စည်းမျဉ်းများကို ရူးသွပ်စွာ ချိုးဖျက်ခြင်း
Vol. 12 Ch. 115
ကောင်းကင်နှင့် မြေပြင်တို့သည် ပြောင်းပြန်လှန်လိုက်သကဲ့သို့ ဖြစ်သွားသည်။
ဟင်းလင်းပြင်တစ်ခုလုံးတွင် ဤဓားတစ်လက်တည်းသာ ကျန်ရှိတော့သကဲ့သို့ပင်။
၎င်းသည် ခန့်ညားထည်ဝါသော စွမ်းအားများဖြင့် ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး ကောင်းကင်ယံကြီးတစ်ခုလုံး တုန်ခါသွားလေသည်။
ရှန်းချန်ကောသည် လက်နှစ်ဖက်ကို နောက်ပစ်လျက် မတ်တပ်ရပ်နေသည်။
သူ၏ကျောဘက်ရှိ သတ်ဖြတ်ခြင်းဓားသည် ရုတ်တရက် အလျားလိုက် ထွက်ပေါ်လာပြီး ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါလျက် မြည်ဟည်းနေတော့သည်။
သူ၏သတ်ဖြတ်ခြင်းဆန္ဒများမှာလည်း အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ပွင့်ထွက်လာသည်။
"သတ်ဖြတ်ခြင်း ဓားနည်းစနစ် - မဟာကပ်ဘေး"
ဝုန်း
၎င်းသည် ယခင်ကအတိုင်း 'မဟာကပ်ဘေး' ဓားချက်ပင် ဖြစ်သည်။
ဤအခိုက်အတန့်တွင် သူ၏ ဓားသည် ဓားအိမ်မှ ကျွတ်ထွက်လာသည်။
ကောင်းကင်ယံကြီးတစ်ခုလုံးကို ဖျက်ဆီးပစ်တော့မည့် ဘေးဒုက္ခကြီးတစ်ခု ကျရောက်လာသကဲ့သို့ ကောင်းကင်တစ်ခုလုံး မှောင်အတိ ကျသွားသည်။
ဓားအလင်းတန်းမှာ လျှပ်စီးများကဲ့သို့ လက်ကနဲ ဖြစ်သွားပြီး လေပြင်းများမှာလည်း တဟုန်းဟုန်း ဟိန်းဟောက်နေတော့သည်။
"ဘယ်လောက်ထိတောင် ကြောက်စရာကောင်းတဲ့ ဓားချက်လဲ..."
"ဒီဓားချက်က... သူထက် ကျင့်ကြံမှုအဆင့် မြင့်တဲ့သူတွေ ဓားသုံးတာကို ငါ အများကြီး မြင်ဖူးတယ်၊ ဒါပေမဲ့ သူ့ရဲ့ ဓားနဲ့ ယှဉ်လိုက်ရင် အဲ့ဒီလူတွေရဲ့ ဓားက အနှစ်သာရ အများကြီး လိုနေသေးတယ်။ သူ့ရဲ့ ဓားထိန်းချုပ်မှု နည်းစနစ်က နတ်ဘုရားနယ်ပယ်ကို ရောက်နေပြီ။ ဒီအခြေအနေမျိုးမှာ သူက ဓားလမ်းစဉ်မှာ ပြိုင်ဘက်ကင်းပဲ။ ဓားနတ်ဘုရားစိတ်ဆန္ဒ ဆိုတာ ဓားလမ်းစဉ်ရဲ့ အဆုံးသတ်မှာ ရှိတဲ့ စိတ်ဆန္ဒပဲ"
လူအများအပြား၏မျက်နှာထားများ သိသိသာသာ ပြောင်းလဲသွားသည်။
ဓားသမားအချို့ဆိုလျှင် တုန်ရင်နေကြပြီး သူတို့၏ လက်များမှာ ဓားအိမ်ပေါ်သို့ အလိုအလျောက် ရောက်သွားကြသည်။
သို့သော် သူတို့၏ လက်များမှာ တုန်ယင်နေပြီး ဓားကို ထုတ်ကြည့်ချင်သော်လည်း ဤအခိုက်အတန့်တွင် သူတို့ ဓားမထုတ်ရဲကြချေ။
