သွေးကန်အတွင်း ကျင့်ကြံခြင်း

~"ရှေးဟောင်း စွမ်းအား..."

ပေတိုယန်နှင့် ကျန်လူများ၏ မျက်နှာများတွင် အံ့ဩတုန်လှုပ်မှုများ အထင်းသား ပေါ်နေသည်။

"ဟုတ်တယ်... ရှေးဟောင်း စွမ်းအားပဲ လုံးဝ မမှားနိုင်ဘူး"

ဖုန်းဝူချန်က ယုံကြည်မှုအပြည့်ဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ သူ၏ မျက်နှာတွင်လည်း စိတ်လှုပ်ရှားမှုကြောင့် သွေးရောင်လွှမ်းနေ၏။

ဖုန်းဝူချန်သည် ရွှယ်ဖုန်းကို တစ်ချက်လှမ်းကြည့်ကာ ပြုံးလိုက်ပြီး "ရွှယ်ဖုန်း... မင်းပြောတာ မှန်မယ့်ပုံပဲ။ ငါတို့ နောက်တစ်ဆင့် ထပ်တက်နိုင်တော့မယ်..."

"ဒီလောက် ကြီးမားပြီး ကြမ်းတမ်းတဲ့ ရှေးဟောင်း စွမ်းအားတွေကိုသာ အကုန်စုပ်ယူနိုင်ရင်... ထျန်းယွမ်ဘုံ ပဉ္စမအလွှာကို ရောက်ဖို့က ဘာမှ မခက်တော့ဘူး"

လိန်မူချန်သည် ဝမ်းသာအားရ အော်ဟစ်လိုက်သည်။

"ဒီစွမ်းအားတွေက အရမ်းကြမ်းတမ်းပြီး ကြီးမားတယ်... ဆဌမအလွှာကိုတောင် အသာလေး ရောက်သွားနိုင်တယ်..."

နန်းကုန်းကျန့်က ဖြည့်စွက်ပြောလိုက်သည်။

"သွေးကန်ကြီးဆီ သွားကြစို့... ဟားဟား"

ဖုန်းဝူချန်သည် ပျော်ရွှင်စွာ ရယ်မောလိုက်ရင်း အရှိန်မြှင့်ကာ ရှေ့သို့ တိုးဝင်သွားလေသည်။

"ဟင်... ဒါဆို စွမ်းအားကြီးတဲ့ သားရဲတွေကရော... ဘယ်ရောက်သွားကြတာလဲ"

လန်ယွဲ့ မျက်နှာလေးတွင် နားမလည်နိုင်မှုများ ပြည့်နှက်နေသည်။ သူမသည် သားရဲတစ်ကောင်၏ အရှိန်အဝါကိုမှ အာရုံမခံမိချေ။

အမှန်တော့ ဖုန်းဝူချန် ခြေချလိုက်သည်နှင့် တပြိုင်နက် ဝိညာဉ်ပြတ် တောင်ကြားရှိ သားရဲအပေါင်းသည် ကြောက်လန့်တကြားဖြင့် အတွင်းပိုင်းသို့ ထွက်ပြေးပုန်းအောင်းနေကြခြင်း ဖြစ်သည်။

လန်ယွဲ့သည် ရေနတ်သူငယ် တစ်ပါး ဖြစ်သော်လည်း၊ သူမသည်လည်း ဖုန်းဝူချန်တွင် နဂါးသွး အမွေခံကြောင်းကို မသိရှိခဲ့ပေ။

နတ်သူငယ်နှင့် သားရဲတို့မှာ ကွာခြားသည်။ နတ်သူငယ်သည် သားရဲမျိုးနွယ် မဟုတ်သဖြင့် နဂါးသွေး၏ ဖိနှိပ်ခြင်းကို မခံရသလို၊ နဂါးသွေး ရှိကြောင်းကိုလည်း အာရုံမခံနိုင်ကြပေ။

ဤထူးဆန်းသော အဖြစ်အပျက်ကြောင့် လန်ယွဲ့ခမျာ မယုံနိုင်အောင် ဖြစ်နေရသည်။ ဝိညာဉ်ပြတ် တောင်ကြားရှိ သားရဲများသည် အလွန်အမင်း ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှသည် မဟုတ်ပါလော။ သို့သော် ဖုန်းဝူချန်နှင့် တွေ့ပြီးကတည်းက ထိုသားရဲများ ပျောက်ချင်းမလှ ပျောက်ကွယ်သွားကြလေသည်။

သားရဲဟိန်းသံ တစ်ချက်မျှပင် မကြားရတော့။

လန်ယွဲ့သည် ဤမျှ ထူးဆန်းသော အဖြစ်အပျက်မျိုး တစ်ခါမှ မကြုံဖူးခဲ့ပေ။

'သူ့ဆီမှာ သားရဲတွေကို မောင်းထုတ်နိုင်တဲ့ ဆေးမှုန့် ပါလာတာများလား...'

