အခန်း (၁၂၈)

ရှန်းယွီ၏ အသိစိတ်မှာ သူ၏ ဝိညာဉ်ပင်လယ်အတွင်း၌ ပေါ်ပေါက်လာခဲ့သည်။ သူသည် ပတ်ဝန်းကျင်ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ရာ ချီစွမ်းအင်ပင်လယ်မှာ နောက်ဆုံးအကြိမ် လာရောက်စဉ်ကထက် အနည်းငယ် ပိုမိုကျယ်ပြန့်လာပြီး ဘက်ပေါင်းစုံသို့ မီတာအနည်းငယ်စီ ပိုမိုဆန့်ထွက်သွားသည်ကို သတိပြုမိလိုက်သည်။

တွေဝေမနေတော့ဘဲ သူသည် ပင်လယ်အတွင်းသို့ လှမ်းဝင်လိုက်သည်။ သူ၏ ပုံရိပ်မှာ ဝိညာဉ်ပင်လယ်နှင့် ထိတွေ့လိုက်သည်နှင့်တပြိုင်နက် လန်းဆန်းစေသော ခံစားချက်တစ်ခုက သူ့ကို လွှမ်းခြုံသွားသည်။ ၎င်းမှာ ရက်ပေါင်းများစွာ ပင်ပန်းနွမ်းနယ်နေပြီးမှ တောင်ပေါ်စမ်းရေအေးထဲသို့ ခုန်ဆင်းလိုက်ရသကဲ့သို့ပင်။ ချီစွမ်းအင်များ ကြွယ်ဝသော ရေစီးကြောင်းများက သူ့ကို ဝန်းရံစီးဆင်းသွားပြီး သူ၏ စိတ်ပင်ပန်းမှုများကို အရည်ဖျော်ပစ်ကာ စိတ်ကို ကြည်လင်သွားစေသည်။

ရှန်းယွီသည် သူ၏ ဝိညာဉ်ကလေးငယ် ငြိမ်သက်စွာ မျောပါနေသည့် ဗဟိုချက်ဆီသို့ လျှောက်လှမ်းသွားသည်။ သူနှင့် ပုံစံတူ အရွယ်အစားသေးငယ်သော ထိုကလေးငယ်မှာ ရေမျက်နှာပြင်ပေါ်တွင် အသာအယာ နိမ့်ချည်မြင့်ချည် ဖြစ်နေပြီး မျက်လုံးများကို မှိတ်ထားကာ သူ ရောက်ရှိနေသည်ကို လုံးဝ သတိမမူမိပေ။ ထိုသေးငယ်သော ဖြစ်တည်မှုကို လေ့လာကြည့်ရင်း ရှန်းယွီသည် စိတ်ပျက်မှုအချို့ကို မခံစားရဘဲ မနေနိုင်ခဲ့ပေ။

"ဟေ့... နိုးတော့။ အလုပ်လုပ်ရမယ့် အချိန်ရောက်ပြီ ညီလေးရဲ့"

သူက ပြောလိုက်သည်။

ဝိညာဉ်ကလေးငယ်မှာ လုံးဝ မလှုပ်မယှက် ရှိနေဆဲပင်။ သို့သော် ရှန်းယွီက ၎င်းကို အနည်းငယ် လှုပ်ယမ်းလိုက်သောအခါမှ မျက်တောင်များမှာ ခဏတာ ပင့်တက်လာခဲ့သည်။ ၎င်းသည် ဝေဝါးသော မျက်လုံးများဖြင့် ပတ်ဝန်းကျင်ကို ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် ရှန်းယွီ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် အကြည့်ရပ်သွားသည်။ ထို့နောက်တွင်မူ ချက်ချင်းပင် မျက်လုံးပြန်မှိတ်ကာ ပြန်လည် အိပ်မောကျသွားတော့သည်။

