နတ်ဘုရားအရှိန်အဝါ ထုတ်ဖော်ပြသမှု
Vol. 12 Ch. 117
နတ်ဘုရားစိတ်ဆန္ဒ
ဓားဝိညာဉ်အသိစိတ်
ရှန်းချန်ကော သည် တစ်ခါမှမကြုံဖူးသော စွမ်းအားကြီးမားမှုကို ခံစားလိုက်ရသည်။
အကယ်၍ သူသည် ဝတ်ရုံနက် နတ်ဘုရားတမန်တော် လင်းရွှီယွင် နှင့် ယခုပြန်ရင်ဆိုင်ရမည်ဆိုလျှင် ယခင်ကကဲ့သို့ ခက်ခက်ခဲခဲ တိုက်ခိုက်နေရတော့မည် မဟုတ်ပေ။
အင်မော်တယ် နတ်ဘုရားမျက်လုံးကို ဖွင့်ကာ၊ သူ၏နတ်ဘုရားစိတ်ဆန္ဒနှင့် ဓားဝိညာဉ်အသိစိတ်တို့ကို တစ်ပြိုင်နက် ထုတ်လွှတ်လိုက်မည်ဆိုပါက ဓားချက်တစ်ချက်တည်းဖြင့် တိုက်ရိုက်အဆုံးသတ်နိုင်မည်ဟု သူ ခန့်မှန်းလိုက်သည်။
သူ၏ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်သည် ထိုမျှအထိ မမြင့်မားသေးသော်လည်း၊ သူ၏ ရုတ်တရက် ပေါက်ကွဲထွက်လာသော စွမ်းအားသည် မရေမတွက်နိုင်သော လူများကို မျှော်လင့်ချက်မဲ့စေရန် လုံလောက်သည်။
ထိုအခိုက်အတန့်တွင်...
ဟူးလာလာ
ရှန်းချန်ကော၏အသက်ရှူသံသည် ရုတ်တရက် ပုင်းထန်းလာပြီး ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ အနက်ရောင်မြူခိုးများ ဆူပွက်လာသကဲ့သို့ ဖြစ်သွားသည်။
သူ အဆင့်တက်သွားပြီ
သူသည် နတ်တံတားအဆင့် နောက်ဆုံးအဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေပြီးဖြစ်သော်လည်း၊ ယခုအခါတွင်မူ နတ်တံတားအဆင့် ၏ အထွတ်အထိပ်သို့ တိုက်ရိုက် ရောက်ရှိသွားခြင်းဖြစ်သည်။
စိတ်ဝိညာဉ်အသိစိတ်များ စုစည်းမှုသည် ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့် တိုးတက်မှုအပေါ်တွင်လည်း ကြီးမားသော အကျိုးသက်ရောက်မှု ရှိကြောင်း ရှန်းချန်ကော သဘောပေါက်လိုက်သည်။
လူတိုင်းသည် ဤမြင်ကွင်းကို ကြောင်အမ်းအမ်းဖြင့် ကြည့်နေကြသည်။
ဤအရာမှာ အမှန်ပင် ကြောက်စရာကောင်းလွန်းသည်။
ဒီလူက... တကယ့် မွန်းစတားတစ်ကောင်ပဲ...
