← Chapters

ပြိုင်ကွင်းထဲမှာတင် ဆရာ ဖြစ်သွားတာလား

Vol. 8 Ch. 85

ပြိုင်ကွင်းထဲမှာတင် ဆရာ ဖြစ်သွားတာလား

Vol. 8 Ch. 85

သိုင်းစင်မြင့်ထက်တွင် အဆုံးစမဲ့သော အမည်းရောင် လျှပ်စီးတန်းများက တဖျောက်ဖျောက် နှင့် မြည်ဟည်းနေပြီး၊ ထန်ထျန်းနှင့် ယွီဟောက်မြောင်တို့၏ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးကို လွှမ်းခြုံထားသည်။

၎င်းက ကြီးမားလှသော အမည်းရောင် အကျဉ်းထောင်ကြီးတစ်ခုနှင့် တူနေ၏။

ထိုကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အော်ရာ ကြောင့် စင်အောက်ရှိ ကြည့်ရှုနေသော တပည့်များမှာ တံတွေးကို အနိုင်နိုင် မျိုချနေကြရသည်။

"ထန်ထျန်းက... ယွီဟောက်မြောင်ရဲ့ လျှို့ဝှက်မိုးကြိုးအစီအရင် ကို လုယူလိုက်တာလား"

တစ်ဦးက သံသယများဖြင့် မေးလိုက်သည်။

"ဒါတင်မကဘူး၊ သူထုတ်လွှတ်လိုက်တဲ့ မိုးကြိုးဝင်္ကပါရဲ့ စွမ်းအားက အရင်ကထက် ဆယ်ဆမက ပိုပြင်းထန်နေတယ်"

"ဒါက... ဒါကတော့ တကယ့်ကိုပဲ"

လူတိုင်းက မျက်လုံးအပြူးသားဖြင့် ငေးကြည့်နေကြပြီး သတိပြန်ဝင်လာဖို့ အချိန်အတော်ယူလိုက်ရသည်။

အကယ်၍ ပထမပွဲတွင် ထန်ထျန်းက ရွှေအူတိုင် အလယ်အလတ်အဆင့် လူသန်ကြီးကို အေးဆေးအနိုင်ယူလိုက်စဉ်က သူတို့ကို တုန်လှုပ်စေခဲ့လျှင်၊ ယခုတစ်ကြိမ်မှာတော့ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာရော စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာပါ ပြင်းထန်စွာ တုန်လှုပ်သွားရခြင်း ဖြစ်သည်။

သူ၏ ပြိုင်ဘက်မှာ မြောက် တောင်ထိပ်မှ ယွီဟောက်မြောင် ဖြစ်သည်။ သူက အတွင်းစည်းတပည့် မျိုးဆက်သစ်များထဲတွင် အသန်မာဆုံးဖြစ်ပြီး ဝိညာဉ်အသွင်ပြောင်းခြင်း အဆင့် များကိုပင် ထိပ်တိုက်ရင်ဆိုင်နိုင်သူ မဟုတ်ပါလား

သို့သော် သူက ထန်ထျန်း၏ လက်ဖဝါးထဲတွင် ကစားစရာ အရုပ်တစ်ခုကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။

ထန်ထျန်းက အဘယ်မျှအထိ အစွမ်းထက်နေသနည်း

"သူက ဝိညာဉ်အသွင်ပြောင်းခြင်း အဆင့် ဖြစ်နေတာ သေချာတယ် "

တစ်ဦးက အော်ပြောသည်။

သို့သော် ချက်ချင်းပင် အခြားတစ်ဦးက သူ့ကို မထီမဲ့မြင်ကြည့်ကာ ပြောသည်။ "ထန်ထျန်း ပြသနေတဲ့ ခွန်အားရဲ့ အဓိကအချက်က ကျင့်ကြံမှုအဆင့်မှာတင် မဟုတ်ဘူး၊ တာအိုနိယာမ နားလည်မှုလည်း ရှိနေတာ။"

