အသိဟောင်းတစ်ဦး ပြန်လာခြင်း

အရုဏ်တက်ချိန်မျှသာ ရှိသေးသည်။

ရှန်းချန်ကော၏ အခန်းထဲတွင် ထိုင်နေကြသော ကျန်းစန်းကျန့် နှင့် အခြားသူများသည် သူတို့ရှေ့တွင် ထူးခြားသော အရှိန်အဝါတစ်ခု ရုတ်တရက် ပေါက်ကွဲထွက်လာသည်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။

အလင်းတန်းများ လှိုင်းထလာပြီး သူတို့၏ နှလုံးသားထဲတွင် ဖော်ပြ၍မရသော ကြောက်ရွံ့မှုတစ်ခု ပေါ်ပေါက်လာသည်။

၎င်းသည် စိုးရိမ်ပူပန်မှုတစ်မျိုး ဖြစ်သည်။

သူတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲရှိ မျိုးဗီဇများနှင့် ဆဲလ်တိုင်းသည် တုန်ရီနေသကဲ့သို့ ခံစားရသည်။

သူတို့၏ ခေါင်းထဲတွင် တစ်စုံတစ်ခုက အဆက်မပြတ် ခုန်လှုပ်နေသကဲ့သို့ပင်။

"ဟင်"

"အစ်ကိုကြီးပါလား" မိုချင်းချန် သည် မြူသမုဒ္ဒရာကျမ်းကို ကျင့်ကြံပြီးကတည်းက အာရုံခံစားမှုများ အလွန်ထက်မြက်လာခဲ့သည်။

ရှန်းချန်ကော တရားထိုင်နေသည်ကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါ သူ အံ့အားသင့်သွားသည်။

"ဒါက ဘယ်လို အရှိန်အဝါလဲ အရမ်း ကြောက်စရာကောင်းတာပဲ"

ထိုအခိုက်အတန့်တွင် ရှိနေသူအားလုံး ခြေဖျားလက်ဖျားများ တုန်ရီလာကြသည်။

ရှန်းချန်ကော၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ လူများကို အဆုံးမဲ့ ကြောက်ရွံ့စေသော အရှိန်အဝါများ ထွက်ပေါ်နေသည်။

၎င်းသည် ခမ်းနားသည်၊ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သည်၊ ရှေးကျသည်။

သူတို့ရှေ့တွင် နတ်ဘုရားတစ်ပါး ဆင်းသက်လာသကဲ့သို့ ခံစားရပြီး မြေကြီးပေါ် ဒူးထောက်ချင်စိတ်များ ပေါ်ပေါက်လာသည်။

ရှန်းချန်ကောဆီမှာ ဘာတွေဖြစ်ပျက်ခဲ့တာလဲ။

ကျိဘ သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

"အနက်ရောင် နတ်ဘုရားကျောက်စာတိုင်ရဲ့ ပျက်သုဉ်းခြင်းနယ်မြေမှာ ရှန်းချန်ကောက စံချိန်တွေအများကြီး ချိုးဖျက်ခဲ့တယ်လို့ ငါကြားတယ်။ အခု သူ ဘယ်လို ကမ္ဘာတုန်မယ့် စွမ်းဆောင်ချက်မျိုး လုပ်ခဲ့လဲတော့ မသိဘူး၊ ဒါပေမဲ့ သူကတော့ မယုံနိုင်စရာ ကောင်းတဲ့ ကောင်းချီးတွေကို ရရှိထားပြီ"

ထိုခဏ၌...

နတ်ဘုရားစိတ်အာရုံများ စုစည်းလာပြီး လူတိုင်း မဦးညွတ်ဘဲ မနေနိုင်လောက်အောင် ဖြစ်လာသည်။

ရှန်းချန်ကောသည် တစ်ခါမှမရှိဖူးသော စွမ်းအားကြီးမားသည့် အရှိန်အဝါများနှင့်အတူ ဖြည်းည်းချင်း နိုးထလာခဲ့သည်။

