အရိုးထဲထိ အေးခဲစေသော အအေးဒဏ်

"ဝင်ခဲ့"

အစ်ကိုကြီးရဲ့ ခေါ်သံကို ကြားလိုက်ရတော့ ဝူချင်းစစ် အသက်ပြင်းပြင်း ရှူသွင်းလိုက်ပြီး ရှဲ့လင်းတန်း နဲ့ ချူယန်ဇယ် ဘက် လှည့်ကာ လက်သီးဆုပ်လိုက်လေသည်။

"အစ်ကိုကြီးဝူ အောင်မြင်ပါစေ" ချူယန်ဇယ် ပြန်လည် လက်သီးဆုပ်ပြီး ကျယ်လောင်တဲ့ အသံနဲ့ အော်ဟစ်လိုက်လေသည်။

ဒါကို ကြားတော့ သူ့ဘေးမှာ ရပ်နေတဲ့ ရှဲ့လင်းတန်း လည်း သူ့ကို အမြန် အတုခိုးပြီး ပြောလိုက်လေသည်။ "အစ်ကိုကြီးဝူ အောင်မြင်ပါစေ"

"ကျေးဇူးတင်ပါတယ်"

နောက်တစ်ကြိမ် လက်သီးဆုပ်ပြီးနောက် ဝူချင်းစစ် ကျက်သရေရှိစွာ နောက်လှည့်လိုက်ပြီး အစ်ကိုကြီး နောက်လိုက်ကာ အစီအရင် ခန်းမဆောင် ထဲ ဝင်သွားလိုက်လေသည်။

"ရှီး..."

အစီအရင် ခန်းမဆောင် ထဲ ခြေချလိုက်တဲ့ အခိုက်အတန့်မှာ ဝူချင်းစစ် အရိုးထဲထိ ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်လာတဲ့ အအေးဒဏ်ကို ခံစားလိုက်ရလေသည်။

သူ့ရဲ့ လက်ရှိ ကျင့်ကြံခြင်း အဆင့်နဲ့ ဆိုရင် အအေးဆုံး ဒေသတွေကို သွားပြီး ရေခဲရေကန်ထဲ ခုန်ချရင်တောင် ဘာမှ ခံစားရမှာ မဟုတ်ဘူး ဆိုတာ နားလည်ထားရမည်။

ဒါပေမဲ့ ဒီ အစီအရင် ခန်းမဆောင် ထဲက အအေးဒဏ်ကတော့ လုံးဝ အရိုးခိုက်အောင် အေးစက်နေလေသည်။

မတုန်ယင်မိအောင် သူ့ကိုယ်သူ အတင်း ထိန်းထားရင်း ဝူချင်းစစ် ရဲ့ အကြည့်က အခန်းအလယ်က စိမ်းပြာရောင် ဒယ်အိုး တစ်လုံးဆီ ချက်ချင်း ရောက်သွားလေသည်။

ဒီဒယ်အိုးက ကျောက်စိမ်းရောင် ဝိညာဉ်စွမ်းအင် လှိုင်းတွေ ထုတ်လွှတ်နေရုံ သာမက သူ့ပတ်ပတ်လည်မှာ ကြာပန်းပုံ ဆီမီးခွက် ၆ ခွက်လည်း အဆက်မပြတ် လှည့်ပတ်နေလေသည်။

"ဒယ်အိုးထဲမှာ တင်ပျဉ်ခွေ ထိုင်လိုက်"

အဲ့ဒီ ကြာပန်း ဆီမီးခွက် ၆ ခွက်က ဘာတွေလဲ ဆိုတာ ဝူချင်းစစ် တွေးနေတုန်း အစ်ကိုကြီး ရဲ့ အသံက သူ့နားထဲ ရုတ်တရက် ဝင်လာလေသည်။

"ဟုတ်ကဲ့"

အစ်ကိုကြီး ဘက် လက်သီးဆုပ်ပြီးနောက် ဝူချင်းစစ် ရှေ့တစ်လှမ်း တိုးလိုက်လေသည်။

"ရှီး..."

ဒီတစ်ခါတော့ ဝူချင်းစစ် မထိန်းနိုင်တော့ဘဲ တစ်ကိုယ်လုံး တုန်ယင်သွားလေသည်။

'အေးတယ် အရမ်း အေးတယ်'

စိမ်းပြာရောင် ဒယ်အိုးဆီ ခြေတစ်လှမ်း လှမ်းလိုက်တဲ့ အခါ အရိုးခိုက်အောင် အေးစက်တဲ့ အအေးဒဏ်က ထပ်မံ ပြင်းထန်လာပြီး သူ့ကို အသက်ရှူဖို့တောင် ကြောက်လန့်စေလုနီးပါး ဖြစ်သွားစေလေသည်။

ဒါပေမဲ့ ခဏလေး ရပ်တန့်ပြီးနောက် ဝူချင်းစစ် နောက်ထပ် ခြေတစ်လှမ်း ထပ်လှမ်းလိုက်လေသည်။

"ဘုန်း"

ဒီတစ်ခေါက် ဝူချင်းစစ် သူ့ရဲ့ နှလုံးသား နည်းစနစ် ကို တိုက်ရိုက် အသက်သွင်းလိုက်ရာ စိမ်းပြာရောင် မိုးကြိုးဓာတ် ဝိညာဉ်စွမ်းအင်တွေ ပေါက်ကွဲထွက်လာလေသည်။

ဒီအဆင့် ရောက်တော့ ဒီအအေးဒဏ်ကို ခုခံဖို့ သူ့ခန္ဓာကိုယ် ခွန်အား တစ်ခုတည်းကိုပဲ အားကိုးလို့ မရတော့ပေ။

သူသာ မြန်မြန် မတုံ့ပြန်ရင် နောက်ဆုံး ခြေလှမ်း လှမ်းလိုက်တဲ့ အခိုက်အတန့်မှာ သူ့ခြေထောက် လုံးဝ အေးခဲသွားလိမ့်မယ်လို့တောင် သူ ခံစားလိုက်ရလေသည်။

ဒါ့အပြင် ဒီ အရိုးခိုက်အောင် အေးစက်တဲ့ အအေးဒဏ်က အဲ့ဒီ စိမ်းပြာရောင် ဒယ်အိုး ဆီကနေ ထွက်ပေါ်လာတာ ဖြစ်ကြောင်း ဝူချင်းစစ် အခု သေချာသွားလေသည်။

"ဂလု..."

