← Chapters

အခန်း (၁၂၁)

Vol. 12 Ch. 121

အခန်း (၁၂၁)

Vol. 12 Ch. 121

"သူတို့ကို သတ်ပစ်လိုက်တာက ပိုမိုလွယ်ကူမနေဘူးလား။ ဘာလို့ ဒီလောက်အပင်ပန်းခံနေတာလဲ"

လီယောင်းက မေးလိုက်သည်။

[မင်းက ဂိုဏ်းနှစ်ခုလုံးရဲ့ စာရင်းဇယား အရှုပ်အထွေးတွေကို မကိုင်တွယ်ချင်ရုံတင်ပါ]

ဧကရီက ရယ်မောသံစွက်လျက် ပြန်ဖြေသည်။

[ဒါ့အပြင် မင်း တကယ်ပဲ သူတို့ကို သတ်လိုက်တယ်ဆိုပါစို့။ ဂိုဏ်းသားအားလုံးကို သတ်ပစ်ဖို့က မဖြစ်နိုင်ဘူးလေ။ အဲဒီတော့ ခေါင်းဆောင်အသစ်တစ်ယောက် ထပ်ပေါ်လာမှာပဲ။ ပြီးရင် ဒီပြဿနာက အရင်အတိုင်း ပြန်ဖြစ်လာဦးမှာပဲ]

လီယောင်းက နားမလည်နိုင်ဟန်ဖြင့် ခေါင်းကို အနည်းငယ်စောင်းလိုက်ပြီး "ဘာလို့ ဂိုဏ်းသားအားလုံးကို သတ်လို့မရတာလဲ" ဟု သူမက ထိုကန့်သတ်ချက်ကို အမှန်တကယ်ပင် ဇဝေဇဝါဖြစ်ကာ မေးမြန်းလိုက်သည်။

ဧကရီက သက်ပြင်းရှည်ကြီးတစ်ချက် ချလိုက်ပြီး [မင်းက မိစ္ဆာကျင့်ကြံသူဆိုတဲ့ နာမည်ဆိုး အတပ်ခံချင်လို့လား]

"ဒါပေမဲ့ သူတို့က အရင်စတိုက်တာလေ"

လီယောင်းက မခံမရပ်နိုင်ဖြစ်ကာ ပြန်ပြောသည်။

[ဘယ်သူမှ အဲဒါကို ဂရုမစိုက်ဘူး။ မင်းကို မိစ္ဆာကျင့်ကြံသူလို့ နာမည်တပ်ပြီး အကျိုးအမြတ်ရမယ်ဆိုရင် လူတွေက လုပ်မှာပဲ]

ဧကရီက ရှင်းပြသည်။

[ဒါကို အရမ်းကြီး စိတ်မပူပါနဲ့ တကယ်တော့ ဒါက ကြိုတင်ကာကွယ်မှုတစ်ခုပဲ]

"ကြိုတင်ကာကွယ်မှု ဟုတ်လား"

လီယောင်း၏ မျက်လုံးများမှာ စူးစမ်းလိုစိတ်ဖြင့် ဝိုင်းစက်သွားသည်။

[မှန်တယ်။ သူတို့ဘက်က ကြည့်ရင် နစ်နာနေသလို ထင်ရပေမဲ့ တကယ်တော့ ငါတို့နဲ့ မဟာမိတ်ဖွဲ့လိုက်ရတာက သူတို့အတွက် အကျိုးရှိတယ်။ သူတို့က လူလည်တွေပဲဟာ ဒါကို သူတို့ နားလည်ပြီးသား ဖြစ်လိမ့်မယ်]

ဧကရီက အသေးစိတ် ရှင်းပြလိုက်သည်။

လီယောင်းက ဤအချက်ကို စဉ်းစားရင်း သူမ၏ လက်ချောင်းလေးများဖြင့် ပလ္လင်လက်ရန်းကို တတောက်တောက် ခေါက်နေမိသည်။