နတ်တံတားအဆင့် အထွတ်အထိပ်။

ကျိဘ၏မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားသည်။

သူ့ရဲ့ကျင့်ကြံမှုအဆင့်က တိုးတက်တာ မြန်လွန်းတယ်။

နတ်တံတားအဆင့် အထွတ်အထိပ်ကို ဒီလောက်မြန်မြန် ရောက်သွားတာလား။

ဒါက တကယ်ကို လွန်လွန်းလှတယ်။

ထို့အပြင် ရှန်းချန်ကော၏တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းအားကို သူ၏ကျင့်ကြံမှုအဆင့်ဖြင့် တိုင်းတာ၍မရပေ။

ယခုဆိုလျှင် သူသည် အနန္တအမှောင်ထု အဆင့် မှ ထိပ်တန်းကျွမ်းကျင်သူတစ်ဦးကို သတ်ရန် ပြဿနာရှိမည်မဟုတ်ပေ။

အလွန်လွယ်ကူပေလိမ့်မည်။

ရှန်းချန်ကောသည် ဖြည်းည်းချင်း ထရပ်လိုက်သည်။

"ချန်ကော..." ကျိဘ စကားပြောချင်သော်လည်း ရပ်တန့်သွားသည်။

သို့သော် သူသည် ရှန်းချန်ကောအနားသို့ လျှောက်သွားပြီး ဝေခွဲမရဖြစ်နေပြီးမှ ပြောလိုက်သည်။

"ငါ မင်းရဲ့ ကိုယ်ပိုင်တပ်ဖွဲ့ထဲကို ဝင်ခွင့်ရမလား..."

"ကိုယ်ပိုင်တပ်ဖွဲ့"

ရှန်းချန်ကော ခဏတာ ကြောင်သွားသည်။

သူသည် မကြာခင်တွင် မြူခိုးနေထိုင်သူများ အဖွဲ့၏ဌာနချုပ်ဖြစ်သော ကြေးမှုံအလင်းတောင် သို့ သွားရမည်ဖြစ်ပြီး၊ နတ်ဘုရားချောက်နက် တစ်ခုကို ထိန်းချုပ်ရမည်ဖြစ်ကြောင်း သတိရလိုက်သည်။

ထိုအချိန်တွင် သူသည် ကိုယ်ပိုင်တပ်ဖွဲ့ တစ်ခုကို တည်ထောင်ရမည်ဖြစ်ပြီး၊ ၎င်းမှာ သူ၏ အင်အားစုတစ်ခု ဖြစ်လာပေလိမ့်မည်။

ကျိဘအတွက်မူ အဆင့်မြင့်အဖွဲ့အစည်းများထဲသို့ ဝင်ရောက်ရန်မှာ မဖြစ်နိုင်သလောက်ပင်။

သူ၏ပါရမီဖြင့် ကူးပြောင်းခြင်းအဆင့် သို့ ရောက်ရန် မျှော်လင့်ချက်ရှိသော်လည်း အခွင့်အလမ်း အလွန်နည်းပါးသည်။

ရောက်ခဲ့လျှင်ပင် သူ့ထက် သန်မာသူများစွာ ရှိနေဦးမည်။

သူ့အတွက် အခွင့်အရေး လုံးဝမရှိပေ။

သို့သော် ယခုအခါတွင်မူ...

သူ့ရှေ့တွင်ရှိသော ရှန်းချန်ကောသည် သံသယဖြစ်ဖွယ်မရှိဘဲ သူ၏တစ်ခုတည်းသော အခွင့်အရေးပင်။

"ကျုပ်အဖွဲ့ထဲ ဝင်ချင်တယ်ဆိုရင် ပြဿနာမရှိပါဘူး၊ ဒါပေမဲ့ ခင်‌ဗျား ကောင်းကင်ဘုံဓားဂိုဏ်းမှာ တစ်လလောက် နေရလိမ့်မယ်" ရှန်းချန်ကောက ဖြည်းည်းချင်း ပြောလိုက်သည်။

ဤကာလအတွင်း ကျိဘသည် အရာများစွာကို ကူညီလုပ်ဆောင်ပေးခဲ့သဖြင့် သူ့ကို ယုံကြည်စိတ်ချရသည်ဟု ရှန်းချန်ကော ခံစားရသည်။