ရှန်းယွီသည် မျှော်လင့်ချက်များ ပျက်သုဉ်းသွားသဖြင့် သက်ပြင်းကို ပြင်းပြင်းချလိုက်

မိသည်။ သူသည် ဤကလေးငယ်အပေါ်တွင် ကြီးမားသော မျှော်လင့်ချက်များ ထားရှိခဲ့ပြီး ၎င်းတွင် ထူးခြားဆန်းပြားသော စွမ်းဆောင်ရည်များ ရှိလိမ့်မည်ဟု စိတ်ကူးယဉ်ခဲ့မိသည်။ သို့သော် လက်တွေ့မှာမူ အလွန်ပင် ရိုးရှင်းလွန်းနေသည်။ ထိုကလေးငယ်မှာ တစ်နေ့ကုန် စားလိုက် အိပ်လိုက်မှတစ်ပါး ဘာမှမလုပ်ပေ။ သို့သော်လည်း ၎င်း၏ အတွေ့အကြုံမှတ်မှာ တစ်ရာခိုင်နှုန်းပင် မပြည့်သေးကြောင်း သူ မိမိကိုယ်ကို ပြန်လည် သတိပေးလိုက်သည်။ စိတ်ရှည်ဖို့ လိုအပ်ပေလိမ့်မည်။

လက်ရှိ ကန့်သတ်ချက်များကို လက်ခံလိုက်ရင်း ရှန်းယွီသည် ဝိညာဉ်ကလေးငယ်ကို တစ်ယောက်တည်း ထားရစ်ခဲ့ကာ သူ၏ တရားထိုင်သည့် အနေအထားသို့ ပြင်ဆင်ပြီး စိတ်ကို စုစည်းလိုက်သည်။

သူ၏ အာရုံစူးစိုက်မှု နက်နဲလာသည်နှင့်အမျှ မမျှော်လင့်ထားသော အရာတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့သည်။ ဝိညာဉ်ကလေးငယ်မှာ ဖြည်းညှင်းစွာ နိုးထလာပြီး ၎င်း၏ သေးငယ်သော မျက်လုံးလေးများမှာ ပွင့်လာခဲ့သည်။ ၎င်းသည် တရားထိုင်နေသော ရှန်းယွီ၏ ပုံရိပ်ဝန်းကျင်တွင် စုဝေးနေသော ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များကို စိတ်ဝင်တစားဖြင့် စောင့်ကြည့်နေ၏။

ဖြည်းဖြည်းချင်းပင် ထိုကလေးငယ်မှာ ရှန်းယွီဆီသို့ မျောပါလာပြီး တင်ပျဉ်ခွေထိုင်နေသော ရှန်းယွီ၏ ရှေ့တည့်တည့်တွင် နေရာယူလိုက်သည်။ သူ၏ အနေအထားကို ကလေးငယ်တစ်ဦးကဲ့သို့ စူးစမ်းလိုစိတ်ဖြင့် လေ့လာပြီးနောက် ၎င်းသည် ရှန်းယွီ၏ ပုံစံကို စတင်အတုယူတော့သည်။ ပထမတစ်ကြိမ်၊ ဒုတိယတစ်ကြိမ်၊ တတိယတစ်ကြိမ် ကြိုးစားပြီးနောက်တွင်မူ ကြာပန်းပုံစံ ထိုင်နည်းကို အောင်မြင်စွာ ပြုလုပ်နိုင်ခဲ့သည်။ ထိုမျှနှင့် မရပ်တန့်ဘဲ ၎င်းသည် ရှန်းယွီ၏ ချီစွမ်းအင် လှည့်ပတ်မှုပုံစံများကိုပါ အတုယူလိုက်ရာ စက္ကန့်ပိုင်းအတွင်းမှာပင် ၎င်း၏ သေးငယ်သော ခန္ဓာကိုယ်ဝန်းကျင်၌ တူညီသော စွမ်းအင်လှိုင်းများကို ဖန်တီးနိုင်ခဲ့လေတော့သည်။

