အရှင်သခင်

ခဏလောက် စဉ်းစားပြီးနောက် ထိုက်ယင်းကျုံး သူ့ရဲ့ ဒုတိယ မေးခွန်းကို မေးလိုက်လေသည်။

"မင်းကို ရှန့်တိုင်းပြည် တစ်ခုလုံးရဲ့ တာဝန်ခံ အဖြစ် ခန့်အပ်လိုက်တာက ငါတို့အားလုံး မင်းရဲ့ လက်အောက်ခံ ဖြစ်သွားရမယ်လို့ ဆိုလိုတာလား"

"မဟုတ်ပါဘူး"

ကျန်းပေရန် ချက်ချင်း ခေါင်းခါလိုက်လေသည်။

"ကျွန်တော်တို့ ဆက်ဆံရေးက တန်းတူညီမျှပါပဲ သာမန် နေ့ရက်တွေမှာ ခင်ဗျားတို့ ကိုယ်ပိုင် ဂိုဏ်းတွေကို ဘယ်လို စီမံခန့်ခွဲသလဲ ဆိုတာ ကျွန်တော် ဝင်စွက်ဖက်မှာ မဟုတ်သလို၊ တစ်ခုခု လုပ်ဖို့ အတင်းအကျပ် အမိန့်ပေးမှာလည်း မဟုတ်ပါဘူး ကျွန်တော့် တာဝန်က ပြည်နယ် အသီးသီးက အရင်းအမြစ်တွေကို ညှိနှိုင်းပေးဖို့နဲ့ ပြည်နယ်တွေ ကြား ပဋိပက္ခတွေ ဖြစ်လာရင် ခင်ဗျားတို့ အတွက် ဖြန်ဖြေပေးဖို့ပါ"

‘လက်အောက်ခံ မဟုတ်ဘူးတဲ့လား’

ခဏတာ ကျိချင်းလင် ရုတ်တရက် စိတ်သက်သာရာ ရသွားလေသည်။

သူ အခုလေးတင် ပေးလိုက်တဲ့ မဲက စိတ်ခံစားမှု အရ တွန်းအားပေးခံရတာ နည်းနည်း ပါလေသည်။

ကောင်စုတ်လေး တစ်ကောင်ရဲ့ လက်အောက်ခံ ဖြစ်သွားရမယ် ဆိုတဲ့ အတွေးက တကယ်တော့ သူ့ကို နည်းနည်း နေရခက်စေခဲ့လေသည်။

ဒါပေမဲ့ အခု သူတို့ ဆက်ဆံရေးက တန်းတူညီမျှ ဖြစ်နေဆဲလို့ ကြားလိုက်ရတော့၊ နှုတ်ကတိ သက်သက် ဖြစ်နေရင်တောင် သူ့ကို ပိုပြီး စိတ်အေးသွားစေခဲ့လေသည်။

ယင်ကျန်းဟုန် ကတော့ အပြုံးလေးနဲ့ ကျန်းပေရန်ကို တစ်ချက် လှမ်းကြည့်လိုက်ပြီး သူ့အဖြေက အရမ်း ကောင်းမွန်တယ်လို့ ခံစားလိုက်ရလေသည်။

မုန့်စီပေ့ သက်ပြင်းရှည်ကြီး ချလိုက်လေသည်။

ဒါသာ ရှင်းပြချက် ဆိုရင် သူမ ပြန်ပြီး သတင်းပို့ရတာ အများကြီး ပိုလွယ်ကူသွားပြီ ဖြစ်လေသည်။

ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး ထိုက်ယင်းကျုံး နောက်ထပ် မေးခွန်း အနည်းငယ် ထပ်မေးလိုက်လေသည်၊ ဒီမေးခွန်းတွေ အားလုံးက ကျန်းပေရန်ရဲ့ အာဏာ အတိုင်းအတာ ဘယ်လောက် ရှိလဲ ဆိုတဲ့ အပေါ်မှာပဲ ဗဟိုပြုနေလေသည်။