ဓားနတ်ဘုရား၏စိတ်ဆန္ဒရှေ့မှောက်တွင် ဓားပေါင်းသောင်းခြောက်ထောင်သည် အိမ်မှ မထွက်ဝံ့ကြပေ။
ဝုန်း
လွန်ခဲ့သော ရက်အနည်းငယ်က ရှန်ချန်ကောသည် သမိုင်းတစ်လျှောက် အဆင့် ၁၀ ရှိသော ရှေးဟောင်းနတ်ဘုရား၏ဓားအလင်းပုံရိပ်ကို တစ်ချက်တည်းနှင့် ဖျက်ဆီးပစ်သည်ကို သူတို့ မြင်ခဲ့ရသည်။
သို့သော် ထိုနေ့က ရှန်ချန်ကော၏ ဓားအလင်းသည် ကြောက်စရာကောင်းသော်လည်း အဆင့် ၁၀ နှင့် အဆင့်တူသကဲ့သို့ ရှိနေပြီး အချိန်အတော်ကြာ အားပြိုင်ပြီးမှသာ အနိုင်ရခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။
သို့သော် ယနေ့တွင်မူ ရှန်ချန်ကောသည် သမိုင်းတစ်လျှောက် အဆင့် ၅ ရှိသော ဓားအလင်းကို ဆန့်ကျင်လျက် 'မဟာကပ်ဘေး' ဓားချက်ကို ထပ်မံ ထုတ်ဖော်လိုက်သည်။
ဤတစ်ကြိမ်တွင်မူ တောင်ကြီးတစ်လုံး ပြိုကျလာသကဲ့သို့ပင်။
၎င်းသည် မြက်ခြောက်များနှင့် သစ်ဆွေးများကို ဖိခြေပစ်သကဲ့သို့ အရာအားလုံးကို အလွယ်တကူပင် ချေမှုန်းပစ်လိုက်လေသည်။
ဓားအလင်းတန်းသည် ကောင်းကင်ယံကို ဟိန်းဟောက်သံနှင့်အတူ ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်သည်။
၎င်းသည် သမိုင်းတစ်လျှောက် အဆင့် ၅ ရှိသော ဓားအလင်းပင် ဖြစ်သော်လည်း။
မြက်ခြောက်ကိုနင်းခြေသကဲ့သို့ အလွန်လွယ်ကူနေခဲ့၏။
ဤအရာမှာ အလွန်ပင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလွန်းလှသည်။
သမိုင်းတစ်လျှောက် အဆင့် ၅ ကို... စက္ကန့်ပိုင်းအတွင်း သတ်ပစ်လိုက်ပြီ။
ဤအခိုက်အတန့်တွင် ထိုပုံရိပ်သည် အနက်ရောင် နတ်ဘုရားကျောက်တိုင်ပေါ်တွင် လက်နှစ်ဖက်ကို နောက်ပစ်လျက် ခန့်ညားစွာ ရပ်နေသည်။
သူ၏ ကိုယ်ဟန်အနေအထားမှာ ဓားလမ်းစဉ်၏ ရှေ့ဆောင်လမ်းပြတစ်ဦးကဲ့သို့ပင်။
သူ၏ မျက်ဝန်းများမှာ လျှပ်စီးများဖြင့် ပြည့်နှက်နေပြီး သူကိုယ်တိုင်ပင် ကောင်းကင်သို့ ထိုးဖောက်သွားသည့် ကြောက်မက်ဖွယ် ဓားအလင်းတန်းကြီးအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသကဲ့သို့ပင်။
သူ၏အနက်ရောင် ဆံနွယ်များသည်လည်း လေထဲတွင် လွတ်လပ်စွာ လွင့်ပျံနေပြီး သူ၏စည်းစနစ်ကျသော အသွင်အပြင်ကြားတွင် လွတ်လပ်ပေါ့ပါးမှု အရိပ်အယောင်များလည်း ရှိနေသည်။
သမိုင်းတစ်လျှောက် အဆင့် ၅ ကို သူ အလွယ်တကူ အနိုင်ယူနိုင်ခဲ့ပြီ။
"ဒါက..."
