လူငယ်ဆိုတာ သွေးကြွတတ်တာ သဘာဝပဲ မဟုတ်လား
Vol. 13 Ch. 129
ယနေ့...
ကြေးမှုံအလင်းတောင်၏ ပတ်ဝန်းကျင်မှာ အနည်းငယ် ထူးဆန်းနေသော်လည်း ယနေ့သည် အလွန်ထူးခြားသော နေ့တစ်နေ့ဖြစ်ကြောင်း လူတိုင်း သိကြသည်။
အကြောင်းမှာ ယနေ့သည် ၁၀ ယောက်မြောက် နတ်ဘုရားတမန်တော် တောင်ပေါ်သို့ ရောက်ရှိလာမည့်နေ့ ဖြစ်သောကြောင့်ပင်။
"၁၀ ယောက်မြောက် တမန်တော်တဲ့..."
"၁၀ ယောက်မြောက် တမန်တော်က ဓားသမားတစ်ယောက်လို့ ငါ ကြားတယ်၊ ဟုတ်လား။"
ဤအခိုက်အတန့်တွင် လူများစွာက မေးခွန်းထုတ်နေကြသည်။
သူတို့အနက် အများစုမှာ ထွားကျိုင်းသန်မာသော လူကြမ်းကြီးများဖြစ်ကြပြီး အထက်လူကြီးများ၏ ဆုံးဖြတ်ချက်ကို သူတို့ နားမလည်နိုင်ကြချေ။
"ဒါက ဘာသဘောလဲ။ ဘယ်တုန်းကတည်းက ဓားသမားတစ်ယောက်က မြူခိုးနေထိုင်သူတွေ ရဲ့ နတ်ဘုရားတမန်တော် ဖြစ်လာနိုင်တာလဲ။"
လူများစွာက မကျေမနပ် ဖြစ်နေကြသည်။
ခန္ဓာကိုယ် ကျင့်ကြံသူများအနေဖြင့် သူတို့သည် ဓားသမားများကို အထင်အမြင်သေးဆုံး ဖြစ်သည်။
၎င်းမှာ ထိုဓားသမားများတွင် ယန်စွမ်းအင် အားနည်းသောကြောင့်သာ ဖြစ်သည်။
အမှန်ပင်... ၎င်းမှာ မနာလိုခြင်းကြောင့် လုံးဝမဟုတ်ပါ၊တကယ်... လုံးဝမဟုတ်ပေ။
ဤအခိုက်အတန့်တွင် လူများစွာမှာ မကျေနပ်မှုကို ဖော်ပြနေကြသည်။
"ဟမ့်... ဓားသမားတစ်ယောက်က သူ့အတွက် အိမ်ကို ရှာတွေ့သွားတာပေါ့လေ။" သူတို့က လှောင်ပြောင်နေကြသည်။
သို့သော် ထိုအချိန်တွင်...
"ဟဲဟဲ... သူတို့သာ မဆင်မခြင် ပြုမူရင်တော့ ငါ့ဦးလေးက သူတို့ကို လုံးဝ လွှတ်ထားမှာ မဟုတ်ဘူး။အစကတည်းက ဓားသမားတစ်ယောက် တမန်တော်ဖြစ်လာတယ်ဆိုတဲ့ သာဓက မရှိခဲ့ဘူး။ အခု ဒီလိုလူမျိုး ပေါ်လာပြီဆိုတော့ သူကသာ တကယ် အစွမ်းထက်နေရင် ငါ့ဦးလေးက သူ့ကို အလွယ်တကူ ခွင့်လွှတ်မှာ မဟုတ်ဘူး။ ငါ့ဦးလေးက ဓားသမားတွေကို အမုန်းဆုံးပဲ။"
ဤစကားကို ပြောလိုက်သူမှာ ထွားကျိုင်းသော လူငယ် မော့လျို ဖြစ်ပြီး သူသည် မောက်မာရိုင်းစိုင်းစွာ ပြုမူတတ်ပုံရသည်။
"ဒါ မော့လျိုပဲ သူ့ဦးလေးက ၈ ယောက်မြောက် တမန်တော်လေ၊ အရမ်း အစွမ်းထက်တာ။"
မော့လျို၏ဦးလေးဖြစ်သူသည် သူ၏ဇနီးသည်မှာ ဝတ်ရုံနက်အဖွဲ့မှ လူတစ်ယောက်၏သတ်ခြင်းကို ခံခဲ့ရသဖြင့် ဓားကျင့်ကြံသူများအပေါ် အငြိုးအတေး ထားရှိခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်ဟု သိရသည်။