ကျန်းပေရန် တစ်ခုပြီး တစ်ခု ဖြေကြားပေးပြီးနောက် လူတိုင်းကို ကြည့်ပြီး ပြုံးကာ ပြောလိုက်လေသည်။

"ဒီလို ပြောကြတာပေါ့ ဒီ အစည်းအဝေး ခန်းမကနေ ထွက်သွားပြီးတာနဲ့ ဒီမှာ ရှိတဲ့ လူတိုင်းက ကိုယ့် ပြည်နယ်နဲ့ စီရင်စုတွေမှာ အမြင့်ဆုံး အာဏာပိုင်တွေ ဖြစ်နေကြဦးမှာပါ ခင်ဗျားတို့ ဘာမှ မပြောသရွေ့ ရှန့်တိုင်းပြည် မှာ တာဝန်ခံ အသစ် တစ်ယောက် ရှိနေပြီ ဆိုတာ ဘယ်သူမှ သိမှာ မဟုတ်ပါဘူး"

ဒါကို ကြားတော့ ကျိချင်းလင် မမေးဘဲ မနေနိုင်တော့ပေ။

"မင်းက နောက်ကွယ်မှာ ပုန်းနေမယ်လို့ ပြောချင်တာလား"

"ဟုတ်ပါတယ်"

ကျန်းပေရန် ခေါင်းညိတ်လိုက်လေသည်။

"ဒီနေ့ ဒီစကားတွေ အားလုံး လူတိုင်းကို ပြောပြရတဲ့ အကြောင်းရင်းက ရှန့်တိုင်းပြည် ရဲ့ ပြည်နယ် သုံးခုလုံး တစ်သားတည်း စည်းလုံးပြီး လမ်းကြောင်းတူတူ လျှောက်လှမ်းနိုင်ကြဖို့ပါ တစ်ယောက်တည်း သီးခြား စီမံခန့်ခွဲတာမျိုး၊ အာဏာ အတွက် အချင်းချင်း လုပ်ကြံတာမျိုး မဖြစ်စေချင်လို့ပါ"

ရှိနေတဲ့ လူတွေ ဒါကို ကြားပြီးနောက် တိတ်ဆိတ် မသွားဘဲ မနေနိုင်တော့ပေ။

ဟုတ်ပါတယ်၊ ကျန်းပေရန် မရောက်ခင်လေး အထိ သူတို့က နယ်မြေ ခွဲဝေရေး အတွက် အဆုံးမရှိ ငြင်းခုံနေခဲ့ကြပြီး လက်ပါလုနီးပါး ဖြစ်ခဲ့ကြတာ။

သူတို့မှာ တိုင်းပြည် တစ်ခုတည်းရဲ့ အစိတ်အပိုင်း ဖြစ်တယ် ဆိုတဲ့ အသိစိတ် မရှိခဲ့ကြပေ။

သို့သော် နယ်မြေ အငြင်းပွားမှု အကြောင်း တွေးမိတော့ ထိုက်ယင်းကျုံး နောက်တစ်ကြိမ် စကားပြောလာလေသည်။

"ကောင်းပြီ ဒါဆိုရင် ငါ့မှာ နောက်ဆုံး မေးခွန်း တစ်ခု ရှိသေးတယ်"

"မေးပါ "

"မင်းရဲ့ ဆုံးဖြတ်ချက် တစ်ခုက ငါတို့ အထွတ်အထိပ်ပြည်နယ် ရဲ့ အကျိုးစီးပွားကို ထိခိုက်စေမယ် ဆိုရင်တောင် မင်းက အတင်းအကျပ် အကောင်အထည် ဖော်မှာလား"

ကျန်းပေရန် ခေါင်းခါလိုက်ပြီး ပြန်ဖြေလိုက်လေသည်။

"မလုပ်ပါဘူး"