လန်ယွဲ့ စိတ်ထဲတွင် တိတ်တဆိတ် တွေးတောနေမိသည်။

သူမကိုယ်တိုင်ပင် ထိုအတွေးကို မယုံကြည်သော်လည်း၊ ထို့ထက် ပိုကောင်းသော အဖြေကို စဉ်းစားမရနိုင်ချေ။

သွေးကန်နှင့် နီးကပ်လာလေလေ၊ ရှေးဟောင်း စွမ်းအား၏ ပြင်းထန်မှုက ပိုမို သိသာလာလေလေ ဖြစ်သည်။ ဖုန်းဝူချန်နှင့် အဖွဲ့သားများသည်လည်း ပို၍ စိတ်လှုပ်ရှားလာကြသည်။

ဖုန်းဝူချန်တို့အဖွဲ့ သွေးကန်သို့ ရောက်ရှိသောအခါ... ကန်ထဲရှိ သွေးများသည် ရေနွေးအိုး တည်ထားသကဲ့သို့ ပွက်ပွက်ဆူနေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ ကန်ထဲမှ ထွက်ပေါ်နေသော စွမ်းအင်လှိုင်းများသည် ကြည့်ရုံဖြင့်ပင် ကြောက်လန့်ဖွယ်ရာ ကောင်းလှ၏။

သွေးကန်သည် သိပ်မကြီးလှ‌ပေ။ စတုရန်းမီတာ ဆယ်ဂဏန်းခန့်သာ ရှိသည်။ တောင်ကြား အတွင်းပိုင်းရှိ ချိုင့်ဝှမ်းတစ်ခုတွင် တည်ရှိနေခြင်း ဖြစ်သည်။ အကယ်၍သာ ဤမျှ ပြင်းထန်သော စွမ်းအင်များ ထွက်ပေါ်မနေပါက ရှာဖွေတွေ့ရှိရန် လွယ်ကူမည် မဟုတ်ပေ။ ကန်၏ ပတ်လည်တွင် ထူးဆန်းသော ကျောက်တုံးကြီးများ ကာရံထားသဖြင့် အပြင်မှကြည့်လျှင် မမြင်နိုင်ချေ။

သွေးကန်နှင့် မနီးမဝေးတွင် သားရဲကြီးများ၏ ခြေရာကြီးများကို တွေ့နေရ၏။ ပုံမှန်ဆိုလျှင် စွမ်းအားကြီး သားရဲများသည် ဤသွေးကန် အနီးတွင် လာရောက် ကျင့်ကြံလေ့ရှိကြောင်း သက်သေပြနေ၏။

"ဒါ သွေးကန်ကြီးလား... ရွံစရာကြီး"

မြောင်ချင်းချင်းသည် တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ရုံဖြင့် မျက်လုံးကို အမြန် လက်ဝါးဖြင့် အုပ်လိုက်လေသည်။

"တကယ်ကြီး ကြောက်စရာ ကောင်းတယ်..."

ချီဟွမ်သည်လည်း တံတွေးတစ်ချက် မျိုချလိုက်ရင်း မှတ်ချက်ချလိုက်သည်။

ထိုအခါ၊ ဖုန်းဝူချန်က ပြုံးပြီး နှစ်သိမ့်လိုက်သည်။

"ဒါ သွေးအစစ် မဟုတ်ပါဘူး... စိတ်မပူပါနဲ့”

"သွေးကန်ထဲက ကြမ်းတမ်းတဲ့ စွမ်းအင်တွေ အဆက်မပြတ် ထွက်ပေါ်နေတယ်... ဒီစွမ်းအင်တွေက ဘယ်က ရောက်လာတာလဲ။ သွေးကန်အောက်ခြေမှာ ရတနာ တစ်ခုခု ရှိနေတာများလား..."

