အခန်း (၁၁၉)

ဂူဖုန်းသည် သူ၏ကံကြမ္မာမှာ ကံဆိုးမိုးမှောင်ကျနေသည့် ကြယ်ပွင့် အောက်တွင် မွေးဖွားလာခဲ့သည်ဟု အမြဲခံစားခဲ့ရသည်။

သူ၏မိသားစုမှာ ဆင်းရဲနွမ်းပါးပြီး ဝေးလံခေါင်ဖျားသော တောင်ပေါ်ရွာငယ်လေးမှ ဖြစ်သည်။ သူ၏မိဘများမှာ စာမတတ်ပေတတ်သော လယ်သမားများဖြစ်ကြပြီး အိမ်တွင် မောင်နှမငါးဦးရှိသည်။

သူ အသက်လေးနှစ်အရွယ် မှော်ဘုရားကျောင်းတွင် ပညာစတင်သင်ကြားချိန်၌ သူသည် အလင်းဓာတ်မှော်စွမ်းအင်များကို အာရုံခံနိုင်စွမ်းရှိကြောင်း မထင်မှတ်ဘဲ တွေ့ရှိခဲ့ကြသည်။

ထိုအခိုက်အတန့်တွင် ရွာငယ်လေးတစ်ရွာလုံး ဆူညံပွက်လောရိုက်သွားခဲ့သည်။ ခေတ်သစ်အမြင်နှင့် ပြောရလျှင် ခေါင်ဖျားသောရွာကလေးမှ တက္ကသိုလ်ကျောင်းသားတစ်ယောက် ပေါ်ထွက်လာသကဲ့သို့ပင်။

ဂူဖုန်းသည် သူ၏မိဘများက အိမ်နီးနားချင်းများထံမှ အနိုင်နိုင်စုဆောင်းပေးလိုက်သော ငွေကြေးများဖြင့် မြို့ပေါ်ရှိ မှော်ဘုရားကျောင်းသို့ မှော်ပညာရှင်တစ်ဦးဖြစ်ရန် ပညာသင်ကြားရန် သွားရောက်ခဲ့သည်။

သို့သော် ဂူဖုန်းတွင် သဘာဝအလျောက် စကားထစ်သည့်ဝေဒနာ အနည်းငယ်ရှိနေပြီး မှော်

ဂါထာများကို ရွတ်ဖတ်သည့်အခါ ထိုဝေဒနာမှာ ပိုမိုဆိုးရွားလာတတ်သည်။ နောက်ဆုံးတွင် သူသည် ဂါထာရွတ်ဆိုရာ၌ ကြီးမားသော အခက်အခဲများနှင့် ရင်ဆိုင်ခဲ့ရသည်။

ဤအချက်က သူ၏မှော်ပညာစွမ်းဆောင်ရည်ကို များစွာကျဆင်းစေခဲ့ပြီး မှော်ဘုရားကျောင်းကလည်း သူ၏လေ့ကျင့်သင်ကြားပေးမှုကို နောက်ဆုံးတွင် လက်လျှော့လိုက်ကြသည်။

သို့သော်လည်း မှော်ဘုရားကျောင်းမှ မှော်ဒါရိုက်တာကြီးတစ်ဦးက သူ၏ မှော်ဆေးရည်နယ်ပယ်ရှိ သဘာဝပါရမီကို သတိပြုမိသွားပြီး တော်ဝင်မှော်အကယ်ဒမီသို့ အကြံပြုလွှတ်ခဲ့သည်။

အရာရှိကြီးများ၏ သားသမီးများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသော ဤအကယ်ဒမီတွင် သူ၏တည်ရှိမှုမှာ ပြက်လုံးတစ်ခုထက် မပိုခဲ့ပေ။

နှစ်ရက်၊ သုံးရက်လျှင် တစ်ကြိမ် လှောင်ပြောင်မှုများကို အောင့်အည်းသည်းခံနေရပြီး မကြာခဏဆိုသလိုလည်း အရိုက်အနှက် ခံခဲ့ရသည်။ အကယ်၍ ဆရာမမေလီနှင့် ချီတို့၏ အားပေးကူညီမှုသာ မရှိခဲ့လျှင် ဂူဖုန်းတစ်ယောက် ဆက်လက်တောင့်ခံနိုင်တော့မည်မဟုတ်ပေ။