"ဓားတာအို၊ မိုးကြိုးတာအို... သူ တကယ့်ကို ဘယ်နှမျိုးလောက် ကျင့်ကြံထားလဲဆိုတာ ဘယ်သူမှ မသိနိုင်တော့ဘူး။"

အခြေအနေကို ရိပ်မိကြသူများက ခေါင်းညိတ်ကြသည်။ ဤသည်မှာ ထန်ထျန်း၏ အကြောက်ရဆုံးသော အချက်ပင်။

ကျင့်ကြံမှုအဆင့်က ကြိုးစားကျင့်ကြံ နိုင်သော်လည်း၊ တာအို နားလည်မှုမှာမူ တစ်နေ့တစ်ရက်အတွင်း တတ်မြောက်နိုင်သောအရာ မဟုတ်ပေ။ ပါရမီနှင့် ကံတရားကသာ အဓိက နေရာ တွင် ရှိနေသည်။

"အရင်ကြည့်ကြသေးတာပေါ့၊ ယွီဟောက်မြောင်က ရှုံးချင်မှ ရှုံးမှာ။"

တစ်ဦးက ဆိုသည်။

နှမြောဖို့ကောင်းတာက သိုင်းစင်မြင့်မှာ လျှို့ဝှက်မိုးကြိုးအစီအရင် ဖြင့် အပြည့်ဖုံးလွှမ်းနေသဖြင့် အတွင်းပိုင်းအခြေအနေကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မမြင်ရခြင်းပင်။

ထို့ကြောင့် ထိုသူ မသိလိုက်သည်မှာ အကယ်၍ ယွီဟောက်မြောင်သာ သူပြောသည်ကို ကြားလိုက်ရပါက သူ့မျက်နှာကို တံတွေးနှင့် ထွေးပစ်ပေလိမ့်မည်။

လူအများ မမြင်နိုင်သော မိုးကြိုးအစီအရင် အတွင်း၌မူ အမည်းရောင် လျှပ်စီးတန်းများ ပြည့်နှက်နေသည်။

ယွီဟောက်မြောင်မှာ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ကြောက်မက်ဖွယ် စွမ်းအားများကို ခံစားနေရသဖြင့် နှုတ်ခမ်းများ ဖြူလျော်ကာ မျက်နှာတွင် ထိတ်လန့်မှုများ ပြည့်နှက်နေသည်။

သူက ထိုစွမ်းအားများထဲမှ အပိုင်းအစလေး တစ်ခုကသာ သူ့ပေါ်သို့ ကျရောက်လာလျှင်ပင် မိမိအတွက် အဆုံးစွန်သော ဘေးဒုက္ခဖြစ်လာမည်ကို ခံစားနေရသည်။

ဤသည်မှာ သူ့ကို ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်စေပြီး ခြေထောက်များကိုပါ မထိန်းချုပ်နိုင်ဘဲ တုန်ယင်လာစေသည်။

ချင်းယွဲ့ဂိုဏ်းသို့ ရောက်ကတည်းက ယွီဟောက်မြောင်သည် ယခုကဲ့သို့ ပြန်လည် ခုခံနိုင်စွမ်း လုံးဝမရှိသော အခြေအနေမျိုးကို ပထမဆုံးအကြိမ် ကြုံတွေ့ရခြင်း ဖြစ်သည်။

နောက်ဆုံးတွင် သူ ထပ်မံ မတောင့်ခံနိုင်တော့ဘဲ

"ထန်ထျန်း... မဟုတ်ဘူး၊ စီနီယာအကို ထန်"

ယွီဟောက်မြောင်က တုန်ရီသောအသံဖြင့် အော်ဟစ်လိုက်သည်။ "ကျွန်တော် မိုက်မဲမိပါတယ်။ စီနီယာအကို ကို အဲဒီလို မစိန်ခေါ်သင့်ပါဘူး။"

"စီနီယာ... စီနီယာ အရင်ဆုံး ဒီစွမ်းအားတွေကို ရုပ်သိမ်းပေးပါဦး"

