အခန်း (၁၂၆)

"ငါတို့တော့ တကယ်ကြီး အသတ်ခံရတော့မှာပဲ"

ရှန်းယွီ တွေးနေမိသည်။ အကယ်၍ လီယောင်းသာ ထွက်သွားပါက ဂိုဏ်းတွင် မည်သည့် ကာကွယ်ရေးစွမ်းအားမျှ ကျန်ရှိတော့မည် မဟုတ်ပေ။ ကျင့်ကြံခြင်းလောက၏ နိယာမတစ်ခုကဲ့သို့ပင် ဇာတ်လိုက်ဖြစ်သူ ခရီးထွက်နေခိုက်တွင် သူ၏အခြေစိုက်စခန်းမှာ အမြဲတမ်း တိုက်ခိုက်ခံရလေ့ရှိသည်။ ထို့နောက် နောက်ဆုံးမိနစ်ကျမှ ဇာတ်လိုက်က ရောက်လာပြီး လူတိုင်းကို ရင်သပ်ရှုမောဖွယ် ကယ်တင်တတ်ကြသည်။ အကယ်၍ သူတို့ တကယ်ကယ်တင်နိုင်ခဲ့လျှင်ပေါ့။

သူ၏စိတ်ထဲတွင် တစ်ခုထက်တစ်ခု ပိုမိုဆိုးရွားသော အခြေအနေများကို ကြံဆနေမိသည်။ မကြာမီ ကျရောက်တော့မည့် ဤဘေးဒုက္ခကို တားဆီးရန် သူ ဘာများ လုပ်နိုင်မှာလဲ။

"စီနီယာအစ်ကို"

သူ၏ပုခုံးပေါ်သို့ ညင်သာစွာ ထိတွေ့လိုက်မှုက သူ၏ ဝေဝါးနေသော အတွေးများထဲမှ ဆွဲထုတ်လိုက်သည်။ သူ မော့ကြည့်လိုက်သောအခါ စိုးရိမ်ပူပန်မှုများဖြင့် မျက်မှောင်ကြုတ်လျက် သူ့နောက်တွင် ရပ်နေသော လီယောင်း၏ အကြည့်နှင့် ဆုံသွားသည်။

"စီနီယာအစ်ကို နေကောင်းရဲ့လား"

သူမက စိုးရိမ်တကြီး မေးလိုက်သည်။

ရှန်းယွီသည် သူ၏စိတ်လှုပ်ရှားမှုများကို ဖုံးကွယ်ကာ မျက်နှာအမူအရာကို ချက်ချင်း ပြန်လည်ပြင်ဆင်လိုက်သည်။

"နေကောင်းပါတယ်၊ နည်းနည်း အံ့ဩသွားရုံတင်ပါ"

ထိုသို့ပြောရင်း ထိုင်နေရာမှ ထလိုက်သည်။

သူသည် စားပွဲပေါ်ရှိ ပန်းကန်ခွက်ယောက်များကို သိမ်းဆည်းရင်း အလုပ်ရှုပ်ဟန် ဆောင်လိုက်သည်။ ဤကဲ့သို့ နေ့စဉ်လုပ်မြဲ အလုပ်များကို လုပ်ဆောင်ခြင်းက ဖြစ်နိုင်ခြေရှိသော ဖြေရှင်းနည်းများကို စဉ်းစားနေစဉ် သူ၏စိတ်ကို တည်ငြိမ်အောင် ကူညီပေးသည်။ ပန်းကန်များကို ထပ်နေစဉ် ကြွေပန်းကန်များ အချင်းချင်း ထိခိုက်မိသံမှာ တိုးတိုးလေး ထွက်ပေါ်နေပြီး သူ၏အတွေးများ ရှုပ်ထွေးနေချိန်တွင် သူ၏လက်များကို အလုပ်ပေးထားသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။

စားပွဲသိမ်းပြီးနောက် ရှန်းယွီသည် ခွင့်တောင်းကာ ဝိညာဉ်ကြောရှိရာသို့ တန်းတန်းမတ်မတ် ပြန်လာခဲ့တော့သည်။