ဝူချင်းစစ် တံတွေး မမျိုချဘဲ မနေနိုင်တော့ပေ။

ဒီဒယ်အိုးနား ကပ်သွားရုံနဲ့တင် ဒီလောက် ခက်ခဲနေပြီ၊ အတွင်းထဲ ဝင်ထိုင်လိုက်တဲ့ အခိုက်အတန့်မှာ ဘယ်လောက် ကြောက်စရာ ကောင်းတဲ့ အအေးဒဏ်မျိုး ခံစားရမလဲ ဆိုတာ သူ စိတ်ကူးတောင် မယဉ်ရဲပေ။

'ဒါက အစ်ကိုကြီး ပြောတဲ့ သေလမ်း ၉ လမ်းနဲ့ အသက်ရှင်လမ်း ၁ လမ်း အခြေအနေ ဆိုတာလား...'

ဒီအတွေးနဲ့ အတူ ဝူချင်းစစ် လက်သီးတွေကို ပြင်းပြင်းထန်ထန် ဆုပ်လိုက်ပြီး နောက်ထပ် ခြေလှမ်းကျဲကြီး တစ်လှမ်း လှမ်းလိုက်လေသည်။

ဒီခြေလှမ်းက သူ့ကို စိမ်းပြာရောင် ဒယ်အိုးကြီး ရှေ့တည့်တည့် ရောက်စေခဲ့ပြီး တစ်ချိန်တည်းမှာပဲ သူ့ဝိညာဉ်ကိုတောင် အေးခဲသွားစေနိုင်တယ်လို့ ခံစားရတဲ့ အေးစက်တဲ့ အအေးဒဏ်ကို တိုက်ရိုက် ရင်ဆိုင်လိုက်ရလေသည်။

လက်ကို မြှောက်လိုက်တဲ့ အခါ သူ့အရေပြား မျက်နှာပြင်ပေါ်မှာ နှင်းခဲလွှာ တစ်လွှာ ဖွဲ့စည်းနေပြီ ဖြစ်ကြောင်း ဝူချင်းစစ် တွေ့ရှိလိုက်ရလေသည်။

ဆိုလိုတာက နှင်းခဲတွေက သူ့ရဲ့ မိုးကြိုးဓာတ် ဝိညာဉ်စွမ်းအင် ကို ဖောက်ထွင်းပြီး သူ့ခန္ဓာကိုယ်ကို စတင် ထိခိုက်စေနေပြီ ဖြစ်လေသည်။

နောက်တစ်စက္ကန့်မှာ သူ့ခန္ဓာကိုယ် တဖြည်းဖြည်း တောင့်တင်းလာတာ ဝူချင်းစစ် စတင် ခံစားလိုက်ရသည်၊ အအေးဒဏ်က သူ့ကို ကျူးကျော်ဝင်ရောက်နေပြီ ဆိုတာ ထင်ရှားလေသည်။

"အာ"

အဲ့ဒီ အခိုက်အတန့်မှာ ဝူချင်းစစ် အော်ဟစ်လိုက်ပြီး သူ့ရဲ့ မိုးကြိုးဓာတ် ဝိညာဉ်စွမ်းအင် အပြည့်အဝ ပေါက်ကွဲထွက်လာကာ သူ့ခန္ဓာကိုယ်ကို ပြန်လည် လှုပ်ရှားနိုင်စေခဲ့လေသည်။

တွန့်ဆုတ်ခြင်း မရှိဘဲ သူ စိမ်းပြာရောင် ဒယ်အိုး ထဲ ခုန်ဝင်လိုက်လေသည်။

ဝူချင်းစစ် မျှော်လင့်ထားသလိုပဲ စိမ်းပြာရောင် ဒယ်အိုး အတွင်းက အအေးဒဏ် ပြင်းအားက နောက်ထပ် အဆင့် တစ်ဆင့် ချက်ချင်း မြင့်တက်သွားလေသည်။

တစ်ခဏလောက် သူ့နှလုံးခုန် ရပ်သွားပြီလို့တောင် သူ ထင်လိုက်မိလေသည်။

အဲ့ဒီ အခိုက်အတန့်မှာ ဒီအအေးဒဏ်က သူ ခုခံနိုင်စွမ်းထက် အများကြီး ကျော်လွန်နေကြောင်း ဝူချင်းစစ် သိလိုက်လေသည်။

ဒါကြောင့် သူ့ခန္ဓာကိုယ် လှုပ်ရှားနိုင်သေးတုန်းမှာပဲ သူ အမြန် တင်ပျဉ်ခွေ ထိုင်လိုက်ပြီး သူ့ရဲ့ နှလုံးသား နည်းစနစ် ကို ရှိသမျှ ခွန်အားနဲ့ အသက်သွင်းလိုက်လေသည်။

ဝူချင်းစစ် ဒယ်အိုးထဲမှာ တင်ပျဉ်ခွေ အောင်မြင်စွာ ထိုင်နိုင်တာ မြင်တော့ ကျန်းပေရန် ကျေနပ်စွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်လေသည်။

ဒီအတားအဆီးကိုတောင် သူ မကျော်ဖြတ်နိုင်ရင် လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ် မိုးကြိုး ကိုးဆင့် ကောင်းကင်ဘုံ ဆေးလုံး ကို စားသုံးခွင့် သူ ဘယ်တော့မှ ပေးမှာ မဟုတ်ပေ။

