အခန်း (၁၂၂)

ချူစန်းသည် ဆေးပင်စိုက်ခင်းရှိ ဆေးပင်များအားလုံး ကောင်းမွန်စွာ ကြီးထွားနေသည်ကို မြင်သောအခါ သူမျက်စိမှားနေသည်ဟုပင် ထင်မှတ်လိုက်မိသည်။ လွန်ခဲ့သော ရက်အနည်းငယ်က သူလာရောက်စစ်ဆေးစဉ်ကပင် စိုက်ခင်းထဲ၌ ညှိုးနွမ်းနေသော ဆေးပင်တော်တော်များများကို တွေ့ခဲ့ရပြီး ဖြစ်သည်။

သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပတ်လည်တွင် ဖျော့တော့သော အစိမ်းရောင် လေဓာတ်မှော်စွမ်းအင်များ ဝန်းရံသွားသည်။ လေဂုဏ်သတ္တိရှိသော မှော်ပညာရှင်တစ်ဦးအနေဖြင့် ချူစန်း၏ အကြီးမားဆုံး အားသာချက်မှာ လျင်မြန်ဖျတ်လတ်သော လှုပ်ရှားမှုပင်။

ညဖက်တွင် သူသည် လူသားပုံသဏ္ဌာန် လင်းနို့တစ်ကောင်နှင့် တူလှသည်။ လေထဲတွင် အကြိမ်အနည်းငယ် ဝဲပျံလိုက်ပြီးနောက် ချူစန်းသည် တိတ်ဆိတ်နေသော အများသုံးဆေးပင်စိုက်ခင်း၏ မြေကွက်လပ်ပေါ်သို့ သက်ဆင်းလိုက်သည်။

ပတ်ဝန်းကျင်တွင် မည်သူမျှမရှိကြောင်း သေချာစေရန် ဂရုတစိုက် ကြည့်ရှုပြီးမှသာ သူသည် စိုက်ခင်းထဲသို့ ယုံကြည်မှုအပြည့်ဖြင့် လျှောက်လှမ်းဝင်ရောက်သွားသည်။

အနီးကပ် စစ်ဆေးကြည့်လိုက်သောအခါ လရောင်အောက်တွင် ဆေးပင်များမှာ စိမ်းလန်းစိုပြေနေဆဲဖြစ်ပြီး ပိုးမွှားဖျက်ဆီးခံရသည့် လက္ခဏာ တစ်စုံတစ်ရာမျှ မရှိပေ။

"ဒုတိယဥက္ကဋ္ဌ ဝယ်ပေးလိုက်တဲ့ နတ်ဆိုးပိုးကောင်တွေက အလုပ်မလုပ်တာလား"

ချူစန်း တွေးတောမိသွားသည်။

သူသည် ခဏမျှ စဉ်းစားပြီးနောက် သူ၏ ရင်ဘတ်ထဲမှ အထည်အိတ်ငယ်တစ်ခုကို ဂရုတစိုက် ထုတ်ယူလိုက်သည်။ ထိုအိတ်ကလေးမှာ ဖောင်းကားနေပြီး အတွင်း၌ တစ်စုံတစ်ခုက တရွရွနှင့် အဆက်မပြတ် လှုပ်ရှားနေသည်။

"ချစ်စရာလေးတို့ရေ... ဒုတိယဥက္ကဋ္ဌရဲ့ အမိန့်တွေက မင်းတို့အပေါ်မှာပဲ မူတည်တယ်နော်"

သူက တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်သည်။ ချန်လျန်လျန်၏ နည်းလမ်းများသည် ဆုန်းရှန်းရူနှင့် ယှဉ်လျှင် များစွာ ပိုမိုပြင်းထန်ပြီး ယုတ်မာလှသည်။

ယွင်ရှန်းက သူမ၏ အမိန့်ကို မလေးမစားပြုပြီး တိုက်ခိုက်ရေးမှော်အသင်းသို့ ဝင်ရန် ငြင်းဆိုခဲ့ခြင်းက ချန်လျန်လျန်ကို တိတ်တဆိတ် အကြီးအကျယ် ဒေါသထွက်စေခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် သူမသည် ချူစန်းကို ယွင်ရှန်း၏ လှုပ်ရှားမှုမှန်သမျှကို စောင့်ကြည့်ရန် အမိန့်ပေးထားသည့်