"ဒါပေမဲ့ ဒါက ငါတို့အတွက် ဘာအကျိုးရှိမှာလဲ။ သူတို့က ငါတို့ဆီကနေ အခွင့်ကောင်းယူရုံပဲ မဟုတ်ဘူးလား"

သူမက ပြန်မေးသည်။

[မိတ်ဆွေရှိတာက အမြဲတမ်း ကောင်းပါတယ်]

ဧကရီက ပြန်ဖြေသည်။

[ကိုယ့်ခြံစည်းရိုးအတွင်းက ခြိမ်းခြောက်မှုတွေကို စိတ်ပူစရာမလိုတော့မှ ပြင်ပက ရန်သူတွေကို အာရုံစိုက်ဖို့ ပိုလွယ်ကူမှာပေါ့]

လီယောင်းက ဖြည်းဖြည်းချင်း ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ သူမအနေဖြင့် နက်နဲသောအချက်အားလုံးကို အပြည့်အဝ နားမလည်သေးသော်လည်း ဤရှင်းပြချက်မှာ ကျိုးကြောင်းဆီလျော်လှပေသည်။

ထို့နောက် သူမ၏စိတ်မှာ သူမကို စွဲလန်းနေစေသော အခြားကိစ္စတစ်ခုသို့ ချက်ချင်း ပြောင်းလဲသွားသည်။

"ဘေးဒုက္ခလွန်မြောက်ခြင်း ပညာရှင်ရဲ့ ဂူသင်္ချိုင်းကို ဘယ်တော့ သွားသိမ်းပိုက်ကြမလဲ"

လီယောင်းက မေးလိုက်ရာ သူမ၏ မျက်လုံးများမှာ စိတ်လှုပ်ရှားမှုကြောင့် ချက်ချင်းပင် တောက်ပလာတော့သည်။

[မင်း အဲဒါကို မေ့သွားပြီ ထင်နေတာ]

ဧကရီက အံ့အားသင့်သွားဟန်ဖြင့် မှတ်ချက်ပြုလေသည်။

"ငါက ဘယ်လိုလုပ် မေ့နိုင်မှာလဲ။ စီနီယာအစ်ကိုမှာ အခု ဝိညာဉ်အမြစ်တွေ ရှိနေပြီဆိုပေမဲ့ အဆင့်က နိမ့်လွန်းနေသေးတယ်လေ"

သူမက ပြောလိုက်သည်။

[အဲဒီဆေးလုံးကို မင်းကိုယ်တိုင် ဘေးဒုက္ခလွန်မြောက်ခြင်းအဆင့် ရောက်တဲ့အခါ သုံးဖို့ သိမ်းထားသင့်တာ မဟုတ်ဘူးလား]

ဧကရီက လီယောင်း၏ ဦးစားပေးမှုကို စမ်းသပ်သည့်အနေဖြင့် မေးခွန်းထုတ်လိုက်သည်။

"ဘာလို့ အဲဒီလောက်အထိ အပင်ပန်းခံမှာလဲ။ အဲဒီအဆင့်ရောက်ဖို့က နောက်ထပ် လအနည်းငယ်ပဲ လိုတော့တာလေ။ အဲဒီအချိန်ကျရင် စီနီယာအစ်ကိုက သူ့ရဲ့ ဆေးဖော်စပ်ခြင်းပညာနဲ့ အဲဒီဆေးလုံးမျိုးကို ဖော်စပ်ပေးနိုင်ရင်လည်း ပေးနိုင်မှာပေါ့"