ဟုတ်တယ် ၂ ကြိမ် ကျရှုံးပြီးနောက် ကျန်းပေရန် က ဒီ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ် အဆင့်၊ အဆင့်မြင့် ဆေးလုံးကို နောက်ဆုံးမှာ အောင်မြင်စွာ သန့်စင်နိုင်ခဲ့လေသည်။

ဆိုလိုတာက လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ် မိုးကြိုး ကိုးဆင့် ကောင်းကင်ဘုံ ဆေးလုံး က ကျွမ်းကျင်မှု သက်သက်နဲ့ ဆေးပညာရှင် တစ်ယောက် သန့်စင်နိုင်တဲ့ အကန့်အသတ် ဖြစ်နေပြီ ဖြစ်လေသည်။

ဒီထက် မြင့်မားတဲ့ အရာ ဆိုရင် အချိန်၊ နေရာ နဲ့ လူ ပုဂ္ဂိုလ် တို့ရဲ့ ပြီးပြည့်စုံတဲ့ ဟန်ချက်ညီမှု လိုအပ်လိမ့်မည်။

ဒီအဆင့် ဆေးလုံး တစ်လုံးက နိုင်ငံခြောက်နိုင်ငံ ဆီ ယူသွားရင်တောင် ထိပ်တန်း ဂိုဏ်းတွေ ကြားမှာ ရူးသွပ်ဖွယ်ရာ ယှဉ်ပြိုင်မှု တစ်ခု ဖြစ်ပေါ်စေနိုင်လေသည်။

မူလက ဝူချင်းစစ် အနက်ရောင်ဧကရာဇ် နယ်ပယ်ကို ချိုးဖောက်ဝင်ရောက်ဖို့ ကြိုးစားတဲ့ အခါမှ ပေးဖို့ ကျန်းပေရန် စီစဉ်ထားခဲ့တာ ဖြစ်လေသည်။

ဒါပေမဲ့ ကျင့်ကြံသူ တစ်ယောက်ရဲ့ နယ်ပယ် မြင့်မားလေလေ သူတို့ရဲ့ ဖွဲ့စည်းပုံကို ပြောင်းလဲဖို့ ပိုခက်ခဲလေလေ ဖြစ်လေသည်။

ဒါကြောင့် ဝူချင်းစစ် ရဲ့ ကြီးထွားမှုနှုန်းက သူ့မျှော်လင့်ချက်ထက် အများကြီး ကျော်လွန်နေကြောင်း တွေ့ရှိလိုက်ရတဲ့ အခါ အနက်ရောင်ဘုရင် နယ်ပယ်ကို ချိုးဖောက်ဝင်ရောက်မယ့် အချိန်မှာ ဒီထိပ်တန်း အဆင့် ဝိညာဉ်ဆေးလုံးကို စားသုံးခိုင်းဖို့ ကျန်းပေရန် ပြတ်ပြတ်သားသား ရွေးချယ်လိုက်ခြင်း ဖြစ်လေသည်။

တကယ်တော့ ဝူချင်းစစ် ကို သူ့ညီလေး အဖြစ် ကျန်းပေရန် စတင် လက်ခံတုန်းက အလုပ်ကိစ္စတွေ လုပ်ပေးဖို့ လက်အောက်ငယ်သား တစ်ယောက် သက်သက် လိုအပ်လို့ ဖြစ်ပြီး သိသာထင်ရှားတဲ့ တိုက်ခိုက်ရေး အထောက်အပံ့ ပေးနိုင်မယ်လို့ ဘာမျှော်လင့်ချက်မှ မထားခဲ့ပေ။

ဝူချင်းစစ် က တော်ပေမယ့် ရိုးရိုး တော်ရုံ သက်သက်သာ ဖြစ်ကြောင်း အဲ့ဒီတုန်းက သူ မြင်နိုင်ခဲ့လေသည်။

အကောင်းဆုံး အားဖြင့် စိတ်နှလုံးပြန်ဂိုဏ်းလို ဂိုဏ်းငယ်လေး တစ်ခုမှာ သူ လွှမ်းမိုးနိုင်ပေမယ့် စစ်မှန်တဲ့ ပါရမီရှင်တွေနဲ့ ရင်ဆိုင်ရတဲ့ အခါ သူ့ပါရမီက လုံလောက်မှာ မဟုတ်ပေ။

သို့သော် ပိုသန်မာလာချင်တဲ့ ဝူချင်းစစ် ရဲ့ ဆန္ဒ ပြင်းပြမှု အတိုင်းအတာနဲ့ သူ စိုက်ထုတ်ခဲ့တဲ့ ကြိုးစားအားထုတ်မှုတွေက ကျန်းပေရန် ကို အံ့သြစေခဲ့ပြီး စိတ်လှုပ်ရှားစေခဲ့လေသည်။

ကျန်းပေရန် ရဲ့ မူလ အစီအစဉ်မှာ ဝူချင်းစစ်က ကြားဖြတ် ကာလ ညီလေး တစ်ယောက် သက်သက်ပါပဲ။

တစ်နေ့ကျရင် ပိုကြီးမားတဲ့ ပါရမီရှင် တစ်ယောက်က သူ့နေရာမှာ အစားထိုး ဝင်ရောက်လာလိမ့်မည်။

အဲ့ဒီအချိန်ကျရင် ကျန်းပေရန် က သူ့ကို တောင်ထွတ်ပြည်နယ် မှာ ဆက်လက် တောက်ပနေဖို့ ထားခဲ့မှာ ဖြစ်ပြီး ကိုယ်ပိုင် ဂိုဏ်း တစ်ခု တည်ထောင်ဖို့တောင် သူ့အတွက် ခက်ခဲမှာ မဟုတ်ပေ။

ဒါပေမဲ့ သာမန်လူ တစ်ယောက်ထက် အများကြီး သာလွန်တဲ့ စိတ်ဓာတ်ခွန်အားနဲ့ ပိုသန်မာလာဖို့ အဆက်မပြတ် ရည်မှန်းချက်ကြီးမားမှုကို ဝူချင်းစစ် ပြသခဲ့လေသည်။

