ဒီရှန့်တိုင်းပြည်မှာ ဘယ်သူက အာဏာပိုင်လဲ

"ဟေ"

ရွေးချယ်မှုကို မြင်လိုက်ရတော့ ကျန်းပေရန် ခဏ မှင်သက်သွားလေသည်။

စနစ်က ဒီလောက် မောက်မာတဲ့ ရွေးချယ်မှုမျိုး ရုတ်တရက် ပေးလာလိမ့်မယ်လို့ ကျန်းပေရန် မမျှော်လင့်ထားခဲ့မိပေ။

အရေးကြီး သတင်းတစ်ခုခု သိဖို့ လိုအပ်လို့ ဒီအစည်းအဝေးကို မဖြစ်မနေ တက်ခိုင်းတာလို့ သူ ထင်ခဲ့ပေမယ့် ဒီရွေးချယ်မှု ပေါ်လာတာနဲ့...

ရှန့်တိုင်းပြည် တစ်ခုလုံးကို အပြတ်အသတ် သိမ်းပိုက်လိုက်ဖို့ ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ပြောနေသလို ဖြစ်နေလေသည်။

ဒါပေမဲ့ ခဏလောက် စဉ်းစားပြီးတာနဲ့ စနစ်နဲ့ နှစ်ပေါင်းများစွာ နားလည်မှု ရှိထားတဲ့ ကျန်းပေရန် ချက်ချင်း သဘောပေါက်လိုက်လေသည်။

ရွေးချယ်မှု ၃

ကျန်းပေရန် က သူ့ညာခြေထောက်ကို ကုလားထိုင်ပေါ် တင်လိုက်ပြီး စောင်းနေတဲ့ ခေါင်းကို ညာလက်နဲ့ ထောက်ကာ ပြောလိုက်လေသည်။

"သေချာပေါက် ရှိတာပေါ့ ဒီသခင်က ဆန္ဒမရှိဘူး"

[ရွေးချယ်မှု မစ်ရှင် ပြီးမြောက်ပါပြီ။

ဆုလက်ဆောင် - ကံကောင်းခြင်း +၁]

"ဟူး..."

ကျန်းပေရန် စကားပြောလိုက်တဲ့ အခိုက်အတန့်မှာ ရှိနေသူ အားလုံး လေအေးတစ်ချက် ရှူသွင်းလိုက်ကြလေသည်။

တချို့က အံ့သြတယ်၊ တချို့က ဇဝေဇဝါ ဖြစ်တယ်၊ ပြီးတော့ တချို့က ဒေါသထွက်ကြလေသည်။

ဘုန်း

နောက်တစ်စက္ကန့်မှာ ကျိချင်းလင် ရဲ့ ကြက်သွေးရောင် အတွင်းအား က ကောင်းကင်ပေါ် ထိုးတက်သွားလေသည်။

သူ့မျက်လုံးတွေက ကျန်းပေရန်ကို စိုက်ကြည့်ပြီး ပြောလိုက်လေသည်။

"ဟေ့ကောင်စုတ်လေး ဒီသခင်က မင်းကို မျက်နှာသာ ပေးလွန်းနေပြီလား"

ဒါပေမဲ့ သူ လှုပ်ရှားဖို့ ပြင်လိုက်တုန်း ယင်ကျန်းဟုန် က ကျန်းပေရန် ရှေ့ ရောက်လာပြီး ပြောလိုက်လေသည်။

"မင်းရဲ့ ခွေးစိတ်ဓာတ်ကို ပြန်သိမ်းထားလိုက် ငါ ရှိနေသရွေ့ ဒီလို ရုန်းရင်းဆန်ခတ် ဖြစ်တာမျိုး ခွင့်မပြုနိုင်ဘူး"

ကျန်းပေရန် ဘာလို့ ကျိချင်းလင် နဲ့ ရုတ်တရက် ရန်ဖြစ်ရလဲ ဆိုတာ ယင်ကျန်းဟုန် လည်း အရမ်း ဇဝေဇဝါ ဖြစ်နေပေမယ့် ကျန်းပေရန် မှာ ဒီလိုလုပ်ဖို့ အရင်းအနှီး ရှိမယ် ဆိုတာ သူ သိလေသည်။

ဒါကြောင့် သူ့လုပ်ရပ်က ကျန်းပေရန်ကို ကာကွယ်တာထက် သူ့တပည့်ကို ကူညီတာနဲ့ ပိုတူလေသည်။

ဒါပေမဲ့ ကျိချင်းလင် ကတော့ ကျန်းပေရန်ရဲ့ မာန်တက်မှုကြောင့် ဒေါသထွက်နေတာ ထင်ရှားပြီး ယင်ကျန်းဟုန်ကို တည့်တည့် စိုက်ကြည့်ကာ ပြောလိုက်လေသည်။

"ခင်ဗျားကြီးက သဘောကောင်းလွန်းလို့ သူက ဒီလောက် မောက်မာလာတာ ဒီနေ့ ဒီ မြင့်မြတ်တဲ့ ပုဂ္ဂိုလ် က သူ့ကို သင်ခန်းစာ ပေးမှ ဖြစ်မယ်"

ယင်ကျန်းဟုန် တစ်ခုခု ထပ်ပြောဖို့ ပြင်လိုက်တုန်း ကျန်းပေရန် က သူ့ကို ကွေ့ပတ်ပြီး ကျိချင်းလင် နဲ့ မျက်နှာချင်းဆိုင် သွားရပ်လိုက်လေသည်။

"ဂိုဏ်းချုပ်ကျိ ခင်ဗျား အမြင်အရ ဆိုရင် လက်ရှိ ရှန့်တိုင်းပြည် မှာ ဘယ်သူက အာဏာပိုင်လဲ"