လိုက်ဖက်ညီစွာ ဟန်ချက်ညီညီ ကျင့်ကြံနေရင်း နာရီပေါင်းများစွာ ကုန်ဆုံးသွားခဲ့ပြီးနောက် ရှန်းယွီ၏ အတွင်းစိတ်နှိုးစက်က တရားထိုင်ခြင်းကို အဆုံးသတ်ရန် သတိပေးလာခဲ့သည်။ သူ မျက်လုံးများကို ဖွင့်လိုက်သောအခါ သူ၏ ဝိညာဉ်ကလေးငယ်၏ နိုးထလာသော အကြည့်နှင့် တည့်တည့်ဆုံနေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ ထိုသေးငယ်သော ဖြစ်တည်မှု၏ ဝန်းကျင်တွင် ချီစွမ်းအင်များ လည်ပတ်နေသည်ကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် သူ မှင်တက်သွားရသည်။ ၎င်းမှာ သူ၏ ကျင့်ကြံမှု နည်းစနစ်ကို တိကျစွာ ထပ်တူကျအောင် အတုယူနေခဲ့ခြင်းပင်။

သူ၏ စိတ်ထဲ၌ ယူဆချက်တစ်ခု ချက်ချင်း ပေါ်ပေါက်လာခဲ့သည်။ သူသည် စနစ်၏ အခြေအနေပြ မျက်နှာပြင်ကို ခေါ်ယူလိုက်သည်

[စိတ်စွမ်းအား- အဆင့် ၅ (၂၄၀/၅၀၀၀)]

[ဝိညာဉ်- ကလေးငယ်အဆင့် (၈၀/၁၀၀,၀၀၀)]

ရလဒ်များက သူ့ကို အံ့အားသင့်သွားစေသည်။ သူ၏ အတွေ့အကြုံမှတ်များမှာ တစ်ညတည်းနှင့် နှစ်ဆတိုးသွားခြင်းပင်။

ပုံမှန်အားဖြင့် သူတစ်ဦးတည်း ကျင့်ကြံပါက စိတ်စွမ်းအား အတွေ့အကြုံ ၆၀ နှင့် ဝိညာဉ်

အတွေ့အကြုံ ၂၀ သာ ရရှိသော်လည်း ယခု ဝိညာဉ်ကလေးငယ်၏ ပါဝင်ပတ်သက်မှုကြောင့် ထိုကိန်းဂဏန်းများမှာ နှစ်ဆ ဖြစ်သွားခဲ့သည်။ ဤမမျှော်လင့်ထားသော အကျိုးသက်ရောက်မှုမှာ ကြီးမားလှသော ကျင့်ကြံမှု အလားအလာများကို ပေးစွမ်းနေလေသည်။

"ကြည့်ရတာ မင်းက အသုံးမကျတဲ့သူတော့ မဟုတ်ဘူးပဲ"

သူက ကျေနပ်စွာ မှတ်ချက်ပြုလိုက်သော်လည်း ဝိညာဉ်ကလေးငယ်မှာ မည်သည့်တုံ့ပြန်မှုမျှ မရှိတော့သော အခြေအနေသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိသွားပြီဖြစ်ကြောင်း တွေ့လိုက်ရသည်။

သူသည် ၎င်းကို အကြိမ်အနည်းငယ် ပုတ်နှိုးကြည့်သော်လည်း တုံ့ပြန်မှုမရှိသဖြင့် ထိုသေးငယ်သော ဖြစ်တည်မှုမှာ လုံးဝပင်ပန်းနွမ်းနယ်သွားပြီဖြစ်ကြောင်း ရှန်းယွီ နားလည်လိုက်သည်။ သူသည် ထိုသေးငယ်သော ပုံရိပ်ကို ညင်သာစွာ ပွေ့ချီကာ ဝိညာဉ်ပင်လယ်၏ အာဟာရဖြစ်စေသော ရေပြင်ထက်သို့ ပြန်လည် တင်ပေးလိုက်သည်။ သူတို့၏ ဆက်နွှယ်မှုမှတစ်ဆင့် ၎င်း၏ စွမ်းအင်များ ဖြည်းညှင်းစွာ ပြန်လည် ပြည့်ဝလာနေသည်ကို သူ ခံစားသိရှိနေရသည်။