အပြင် အပြင်ဘက်မှ ဈေးကြီးပေးကာ ဝယ်ယူထားသည့် တစ္ဆေဂျပိုးဟု ခေါ်သော မှောင်မိုက်နတ်ဆိုးပိုးကောင် အမျိုးအစားသစ်ကိုလည်း ထပ်မံ ထည့်ခိုင်းလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

တစ္ဆေဂျပိုးများသည် မဟာကျိုးမြို့တွင် အလွန်ရှားပါးသော နတ်ဆိုးပိုးကောင် အမျိုးအစားဖြစ်ပြီး ဝေးလံခေါင်သီသော မြောက်ဘက်ဖျားမှ အရိုင်းအစိုင်းနယ်မြေများတွင်သာ တွေ့ရှိရတတ်သည်။

ဤနတ်ဆိုးပိုးကောင်များ၏ ထူးခြားသော ဝိသေသမှာ အပင်တစ်ပင်အတွင်းသို့ တိုးဝင်သွားသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် မမြင်နိုင်အောင် ပျောက်ကွယ်သွားခြင်းပင်။ သာမန်မှော်ပညာရှင်များအနေဖြင့် ၎င်းတို့ကို လုံးဝ ရှာဖွေတွေ့ရှိနိုင်ခြင်း မရှိပေ။

အကယ်၍ ထူးကဲထက်မြက်သော စိတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအားရှိသည့် မှော်ဆရာအချို့က ၎င်းတို့ကို ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့လျှင်ပင် အထူးပြုလုပ်ထားသော ပိုးမွှားနှိမ်နင်းရေးမှော်မရှိဘဲနှင့် တစ္ဆေဂျပိုးများကို သုတ်သင်ရန်မှာ မဖြစ်နိုင်သလောက်ပင် ခက်ခဲလှသည်။

၎င်းတို့၏ ပြင်းထန်သော မျိုးပွားနိုင်စွမ်းနှင့် သတ်ရန်ခက်ခဲမှုတို့ကြောင့် ဆေးဖက်ဝင်အပင် စိုက်ပျိုးရေးလောကတွင် ၎င်းတို့ကို အပင်ဖျက်ကပ်ဆိုးဟုပင် နာမည်ဆိုးဖြင့် ခေါ်ဝေါ်ကြသည်။

အစောပိုင်းက ချူစန်းသည် တစ္ဆေဂျပိုး ဆယ်ကောင်ကျော်ကို စိုက်ခင်းအတွင်းသို့ တိတ်တဆိတ် လွှတ်ထားခဲ့ပြီးဖြစ်သည်။ ထိုပမာဏမှာ စိုက်ခင်းတစ်ခုလုံးကို ဖျက်ဆီးပစ်ရန် လုံလောက်သည်ဟု သူယူဆခဲ့သော်လည်း မထင်မှတ်ဘဲ ယနေ့ညတွင် စိုက်ခင်းမှာ မည်သို့မျှ ထိခိုက်မှုမရှိဘဲ တည်ရှိနေခြင်း ဖြစ်သည်။

ချူစန်းသည် အရှုံးမပေးဘဲ မြေကြွက်တစ်ကောင်ကဲ့သို့ ကုန်းကုန်းကုန်းကုန်းနှင့် စိုက်ခင်းကန့်သတ်မျဉ်းများပေါ်ရှိ အမှတ်အသားများကို လိုက်လံစစ်ဆေးတော့သည်။ အများသုံးဆေးပင်စိုက်ခင်းတွင် စိုက်ခင်းတစ်ခုချင်းစီအလိုက် စိုက်ပျိုးထားသော ဆေးပင်အမည်များကို ဆိုင်းဘုတ်ထောင်၍ မှတ်သားထားလေ့ရှိသည်။

ချူစန်းသည် တန်ဖိုးအရှိဆုံး ဆေးပင်များရှိရာ ဧကအနည်းငယ်ကို ရွေးချယ်လိုက်ပြီးသူ၏လက်ထဲမှ အထည်အိတ်ကို ဖြေလျော့ကာ လေဓာတ်မှော်ကို တိုးတိုးလေး အသက်သွင်းလိုက်သည်။

အိတ်အတွင်းမှ တစ်မီလီမီတာမှ နှစ်မီလီမီတာခန့်သာရှိသော ပျံသန်းနိုင်သည့် ပိုးကောင်ငယ်လေး ဒါဇင်ပေါင်းများစွာမှာ တစ်ကောင်နှင့်တစ်ကောင် အလုအယက် တိုးဝှေ့ထွက်လာကြတော့သည်။