သူက ထိုသို့ ပြောလိုက်ရုံမှတစ်ပါး အခြားမရှိပေ။ အကြောင်းမှာ မိုးကြိုးတန်းများမှာ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်နှင့် ကပ်လုနီးပါး ဖြစ်နေပြီဖြစ်ကာ အနည်းငယ်မျှ လှုပ်ရှားလိုက်သည်နှင့် တစ်ကိုယ်လုံးမှ မီးခိုးများ ထွက်သွားပေလိမ့်မည်။

သို့သော် သူ ဘယ်လောက်ပဲ အော်ဟစ်ပါစေ ထန်ထျန်းဘက်မှ တုံ့ပြန်မှု မရှိပေ။

အမည်းရောင် မိုးကြိုးတန်းများမှာ ပို၍ ပို၍ နီးကပ်လာကာ၊ ယွီဟောက်မြောင်မှာ သူ၏ အရေပြားပေါ်တွင် စူးရှသော နာကျင်မှုကိုပင် ခံစားလာရသည်။

အလွန်အမင်း ထိတ်လန့်သွားသဖြင့် သူက ကျယ်လောင်စွာ အော်ဟစ်တော့သည်။ "အကြီးအကဲ အကြီးအကဲ"

"ကျွန်တော် အရှုံးပေးပါတယ်။ ဒီပွဲမှာ ကျွန်တော် ရှုံးတယ်လို့ သတ်မှတ်ပေးပါ၊ သူ့ကို မြန်မြန် ရပ်ခိုင်းပေးပါ"

ယွီဟောက်မြောင်၏ အသံမှာ အာခေါင်ခြစ် အော်ဟစ်နေပြီး၊ စောစောက စင်ပေါ်တက်လာစဉ်က ပုံစံနှင့် ယခုပုံစံမှာ လူနှစ်ယောက်ကဲ့သို့ ကွဲပြားနေသည်။

သူ၏ အဆက်မပြတ် အော်ဟစ်သံများကြားတွင် နောက်ဆုံး၌ တုံ့ပြန်မှု ရှိလာခဲ့သည်။

မိုးကြိုးတန်းများ အားလုံး ရုတ်တရက် ပျောက်ကွယ်သွားပြီး၊ သိုင်းစင်မြင့်မှာ အေးချမ်းသာယာသော ပုံစံသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိသွားသည်။ ခုနက ဖြစ်ပျက်ခဲ့သမျှမှာ အိမ်မက်တစ်ခုကဲ့သို့ပင်။

ထန်ထျန်းမှာမူ အေးဆေးတည်ငြိမ်စွာ ထိုင်လျက် လက်ဖက်ရည်ကို တစ်ငုံသောက်ကာ ညင်သာစွာ သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

ပုံစံကြည့်ရသည်မှာ တစ်စုံတစ်ခုကို စိတ်ပျက်နေသည့်ပုံပင်။

သို့သော် ယခုအချိန်တွင် ယွီဟောက်မြောင်မှာ ထန်ထျန်းကို ဂရုမစိုက်နိုင်တော့ပေ။ သူက ဘေးကင်းသော လေထုကို နောက်ဆုံးတွင် ရှူရှိုက်ခွင့်ရလိုက်သဖြင့် ခြေထောက်များ ပျော့ခွေကာ စင်ပေါ်တွင် ထိုင်လျက်သား လဲကျသွားတော့သည်။

အပြင်ဘက်မှ အကြီးအကဲမှာလည်း အချိန်ကိုက် တက်လာခဲ့သည်။

ထိတ်လန့်သွားသော ယွီဟောက်မြောင်ကို ကြည့်ကာ အကြီးအကဲက ခေါင်းခါလျက် သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

ထန်ထျန်းကို တစ်ချက် လှည့်ကြည့်ပြီးနောက် သူက နောက်ဆုံး၌ မနေနိုင်ဘဲ ပြောလိုက်သည်။ "ဒီလောက် ရှားပါးတဲ့ အခွင့်အရေးကို မင်းက ဒီအတိုင်းကြီး လက်လွတ်ခံလိုက်တာလား။"

