အခန်း (၁၂၇)

ခဏချင်းမှာပင် ဝတ်စုံအကျပ်များ ဝတ်ဆင်ထားသော စစ်သည်တော်အုပ်စုတစ်စုသည် အရှေ့ဘက်မှ ပြေးဝင်လာကြသည်။

ရှေ့ဆုံးမှ ဦးဆောင်လာသူမှာ ကျားမျက်လုံးနှင့် ကျားသစ်နဖူးကဲ့သို့ ထင်ရှားသော အသွင်အပြင်ရှိသည့် လူလတ်ပိုင်း စစ်သည်တော်တစ်ဦး ဖြစ်သည်။

အသစ်ရောက်ရှိလာသူအားလုံးသည် ဖျော့တော့သော ရွှေရောင် စစ်ပညာဝတ်ရုံများကို ဝတ်ဆင်ထားကြပြီး ခါးတွင်မူ ကြက်သွေးရောင်ရွှေဖြင့် ပြုလုပ်ထားသော ချီလင်ခါးပတ်များကို ပတ်ထားကြသည်။ သူတို့အားလုံးမှာ အသက် ၁၀ နှစ်ကျော်ဝန်းကျင်သာ ရှိကြသေးသော်လည်း သူတို့၏ စူးရှသော မျက်လုံးများနှင့် နက်ရှိုင်းသောအရှိန်အဝါတို့က သူတို့တစ်ဦးချင်းစီမှာ မဟာစစ်သည်တော်ကြီးအဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်ကြောင်း သက်သေပြနေသည်။

ထိုလူ ၁၀ ဦးကျော် လမ်းလျှောက်လာသည့်အခါ ခြေလှမ်းတိုင်းမှာ တစ်ညီတစ်ညွတ်တည်း ရှိလှသည်။ မြေပြင်နှင့် ခြေထောက် ထိတွေ့လိုက်တိုင်း အသံမှာ ထပ်တူကျနေသဖြင့် သူတို့မှာ အလွန်ကောင်းမွန်စွာ လေ့ကျင့်ထားကြောင်း သိသာလှပြီး မဟာကျိုး၏ နံပါတ်တစ် စစ်ပညာနန်းဆောင်ဖြစ်သော ဝူရွှမ်းဝူကျိခန်းမမှ အဖွဲ့ဝင်များပီပီ ဂုဏ်သိက္ခာနှင့် ပြည့်စုံလှသည်။

"ဒီနေ့ တော်ဝင်မှော်အကယ်ဒမီရဲ့ နှစ်ဆုံးစစ်ဆေးမှု ပွဲတော်ရှိတယ်လို့ ကြားလို့ ဝူရွှမ်းဝူကျိခန်းမက တပည့် ၁၂ ယောက်နဲ့အတူ လာရောက်လေ့လာတာပါ"

ခေါင်းဆောင်ဖြစ်သူ ကျန့်လီက ဆိုသည်။ သူသည် မူလက စစ်နတ်ဘုရားဗိုလ်ချုပ်ကြီး၏ လက်အောက်တွင် အမှုထမ်းခဲ့ဖူးသော မဟာကျိုး၏ နာမည်ကျော် ကျားသစ်ဗိုလ်ချုပ်တစ်ဦး ဖြစ်သည်။

ဝူရွှမ်းဟူသော အမည်မှာသာလွန်ထူးကဲသော ခွန်အားဖြင့် ကိုယ်ပိုင်စစ်ပညာကျောင်းတစ်ခုကို တည်ထောင်နိုင်စွမ်းရှိသည့် ထိပ်တန်းပုဂ္ဂိုလ်ကို ဆိုလိုခြင်းဖြစ်သည်။

သို့သော် မည်သည့်အကြောင်းကြောင့်မှန်းမသိဘဲ ကျန့်လီသည် သူ၏ အစွမ်းထက်ဆုံးအရွယ်တွင် စစ်ဘက်ဆိုင်ရာ တာဝန်များမှ ရုတ်တရက် နုတ်ထွက်ခဲ့ပြီး ဝူရွှမ်းဝူကျိခန်းမသို့ ဝင်ရောက်ကာ ဒုတိယခန်းမမှူး ဖြစ်လာခဲ့သည်။ သူ၏ ဦးဆောင်မှုနှင့် ဝူကျိခန်းမ၏ နှစ်ရှည်လများ ခိုင်မာခဲ့သော အခြေခံအုတ်မြစ်များကြောင့် မဟာကျိုးပြည်၏ ကျော်ကြားသော စစ်သည်တော်များစွာကို မွေးထုတ်ပေးနိုင်ခဲ့သည်။