ကျန်းပေရန်ရဲ့ ကြောက်ရွံ့မှု မရှိတဲ့ အမူအရာကို မြင်တော့ ကျိချင်းလင်ရဲ့ မိုးထိအောင် မြင့်တက်နေတဲ့ ဒေါသတွေ တော်တော်လေး လျော့ကျသွားလေသည်။

ဒီ ကျန်းပေရန် နဲ့ သူ အချိန်အကြာကြီး အတူမရှိဖူးပေမယ့် သူ့ဆရာရဲ့ သုံးသပ်ချက်နဲ့ ပေါင်းစပ်လိုက်ရင် သူ့ကို လူလည်တစ်ယောက်လို့ သတ်မှတ်ထားပြီးသား ဖြစ်လေသည်။

ပြီးတော့ လူလည်တစ်ယောက်က ဒီလောက် မိုက်မဲတဲ့ အရာမျိုး ဘယ်တော့မှ လုပ်မှာ မဟုတ်ပေ။

ဒါကြောင့် ကျန်းပေရန် လုပ်တယ် ဆိုမှတော့ သူ ပြင်ဆင်ပြီးမှ လာတယ် ဆိုတဲ့ သဘော ဖြစ်လေသည်။

ဒါကြောင့် ကျိချင်းလင် သူ့ရဲ့ အတွင်းအား ကို ယာယီ ပြန်ရုတ်သိမ်းလိုက်ပြီး မေးလိုက်လေသည်။

"မင်း ဘာပြောချင်တာလဲ"

ဒါကို ကြားတော့ ကျန်းပေရန် ပခုံးတွန့်ပြီး ပြုံးလိုက်လေသည်။

"ကြည့်စမ်း ခင်ဗျားက ကျွန်တော့်ကို ပြန်မေးနေတယ် ဆိုကတည်းက လက်ရှိ ရှန့်တိုင်းပြည် မှာ ဘယ်သူက အာဏာပိုင်လဲ ဆိုတာ ခင်ဗျားလည်း မသိဘူး ဆိုတဲ့ သဘောပဲ

ဒီလိုဆိုရင် ကျွန်တော်တို့ ရှန့်တိုင်းပြည် နဲ့ အရင် လျန်တိုင်းပြည် ဘာကွာခြားမှု ရှိလို့လဲ ဒီအတိုင်း ဆက်သွားရင် ကျွန်တော်တို့လည်း လျန်တိုင်းပြည် လိုပဲ နောက်ကျ ပျက်စီးသွားမှာ သေချာတယ်"

"အဲ့ဒါ မင်းနဲ့ မဆိုင်ဘူး ရှန့်တိုင်းပြည် မှာ ဘယ်သူ အာဏာပိုင်လဲ ဆိုတာနဲ့ ပတ်သက်လို့တော့ အဖြေက မကြာခင် သဘာဝကျကျ ပေါ်လာလိမ့်မယ်"

"ဂိုဏ်းချုပ်ကျိ ပြောတဲ့ 'မကြာခင်' ဆိုတာက နည်းနည်း ဝေးလွန်းနေမလား ဒါကြောင့် ကျွန်တော်က ကိစ္စတွေကို မြန်ဆန်စေပြီး ရှန့်တိုင်းပြည် ကို အရင်ဆုံး ပြည်တွင်း ညီညွတ်မှု ရအောင် လုပ်ဖို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်တာ"

ဒါကို ကြားတော့ ကျိချင်းလင် ဒေါသထွက်မယ့်အစား ရယ်မောလိုက်လေသည်။

သူ ကုလားထိုင်ပေါ် ပြန်ထိုင်လိုက်ပြီး ပြောလိုက်လေသည်။

"ဒီလောက် ပြောနေတာ မင်းက မင်းရဲ့ ဂိုဏ်းချုပ်ယင် အတွက် ပြောပေးနေတာကိုး"

အဲ့ဒီနောက် သူ ယင်ကျန်းဟုန် ကို ကြည့်ပြီး ပြောလိုက်လေသည်။

"ဆရာ ခင်ဗျားက တာဝန်ယူချင်တယ် ဆိုရင်လည်း ပြောလိုက်လို့ ရတာပဲ ဂျူနီယာ တစ်ယောက်ကို ကိုယ်စား ပြောခိုင်းနေစရာ မလိုပါဘူး ဒါက လိုအပ်တာ မဟုတ်..."

"မဟုတ်ဘူး"

ကျိချင်းလင်ရဲ့ စကားကို ကျန်းပေရန် တိုက်ရိုက် ဖြတ်ပြောလိုက်လေသည်။

"ကျွန်တော် ဆိုလိုတာက... ရှန့်တိုင်းပြည် ကို တာဝန်ယူမယ့် သူက ကျွန်တော် ဖြစ်လိမ့်မယ်"

ဒီစကားလုံးတွေကို ကြားလိုက်ရတော့ ဘေးပတ်ဝန်းကျင်က လူတွေ နောက်တစ်ကြိမ် မှင်သက်သွားကြပြီး ကျန်းပေရန်ကို ကြည့်နေတဲ့ သူတို့ မျက်လုံးတွေထဲမှာ ဇဝေဇဝါ ဖြစ်မှုတွေ ပြည့်နှက်နေလေသည်။

လူတစ်ယောက်ရဲ့ အကြည့်ကပဲ ကွဲပြားနေသည်၊ အဲ့ဒါကတော့ မုန့်စီပေ့ ပါ။

'သူပဲ သူ သေချာတယ်'