လေတိုက်နှုန်းနှင့်အတူ တစ္ဆေဂျပိုး ဒါဇင်ပေါင်းများစွာမှာ လွင့်ပါးသွားကြပြီး မတူညီသော ဆေးပင်များပေါ်သို့ သက်ဆင်းသွားကြသည်။ ၎င်းတို့သည် ဆေးပင်နှင့် ထိတွေ့လိုက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် စက္ကန့်ပိုင်းအတွင်း အပင်အတွင်းသို့ ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်ကာ ဆေးပင်၏ အဆီအနှစ်များကို စတင်စုပ်ယူကြတော့သည်။

ရက်အနည်းငယ်အတွင်းမှာတင် အများသုံးစိုက်ခင်းရှိ အဖိုးတန်ဆေးပင်များသည် တန်ဖိုးမရှိသော မြက်ပင်များအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားပေလိမ့်မည်။

ချူစန်းက လှောင်ပြောင်သရော်လိုက်သည်။

"နားမလည်တဲ့ မှော်ဆေးရည်ဌာနက ကောင်မလေး ဒီတစ်ခါတော့ နင် ဘယ်လိုသေမလဲဆိုတာ ကြည့်ကြသေးတာပေါ့။ ငါတို့ တိုက်ခိုက်ရေးအသင်းကို ရန်စရဲတာဟာ ကိုယ့်သေတွင်းကိုယ် တူးတာပဲ"

သို့သော်လည်း ချူစန်း၏ မျက်နှာပေါ်ရှိ အပြုံးမှာ ရုတ်တရက် အေးခဲသွားသည်။

သူ့အနီးရှိ ဆေးပင်တစ်ပင်ပေါ်တွင် ခုနကမှ ဆင်းသက်ခဲ့သော တစ္ဆေဂျပိုးမှာ အပင်ပေါ်မှ ပြုတ်ကျလာပြီး မြေပြင်ပေါ်တွင် ခဏမျှ လူးလှိမ့်ကာ သေဆုံးသွားသည်ကို တွေ့လိုက်ရသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

"ဒါ ဘာဖြစ်တာလဲ"

ချူစန်းက ဇဝေဇဝါဖြင့် အရှေ့သို့ ခြေလှမ်းအနည်းငယ် လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။

သူ အရှေ့သို့ မတိုးမီမှာပင် သူ၏ခြေဖဝါးအောက်မှ တဖျတ်ဖျတ်နှင့် တစ်ခုခု ရိုက်မိသံ သဲ့သဲ့ ထွက်ပေါ်လာသည်။

သူသည် သတိကြီးစွာဖြင့် ငုံ့ကြည့်လိုက်သောအခါ ဆေးပင်စိုက်ခင်းထဲတွင် တောက်ပနေသော အမဲလိုက်ထောင်ချောက်တစ်ခုကို တွေ့လိုက်ရသည်။ ထောင်ချောက်ပေါ်ရှိ ချွန်ထက်လှသော နောက်ပြန်ဆူးများမှာ သူ၏ ခြေကျင်းဝတ်ကို ထိုးဖောက်ရန် လက်တစ်လုံးအလိုသာ ရှိတော့သည်။

ချူစန်းသည် လေဓာတ်မှော်ဆရာပီပီ လျင်မြန်လှသည်။ သူ၏ခန္ဓာကိုယ်ကို ဖျတ်ခနဲ လှုပ်ရှားလိုက်ရာ မြေပြင်နှင့် ထိတော့မည့် သူ၏ခြေထောက်မှာ ပေါ့ပါးစွာဖြင့် ပြန်လည် မြောက်တက်သွားသည်။ သို့သော် သူ၏ခြေထောက်များ မြေပြင်မှ ကြွတက်သွားသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက်

အေးစက်စက်နှင့် လျှပ်စစ်ရှော့ခ် ဖြစ်သွားသကဲ့သို့ ထူးဆန်းသော ခံစားချက်တစ်ခုက မြေပြင်နှင့် ကပ်လျက် စီးဆင်းလာပြီး သူ၏ ခြေသလုံးတစ်လျှောက် တက်လာတော့သည်။

သူ၏ ခြေသလုံးမှာ ကြွက်တက်သကဲ့သို့ တုန်ခါသွားပြီး နာကျင်စွာ အော်ဟစ်လိုက်မိကာ ဟန်ချက်ပျက်သွားတော့သည်။ ခြေထောက်တစ်ဖက်မှာ အမဲလိုက်ထောင်ချောက်ပေါ်သို့ တည့်တည့်မတ်မတ် နင်းမိသွားသည်။