ဒါကို ကြားတော့ ထိုက်ယင်းကျုံး နည်းနည်း ဇဝေဇဝါ ဖြစ်သွားလေသည်။

သူ စကားပြောဖို့ ပြင်လိုက်တုန်း ကျန်းပေရန် ဆက်ပြောတာ ကြားလိုက်ရလေသည်။

"အကောင်အထည် မဖော်ခင် ခင်ဗျားကို အရင် စည်းရုံးမှာပါ"

"ဟားဟားဟားဟား"

ဒါကို ကြားတော့ ယင်ကျန်းဟုန် အားပါးတရ ရယ်မောလိုက်လေသည်။

"ဆိုလိုတာက မင်းရဲ့ အနာဂတ် အစီအစဉ်တွေမှာ ငါတို့ထဲက တချို့က နစ်နာရမယ် ဆိုတဲ့ သဘောပေါ့"

"ဂိုဏ်းချုပ်ယင် လက်ရှိ လူလင်းစီရင်စု ရဲ့ ကောင်းမွန်တဲ့ အခြေအနေကို ကြည့်ရင် တိုင်းပြည် တစ်ခုလုံးရဲ့ ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်မှုမှာ အရင်းအမြစ်တွေကို နေရာ တစ်ခုတည်းမှာ ဦးစားပေး စုစည်းတာက အကောင်းဆုံး နည်းလမ်း ဆိုတာ ခင်ဗျား မြင်ဖို့ မခက်ခဲလောက်ပါဘူး ဒါက 'ချမ်းသာတဲ့သူတွေက ဆင်းရဲတဲ့သူတွေကို ကြွယ်ဝချမ်းသာမှု ဆီ ဦးဆောင်ခေါ်သွားခြင်း' လို့ ခေါ်တဲ့ အရာပဲ အစိတ်အပိုင်း တစ်ခုကို အရင် ကြွယ်ဝချမ်းသာခွင့် ပေးလိုက်မှသာ ပတ်ဝန်းကျင် ဒေသတွေရဲ့ တူညီတဲ့ တိုးတက်မှုကို တွန်းအားပေးနိုင်မှာ ဖြစ်တယ်"

"ကောင်းပြီ"

ယင်ကျန်းဟုန် လက်ဝှေ့ယမ်းလိုက်လေသည်။

"အခုချိန်မှာ ဒီ မြင့်မြတ်တဲ့ ပုဂ္ဂိုလ် ကို အများကြီး ရှင်းပြနေစရာ မလိုပါဘူး ဒီ မြင့်မြတ်တဲ့ ပုဂ္ဂိုလ် က မင်းကို မဲပေးလိုက်ကတည်းက မင်းရဲ့ အကြံဥာဏ်တွေကို သဘောတူတယ် ဆိုတဲ့ အဓိပ္ပာယ်ပဲ အနာဂတ်မှာ ရှန့်တိုင်းပြည် ဘယ်လို ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်မလဲ ဆိုတာ ငါတို့ အားလုံး မင်းရဲ့ ဦးဆောင်မှု နောက် လိုက်ပါ့မယ်"

ယင်ကျန်းဟုန် က သူ့ကို ဒီလောက် မျက်နှာသာ ပေးတာ ကြားတော့ ကျန်းပေရန် သူ့ဘက် လက်သီးဆုပ် အရိုအသေပြုလိုက်ပြီး ပြောလိုက်လေသည်။

"ကျေးဇူးပြုပြီး စိတ်ချပါ ဂိုဏ်းချုပ်ယင် အနာဂတ် ရှန့်တိုင်းပြည် က ခင်ဗျား ဆန္ဒရှိတဲ့ အတိုင်း သေချာပေါက် ဖြစ်လာစေရပါမယ်လို့ ကျွန်တော် ကတိပေးတယ်"

"အဲ့ဒီနေ့ ရောက်လာမှာကို ငါ မျှော်လင့်နေပါ့မယ်"

သူတို့နှစ်ယောက် စကားပြောပြီးသွားတဲ့ အခါ ထိုက်ယင်းကျုံး က ကျန်းပေရန်ကို ရုတ်တရက် ကြည့်ပြီး မေးလိုက်လေသည်။