အဲ့ဒီ အခိုက်အတန့်မှာ မုန့်စီပေ့ သေချာသွားလေသည်။

ရုတ်တရက် ပေါ်လာတဲ့ ဒီလူက အဲ့ဒီနေ့တုန်းက ဂူထဲမှာ သူမကို ကယ်တင်ခဲ့တဲ့ ပညာရှင်ကြီးပါပဲ။

လွှမ်းမိုးတဲ့ ခံစားချက်က အတူတူပဲ

ကျိချင်းလင် လည်း နည်းနည်း ကြောင်တောင်တောင် ဖြစ်သွားလေသည်။

ဒီလောက် ရယ်စရာ ကောင်းတဲ့ စကားမျိုး ပြောထွက်ဖို့ ဒီ ကျန်းပေရန် ရူးသွားတာလား၊ စိတ်ဖောက်သွားတာလား သူ မသိတော့ပေ။

ဒါပေမဲ့ အခြေအနေက ယုံကြည်နိုင်စရာ မရှိလွန်းတာကြောင့် ဒီ ကျန်းပေရန် ဘာလုပ်ချင်နေတာလဲ ဆိုတာ သူ နည်းနည်း ရှုပ်ထွေးသွားလေသည်။

"ကျန်းပေရန် မင်းမှာ ပြောစရာ ရှိရင် ပြောလိုက် ဒီမှာ ကစားမနေနဲ့"

ကျိချင်းလင် စိတ်အနှောင့်အယှက် ဖြစ်သလို ပြောလိုက်လေသည်။

ဒါကို ကြားတော့ ယင်ကျန်းဟုန် အားပါးတရ မရယ်ဘဲ မနေနိုင်တော့ပေ။

"ငါ့ရဲ့ ပုန်ကန်တတ်တဲ့ တပည့်လေး မင်း လူတစ်ယောက်ကို ဖောက်ထွင်း မမြင်နိုင်တဲ့ အချိန် ရှိလိမ့်မယ်လို့ ငါ ဘယ်တုန်းကမှ မထင်ခဲ့ဘူး ကြည့်စမ်း မင်း ဘယ်လောက် ပျာယာခတ်နေလဲ ဆိုတာ ဂျူနီယာ တပည့်လေး တစ်ယောက် ရှေ့မှာတောင် မာထန်ထန် မလုပ်ရဲတော့ဘူး ဘယ်လောက် ရယ်စရာ ကောင်းလိုက်သလဲ၊ တကယ် ရယ်စရာ ကောင်းလိုက်တာ"

"ဆွပေးနေတာတွေ တော်လိုက်တော့"

ကျိချင်းလင် လက်ဝှေ့ယမ်းလိုက်လေသည်။

"ဒီ ကျန်းပေရန် က ခင်ဗျား လူပဲလေ ခင်ဗျားက ကျွန်တော့်ထက် သူ့အကြောင်း ပိုသိမှာ သဘာဝပဲ ဒါကို မပြင်ဆင်ဘဲ စစ်မတိုက်ဘူးလို့ ခေါ်တယ်"

ကျိချင်းလင်ရဲ့ တည်ငြိမ်တဲ့ တုံ့ပြန်မှုကို ကြားတော့ ယင်ကျန်းဟုန် တော်တော် ကျေနပ်သွားလေသည်။

'ငါ့ရဲ့ ဒီတပည့်က တကယ်တော့ ထက်မြက်သားပဲ ဒါပေမဲ့ ကံမကောင်းစွာပဲ... ဟူး'

ဆရာတပည့် နှစ်ယောက် အငြင်းအခုံ ဖြစ်ပြီးနောက် ကျန်းပေရန် လူအုပ်ကြီးကို ဝေ့ကြည့်ပြီး ပြောလိုက်လေသည်။

"ကျွန်တော့်ရဲ့ ပြုပြင်ပြောင်းလဲမှုတွေထဲမှာ အရမ်း အရေးကြီးတဲ့ စည်းကမ်း တစ်ခု ရှိတယ်၊ အဲ့ဒါက ဒီမိုကရေစီ ပဲ ဒီမိုကရေစီ ဆိုတာ ဘာလဲ ဆိုတော့ လူတိုင်းမှာ သူတို့ရဲ့ ထင်မြင်ယူဆချက်တွေကို လွတ်လပ်စွာ ထုတ်ဖော်ခွင့် ရှိတယ်၊ ပြီးတော့ သူတို့ အနှစ်သက်ဆုံး ခေါင်းဆောင်ကို ပူးပေါင်း ရွေးချယ်ခွင့် ရှိတယ် ဒီ ရွေးကောက်ပွဲက မဲပေးစနစ် ဖြစ်တယ်၊ ဆိုလိုတာက မဲအများဆုံး ရတဲ့သူက ရှန့်တိုင်းပြည် ရဲ့ တာဝန်ခံ ဖြစ်လာလိမ့်မယ်"

ဒီစကား ကြားပြီးနောက် ကျိချင်းလင် နည်းနည်း ကြောင်နေတုန်း ဖြစ်ပေမယ့် ကျန်းပေရန်ရဲ့ ယုံကြည်မှု ဘယ်က ရလာလဲ ဆိုတာ နားလည်သွားပုံ ရလေသည်။

အဲ့ဒီနောက် သူ ပတ်ဝန်းကျင်ကို ကြည့်လိုက်တော့ လူတိုင်းရဲ့ မျက်နှာထားက အရမ်း လေးနက်နေပြီး ဘယ်သူမှ ဒါကို ဟာသ တစ်ခုလို့ သဘောမထားကြတာ တွေ့လိုက်ရလေသည်။

'ဖြစ်နိုင်တာက... ဒီကောင်လေးက တကယ် အဲ့လောက် အံ့သြစရာ ကောင်းလို့လား'