သို့သော်လည်း ဂူဖုန်းတစ်ယောက် စိတ်ဓာတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ လုံးဝလက်လျှော့တော့မည့် အခြေအနေသို့ ရောက်ရှိနေချိန်မှာပင် ယွင်ရှန်း ပေါ်ပေါက်လာခဲ့သည်။

ရက်အနည်းငယ်အတွင်းမှာတင် ဂူဖုန်းသည် သူ၏ဘဝတစ်ခုလုံး ဇောက်ထိုးမိုးမျှော် ပြောင်းလဲသွားသည်ဟု ခံစားလိုက်ရသည်။

လွန်ခဲ့သော ရက်အနည်းငယ်က သူသည် မှော်လှံတံပင် မရှိသော သာမန်မှော်ပညာရှင်လေး တစ်ဦးသာ ဖြစ်သော်လည်း၊ နှစ်ရက်အတွင်းမှာတင် အလင်းဂုဏ်သတ္တိရှိသော မှော်လှံတံ သာမက ပဉ္စမအဆင့်ရှိ အလင်းဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ကိုပါ ပိုင်ဆိုင်ခွင့် ရရှိခဲ့သည်။

မှော်ပညာ သီအိုရီအရဆိုလျှင် ဂူဖုန်းသည် ပဉ္စမအဆင့်ရှိသော ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးနှင့် ပေါင်းစပ်ရန်လုံးဝ မစွမ်းဆောင်နိုင်သေးပေ။

သို့သော်လည်း ဤ လျှပ်စီးငါးရှဉ့်ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးတွင်မူ ထိုပြဿနာ မရှိခဲ့ပေ။

မြေကာလိပ်၏ ဝမ်းဗိုက်ထဲတွင် နှစ်ပေါင်းမည်မျှကြာအောင် ကိန်းအောင်းနေခဲ့သည်မသိသလို ဝမ်လုံလောင်းကစားရုံမှ ကျွမ်းကျင်သူများပင် အတိအကျမသိနိုင်ဘဲ အနည်းဆုံး နှစ်တစ်ရာကျော်ဟု ခန့်မှန်းကြသည်။ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးပေါ်ရှိ ပြင်းထန်သော မှော်စွမ်းအင်များကို မြေကာလိပ်က များစွာစုပ်ယူ ပေါင်းစပ်ပေးခဲ့ပြီး ဖြစ်သောကြောင့် ပယ်ထုတ်နိုင်စွမ်းမှာ များစွာ လျော့နည်းနေခဲ့သည်။

ထို့ကြောင့် ဂူဖုန်းအနေဖြင့် ဤအလင်းဝိညာဉ်ကျောက်တုံးနှင့် အောင်မြင်စွာ ပေါင်းစပ်နိုင်ခြေမှာ များစွာ မြင့်မားသွားခဲ့သည်။

ဂူဖုန်းတစ်ယောက် စိတ်အေးလက်အေး ပေါင်းစပ်နိုင်ရန်အတွက် ယွင်ရှန်းသည် သူ၏ မှော်

ကတ်ကိုပါ ငှားရမ်းပေးခဲ့ရာ ဂူဖုန်းအနေဖြင့် မှော်မျှော်စင်အတွင်း၌ ပိုမိုကောင်းမွန်စွာ ပေါင်းစပ်နိုင်မည် ဖြစ်သည်။

ဂူဖုန်းသည်လည်း ယခင်ကထက် ပိုမိုပွင့်လင်းလာပြီး အရင်လို အားနာနေခြင်းမျိုး မရှိတော့ပေ။