သူ မသိလိုက်သည်မှာ သူ ဝိညာဉ်ကြောအတွင်းသို့ ဝင်သွားပြီးနောက် ခဏအကြာတွင် လီယောင်း ထိုနေရာသို့ ရောက်ရှိလာခြင်းပင်။ သူမ၏ စူးရှသော အာရုံခံနိုင်စွမ်းက သူ့ကို ဤနေရာအထိ ခြေရာခံလာနိုင်ခဲ့သည်။

"ခြေရာက ဒီမှာတင် ပျောက်သွားတာပဲ"

သူမက သူမရှေ့ရှိ သာမန်ကျောက်ဆောင်နံရံကို စိုက်ကြည့်ရင်း ပြောလိုက်သည်။

[ဒါက နောက်ထပ် ဖုံးကွယ်ခြင်း အစီအရင်တစ်ခု ဖြစ်နိုင်တယ်]

ဧကရီက သုံးသပ်ပြလေသည်။

ခဏတာ တိတ်ဆိတ်သွားပြီးနောက် ဧကရီက ပြတ်သားစွာပင် [ပြန်ရအောင်] ဟု ထပ်လောင်းပြောဆိုလိုက်သည်။

"အတွင်းထဲကို ဝင်မကြည့်သင့်ဘူးလား"

လီယောင်းက သူမ၏ စူးစမ်းလိုစိတ်ကို မထိန်းနိုင်ဘဲ ပြန်မေးလိုက်သည်။ သူမ၏ စီနီယာအစ်ကို ဘာတွေများ ဖုံးကွယ်ထားသလဲဆိုသည်ကို သူမ သိကိုသိရမည်ဟုပင် ခံစားနေရသည်။

[ယောက်ျားတိုင်းမှာ ကိုယ်ပိုင်လျှို့ဝှက်ချက်ဆိုတာ ရှိတတ်တယ်]

ဧကရီက ပြန်လည်ချေပသည်။

[အကယ်၍ မင်းက သူ၏ လွတ်လပ်ခွင့်နဲ့ လျှို့ဝှက်ချက်ကို မလေးစားဘူးဆိုရင် သူက မင်းကို မုန်းသွားနိုင်တယ်]

"သူ့နောက်ကို လိုက်ဖို့ ကျွန်မကို ပြောခဲ့တာ ရှင်ကိုယ်တိုင် မဟုတ်လား"

လီယောင်းက မယုံနိုင်သလို မေးလိုက်ပြီး သူမ၏လက်များကို ခါးပေါ်တင်ကာ စိတ်ဆိုးမာန်ဆိုး အမူအရာဖြင့် မေးလိုက်သည်။

[ငါ စိတ်ပြောင်းသွားပြီ]

ဧကရီက ရိုးရှင်းစွာပင် ပြန်ပြောလိုက်သည်။

ဧကရီသည် စိတ်ထဲ၌ သီးသန့်ပြန်လည်စဉ်းစားနေမိသည်မှာ ယခင်က ဤနေရာမှ ထူးခြားသော စွမ်းအင်တစ်ခုကို သူမ အမှန်တကယ် အာရုံခံမိခဲ့သဖြင့် လီယောင်းကို လာရောက်စုံစမ်းရန် တိုက်တွန်းခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။ သို့သော် ယခုမူ အဖြေက ရှင်းလင်းသွားပြီဖြစ်သည်။ ရှန်းယွီ အသစ်တွေ့ရှိထားသည့် အဆင့်နိမ့် ဝိညာဉ်ကြောတစ်ခုသာ ဖြစ်၏။ ကြည့်ရသလောက် သူသည် အခြားသူများ၏ အကြည့်မှ လွတ်ကင်းရာ ဤနေရာတွင် ဆေးဘက်ဝင်အပင်များ စိုက်ပျိုးခြင်းနှင့် လက်နက်များ ဖော်စပ်ခြင်းတို့ကို လုပ်ဆောင်နေခြင်းသာ ဖြစ်သည်။ ရှန်းယွီ၏ လျှို့ဝှက်သော အပြုအမူများကြောင့် တစ်ခုခု မကောင်းတာများ လုပ်နေမလားဟု သူမ စတင်သံသယဖြစ်ခဲ့သော်လည်း ယခုမူ သူသည် တစ်ကိုယ်တည်း အေးအေးလူလူ ရှိနေချင်ရုံသက်သက်သာ ဖြစ်ပုံရသည်။ ယခုအချိန်တွင် ဝင်ရောက်နှောင့်ယှက်ခြင်းက သူ့ကို အလကားနေရင်း ရန်သူဖြစ်သွားစေရုံသာ ရှိပေလိမ့်မည်။