နန်းကုန်းကျန့် တွေးတောနေမိသည်။

"အရှင်သခင်... သတိထားပါ။ သွေးကန်ဘေးက အပင်တွေက အဆိပ်ပြင်းတယ်။ ကောင်းကင်ဘုံ လူသား အဆင့်တောင် ခံနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး..."

လန်ယွဲ့က အလျင်အမြန် သတိပေးလိုက်သည်။

ဖုန်းဝူချန် ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ အပြာရောင် မီးတောက်တစ်ခု ပြေးထွက်သွားပြီး အဆိပ်ပင်များကို လောင်ကျွမ်းပစ်လိုက်လေသည်။

"သွေးကန်ရဲ့ စွမ်းအားက အရမ်းကြမ်းတမ်းတယ်။ မင်းတို့ရဲ့ ကျင့်ကြံခြင်း အဆင့်နဲ့ဆို ခံနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး။ လောလောဆယ် ကန်ဘေးမှာပဲ ထိုင်ပြီး ကျင့်ကြံကြ... ကန်ထဲ မဆင်းနဲ့ဦး"

ဖုန်းဝူချန်က သတိပေးလိုက်သည်။

"ဟီးဟီး... ထျန်းယွမ်ဘုံ ပဉ္စမအလွှာကို ရောက်တော့မယ်ကွ"

လိန်မူချန်သည် ဝမ်းသာအားရဖြင့် ကန်ဘေးတွင် ပထမဆုံး ဝင်ထိုင်လိုက်ပြီး ကျင့်ကြံခြင်း စတင်လိုက်သည်။

" ‘မြေကမ္ဘာ နှလုံးသား မြင့်မြတ်သော ကြာပန်း’နဲ့သာ တွဲလိုက်ရင်... တစ်လအတွင်း ပဉ္စမ အလွှာကို ရောက်ဖို့က သေချာသလောက်ပဲ"

ဟော့မင်သည်လည်း ပျော်ရွှင်စွာဖြင့် နေရာယူလိုက်သည်။ ကျန်လူများလည်း အသီးသီး နေရာယူကာ ကျင့်ကြံခြင်း စတင်ကြလေ၏။

ပေတိုယန်နှင့် နန်းကုန်းကျန့်တို့လည်း ထို့အတူပင်။ ဤကဲ့သို့ ရှားပါးသော အခွင့်အရေးကို လက်လွှတ်ခံ၍ မဖြစ်ချေ။

"အစ်ကိုလျိုသာ ရှိနေရင်... သူ အရမ်း ပျော်မှာပဲ..."

မြောင်ချင်းချင်းသည် သက်ပြင်းချလိုက်ရင်း ညည်းညူလိုက်မိသည်။ သူမ၏ လှပသော မျက်နှာလေးပေါ်တွင် ဝမ်းနည်းရိပ်များ ယှက်သန်းသွား၏။ လျိုချင်းယန်၏ ပုံရိပ်က သူမ၏ စိတ်ထဲတွင် ပေါ်လာသည်။

"ချင်းချင်း... ကျင့်ကြံခြင်းကိုပဲ အာရုံစိုက်ပါ..."

ဖုန်းဝူချန်သည် သူမ၏ ဝမ်းနည်းမှုကို သတိထားမိသဖြင့် နူးညံ့စွာ ပြောလိုက်သည်။

မြောင်ချင်းချင်း ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး ကျင့်ကြံရန် ပြင်ဆင်လိုက်သည်။

ဖုန်းဝူချန်သည် သွေးကန်အစွန်းသို့ လျှောက်သွားပြီး ဆောင့်ကြောင့်ထိုင်ကာ ကန်ရေကို လက်ဖြင့် တို့ကြည့်လိုက်သည်။

"ဒီလောက် ကြမ်းတမ်းတဲ့ ရှေးဟောင်း စွမ်းအားတွေက... ခန္ဓာကိုယ်ကို သန့်စင်ပြီး ပိုသန်မာအောင် လုပ်ပေးနိုင်တယ်..."