ကျန့်လီကိုယ်တိုင် သူ၏ ထူးချွန်သော တပည့်ရင်းများကို ခေါ်ဆောင်လာသည်ကို မြင်

သောအခါ ပိန်လှီလှသော မှော်ဆရာကြီးဖြစ်သည့် တော်ဝင်မှော်အကယ်ဒမီ၏ ကျောင်းအုပ်ကြီးသည် ရိုသေစွာဖြင့် အရှေ့သို့ထွက်ကာ ကြိုဆိုနှုတ်ဆက်လိုက်သည်။

အခြားတစ်ဖက်တွင်မူ ဝူရွှမ်းဝူကျိခန်းမမှ စစ်သည်တော် ၁၀ ဦးကျော်မှာ အတော်ပင် မောက်မာပုံရပြီး တော်ဝင်မှော်အကယ်ဒမီမှ ကျောင်းသားများကို အလေးမထားသော အကြည့်များဖြင့် အေးအေးဆေးဆေး အကဲခတ်နေကြသည်။

၎င်းမှာ အံ့ဩစရာတော့ မဟုတ်ပေ။ ဝူရွှမ်းဝူကျိခန်းမသည် တိုက်ကြီးတစ်ခုလုံးတွင် ကျော်ကြားသော စစ်ပညာနန်းဆောင်ဖြစ်သော်လည်း တော်ဝင်မှော်အကယ်ဒမီမှာမူ တိုက်ကြီးရှိ မှော်အကယ်ဒမီများထဲတွင် အဆင့်နိမ့်သောအုပ်စု၌သာ ပါဝင်သည်။ လက်ရှိ မှော်ကျောင်းသားများထဲတွင် အမြင့်ဆုံးအဆင့်မှာ မဟာမှော်ညွှန်ကြားရေးမှူးအဆင့်သာ ရှိသဖြင့် ဝူကျိခန်းမမှ မဟာစစ်သည်တော်ကြီးများ သို့မဟုတ် စစ်ပညာအရှင်သခင်အဆင့်ကျော်လွန်သူများနှင့် ယှဉ်လျှင် အင်အားချင်း များစွာ ကွာခြားနေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ဒုတိယခန်းမမှူး ကျန့်လီနှင့် ကျောင်းအုပ်ကြီးတို့သည် တစ်ဦးကိုတစ်ဦး အလိုက်သင့် နှုတ်ဆက်စကားများ ဆိုနေကြလေသည်။

ယွင်ရှန်းသည် အခြေခံမှော်ကျောင်းသားများကြားတွင် ရောနှောနေထိုင်ရင်း ဝူရွှမ်းဝူကျိခန်းမမှ လာရောက်သူများကို တိတ်တဆိတ် အကဲခတ်နေမိသည်။

၎င်းသည် ယွင်ရှန်းအတွက် ဝူကျိခန်းမမှလူများနှင့် တတိယအကြိမ်မြောက် ဆုံတွေ့ခြင်းဖြစ်သည်။ ပထမတစ်ကြိမ်မှာ တန်ယုနှင့်ဖြစ်ပြီး ဒုတိယတစ်ကြိမ်မှာ ဝမ်လုံလောင်းကစားရုံတွင် ထိုအစောင့်များနှင့် ဆုံတွေ့ခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။

ဆုံတွေ့ရသည့် အကြိမ်တိုင်းတွင် ဝူကျိခန်းမနှင့် ပတ်သက်၍ သူမ၏ နားလည်ထားမှုများမှာ ပြောင်းလဲသွားခဲ့ရသည်။

နဂိုက ယွင်ရှန်းသည် ဝူကျိခန်းမကို တော်ဝင်မှော်အကယ်ဒမီကဲ့သို့ ချမ်းသာသော မိသားစုများမှ ကလေးများကိုသာ လက်ခံသည့်နေရာဟု ထင်ခဲ့သည်။ အကြောင်းမှာ တန်ယုသည် ဝူကျိခန်းမမှ ဖြစ်သောကြောင့်ဖြစ်သည်။