"ကောင်းပါပြီ"

လီယောင်းက မကျေမနပ်ဖြင့် သဘောတူလိုက်ပြီး ဖုံးကွယ်ထားသော အဝင်ဝကို နောက်ဆုံးအကြိမ် နှမြောတသစွာ ကြည့်လိုက်ကာ ကောင်းကင်ယံသို့ ပျံတက်သွားတော့သည်။

ဝိညာဉ်ကြောအတွင်း၌မူ ရှန်းယွီသည် အနည်းငယ် တည်ငြိမ်သွားပြီ ဖြစ်သော်လည်း စိုးရိမ်ပူပန်မှုများက သူ၏ စိတ်ထဲတွင် ကျန်ရှိနေသေးသည်။ ဤကဲ့သို့သော ဆိုးရွားသည့် တိုက်ဆိုင်မှုမျိုးမှာ ကျင့်ကြံခြင်းဆိုင်ရာ ဇာတ်လမ်းများတွင် တွေ့ရများသော်လည်း ယခုကိစ္စတွင်လည်း သေချာပေါက် ဖြစ်လာမည်ဟုတော့ အာမမခံနိုင်ကြောင်း သူ ဆင်ခြင်မိသည်။

ဘယ်လိုပင်ဆိုစေကာမူ ကြိုတင်ကာကွယ်မှုများမှာ မရှိမဖြစ် လိုအပ်ပေသည်။ လီယောင်းသည် နောက်ထပ် နှစ်ရက်ခန့် ရှိနေဦးမည်ဖြစ်ရာ ထိုအချိန်အတွင်း သူ၏ အစီအရင်အတတ်မှာ အဆင့် ၇ သို့ တက်လှမ်းသွားလောက်ပြီ ဖြစ်သည်။ ထိုသို့ တိုးတက်သွားပါက သူသည် ဂိုဏ်းတစ်ခုလုံးကို လွှမ်းခြုံနိုင်သော ကာကွယ်ရေးအစီအရင်တစ်ခုကို တည်ဆောက်နိုင်ပေလိမ့်မည်။ ထိုအစီအရင်မှာ ဝိညာဉ်သန္ဓေတည်ခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူများကို တွန်းလှန်နိုင်ရုံသာမက ရွှေရောင်အူတိုင်အဆင့်ပညာရှင်တစ်ဦး၏ အနည်းဆုံး တစ်ချက် တိုက်ခိုက်မှုကိုပင် ကြံ့ကြံ့ခံနိုင်စွမ်း ရှိပေလိမ့်မည်။

ထို့ပြင် သူ၏ အဆောင်လက်ဖွဲ့ဖော်စပ်ခြင်း အတတ်ကိုလည်း အဆင့် ၆ သို့ ရောက်အောင် မြှင့်တင်ရန် လိုအပ်သည်။ အဆင့် ၆ ပေါက်ကွဲစေတတ်သော အဆောင်လက်ဖွဲ့ကိုသာ စနစ်တကျ နည်းဗျူဟာကျကျ အသုံးပြုနိုင်ခဲ့လျှင် ဝိညာဉ်သန္ဓေသားအဆင့်ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးကိုပင် ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာရရှိစေနိုင်သည်။

ဤပြင်ဆင်မှုများသာ အဆင်ပြေခဲ့ပါက လီယောင်း ပြန်မလာခင်အထိ ဂိုဏ်းကို အသက်ဆက်နိုင်အောင် သူ ကြိုးစားနိုင်ပေလိမ့်မည်။