သူသည် ယွင်ရှန်းကို မိသားစုဝင်ကဲ့သို့ မြင်လာပြီး ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးနှင့် ပေါင်းစပ်ခြင်းလုပ်ငန်းစဉ်ကို စတင်ရန် မှော်မျှော်စင်အတွင်းသို့ ချက်ချင်း ဝင်ရောက်သွားခဲ့သည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ယခုအခါ သူ၊ ယွင်ရှန်းနှင့် ချီ တို့သည် တစ်သားတည်းဖြစ်ကြောင်း သူတို့အားလုံးသည် မှော်ဆေးရည်အဖွဲ့ ၁၃ မှ ရဲဘော်ရဲဘက်များဖြစ်ကြောင်း ဂူဖုန်း နားလည်သွားသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ရဲဘော်ရဲဘက်အချင်းချင်း "ကျေးဇူးတင်ပါတယ်" ဟု အလွယ်တကူ ပြောနေရန် မလိုတော့ပေ။

ဆရာမမေလီကို အသိပေးရန်အတွက်မူ ချီကို အောင်သွယ်တော်အဖြစ် လွှတ်လိုက်ရုံသာ ရှိသည်။

ချီသည် မှော်အကယ်ဒမီသို့ ပြန်ရောက်သည်နှင့် သူ၏ အေးစက်စက် အမူအရာသို့ ပြန်လည်ပြောင်းလဲသွားပြီး လိုအပ်သည်ထက် ပို၍ စကားမပြောတော့ပေ။

သို့သော်လည်း ယွင်ရှန်းနှင့် ဂူဖုန်းအပေါ် ထားရှိသော သူ၏ သဘောထားမှာ အတော်အတန် တိုးတက်လာခဲ့သည်မှာ သိသာသည်။ အနည်းဆုံးတော့ ယွင်ရှန်းက ဆရာမမေလီကို အသိပေးရန် ခိုင်းသည့်အခါ သူက ခြင်ကိုက်သံလောက်ဖြင့် ပြန်လည် အတည်ပြုပေးခြင်းမှာပင် ကြီးမားသော တိုးတက်မှု ဖြစ်သည်။

နှစ်လယ်စစ်ဆေးမှုမှာ တစ်ရက်ထက်တစ်ရက် နီးကပ်လာနေပြီး ယွင်ရှန်းသည် ဆရာမမေလီပေးထားသော ဒုတိယမြောက် မှော်လိပ်စာကို နားလည်သဘောပေါက်ရန် မှော်မျှော်စင်သို့ ဝင်ရန် စီစဉ်ထားသည်။ သို့သော် သူမသည် မှော်ပညာသင်ခန်းစာများကို ပြန်လည်လေ့လာရခြင်းနှင့် အများသုံး ဆေးပင်စိုက်ခင်းကို ပြုစုစောင့်ရှောက်ရခြင်းတို့ကြောင့် အချိန်မအားမလပ် ဖြစ်နေခဲ့သည်။

သူမသည် အများသုံးစိုက်ခင်းမှ ဆေးပင်များကို ပထမအကြိမ် ရိတ်သိမ်းပြီးမှသာ ဒုတိယမြောက် အလယ်အလတ်အဆင့် မှော်ပညာကို လေ့လာရန် မှော်မျှော်စင်သို့ ဝင်ရောက်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

ဤ ဒုတိယမြောက် အလယ်အလတ်အဆင့် မှော်ပညာမှာ မြေလျှိုးခြင်းဟု အမည်ရပြီး ခဏချင်းအတွင်း နေရာရွှေ့ပြောင်းနိုင်သည့်မှော်အမျိုးအစား ဖြစ်သည်။ သို့သော် ယွင်ရှန်း၏ လက်ရှိမှော်စွမ်းအားအရ တစ်ကြိမ်လျှင် ငါးမီတာ သို့မဟုတ် ခြောက်မီတာခန့်သာ ရွှေ့ပြောင်းနိုင်သော်လည်း ပစ်မှတ်တစ်ခုတည်းကို ဦးတည်သော မှော်တိုက်ခိုက်မှုများကို ရှောင်တိမ်းရန်အတွက်မူ အတော်လေး ထိရောက်လှသည်။