"ကောင်းကင်အောက်မှာ ဒီလို ပါရမီရှင်မျိုး ရှိနေလိမ့်မယ်လို့ မထင်ထားခဲ့ဘူး။ သူနဲ့ ကောင်းကင်တစ်ခုတည်းအောက်မှာ အတူရှင်သန်နေရတာက ငါတို့အတွက် ရှက်စရာပဲ။ ငါတို့ ဘယ်လောက်ပဲ ကြိုးစားကြိုးစား၊ အရာအားလုံးကို နင်းခြေနိုင်တဲ့ ပုံရိပ်တစ်ခုက ငါတို့အပေါ်မှာ အမြဲရှိနေလိမ့်မယ်။ သူ့ရဲ့ အလင်းရောင်က ကောင်းကင်၊ နေနဲ့ လကိုတောင် ဖုံးလွှမ်းနေတယ်။ အဲဒီအလင်းအောက်မှာ ငါတို့က ပုရွက်ဆိတ်တွေလိုပဲ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် နိမ့်ကျတယ်လို့ ခံစားရတယ်"
လူတိုင်းသည် လေးနက်သော မျက်နှာထားဖြင့် ပြောဆိုနေသည့် ကျန်းဖုန့်ထျန်းကို မကြည့်ဘဲ မနေနိုင်ကြပေ။
ရှန်းချန်ကောလည်း လှည့်ကြည့်လိုက်ပြီး အံ့အားသင့်သည့် အကြည့်တစ်ချက် ပေးလိုက်သည်။
သို့သော် သူ၏မျက်လုံးထဲတွင် သဘောကျသည့် အရိပ်အယောင်လည်း ပါဝင်နေသည်။
ကျန်းဖုန့်ထျန်းသည် ဘေးလူများ၏ ထူးဆန်းပြီး အထင်သေးသော အကြည့်များကို ခံစားမိသော်လည်း စိတ်ထဲတွင် လှောင်ပြောင်လိုက်သည်။
မင်းတို့ ဘာမှမသိပါဘူးကွာ။လမ်းဆိုတာ ကျဉ်းကျဉ်းလေးပဲ ရှိတာ။
ဘယ်လောက်တောင် အားကိုးထိုက်တဲ့ရွှေပေါင်တစ်ချောင်း က တန်ဖိုးရှိလဲဆိုတာ မသိတဲ့ လူငယ်တွေကတော့ အိုမင်းမစွမ်းဖြစ်တဲ့အခါ ဒုက္ခရောက်ကြမှာပဲ။
"ကောင်းကင်ဘုံရဲ့ မျက်နှာသာပေးမှုကို ခံရသူ၊ ခေတ်အဆက်ဆက်ကို ဖိနှိပ်နိုင်သူ၊ ထူးကဲတဲ့ ပါရမီရှင်၊ အတိတ်၊ ပစ္စုပ္ပန်နဲ့ အနာဂတ်ကို ငုံ့ကြည့်နိုင်သူ" သူက ပြတ်ပြတ်သားသား ပြောလိုက်သည်။
"ဒါ ရှန်းချန်ကောလား"
သူသည် ကျောကို မတ်မတ်ထားလိုက်သည်။
တစ်ပါးသူကို ဖားယားပြောဆိုခြင်း တွင် ရှက်စရာ ဘာမှမရှိပေ။
"နောင်တစ်ချိန်မှာ မင်းတို့တွေ ယှဉ်လို့မရတဲ့ ရန်သူနဲ့ တွေ့လို့၊ မျှော်လင့်ချက်မဲ့စွာ သေမယ့်ရက်ကို စောင့်နေရတဲ့အခါ... ငါကတော့ ဒူးထောက်ပြီး 'ဖေကြီးရှန်း၊ ကျွန်တော့်ကို ကယ်ပါဦး' လို့ အော်ဟစ်လိုက်ရုံနဲ့ လောကရဲ့ နိယာမတွေကိုတောင် ဖျက်ဆီးပစ်နိုင်လိမ့်မယ်"
မင်းတို့က လူပြက်တွေပါပဲ။
"ဒီလူပြက်ကတော့..." တစ်စုံတစ်ယောက်က အထင်သေးစွာဖြင့် ပြောလိုက်သည်။