"မင်းဆီမှာ ဝိုင် ရှိလား"

ကျန်းပေရန် ခဏ မှင်သက်သွားပြီးနောက် ပြုံးလိုက်ကာ သူ့ သိုလှောင်လက်စွပ် ထဲက အဆုံးသတ်ရာကျော် အထွတ်အထိပ် ဝိုင်အိုး တစ်အိုး ထုတ်လိုက်ပြီး ပြောလိုက်လေသည်။

"ရှိပါတယ် အကောင်းဆုံး ဝိုင်ပါ"

ဝိုင်အိုး အဖုံးကို ကျန်းပေရန် ဖွင့်လိုက်တဲ့ အခိုက်အတန့်မှာ ရှိနေသူ အားလုံး မူးယစ်ရီဝေတဲ့ မျက်နှာထားတွေ ဖြစ်သွားကြလေသည်။

ပန်းကန်လုံး ၇ လုံး ချလိုက်ပြီး ကျန်းပေရန် ဝိုင်အိုးကို မကာ တစ်လုံးပြီး တစ်လုံး လိုက်ထည့်ပေးလိုက်လေသည်။

ဝိုင် အရင်ဆုံး တောင်းတဲ့သူ ဖြစ်တာကြောင့် ထိုက်ယင်းကျုံး က ကျန်းပေရန် ဘက် ပန်းကန်လုံးကို အရင် မြှောက်လိုက်ပြီး ပြောလိုက်လေသည်။

"အထွတ်အထိပ်ပြည်နယ် ရဲ့ အနာဂတ် အကြောင်း မင်းနဲ့ ငါ ပထမဆုံး ဆွေးနွေးခဲ့ကြတဲ့ ညကို ငါ ကွင်းကွင်းကွက်ကွက် မှတ်မိနေတုန်းပဲ မင်းက ထူးချွန်တဲ့ ခေါင်းဆောင် တစ်ယောက် ဆိုတာ ငါ အမြဲ ယုံကြည်ခဲ့တယ် တခြား ဂိုဏ်းချုပ်တွေနဲ့ ခေါင်းဆောင်တွေရဲ့ စွမ်းဆောင်ရည်တွေ၊ စကားလုံးတွေ အရ ဆိုရင် ငါ မသိတဲ့ အံ့သြစရာ စွမ်းရည်တွေ မင်းဆီမှာ အများကြီး ရှိနေမှာ သေချာတယ် မင်းကို မဲပေးပြီးသွားရင် နောက်တစ်ခါ ငါတို့ ဒီလို အစည်းအဝေး လုပ်တဲ့အခါ ငါက ပြင်ပလူ တစ်ယောက်လို မခံစားရဖို့ မျှော်လင့်တယ် လာ မင်းအတွက် ဂုဏ်ပြုလိုက်ကြရအောင်"

"သေချာပေါက်ပဲ"

ကျန်းပေရန် ပြုံးလိုက်ပြီး သူ့ဝိုင်ပန်းကန်လုံးကို မြှောက်ကာ ထိုက်ယင်းကျုံး ရဲ့ ပန်းကန်လုံးနဲ့ ထိလိုက်လေသည်။

"ဂလု... ဂလု... ဟား..."

သူ့ပန်းကန်လုံးထဲက ဝိုင်ကို ကျန်းပေရန် မော့သောက်လိုက်ပြီးနောက် ကျိချင်းလင် လည်း ဝိုင်ပန်းကန်လုံး တစ်လုံး ကောက်ကိုင်လိုက်ပြီး ကျန်းပေရန်ကို ကြည့်ကာ ပြောလိုက်လေသည်။

"မင်းအပေါ် ထားတဲ့ ငါ့ယုံကြည်မှု အားလုံးက ငါ့ဆရာ ဆီက လာတာပဲ ဒါပေမဲ့ ဒီနေ့ကစပြီး မင်းကို ပြန်သိကျွမ်းဖို့ ငါ့မျက်လုံး ကိုယ်တိုင် အသုံးပြုတော့မယ် ငါ့ဆရာ ပြောသလောက် မင်းက အံ့သြစရာ မကောင်းဘူးလို့ ငါ တွေ့ရှိခဲ့ရင် အချိန်မရွေး ငါ လက်ရှောင်လိုက်မှာ"