သူ ကိုယ်တိုင် ပြောခဲ့သလိုပါပဲ။

သာမန် အဆင့်အတန်းနဲ့ ရှင်သန်ရမယ့် အစား သူ သေဖို့ ရွေးချယ်လိမ့်မည်။

ဒါကြောင့် ကျန်းပေရန် သူ့အစီအစဉ်ကို ပြောင်းလဲလိုက်လေသည်။

ဝူချင်းစစ် ကို အခွင့်အရေး တစ်ခု၊ သန်မာလာမယ့် အခွင့်အရေး တစ်ခု ပေးဖို့ သူ ဆုံးဖြတ်လိုက်လေသည်။

ကြိုးစားအားထုတ်မှုက လူတစ်ယောက်ကို သန်မာလာစေနိုင်လား။

ဒါပေါ့။

ဒါပေမဲ့ မျက်နှာကြက်က အရမ်း နိမ့်လေသည်။

ဒီကမ္ဘာကြီးက ဘယ်တုန်းကမှ တရားမျှတမှု မရှိခဲ့ပေ။

သွေးမျိုးဆက်၊ ပါရမီ၊ မွေးဖွားမှု၊ အမွေအနှစ် စတာတွေ အားလုံးက လူတချို့ဟာ အများစုထက် သန်မာလျက်သား မွေးဖွားလာကြောင်း သတ်မှတ်ပေးလေသည်။

သူတို့အတွက် ဝိညာဉ်စွမ်းအင် တစ်ချက် ရှူရှိုက်လိုက်တာက မရေမတွက်နိုင်တဲ့ ကျင့်ကြံသူတွေ နေ့မနား ညမနား လနဲ့ချီ ကြိုးစား ကျင့်ကြံလို့ ရတဲ့ အရာထက် ပိုများလေသည်။

ဒီလို လုံးဝ မတရားတဲ့ အခြေအနေမျိုးမှာ ကြိုးစားအားထုတ်မှုကနေ ရရှိတဲ့ အကျိုးအမြတ်က သေးငယ်လွန်းလေသည်။

ဘာလို့လဲဆိုတော့ မင်း ကြိုးစားနေတဲ့ အချိန်မှာ အများကြီး သာလွန်တဲ့ ပါရမီရှင်တွေကလည်း ကြိုးစားနေကြလို့ပါပဲ။

ဘယ်အခြေခံ အချက်နဲ့ သူတို့ကို မင်း ကျော်တက်နိုင်မှာလဲ။

ဒါကြောင့် ကျန်းပေရန် ပထမဆုံး လုပ်ပေးရမယ့် အရာက ဝူချင်းစစ် ရဲ့ ဖွဲ့စည်းပုံကို ပြောင်းလဲပေးဖို့ ဖြစ်လေသည်။

အဲ့ဒီ ပါရမီရှင်တွေနဲ့ စမှတ်တူ လိုင်းပေါ်မှာ သူ့ကို ရပ်တည်ခွင့် ပေးဖို့ ဖြစ်လေသည်။

ဒါမှသာ သူ့ကြိုးစားမှုတွေက ပိုအဓိပ္ပာယ် ရှိလာပြီး စစ်မှန်တဲ့ ပညာရှင် တစ်ယောက် ဖြစ်လာဖို့ အခွင့်အရေး ရရှိမှာ ဖြစ်လေသည်။

မိုးကြိုးမီးလျှံ ကိုယ်ခန္ဓာ သန့်စင်ဆေးလုံး က စမ်းသပ်မှု သေးသေးလေး တစ်ခု သက်သက်လို့ ပြောလို့ ရလေသည်။

ဝူချင်းစစ် က ဒီအရိုးရှင်းဆုံး စမ်းသပ်မှုကို ကျော်ဖြတ်နိုင်မလား ဆိုတာ ကျန်းပေရန် အရင် ကြည့်ဖို့ လိုအပ်ခဲ့လေသည်။

ဒါပေမဲ့ ဒီအရိုးရှင်းဆုံး စမ်းသပ်မှုကတောင် ဝူချင်းစစ် ရဲ့ အသက်ကို အကြိမ်ကြိမ် နှုတ်ယူလုနီးပါး ဖြစ်စေခဲ့လေသည်။

ကျန်းပေရန် သာ သူ ပြင်ဆင်စရာ ရှိတာတွေကို သေချာ မပြင်ဆင်ပေးခဲ့ရင် ဝူချင်းစစ် ကိုယ့်ဘာသာကိုယ် ဘယ်တော့မှ ခံနိုင်ရည် ရှိခဲ့မှာ မဟုတ်ပေ။

ဒါက ပါရမီရှင် တစ်ယောက် ဖြစ်လာဖို့ သာမန်လူ တစ်ယောက် ပေးဆပ်ရမယ့် တန်ဖိုး ဖြစ်လေသည်။

ဒါပေမဲ့ ကျေးဇူးတင်စရာ ကောင်းတာက ဝူချင်းစစ် မှာ သာမန်ထက် သာလွန်တဲ့ စိတ်ဓာတ်ခွန်အား တကယ် ရှိနေခဲ့လေသည်။

မဟုတ်ရင် ကျန်းပေရန် က သူ့အတွက် အရာအားလုံး ပြင်ဆင်ပေးခဲ့ရင်တောင် ဒီလို ပြောင်းလဲမှုကို သူ ပြီးမြောက်နိုင်ခဲ့မှာ မဟုတ်ပေ။

ဒါကြောင့် အောင်မြင်တဲ့ စမ်းသပ်မှု သေးသေးလေး အပြီးမှာ ကျန်းပေရန် ရဲ့ နောက်တစ်ဆင့်က ပြင်းထန်တဲ့ အဆင့် တစ်ခု ဖြစ်လေသည်။