ရှန်ချန်ကောသည် သက်ပြင်းအရှည်ကြီး တစ်ချက် ချလိုက်သည်။
ကြီးမားသော အချက်အလက်များစွာသည် သူ၏ စိတ်ထဲသို့ ရုတ်တရက် စီးဝင်လာသည်။
သို့သော် ရှန်ချန်ကောက ထိုအချက်အလက်များကို ဖတ်ကြည့်သောအခါ ၎င်းစွမ်းအင်များသည် အလွန် ဖရိုဖရဲ ဖြစ်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။
၎င်းသည် တောင်တစ်လုံးမှ မြေကြီးများ သို့မဟုတ် အိမ်တစ်လုံးမှ အပျက်အစီးများကဲ့သို့ ခံစားချက်ကို ပေးစွမ်းနေသည်။
ပုံဖော်မရသေးတာလား။
ဘာလို့ ဒီတစ်ခါ ဆုလာဘ်က ဒီလောက် ထူးဆန်းနေရတာလဲ။
ထိုအချိန်တွင်...
ကောင်းကင်သည် တဖြည်းဖြည်း ပြန်လည် တည်ငြိမ်သွားသော်လည်း ရှန်ချန်ကောမှာ ရပ်တန့်မည့် အရိပ်အယောင် မရှိပေ။
ဒီနေ့က လွတ်လပ်တဲ့နေ့ပဲ။
ဒါကြောင့် သူသည် မိမိကိုယ်ကို အစွမ်းကုန် လွှတ်ပေးထားရမည်။
ဝေါ
သူ၏ပုံရိပ်သည် နေရာမှ ချက်ချင်း ပျောက်ကွယ်သွားသည်!
လေနှင့်အတူ လွင့်မျောသွားသကဲ့သို့ပင်။
"ကောင်းကင်ဖြိုဖွဲခြင်း ခြေလှမ်း"
သူ၏ခြေလှမ်းများကြောင့် ဟင်းလင်းပြင်ကြီး အက်ကွဲသွားပြီး အက်ကြောင်းများအတွင်းမှ အလင်းတန်းများ ဆက်တိုက် ထွက်ပေါ်လာသည်။
၎င်းသည် အလွန် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းပြီး လူများကို ကြက်သီးထစေသည်။
ဤအရာမှာ မည်သို့သော လှုပ်ရှားမှု ကျင့်စဉ်မျိုးဖြစ်သနည်း။
"ဒါက... ကပ်ဘေးအဆင့် လှုပ်ရှားမှု နည်းစနစ်ပဲ သေချာပေါက် ကပ်ဘေးအဆင့်ပဲ"
"မဟုတ်သေးဘူး၊ သူ့ရဲ့ ကပ်ဘေးအဆင့် လှုပ်ရှားမှုနည်းစနစ်အပေါ် နားလည်မှုက အဲ့လောက် မနက်နဲသေးဘူး"
"ဒါပေမဲ့ တကယ်လို့ မနက်နဲဘူးဆိုရင် ဘာလို့ ဒီလောက်တောင် ကြောက်စရာကောင်းနေရတာလဲ။"
"သူက အရင်ကတည်းက အဆင့်မြင့် လှုပ်ရှားမှုပညာရပ်တွေအပေါ် နားလည်မှု အခြေခံ ရှိထားတာ။ သူက လှုပ်ရှားမှုပညာရပ်ရဲ့ 'အထွတ်အထိပ်နယ်ပယ် ထဲကို ရောက်နေပြီလို့ ငါ မှတ်မိတယ်။ အခု အဲ့ဒီအခြေခံနဲ့ ကပ်ဘေးအဆင့် ပညာရပ်ကို ထုတ်ဖော်လိုက်တဲ့အခါ ကြောက်စရာကောင်းတဲ့ အကျိုးသက်ရောက်မှုကို ရစေတာပဲ"
ရှိနေသူ အားလုံး အာမေဋိတ်သံများဖြင့် အံ့သြကုန်ကြသည်။
ရှန်ချန်ကောသည် ဤကဲ့သို့ ကြောက်စရာကောင်းသော အရှိန်နှင့် လှုပ်ရှားမှုကို သုံးနေရခြင်း၏ ရည်ရွယ်ချက်က ဘာလဲ။
ဒါမှမဟုတ်...