၎င်းမှာ အနည်းငယ် ရယ်စရာကောင်းသော်လည်း သူ၏ဇနီးကို ဓားဖြင့် သတ်ခဲ့သဖြင့် ဓားသမားအားလုံးကို မုန်းတီးသွားခြင်းမှာ အနည်းငယ် ချဲ့ကားလွန်းလှသည်။
သို့သော် အစကတည်းက ဓားသမားများအပေါ် ထားရှိသော အစွဲအလမ်းကြီးသော အမုန်းတရားနှင့် ပေါင်းစပ်လိုက်သောအခါ အခြေအနေမှာ ပိုဆိုးသွားခဲ့သည်။
ရလဒ်အနေဖြင့် သူတို့မိသားစု တစ်ခုလုံးသည် ဓားသမားများကို အမြင် အလွန်ဆိုးကြသည်။
"သူ အနေအေးအေးနေဖို့ ငါ မျှော်လင့်ပါတယ်။ သူက နဂါးဆိုရင်လည်း ခွေနေရမယ်၊ ကျားဆိုရင်လည်း ဝပ်နေရမယ်။" မော့လျိုက အေးစက်သော အပြုံးဖြင့် ဆိုသည်။
ထိုအခိုက်အတန့်တွင်...
"အရှင် တမန်တော်... ကြေးမှုံအလင်းတောင် အတွင်းမှာ ပျံသန်းခြင်း မပြုရ အမိန့် ရှိပါတယ်..."
"ဟင် ဘာလဲ... တခြား တမန်တော်တွေကော မပျံရဘူးလား။"
အပြေးအလွှား ရောက်လာသော ကြေးမှုံအလင်းတောင်မှ အစောင့်မှာ ထိုမေးခွန်းကြောင့် ဆွံ့အသွားသည်။
သူ၏အမူအရာမှာ အနည်းငယ် သဘာဝမကျ ဖြစ်သွားပြီး "အဲ့ဒါက... တမန်တော်တွေက ပျံသန်းလို့ ရပါတယ်၊ ဒါပေမဲ့..." သူ ဆက်မပြောနိုင်တော့ချေ။
အမှန်အတိုင်း ပြောရလျှင် 'မပျံသန်းရ' အမိန့်သည် တမန်တော်များအပေါ် သက်ရောက်မှု မရှိလှပေ။
သို့သော် အသစ်ရောက်လာသော တမန်တော်များသည် များသောအားဖြင့် အနေအေးကြသည်။
မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ တမန်တော်များအကြားတွင်လည်း ပဋိပက္ခများ ရှိတတ်ပြီး အထူးသဖြင့် လူဟောင်းများက လူသစ်များကို နှိမ်တတ်ကြသောကြောင့်ပင်။
'အထူးသဖြင့် မင်းက ဓားသမားတစ်ယောက် ဖြစ်နေတဲ့အတွက် အဖွဲ့အစည်းထဲမှာ အဆင်ပြေပြေ နေချင်ရင် အနိမ့်ဆုံး အဆင့်မှာပဲ နေသင့်တယ်။'
"ဒါဆို ငါက နတ်ဘုရားတမန်တော်ပဲ ငါ ပျံလို့ရတယ်မလား၊၊ ဟုတ်တယ်မလား"
ရှန်းချန်ကောက ဖြည်းဖြည်းချင်း မေးလိုက်သည်။
ဤအခိုက်အတန့်တွင် သူ၏နောက်ကွယ်၌ ဓားသမားတစ်စု ရှိနေပြီး သူတို့အားလုံး စိုးရိမ်နေကြသည်။
သူတို့သည် ဤလောက၏ နိယာမကို နားလည်ထားကြသည်။
မြူခိုးနေထိုင်သူများအကြားတွင် သူတို့သည် အလွန် သတိထား၍ နေထိုင်ခဲ့ကြရသည်။
အချို့မှာ ဓားသမားလမ်းစဉ်ကို ရွေးချယ်ခဲ့မိခြင်းကိုပင် နောင်တရနေကြပြီး အချို့မှာ အဖွဲ့အစည်းမှ ထွက်ခွာသွားကြသည်။
