင့် ပတ်သက်၍ ဖတ်ရှုခဲ့ဖူးသည်။ ယေဘုယျအားဖြင့် သုံးမျိုး ရှိသည်။၊ တစ်မျိုးမှာ မြေဓာတ် စုစည်းရာ နေရာ၊ ဒုတိယတစ်မျိုးမှာ မြေတွင်း အသက်မွေးဖွားရာ ဖွဲ့စည်းပုံ၊ တတိယတစ်မျိုးမှာ နတ်ဘုရားလက်ဝါးပင်ဖြစ်သည်...
ရှေ့နှစ်မျိုးမှာ အတွေ့ရ အများဆုံး ဖြစ်သည်။
နတ်ဘုရားလက်ဝါးမှာမူ အလွန်ထူးခြားသော ပတ်ဝန်းကျင်တစ်မျိုးကို ကိုယ်စားပြုပြီး၊ စစ်မှန်နတ်ဘုရားခန္ဓာအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲနိုင်သည်ဟု ဆိုကြသည်။ မြေဝိညာဉ်ပုလဲကဲ့သို့သော အရာမျိုးမှာ အသေးအဖွဲမျှသာ ဖြစ်ပြီး၊ ထျန်းဝိညာဉ်ပုလဲကိုပင် ပျိုးထောင် မွေးဖွားပေးနိုင်စွမ်း ရှိသည်။
လီချန်သည် သာမန်အဆင့်နိမ့် လျှို့ဝှက်နယ်မြေအတွင်း၌ ဤသို့သော နတ်ဘုရားလက်ဝါးမျိုး ဖြစ်ပေါ်နေလိမ့်မည်ဟု မမျှော်လင့်ထားခဲ့ပေ။
ဤသို့တွေးမိလိုက်ရာ သူ အလွန်စိတ်လှုပ်ရှားသွားပြီး ချက်ချင်းပင် အင်အားကြီးမားသော ဓားချီကို ထုတ်သုံးလိုက်ကာ မြေကြီးအောက်သို့ ပြင်းထန်စွာထိုးစိုက်လိုက်၏။
မြေပြင် ဟိန်းသံများနှင့်အတူ ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီး ပြောင်းပြန်လှန်ပစ်လိုက်သကဲ့သို့ မရေမတွက်နိုင်သော မြေကြီးအပိုင်းအစများ လွင့်စဉ်ထွက်ပေါ်လာသည်။
အတော်ကြာပြီးနောက်၊ လီချန်၏အင်အားကြီးမားသော စွမ်းအားအောက်တွင် မီတာတစ်ရာကျော်ပတ်လည် နေရာယူထားသော ကြီးမားသည့် ကျောက်သားထုကြီးတစ်ခုသည် မြေကြီးထဲမှ ဖြည်းညင်းစွာ ကွာထွက်လာ၏။
လေထဲ၌ ပျံဝဲနေလေသည်။
ကျောက်သားထုကြီးတစ်ခုလုံးသည် မြင့်မားစွာ မြှောက်ထားသော ကြီးမားသည့် လက်ဝါးကြီးတစ်ဖက်ကဲ့သို့ပင် ဖြစ်သည်။
သို့သော် ဤလက်ဝါးကြီးတွင် အကြီးအသေး အနိမ့်အမြင့် မတူညီသော ကျောက်စွယ်ပေါင်း သုံးဆယ်ကျော် ရှိနေသည်။
နတ်ဘုရားလက်ဝါး၏ အကြမ်းဖျင်း ပုံသဏ္ဌာန်မှာ ပြည့်စုံနေပြီဖြစ်သည်။
အကယ်၍ နောက်ထပ် နှစ်ပေါင်းများစွာကြာမြင့်ပြီး ထိုနိမ့်သော ကျောက်စွယ်များ တဖြည်းဖြည်း စုပ်ယူခြင်း ခံရကာ နောက်ဆုံးတွင် ဆယ်ခုအောက်သာ ကျန်ရှိတော့သည့်အခါ ထိုသည်မှာ စစ်မှန်နတ်ဘုရားလက်ဝါးဖြစ်လာပေလိမ့်မည်။