သူက လှုပ်ရှားမှုပညာရပ်ရဲ့ လျှို့ဝှက်စည်းမျဉ်းတွေကိုပါ ချိုးဖျက်တော့မှာလား။
"ယုတ္တိရှိရှိပြောရရင် ရှေးဟောင်းနတ်ဘုရား ခေတ်မှာတောင် လွတ်မြောက်ခြင်းအဆင့်ရဲ့ အထွတ်အထိပ်မှာ လှုပ်ရှားမှုပညာရပ်ကို ဒီအဆင့်ထိ ကျင့်ကြံနိုင်တဲ့သူ အနည်းငယ်ပဲ ရှိခဲ့တာလေ"
သူ စကားပြောပြီးသည်နှင့်...
ဤနေရာရှိ ဟင်းလင်းပြင်ကြီးမှာ 'ဝှစ်' ကနဲ အသံနှင့်အတူ အမှန်တကယ်ပင် စတင် ပဲ့ကြွေလာတော့သည်။
အနက်ရောင် နတ်ဘုရားကျောက်တိုင် နယ်မြေသည် လှုပ်ရှားမှုပညာရပ်နှင့် ပတ်သက်လျှင် အလွန် အားနည်းပုံရသည်။
ဓားလမ်းစဉ်ကဲ့သို့ ခံနိုင်ရည် မရှိချေ။
ရှန်ချန်ကောသည် 'ကောင်းကင်ဖြိုခွဲခြင်း ခြေလှမ်း' ကို အသုံးပြုလိုက်သောအခါ သူ၏ ခြေလှမ်းများသည် ဤနေရာရှိ ဟင်းလင်းပြင်တွင် အလွန်ကြီးမားသော အပေါက်ကြီးတစ်ခုကို ဖြတ်တောက်လိုက်သကဲ့သို့ ဖြစ်သွားသည်။
သူ ခြေလှမ်းတစ်လှမ်း လှမ်းတိုင်း ဟင်းလင်းပြင်မှာ ပေါက်ကွဲသံများနှင့်အတူ ပဲ့ကြွေသွားရာ လူများကို ကြက်သီးထစေသည်။
ဝေါ
ဟင်းလင်းပြင်မှာ နောက်တစ်ကြိမ် လှိုင်းတွန့်သွားပြီး ဤတစ်ကြိမ်တွင်မူ ဟင်းလင်းပြင်အတွင်းမှ ရှေးဟောင်းကျောက်တိုင်တစ်ခု ဖြည်းညှင်းစွာ ထွက်ပေါ်လာသည်။
၎င်းသည် အနက်ရောင် နတ်ဘုရားကျောက်တိုင်နှင့် ဆင်တူသော်လည်း အလွန် သေးငယ်ပုံရသည်။
၎င်းပေါ်တွင် ဝေဝါးစွာ မြင်နေရသော ရှေးဟောင်းစာလုံးများလည်း ပါရှိသည်။
"လှုပ်ရှားမှုပညာရပ်ရဲ့လျှို့ဝှက်စည်းမျဉ်းကို အောင်မြင်စွာ စတင်လိုက်ပြီ"
"စတင်သူ - ရှန်ချန်ကော။"
လှုပ်ရှားမှုပညာရပ်၏စည်းမျဉ်းများသည် ဓားအလင်းနှင့် မတူပေ။