သို့သော် ယခုအကြိမ်တွင်မူ ဝူကျိခန်းမ၏ အင်အားမှာ အံ့ဩစရာကောင်းလောက်အောင် တောင့်တင်းကြောင်း သူမ တွေ့ရှိခဲ့ရသည်။ ရောက်ရှိလာသော စစ်သည်တော် ၁၂ ဦးအနက် ၄ ဦး သို့မဟုတ် ၅ ဦးခန့်မှာ စစ်ပညာအရှင်သခင်အဆင့်ထက်ပင် သာလွန်သော အင်အားရှိနေကြပြီး ဝမ်လုံလောင်းကစားရုံမှ အစောင့်များထက်ပင် ပိုမိုစွမ်းအားကြီးပုံရသည်။

စစ်သည်တော်များသည် သဘာဝအရ မှော်ဆရာများထက် ကိုယ်ခန္ဓာပိုင်းဆိုင်ရာ အားသာချက်များရှိကြသည်။ စစ်သည်တော်များက အနီးကပ်တိုက်ခိုက်မှုတွင် ကျွမ်းကျင်ပြီး မှော်ဆရာများကမူ အဝေးမှ တိုက်ခိုက်ခြင်းကို အားပြုကြသည်။

စစ်သည်တော်နှင့် မှော်ဆရာ မည်သူက ပိုသန်မာသနည်းဟူသော အငြင်းပွားမှုမှာ ဝူကျိတိုက်ကြီးပေါ်တွင် အချိန်အတော်ကြာအောင် အဖြေရှာမရနိုင်သော ကိစ္စဖြစ်သည်။

ယခုရောက်ရှိလာသော ဝူကျိခန်းမမှ အဖွဲ့ဝင်များ၏ အဆင့်မှာ တော်ဝင်အကယ်ဒမီမှ ပုံမှန်နည်းပြများ၏ အင်အားနှင့်ပင် တန်းတူနေချေပြီ။ ထိုကဲ့သို့သော လူစုမျိုးက အကယ်ဒမီ၏ စစ်ဆေးမှုကို လာကြည့်သည်မှာ လူကြီးက ကလေးကစားတာကို လာကြည့်သကဲ့သို့ပင်။

သူတို့ ရပ်နေရုံမျှဖြင့်ပင် မှော်အကယ်ဒမီ ကျောင်းသားများအပေါ် စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ဖိအားများစွာ သက်ရောက်နေစေသည်။

ထိုလူအုပ်ထဲတွင် လူငယ်နှစ်ဦးမှာ လှံစွပ်နှစ်စင်းကဲ့သို့ မတ်မတ်ရပ်နေကြပြီး အထူးတလည် ထင်ရှားနေသည်။ နှစ်ဦးစလုံးမှာ အသက် ၁၂ နှစ်၊ ၁၃ နှစ်ခန့်သာ ရှိသေးသော်လည်း အရွယ်ရောက်ပြီးသူများကဲ့သို့ အရပ်အမောင်း မြင့်မားကြသည်။ တစ်ဦးမှာ အသားဖြူဖြူနှင့် မျက်နှာမှာ နုနယ်ချောမွေ့ပြီး မျက်လုံးများက အမြဲတမ်း ပြုံးနေသကဲ့သို့ ရှိသည်။ အခြားတစ်ဦးမှာမူ အသားညိုညိုနှင့် စူးရှသော မျက်လုံးများရှိပြီး ခန့်ညားထည်ဝါသော အရှိန်အဝါကို ထုတ်လွှတ်နေသည်။

ထိုနှစ်ဦးမှာ ယွင်ရှန်း အစောကတည်းက သတိထားမိခဲ့သော စစ်ပညာအရှင်သခင်အဆင့်ထက် သာလွန်သူများဖြစ်သည်။

တိုက်ခိုက်ရေးအသင်းမှ အဖွဲ့ဝင်များမှာ ထိုစစ်သည်တော်များကို မြင်ရသောအခါ မျက်နှာများ ပျက်ယွင်းကုန်ကြသည်။ ဆုန်းရှန်းရူ၏ မျက်နှာမှာ ထူးထူးခြားခြား နီမြန်းလာပြီး အသားညိုညိုနှင့် ချောမောသော လူငယ်ကို ခိုးကြည့်ရင်း ချန်လျန်လျန်ကို တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်သည်။

"ဟိုမှာ... ပုကျိုရှောင်နဲ့ ချန်ပိုင်တို့ပါလား"