"မင်းဘေးက အဲဒီ မိုးကြိုးတန်းတွေထဲမှာ မိုးကြိုးတာအိုရဲ့ အနှစ်သာရတွေ ပါဝင်နေတာကို မင်း သတိမထားမိဘူးလား"

"ဒါက ထန်ထျန်းက မင်းကို နားလည်သဘောပေါက်စေချင်လို့ တမင် လုပ်ပေးခဲ့တာလေ"

အကြီးအကဲက အကြိမ်ကြိမ် ခေါင်းခါလိုက်ပြီး၊ သံမဏိကို အောင်မြင်အောင် မသွန်းလုပ်နိုင်သည့်အတွက် နှမြောတသဖြစ်နေသည့် ပုံစံမျိုး ဖြစ် နေသည်။

ယွီဟောက်မြောင်မှာ မှင်တက်သွားပြီး ထန်ထျန်းကို ကြောင်တောင်တောင် ငေးကြည့်နေမိသည်။ ထိုအခါမှသာ ခုနက မိုးကြိုးများမှာ ကြောက်စရာ ကောင်းသော်လည်း ၎င်းတို့၏ လည်ပတ်ပုံမှာ တကယ့်ကို ထူးခြားသော စည်းချက်များ ရှိနေသည်ကို ပြန်လည် သတိရသွားသည်။

သို့သော် နှမြောစရာကောင်းသည်မှာ ထိုစဉ်က သူသည် ကြောက်စိတ်များဖြင့် လွှမ်းမိုးခံထားရသဖြင့် အတွင်းပိုင်းရှိ လျှို့ဝှက်ချက်များကို စိတ်အေးလက်အေး မလေ့လာနိုင်ခဲ့ခြင်းပင်။

"ရပြီ အကြီးအကဲ၊ ရလဒ်ကိုပဲ ကြေညာလိုက်ပါ"

ထန်ထျန်းက ပြောသည်။

ကံတရားဆိုသောအရာမှာ ရှေ့မှောက်သို့ ရောက်လာပါလျက်နှင့် မဖမ်းဆုပ်နိုင်ပါက မည်သူ့ကိုမှ အပြစ်တင်၍ မရပေ။

"ထန်ထျန်း... အနိုင်ရတယ်"

အကြီးအကဲက ရလဒ်ကို ကြေညာလိုက်သောအခါ၊ ယွီဟောက်မြောင်က ခေါင်းငုံ့လျက် ခွန်အားများ ကုန်ခမ်းနေသည့်ပုံစံဖြင့် စင်ပေါ်မှ ကမူးရှူးထိုး ဆင်းသွားတော့သည်။

ကြည့်ရှုနေသော တပည့်များမှာလည်း တစ်ဖန် ပြန်လည် ဆွံ့အသွားကြသည်။

မိုးကြိုးအစီအရင် အတွင်း၌ အမှန်တကယ် ဘာတွေ ဖြစ်ပျက်ခဲ့သည်ကို သူတို့ လုံးဝ မသိကြပေ။

ယွီဟောက်မြောင်က ဘယ်လို ရှုံးသွားတာလဲ

သူက ဘာဖြစ်လို့ အဲဒီလို ပုံစံမျိုး ဖြစ်နေရတာလဲ

ဒဏ်ရာရထားတဲ့ပုံလည်း မပေါက်ပါဘူး

"ဒီအခြေအနေမျိုးကို ငါ မြင်ဖူးတယ်"

ရုတ်တရက် တပည့်တစ်ဦးက ကျယ်လောင်စွာ အော်ပြောလိုက်သဖြင့် လူအများ၏ အာရုံစိုက်မှုကို ရရှိသွားသည်။