ဝူချင်းစစ် ရဲ့ အရင် အဆင့်တက်မှု အကြိမ်ကြိမ် အားလုံးကို ခိုင်မာတဲ့ အခြေခံ အုတ်မြစ် တည်ဆောက်ရာမှာ ကူညီဖို့ ရည်ရွယ်ချက်နဲ့ ကျန်းပေရန် က ကြီးကြပ်ပေးခဲ့တာ ဖြစ်လေသည်။

မဟုတ်ရင် ဒီလောင်းကြေးကို ထပ်ဖို့ အခွင့်အရေးတောင် သူ ရရှိခဲ့မှာ မဟုတ်ပေ။

"ချင်းစစ်" မြေကမ္ဘာ ဖုံးကွယ်ခြင်း ဒယ်အိုး ဘေး လျှောက်သွားရင်း ကျန်းပေရန် ခေါ်လိုက်လေသည်။

အချိန်အကြာကြီး နေပြီးမှ ဝူချင်းစစ် သူ့ပါးစပ်ကို ခက်ခက်ခဲခဲ ဖွင့်နိုင်ခဲ့ပြီး တုန်ယင်နေတဲ့ အသံနဲ့ ပြန်ဖြေလိုက်လေသည်။

"... ဗျာ"

"မင်း သေခွင့် မရှိဘူး"

ဒါကို ကြားတော့ ဝူချင်းစစ် ရဲ့ မူလ တောင့်တင်းနေတဲ့ မျက်နှာထား ရုတ်တရက် အပြုံးတစ်ခု အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားလေသည်။

သူ လက်သီးဆုပ်ပြီး ရှိသမျှ ခွန်အားနဲ့ ပြန်ဖြေလိုက်လေသည်။

"ဟုတ်ကဲ့ အစ်ကိုကြီး"

နောက်ထပ် စကားတစ်ခွန်းမှ မပြောဘဲ ကျန်းပေရန် သူ့ သိုလှောင်လက်စွပ် ထဲက ကညွတ် ဝိုင်အိုး တစ်လုံး ထုတ်ပြီး ဒယ်အိုးထဲ လောင်းထည့်လိုက်လေသည်။

အဲ့ဒီနောက် ဒုတိယ တစ်လုံး၊ တတိယ တစ်လုံး... မြေကမ္ဘာ ဖုံးကွယ်ခြင်း ဒယ်အိုး တစ်ခုလုံး ပြည့်သွားတဲ့ အထိပါပဲ။

ဝိုင်ထဲမှာ လုံးဝ နစ်မြုပ်နေတဲ့ ဝူချင်းစစ် ကို ကြည့်ရင်း ကျန်းပေရန် လက်လှမ်းပြီး ဒယ်အိုးကို နှစ်ချက် ပုတ်လိုက်ကာ အစီအရင် ထဲကနေ ထွက်ခွာသွားလိုက်လေသည်။

အစီအရင် အပြင်ဘက်မှာ ကျန်းပေရန် စောင်း စားပွဲ တစ်လုံးမှာ ဝင်ထိုင်လိုက်လေသည်။

နဂါး တံတွေး အမွှေးတိုင် တစ်ခွေ ထွန်းညှိပြီးနောက် ကျန်းပေရန် သူ့ သိုလှောင်လက်စွပ် ထဲက ကျောက်စိမ်း စောင်း တစ်လက် ထုတ်ယူပြီး သူ့ရှေ့မှာ ချထားလိုက်လေသည်။

စောင်းက ၃ ပေ၊ ၆ လက်မ ရှည်ပြီး ၆ လက်မ ကျယ်ကာ ၂ လက်မ ထူလေသည်။

အောက်ခြေက ပြားပြီး အသံအိုးက ကွေးနေလေသည်။

စောင်းရဲ့ ကျောဘက်မှာ ရိုင်းစိုင်းတဲ့ လက်ရေးလှ စာလုံးနဲ့ စာလုံး နှစ်လုံး ထွင်းထုထားလေသည်။

[အထီးကျန် တည်ငြိမ်မှု]

လက်ချောင်း ၁၀ ချောင်းလုံးကို ကြိုးတွေပေါ် တင်လိုက်ပြီး အစီအရင် အလယ်က မြေကမ္ဘာ ဖုံးကွယ်ခြင်း ဒယ်အိုး ကို ကြည့်ကာ ကျန်းပေရန် စတင် တီးခတ်လိုက်လေသည်။

ဆိုရိုးစကား ရှိသလိုပါပဲ "အကြီးမြတ်ဆုံး အသံမှာ အသံ မရှိဘူး၊ အကြီးမြတ်ဆုံး ပုံသဏ္ဍာန်မှာ ပုံသဏ္ဍာန် မရှိဘူး"

အလှပဆုံး အသံ ဆိုတာ သာလွန်ပြီး လွတ်လပ်တဲ့၊ တည်ငြိမ်တဲ့ အနုပညာ အယူအဆ တစ်ခုကို ရှာဖွေခြင်း ဖြစ်လေသည်။

ကျန်းပေရန် က ဂီတ တူရိယာ အားလုံးကို ကျွမ်းကျင်လေသည်။

"အကြီးမြတ်ဆုံး အသံမှာ အသံ မရှိဘူး" ဆိုတဲ့ နယ်ပယ်နဲ့ ဘယ်တူရိယာက အနီးစပ်ဆုံးလဲ လို့ သူ ဆုံးဖြတ်ရမယ် ဆိုရင်...