အရိုးများ ကျိုးကြေသွားသည့် ထိတ်လန့်စရာ အသံနှင့်အတူ အားနည်းသော လေဓာတ်မှော်ဆရာလေးမှာ နာကျင်လွန်းသဖြင့် အော်ဟစ်လေတော့သည်။

ထိုအမဲလိုက်ထောင်ချောက်မှာ သာမန်ထောင်ချောက် မဟုတ်ပေ။ ၎င်းမှာ ဦးလေးတိုင်က ယခင် ရွှေကြံ့ဝက်နှင့် တွေ့ကြုံခဲ့ရသော သင်ခန်းစာကို ယူ၍ အထူးအားဖြည့် ပြုလုပ်ထားသော ထောင်ချောက်ဖြစ်သည်။ တစ်ခါ ညှပ်မိသည်နှင့် လူအရိုးကိုသာမက ရွှေကြံ့ဝက်၏ မာကျောသော ခြေထောက်အရိုးကိုပင် ချိုးဖျက်ပစ်နိုင်စွမ်း ရှိသည်။

ချူစန်း၏ အော်ဟစ်သံနှင့်အတူ သူ၏ဘယ်ဘက်ခြေထောက်မှာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလောက်အောင် နှစ်ပိုင်းကျိုးသွားတော့သည်။

ထိုအခိုက်အတန့်မှာပင် ကောင်းကင်ယံမှ မီးလုံးတစ်လုံး ကျဆင်းလာသည်။ နာကျင်မှုကြောင့် ဝေဒနာပြင်းထန်နေသော ချူစန်းသည် ခုခံရန် အခြေအနေမရှိတော့ဘဲ ဒုတိယအကြိမ် အော်ဟစ်ရန်ပင် အချိန်မရလိုက်ဘဲ သတိလစ်မေ့မြောသွားတော့သည်။

သူ သတိမလစ်မီ နောက်ဆုံးကြားလိုက်ရသော အသံမှာ "သူခိုးဖမ်းကြပါဦး... အများသုံးစိုက်ခင်းထဲမှာ သူခိုးဝင်နေလို့ပါ" ဟူသော အော်ဟစ်သံပင်။

ထိုအသံမှာ ကျယ်ပြောလှသော စိုက်ခင်းတစ်ခုလုံးကို ဟိန်းထွက်သွားတော့သည်။ မကြာမီမှာပင် သတင်းကြားကြားချင်း အကယ်ဒမီမှ နည်းပြအချို့နှင့် သင်တန်းသားများ အခင်းဖြစ်ပွားရာနေရာသို့ အပြေးအလွှား ရောက်ရှိလာကြသည်။

"ဘာဖြစ်တာလဲ"

နည်းပြအချို့ ရောက်လာချိန်တွင် စိုက်ခင်းအတွင်း နင်းခြေဖျက်ဆီးခံထားရသည့် ပုံပျက်ပန်းပျက် အခြေအနေကို မြင်လိုက်ရသည်။

စိုက်ခင်းထဲတွင် တိုက်ခိုက်ရေးဌာနမှ သင်တန်းသားတစ်ဦး သတိလစ်နေပြီး သူ၏ ဘယ်ဘက်ခြေသလုံးတွင် အမဲလိုက်ထောင်ချောက်ကြီးတစ်ခုက ကြောက်စရာကောင်းလောက်အောင် ညှပ်ထားဆဲဖြစ်သည်။ ထက်မြက်သော သံမဏိသွားများက ခြေထောက်အတွင်းသို့ ထိုးဝင်နေကာ အသားများမှာ စုတ်ပြတ်သတ်နေပြီး ကျိုးနေသောအရိုးများမှာလည်း အပြင်သို့ ထိုးထွက်နေသည်။ ပို၍ဆိုးသည်မှာ သူ၏တစ်ကိုယ်လုံးမှာ မီးလောင်ထားသကဲ့သို့ မည်းတူးနေပြီး ဆံပင်နှင့် အဝတ်အစားများမှာလည်း ကျွမ်းနေခြင်းဖြစ်သည်။

တစ်စုံတစ်ယောက်က ထိုသူမှာ တိုက်ခိုက်ရေးဌာနမှ လေဓာတ်မှော်ဆရာ ချူစန်း ဖြစ်ကြောင်း မှတ်မိသွားကြသည်။