၎င်း၏ အခြေအနေကို စိတ်ချသွားပြီဖြစ်သဖြင့် ရှန်းယွီသည် သူ၏ ဝိညာဉ်ပင်လယ်အတွင်းမှ ပြန်လည် ထွက်ခွာခဲ့တော့သည်။

ဝိညာဉ်စမ်းရေကန်၏ တဖိတ်ဖိတ်တောက်ပနေသော ရေပြင်ထက်တွင် ရှန်းယွီသည် မျက်လုံးများကို ဖွင့်လိုက်ပြီး သူ၏အသိစိတ်မှာ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိလာသည်။ သူ၏ ပထမဆုံးသောဗီဇမှာ သူ၏အခန်းဖော်ကို စစ်ဆေးရန်ဖြစ်သည်။ တောဝက်မှာ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များပြည့်နှက်နေသော ရေပြင်ထဲတွင် ဘာကိုမှသတိမထားမိဘဲ ရည်ရွယ်ချက်မရှိ ကူးခတ်နေဆဲပင်။ ထိုသတ္တဝါမှာ ပြင်းအားကောင်းသော ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များနှင့် ရက်ပေါင်းများစွာ ထိတွေ့နေရသော်လည်း အခြေခံအားဖြင့် ဘာမှပြောင်းလဲသွားပုံမရပေ။

"အသွင်ပြောင်းလဲမယ့် အရိပ်အယောင် ခုထိမရှိသေးဘူးပဲ"

ရှန်းယွီက ထိုသတ္တဝါ၏ သာမန်လှုပ်ရှားမှုများကို ကြည့်ရင်း တိုးတိုးလေးရေရွတ်လိုက်သည်။

"သတ္တဝါတိုင်းက ဝိညာဉ်သားရဲဖြစ်လာဖို့ ပါရမီမပါကြဘူးထင်တယ်"

သူသည် စမ်းရေကန်ထဲမှ ထလိုက်ရာ ရေစက်များမှာ သူ၏ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်မှတစ်ဆင့် ဂူ၏ကျောက်ကြမ်းပြင်ပေါ်သို့ စီးကျသွားသည်။ ကိုယ်ကိုအမြန်ခြောက်အောင်သုတ်ပြီးနောက် ဝတ်ရုံသစ်ကို လဲလှယ်ဝတ်ဆင်လိုက်သည်။ သူ၏ အချိန်ဇယားအရ ယခုမှာ ဆေးလုံးနှင့် လက်နက်ဖော်စပ်ရန် အချိန်ဖြစ်သည်။ အထူးသဖြင့် မနေ့က သွေးမျိုးဆက်လေ့ကျင့်မှုကြောင့် သူ၏ အဆင့် ၈ ကုထုံးဆေးလုံးများ အကုန်လုံး ကုန်ခမ်းသွားခဲ့ရာ ယခုဖော်စပ်ရန်မှာ အလွန်အရေးကြီးလှသည်။

အဆင့် ၇ ဆေးဖော်စပ်ခြင်းအတတ်သို့ သူ၏ချိုးဖျက်နိုင်မှုကြောင့် ကုထုံးဆေးလုံး၏ အဆင့်မြှင့်တင်ထားသော ပုံစံအသစ်အပါအဝင် ဆေးနည်းသစ်အချို့ကို သူရရှိခဲ့သည်။ သို့သော်လည်း လောလောဆယ်တွင် အဆင့် ၇ ဆေးလုံးများကို မဖော်စပ်ရန် သူဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

"အဆင့် ၇ ဆေးဘက်ဝင်အပင်တွေက အောင်မြင်မှုနှုန်းနည်းနည်းလေးနဲ့ စမ်းသပ်ပစ်ဖို့ တန်ဖိုးကြီးလွန်းတယ်"

သူက ကျိုးကြောင်းဆင်ခြင်လိုက်သည်။

"အထူးသဖြင့် အဆင့် ၈ ဆေးလုံးတွေက ငါ့ရဲ့ လက်ရှိလိုအပ်ချက်အတွက် အဆင်ပြေပြေ အလုပ်ဖြစ်နေသေးတာပဲ"