ရှန်းယွီသည် အသက်ကို ပြင်းပြင်းရှူသွင်းကာ သူ၏ စိတ်ဓာတ်ကို ခိုင်မာအောင် ထားလိုက်

သည်။

"အလုပ်စလုပ်ရတော့မယ်"

သူက တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်ပြီး ကြောက်ရွံ့မှုများကို ဘေးဖယ်ကာ ရှေ့တွင် လုပ်ဆောင်ရမည့် တာဝန်များအပေါ်၌သာ အာရုံစိုက်လိုက်လေတော့သည်။

အဆောင်လက်ဖွဲ့ဖော်စပ်ခြင်း အဆင့် ၇ သို့ တက်လှမ်းပြီးနောက် ရှန်းယွီသည် ယခင်ကရှိပြီးသား ဒီဇိုင်းများနှင့် အသစ်သော ဒီဇိုင်းများအပေါ်တွင် ပိုမိုနက်နဲသော အသိအမြင်များကို ရရှိခဲ့သည်။ ထိုဒီဇိုင်းအသစ်များမှာ တစ်ခုချင်းစီ၌ ကိုယ်ပိုင်အစွမ်းသတ္တိများ ရှိကြသော်လည်း အများစုမှာ အခြေအနေအရပ်ရပ်ပေါ် မူတည်၍သာ အသုံးပြုရန် သင့်တော်ပုံရသည်။ ရွေးချယ်စရာ နည်းလမ်းများစွာ ရှိလာသော်လည်း သူကမူ ရိုးရှင်းပြီး ထိရောက်မှုအရှိဆုံးဖြစ်

သည့် ပေါက်ကွဲစေတတ်သော အဆောင်လက်ဖွဲ့များကိုသာ ပိုမိုနှစ်သက်နေဆဲပင်။

စနစ်က သူ့ကို အဆင့် ၇ ပေါက်ကွဲစေတတ်သော အဆောင်လက်ဖွဲ့များ ဖော်စပ်ရန် လိုအပ်သော အသိပညာများကို ပေးအပ်ထားပြီးဖြစ်ရာ သူသည် အချိန်မဆိုင်းဘဲ လက်တွေ့စတင် လုပ်ဆောင်တော့သည်။ အဆောင်လက်ဖွဲ့တစ်ခုစီကို ဖော်စပ်ရန်အတွက် သူ၏ ဝိညာဉ်ပင်လယ်မှ စွမ်းအင်အမြောက်အမြားကို အသုံးပြုရသည်။ ကံကောင်းသည်မှာ သူ၏ စိတ်စွမ်းအားအဆင့် တက်လှမ်းထားခြင်းကြောင့် ဝိညာဉ်ပင်လယ်မှာ ပိုမိုကျယ်ဝန်းလာခဲ့ပြီး ပြင်းထန်သော စွမ်းအင်ကုန်ဆုံးမှုဒဏ်ကို ခံနိုင်ရည်ရှိနေခြင်းပင်။

ရှုပ်ထွေးသော ပုံစံများကို သူ၏ လက်ချောင်းများဖြင့် စေ့စေ့စပ်စပ် ရေးဆွဲနေစဉ် သူ၏ လက်ထိပ်များမှ ရွှေရောင်အလင်းတန်းများ ဖျတ်ခနဲ ပေါ်ထွက်နေသည်။ မျဉ်းကြောင်းတစ်ခုချင်းစီမှာ တိကျမှုရှိရန် လိုအပ်ပြီး စုတ်ချက်တစ်ခု အမှားအယွင်းရှိရုံဖြင့် အဆောင်လက်ဖွဲ့မှာ အသုံးမဝင်တော့ခြင်း သို့မဟုတ် အန္တရာယ်ရှိစွာ မတည်မငြိမ်ဖြစ်သွားခြင်းတို့ ကြုံတွေ့ရနိုင်သည်။ သူသည် မယိမ်းယိုင်သော အာရုံစူးစိုက်မှုကို ထိန်းသိမ်းထားရင်း နဖူးပေါ်၌ ချွေးစက်များ သီးလာခဲ့သည်။