သေချာပေါက် ကျောက်စိမ်း စောင်း ဖြစ်မှာပါပဲ။

ကျွမ်းကျင်မှု အမှတ် အသစ်တွေ အများကြီး ထဲမှာ [ပုံရိပ်ယောင် အသံ] လို့ ခေါ်တဲ့ တစ်ခု ပါဝင်လေသည်။

ဒါ ပထမဆုံး ပေါ်လာကတည်းက လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ် ဂီတ ပညာရှင် တစ်ယောက်ရဲ့ စွမ်းရည်တွေကို မြှင့်တင်ဖို့ ဆိုတာ ကျန်းပေရန် သေချာ သိခဲ့လေသည်။

[ပုံရိပ်ယောင် အသံ] အမှတ်တွေ မပေါ်လာခင်က စိတ်ပါတဲ့ အခါမှသာ ကျန်းပေရန် တူရိယာ တစ်ခုခု တီးခတ်လေ့ ရှိလေသည်။

ဒါပေမဲ့ [ပုံရိပ်ယောင် အသံ] အမှတ်တွေ တိုးလာတာနဲ့ အမျှ ဒီအရာရဲ့ အံ့ဖွယ် အသုံးပြုမှုတွေကို ကျန်းပေရန် တဖြည်းဖြည်း ရှာဖွေတွေ့ရှိလာခဲ့လေသည်။

တစ်ခါတုန်းက ဆေးဖော်ခန်း ထဲမှာ စိတ်ကူးပေါက်ပြီး သီချင်းတစ်ပုဒ် သူ တီးခတ်ခဲ့ဖူးလေသည်။

ဒါပေမဲ့ ဂီတ စတင်ပြီး မကြာခင်မှာပဲ ရှဲ့လင်းတန်း ရုတ်တရက် ကျော့ရှင်းစွာ ကပြလာခဲ့လေသည်။

ဂီတက လူတစ်ယောက်ရဲ့ စိတ်ခံစားမှုတွေကို လှုံ့ဆော်ပေးနိုင်တာ မှန်လေသည်။

သာယာတဲ့ ဂီတသံ ကြားရတဲ့ အခါ လိုက်ဆိုတာ (သို့) ကိုယ်ကို ယိမ်းနွဲ့တာက သဘာဝကျလေသည်။

ဒါပေမဲ့ ရှဲ့လင်းတန်း ရဲ့ လှုပ်ရှားမှုတွေက ရိုးရှင်းတဲ့ ယိမ်းနွဲ့မှု မဟုတ်ပေ။

သူမရဲ့ အကက တော်တော် ကျော့ရှင်းလှပသည်၊ သို့သော် သူမရဲ့ နောက်ခံ အရ ဆိုရင် သူမ အက သင်ခဲ့ဖူးဖို့ မဖြစ်နိုင်ပေ။

သိချင်စိတ်ကြောင့် ကျန်းပေရန် ရှဲ့လင်းတန်း ကို မနှောင့်ယှက်ဘဲ သီချင်း တစ်ပုဒ်လုံး ပြီးတဲ့ အထိ စိတ်ဝင်တစား ကြည့်နေခဲ့လေသည်။

ဒီအချိန် အတွင်း ရှဲ့လင်းတန်း ရဲ့ ကပြမှုက ပိုပို ကျော့ရှင်းလာပြီး ကျန်းပေရန် ကို လက်ခုပ်တီးချင်သွားစေတဲ့ လှုပ်ရှားမှု အနည်းငယ်တောင် သူမ ပြုလုပ်ခဲ့လေသည်။

ဒါက ရှဲ့လင်းတန်း ကိုယ့်သဘောနဲ့ကိုယ် ကပြနေတာ မဟုတ်ဘဲ သူ့ဂီတက သူမကို လွှမ်းမိုးနေတာ ဖြစ်ကြောင်း ကျန်းပေရန် ကို ပိုမို ယုံကြည်သွားစေခဲ့လေသည်။

ဂီတ ရုတ်တရက် ရပ်တန့်သွားတဲ့ အခါ ရှဲ့လင်းတန်း ကြမ်းပြင်ပေါ် ချက်ချင်း ထိုင်ချလိုက်ပြီး သူမမျက်နှာမှာ ဇဝေဇဝါ ဖြစ်နေတဲ့ အမူအရာ ပေါ်လာလေသည်။

"အက ကောင်းတယ်"

သူမ သခင်ရဲ့ ချီးကျူးစကား ကြားတော့ ရှဲ့လင်းတန်း အမြန် မတ်တတ်ရပ်ပြီး သူ့ကို ကြည့်ကာ ပြောလိုက်လေသည်။

"ကျွန်မ... ကျွန်မ ခုနက ဘာဖြစ်သွားလဲ မသိဘူး ကျွန်မခန္ဓာကိုယ်က အကြောင်းရင်း မရှိဘဲ သူ့အလိုလို လှုပ်ရှားနေတာ"

ကျန်းပေရန် နည်းနည်း အံ့သြသွားလေသည်။

ခုနက ဖြစ်ပျက်ခဲ့တာတွေကို ရှဲ့လင်းတန်း မှတ်မိမှာ မဟုတ်ဘူးလို့ သူ ထင်ခဲ့ပေမယ့် သူမ ဘာလုပ်နေလဲ ဆိုတာ သိနေပြီး ခန္ဓာကိုယ်ကိုတော့ မထိန်းချုပ်နိုင်ခဲ့ဘူး ဆိုတဲ့ သဘော ဖြစ်နေလေသည်။

နောက်တော့ လုံးဝ ကွဲပြားတဲ့ ပုံစံတွေနဲ့ သီချင်း အနည်းငယ် ကျန်းပေရန် စမ်းသပ် တီးခတ်ကြည့်ရာ ရှဲ့လင်းတန်း က သိသိသာသာ ကွဲပြားတဲ့ နည်းလမ်းတွေနဲ့ တုံ့ပြန်ခဲ့လေသည်။

ဥပမာ ပိုတက်ကြွတဲ့ သီချင်း တစ်ပုဒ် ကြားရတဲ့ အခါ ရှဲ့လင်းတန်း က မသိစိတ်နဲ့ အတွင်းအားတွေ ပေါက်ကွဲထွက်လာတတ်လေသည်။