ကျိချင်းလင် မျက်မှောင်ကြုတ်ပြီး စဉ်းစားနေတုန်း တခြားသူတွေလည်း သူတို့ အတွေးတွေထဲ နစ်မြောနေကြလေသည်။

ဟော်ဟုန်ဖေး ကတော့ ကျန်းပေရန်ကို အပြည့်အဝ ထောက်ခံမှာ သေချာလေသည်။

သူ အံ့သြနေတာက ဒီဧကရာဇ်က ဘာလို့ ရုတ်တရက်ကြီး ဒီလောက် ပြင်းပြင်းထန်ထန် အာဏာသိမ်းချင်ရတာလဲ ဆိုတာပါပဲ၊ ဘာလို့လဲဆိုတော့ ဒီဧကရာဇ် အကြောင်း သူ အရင် သိထားသလောက် ဆိုရင် ဒီလို ထင်ပေါ်ကျော်ကြားတဲ့ အလုပ်မျိုး လုပ်ရတာ ကြိုက်ပုံ မရလို့ပါပဲ။

မုန့်စီပေ့ ကတော့ လှိုင်းလုံးတွေလို ဆက်တိုက် ဝင်ရောက်လာတဲ့ တုန်လှုပ်မှုတွေထဲ နစ်မြောနေတုန်းပင်။

သူမက မူလက သူမဂိုဏ်းချုပ် ကိုယ်စား သာမန် အစည်းအဝေး တစ်ခု တက်ရောက်ဖို့ လာခဲ့တာ၊ သူမ အိပ်မက်မက်နေတဲ့ လူကို ဒီမှာ တွေ့ရလိမ့်မယ်လို့ ဘယ်တုန်းကမှ မမျှော်လင့်ထားခဲ့မိပေ။

မုန့်စီပေ့ ခဏ စဉ်းစားပြီး ကျန်းပေရန်ကို နောက်တစ်ကြိမ် ခိုးကြည့်လိုက်လေသည်၊ ဒါပေမဲ့ ဒီအချိန်မှာ နောက်ထပ် မျက်နှာဖုံးစွပ် မျက်နှာ တစ်ခု သူမ စိတ်ထဲ ရုတ်တရက် ပေါ်လာလေသည်၊ အဆိပ်မြူခိုးတွေထဲကနေ သူမကို ကယ်တင်ခဲ့ပြီး လခြမ်းကွေးချိုင့်ဝှမ်း မှာ "မကြောက်နဲ့ ငါ ရှိတယ်" လို့ ပြောခဲ့တဲ့ သူလေ။

'အို... စီနီယာ ကျွန်မ သူ့အပေါ် အဲ့လို ခံစားချက်မျိုး မရှိပါဘူး ဒီ ပညာရှင်ကြီးကို အသက်ကယ်ခဲ့လို့ ကျေးဇူးတင်ချင်ရုံ သက်သက်ပါ

မဟုတ်ဘူး မဟုတ်ဘူး ကျွန်မ ရှင့်အပေါ်မှာလည်း အဲ့လို ခံစားချက်မျိုး မရှိပါဘူး ကျွန်မ...

ကျွန်မ ရှင့်ကို အရမ်း လေးစားပါတယ် အို'

အရမ်း ရှုပ်ထွေးသွားပြီး မုန့်စီပေ့ ဘာတွေ တွေးနေမှန်းတောင် မသိတော့ပေ။

ရှုပ်ပွနေတာပါပဲ

ဦးနှောက် ရှော့ခ်ဖြစ်လုနီးပါး ဖြစ်နေတဲ့ မုန့်စီပေ့ နဲ့ မတူဘဲ ထိုက်ယင်းကျုံး ကတော့ ခုနက ဖြစ်ပျက်ခဲ့သမျှ အရာအားလုံးကို တည်ငြိမ်စွာ ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာနေလေသည်။

ကျန်းပေရန် နဲ့ အကြိမ်ကြိမ် ဆက်ဆံဖူးသူ တစ်ယောက် အနေနဲ့ ဒီ ဂျူနီယာ တပည့်လေးဟာ မသေချာတဲ့ အလုပ် ဘယ်တော့မှ မလုပ်ဘူး ဆိုတာ သူ ကောင်းကောင်း သိလေသည်၊ အထူးသဖြင့် ကိုယ့်သေတွင်း ကိုယ်တူးမယ့် အလုပ်မျိုးပေါ့။

ဒါပေမဲ့ ရှန့်တိုင်းပြည် ရဲ့ တာဝန်ခံ ဖြစ်ချင်တယ်လို့ ပြောဖို့ ကျန်းပေရန်ကို ဘယ်အရာက ယုံကြည်မှု ပေးလိုက်လဲ ဆိုတာ သူ စဉ်းစားလို့ မရပေ။

'သူ့အကြောင်း ငါ့နားလည်မှုက အရမ်း အပေါ်ယံ ဆန်နေသေးပုံ ရတယ်'

စားပွဲ အစွန်ဆုံးမှာ ထိုင်နေတဲ့ ယန်စစ်ယွမ် ကတော့ ကျန်းပေရန်ကို သူ့တပည့် ပြောပြဖူးတဲ့ ပညာရှင်ကြီး နဲ့ ချိတ်ဆက်မိပြီးသား ဖြစ်လေသည်။

ဘာလို့လဲဆိုတော့ ရှန့်တိုင်းပြည်ကို ကာကွယ်ပေးနေတဲ့ ပညာရှင်ကြီး တစ်ယောက် ရှိကြောင်း သူ့တပည့်ဆီကနေ သူ သိထားတာ ကြာပြီလေ၊ ပြီးတော့ ဒီ "ရူးသွပ်" ပုံရတဲ့ ဂျူနီယာလေးက သူ့တပည့် ယွီအာ ရဲ့ ဖော်ပြချက်နဲ့ ကွက်တိ ကိုက်ညီနေလေသည်။

တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်မှု အပြီးမှာ ဟော်ဟုန်ဖေး ရုတ်တရက် မတ်တတ်ရပ်ပြီး ကျန်းပေရန်ကို ဦးညွှတ်ကာ ပြောလိုက်လေသည်။

"ဒီလိုဆိုရင် ညီအစ်ကိုကျန်း အတွက် ကျွန်တော် အရင် မဲပေးလိုက်ပါမယ်"

"ဟင်"

ခဏတာ အခန်းတစ်ခုလုံး ဆူညံသွားပြန်လေသည်။

ယန်စစ်ယွမ် ကလွဲရင် ရှိနေတဲ့ ခေါင်းဆောင်တွေ အားလုံးက လျန်တိုင်းပြည် သိမ်းပိုက်စဉ် ကာလအတွင်း ဟော်ဟုန်ဖေး နဲ့ တွေ့ဆုံဖူးကြလေသည်။

လျန်တိုင်းပြည် ခေါင်းဆောင်တွေကြား ရန်တိုက်ပေးတဲ့ အစီအစဉ်မှာ သူက အဓိက အခန်းကဏ္ဍက ပါဝင်ခဲ့တယ် ဆိုတာလည်း သူတို့ သိကြလေသည်။

လျန်တိုင်းပြည် ကို လုံးဝ သိမ်းပိုက်ပြီးမှ ဟော်ဟုန်ဖေး ဆိုတဲ့ ဒီလူငယ်လေးဟာ သူတို့နဲ့ ရင်ဘောင်တန်းနိုင်တဲ့ ကျင့်ကြံခြင်း အဆင့် ရှိတဲ့ ပညာရှင် တစ်ယောက် ဖြစ်ကြောင်း သူတို့ သိရှိခဲ့ရလေသည်။

လျန်တိုင်းပြည် ကို တစ်ချက်တည်းနဲ့ ဖြိုလဲနိုင်တဲ့ စွမ်းဆောင်ရည် မျိုး ရရှိအောင် ယင်ကျန်းဟုန် နဲ့ ဒီ ဟော်ဟုန်ဖေး တို့ တိတ်တဆိတ် ဆက်သွယ် လုပ်ဆောင်ခဲ့ကြတယ်လို့ ကျိချင်းလင် အမြဲ ထင်ခဲ့တာ။

ဒါပေမဲ့ အခု ကြည့်ရတာ... ဒီ ဟော်ဟုန်ဖေး မှာ တကယ်တော့ "သခင်" တစ်ယောက် ရှိနေပုံ ရလေသည်။

"ဒါဆို ဒီလူအိုကြီးလည်း မဲတစ်မဲ ပေးလိုက်ပါမယ်"

ဒီအချိန်မှာ ယန်စစ်ယွမ် လည်း မတ်တတ်ရပ်ပြီး ပြောလိုက်လေသည်။

"ဘာ"

ကျိချင်းလင် ယန်စစ်ယွမ် ကို အံ့သြတကြီး ကြည့်လိုက်လေသည်။

ဒီအဖိုးကြီးက အလွန် ကောက်ကျစ်တယ်လို့ သူ အမြဲ ခံစားခဲ့ရလေသည်။

သူ့အထောက်အထားက ကျဆုံးသွားတဲ့ နိုင်ငံတစ်ခုရဲ့ "ဘုရင်" ဖြစ်ပြီး သူ အသက်ရှင်နိုင်တဲ့ တစ်ခုတည်းသော အကြောင်းရင်းက မူလက သူပိုင်ဆိုင်ခဲ့တဲ့ နယ်မြေကို ဒီ ရှန့်တိုင်းပြည် အထက်လူကြီးတွေ ပိုကောင်းကောင်း ခွဲဝေယူနိုင်အောင် ကူညီပေးဖို့ ဆိုတာ သူ ကောင်းကောင်း သိလေသည်။

ဒါပေမဲ့ အဲ့ဒီ လုပ်ငန်းစဉ် အတွင်းမှာ သူက အမြဲတမ်း ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မှု ရှိခဲ့သည်၊ မကျေနပ်မှု လုံးဝ မပြသခဲ့သလို၊ ဆန့်ကျင်မှု ဆိုရင် ဝေးရော၊ ပြီးတော့ အကြံပြုချက်တွေတောင် တက်ကြွစွာ ပေးတတ်လေသည်။

ပြီးတော့ သူ ကောက်ကျစ်တယ်လို့ ကျိချင်းလင် ပြောရတဲ့ အကြောင်းရင်းက သူ ဘယ်ဘက်မှ မလိုက်လို့ ဖြစ်လေသည်။

လန်ပြည်နယ် အုပ်စုပဲ ဖြစ်ဖြစ်၊ အထွတ်အထိပ်ပြည်နယ် အုပ်စုပဲ ဖြစ်ဖြစ်၊ သူက ဘယ်ဘက်မှ မပါဘဲ ကြားနေ ဆက်လက် ရပ်တည်ခဲ့လေသည်။

ဘာလို့လဲဆိုတော့ အဲ့လိုနေမှသာ သူက တန်ဖိုး အရှိဆုံး ဖြစ်မှာ ဖြစ်ပြီး၊ အုပ်စု နှစ်ခုလုံးက သူ့ကို စည်းရုံးချင်ကြမှာ ဖြစ်လေသည်။

ဒါပေမဲ့ အဲ့ဒီလောက် ကောက်ကျစ်တဲ့ အဖိုးကြီးက ချက်ချင်း ဘက်ရွေးလိုက်ပြီး သူ "ဟာသ" လို့ သတ်မှတ်ထားတဲ့ လူတစ်ယောက်ရဲ့ နောက်မှာ ရပ်တည်လိုက်လေသည်။