သူသည် အဆောင်လက်ဖွဲ့ အရေအတွက် နှစ်ရာကို အပြီးသတ်လိုက်ချိန်တွင်မူ ပင်ပန်းနွမ်းနယ်မှုမှာ အရိုးထဲအထိ ခံစားလာရသည်။ သူသည် အချောသတ်ပြီးသော အဆောင်လက်ဖွဲ့များကို ဂရုတစိုက် ခွဲခြားလိုက်ပြီး လီယောင်းအတွက် ဆယ်ခုဖယ်ထားကာ ကျန်ရှိသည်များကို သူကိုယ်တိုင်အတွက် သိမ်းဆည်းထားလိုက်သည်။ သူက ပို၍ယူထားသည့်အတွက် စိတ်ထဲတွင် အပြစ်ရှိသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသော်လည်း သူ၏ ဆင်ခြင်တုံတရားက ထိုစိုးရိမ်မှုကို ဖယ်ရှားပေးလိုက်သည်။ သူသည် အားနည်းသော ကျင့်ကြံသူဖြစ်သဖြင့် လီယောင်းထက်ပင် ဤအကာအကွယ်များကို ပိုမိုလိုအပ်နေခြင်း ဖြစ်သည်။ ထို့အပြင် အဆင့် ၇ ပေါက်ကွဲစေတတ်သော အဆောင်လက်ဖွဲ့ ဆယ်ခုဆိုသည်မှာလည်း လီယောင်းအတွက် ကြီးမားသော တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းအားကို ပေးစွမ်းနိုင်မည်သာ ဖြစ်သည်။

ရှန်းယွီသည် သက်သောင့်သက်သာရှိသော အနေအထားဖြင့် ထိုင်လိုက်ပြီး ကုန်ခမ်းသွားသော သူ၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များကို ပြန်လည် ဖြည့်တင်းလိုက်သည်။ အစီအရင်များ ရေးဆွဲခြင်းသည်လည်း အဆောင်လက်ဖွဲ့များကဲ့သို့ပင် ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များကို အသုံးပြုကာ အစီအရင်ပြားပေါ်တွင် ပုံဖော်ရခြင်းဖြစ်ရာ ချက်ချင်းဆက်လုပ်ရန် မဖြစ်နိုင်ပေ။ သူသည် မျက်လုံးများကို မှိတ်လိုက်ပြီး အသက်ရှူမှုကို အာရုံစိုက်ကာ စွမ်းအင်များ ပြန်လည် ပြည့်ဝလာအောင် စောင့်ဆိုင်းနေလိုက်သည်။

မိနစ်အနည်းငယ်သာဟု ထင်ရသော်လည်း နာရီဝက်ခန့် ကြာမြင့်ပြီးနောက် သူ၏ ဝိညာဉ်ပင်လယ်မှာ အလုပ်ပြန်လုပ်နိုင်ရန် လုံလောက်သော စွမ်းအင်များ ပြန်လည်ရရှိလာခဲ့သည်။ အပြည့်အဝ မပြည့်သေးသော်လည်း လက်ရှိစွမ်းအင်မှာ အဆင့် ၇ အဆောင်လက်ဖွဲ့ထက် စွမ်းအင်သုံးစွဲမှု နည်းပါးသော အဆင့် ၈ အစီအရင်များကို ရေးဆွဲရန်အတွက် လုံလောက်လှပေသည်။

သူသည် အစီအရင်ပြားများကို ယူထုတ်ကာ ရှုပ်ထွေးလှသော ပုံစံများကို မျက်နှာပြင်ပေါ်တွင် ထွင်းထုလိုက်သည်။ အစီအရင်ပြားတစ်ခုချင်းစီမှာ စွမ်းအင်များ တုန်ခါလာပြီး အသက်ဝင်လာသကဲ့သို့ ရှိသည်။ အလုပ်အပေါ် အာရုံစိုက်နေစဉ် အချိန်များမှာ ကုန်ဆုံးသွားခဲ့ပြီး သူ၏ဘေးတွင် အပြီးသတ်ထားသော အစီအရင်ပြားများမှာ တဖြည်းဖြည်း တောင်ပုံရာပုံ ဖြစ်လာခဲ့သည်။