သူမက လုံးဝဥဿုံ ယုံကြည်မှုရှိရှိဖြင့် ပြန်ပြောလိုက်သည်။

ဤမိန်းကလေးမှာ သူမပြောနေသည့် စကားများကို ပြန်ကြားရပါ၏လောဟု ဧကရီက မယုံကြည်နိုင်စွာ တွေးလိုက်မိသည်။ ဘေးဒုက္ခလွန်မြောက်ခြင်းအဆင့်သို့ ရောက်ရန် နောက်ထပ် လအနည်းငယ်သာ လိုတော့သည် ဟုတ်လား။ အချို့သောသူများသည် နှစ်ပေါင်းထောင်ချီ ကြိုးစားသော်လည်း ထိုအဆင့်သို့ ဘယ်သောအခါမျှ မရောက်ရှိနိုင်ကြပေ။ ဧကရီသည် အတွင်းစိတ်မှ သက်ပြင်းသာ ချနိုင်တော့သည်။ ဖြစ်နိုင်သည်မှာ လီယောင်းသည် လောကကြီးအကြောင်းကို သိပ်မသိသေးဘဲ အပြစ်ကင်းစင်နေဆဲ ဖြစ်နိုင်ပေသည်။

[ကောင်းပြီလေ... အဲဒီအခွင့်အရေးကို သုံးပြီး မင်းရဲ့ ရွှေရောင်အူတိုင်ကို သွန်းလောင်းဖို့လည်း သုံးနိုင်တာပေါ့]

ဧကရီက ပြောလိုက်သည်။

[ငါတို့ နောက်ထပ် သုံးရက်နေရင် ထွက်ခွာကြမယ်။ ဂိုဏ်းက အန္တရာယ်ရှိနေဆဲ ဖြစ်ပေမဲ့ သူတို့က အချိန်အတန်ကြာတဲ့အထိ လှုပ်ရှားမှာ မဟုတ်သေးဘူး။ ဒါကြောင့် ဒီအခွင့်အရေးကို သုံးပြီး မင်းရဲ့ ခွန်အားကို မြှင့်တင်ရမယ်]

လီယောင်းက ခိုင်မာစွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ သူမ၏ ခွန်အားကို ယခုထက်ပို၍ မြှင့်တင်ရန် လိုအပ်ကြောင်း သူမကိုယ်တိုင်လည်း တွေးတောနေမိသည်။ ရောက်ရှိလာမည့် ရန်သူများမှာ တစ်နေ့ထက်တစ်နေ့ ပိုမိုအစွမ်းထက်လာနေပြီး နောက်ထပ် အဆင့်မတက်နိုင်ပါက သူမအနေဖြင့် ကိုင်တွယ်နိုင်ပါမည်လောဟူသည်ကို မသေချာပေ။

…

ဝူမင်မိစ္ဆာဂိုဏ်း၏ ပင်မခန်းမအတွင်း၌ ဂိုဏ်းခေါင်းဆောင်၏ အော်သံက လေးနက်လှသော တိတ်ဆိတ်မှုကို ဖြိုခွင်းလိုက်သည်။

"ဘာ"

သူ၏ မိုးကြိုးသံကဲ့သို့ ကျယ်လောင်သော အသံကြောင့် ခန်းမတစ်ခုလုံး တုန်ခါသွားရသည်။

သူ၏ လက်သီးများကို တင်းတင်းဆုပ်ထားသဖြင့် လက်မောင်းများပေါ်တွင် အကြောများမှာ ဖောင်းကြွနေသည်။

ဒါက ဘဘယ်လိုလုပ်ဖြစ်နိုင်မှာလဲ။

ကောင်းကင်ပြာတိမ်တိုက်ဓားဂိုဏ်းအတွင်း ဆယ်စုနှစ်ပေါင်းများစွာ စနစ်တကျ ထည့်သွင်းထားခဲ့သော သူ၏သူလျှိုများအားလုံး နေရာတစ်ခုချင်းစီအတွက် ဂရုတစိုက် တွက်ချက်ထားခဲ့သော ကျင့်ကြံသူအားလုံးမှာ တပြိုင်နက်တည်း အမြစ်ပြတ် ဖယ်ရှားခံလိုက်ရသည်။ ဖော်ထုတ်ခံရရုံမျှမကဘဲ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် လုံးဝ ချေမှုန်းခံလိုက်ရခြင်း ဖြစ်သည်။