ဒါ့အပြင် သူမ ပြောပြချက် အရ ဆိုရင် သူမခန္ဓာကိုယ်က ပုံမှန်ထက် ပိုမို ဂနာမငြိမ် ဖြစ်လာပြီး နှလုံးခုန် အရမ်း မြန်လွန်းလို့ လည်ချောင်းထဲကနေ ခုန်ထွက်တော့မလို ခံစားရတယ် တဲ့။

ပြီးတော့ ပိုငြိမ့်ညောင်းတဲ့ သီချင်း တစ်ပုဒ် ကြားရတဲ့ အခါ ရှဲ့လင်းတန်း က အရမ်း ကျေနပ်တဲ့ မျက်နှာထား ပြသပြီး မကြာခင် နှစ်ခြိုက်စွာ အိပ်ပျော်သွားတတ်လေသည်။

နိုးလာပြီးနောက် အထူး လှပတဲ့ အိပ်မက် တစ်ခု မက်ခဲ့ကြောင်းနဲ့ အရမ်း သက်သောင့်သက်သာ အိပ်ပျော်ခဲ့ကြောင်း သူမ ချက်ချင်း ပြောပြလေသည်။

...

ရှဲ့လင်းတန်း ကို ဂီတ အမျိုးအစား အများအပြားနဲ့ စမ်းသပ်ပြီးနောက် ကျန်းပေရန် လုံးဝ သေချာသွားလေသည်။

[ပုံရိပ်ယောင် အသံ] ရဲ့ အကျိုးသက်ရောက်မှုတွေကို သူ အခု စတင် အသုံးပြုနိုင်နေပြီ ဖြစ်လေသည်။

သူ့ရဲ့ အကျိုးသက်ရောက်မှုတွေကို လွှမ်းမိုးတဲ့ တိကျတဲ့ အချက်တွေက ဘာတွေလဲ ဆိုတာ သူ မသိသေးပေမယ့် သူ့ရဲ့ [ပုံရိပ်ယောင် အသံ] အမှတ်တွေ တိုးလာတာနဲ့ အမျှ ဒီလျှို့ဝှက်ချက် မကြာခင် ပေါ်လွင်လာလိမ့်မယ်လို့ သူ ယုံကြည်လေသည်။

ဒါပေါ့ အဆင့်မြင့် လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ် ဂီတ ပညာရှင် တစ်ယောက်ကို ရှာဖွေပြီး မေးမြန်းကြည့်ဖို့လည်း သူ ရွေးချယ်နိုင်သည်၊ ထိုးထွင်းသိမြင်မှု တချို့ ရကောင်း ရနိုင်လေသည်။

ဒီအချိန်မှာ ကျန်းပေရန် က ဝူချင်းစစ် အတွက် နှလုံးသား ရှင်းလင်းခြင်း တေးသွား တစ်ပုဒ် တီးခတ်ပေးနေလေသည်။

ဒီအချိန်မှာ ဝူချင်းစစ် ပြင်းထန်တဲ့ ဝေဒနာ ခံစားနေရမယ် ဆိုတာ သူ သိပြီး ဒီဂီတသံက သူ့ကို ပိုသက်သောင့်သက်သာ ဖြစ်စေနိုင်လိမ့်မည်။

ကျန်းပေရန် မျှော်လင့်ထားသလိုပဲ မြေကမ္ဘာ ဖုံးကွယ်ခြင်း ဒယ်အိုး ထဲမှာ ဝူချင်းစစ် ပြင်းထန်တဲ့ ဝေဒနာ ခံစားနေရလေသည်။

အရိုးခိုက်အောင် အေးစက်တဲ့ အအေးဒဏ်က သူ့တစ်ကိုယ်လုံးကို ထုံကျင်စေခဲ့ပြီ ဖြစ်ပေမယ့် သူ့ကိုယ်သူ အေးခဲသွားခွင့် လုံးဝ မပေးနိုင်ဘူး ဆိုတာ သူ ကောင်းကောင်း သိလေသည်။

ဒါကြောင့် သူ့ခန္ဓာကိုယ်ထဲက မိုးကြိုးဓာတ် ဝိညာဉ်စွမ်းအင် ကို အဆက်မပြတ် စုစည်းပြီး ဒီအအေးဒဏ်ကို တိုက်ခိုက်နေရလေသည်။

သို့သော် ဒီအအေးဒဏ်က သူ့ရဲ့ မိုးကြိုးဓာတ် ဝိညာဉ်စွမ်းအင် ကို ဖောက်ထွင်းပြီး သူ့ခန္ဓာကိုယ် အတွင်းပိုင်းကို တိုက်ရိုက် ထိခိုက်စေနိုင်သည်၊ သူ့သွေးကြော အများအပြားကိုတောင် တဖြည်းဖြည်း စတင် အေးခဲစေနေပြီ ဖြစ်လေသည်။

တစ်ဖက်က လျော့ကျပြီး တစ်ဖက်က တိုးပွားလာတဲ့ ဒီအခြေအနေမှာ ဝူချင်းစစ် ရဲ့ ခုခံမှုက ပိုပို ခက်ခဲလာပြီး သူ ဂနာမငြိမ် ဖြစ်လာတာ ရှောင်လွှဲလို့ မရနိုင်ပေ။

သူ့ရဲ့ စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ကာကွယ်မှုတွေ ပြိုလဲတော့မယ့် အချိန်မှာပဲ သာယာတဲ့ စောင်းသံ လှိုင်းတွေ သူ့နားထဲ ဝင်ရောက်လာပြီး သူ့ကို ချက်ချင်း တည်ငြိမ်သွားစေခဲ့လေသည်။

နေရာတိုင်း ပျံ့နှံ့နေတဲ့ အအေးဒဏ်ကို ရင်ဆိုင်တဲ့ အခါ သူ တဖြည်းဖြည်း ဂနာမငြိမ် ဖြစ်မှု လျော့နည်းလာလေသည်။

တကယ်တော့ အအေးဒဏ်နဲ့ နောက်ထပ် ထိပ်တိုက်တွေ့ဆုံမှု တစ်ခု အတွင်းမှာ အအေးဒဏ်ကို မောင်းထုတ်စရာ မလိုဘူးလို့ ဝူချင်းစစ် ရုတ်တရက် သဘောပေါက်လိုက်လေသည်။

ဖြည်းဖြည်းချင်း လိုက်လျောညီထွေ နေသားကျအောင် လုပ်ပြီး သူ့ခန္ဓာကိုယ်ရဲ့ အစိတ်အပိုင်း တစ်ခု ဖြစ်လာအောင် လုပ်တာက မကောင်းတဲ့ စိတ်ကူး မဟုတ်လောက်ပေ။

'အစ်ကိုကြီး က သူ့ဂီတနဲ့ ငါ့ကို လမ်းပြပေးနေတာ ဖြစ်ရမယ်...'