"ဒီလူရဲ့ ပါရမီက ကောင်းကင်နဲ့ မြေကြီးကတောင် သက်သေပြပြီးသားပဲ။ မင်းရဲ့ ရိုင်းစိုင်းတဲ့ စကားတွေက ဒီဝတ်ရုံဖြူလူငယ်ရဲ့ အဆင့်အတန်းကို နိမ့်ကျစေတယ်။ သူက ခိုင်မာတဲ့ ကျင့်ကြံခြင်းစိတ်ဓာတ်ရှိတဲ့ တကယ့် ပါရမီရှင်စစ်စစ်ပဲ။ မင်းရဲ့ စကားလုံးတွေက သူ့ရဲ့ ဂုဏ်သိက္ခာကို ဖုံးကွယ်ဖို့ပဲ ကြိုးစားနေတာ"
ရှိနေသူများ စကားမပြောနိုင်လောက်အောင် ဖြစ်သွားကြသည်။
ကျန်းဖုန့်ထျန်း၏ မျက်လုံးများ ကျဉ်းမြောင်းသွားသည်။
ခြိမ်းခြောက်မှု ဤအရာမှာ ကြီးမားသော ခြိမ်းခြောက်မှုပင်။
ဒီလူရဲ့ ဖားယားနိုင်တဲ့စကေး က အတော်လေး မြင့်မားလွန်းတယ်။
သူ ဤလူကို တစ်ခါမှ မမြင်ဖူးခဲ့ပေ။
ဤမျှ ထိတ်လန့်စရာကောင်းသော စကားလုံးများကို လက်ရှိအချိန်တွင် မည်သို့ ပြောနိုင်ရသနည်း။
ပြောပုံဆိုပုံကလည်း အလွန်သဘာဝကျလှသည်။
တစ်ယောက်က နှိမ့်ချပြောဆိုပြီး နောက်တစ်ယောက်က မြှောက်ပင့်ပြောဆိုနေခြင်း ဖြစ်သည်။
သူ၏အစောပိုင်းက စကားလုံးအားလုံး အသုံးမဝင်ဖြစ်သွားစေသည်။
ထိုသူက ကျန်းဖုန်းထျန်ကို အနည်းငယ် အထင်သေးသော အကြည့်ဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။
ရှန်းချန်ကောသည် သူ၏လက်များကို နောက်ကျောတွင် ထားလျက် သူတို့နှစ်ဦးဘေးမှ လျှောက်သွားလိုက်သည်။
"အရမ်း ချောတာပဲ ငါ ယောက်ျားဖြစ်နေတာကို တကယ် မုန်းမိတယ်"
"ငါ... ယောက်ျားနှစ်ယောက်ကြားမှာ ဘာလို့ မဖြစ်နိုင်ဘူးလို့ ဘယ်သူပြောလဲ"
"ခေါင်းပေါ်မှာ နေ၊ လ၊ ကြယ်တွေ ရှိပြီး၊ ခြေဖဝါးအောက်မှာ ပင်လယ်လေးစင်နဲ့ ကောင်းကင်ဘုံက ရှိနေတယ်။ ဒီလို ရတနာနဂါးတစ်ကောင် မွေးဖွားလာတာက ကံကြမ္မာတွေ စုစည်းနေတာလား၊ ဒါမှမဟုတ် ကမ္ဘာမြေကြီးက သူ့ဘာသာသူ ကယ်တင်ဖို့ ကြိုးစားနေတာလား"
ရှန်းချန်ကော လျှောက်သွားပြီးနောက် လူအတော်များများ သက်ပြင်းချနိုင်ကြပြီး တံတွေးမထွေးဘဲ မနေနိုင်ကြတော့ပေ။
ရှန်းချန်ကောက ကြောက်စရာကောင်းသော်လည်း...
"အရှက်မဲ့လိုက်ကြတာ" ပါရမီရှင်တစ်ယောက်က အံကြိတ်ပြီး ပြောလိုက်သည်။
အစောပိုင်းက သူကိုယ်တိုင်လည်း အမြှောက်ပင့်ဆုံး လူတစ်ယောက် ဖြစ်ခဲ့သော်လည်း ယခုအခါ ပြန်လည် ဝေဖန်နေခြင်းဖြစ်သည်။
သို့သော် ထိုအချိန်တွင်...