နောက်ထပ် အသုတ်တစ်ခုကို အပြီးသတ်လိုက်ချိန်တွင်မူ ညစာစားချိန် ရောက်နေပြီဖြစ်ကြောင်း သူ သတိပြုမိလိုက်သည်။ သူသည် ဖန်တီးထားသော ပစ္စည်းများကို ဂရုတစိုက် သိမ်းဆည်းကာ ညစာပြင်ဆင်ရန် ပြန်လာခဲ့သည်။

ညစာစားချိန်မှာ ပုံမှန်အတိုင်းပင် လေးဦးသား စကားလက်ဆုံကျရင်း ပြီးဆုံးသွားသည်။ ညစာစားပြီးနောက် လီယောင်းသည် ပြန်ရန် ပြင်ဆင်နေစဉ် ရှန်းယွီက သူမကို လှမ်းခေါ်လိုက်ပြီး သူ၏ သိုလှောင်လက်စွပ်အတွင်းမှ အထုပ်ငယ်လေးတစ်ခုကို ယူထုတ်လိုက်သည်။

"မင်း အပြင်သွားတဲ့အခါ အန္တရာယ်တွေနဲ့ တွေ့နိုင်တယ်"

သူက ရှင်းပြရင်း ဂရုတစိုက် ထုပ်ပိုးထားသော ထုပ်ငယ်လေးကို သူမ၏ လက်ထဲသို့ ထည့်

ပေးလိုက်သည်။

"ဒါတွေက ငါ့ရဲ့ အဆောင်လက်ဖွဲ့အတတ် အဆင့်တက်သွားပြီးနောက်မှာ မင်းအတွက် သီးသန့်လုပ်ထားပေးတာတွေပါ"

လီယောင်းသည် အထုပ်ကို ဖြေလိုက်သောအခါ ပုံစံတူ အဆောင်လက်ဖွဲ့ ဆယ်ခုကို တွေ့လိုက်ရသည်။ တစ်ခုချင်းစီမှ သိမ်မွေ့သော်လည်း ငြင်းပယ်၍မရသော စွမ်းအင်များ ထွက်ပေါ်နေပြီး သူမ၏ လက်ချောင်းများဆီသို့ တုန်ခါမှုအချို့ကို ပေးစွမ်းနေသည်။

"ဒါတွေက အဆင့် ၇ ပေါက်ကွဲစေတတ်တဲ့ အဆောင်လက်ဖွဲ့တွေပါ"

ရှန်းယွီက ဆက်ပြောသည်။

"စနစ်တကျ အသုံးပြုမယ်ဆိုရင် ရွှေရောင်အူတိုင်အဆင့် ကျင့်ကြံသူတစ်ယောက်ကို ပြင်းပြင်းထန်ထန် ဒဏ်ရာရစေနိုင်တယ်"

သူက ခဏတာ တုံ့ဆိုင်းသွားပြီးမှ "ပြီးတော့ မင်းကသာ သတ္တရှိမယ်ဆိုရင် အဲဒီ ဆယ်ခုလုံးကို တပြိုင်နက်တည်း သုံးလိုက်ရင် ဝိညာဉ်သန္ဓေသားအဆင့် ပညာရှင်တစ်ယောက်ကိုတောင် သီအိုရီအရ ဒဏ်ရာရအောင် လုပ်နိုင်တယ်" ဟု ထပ်လောင်းပြောကြားလိုက်သည်။

လီယောင်းသည် ဤပြောကြားချက်ကြောင့် အံ့ဩသွားပြီး သူမ၏ မျက်လုံးများ ဝိုင်းစက်သွားသည်။

"ဒါ တကယ်ပဲလား"