ရှန်းယွီက မိမိဘာသာ ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး "မပျက်သေးသရွေ့တော့ ပြင်နေဖို့ မလိုပါဘူး" ဟု တွေးလိုက်သည်။

သူသည် ကျယ်ဝန်းသော ဂူအတွင်း လျှောက်သွားရင်း အဆင့် ၈ ဆေးလုံးဖော်စပ်ရန် လိုအပ်သော အပင်များကို ခူးဆွတ်လိုက်သည်။ ဆေးဖော်စပ်ရန် လိုအပ်သည်များကို စုဆောင်းပြီးနောက် သူ၏ ကိုယ်ပိုင်ဥယျာဉ်ငယ်လေးသို့ သွားရောက်ခဲ့သည်။

စိုက်ကွက်များဘေးတွင် ဒူးထောက်ထိုင်ကာ ဝိညာဉ်စမ်းရေကန်မှ ယူဆောင်လာသော ရေများဖြင့် ရေလောင်းပေးလိုက်သည်။ အပင်များမှာ ထိုအရည်ဆီသို့ ဦးတည်ဆန့်ထွက်လာကာ စွမ်းအင်များကို စုပ်ယူနေကြသည်ကို သူကျေနပ်စွာ ကြည့်နေမိသည်။ ပျိုးပင်တိုင်းမှာ ထူးခြားသော သက်စွမ်းအားများ ရှိနေကြပြီး ၎င်းတို့၏ အရွက်များမှာ ချီစွမ်းအင်များဖြင့် တက်ကြွလန်းဆန်းနေသည်။

သူ၏အခန်းဖော်ကိုလည်း မေ့မထားဘဲ ရှန်းယွီသည် အဆင့်နိမ့်ဆေးဘက်ဝင်အပင်အချို့ကို ယူကာ တောဝက်စားရန် စမ်းရေကန်ထဲသို့ ပစ်ထည့်ပေးလိုက်သည်။

သူ၏ လုပ်ငန်းခွင်သို့ ပြန်ရောက်သောအခါ ရှန်းယွီသည် သူ၏ဆေးဖော်စပ်သည့်အိုးကို ယူထုတ်ကာ ကျောက်သားမျက်နှာပြင်ပြန့်ပြန့်ပေါ်တွင် ဂရုတစိုက် နေရာချလိုက်သည်။ ဆေးလုံးများကို အမြောက်အမြား မဖော်စပ်မီ သူ၏စိတ်ထဲတွင် တနုံ့နုံ့ဖြစ်နေသော အချက်အချို့ကို စမ်းသပ်ကြည့်ရန် သူဆုံးဖြတ်လိုက်တော့သည်။

သူသည် အဆင့် ၉ ဆေးလုံးအချို့ကို စတင်ဖော်စပ်ပြီးနောက် အဆင့် ၈ ဆေးလုံးများကို ဆက်လက်ဖော်စပ်ခဲ့သည်။ နောက်ဆုံးတွင် သူ၏ စိုးရိမ်ပူပန်မှုများကို ဘေးဖယ်ထားကာ အဆင့် ၇ ဆေးလုံးအုပ်စုငယ်တစ်ခုကိုပင် စမ်းသပ်ဖော်စပ်ကြည့်ခဲ့သည်။

နောက်ဆုံးဆေးလုံးမှာ သူ၏လက်ဝါးပေါ်တွင် အေးမြသွားချိန်၌ ရှန်းယွီ၏ နှုတ်ခမ်းထက်တွင် ကျေနပ်သော အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာသည်။ ဤစမ်းသပ်ချက်က ဆေးဖော်စပ်ခြင်း အောင်မြင်မှုနှုန်းနှင့် ပတ်သက်သည့် သူ၏ ယူဆချက်ကို အတည်ပြုပေးခဲ့သည်။ သူ တွေးဆထားသည့်အတိုင်းပင် ဉာဏ်အလင်းပွင့်မှုနှင့် စိတ်စွမ်းအားအဆင့်တို့က အခြေခံအောင်မြင်မှုနှုန်းကို သတ်မှတ်ပေးခြင်းဖြစ်သည်။ သူ၏ ထူးကဲသော ဉာဏ်အလင်းပွင့်မှုနှင့် အဆင့် ၅ စိတ်စွမ်းအားတို့အရ သူ၏ အခြေခံအောင်မြင်မှုနှုန်းမှာ ၄၀ ရာခိုင်နှုန်း ဖြစ်သည်။