ဝတ်ရုံဖြူလူငယ်သည် သူ၏လက်များကို နောက်ကျောတွင် ထားလျက် ထိုနေရာသို့ ပြန်လှည့်လာသည်ကို သူတို့ ရုတ်တရက် မြင်လိုက်ရသည်။
"..."
သူ ဘာလုပ်နေတာလဲ
ရှန်းချန်ကော ပြန်ရောက်လာပြီ။
"အခြေအနေ ပြောင်းလဲသွားတာလား၊ဒါက မြင်ကွင်းထဲမှာ ရှိနေတဲ့ မဟာလမ်းစဉ်ရဲ့ လျှို့ဝှက်ချက်လား"
"သူ ငါတို့ကို အမှန်တရားတစ်ခုခု ပြောပြမလို့လား..."
ရှန်းချန်ကောသည် ထိုနေရာတစ်ဝိုက်တွင် ကျေနပ်စွာဖြင့် အကြိမ်ကြိမ် လှည့်ပတ် လျှောက်နေသည်။
လက်များကို နောက်ကျောတွင် ထားလျက် အဝေးသို့ ငေးကြည့်နေသည်။
ထိုမြှောက်ပင့်စကားလုံးများက ရှန်းချန်ကော၏ စိတ်ထဲတွင် ဖော်ပြ၍မရသော စွမ်းအားများကို ဖြစ်ပေါ်စေပြီး၊ သူ၏ စိတ်၊ ခွန်အားနှင့် ဝိညာဉ်တို့သည် အထွတ်အထိပ်သို့ အဆက်မပြတ် တက်လှမ်းနေသည်။
ထိုအခိုက်အတန့်တွင်...
ဘုန်း
လူတိုင်း၏နှလုံးသား တုန်ခါသွားသည်။
အနက်ရောင် ကျောက်စာတိုင်ကြီးတစ်ခု မြေကြီးထဲမှ ရုတ်တရက် ထိုးထွက်လာသည်ကို သူတို့ မြင်လိုက်ရသည်။
ကျောက်စာတိုင်ပေါ်တွင် အလွန်ရှေးကျသော စာလုံးများကို ထွင်းထုထားသည်။
ဘာတွေ ဖြစ်နေတာလဲ
ရှန်းချန်ကော ဘာလို့ စံချိန်ကို ထပ်ချိုးပြန်တာလဲ။
ဒါက ဘယ်လို ဖြစ်နိုင်မှာလဲ။
လူတိုင်း ထိတ်လန့်သွားကြသည်။
သူ ဘာမှမလုပ်ခဲ့ဘဲ ဒီနေရာမှာ ခဏလောက် လှည့်ပတ် လျှောက်နေရုံတင် မဟုတ်လား။
ဘယ်လိုလုပ် စံချိန် ထပ်ချိုးနိုင်ရတာလဲ၊ သူ ဘာစံချိန်ကို ချိုးလိုက်တာလဲ။
"နတ်ဘုရားအရှိန်အဝါ ထုတ်ဖော်ပြသမှု ၏ လျှို့ဝှက်စည်းမျဉ်းကို ချိုးဖျက်နိုင်သူ။"
စံချိန်တင်သူ: ရှန်းချန်ကော
ဒါကလည်း ဖြစ်နိုင်သေးတာလား။
လူတိုင်း၏ခေါင်းထဲတွင် မေးခွန်းသင်္ကေတများစွာ ပေါ်လာသည်။
"နတ်ဘုရားအရှိန်အဝါ ထုတ်ဖော်ပြသမှု" ဆိုတာ အထာဖမ်းတာ မဟုတ်ဘူးလား။
အထာဖမ်းရုံနဲ့လည်း စံချိန်ချိုးလို့ ရသလား။
သူတို့၏ မျက်နှာထားများ တောင့်တင်းသွားပြီး ခံစားချက်များ အလွန်ရှုပ်ထွေးနေသည်။
လျှို့ဝှက်စည်းမျဉ်း (၅) ခု
ရှန်းချန်ကောသည် လျှို့ဝှက်စည်းမျဉ်းများကို (၅) ကြိမ်တိုင်တိုင် ချိုးဖျက်ခဲ့ပြီ။
သူသာ ကူးပြောင်းခြင်းအဆင့် သို့ ခြေလှမ်းလိုက်နိုင်မည်ဆိုလျှင်...