"ကောင်းပါပြီ" ကျိဘ အလွန် စိတ်လှုပ်ရှားသွားသည်။

တစ်လလောက် နေပြီးလျှင် သူသည် ကူးပြောင်းခြင်းအဆင့် သို့ ခြေလှမ်းလှမ်းနိုင်တော့မည်။

ရှန်းချန်ကောသည် သူ၏ခန္ဓာကိုယ်ကို ဖြည်းည်းချင်း ဆန့်ထုတ်လိုက်သည်။

"ဒီတစ်လအတွင်းမှာ ခင်ဗျား မိုချင်းချန်နဲ့ ဂျုနီယာညီမလေးတို့ကိုလည်း သိအောင်လုပ်ထားပါ။ သူတို့ကို လမ်းပြပေးလိုက်ဦး"

"ပြဿနာမရှိပါဘူး" ဤအရာများသည် သူ့အတွက် သေးငယ်သော ကိစ္စများသာ ဖြစ်သည်။

ရှန်းချန်ကော ရုတ်တရက် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။

"ဘာဖြစ်လို့လဲ ချန်ကော" ကျန်းစန်းကျန့်က ရှန်းချန်ကော မျက်မှောင်ကြုတ်သွားသည်ကို မြင်သောအခါ မေးလိုက်သည်။

ရှန်းချန်ကော ခေါင်းကို အနည်းငယ် ခါယမ်းလိုက်ပြီး သူ၏မျက်နှာအမူအရာ ပြန်လည် တည်ငြိမ်သွားသည်။

"ဘာမှမဖြစ်ပါဘူး။ အသိဟောင်းတစ်ယောက် ပြန်လာလို့ပါ"

သူသည် ပြုံးလိုက်ပြီး အခန်းထဲမှ ဖြည်းည်းချင်း ထွက်လာခဲ့သည်။

ထိုအချိန်တွင်...

မှောင်မည်းနေသော မြူခိုးများထဲတွင် အေးစက်ပြီး မှိုင်းညို့သော အသံတစ်ခု ပဲ့တင်ထပ်နေသည်။

နီမြန်းသော အလင်းတန်းများသည် ရက်စက်မှုနှင့် အေးစက်မှုများကို သယ်ဆောင်လာသည်။

"ငါ အရင်ဆုံး နတ်ဘုရားတမန်တော်ရဲ့ အလောင်းကို ရှာမယ်"

ထိုခဏ၌ ဝတ်ရုံနက်ဝတ် လူတစ်ယောက်၏ မျက်လုံးများ အနည်းငယ်ကျဉ်းမြှောင်းသွားသည်။

အမှန်အတိုင်းပြောရလျှင် သူသည် ဤတာဝန်အပေါ် စိတ်ဝင်စားမှု သိပ်မရှိလှပေ။

သူ၏လက်ထဲတွင် အရိုးစုလေးတစ်ခုကို ကိုင်ထားသည်။

ထိုအရိုးစုပေါ်တွင် အက်ကွဲကြောင်းတစ်ခု ရှိနေပြီး ထိုမှ နတ်ဘုရားအလင်းတန်းများ ထွက်ပေါ်နေသည်။

"ကောင်းပြီ... ကောင်းပြီ..."

အရိုးစုသည် ဖြည်းည်းချင်းပေါက်ကွဲကာ မြူခိုးများအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး လူပုံရိပ်တစ်ခုအဖြစ် ပုံဖော်လာသည်။

ထိုပုံရိပ်သည် အလွန် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှသည်။

သူသည် ဤဓားဂိုဏ်းကို ဖျက်ဆီးပစ်ချင်နေပြီး၊ ဤနေရာမှ လူအားလုံးကို ငရဲသို့ ပို့ချင်နေသည်။

ဤအရာက ကြီးမားသည့် အရှက်ခွဲမှုပင်။

သူသည် မြင့်မြတ်သောသခင် တစ်ယောက်၊ အနက်ရောင်အပျက်အစီးနယ်မြေမှ လာသော ဖြစ်တည်မှုတစ်ခုပင်။

သို့သော် မြူခိုးသုမုဒ္ဒရာ၏အပြင်နယ်မြေမှ ဓားဂိုဏ်းအသေးလေး၏တပည့်တစ်ယောက် လက်ချက်ဖြင့် အသတ်ခံလိုက်ရသည်။