လူအများ၏ မျှော်လင့်နေသော အကြည့်များအောက်တွင် သူက အလေးအနက် ပြောလိုက်သည်။ "အရင်က ငါ့သူငယ်ချင်း တစ်ယောက်ဟာ ဆယ်နှစ်လုံးလုံး တစ်ဖက်သတ် ချစ်ခဲ့ရတဲ့သူကို သူများက လုယူသွားတုန်းက အခုလို ပုံစံမျိုး ဖြစ်ခဲ့တာ။"

"ဟုတ်တယ်၊ ဒါဟာ ဝမ်းနည်းကြေကွဲတာ၊ မျှော်လင့်ချက်အားလုံး ပျက်သုဉ်းသွားတဲ့ ပုံစံပဲ"

သူပြောပြီးသည်နှင့် လူအများ၏ မျက်စောင်းထိုးခြင်းကို ချက်ချင်း ရရှိလိုက်သည်။

ဒါက လုံးဝ အဓိပ္ပာယ်မရှိတဲ့ စကားပဲ။

"သူငယ်ချင်းကို အသုံးချပြီး ကိုယ့်အကြောင်း ပြောနေတာလား။"

"မင်းပြောတာက မင်းကိုယ်တိုင် မဟုတ်လား"

လူအများက ဝိုင်းဝန်းပြောဆိုကြသော်လည်း၊ ယွီဟောက်မြောင်က အဘယ်ကြောင့် ဤကဲ့သို့သော ပုံစံမျိုး ဖြစ်သွားရသနည်းဆိုသည်ကိုမူ မည်သူမှ မခန့်မှန်းနိုင်ကြပေ။

သို့သော် စင်မြင့်မြင့်ပေါ်တွင် ကြည့်ရှုနေသူများကတော့ အခြေအနေကို ရိပ်မိကြသည်။

တောင်ထိပ်သခင်များနှင့် အဆင့်မြင့်ပုဂ္ဂိုလ်များမှာ အမျိုးမျိုးသော မျက်နှာထားများ ရှိနေကြပြီး၊ ထန်ထျန်း၏ လုပ်ရပ်မှာ သူတို့အားလုံး ထင်ထားသည်ထက် များစွာ ကျော်လွန်နေသည်။

ထို့နောက် သူတို့က မိမိတို့၏ ယုံကြည်ရသော တပည့်များကို တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် ခေါ်ယူကာ တိုးတိုးလေး မှာကြားနေကြသည်။

ခဏအကြာတွင် လူငယ်တစ်ဦး သိုင်းစင်မြင့်ပေါ်သို့ ခုန်တက်လာသည်။

ထိုလူငယ်မှာ ရုပ်ရည်ခန့်ညားကာ ထူးခြားသော အရှိန်အဝါ ရှိနေပြီး၊ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ ထွက်ပေါ်လာသော အော်ရာ ကြောင့် စင်မြင့် အောက်ရှိ ပရိသတ်များမှာ အံ့သြစွာ အော်ဟစ်လိုက်ကြသည်။

"ဝိညာဉ်အသွင်ပြောင်းခြင်း အဆင့် "

"ဒါပေမဲ့ သူ့မျက်နှာက နည်းနည်း စိမ်းနေသလိုပဲ။"

"ငါ မှတ်မိပြီ သူက အရှေ့ တောင်ထိပ်က တပည့်ပဲ။ မနှစ်က အတွင်းစည်းတပည့် စစ်ဆေးပွဲမှာ တစ်ကွင်းလုံးကို အပြတ်အသတ် အနိုင်ယူပြီး အဆင့် တက်ခဲ့တာ။ နောက်ပိုင်းမှာ သူ့ကို အဆင့်မြင့် ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ယောက်က ခေါ်သွားပြီး လျှို့ဝှက် ကျင့်ကြံခိုင်းထားတာလေ"

"ဝိုး တကယ်လား အဲဒါဆိုရင် ဒါက တကယ့် ပါရမီရှင် အစစ်ပေါ့"