ဤအချက်က သူ၏ အစောပိုင်း သံသယကို ပို၍ ခိုင်မာစေခဲ့သည်။ ကောင်းကင်ပြာတိမ်တိုက်

ဂိုဏ်းတွင် သူတို့ကို ကူညီနေသည့် ကျွမ်းကျင်ပညာရှင်တစ်ဦး အမှန်တကယ် ရှိနေပေပြီ။ သူလျှိုများကို ဖော်ထုတ်နိုင်ရုံသာမက မျက်စိတမှိတ်အတွင်း အကုန်သတ်ပစ်နိုင်သည်ဆိုပါက ထိုသူမှာ အတော်အတန် အဆင့်မြင့်သောသူ ဖြစ်ရပေမည်။

သူ၏ အစီအစဉ်များကို အရှိန်မြှင့်ရန် လိုအပ်နေပြီဖြစ်သည်။ အခြားသော မိစ္ဆာအဖွဲ့အစည်းများမှာလည်း လင်းတများကဲ့သို့ သူ၏ လှုပ်ရှားမှုများကို စတင်ရိပ်မိနေကြပြီဖြစ်ကြောင်း သတင်းများ ကြားသိထားရသည်။ ရာစုနှစ်ပေါင်းများစွာ အားထုတ်ခဲ့ရသော ထိုရတနာကို ထိုသို့သော အခွင့်အရေးသမားများ လက်ထဲသို့ အရောက်မခံနိုင်ပေ။

သို့သော်လည်း သူသည် သတိကြီးစွာ ထားရှိဆဲပင်။ ကောင်းကင်ပြာတိမ်တိုက်ဂိုဏ်း၌ တာအိုဂိုဏ်းမှ ပါဝင်ပတ်သက်နေသည်ဟု သူ သံသယရှိသော်လည်း မဆင်မခြင် မလှုပ်ရှားရဲပေ။ အကယ်၍ ထိုအမှန်တရားကို ကိုင်စွဲထားသူများမှာ သူ့ကို ထွက်ပေါ်လာအောင် တမင်ဆွနေခြင်းမျိုး ဖြစ်ပါက သူ၏ဘက်မှ ကြိုတင်ကာကွယ်မှုများ ရှိရန် လိုအပ်ပေသည်။

"ဝင်ခဲ့စမ်း"

သူက အမိန့်ပေးလိုက်သည်။ သူ၏အသံမှာ ယခုအခါ ပြန်လည်ထိန်းချုပ်ထားနိုင်ပြီ ဖြစ်သော်လည်း ခြိမ်းခြောက်မှု အငွေ့အသက်များကတော့ လျော့ပါးမသွားပေ။

ကြီးမားသော တံခါးချပ်ကြီးများမှာ အသံမထွက်ဘဲ ပွင့်သွားခဲ့သည်။ အကြီးအကဲတစ်ဦး ဝင်ရောက်လာပြီး သူ၏မျက်နှာကို ဝတ်ရုံဦးထုပ်ဖြင့် တစ်ဝက်ခန့် ဖုံးကွယ်ထားသည်။

"ဂိုဏ်းခေါင်းဆောင်... ကျွန်တော့်ကို ဘာများ ညွှန်ကြားစရာ ရှိပါသလဲ"

သူက နဖူးနှင့် ကြမ်းပြင် ထိလုနီးပါးအထိ ရိုသေစွာ ဦးညွှတ်ရင်း မေးမြန်းလိုက်လေသည်။

"ကောင်းကင်ပြာတိမ်တိုက်ဂိုဏ်းမှာ ငါတို့ထားခဲ့တဲ့ သူလျှိုတွေအားလုံး အရှင်းဖျက်ဆီးခံလိုက်ရပြီ"