ဖုန်းဝူချန် တစ်ကိုယ်တည်း ရေရွတ်လိုက်မိသည်။

သို့သော် သွေးကန်၏ စွမ်းအင်သည် ကြမ်းတမ်းလွန်းလှသည်။ ချီဟွမ်နှင့် ကျန်လူများ မဆိုထားနှင့်၊ နန်းကုန်းကျန့်ပင် ခံနိုင်ရည်ရှိမည် မဟုတ်။

'ကောင်းကင်ဘုံ လူသား' အဆင့်သို့ ရောက်ခါစ ဖြစ်သော ပေတိုယန်လောက်သာ အနည်းငယ် ခံနိုင်ရည် ရှိကောင်း ရှိပေမည်။

ခဏကြာ စဉ်းစားပြီးနောက် ဖုန်းဝူချန်၏ မျက်လုံးများ အရောင်လက်သွားသည်။ အကြံတစ်ခု ရသွားပုံပင်။ သူသည် လန်ယွဲ့ကို လှမ်းကြည့်လိုက်ပြီး မေးလိုက်သည်။

"မင်းက ရေနတ်သူငယ် မလား..."

"ဟုတ်ပါတယ်..." လန်ယွဲ့ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

"ကောင်းပြီ မင်း ရေတွေကို စုစည်းပြီး သွေးကန်ထဲ ထည့်လိုက်။ အဲ့ဒါဆိုရင် ကြမ်းတမ်းတဲ့ စွမ်းအင်တွေက ရေရောသွားပြီး လျော့နည်းသွားလိမ့်မယ်။ အဲ့ဒီကျမှ သူတို့ ကန်ထဲ ဆင်းပြီး ကျင့်ကြံလို့ ရမယ်။ ကြမ်းတမ်းတဲ့ စွမ်းအားက သူတို့ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ကိုပါ သန့်စင်ပေးနိုင်လိမ့်မယ်..."

"ခန္ဓာကိုယ်ကို သန့်စင်ပေးတယ် ဟုတ်လား... ဂိုဏ်းချုပ်... ဒါ တကယ့် အကြံကောင်းပဲ"

ချီဟွမ် ဝမ်းသာအားရ အော်ဟစ်လိုက်သည်။

"ကျင့်ကြံရင်း ခန္ဓာကိုယ်ကိုပါ သန့်စင်ပေးနိုင်တာက ကျောက်ခဲတစ်လုံးတည်းနဲ့ ငှက်နှစ်ကောင် ပစ်လိုက်တာနဲ့ အတူတူပဲ"

နန်းကုန်းကျန့်လည်း သဘောတူစွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

လန်ယွဲ့သည် အမိန့်အတိုင်း ရေအများအပြားကို စုစည်းပြီး သွေးကန်ထဲသို့ လောင်းထည့်လိုက်ရာ ကန်ရေမျက်နှာပြင် မြင့်တက်လာသည်။ ရေအများအပြား ရောစပ်သွားပြီးနောက် ကြမ်းတမ်းသော ရှေးဟောင်း စွမ်းအားများသည် သိသိသာသာ လျော့နည်းသွားလေ၏။

စွမ်းအားများ အသင့်အတင့် လျော့နည်းသွားသည်နှင့် ချီဟွမ်နှင့် ကျန်လူများသည် စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် ကန်ထဲသို့ ဆင်းကာ ကျင့်ကြံကြတော့သည်။

စွမ်းအား လျော့နည်းသွားသည် ဆိုသော်လည်း၊ ကန်ထဲသို့ ရောက်သည်နှင့် သူတို့၏ အသားအရေများ ဆုတ်ဖြဲခံရသကဲ့သို့ ပြင်းထန်သော နာကျင်မှုကို ခံစားလိုက်ရသည်။ မျက်နှာများပင် ရှုံ့မဲ့ကုန်ကြ၏။

သို့သော် နာကျင်မှုနှင့်အတူ သူတို့၏ ကျင့်ကြံခြင်းသည်လည်း အံ့မခန်း မြန်နှုန်းဖြင့် တိုးတက်လာနေသည်ကို သတိထားမိလိုက်ရာ၊ စိတ်ထဲတွင် ကျေနပ်ပီတိ ဖြစ်သွားကြသည်။

ဒါကို နာကျင်မှုနှင့် ယှဉ်တွဲနေသော ပျော်ရွှင်မှုဟု ခေါ်သည် ထင်ပါရဲ့။

ဖုန်းဝူချန်၊ ပေတိုယန်နှင့် နန်းကုန်းကျန့်တို့ကမူ မျက်နှာတစ်ချက် မပျက်ဘဲ ကြမ်းတမ်းသော ရှေးဟောင်း စွမ်းအားများကို အေးဆေးစွာ စုပ်ယူနေကြလေသည်။

...