ဒီစကားလုံးတွေက ကျိချင်းလင် ရဲ့ နောက်ဆုံး ဖော်ပြတဲ့ အာခံမှုမှန်း ကျန်းပေရန် သိတာကြောင့် ပြန်မပြောခဲ့ပေ။

သူ ပြုံးပြီး ပြောလိုက်လေသည်။

"ကောင်းပြီလေ ဒါဆို ဂိုဏ်းချုပ်ကျိ ခင်ဗျား မျက်လုံးတွေကို ကျယ်ကျယ်ဖွင့်ပြီး သေချာ ကြည့်နေပါ"

"ကောင်းလိုက်တဲ့ စကား ဒီခွက် မင်းကို ဂုဏ်ပြုတယ်"

ပြောပြီးနောက် ကျိချင်းလင် သူ့လက်ထဲက ဝိုင်ပန်းကန်လုံးကို မြှောက်လိုက်ပြီး တစ်ရှိန်ထိုး မော့သောက်လိုက်ကာ ပန်းကန်လုံးကို စားပွဲပေါ် မှောက်ရက် ဆောင့်ချလိုက်လေသည်။ကျီချင်းလင် ဂုဏ်ပြုပြီးနောက် တခြား ခေါင်းဆောင်တွေလည်း ကျန်းပေရန် အခုလေးတင် ထည့်ပေးထားတဲ့ ဝိုင်ပန်းကန်လုံးတွေကို ယူလိုက်ကြလေသည်။

ဒါကို မြင်တော့ ကျန်းပေရန် သူ့ပန်းကန်လုံးကို ပြန်ဖြည့်လိုက်ပြီး မြှောက်ကာ တခြားသူတွေကို ကြည့်ပြီး ပြောလိုက်လေသည်။

"စီနီယာတွေ အားလုံးရဲ့ ထောက်ခံမှု ရရှိတဲ့ အတွက် ကျွန်တော် ဂုဏ်ယူပါတယ် ဒီနေ့ကစပြီး ရှန့်တိုင်းပြည် ကို စံပြ အဖြစ်ဆုံး ပုံစံ တည်ဆောက်ဖို့ ဒီမှာ ရှိတဲ့ လူတိုင်း စိတ်တူကိုယ်တူ ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်နိုင်ကြဖို့ မျှော်လင့်ပါတယ် ဒီဝိုင်ပန်းကန်လုံး နဲ့ စီနီယာတွေ အားလုံးကို ကျွန်တော် ဂုဏ်ပြုပါတယ်"

ပြောပြီးနောက် ကျန်းပေရန် ခေါင်းမော့ပြီး ပန်းကန်လုံးထဲက ဝိုင်တွေကို နောက်ဆုံး တစ်စက်မကျန် မော့သောက်လိုက်လေသည်။

"ကောင်းတယ် စိတ်တူကိုယ်တူ ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မယ်"

ဟော်ဟုန်ဖေး မတ်တတ်ရပ်ပြီး ကျန်းပေရန်ရဲ့ ဖိတ်ခေါ်မှုကို အရင်ဆုံး တုံ့ပြန်လိုက်ကာ သူ့ပန်းကန်လုံးထဲက ဝိုင်ကို မော့သောက်လိုက်လေသည်။

တခြားသူတွေ အဲ့ဒီအချိန်မှာ ဘာပဲ တွေးနေပါစေ၊ အားလုံး ပြိုင်တူ အော်ဟစ်လိုက်ကြလေသည်။

"စိတ်တူကိုယ်တူ ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မယ်"

ဝိုင်သောက်ပြီးနောက် ကျန်းပေရန် ဟာ ရှန့်တိုင်းပြည် ရဲ့ နံပါတ် ၁ နေရာမှာ သူ့ရာထူးကို လုံးဝ ခိုင်မာသွားစေခဲ့လေသည်။