သို့သော် ဝတ်ရုံနက်အဖွဲ့သည် မြူခိုးနေထိုင်သူအဖွဲ့သို့ ဝင်ခဲ့ဖူးသူများကို လက်မခံချေ။
ထို့ကြောင့် ကောင်းကျိုးဆိုးကျိုးကို ချိန်ဆပြီးနောက် သူတို့သည် နှိမ်ချခြင်း ခံရသည့်တိုင် အဖွဲ့အစည်းထဲမှာပဲ ဆက်နေခဲ့ကြခြင်း ဖြစ်သည်။
ဤအခိုက်အတန့်တွင် သူတို့သည် အားနည်းစွာ နေထိုင်ခဲ့ရသည်မှာ ကျင့်သားရနေပုံပေါ်သည်။
"အရှင် တမန်တော်... ကျုပ်တို့ လမ်းလျှောက်ဝင်ကြရအောင်ပါ..."
"နတ်ဘုရားတမန်တော်"
"တမန်တော်... စိတ်မလောပါနဲ့"
လူတိုင်း၏မျက်နှာများ ရုတ်တရက် ပြောင်းလဲသွားသည်။
ထိုပုံရိပ်မှာ လက်နှစ်ဖက်ကို နောက်ပစ်ထားပြီး သူ၏မျက်ဝန်းများမှာ အေးစက်နေသည်။
ရှန်းချန်ကော၏အဘိဓာန်တွင် စကားလုံး အများကြီး မရှိနိုင်သော်လည်း သူ မွေးဖွားလာကတည်းက 'အနေအေးအေးနေခြင်း' ဆိုသည့် စကားလုံးကိုမူ ဆုတ်ဖြဲပစ်ခဲ့ပုံရသည်။
သူသည် ရုတ်တရက် ကောင်းကင်သို့ ပျံတက်လိုက်ရာ သူ၏နောက်ကွယ်တွင် ဓားအလင်းတန်း သုံးခု ပေါ်ထွက်လာသည်။
သူ၏စိတ်ထဲရှိ နတ်ဘုရားစိတ်အာရုံ မှာ နတ်ဘုရား သမုဒ္ဒရာကြီးကဲ့သို့ပင်။
သန့်ရှင်း မြင့်မြတ်ပြီး ခန့်ညားထည်ဝါသော လှိုင်းလုံးများဖြင့် တုန်ခါနေပြီးနောက် ရုတ်တရက် ပြန့်နှံ့ ပေါက်ကွဲထွက်သွားလေတော့သည်။
လူတိုင်းမှာ ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်သွားကြသည်။
သူက အရမ်းကို ဇွတ်တရွတ်နိုင်လွန်းတယ်။
မော့လျိုနှင့် အခြားသူများမှာ ထိုနေရာတွင် ရပ်ကြည့်နေရင်း ပို၍ ဒေါသထွက်လာကြသည်။
"ပြောစမ်းပါဦး... ဓားသမားတစ်ယောက်က ဘယ်လိုလုပ် တမန်တော် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ။"
မြူခိုးနေထိုင်သူများအဖွဲ့သည် ဓားကျင့်ကြံသူများကို ဖယ်ကြဉ်ထားခဲ့သည်မှာ ပထမဆုံးနေ့ မဟုတ်ပေ။
အထက်လူကြီးတွေ ဘာတွေ တွေးနေကြတာလဲ။
ဓားကျင့်ကြံသူများနှင့် ခန္ဓာကိုယ်ကျင့်ကြံသူများက မည်သို့ဖြင့် အတူယှဉ်တွဲနေနိုင်မည်နည်း။
သူတို့သည် ဆန့်ကျင်ဘက် အစွန်းနှစ်ဖက်မှ ဖြစ်တည်မှုများ ဖြစ်ကြသည်။
"ဒူးထောက်ပြီး အသက်ရှင်မယ့်အစား မတ်တပ်ရပ်ပြီး သေလိုက်မယ်။" မော့လျိုသည် ဘေးပတ်ဝန်းကျင်မှ မြှောက်ပင့်စကားများကြောင့် စိတ်တက်ကြွနေပြီး သူ၏မျက်ဝန်းများမှာ အေးစက်နေသည်။
"သူ... သူ... သူ ပျံလာပြီ..."