ဆေးဖော်စပ်ခြင်းအတတ်တွင် အဆင့်တစ်ခု ချိုးဖျက်တက်လှမ်းတိုင်း မိမိအဆင့်ထက်နိမ့်သော ဆေးလုံးများအတွက် အောင်မြင်မှုနှုန်းမှာ နှစ်ဆတိုးသွားသည်ဟု သူ ကောက်ချက်ချလိုက်

သည်။ အဆင့် ၈ ဆေးဖော်စပ်သူဘဝတွင် အဆင့် ၉ ဆေးလုံးများအတွက် အောင်မြင်မှုနှုန်းမှာ ၈၀ ရာခိုင်နှုန်းရှိခဲ့သော်လည်း ယခု အဆင့် ၇ သို့ ရောက်ရှိချိန်တွင်မူ ၎င်းမှာ ၁၀၀ ရာခိုင်နှုန်းအထိ ပြည့်သွားခဲ့ပြီဖြစ်သည်။ ၎င်းမှာ လုံးဝဥဿုံအောင်မြင်မည်ဟု အာမမခံနိုင်ပေ။

ပြင်ပနှောင့်ယှက်မှုများ သို့မဟုတ် တမင်တကာ မှားယွင်းလုပ်ဆောင်မှုများ ရှိပါက ကျရှုံးနိုင်ဆဲဖြစ်သည်။ သို့သော် သူ၏ ကျင့်ကြံမှုပတ်ဝန်းကျင်မှာ ထိန်းချုပ်ထားပြီးသားဖြစ်ကာ သူ၏ နည်းစနစ်မှာလည်း စနစ်တကျရှိသဖြင့် ထိုကဲ့သို့သော ကျရှုံးမှုမျိုးမှာ ဖြစ်နိုင်ခြေ အလွန်နည်းပါးသည်။

အဆင့် ၈ ဆေးလုံးများအတွက် သူ၏ အောင်မြင်မှုနှုန်းမှာ ၈၀ ရာခိုင်နှုန်းသို့ တိုးတက်လာခဲ့သည်။ အဆင့် ၇ ဆေးလုံးများအတွက်မူ အောင်မြင်မှုနှုန်း ၄၀ ရာခိုင်နှုန်းရှိမည်ဟု သူ တွက်ချက်မိသည်။ ၎င်းမှာ အထင်ကြီးစရာကောင်းသော်လည်း ရှားပါးသော ဆေးဖက်ဝင်ပစ္စည်းများကို အလေအလွင့်ဖြစ်စေရန်အတွက်မူ များလွန်းနေသေးသည်။

သူ၏ အမိန့်ပေးမှုအောက်တွင် အနက်ရှိုင်းဆုံး ဟင်းလင်းပြင်မီးလျှံပေါ်ထွက်လာပြီး ၎င်း၏ မှောင်မည်းသော စွမ်းအင်များက ဆေးအိုးကို အတိအကျ ထိန်းချုပ်ထားသော အပူချိန်ဖြင့် ဝန်းရံလိုက်သည်။ ရှန်းယွီသည် မယိမ်းယိုင်သော အာရုံစိုက်မှုဖြင့် အလုပ်လုပ်ခဲ့ပြီး လှုပ်ရှားမှုတိုင်းမှာ တိကျကာ ဆေးဖက်ဝင်ပစ္စည်းတစ်ခုချင်းစီကိုလည်း အတိအကျ တိုင်းတာခဲ့သည်။ အတန်ကြာပြီးနောက် သူသည် အဆင့် ၈ ကုထုံးဆေးလုံး နှစ်ရာကို အောင်မြင်စွာ ထုတ်လုပ်နိုင်ခဲ့သည်။