ဤအရာမှာ သူ့အတွက် ကြီးမားသော အရှက်ရမှုဖြစ်၏။

သူ့နောက်တွင် ဝတ်စုံနက်ဝတ် လူငယ်တစ်ယောက် တိတ်တဆိတ် လိုက်ပါလာသည်။

ထိုလူငယ်၏မျက်နှာမှာ အလွန်နုပျိုသော်လည်း သူ၏ခြေထောက်များသည် အလွန်ထူးဆန်းလှသည်။

၎င်းတို့သည် သစ်ပင်နွယ်များအဖြစ် ပြောင်းလဲကာ မြေကြီးထဲသို့ အမြစ်တွယ်နေသကဲ့သို့ပင်။

သူ လှုပ်ရှားလိုက်တိုင်း မြေကြီးများ လန်တက်သွားပြီး ထူးဆန်း အံ့သြဖွယ် ကောင်းလှသည်။

ထိုသူက သူ၏မျက်နှာကို ထုတ်ပြလိုက်ရာ... ၎င်းမှာ ချင်းချွမ်၏မျက်နှာပင် ဖြစ်သည်။

ကောင်းကင်ဘုံဓားဂိုဏ်း၏အပြင်ဘက်တွင် ဖြစ်ပွားခဲ့သော တိုက်ပွဲတွင် ချင်းချွမ်သည် နောက်ဆုံးမှ နိုးလာသူ ဖြစ်သည်။

အမှန်တော့ ထိုအချိန်ကတည်းက သစ်ပင်နတ်ဆိုးသည် ချင်းချွမ်၏ခန္ဓာကိုယ်ကို ပူးကပ်သွားခဲ့ပြီး သူသည် ကောင်းကင်ဘုံဓားဂိုဏ်းထဲတွင် အချိန်အတော်ကြာအောင် ပုန်းအောင်းနေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

နောက်ပိုင်းတွင် သူသည် တာဝန်တစ်ခုဖြင့် ဂိုဏ်းမှ ထွက်ခွာသွားပြီး အရိုးစုကို ကယ်တင်ခဲ့သည်။

ထို့နောက် အရိုးစုနောက်သို့ လိုက်ပါကာ ဝတ်ရုံနက်အဖွဲ့အစည်း ထံမှ အကူအညီ ရယူခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

အနက်ရောင်အပျက်အစီးနယ်မြေမှ ထွက်လာသော ဖြစ်တည်မှုတစ်ခုအနေဖြင့် အရိုးစုသည် ဝတ်ရုံနက်ကျွမ်းကျင်သူများကို ခိုင်းစေနိုင်စွမ်း ရှိသည်။

ထိုကျွမ်းကျင်သူများက မလိုလားသော်လည်း သူ ခိုင်းနိုင်သည်။

ထို့အပြင် ဝတ်ရုံနက်အဖွဲ့သည်လည်း အခြားအရာတစ်ခုကို စုံစမ်းစစ်ဆေးလိုသဖြင့် လူလွှတ်ရန် သဘောတူခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

"ပထမဆုံးအနေနဲ့ ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ပြောထားမယ်၊ ငါလာရတဲ့ ရည်ရွယ်ချက်က နတ်ဘုရားတမန်တော် သေဆုံးမှုကို စုံစမ်းဖို့ပဲ၊ ဒါကြောင့် တခြားအရာတွေကို ခဏ ဘေးဖယ်ထားမယ်"

နတ်ဘုရားတမန်တော်တစ်ဦး သေဆုံးခြင်းသည် ကြီးမားသော ကိစ္စဖြစ်သည်။

မူလက ကျွမ်းကျင်သူများစွာ စုဝေးလာရမည့် ကိစ္စမျိုး ဖြစ်သည်။

သို့သော် ယခုအခါတွင်မူ အချိန်ကာလမှာ ထူးခြားနေပြီး၊ အထက်လူကြီးများက ကိစ္စကို ဖုံးကွယ်ထားလိုသဖြင့် စုံစမ်းစစ်ဆေးရန် အလွန်သန်မာသူများကို မလွှတ်ခဲ့ပေ။

သို့သော်လည်း ဤဝတ်ရုံနက်လူမှာ မဆိုးလှပေ၊ သူ၏ခွန်အားမှာ ကူးပြောင်းခြင်းအဆင့် ၏ အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်သည်။

အပြင်နယ်မြေတွင် သူ ဘယ်လိုအန္တရာယ်မျိုးမှ ကြုံတွေ့ရမည် မဟုတ်ဟု ဆိုနိုင်သည်။

"နား... နားလည်ပါပြီ" အရိုးစုက ပြုံးလိုက်သည်။

သူတို့ ကောင််းကင်ဘုံဓားဂိုဏ်းသို့ ချဉ်းကပ်လာကြသည်။

"ဓား... ဓား... ဂိုဏ်း..."