ရက်စွဲများမှာ လျင်မြန်စွာ ကုန်ဆုံးသွားခဲ့ပြီး ယွင်ရှန်းသည် မိုးရေစက်ဂါထာကို အသုံးပြု၍ ဆေးပင်စိုက်ခင်းကို ရေလောင်းပြီးချိန်တွင် အများသုံးဆေးပင်စိုက်ခင်းရှိ ဆေးပင်အချို့မှာ ညှိုးနွမ်းလာသည့် လက္ခဏာများ ပြသနေသည်ကို မထင်မှတ်ဘဲ သတိပြုမိလိုက်သည်။

ယွင်ရှန်း ဆေးပင်စိုက်ခင်းကို စတင်တာဝန်ယူခဲ့သည့် အချိန်မှစ၍ ဤကဲ့သို့သော ပြဿနာမျိုး တစ်ခါမျှ မကြုံဖူးခဲ့ပေ။

သေချာစွာ စစ်ဆေးကြည့်သော်လည်း မည်သည့် ပိုးမွှားပြဿနာကိုမျှ သူမ မတွေ့ရှိရပေ။

ပေါင်းသင်ခြင်းနှင့် ရေလောင်းခြင်းတို့တွင်လည်း အမှားအယွင်း တစ်စုံတစ်ရာ မရှိခဲ့ပေ။

ယွင်ရှန်းသည် မသိစိတ်မှ မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်မိသည်။

သူမသည် ဆေးပင်တစ်ပင်ကို စိုက်ကြည့်လိုက်စဉ် သူမ၏ ရှင်နုန်းမျက်လုံးမှာ အနည်းငယ် လှုပ်ခတ်သွားသည်။

ဆေးပင်၏ တောက်ပသော အစိမ်းရောင် အပြင်ပန်းသဏ္ဌာန်မှာ တဖြည်းဖြည်းနှင့် သွေးကြောကွန်ရက်များအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။ ဆေးပင်သည် အပြင်ပန်းတွင် ကြည့်ကောင်းနေသော်လည်း အတွင်းပိုင်း၌မူ ပုရွက်ဆိတ်များနှင့်တူသော သိမ်မွေ့သည့် အနက်ရောင် မှော်စွမ်းအင်များ တွန့်လိမ်လှုပ်ရှားနေသည်ကို ယွင်ရှန်း သတိပြုမိလိုက်သည်။

သေချာစွာ ထပ်မံကြည့်ရှုလိုက်သောအခါ ၎င်းတို့မှာ သာမန်အနက်ရောင် မှော်စွမ်းအင်များ မဟုတ်ဘဲ နတ်ဆိုးပိုးကောင်အမျိုးအစား ဖြစ်နေသည်မှာ ထင်ရှားလှသည်။

ရှင်နုန်းမျက်လုံးများမှာ နဂိုအတိုင်း အနက်ရောင်သို့ ပြန်လည်ပြောင်းလဲသွားသည်။

ယွင်ရှန်းသည် အလေးအနက် စဉ်းစားခန်း ဝင်သွားတော့သည်။

တစ်စုံတစ်ယောက်က သူမကို လုပ်ကြံနေပြီ။

ဤအတွေးမှာ သူမ၏ ဦးနှောက်ထဲသို့ ချက်ချင်းဆိုသလို ဝင်ရောက်လာသည်။

တစ်စုံတစ်ယောက်သည် သူမ၏ ဆေးပင်စိုက်ခင်းကို တစ်ခုခု ပြုလုပ်ထားခြင်းဖြစ်သည်။

ထို့အပြင် ဤကဲ့သို့ လုပ်ဆောင်နိုင်သည့်သူမှာ သူမကို ထောင်ချောက်ဆင်ရန် မှောင်မိုက်

ဂုဏ်သတ္တိရှိသော နတ်ဆိုးပိုးကောင်များကို အသုံးပြုတတ်သည်အထိ နောက်ခံ ခိုင်မာသူ ဖြစ်ရပေမည်။