သူ့ကို အနက်ရောင်ဘုရင် ဘွဲ့ ချီးမြှင့်ခံရလိမ့်မည်။
"အနက်ရောင်ဘုရင်" ဘွဲ့ ပေါ်ထွက်မလာခဲ့တာ ဘယ်နှစ်နှစ်တောင် ရှိပြီလဲ။
ထိုအချိန်တွင် အနက်ရောင် နတ်ဘုရားကျောက်စာတိုင်က သူ့ကို အကြီးမားဆုံးသော လက်ဆောင်ကို ပေးအပ်လိမ့်မည်။
"ငါတို့အတွက် အခွင့်အရေး ရှိပါဦးမလား" လူအတော်များများ သက်ပြင်းချလိုက်ကြသည်။
အနက်ရောင်ဘုရင် တစ်ပါး ပေါ်ထွက်လာတိုင်း မရေမတွက်နိုင်သော ပါရမီရှင်များကို နင်းခြေပြီး ထိပ်ဆုံးသို့ တက်လှမ်းလေ့ရှိသည်။
ထို့နောက် အနက်ရောင်ဘုရင်သည် နတ်ဘုရားကျောက်စာတိုင်၏လက်ဆောင်အားလုံးကို ရရှိသွားမည်ဖြစ်သည်။
ထိုအချိန်တွင် အခြားသူများမှာ တိုးတက်ရန် အခွင့်အရေး လုံးဝရှိတော့မည် မဟုတ်ပေ။
ဒါပေမဲ့... ငါတို့ ဘာလုပ်နိုင်မှာလဲ။
သူတို့ ထိုပုံရိပ်ကို ငေးကြည့်နေကြသည်။
လောကကြီးက ရက်စက်သည်။
အရင်းအမြစ်များက အားသန်သူများ၏လက်အတွင်းသာ ရှိမည်။
ထို့ကြောင့် မြေကြီးပေါ် ဒူးထောက်ပြီး သူကျွေးတာကိုပဲ စားရုံရှိတော့သည်။
ထိုအခိုက်အတန့်တွင် အလင်းတန်းတစ်ခု ရှန်းချန်ကော၏နတ်ဘုရားစိတ်ဆန္ဒထဲသို့ စိမ့်ဝင်သွားသည်။
သူ၏ စိတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအားသည် အကန့်အသတ်မရှိ တိုးတက်နိုင်သည့် အခွင့်အလမ်းကို ရရှိသွားကြောင်း သူ ခံစားလိုက်ရသည်။
ရှန်းချန်ကော အသက်ပြင်းပြင်းရှူလိုက်သည်။
သူသည် အခြားသော လျှို့ဝှက်စည်းမျဉ်းများကို ဆက်လက် ချိုးဖျက်နေဆဲဖြစ်သည်။
အပြင်ဘက်တွင်..
"မယုံနိုင်စရာပဲ..."
"အရှိန်အဝါ ထုတ်ဖော်ပြသတာ နဲ့တောင် လျှို့ဝှက်စည်းမျဉ်းကို ချိုးဖျက်နိုင်တယ်လား"
"ဒါက..."