လီချန် နတ်ဘုရားအသိစိတ်ဖြင့် ဤကျောက်သားထု၏အတွင်းပိုင်းကို အသေးစိတ် အာရုံခံကြည့်လိုက်ရာ အသက်ဓာတ် ရှိနေသကဲ့သို့ ကျောက်သားသက်သက် မဟုတ်ဘဲ၊ အသက်စွမ်းအား ပြည့်ဝသော အရည်တစ်မျိုးသည် ကျောက်သားထု အတွင်းပိုင်း၌ စီးဆင်းနေသည်ကိုပင် ခံစားမိလိုက်၏။
ဤသည်မှာ နတ်ဘုရားလက်ဝါးအသက်ဓာတ် စတင်ဖြစ်ပေါ်လာပြီး နတ်ဘုရားခန္ဓာကို ပျိုးထောင် မွေးဖွားသည့် အဆင့်သို့ ဝင်ရောက်နေပြီဖြစ်ကြောင်း ကိုယ်စားပြုနေ၏။
"ဒီနတ်ဘုရားလက်ဝါးက ငါ အနာဂတ်မှာ မပျက်သုဉ်းနိုင်သောရွှေနတ်ဘုရားဖြစ်လာဖို့အတွက် အကောင်းဆုံးသော အထောက်အကူ ဖြစ်လာနိုင်တယ်။"
လီချန်သည် အသက်ကို ပြင်းစွာ ရှူသွင်းလိုက်ပြီး၊ ချက်ချင်းပင် နတ်ဘုရားလက်ဝါးကို အချိန်ခေါင်းလောင်း ကမ္ဘာငယ်အတွင်းသို့ တိုက်ရိုက်ပို့ဆောင်လိုက်၏။
ဤနတ်ဘုရားလက်ဝါး စစ်မှန်စွာ ပုံသဏ္ဌာန် မဖြစ်ပေါ်သေးသော်လည်း အချိန်တစ်ခုသာလိုတော့သည်။
သူသည် နတ်ဘုရားဝိညာဉ်ချီကို အသုံးပြု၍ ပျိုးထောင်ပေးရုံဖြင့် ပုံသဏ္ဌာန် ဖြစ်ပေါ်မှုနှင့် ကြီးထွားမှုကို အရှိန်မြှင့်တင်ပေးနိုင်မည်ဖြစ်ပြီး အချိန်ကို လျှော့ချနိုင်ပေသည်။
နတ်ဘုရားလက်ဝါး လုံးဝ ပုံသဏ္ဌာန် ဖြစ်ပေါ်လာပြီး မိမိကိုယ်တိုင်နှင့် ပေါင်းစပ်လိုက်ကာ စစ်မှန်နတ်ဘုရားခန္ဓာအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားသည့်အခါ နောင်တွင် တာအိုနှင့်ပေါင်းစပ်ခြင်း၊ ဆက်လက်၍ မပျက်သုဉ်းနိုင်သောရွှေနတ်ဘုရားအဆင့်သို့ ထိုးဖောက်တက်လှမ်းခြင်းတို့သည် လက်ဖဝါးဖြန့်လိုက်သလို လွယ်ကူသွားပေလိမ့်မည်။
သူကဲ့သို့သော မြေနတ်ဘုရား၊ ထျန်းနတ်ဘုရား၊ ရွှမ်းနတ်ဘုရားတို့သည် အမှန်တွင် စစ်မှန်နတ်ဘုရားခန္ဓာဟု မသတ်မှတ်နိုင်ဘဲ နတ်ဘုရားဝိညာဉ်ခန္ဓာဟုသာ သတ်မှတ်နိုင်၏။
စစ်မှန်နတ်ဘုရားခန္ဓာသည် မည်သည့် ရောနှောနေသော ဝိညာဉ်ချီမျှ မရှိဘဲ သန့်စင်သော နတ်ဘုရားချီသာလျှင် ရှိရပေမည်။
သို့သော် ဤသည်မှာ ရွှေနတ်ဘုရားသာလျှင် လုပ်ဆောင်နိုင်သောအရာဖြစ်သည်။