"သူ ထန်ထျန်းကို ယှဉ်နိုင်မလား ကြည့်ရအောင်၊ အနည်းဆုံးတော့ ထန်ထျန်းကို ထိုင်ခုံပေါ်ကနေ မတ်တပ်ရပ်အောင် လုပ်နိုင်ရင်ပဲ တော်ပါပြီ။"

တပည့်များမှာ မျှော်လင့်ချက်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေကြသည်။

လူအများ၏ စိတ်အားထက်သန်သော အကြည့်များအောက်တွင်၊ လူငယ်က ထန်ထျန်း၏ ရှေ့၌ ရပ်ကာ လက်နှစ်ဖက်ကို ဖြည်းညှင်းစွာ မြှောက်လိုက်သည်။

ထို့နောက် အလေးအနက် ဦးညွှတ်လိုက်သည်။

"စီနီယာအကို "

တပည့်များ : ???

(ဒါက ဘာအခြေအနေကြီးလဲ)

စင်ပေါ်တက်လာပြီး စီနီယာအစ်ကိုလို့ ခေါ်လိုက်တာလား

လူတိုင်း တစ်ယောက်မျက်နှာ တစ်ယောက် ကြည့်နေကြသည်။

သို့သော် ထန်ထျန်းမှာမူ အံ့သြခြင်း မရှိဘဲ ပြုံးပြလိုက်သည်။ "ငါ မင်းကို မြင်ဖူးသလိုပဲ။"

"မင်းလည်း နဂါးအသွင်ပြောင်း ရေကန် ကို သွားခဲ့တယ် မဟုတ်လား"

လူငယ်က ခေါင်းညိတ်ပြသည်။ "စီနီယာအစ်ကို့ကျေးဇူးကြောင့်ပါ။ နဂါးအသွင်ပြောင်း ရေကန်ခရီးစဉ်က ကျွန်တော့်အတွက် အများကြီး အကျိုးရှိခဲ့ပါတယ်။"

"စီနီယာအစ်ကို့ကို ကျေးဇူးတင်ပါတယ်"

ထန်ထျန်းမှာ မျက်တောင်များ လှုပ်သွားသည်၊ ဘာလို့ ဒီစကားကြီးပဲ ဖြစ်နေရတာလဲ။

"ဒါဆို မင်းက ဘာဖြစ်လို့ ငါ့ကို လာစိန်ခေါ်ရတာလဲ" ထန်ထျန်းက မေးသည်။

လူငယ်က ခါးသီးစွာ ပြုံးလျက် ဆိုသည်ယ "ကျွန်တော်လည်း မလာချင်ပါဘူး။"

"ခုနကလေး တင် ဆရာက အမိန့်ပေးလိုက်လို့ပါ။"

သူက စင်မြင့်ဘက်သို့ လက်ညှိုးညွှန်ပြသဖြင့် ထန်ထျန်း ချက်ချင်း နားလည်သွားသည်။

ဤလူကြီးများမှာ မိမိကို အသုံးချပြီး သူတို့၏ တပည့်များကို လေ့ကျင့်ပေးချင်နေကြခြင်း ဖြစ်သည်။

ဒါဟာ အခွင့်အရေးကို တစ်စက်ကလေးတောင် လက်လွတ်မခံချင်ကြတာပဲ။

သင်ခန်းစာ နှစ်ပွဲပဲ ပေးရသေးတယ်၊ သူ့ကို ဆရာ အဖြစ် ခိုင်းချင်နေကြပြီလား

ထန်ထျန်း ခေါင်းခါလိုက်သည်။

နေပါစေတော့၊ ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် အားလုံးက ဂိုဏ်းတူတွေပဲဆိုတော့၊ စိတ်ပါလက်ပါ ရှိနေတုန်းမှာ ကူညီနိုင်သလောက် ကူညီပေးတာ မမှားပါဘူးလေ

"ကောင်းပြီလေ။"

"ဒါဆို မင်း လာခဲ့တော့။" ထန်ထျန်းက ပြောလိုက်သည်။

All Chapters