၎င်းတို့သည် သမိုင်းတွင် သိမ်းဆည်းထားသော ပုံရိပ်ယောင်ကို တိုက်ရိုက် ခေါ်ယူခြင်း မဟုတ်ဘဲ ဤတစ်ကြိမ်တွင် စည်းမျဉ်းများကို တိုက်ရိုက် ချိုးဖျက်လိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။
ရှန်ချန်ကောသည် သူ၏ လှုပ်ရှားမှုပညာရပ်မှာ ပိုမို လျင်မြန်လာသည်ကို ချက်ချင်း ခံစားလိုက်ရသည်။
ထိုခံစားချက်သည် 'ကောင်းကင်ဖြိုခွဲခြင်း ခြေလှမ်း' အပေါ် သူ၏နားလည်မှုကို နောက်ထပ် အဆင့်တစ်ခုသို့ မြှင့်တင်ပေးလိုက်သကဲ့သို့ပင်။
"ဟင်"
ရှန်ချန်ကောသည် ဤဆုလာဘ်ကြောင့် ခေတ္တမျှ ကြောင်အသွားသည်။
သို့သော် သူ အများကြီး မစဉ်းစားတော့ဘဲ နောက်ထပ် လျှို့ဝှက်စည်းမျဉ်းတစ်ခုကို ချိုးဖျက်ရန် ချက်ချင်းပင် စတင်လိုက်ပြန်သည်။
ယခုအချိန်တွင် သူသည် တင်ပလ္လင်ခွေလျက် ဖြည်းညှင်းစွာ ထိုင်လိုက်သည်။
သူ၏မျက်ဝန်းများမှာ အဆုံးမဲ့ အလင်းတန်းများဖြင့် တောက်ပနေပြီး သူ၏အဖြူရောင် ဝတ်စုံမှာလည်း အစက်အပြောက်မရှိ စင်ကြယ်နေသည်။
သူ ထိုင်နေပုံကို ကြည့်ရသည်မှာ ကြည့်ကောင်းလှသည်ဟု လူအများက ခံစားနေရသော်လည်း... သူ ဘာလုပ်နေသနည်း။
လူတိုင်း၏ စိတ်ထဲတွင် တူညီသော မေးခွန်းတစ်ခု ပေါ်လာသည်။
သို့သော် နောက်တစ်စက္ကန့်တွင်
ရှန်ချန်ကော၏ခန္ဓာကိုယ်မှ အဆုံးမဲ့ ဖိအားများ ပွင့်ထွက်လာပြီး သူ၏ခန္ဓာကိုယ်မှာ ကြီးမားသော စုပ်ယူမှု စွမ်းအားကြီးတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။
ဤနေရာရှိ ဟင်းလင်းပြင်မှာ ပြိုကျပျက်စီးသွားပြီး ကြီးမားသော ဝဲဂယက်ကြီးတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာသည်။
ထိုဝဲဂယက်အတွင်း၌ ဟင်းလင်းပြင်ကြီးမှာ အပိုင်းပိုင်းအစစ ဖြစ်သွားရာ အလွန် ကြောက်စရာကောင်းလှသည်။
"ဒါက..."