ထိုအချိန်တွင်... ဝိညာဉ်ပြတ် တောင်ကြား အတွင်း၌...

ကောင်းကင်ဝံပုလွေနှင့် ကောင်းကင်ကျားတို့သည် သူတို့၏ သားကောင်ကို ဇွဲမလျှော့ဘဲ ဆက်လက် လိုက်ရှာနေကြရာ ယခုအခါ တောင်ကြား၏ အတွင်းပိုင်းသို့ ရောက်ရှိနေကြပြီ ဖြစ်သည်။

လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်သူများ ဖြစ်သည့်အားလျော်စွာ ခြေရာခံခြင်းနှင့် သတ်ဖြတ်ခြင်းသည် သူတို့၏ ကျွမ်းကျင်မှုပင်။

ဝိညာဉ်ပြတ် တောင်ကြားသည် ကျယ်ပြောလှသော်လည်း၊ သူတို့ညီအစ်ကိုတွင် ဖုန်းဝူချန်ကို ရှာဖွေရန် အခြားနည်းလမ်းများ ရှိနေသည်။

တစ်လကျော်ကြာ ကြိုးစားပြီးနောက်... သူတို့သည် အန္တရာယ်များစွာကို ကျော်ဖြတ်ကာ ဖုန်းဝူချန်တို့နောက်သို့ တကောက်ကောက် လိုက်ပါလာနိုင်ခဲ့သည်။

အဆိပ်ပြင်းများနှင့် အခြား အန္တရာယ်ရှိသော သတ္တဝါများကို ရှောင်ရှားပြီး ဤမျှ နက်ရှိုင်းသော နေရာထိ ရောက်လာနိုင်ခြင်းက သူတို့ ကံကောင်းသည်ဟု ဆိုရမည်။

သေချာတာပေါ့... သူတို့လည်း သားရဲတစ်ကောင်မှ မတွေ့ရခြင်းကို အတော်လေး အံ့ဩနေကြသည်။

သူတို့၏ ထက်မြက်သော အာရုံခံနိုင်စွမ်းကြောင့်... နောက်ဆုံးတွင် ဖုန်းဝူချန်တို့ ရှိနေသော နေရာအတိအကျကို ရှာဖွေတွေ့ရှိသွားကြလေပြီ။

"အစ်ကို... တွေ့ပြီ သူတို့ တကယ်ပဲ အသက်ရှင်နေကြသေးတယ်"

ကောင်းကင်ကျားက ရက်စက်သော လေသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ သူ့မျက်လုံးများတွင် သတ်ဖြတ်လိုစိတ်များ လက်ခနဲ ဖြစ်သွား၏။

ကောင်းကင်ဝံပုလွေက "ဒီစွမ်းအားက အရမ်းကြမ်းတမ်းလွန်းတယ်... သူတို့ ကျင့်ကြံနေကြတာပဲ။ လောလောဆယ် သူတို့ကို မနှောင့်ယှက်နဲ့ဦး..."ဟု အသံလွှင့် စနစ်ဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"သူတို့ကို သတ်ပြီးရင်... ဒီစွမ်းအားတွေ အကုန်လုံး ငါတို့အပိုင် ဖြစ်ပြီလေ”

ကောင်းကင်ကျားက ပြန်ပြောလိုက်သည်။ သူသည် အခုချက်ချင်း ဝင်တိုက်ပြီး ညီဖြစ်သူအတွက် လက်စားချေချင်နေတော့၏။

သို့သော် ကောင်းကင်ဝံပုလွေ၏ မျက်နှာထားက လေးနက်နေသည်။ သူသည် လန်ယွဲ့ကို မြင်လိုက်ရသလို၊ ပေတိုယန်တစ်ယောက် 'ကောင်းကင်ဘုံ လူသား' ပထမအလွှာသို့ ရောက်ရှိနေသည်ကိုလည်း သတိထားမိလိုက်၏။

ဖုန်းဝူချန်၏ ကြောက်မက်ဖွယ် စွမ်းအားနှင့်သာ ပေါင်းစပ်လိုက်လျှင်... သူတို့ ဝင်တိုက်ပါက သေမည့်သူမှာ သူတို့ညီအစ်ကို ဖြစ်သွားနိုင်သည်။