မိစ္ဆာဂိုဏ်းခေါင်းဆောင်က အေးစက်စွာ ပြောကြားလိုက်သည်။

ထိုစကားကြောင့် အကြီးအကဲဖြစ်သူမှာ တည်ငြိမ်မှု ပျက်ပြားသွားရသည်။

"ဘာ... ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ"

သူသည် ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်စွာဖြင့် နောက်သို့ အနည်းငယ် ဆုတ်သွားမိသည်။ ဂိုဏ်းခေါင်းဆောင် အဘယ်ကြောင့် ဤမျှ ဒေါသထွက်နေရသည်ကို သူ နားလည်သွား၏။ သတင်းအချက်အလက်များ မပေါက်ကြားစေရန် ထိုသူလျှိုများကို ဂိုဏ်းခေါင်းဆောင်ကိုယ်တိုင် စနစ်တကျ တာဝန်ပေးအပ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ သို့သော် ယခုမူ သူ အပင်ပန်းခံ တည်ဆောက်ခဲ့သမျှ အရာအားလုံးမှာ တစ်ရက်အတွင်းမှာပင် ပြာပုံဘဝ ရောက်သွားခဲ့ရလေပြီ။

"ဒါတွေက အခုတော့ အရေးမကြီးတော့ဘူး"

ဂိုဏ်းခေါင်းဆောင်က လက်တစ်ဖက်ကို ဝှေ့ယမ်းကာ ပယ်ချလိုက်သည်။

"သူတို့နောက်မှာ ပြင်ပက ကူညီပေးနေတဲ့သူ ရှိတယ်လို့ ငါထင်တယ် ဒါပေမဲ့ အခုလောလောဆယ်တော့ အတည်မပြုနိုင်သေးဘူး"

"မင်း အနီးအနားက ဂိုဏ်းတွေကို သိမ်းပိုက်ပြီးရင် သူတို့ကို သုံးပြီး ကောင်းကင်ပြာတိမ်တိုက်

ဂိုဏ်းကို တိုက်ခိုက်ခိုင်းလိုက်။ သူတို့ရဲ့ အစွမ်းအစ ဘယ်လောက်ရှိလဲဆိုတာကို စမ်းသပ်

ကြည့်ရမယ်"

သူက အမိန့်ပေးလိုက်ရာ နှုတ်ခမ်းထက်၌ ရက်စက်သော အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာသည်။

ထိုသူသည် နောက်တစ်ကြိမ် ဦးညွှတ်ကာ အခန်းထဲမှ ဆုတ်ခွာသွားပြီးနောက် လေးလံသော တံခါးချပ်ကြီးများမှာ သူ၏နောက်ကွယ်၌ ပြန်လည် ပိတ်သွားတော့သည်။

တစ်ယောက်တည်း ကျန်ရစ်သောအခါ ဂိုဏ်းခေါင်းဆောင်၏ အကြည့်တို့မှာ စားပွဲပေါ်၌ ဖြန့်ခင်းထားသော မြေပုံများဆီသို့ ရောက်ရှိသွားသည်။ သူ၏ လက်ညှိုးဖြင့် ကောင်းကင်ပြာတိမ်တိုက်ဂိုဏ်း တည်ရှိရာနေရာကို ထောက်လိုက်ပြီး ၎င်းကို ဝန်းရံထားသော အမှတ်အသားပြုထားသည့် နေရာအချို့ဆီသို့ ရွှေ့လိုက်သည်။

တာအိုဂိုဏ်းများမှာ ဘယ်လိုသော ကစားပွဲမျိုး ကစားနေကြသည်ကို သူ သိလိုလှသည်။ သူတို့၏ အကြံအစည်မှာ ဘယ်လိုပင်ဖြစ်စေ ဝူမင်မိစ္ဆာဂိုဏ်းသည် ထောင်ချောက်ဆင်သူများကို ထိုထောင်ချောက်ဖြင့်ပင် ပြန်လည်နှိမ်နင်းကာ နှစ်ပေါင်းထောင်ချီ ရှင်သန်လာခဲ့ခြင်းဖြစ်ကြောင်း သူတို့ မကြာမီ သိရှိစေရမည်။