ဒီယုံကြည်ချက် ခိုင်မာသွားပြီးနောက် ဝူချင်းစစ် ဒီတစ်ခါ လုံးဝ တည်ငြိမ်သွားလေသည်။

...

၂ နာရီ ကြာပြီးနောက် ကျန်းပေရန် မတ်တတ်ရပ်ပြီး ဒယ်အိုးဆီ လျှောက်သွားလိုက်လေသည်။

မြေကမ္ဘာ ဖုံးကွယ်ခြင်း ဒယ်အိုး ဆီက အအေးဒဏ်က အခု ပိုလို့တောင် ကြောက်စရာ ကောင်းနေပေမယ့် အတွင်းထဲက ကညွတ် ဝိုင်က အေးခဲတဲ့ လက္ခဏာ မပြပေ။

ဒါက ဝိညာဉ် ဝိုင်ရဲ့ ထူးခြားတဲ့ ဂုဏ်သတ္တိ ဖြစ်သည်၊ အမြဲတမ်း အရည် အခြေအနေမှာ ရှိနေနိုင်လေသည်။

ဒယ်အိုး ကိုယ်ထည်ကို လက်ဆစ်တွေနဲ့ ခပ်ဖွဖွ ပုတ်လိုက်ပြီး ကျန်းပေရန် ခေါ်လိုက်လေသည်။

"ချင်းစစ်"

မြေကမ္ဘာ ဖုံးကွယ်ခြင်း ဒယ်အိုး ထဲမှာ ၂ နာရီ အပြည့် စိမ်နေခဲ့တဲ့ ဝူချင်းစစ် မျက်လုံးတွေ ရုတ်တရက် ဖွင့်လိုက်ပြီး ဝိုင်ထဲကနေ ခေါင်းပြူထွက်လာကာ ပြောလိုက်လေသည်။

"ရှိပါတယ်"

ဒီအချိန်မှာ သူက အအေးဒဏ်နဲ့ သိသိသာသာ ယဉ်ပါးနေပြီ ဖြစ်လေသည်။

သူ့လှုပ်ရှားမှုတွေက နည်းနည်း တောင့်တင်းနေသေးပေမယ့် ဒယ်အိုးထဲ စဝင်တုန်းကထက် အများကြီး ပိုကောင်းနေပြီ ဖြစ်လေသည်။

"ဒယ်အိုးထဲက ဝိုင် တစ်ဝက်ကို သောက်လိုက်"

"ဟုတ်ကဲ့"

တွန့်ဆုတ်ခြင်း မရှိဘဲ ဝူချင်းစစ် ပါးစပ်ဖွင့်ပြီး "ဂလု ဂလု ဂလု" နဲ့ ဝိုင် ဒယ်အိုး တစ်ဝက်ကို သောက်ချလိုက်လေသည်။

ဒီဝိုင် ဒယ်အိုး တစ်ဝက် ဗိုက်ထဲ ရောက်သွားပြီးနောက် မူးဝေမှု မခံစားရရုံ သာမက ကုန်ခမ်းသွားမှာ မဟုတ်တဲ့ စွမ်းအင်တွေ ရရှိထားသလို သူ့ခန္ဓာကိုယ် စတင် ပူနွေးလာတာ တကယ် ခံစားလိုက်ရလေသည်။

"ဒီစွမ်းအင်ကို ထိန်းထား အပြင် စိမ့်ထွက်မသွားစေနဲ့"

"ဟုတ်ကဲ့" ဟိန်းဟောက်တော့မယ့် ဆဲဆဲ ဖြစ်နေတဲ့ ဝူချင်းစစ် ပြန်ဖြေလိုက်လေသည်။

"တရားထိုင်တာ ဆက်လုပ်"

"ဟုတ်ကဲ့"

ဝူချင်းစစ် ပြန်ထိုင်လိုက်ပြီးနောက် ကျန်းပေရန် သူ့ သိုလှောင်လက်စွပ် ထဲက ရွှေရောင် အဆောင်လက်ဖွဲ့ စာရွက် ၈၁ ရွက်ကို တစ်ကြိမ်တည်း ဆွဲထုတ်လိုက်လေသည်။

"အပြောင်းအလဲမှာ ကံကောင်းခြင်းနဲ့ ကံဆိုးခြင်း ရှိတယ် ဆိုတာ သိပါ၊ ဓူဝံကြယ် အိမ်တော်ထဲ ဝင်ပြီး ကောင်းကင်ဘုံ တံခါးပေါက်ကို ဖြတ်သန်းပါ"

"ကျာ ကြွယ်ဝမှုကို အုပ်ချုပ်ဖို့ ဂီတ အသံစဉ်တွေကို ညှိပါ၊ ထျန်ယင်း ပေါ် နင်းလျှောက်ပြီး ထျန်ရန် ကို ဖြတ်ကျော်ပါ"

"ကောင်းကင်ဘုံ ကောင်းချီးတွေနဲ့ ကြွယ်ဝမှုတွေက အနာဂတ် မျိုးဆက်တွေဆီ စီးဆင်းပါစေ"

"သွားစမ်း"