ထို့ကြောင့် နတ်ဘုရားလက်ဝါးကို အကူအညီယူ၍၊ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းမှ ဝိညာဉ်ချီများကို မောင်းထုတ်ပြီး၊ စစ်မှန်နတ်ဘုရားခန္ဓာအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲကာ ရွှေနတ်ဘုရားဖြစ်လာရန်မှာ အလွန်လွယ်ကူသွားပေမည်။
ထို့အပြင် လီချန် ရှေးဟောင်းကျမ်းစာအုပ်အချို့မှ တွေ့မြင်ရသည်မှာ... မပျက်သုဉ်းနိုင်သောရွှေနတ်ဘုရားဖြစ်လာလိုပါက၊ မပျက်သုဉ်းနိုင်သောရွှေကို အသုံးပြုရမည် ဖြစ်သည်။ သို့သော် ဤသည်မှာ အကောင်းဆုံး ရွေးချယ်မှု မဟုတ်ပေ။
နောက်ထပ် ပိုမိုကောင်းမွန်သော နည်းလမ်းတစ်ခု ရှိသေး၏။
ထိုအရာမှာ နတ်ဘုရားလက်ဝါးကဲ့သို့သော နတ်ဘုရားခန္ဓာကို အသုံးပြုခြင်း ဖြစ်ပြီး ရွှေနတ်ဘုရားဖြစ်လာခြင်းမှာ ပိုမိုကောင်းမွန်၏။
သို့သော် နတ်ဘုရားလက်ဝါးကဲ့သို့သော နတ်ဘုရားခန္ဓာမှာ အလွန် ရှားပါးလွန်းလှပြီး မပျက်သုဉ်းနိုင်သောရွှေထက်ပင် ပိုမိုရှားပါးလှ၏။
အကယ်၍ မပျက်သုဉ်းနိုင်သောရွှေပေါ်ထွက်လာပါက ဘုံအလွှာအတွင်းရှိ နတ်ဘုရားဂိုဏ်း တိုက်ပွဲကြီးများကို ဖြစ်ပွားစေနိုင်၏။
နတ်ဘုရားလက်ဝါး ကဲ့သို့သော နတ်ဘုရားခန္ဓာ ပေါ်ထွက်လာခြင်းမှာမူ အထက်ဘုံအလွှာမှ ထို မပျက်သုဉ်းနိုင်သော နတ်ဘုရားဂိုဏ်းကြီးများပင် ဝင်ရောက် စွက်ဖက်လာနိုင်ဖွယ် ရှိပေသည်။
"ဒီလို သေးငယ်တဲ့ လျှို့ဝှက်နယ်မြေလေးတစ်ခုထဲမှာ နတ်ဘုရားလက်ဝါးကို မွေးဖွားပေးနိုင်လိမ့်မယ်လို့ မထင်ထားခဲ့ဘူး။ ကံကောင်းလို့ ပုံသဏ္ဌာန် မဖြစ်ပေါ်သေးတာ။ မဟုတ်ရင် လုံးဝ ဖုံးကွယ်ထားလို့ ရမှာ မဟုတ်ဘူး။ အခုတော့ ငါ့အတွက် အချောင်ဖြစ်သွားပြီ။"
လီချန်၏မျက်နှာပေါ်၌ ပြုံးယောင်တစ်ချက် ပေါ်ထွက်လာ၏။
နတ်ဘုရားလက်ဝါး ပုံသဏ္ဌာန် ဖြစ်ပေါ်လာသည်နှင့် ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီး လှုပ်ရှားမှုကို ဖြစ်ပေါ်စေမည်ဖြစ်ပြီး လျှို့ဝှက်နယ်မြေလေး လှုပ်ရှားရုံသာမက အပြင်ဘက်မှ ကျင့်ကြံခြင်းလောကတွင်လည်း ထူးခြားသောနိမိတ်များရှိလာပေမည်။