အရိုးစု၏စကားသံမှာ သိပ်မပြတ်သားသော်လည်း၊ သူ့စိတ်ထဲတွင်မူ ထိုခန့်ညားသောရှိသော ဝတ်ရုံဖြူလူငယ်ကို မည်သို့သတ်မည်နည်းဟု ကြံစည်နေသည်။

ကူးပြောင်းခြင်းအဆင့် အထွတ်အထိပ် ကျွမ်းကျင်သူတစ်ဦး ရောက်လာခြင်းသည်... အပြင်ဘက်မှ ဓားဂိုဏ်းအသေးလေးများအတွက် တစ်ခါမှမမြင်ဖူးသော စွမ်းအားကြီး တည်ရှိမှုမျိုး ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

ဤကျွမ်းကျင်သူ ဆင်းသက်လာသည့်အခါ ဓားဂိုဏ်းရှိ လူတိုင်း မည်မျှအထိ ထိတ်လန့်သွားမည်ကို သူ စိတ်ကူးကြည့်နေမိသည်။

"သတိမလွတ်စေနဲ့" ထိုအချိန်တွင် သူ့နောက်မှ "ချင်းချွမ်" က အေးစက်ပြီး အက်ကွဲသော အသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

အရိုးစုက ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။

ထိုအခိုက်အတန့်တွင် လေပြင်းတစ်ချက် တိုက်ခတ်သွားသည်။

အကြောင်းပြချက်မရှိဘဲ ဝတ်ရုံနက်လူသည် မကောင်းသော ခံစားချက်တစ်ခုကို ရရှိလိုက်သည်။

"သွားကြစို့... ဒီကိစ္စက သိပ်မရိုးရှင်းဘူးလို့ ငါခံစားနေရတယ်... အရင်ဆုံး နတ်ဘုရားတမန်တော်ရဲ့ အလောင်းကို ရှာပြီး အခြေအနေကို စုံစမ်းမယ်။ မင်းပြောတဲ့ ဓားဂိုဏ်းကတော့ တာဝန်ပြီးမှ ငါ ရှင်းပေးမယ်"

အရိုးစုကလည်း သဘောတူလိုက်သည်။

သူသည် သူ၏လက်ထဲမှ မှောင်မည်းနေသော ကျောက်စိမ်းပြားတစ်ခုကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။

ထိုကျောက်စိမ်းသည် အနက်ရောင်မြူခိုးများထဲတွင် ဖြည်းည်းချင်း လင်းလာသည်။

သူသည် အလင်းတန်းပြရာ လမ်းအတိုင်း လိုက်သွားခဲ့ပြီး၊ ဝတ်ရုံနက်လူသည် သွေးနံ့အချို့ကို ရရှိလိုက်သည်။

ကျောက်စိမ်းပြား ညွှန်ပြသည့် နေရာအရ...

"ဘယ်လို... မင်း... ငါ့သွားမဲ့... သိနေတာလဲ... ဒီဂိုဏ်းက..."

ဒီနေရာပငယဲ

အရိုးစုက ရုတ်တရက် ရယ်မောလိုက်သည်။

"ဘယ်လိုလုပ်... မင်း... ငါ့ကို... သိနေတာလဲ... မင်းပြောတဲ့ အပြင်ဘက်က ဓားဂိုဏ်းက... ဒီထဲမှာလား"

ထိုအခိုက်အတန့်တွင် ဝတ်ရုံနက်လူသည် သူ၏ သွေးများ အေးခဲသွားသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရပြီး ဦးရေပြားများ ထုံကျင်သွားသည်။

"ဘာ ဒါ မင်းပြောတဲ့ ဓားဂိုဏ်းလား၊ငါကတော့ နတ်ဘုရားတမန်တော်ရဲ့အလောင်းကိုပဲ ဒီမှာရှာတာ"