အဲ့ဒီ အခိုက်အတန့်မှာ ကျိချင်းလင် နားလည်သွားလေသည်။

လျန်တိုင်းပြည် ကို သိမ်းပိုက်မယ့် အစီအစဉ်ကို ယင်ကျန်းဟုန် ချမှတ်ခဲ့တာ လုံးဝ မဟုတ်ဘဲ အထွတ်အထိပ်ပြည်နယ် က ဒီ ဂျူနီယာ တပည့်လေး၊ ရှန့်တိုင်းပြည် ရဲ့ ဧကရာဇ်ဟောင်း ချမှတ်ခဲ့တာ ဖြစ်ကြောင်း သူ နောက်ဆုံးတော့ သဘောပေါက်သွားလေသည်။

ဒါပေမဲ့ သူ့ဆရာကို ကြည့်လိုက်တဲ့ အခါ အဲ့ဒီ ကျန်းပေရန် ကို ထောက်ခံဖို့ မတ်တတ်ရပ်မယ့် အရိပ်အယောင် လုံးဝ မတွေ့ရပေ။

ဒါက အရာအားလုံးကို နားလည်ပြီလို့ ထင်နေတဲ့ ကျိချင်းလင် ကို နောက်တစ်ကြိမ် ဇဝေဇဝါ ဖြစ်သွားစေခဲ့လေသည်။

'အို အဲ့ဒီ မြေခွေးအိုကြီးက နည်းနည်း စိတ်ဝင်စားစရာ ကောင်းသားပဲ'

ယန်စစ်ယွမ် ရဲ့ မဲ ရလိုက်တော့ ကျန်းပေရန် တော်တော် အံ့သြသွားလေသည်။

ဒါပေမဲ့ အရေးမကြီးပါဘူး။

ဒါက ကြားဖြတ် ဇာတ်လမ်းတိုလေး တစ်ခုပါပဲ။

သူ့မူလ အစီအစဉ်မှာ ဟော်ဟုန်ဖေး ရဲ့ မဲ တစ်မဲတည်းနဲ့တင် လူတိုင်းကို မှင်သက်သွားစေဖို့ လုံလောက်နေပြီ ဖြစ်လေသည်။

လူတိုင်းကို မှင်သက်သွားစေတဲ့ အရှိန်အဝါ တည်ဆောက်ပြီးနောက် ကျန်းပေရန် ဆက်ပြောလိုက်လေသည်။

"ဂိုဏ်းချုပ်ယင် ရှန့်တိုင်းပြည် ဆက်လက် ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်ဖို့ ဘာလိုအပ်တယ်လို့ ခင်ဗျား ထင်လဲ"

ဒီအချိန်မှာ ယင်ကျန်းဟုန် ရဲ့ အတွေးတွေလည်း ရှုပ်ထွေးနေလေသည်။

ကျန်းပေရန် နောက်ကွယ်မှာ ကြီးမြတ်တဲ့ ဆရာသခင် တစ်ယောက် ရှိမှန်း သူ သိထားပေမယ့် အရင်တုန်းက ကျန်းပေရန် ကို ပါတနာ တစ်ယောက် အဖြစ်သာ ရှုမြင်ခဲ့ပြီး ကျန်းပေရန်ရဲ့ အင်အားကို သုံးကာ ရှန့်တိုင်းပြည် ရဲ့ အုပ်စိုးသူ ဖြစ်လာဖို့၊ နောက်ဆုံးမှာ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်နဂါး တိုက်ကြီး တစ်ခုလုံးကို အုပ်စိုးဖို့တောင် သူ တွေးခဲ့ဖူးလေသည်။

ဒါပေမဲ့ ရှန့်တိုင်းပြည် ရဲ့ အုပ်စိုးသူ ဖြစ်လာမယ့် သူ့ရဲ့ ရည်မှန်းချက်လေး မပြည့်မြောက်ခင်မှာတင် ကျန်းပေရန် က စားပွဲကို ရုတ်တရက် မှောက်ချပစ်လိမ့်မယ်လို့ သူ မမျှော်လင့်ထားခဲ့မိပေ။

ဒီ ရုတ်တရက် အပြောင်းအလဲက သူ့ကို နည်းနည်း ကမောက်ကမ ဖြစ်သွားစေပြီး ကျန်းပေရန် ဘာလို့ ရုတ်တရက် ဒီလို လုပ်ရတာလဲ ဆိုတာ သူ နားမလည်နိုင်ပေ။

ဒါပေမဲ့ ကျန်းပေရန်ရဲ့ မေးခွန်းကို ကြားတော့ ယင်ကျန်းဟုန် သူ့အခြေအနေကို ပြန်လည် ထိန်းညှိလိုက်ပြီး ပြန်ဖြေလိုက်လေသည်။

"ပထမဆုံး ပြည်တွင်းကို ခိုင်မာအောင် လုပ်မယ်၊ ပြီးမှ ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်မှု ဆက်လက် ရှာဖွေမယ်"

"ကောင်းပြီ ပြည်တွင်း ခိုင်မာအောင် လုပ်တဲ့ အပိုင်းကို လောလောဆယ် ကျော်လိုက်ကြရအောင်"

ကျန်းပေရန် ပြောပြီး သူ့ သိုလှောင်လက်စွပ် ထဲက လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်နဂါး တိုက်ကြီး ရဲ့ မြေပုံ တစ်ချပ် ထုတ်လိုက်ကာ ဖြန့်ခင်းလိုက်ပြီး ရှန့်တိုင်းပြည် တည်ရှိရာ နေရာကို စက်ဝိုင်း ဝိုင်းပြလိုက်လေသည်။