သူမက ဧကရီကို စိတ်ထဲမှ မေးမြန်းလိုက်သည်။

[မှန်ကန်တဲ့ နည်းလမ်းနဲ့သာ သုံးတတ်မယ်ဆိုရင် အားနည်းတဲ့ ဝိညာဉ်သန္ဓေသားအဆင့် ပညာရှင်တစ်ယောက်ကို အမှန်တကယ် ဒဏ်ရာရအောင် လုပ်နိုင်တာပေါ့]

ဧကရီက အတည်ပြုပေးလိုက်သည်။

"ကျေးဇူးတင်ပါတယ် စီနီယာအစ်ကို"

လီယောင်း၏ တစ်မျက်နှာလုံး တောက်ပသွားသော အပြုံးဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"ကျွန်မ ဒါတွေကို သေချာပေါက် အသုံးချပါ့မယ်"

သူမသည် အဆောင်လက်ဖွဲ့များကို သူမ၏ သိုလှောင်လက်စွပ်အတွင်းသို့ ဂရုတစိုက် သိမ်းဆည်းလိုက်သည်။

ထို့နောက် ရှန်းယွီသည် သူဖော်စပ်ထားသော ကျန်ရှိသည့် အရင်းအမြစ်များကို အကြီးအကဲဟွမ်ထံသို့ ပေးအပ်လိုက်သည်။ ထိုပစ္စည်းများမှာ သူ့အတွက် အသုံးမဝင်တော့သဖြင့် သိုလှောင်မှုနေရာ လွတ်သွားစေရန် အမြန်ပေးအပ်လိုက်ခြင်းက ပို၍ကောင်းမွန်ပေမည်။

လီယောင်းနှင့် အကြီးအကဲဟွမ်တို့ ထွက်ခွာသွားသည်ကို ရှန်းယွီ ကြည့်နေမိသည်။ လီယောင်း ခရီးမထွက်ခွာမီ လုပ်ဆောင်စရာ ကိစ္စများစွာ ရှိနေသဖြင့် နောက်ပိုင်း ထမင်းဝိုင်းများသို့ လာရောက်နိုင်တော့မည်မဟုတ်ကြောင်း သူတို့က ပြောထားသည်။ ထို့ကြောင့်လည်း ယခုတွေ့ဆုံခြင်းမှာ သူမ ခရီးမထွက်ခင် နောက်ဆုံးတွေ့ဆုံခြင်း ဖြစ်နိုင်သဖြင့် သူက အဆောင်လက်ဖွဲ့များကို ယခုပင် ပေးအပ်လိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

သူတို့၏ အရိပ်အယောင်များ ပျောက်ကွယ်သွားသောအခါ လီယောင်း တစ်ယောက် အပြင်လောကတွင် ဘေးကင်းပါစေကြောင်း ရှန်းယွီ ဆုတောင်းနေမိသည်။ သူကိုယ်တိုင်မှာမူ ဝိညာဉ်ကြောရှိရာသို့ ချက်ချင်း ပြန်လာခဲ့တော့သည်။ ယနေ့တစ်နေ့တာ လုပ်ငန်းဆောင်တာများမှာ အောင်မြင်မှုရှိခဲ့သော်လည်း သူ၏ ကျင့်ကြံမှုအချိန်ဇယားမှာမူ တိကျစွာ လိုက်နာရန် လိုအပ်နေသေးသည်။

လျှို့ဝှက်ဂူအတွင်းသို့ ရောက်သောအခါ သူသည် ဝတ်ရုံများကို ချွတ်ကာ ဝိညာဉ်စမ်းရေကန်အတွင်းသို့ ဆင်းလိုက်သည်။ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များက သူ့ကို လွှမ်းခြုံလာသည်နှင့်အမျှ သူသည် နောက်ထပ် ဖြစ်ပေါ်လာမည့် အရာများအတွက် စိတ်ကို ပြင်ဆင်လိုက်သည်။ ၎င်းမှာ သူ၏ နေ့စဉ်လုပ်မြဲ ဝတ်ပြုမှုတစ်ခုကဲ့သို့ ဖြစ်နေသော...