စိုက်ခင်းအစပ်တွင်မူ မှော်ဆေးရည်ဌာနမှ သင်တန်းသူလေးတစ်ဦးမှာ မျက်နှာတစ်ပြင်လုံး ဖြူဖျော့ကာ ထိတ်လန့်တုန်ရင်လျက် ရပ်နေသည်။

"မင်းက မှော်ဆေးရည်ဌာနက အသစ်ဝင်တဲ့ ပညာသင်ဆုရကျောင်းသူ မဟုတ်လား။ ဒီမှာ ဘာတွေဖြစ်ကုန်တာလဲ"

နည်းပြများက တင်းမာစွာ မေးမြန်းလိုက်သည်။ ကျောင်းဝင်းအတွင်း ပုဂ္ဂလိက ခိုက်ရန်ဖြစ်ပွားခြင်းကို တင်းကျပ်စွာ တားမြစ်ထားသောကြောင့်ဖြစ်သည်။

သနားစဖွယ် မှော်ဆေးရည်ဌာန ကျောင်းသူလေး ယွင်ရှန်းမှာ မျက်ရည်များ ဝဲလျက် တုန်တုန်

ရင်ရင်ဖြင့် ပြန်ပြောရှာသည်။

"ကျွန်မ မသိပါဘူး... တကယ်မသိပါဘူး။ လွန်ခဲ့တဲ့ ရက်ပိုင်းက စိုက်ခင်းထဲမှာ သားရဲတွေ နင်းခြေထားတဲ့ ခြေရာတွေတွေ့လို့ တောကောင်တစ်ကောင်ကောင် ဝင်နေတယ်ထင်ပြီး ထောင်ချောက်အချို့ ဆင်ထားခဲ့တာပါ။ ဒီည ကျွန်မ မြေသြဇာကျွေးပြီး ပြန်ခါနီးမှာ စိုက်ခင်းထဲက အသံတွေကြားရလို့... အရိပ်တစ်ခုကို မြင်တော့ တောကောင်ပဲအမှတ်နဲ့ မီးလုံးဂါထာနဲ့ ပစ်လိုက်တာ... ဒါပေမဲ့ ဒီလိုဖြစ်သွားမယ်လို့ ကျွန်မ လုံးဝ မထင်ထားပါဘူး..."

ဒါကို ကြားလိုက်ရချိန်တွင် နည်းပြများမှာ တစ်ခုခုလွဲနေပြီဟု ခံစားလိုက်ရသည်။ ဤမျှ မှောင်မိုက်နေသော အချိန်တွင် တိုက်ခိုက်ရေးဌာန သင်တန်းသား ချူစန်းက အများသုံးစိုက်ခင်းထဲမှာ ဘာလာလုပ်နေတာလဲ။

သူတို့ စိုက်ခင်းထဲဝင်ပြီး ချူစန်းကို အပြင်သို့ ထုတ်ယူချိန်တွင် သူ၏ဘေး၌ မီးလောင်ကျွမ်းနေသော အိတ်အမည်းတစ်လုံးကို တွေ့ရှိလိုက်သည်။ ထိုအိတ်ဘေးတွင် သေဆုံးနေသော တစ္ဆေဂျပိုးအချို့ကိုပါ တွေ့လိုက်ရသည်။

တစ္ဆေဂျပိုးများကို စစ်ဆေးပြီးနောက် နည်းပြများ၏ မျက်နှာမှာ သိသိသာသာ ပျက်သွားတော့သည်။ သာမန်သင်တန်းသားများထက် ဗဟုသုတ ပိုမိုကြွယ်ဝသော နည်းပြများသည် တစ်ဦးကိုတစ်ဦး အဓိပ္ပာယ်ပါပါ ကြည့်လိုက်ကြသည်။ သူတို့သည် ချူစန်းကို ဆေးခန်းသို့ ချက်ချင်း ပို့ဆောင်လိုက်ပြီး ထိတ်လန့်နေသော ကျောင်းသူလေး ယွင်ရှန်းကို နှစ်သိမ့်ကာ ယနေ့ည ဖြစ်ရပ်ကို လျှို့ဝှက်ထားရန် မှာကြားလိုက်ကြသည်။

ထို့နောက် နည်းပြများသည် ဖြစ်ပျက်သမျှကို အစီရင်ခံရန် စီမံခန့်ခွဲရေးရုံးသို့ အပြေးအလွှား သွားကြတော့သည်။