ဤပမာဏမှာ နှစ်ရက်စာ သွေးမျိုးဆက်လေ့ကျင့်မှုအတွက် လုံလောက်လိမ့်မည်ဟု သူ တွေးလိုက်ပြီး ၎င်းတို့ကို သူ၏ သိုလှောင်လက်စွပ်အတွင်းရှိ ကျောက်စိမ်းဘူးများထဲတွင် ဂရုတစိုက် သိမ်းဆည်းလိုက်သည်။ ထိုအချိန်ရောက်လျှင် သူ၏ ဆေးဖော်စပ်ခြင်းအတတ်မှာ ထပ်မံအဆင့်တက်သွားနိုင်သဖြင့် အောင်မြင်မှုနှုန်း ပိုမြင့်လာကာ အရင်းအမြစ် အလေအလွင့်ဖြစ်မှုကို လျှော့ချနိုင်ပေလိမ့်မည်။

၈၀ ရာခိုင်နှုန်းမှ ၁၀၀ ရာခိုင်နှုန်းသို့ တိုးတက်လာခြင်းမှာ အချို့သူများအတွက် အနည်းငယ်သာဟု ထင်ရသော်လည်း ရှန်းယွီကမူ ထိုသို့သော ထိရောက်မှုမျိုးကို အလေးအနက်ထားသည်။ ဝိညာဉ်ကြောအတွင်းရှိ အရင်းအမြစ်များမှာ ကြွယ်ဝသော်လည်း အကန့်အသတ်မရှိသည်တော့ မဟုတ်ပေ။

သူသည် အရင်းအမြစ်များကို အများကြီး မသုံးစွဲခဲ့သော်လည်း ၎င်းတို့ကို ဘယ်လို အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ပွားများအောင်လုပ်ရမည်ကို မသိသေးသရွေ့ အလွန်အကျွံ မဖြုန်းတီးလိုပေ။ လက်ရှိ ပျိုးပင်ငယ်လေးများ၏ ကြီးထွားနှုန်းအရ အကယ်၍ သူက ရင့်မှည့်ပြီးသားအပင်များကိုသာ အကုန်သုံးပစ်လိုက်ပါက အသုတ်သစ် ရင့်မှည့်လာရန် အချိန်အကြာကြီး စောင့်ရပေလိမ့်မည်။

သူ၏ အကြည့်မှာ ဥယျာဉ်ဆီသို့ တစ်ဖန်ရောက်သွားပြီး ရင့်မှည့်ခါနီး ဆေးဘက်ဝင်အပင်များကို ဆန်းစစ်လိုက်သည်။ ၎င်းတို့ကို အဆင့်နိမ့်ဆေးလုံးများအတွက် ချက်ချင်းခူးဆွတ်နိုင်သော်လည်း ပို၍သေချာစေရန် နောက်ထပ်တစ်ရက် စောင့်ဆိုင်းရန် သူ ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

သူကိုယ်တိုင်အတွက် လိုအပ်သော ဆေးလုံးများ ရရှိသွားပြီဖြစ်ရာ ရှန်းယွီသည် ဂိုဏ်းအတွက် အဆင့် ၉ ဆေးလုံးများ ထုတ်လုပ်ခြင်းဘက်သို့ အာရုံစိုက်လိုက်သည်။ သူ ဤသို့လုပ်ခြင်းမှာ သူက သဘောကောင်းလှသော အကြီးအကဲတစ်ဦး ဖြစ်နေ၍ မဟုတ်ပေ။ အမှန်တကယ်တွင် ဂိုဏ်း၌ ဆေးလုံးများမှာ လိုအပ်သည်ထက်ပင် ပိုလျှံနေပြီဖြစ်သည်။ သူ အဓိကလုပ်ဆောင်ရခြင်းမှာ ဤအတတ်ပညာကို လေ့ကျင့်ရင်း အတွေ့အကြုံမှတ်များ စုဆောင်းလိုခြင်းကြောင့်သာ။