စစ်မှန်သော၊ အကြွင်းမဲ့ အာဏာ

တာဝန်ခံ အဖြစ် ကျန်းပေရန်ကို အပြည့်အဝ အသိအမှတ်ပြုလိုက်ပြီးနောက် ကျိချင်းလင် ရဲ့ မူလက ရှုပ်ထွေးနေတဲ့ စိတ်တွေ တော်တော်လေး ရှင်းလင်းသွားခဲ့လေသည်။

ပြန်ထိုင်လိုက်ပြီးနောက် ကျန်းပေရန် ရှေ့က ရှီမျိုးနွယ်စု တိုကင်ပြားကို ကြည့်ပြီး သူ မေးလိုက်လေသည်။

"ဒါဆို အခု မင်းကို ငါတို့ ဘယ်လို ခေါ်ရမလဲ မဟာမိတ် ခေါင်းဆောင် လား"

ကျန်းပေရန် ပြတ်ပြတ်သားသား ခေါင်းခါလိုက်ပြီး ပြောလိုက်လေသည်။

"သေချာပေါက် မဟုတ်ဘူး ပြည်နယ် သုံးခုက တစ်သားတည်း ဖြစ်နေပြီပဲ ဘယ်လိုလုပ် မဟာမိတ် အကြောင်း ပြောလို့ ရမှာလဲ"

"ဒါဆို မင်းကို ဘယ်လို ခေါ်ရမလဲ"

သူ့နာမည် ခေါ်ရင် ရပြီလို့ ကျန်းပေရန် ထင်ပေမယ့် ခေါင်းဆောင် တစ်ယောက် အတွက် ဘွဲ့နာမည် ကိစ္စက တော်တော် အရေးကြီးနေတုန်းပါပဲ။

ဒါက ဂုဏ်သိက္ခာရဲ့ အရင်းအမြစ် တစ်ခု ဖြစ်လေသည်။

ပေါ့ပေါ့ပါးပါး အရမ်းဆန်လွန်းရင် သူ ဂုဏ်သရေ အများကြီး ဆုံးရှုံးရလိမ့်မည်။

ဒါပေမဲ့ ဧကရာဇ် ရာထူး အတွက် ကတော့ ကျန်းပေရန် ပြန်ယူဖို့ အစီအစဉ် မရှိပေ။

ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် သူက နောက်ကွယ်မှာ နေရတာ ပိုကြိုက်နေတုန်းပဲ၊ တစ်ချိန်တည်းမှာပဲ ရှန့်တိုင်းပြည် က တော်ဝင် မိသားစုကို ကိုးကွယ်တဲ့ နိုင်ငံ တစ်ခု အဖြစ် မပြောင်းလဲသေးပေ။

"ကျွန်တော့်ကို... အရှင်သခင် လို့ပဲ ခေါ်ပါ"

"အရှင်သခင်... ကောင်းပြီလေ မင်း အဲ့ဒီ ဘွဲ့နာမည်ကို ခံနိုင်ရည် ရှိတယ်လို့ ထင်သရွေ့ပေါ့"

ပြောပြီးနောက် ကျိချင်းလင် ဆက်မေးလိုက်လေသည်။

"အရှင်သခင် အဲ့ဒီ တိုကင်ပြားက ဘယ်လောက် အလေးချိန် ရှိလဲ ဆိုတာ ကျွန်တော်တို့ကို ပြောပြလို့ ရမလား"

ပညာရှိ တိုကင်ပြား ကို ကောက်ယူလိုက်ပြီး ကျန်းပေရန် ပြုံးကာ ပြန်ဖြေလိုက်လေသည်။

"ခင်ဗျားတို့ သိထားဖို့ လိုတာက ဒါက ရှန့်တိုင်းပြည် ကို အန္တရာယ်ကနေ ကင်းဝေးစေဖို့ လုံလောက်တယ် ဆိုတာပါပဲ"