ပုကျိုရှောင်နှင့် ချန်ပိုင်တို့မှာ လွန်ခဲ့သောနှစ်များအတွင်း ယွီကျင်းမြို့၏ ထင်ရှားကျော်ကြားသော လူငယ်ပါရမီရှင်များ ဖြစ်ကြသည်။ ပုကျိုရှောင်က စစ်ပညာတွင် ထူးချွန်ပြီး ချန်ပိုင်ကမူ ဗျူဟာခင်းကျင်းရာတွင် နာမည်ကြီးသည်။ နှစ်ဦးစလုံးမှာ ရုပ်ရည်ချောမောကြသဖြင့် နန်းမြို့တော်ရှိ မြင့်မြတ်သော အမျိုးသမီးထုကြားတွင် အမြဲတမ်း ရေပန်းစားနေသူများလည်း ဖြစ်သည်။

ဆုန်းရှန်းရူသည် အေးစက်ပြီး ခန့်ညားသော ပုကျိုရှောင်ကို အမြဲတမ်း စိတ်ကူးယဉ်စွဲလမ်းနေခဲ့သူ ဖြစ်သည်။

ချန်လျန်လျန်ကမူ အနည်းငယ် အနေခက်စွာ ပြုံးလိုက်မိသည်။ သူမသည် ထိုနှစ်ဦးကို အလွန်နီးနီးကပ်ကပ် သိထားသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ အကြီးအကဲချန်၏ မြေးမလေးဖြစ်သဖြင့် သူမသည် အသက် ၆ နှစ်အထိ နန်းတွင်းစာသင်ဆောင်တွင် ပညာသင်ကြားခဲ့ရသည်။

ထိုစဉ်က လက်ရှိအိမ်ရှေ့မင်းသား ယီပိုင်လျန် နှင့် အိမ်ရှေ့မင်းသားဟောင်း ယီပိုင်မင်းတို့မှာ သူမ၏ ကစားဖော်များ ဖြစ်ခဲ့ကြသည်။ သို့သော် ယီပိုင်မင်း ရာထူးမှ ဖယ်ရှားခံရပြီး နန်းတော်

အတွင်း ချုပ်နှောင်ခံရပြီးနောက် ထိုကိစ္စများနှင့် ဆက်နွှယ်ပြီး ပုကျိုရှောင်နှင့် ချန်ပိုင်တို့သည် ချန်လျန်လျန်နှင့် အဆက်အသွယ် ဖြတ်တောက်ခဲ့ကြသည်။

ပုကျိုရှောင်နှင့် ချန်ပိုင်တို့သည် စစ်ဘက်ဆိုင်ရာ မိသားစုများမှ ဆင်းသက်လာသူများဖြစ်ပြီး နန်းတွင်းမှ ထွက်ခွာပြီးနောက် ဝူရွှမ်းဝူကျိခန်းမသို့ ဝင်ရောက်ခဲ့ကြသည်။ ချန်လျန်လျန်ကမူ လက်ရှိအိမ်ရှေ့မင်းသား ယီပိုင်လျန်နှင့်အတူ တော်ဝင်မှော်အကယ်ဒမီသို့ တက်ရောက်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

သူတို့ကြားရှိ ရှုပ်ထွေးလှသော ဆက်ဆံရေးများကို ယွင်ရှန်းကဲ့သို့ သာမန်အရပ်သားတစ်ဦးက မသိနိုင်သော်လည်း သူမ၏ ပါးနပ်သော အကဲခတ်မှုကြောင့် မဟာကျိုးအိမ်ရှေ့မင်းသား၊ ချန်လျန်လျန်နှင့် ဝူကျိခန်းမမှ ဧည့်သည်များကြားရှိ ရန်လိုမုန်းထားမှုကို ချက်ချင်း ရိပ်မိလိုက်သည်။

"မဖိတ်ဘဲ ရောက်လာတဲ့အတွက် ခွင့်လွှတ်ပေးပါ ကျောင်းအုပ်ကြီး။ ကျွန်တော်တို့ရဲ့ ဒီခရီးစဉ်က စစ်ပညာနန်းဆောင်နဲ့ မှော်အကယ်ဒမီကြား အပြန်အလှန် ဖလှယ်မှုတွေလုပ်ပြီး ရင်းနှီးမှု ပိုရစေဖို့ ရည်ရွယ်တာပါ"