…

ရှန်းယွီသည် ပြန်ရောက်လာသောအခါ ဝိညာဉ်ကြောရှိရာသို့ တန်းတန်းမတ်မတ် သွားခဲ့သည်။ သူသည် သစ်ရွက်သစ်ကိုင်းများဖြင့် ဖုံးကွယ်ထားသော ရိုးရှင်းသည့် နည်းလမ်းများကို မသုံးတော့ပေ။ အဆင့် ၈ အစီအရင်ဆရာတစ်ဦးအဖြစ် တက်လှမ်းပြီးနောက် သူသည် နက်နဲလှသော ဖုံးကွယ်ခြင်း အစီအရင်အချို့ကို ဖန်တီးကာ ဂူအဝင်ဝ၌ တည်ဆောက်ထားခဲ့သည်။

ဤအစီအရင်များသည် ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ဖုံးကွယ်မှုများထက် များစွာ ပိုမိုထိရောက်ပြီး ဂူဝပတ်ပတ်လည်ရှိ အလင်းနှင့် အာရုံခံစားမှုများကို ကွေးညွှတ်စေကာ ဖြတ်သွားဖြတ်လာသူများအတွက် လုံးဝ မမြင်နိုင်အောင် ပြုလုပ်ထားသည်။ သူသည် နောက်တစ်ဆင့်သို့ တက်လှမ်းနိုင်ပါက ဤကာကွယ်ရေးများကို ပိုမိုမြှင့်တင်ရန်လည်း စီစဉ်ထားသည်။

ဂူအတွင်း၌မူ ဝိညာဉ်စမ်းရေကန်၏ ရောင်စုံရေပြင်မှာ နူးညံ့သောအလင်းတန်းများဖြင့် တလက်လက် တောက်ပနေသည်။ တောဝက်မှာမူ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များနှင့် ကာလကြာရှည် ထိတွေ့နေရသော်လည်း ထူးခြားသော ပြောင်းလဲမှု တစ်စုံတစ်ရာ မရှိဘဲ ရေကန်ထဲ၌သာ ဟိုဟိုဒီဒီ မျောပါနေဆဲပင်။ ရှန်းယွီသည် သက်ပြင်းတစ်ချက်ချကာ ဆေးဘက်ဝင်အပင် အနည်းငယ်ကို ထပ်မံယူပြီး ထိုသတ္တဝါ စားသုံးရန် ရေထဲသို့ ပစ်ထည့်ပေးလိုက်သည်။

အဆင့် ၃ ဝိညာဉ်အစားအစာကို ထုတ်လုပ်နိုင်ရန်အတွက် သူသည် အပြင်သို့ထွက်ကာ အစစ်အမှန် ဝိညာဉ်သားရဲများကို ဖမ်းဆီးရမည်မှာ ပို၍ ထင်ရှားလာသည်။ သို့သော် ထိုသို့လုပ်ဆောင်ရန်မှာ သူ လုံးဝ ဆန္ဒမရှိသည့် ကိစ္စပင်။ ထိုကဲ့သို့ အမဲလိုက်ခရီးစဉ်များသည် သူ့ကို မလိုအပ်သော အန္တရာယ်များအတွင်းသို့ ရောက်ရှိစေနိုင်ပြီး သူ၏ ရေရှည်အစီအစဉ်များအတွက်လည်း မသင့်တော်ပေ။

သူ အမှန်တကယ် လိုလားသည်မှာ မျိုးပွားနိုင်စွမ်းရှိသော ဝိညာဉ်တောဝက်တစ်ကောင်ကို မွေးမြူပြီး ဝိညာဉ်ပါဝင်ပစ္စည်းများကို ကိုယ်တိုင်ထုတ်လုပ်နိုင်မည့် အရင်းအမြစ်တစ်ခု တည်ဆောက်ရန်ဖြစ်သည်။ မျိုးစိတ်သစ်တစ်ခုကို ဖန်တီးရန် ကြိုးပမ်းခြင်းမှာ အလွန်