ရုတ်တရက် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ပါရမီရှင်များ အားလုံးမှာ ဖော်ပြမရနိုင်သော ဖိအားတစ်ခုကို ခံစားလိုက်ရသည်။
ဤခံစားချက်ကြောင့် သူတို့ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ မြူခိုးသမုဒ္ဒရာကျမ်း များမှာ တုန်လှုပ်နေကြပြီး သူတို့သည် ထိုကျမ်းကို ထုတ်ဖော်ရန်ပင် မဝံ့ရဲကြတော့ချေ။
"သူ... သူက ဘယ်လို သားရဲကောင်မျိုးလဲ"
"ဟုတ်တယ်၊ မင်းပြောတာ မှန်တယ် သူ့ရဲ့ ဓားအလင်းက ဒီလောက် ကြောက်စရာကောင်းနေကတည်းက သူ့မှာ တခြား ထူးခြားတဲ့ အချက်တွေ ရှိနေမှာပဲ။ အဲ့ဒီ ထူးခြားချက်တွေ အားလုံး ပေါင်းစပ်သွားတဲ့အခါ အစွမ်းထက်တဲ့ ပါရမီရှင်တစ်ယောက် ဖြစ်လာတာပေါ့... ဒါက သူ့ရဲ့ မြူသမုဒ္ဒရာကျမ်းပဲ... ငါ့ရဲ့ မြူသမုဒ္ဒရာကျမ်းကို ဘယ်လောက်တောင် ဖိနှိပ်ထားလဲဆိုရင် ငါ ထုတ်သုံးဖို့တောင် မဝံ့ရဲတော့ဘူး..."
"ဓားနတ်ဘုရား စိတ်ဆန္ဒကိုကျွမ်းကျင်တယ်၊ ကြောက်စရာကောင်းတဲ့ မြူသမုဒ္ဒရာကျမ်းကို ကျွမ်းကျင်တယ်၊ လှုပ်ရှားမှုပညာရပ်ရဲ့ အထွတ်အထိပ်နယ်ပယ်ကိုလည်း ရောက်နေတယ်..."
သူတို့အားလုံး ရုတ်တရက် အားငယ်သွားကြသည်။
ဤအရာမှာ အလွန်အမင်း ကြောက်စရာကောင်းလွန်းလှသည်။
ဤအခိုက်အတန့်တွင် ရှန်ချန်ကောသည် မဟာပျက်သုဉ်းခြင်းကမ္ဘာ ကို လည်ပတ်နေခြင်း ဖြစ်သည်။
ဝေးကွာလှသော အတိတ်ကာလမှ လာသော ခန့်ညားထည်ဝါသည့် စွမ်းအားများသည် ကြီးမားသော နန်းတော်ကြီးတစ်ခုအဖြစ် ဖွဲ့စည်းလိုက်သကဲ့သို့ပင်။
ထိုနန်းတော်အတွင်း၌ နတ်ဘုရားတစ်ပါးမှာ တင်ပလ္လင်ခွေ ထိုင်နေပြီး သူ၏ရှေ့မှောက်ရှိ အရာအားလုံးကို အေးစက်စွာ ကြည့်ရှုနေတော့သည်။
"ဒါ ဘယ်လို ကျမ်းစာမျိုးလဲ..."
ပြင်ပရှိ မွန်းစတားအိုကြီးများ အားလုံး တုန်လှုပ်သွားကြပြီး ကြက်သီးများ ထသွားကြသည်။
"စစချင်း အငွေ့အသက်ကို ငါ ခံစားနေရတယ်..."
"အဲ့ဒီ ကျင့်စဉ်ကို သုံးလိုက်တဲ့အခါ ထွက်ပေါ်လာတဲ့ အငွေ့အသက်နဲ့ ဖွဲ့စည်းပုံက ငါ့ရဲ့ မြူသမုဒ္ဒရာကျမ်းတစ်ခုလုံးနဲ့ အတော်လေူ ကိုက်ညီနေတာပဲ"
သူတို့ အံ့သြမှင်သက်သွားကြသည်။
ရှန်ချန်ကောသည် မည်သို့သော မြူသမုဒ္ဒရာကျမ်းမျိုးကို နားလည်သဘောပေါက်ထားသနည်း။