စစ်ပညာဂိုဏ်းချုပ် ကျန့်လီ က ကျောင်းအုပ်ကြီးနှင့် အလိုက်သင့် စကားပြောဆိုပြီးနောက် ဆိုသည်။ သူသည် မှော်ကျောင်းသားများထဲသို့ မသိမသာ အကဲခတ်ကြည့်လိုက်ရာ အိမ်ရှေ့မင်းသားမှလွဲ၍ ကျန်သူများမှာ အခြေခံနှင့် အလယ်အလတ်အဆင့် ကျောင်းသားများသာ ဖြစ်နေသဖြင့် စိတ်ပျက်နေသောအရိပ်တစ်ခု ဖြတ်ပြေးသွားသည်။

သို့သော် ထိုအမူအရာမှာ ခဏချင်း ပျောက်ကွယ်သွားပြီး ကျန့်လီက ယဉ်ကျေးစွာ ဦးညွှတ်လိုက်သည်။ ဝူကျိခန်းမမှလူများက လေ့လာသူအဖြစ်သာ လာရောက်ခြင်းဖြစ်သဖြင့် ကျောင်းအုပ်ကြီးကလည်း မငြင်းသာပေ။ သူသည် အိမ်ရှေ့မင်းသား ယီပိုင်လျန်၊ ဧည့်သည်တော်များနှင့် နည်းပြများအတွက် ထိုင်ခုံများ ထပ်မံပြင်ဆင်ပေးလိုက်သည်။

မှော်အကယ်ဒမီ ကျောင်းသားများကြားတွင်လည်း ဆူညံစွာ ဆွေးနွေးနေကြတော့သည်။ ယွင်ရှန်း၏ ထိုင်ခုံမှာ ဧည့်သည်တော်များ ထိုင်ခုံနှင့် မလှမ်းမကမ်းတွင် ရှိနေပြီး အထူးသဖြင့် ဝူကျိခန်းမမှ တပည့်များနှင့် မီတာအနည်းငယ်သာ ဝေးသည်။

သူတို့ရှေ့တွင် အဆင့်နိမ့် အခြေခံမှော်ဆရာလေးများသာ ရှိနေသည်ကို မြင်သောအခါ ချန်ပိုင်က စိတ်မဝင်စားသလို မျက်လုံးလှန်ကြည့်လိုက်ပြီး ပုကျိုရှောင်၏ နားထဲသို့ တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်သည်။

"ဟင်း... ဒုတိယခန်းမမှူးက ဘာတွေတွေးနေတာလဲ မသိဘူး။ ဒီလို ပူအိုက်တဲ့နေ့မှာ ငါတို့ကို လူသစ်လေးတွေ မှော်ပညာပြတာ လာကြည့်ခိုင်းနေတယ်"

ပွင့်လင်းပြီး တက်ကြွလှသော ချန်ပိုင်က ညည်းညူလိုက်သည်။ သူသည် အပူဒဏ်ကို မုန်းတီးသူဖြစ်ပြီး စစ်ပညာနန်းဆောင်တွင်လည်း အပျင်းဆုံးအဖြစ် နာမည်ကြီးသူ ဖြစ်သည်။

ပုကျိုရှောင်ကမူ ဆန့်ကျင်ဘက်ပင်။ သူသည် အရွယ်နှင့်မမျှအောင် တည်ငြိမ်လွန်းလှပြီး ပူပြင်းလှသော နေရောင်အောက်တွင် ထိုင်နေရသော်လည်း ကျောက်ဆောင်တစ်ခုကဲ့သို့ မလှုပ်မယှက် ရှိနေသည်။

"ဒါက ဟိုကိစ္စအတွက် ကြိုတင်ပြင်ဆင်တာ ဖြစ်လိမ့်မယ်။ ငါကြားတာတော့ တခြားနိုင်ငံတွေက စစ်ပညာနန်းဆောင်တွေက မှော်ဆရာတွေတင်မကဘူး။ သားရဲဆင့်ခေါ်သူတွေကိုပါ ခေါ်လာဖို့ စီစဉ်နေကြတယ်တဲ့"

သူတို့ ပြောလိုက်သော စကားကို ယွင်ရှန်းက တစ်လုံးမကျန် ကြားလိုက်ရသည်။

ယွင်ရှန်းက ပို၍ အာရုံစိုက်ပြီး နားထောင်ရန် ပြင်လိုက်စဉ်မှာပင် ကျောင်းအုပ်ကြီးက စင်ပေါ်မှနေ၍ မှော်တိုက်ခိုက်ရေးအသင်း၏ သရုပ်ပြပွဲ စတင်တော့မည်ဖြစ်ကြောင်း ကြေညာလိုက်လေသည်။