ကြီးမားသော ရည်မှန်းချက်ဖြစ်သည်ကို သူဝန်ခံသော်လည်း ရရှိလာမည့် အကျိုးကျေးဇူးများက ထိုအားထုတ်မှုနှင့် ထိုက်တန်ပေသည်။

ထိုအတွေးများကို ဘေးဖယ်ထားပြီး ရှန်းယွီသည် ကျင့်ကြံခြင်းကို အာရုံစိုက်လိုက်သည်။ လျှင်မြန်စွာ တိုးတက်ရန်အတွက် သူ၏ သွေးမျိုးဆက်ကို နှိုးဆွလိုသော်လည်း အချိန်အခါမှာ အလွန်အရေးကြီးသည်။ ညစာစားချိန်တွင် ဒဏ်ရာများဖြင့် ပေါ်လာပါက သူ ဘယ်လို ရှင်းပြရမလဲ။

ထို့အစား သူသည် ဒြပ်စင်နည်းစနစ်များကို လေ့ကျင့်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။ သူ၏ လျှပ်စစ်လက်ဝါးမှာ အဆင့်တက်ပြီးနောက် အတွေ့အကြုံမှတ်များ ပြန်လည် သုညဖြစ်သွားခဲ့သဖြင့် ယခုအချိန်ကို နောက်တစ်ကြိမ်အတွက် အတွေ့အကြုံမှတ်များ စုဆောင်းရန် အသုံးပြုရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။ သူ၏ သဘာဝထက်လွန်သော ဉာဏ်အလင်းပွင့်မှုကြောင့် အမှတ်များ ရရှိရန်မှာ အလွန်ပင် လွယ်ကူလှသည်။

လုံလောက်စွာ လေ့ကျင့်ပြီးနောက် သူသည် အသစ်ရရှိထားသော အလင်းနှင့် အမှောင် လက်ဝါးနည်းစနစ်များသို့ ကူးပြောင်းလိုက်သည်။ ဤဒြပ်စင်များမှာ အတွေ့အကြုံ အနည်းဆုံးဖြစ်နေသည်ကို သတိပြုမိသဖြင့် လေနှင့် ရေခဲလက်ဝါးများကို မှီလာစေရန် အနည်းငယ် ပိုမိုအားစိုက်လိုက်သည်။

ဆန့်ကျင်ဘက်ဖြစ်သော ဤစွမ်းအင်နှစ်ခုကို တပြိုင်နက်တည်း လေ့ကျင့်သောအခါ တစ်ခုနှင့်တစ်ခု၏ ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်မှုကို အပြန်အလှန် အရှိန်မြှင့်ပေးနေသည်ကို ရှန်းယွီက စိတ်ဝင်တစား စောင့်ကြည့်နေမိသည်။ အလင်းဒြပ်စင်က ရှေ့သို့ တိုးတက်သွားသောအခါ အမှောင်

ဒြပ်စင်ကလည်း ၎င်းနှင့်အညီ လိုက်ပါတိုးတက်လာပြီး သူ၏ သွေးမျိုးဆက်များ အပြန်အလှန် အကျိုးပြုသကဲ့သို့ပင် အဆုံးမရှိသော တိုးတက်မှု သံသရာကို ဖန်တီးပေးသည်။ သို့သော် ကွာခြားချက်မှာ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်း၌ ပြင်းထန်သော ဒဏ်ရာရရှိမှုများ မရှိခြင်းပင်။

နည်းစနစ်များအားလုံး သင့်တော်သော အဆင့်သို့ ရောက်ရှိသွားသောအခါမှ ရှန်းယွီသည် ညစာပြင်ဆင်ရန်အတွက် ထိုနေရာမှ ထွက်ခွာခဲ့လေတော့သည်။

All Chapters