"အခု ဒီ အနောက်တောင်ဘက် နယ်စပ်ဒေသ တစ်ခုလုံးကို ကျွန်တော်တို့ အပြည့်အဝ သိမ်းပိုက်ပြီးပြီ ဆိုတော့ ဆက်လက် ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်ချင်ရင် ထန် နဲ့ ရှန် တိုင်းပြည်တွေနဲ့ မလွဲမသွေ ဆက်ဆံရတော့မယ် ဒါပေမဲ့ ဒီတိုင်းပြည် နှစ်ခုလုံးမှာ အနက်ရောင်ဧကရာဇ်တွေ ရှိကြတယ် ဂိုဏ်းချုပ်ယင် ကျွန်တော်တို့က သူတို့ကို ကျွန်တော်တို့ နယ်မြေထဲ သွတ်သွင်းမလား၊ ဒါမှမဟုတ် ကျွန်တော်တို့က သူတို့ နယ်မြေထဲ အသွတ်သွင်းခံရမလား ဘယ်ဟာက ပိုဖြစ်နိုင်ချေ ရှိမယ် ထင်လဲ"

ကျန်းပေရန်ရဲ့ ဒီမေးခွန်းက ယင်ကျန်းဟုန် ရဲ့ အထိနာမယ့် နေရာကို ထိသွားလေသည်။

တကယ်တော့ လျန်တိုင်းပြည် ကို သိမ်းပိုက်ပြီးနောက် ဒီတိုင်းပြည် နှစ်ခုရဲ့ တုံ့ပြန်မှုတွေကို သူ စိုးရိမ်နေခဲ့တာ။

ဒါပေမဲ့ သူတို့ အာရုံစိုက်မှုက အလယ်ပိုင်း ဒေသမှာ ကြီးထွားလာမယ့် ရည်မှန်းချက် အပေါ်မှာပဲ ရှိနေသေးပုံ ရလေသည်။

ဒါပေါ့ တစ်ဖက်က နောက်ကျော ဓားနဲ့ ထိုးမှာ ကြောက်လို့ ဘယ်ဘက်ကမှ စ မလှုပ်ရှားရဲတာလည်း ဖြစ်နိုင်ပါတယ်။

ဒါပေမဲ့ အဲ့ဒါက လောလောဆယ်ပဲ ရှိသေးတာ။

တစ်နေ့ကျရင် ဒီတိုင်းပြည် နှစ်ခုက သူတို့ ရှန့်တိုင်းပြည် ကို ခွဲဝေယူဖို့ ရုတ်တရက် သဘောတူလိုက်ရင် ဘယ်လို လုပ်မလဲ၊ ဒါမှမဟုတ် ဒီတိုင်းပြည် နှစ်ခုကြား အနိုင်ရသူ ရုတ်တရက် ပေါ်လာပြီး ရှန့်တိုင်းပြည် ကို လှည့်တိုက်ရင် ဘယ်လို လုပ်မလဲ။ ဒါက လုံးဝ ဖြစ်နိုင်တဲ့ ကိစ္စပါပဲ။

ရိုးရိုးလေး ပြောရရင် ရှန့်တိုင်းပြည် ရဲ့ ရှင်သန်ရပ်တည်ရေး အစပျိုးမှုက သူတို့ လက်ထဲမှာ ဘယ်တုန်းကမှ မရှိခဲ့ပေ။

နေ့တိုင်း သေလုမြောပါး ရုန်းကန်နေရတာမျိုး မဟုတ်ပေမယ့် သူတို့က သတိထားပြီး လျှောက်လှမ်းနေရတာတော့ အမှန်ပါပဲ။

ရှိနေတဲ့ လူတိုင်း ဒီအချက်ကို ကောင်းကောင်း သိထားကြလေသည်။

ကျန်းပေရန် က ဒီမေးခွန်းကို အကြောင်းမဲ့ မေးမှာ မဟုတ်ဘူးလို့ ယင်ကျန်းဟုန် ယုံကြည်တာကြောင့် သူ ချက်ချင်း မေးကြည့်လိုက်လေသည်။

"ပေရန် မှာ တန်ပြန် နည်းလမ်း ရှိနေပြီလို့ ဆိုလိုတာလား"

ဒါကို ကြားတော့ ကျန်းပေရန် နည်းနည်း ပြုံးလိုက်ပြီး ကျိချင်းလင် ကို ကြည့်လိုက်လေသည်။

"ဂိုဏ်းချုပ်ကျိ မှာ အကြံကောင်းတွေ ရှိလား"

"မရှိဘူး"

ကျိချင်းလင် ရဲ့ အဖြေက အရင်အတိုင်း တဲ့တိုးဆန်လေသည်။

ဒါပေမဲ့ တကယ်တော့ သူ ဒီမေးခွန်းကို မရေမတွက်နိုင်အောင် စဉ်းစားဖူးလေသည်။

လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ် ယန္တရား ကျွန်း ထဲ ဝင်ရောက်ပြီး တခြား တိုင်းပြည်တွေကို သူ့အသက်နဲ့ ခြိမ်းခြောက်မယ် ဆိုတဲ့ အကြံဥာဏ်တောင်မှ ဒီတိုင်းပြည် နှစ်ခုက ရှန့်တိုင်းပြည် ကို အမြဲ ခြိမ်းခြောက်နေပြီး ငြိမ်းချမ်းမှု မပေးနိုင်တာကြောင့် ပေါ်ပေါက်လာခဲ့တာ ဖြစ်လေသည်။

"ကျန်တဲ့ လူတွေရော ခင်ဗျားတို့မှာ တန်ပြန် နည်းလမ်းတွေ၊ အတွေးအမြင်တွေ ရှိကြလား"