ဝူကျိတိုက်ကြီးပေါ်တွင် မှောင်မိုက်ဂုဏ်သတ္တိရှိသော နတ်ဆိုးသားရဲများသည် အလွန်ရှားပါးပြီး ယင်းနှင့်အညီ ၎င်းတို့မှာ အလွန်အဖိုးတန်လှရာ တော်ဝင်မှော်အကယ်ဒမီ၏ ဆေးပင်စိုက်ခင်းများတွင် သာမန်အားဖြင့် တွေ့ရှိနိုင်သော အရာမျိုး မဟုတ်ပေ။

ဤကဲ့သို့သော နတ်ဆိုးပိုးကောင်များသည် သာမန်မှော်အကယ်ဒမီတစ်ခု၌ဆိုလျှင် သာမန်မျက်စိဖြင့် လုံးဝရှာဖွေတွေ့ရှိနိုင်မည်မဟုတ်ပေ။

မှောင်မိုက်မှော်ပညာကို မလေ့လာဖူးသည့် အတွေ့အကြုံရှိ မှော်ဆရာအချို့အတွက်ပင် ဆေးပင်များ ဖျက်ဆီးခံနေရသည်ကို သတိပြုမိရန် အချိန်အတန်ကြာ ပေးရပေလိမ့်မည်။

သို့သော် ယွင်ရှန်းမှာမူ ထူးခြားသည်။ သူမတွင် ဓာတ်ငါးပါး မှော်ဝိညာဉ် ရှိပြီး ၎င်းထဲမှ တစ်ခုမှာ မှောင်မိုက်မှော်ဝိညာဉ်ဖြစ်သည်။ သူမ၏ မှောင်မိုက်စွမ်းအားအပေါ် အာရုံခံနိုင်စွမ်းမှာ သာမန်

ထက် များစွာသာလွန်သည်။ ရှင်နုန်းမျက်လုံးနှင့်ပါ ပေါင်းစပ်လိုက်သောအခါ ဤမှောင်မိုက်နတ်ဆိုးပိုးကောင်များကို သဘာဝအတိုင်းပင် ရှာဖွေတွေ့ရှိသွားခြင်း ဖြစ်သည်။

၎င်းတို့သည် မိမိကိုယ်ကိုယ်နှင့် မိမိတို့၏ မှော်အရှိန်အဝါကို ကျွမ်းကျင်စွာ ဖုံးကွယ်ထားနိုင်သည့် မှောင်မိုက်ဂုဏ်သတ္တိရှိသော နတ်ဆိုးပိုးကောင် အမျိုးအစားများဖြစ်သည်။

၎င်းတို့သည် ဆေးပင်၏ အဖူးအပွင့်မှသည် အမြစ်အထိ အသက်သွေးကြောနေရာများတွင်သာ စုဝေးနေထိုင်ကြပြီး ထိတ်လန့်စရာကောင်းသော နှုန်းဖြင့် မျိုးပွားကြသည်။

ယွင်ရှန်း တွေ့ရှိလိုက်ချိန်တွင် နတ်ဆိုးပိုးကောင်များသည် ဆေးပင်စိုက်ခင်း၏ တစ်ဧက သို့မဟုတ် နှစ်ဧကခန့်ကိုသာ တိုက်ခိုက်နေရသေးသည်။ အကယ်၍ သူမသာ အနည်းငယ်မျှ နောက်ကျမှ သိရှိခဲ့ပါက စိုက်ခင်းတစ်ခုလုံး ပျက်စီးသွားပေလိမ့်မည်။

နောက်ထပ် လအနည်းငယ်အတွင်း နောက်ဆုံးစစ်ဆေးမှု မတိုင်မီတွင် ယွင်ရှန်းသည် အကယ်ဒမီသို့ ပထမအသုတ် ဆေးပင်များကို ပေးအပ်ရမည် ဖြစ်သည်။