"မဟုတ်ဘူး" ရုတ်တရက် အဖိုးအိုတစ်ဦးက အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည်။
"သတိထားကြည့်စမ်း၊ အဲဒါက 'နတ်ဘုရားအရှိန်အဝါ ထုတ်ဖော်ပြသမှု' လို့ ခေါ်တယ်၊ အထာဖမ်းတာ မဟုတ်ဘူး။ သူက လက်တွေကို နောက်ကျောမှာ ထား၊ ခေါင်းကို မတ်၊ ရင်ကိုကော့ပြီး တခြားသူတွေရဲ့ ချီးကျူးမှုကို နားထောင်နေပုံရပေမဲ့၊ ဒါက စိတ်၊ ခွန်အားနဲ့ ဝိညာဉ်တို့ကြားက ဆက်သွယ်မှုတစ်မျိုး မဟုတ်ဘူးလား ဒါက ငယ်စဉ်ကတည်းက တိုက်ပွဲပေါင်းများစွာ တိုက်ခိုက်လာပြီး အခုထိ ရှုံးနိမ့်ခြင်းမရှိသေးတဲ့ လူငယ်တစ်ယောက်ရဲ့ 'ပြိုင်ဘက်ကင်းလိုစိတ်' ကို စုစည်းနေတာပဲ။ ဒါကို အရှိန်အဝါ ဒါမှမဟုတ် စိတ်ဆန္ဒလို့ ခေါ်နိုင်တယ်။ ရှန်းချန်ကောက အခု အဲဒီလို ဖြစ်နေတာ။ သူက လူအများရဲ့ လေးစားမှုကို ခံနေရတယ်၊ ရှေးခေတ်က လူပေါင်းသောင်းချီရဲ့ ကိုးကွယ်မှုကို ခံရတဲ့ နတ်ဘုရားတစ်ပါးလို ယုံကြည်မှုစွမ်းအား တွေကို စုစည်းနေတာပဲ"
ထိုသူက ဖြည်းည်းချင်း ရှင်းပြလိုက်သည်။
လူတိုင်း၏နှလုံးသားများ အနည်းငယ် တုန်ခါသွားသည်။
နတ်ဘုရားအရှိန်အဝါ ထုတ်ဖော်ပြသမှု။
ဒါက အထာဖမ်းတာနဲ့ ဘာကွာလို့လဲ။
သူတို့သည် ဝတ်ရုံဖြူလူငယ်ကို မကြည့်ဘဲ မနေနိုင်ကြပေ။
ဤသူသည် အဆုံးမဲ့ ဖြစ်နိုင်ခြေများနှင့် အကန့်အသတ်မရှိ တိုးတက်မှုနှုန်းရှိသည့် စူပါမွန်းစတားကောင်ကြီး ဖြစ်ကြောင်း သူတို့ ခံစားမိလိုက်သည်။
အကယ်၍ သူသာ အပြည့်အဝ ကြီးထွားလာမည်ဆိုလျှင်...
ရှေးဟောင်းနတ်ဘုရားများပင်လျှင် သူ၏ခြေဖဝါးအောက်တွင် ညည်းတွားနေရသည့် ပိုးကောင်များ ဖြစ်သွားကြမလား။
ချင်းရွှမ် သည် စိတ်သက်သာရာရစွာဖြင့် ပြုံးလိုက်သည်။
မြူခိုးနေထိုင်သူများ အဖွဲ့၏ဒသမမြောက် နတ်ဘုရားတမန်တော်။
မြူခိုးနေထိုင်သူများသည် မကြာခင်တွင် လောကကြီးကို အကြီးအကျယ် တုန်လှုပ်စေတော့မည်ဟု ထင်ရသည်။
မဟုတ်ပေ... မြူသမုဒ္ဒရာတစ်ခုလုံးနှင့် ရှေးဟောင်းနတ်ဘုရားချောက်နက် တစ်ခုလုံးပင် တုန်လှုပ်သွားလိမ့်မည်။
နတ်ဘုရားတစ်ပါး လောကသို့ ဆင်းသက်လာသည့်အခါ မည်မျှအထိ ထိတ်လန့်စရာကောင်းမည်ကို ရှေးဟောင်းနတ်ဘုရားများ၏မျိုးဆက်များပင် စိတ်ကူးကြည့်နိုင်ကြပေလိမ့်မည်။