စားပွဲဝိုင်းက တခြား လူတွေကို လိုက်ကြည့်ရင်း ကျန်းပေရန် မေးလိုက်လေသည်။

လူတိုင်း တိတ်ဆိတ်နေတာ တွေ့တော့ ကျန်းပေရန် ခေါင်းညိတ်ပြီး ပြောလိုက်လေသည်။

"ဘယ်သူ့မှာမှ ဖြေရှင်းနည်း မရှိဘူး ဆိုတော့ ကျွန်တော့်ရဲ့ နှိမ့်ချတဲ့ အမြင်ကို မျှဝေပါရစေ"

"ကျွန်တော်တို့ ရှန့်တိုင်းပြည် လို အားနည်းတဲ့ တိုင်းပြည် တစ်ခုက ဒီလို ရှုပ်ထွေးတဲ့ ခေတ်ကာလမှာ ရှင်သန်ဖို့ ဆိုရင် ကျောထောက်နောက်ခံ တစ်ခု ရှာရမယ် ပြီးတော့ ဒီ ကျောထောက်နောက်ခံက အနီးအနားမှာ ရှိလို့ မရဘူး၊ မဟုတ်ရင် အဲ့ဒါက နှေးကွေးတဲ့ သေဆုံးခြင်းပဲ ဖြစ်လိမ့်မယ်"

ပြောပြီးနောက် ကျန်းပေရန် သူ့လက်ချောင်းကို မြေပုံရဲ့ အလယ်ဗဟို ဆီ ရွှေ့ပြီး ထောက်လိုက်လေသည်။

"ကျောထောက်နောက်ခံ ရှာမှတော့ အဆုံးထိ သွားကြတာပေါ့ နိုင်ငံခြောက်နိုင်ငံ ထဲက အင်အားကြီး တစ်ယောက်က ကျွန်တော်တို့ကို ကာကွယ်ပေးဖို့ ဆန္ဒရှိတယ် ဆိုရင် အချိန်အကြာကြီး ကျွန်တော်တို့ ရှင်သန်ရပ်တည်ရေး အတွက် ပူစရာ မလိုတော့ဘူး"

ဒီစကားလုံးတွေ ထွက်လာတာနဲ့ ကျိချင်းလင် နဲ့ ယင်ကျန်းဟုန် တစ်ပြိုင်နက်တည်း တစ်ခုခုကို နားလည်သွားကြပေမယ့် သူတို့ မယုံကြည်နိုင်သေးပေ။

သူတို့နှစ်ယောက် စဉ်းစားနေတုန်း ကျန်းပေရန် က သူ့ သိုလှောင်လက်စွပ် ထဲက တိုကင်ပြား တစ်ခု ထုတ်ပြီး စားပွဲပေါ် တင်လိုက်လေသည်။

"ဒါက ထုံတိုင်းပြည် ရှီမျိုးနွယ်စု ရဲ့ ပညာရှိ တိုကင်ပြား ပါ ဒီမှာ ရှိတဲ့သူတွေထဲက မှတ်မိတဲ့သူ ရှိမလား မသိဘူး"

'ထုံတိုင်းပြည်'

ရှိနေတဲ့ လူတိုင်း နောက်တစ်ကြိမ် တုန်လှုပ်သွားကြပြန်လေသည်။

လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်နဂါး တိုက်ကြီး ပေါ်မှာ အလယ်ပိုင်းဒေသ က နိုင်ငံခြောက်နိုင်ငံရဲ့ နာမည်တွေကို မသိတဲ့သူ ဘယ်သူ ရှိမှာလဲ။ လူတိုင်းက 'ရှီမျိုးနွယ်စု' ဆိုတဲ့ နာမည်ရဲ့ အလေးချိန်ကို နားမလည်ကြပေမယ့် ကျန်းပေရန် က ဒီလောက် လေးလေးနက်နက် တင်ပြနေမှတော့ သိသာထင်ရှားတဲ့ နောက်ခံ ရှိမှာ သေချာလေသည်။

"မင်း ပြောတာက... အဲ့ဒီ ကောင်းကင်သခင် လယ်ယုံထျန် ရှီဟုန်ယွင် နေထိုင်တဲ့ ရှီမျိုးနွယ်စု ကို ပြောတာလား"

"အို ဂိုဏ်းချုပ်ကျိ က တကယ် ဗဟုသုတ ကြွယ်ဝတာပဲ ဟုတ်ပါတယ် ခင်ဗျား ပြောတဲ့ ရှီမျိုးနွယ်စု ပါပဲ"

"မင်းက ရှီမျိုးနွယ်စု ရဲ့ အထိန်းတော် တကယ် ဖြစ်နေတာလား"

ကျိချင်းလင် မျက်လုံးတွေ ပြူးကျယ်သွားလေသည်။

"ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ ဒါဆို မင်းက တောက်လျှောက် မင်းရဲ့ ကျင့်ကြံခြင်း အဆင့်ကို ဖုံးကွယ်ပြီး ငါတို့ကို ကစားနေခဲ့တာလား"

"အဲ့ဒါ အရေးမကြီးပါဘူး အရေးကြီးတာက ရှန့်တိုင်းပြည် အတွက် ဒီလောက် အရေးပါတဲ့ ကျောထောက်နောက်ခံ တစ်ခု ကျွန်တော် ရှာပေးနိုင်တယ် ဆိုတာပဲ ဒီအချက်နဲ့ ကျွန်တော့်ကို နောက်ထပ် မဲတစ်မဲ ပေးဖို့ ဆန္ဒရှိတဲ့သူ ရှိမလားလို့ မေးချင်တယ်"