ယခု သူ နတ်ဘုရားလက်ဝါးကို အချိန်ခေါင်းလောင်း ကမ္ဘာငယ်အတွင်းသို့ သိမ်းဆည်းလိုက်ပြီး ပုံသဏ္ဌာန် ဖြစ်ပေါ်မှုကို အရှိန်မြှင့်တင်ပေးနိုင်သည်။ နောင်တွင် ပုံသဏ္ဌာန် ဖြစ်ပေါ်လာသည့်တိုင် နတ်ဘုရားကိရိယာ အချိန်ခေါင်းလောင်း၏ စွမ်းအားကို အကူအညီယူ၍ နတ်ဘုရားလက်ဝါး ပုံသဏ္ဌာန် ဖြစ်ပေါ်ရာတွင် ထွက်ပေါ်လာသော ထူးခြားသည့် နိမိတ်များကို ပိတ်ဆို့ထားနိုင်ပေသည်။
သူသည် နတ်ဘုရားကိရိယာ အချိန်ခေါင်းလောင်းအပေါ် အလွန်ယုံကြည်မှုရှိသည်။
ဤသည်မှာ နတ်ဘုရားကိရိယာ ဖြစ်ပေသည်။
တာအိုအဆင့်ကိရိယာ... သည်ပင်လျှင် ကျင့်ကြံခြင်းလောက၏ အမြင့်ဆုံးသော ရတနာများ ဖြစ်နေပြီဖြစ်သည်။
ကြားသိရသည်မှာ ယွီဟွာနတ်ဘုရားဂိုဏ်းကဲ့သို့သော အင်အားကြီးမားသည့် နတ်ဘုရားဂိုဏ်းများမှသာလျှင် တာအိုအဆင့်ကိရိယာ ရှိကြပြီး ဂိုဏ်းစောင့်ရတနာအမျိုးအစားများဖြစ်ကြကာ အရေအတွက်မှာလည်း အလွန်နည်းပါးပြီး၊ တစ်ခု သို့မဟုတ် နှစ်ခုခန့်သာ ရှိနိုင်လောက်သည်ဟု ဆို၏။
ထို့ကြောင့် သူ၏ အချိန်ခေါင်းလောင်း နတ်ဘုရားကိရိယာအနေဖြင့် နတ်ဘုရားလက်ဝါး ပုံသဏ္ဌာန် ဖြစ်ပေါ်ရာတွင် ထွက်ပေါ်လာသော ထူးခြားသည့် နိမိတ်များကို ဖုံးကွယ်ထားရန်မှာ ပြဿနာ ရှိမည် မဟုတ်ပေ။
ထို့ထက်... နတ်ဘုရားလက်ဝါး စစ်မှန်စွာ ပုံသဏ္ဌာန် ဖြစ်ပေါ်လာရန် သေချာပေါက် အချိန်အကြာကြီး လိုအပ်ဦးမည်။
ထိုအချိန်သို့ ရောက်ရှိသည့်အခါ၊ သူသည် ရွှမ်းနတ်ဘုရား ကျင့်ကြံသူကြီး ဖြစ်နေလောက်ပြီဖြစ်ပြီး လင့်တုန်းမျိုးစေ့သည် အပြီးတိုင် အညှောင့်ပေါက် ကြီးထွားကာ ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီး၌ အမြစ်တွယ်ပြီး၊ တာအိုနှင့်ပေါင်းစပ်ခြင်းနယ်ပယ်ကို ဉာဏ်အလင်းပွင့်နေလောက်ပြီ ဖြစ်သည်။
သူ အချိန်ခေါင်းလောင်း ကမ္ဘာငယ်အတွင်း၌ ပုန်းအောင်းပြီး၊ နတ်ဘုရားလက်ဝါး ပုံသဏ္ဌာန် ဖြစ်ပေါ်လာသည်ကို တိတ်ဆိတ်စွာ စောင့်ဆိုင်းနေလိုက်ရုံဖြင့် သူသည် အပြီးတိုင် ကိုယ်တိုင်နှင့်ပေါင်းစပ်နိုင်မည်ဖြစ်ပြီး မပျက်သုဉ်းနိုင်သောရွှေနတ်ဘုရားအဖြစ်သို့ ရောက်ရှိနိုင်ပေမည်။
ဘယ်သူကများ ငါ့ကို ဘာလုပ်နိုင်ဦးမှာလဲ။
***