လုပ်ကြံသူသည် ယွင်ရှန်းကို ဆေးပင်များ အဆင်ပြေပြေ ပေးအပ်နိုင်ခြင်း မရှိစေရန် ဤကဲ့သို့ ယုတ်မာသော နည်းလမ်းကို အသုံးပြုခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ယွင်ရှန်း လုပ်ဆောင်ရမည့်အရာမှာ နောက်ကွယ်မှလူကို ဖမ်းဆီးရန်ဖြစ်သည်။ သို့သော် ထိုထက် ပိုမိုခက်ခဲသော ပြဿနာမှာ ပိုးမွှားများကို မည်သို့ နှိမ်နင်းရမည်နည်း ဆိုသည့် အချက်ပင်။

သာမန်ပိုးမွှားများဆိုလျှင် ယွင်ရှန်းသည် သူမ၏ ယန့်လင်လက်ဝါးကို အသုံးပြု၍ ဖမ်းယူလိုက်ရုံသာ ရှိသည်။ သို့သော် ယခုတစ်ကြိမ်တွင် ပိုးမွှားများသည် ဆေးပင်များ၏ အတွင်းပိုင်း၌ ခိုအောင်းနေကြခြင်း ဖြစ်သည်။

အကယ်၍ သူမက ဆေးပင်များကို အမြစ်မှ လုံးဝနုတ်ပစ်လိုက်ပါက ဆေးပင်များ၏ ကြီးထွားမှုနှင့် ရိတ်သိမ်းမှုကို ကျိန်းသေပေါက် ထိခိုက်ပေလိမ့်မည်။ သို့သော် မနုတ်ဘဲ ထားလိုက်ပါကလည်း ပိုးမွှားများသည် တောမီးကဲ့သို့ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ပျံ့နှံ့သွားမည်ဖြစ်သည်။

ဤသို့ လုပ်ဆောင်ခဲ့သူသည် အလွန်ပင် ယုတ်မာကောက်ကျစ်လှသည်။

ဤပိုးမွှားများသည် ဆေးပင်များကို ချက်ချင်း သေဆုံးစေမည် မဟုတ်သော်လည်း ဆေးပင်များ၏ အာဟာရတန်ဖိုးကို စားသုံးပစ်မည် ဖြစ်ရာ ပထမတန်းစား ဆေးပင်များကို တန်ဖိုးမရှိသော ဒုတိယတန်းစား သို့မဟုတ် တတိယတန်းစား အညံ့စားများအဖြစ် ပြောင်းလဲပစ်မည် ဖြစ်သည်။

သူမ ဘယ်သူ့ကို ရန်စမိလို့လဲ။

ယွင်ရှန်းသည် ဆေးပင်စိုက်ခင်းတွင် တွေ့ခဲ့ရသည့် မှော်တိုက်ခိုက်ရေးအသင်းမှ ချန်လျန်လျန် နှင့် ဆုန်းရှန်းရူတို့ကို ချက်ချင်း သတိရလိုက်သည်။

ယခင်က သူမသည် ထိုသူနှစ်ဦး၏ တိုက်ခိုက်ရေးအသင်းသို့ ဝင်ရန် ဖိတ်ခေါ်မှုကို ငြင်းဆိုခဲ့စဉ်က သူတို့ ချက်ချင်း လက်စားမချေခဲ့ကြပေ။ ယခု ပြန်စဉ်းစားကြည့်လျှင် အာဏာရှိ အရာရှိကြီးများ၏ မာနကြီးသော ထိုသမီးပျိုနှစ်ဦးသာလျှင် သူမကို ထောင်ချောက်ဆင်ရန် အဖိုးတန်သော မှောင်မိုက်နတ်ဆိုးပိုးကောင်များကို သုံးဝံ့မည်ဖြစ်သည်။

ခဏမျှ စဉ်းစားပြီးနောက် ယွင်ရှန်းသည် အကယ်ဒမီ၏ စာကြည့်တိုက်သို့ ဦးစွာသွားရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။ ဆေးပင်များကို မထိခိုက်စေဘဲ မှောင်မိုက်နတ်ဆိုးပိုးကောင်များကို ဖယ်ရှားနိုင်မည့် နည်းလမ်း သို့မဟုတ် မှော်ပညာအသေးစားများ ရှိမရှိ သက်ဆိုင်ရာ အချက်အလက်များကို ရှာဖွေရန်ပင်။