ရုတ်တရက်
နဂါးတစ်ကောင်ကဲ့သို့ ဓားအလင်းတန်းတစ်ခု ကောင်းကင်သို့ ထိုးတက်သွားသည်။
ပုံရိပ်တစ်ခုမှာ အဝေးမှ ပျံသန်းလာသည်။
ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ဓားအလင်းတန်းသည် ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကို ခွဲထုတ်လိုက်သကဲ့သို့ပင်။
လူတိုင်းမှာ ကြောက်စရာကောင်းသော ဖိအားကြီး ကျရောက်လာသည်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။
ထိုပုံရိပ်မှာ ဓားနတ်ဘုရားတစ်ပါးကဲ့သို့ ပျံသန်းလာခြင်း ဖြစ်သည်။
သူ၏ခန္ဓာကိုယ်မှာ ရွှေရောင်တောက်ပနေပြီး ပတ်ဝန်းကျင် လေထုမှာပင် ရွှေရောင်အလင်းတန်းများ လှိုင်းထနေပုံရသည်။
သူသည် နတ်ဘုရားတစ်ပါးကဲ့သို့ပင် နတ်ဘုရားအကွင်း တစ်ခုဖြင့် ဝန်းရံခံထားရသည်။
ဤအခိုက်အတန့်တွင် ရှန်းချန်ကော၏ ထင်ထင်ရှားရှား ရောက်ရှိလာမှုသည် ကြေးမှုံအလင်းတောင် တစ်ခုလုံးကို ရုတ်ရုတ်သဲသဲ ဖြစ်သွားစေသည်။
"သူ... သူ... သူ သူက ဘာလို့ ဒီလောက်တောင် မောက်မာနေရတာလဲ။"
မော့လျို၏ မျက်နှာမှာ အလွန် အကြည့်ရဆိုးနေသည်။
"မောက်မာလှချည်လား" ထိုအခိုက်အတန့်တွင် ဒေါသတကြီး ဟိန်းဟောက်သံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။
ထိုအသံမှာ ကြမ်းတမ်းပြီး လေးနက်ခန့်ညားလှကာ ကြေးမှုံအလင်းတောင်တစ်ခုလုံးကို ဖိနှိပ်ထားသည့် အငွေ့အသက်ကြီး ကျရောက်လာသကဲ့သို့ပင်။
"ဓားကျင့်ကြံသူတစ်ယောက် နတ်ဘုရားတမန်တော် ဖြစ်လာတာက အထက်လူကြီးတွေရဲ့ ဆုံးဖြတ်ချက်ပဲ။ ငါ အများကြီး ဝင်မပြောလိုဘူး၊ ဒါပေမဲ့ ကြေးမှုံအလင်းတောင်ဆိုတာ မင်း သောင်းကျန်းရမယ့်နေရာ မဟုတ်ဘူး။ မင်းက မျိုးဆက်သစ် လူငယ်တစ်ယောက်ပဲ၊ မြေပြင်ပေါ်ကို ဆင်းခဲ့စမ်း"
ထိုအသံမှာ ဒေါသများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။
သို့သော် နောက်တစ်စက္ကန့်တွင်
"ကျုပ်က လူငယ်တစ်ယောက်ဆိုတာ ခင်ဗျား သိနေမှတော့... လူငယ်ဆိုတာ သွေးကြွတတ်တာ သဘာဝပဲ မဟုတ်လား။"
ရှန်းချန်ကောက တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်ပြီး သူ၏ကျောပေါ်ရှိ သတ်ဖြတ်ခြင်းဓားကို ချက်ချင်းပင် ဓားအိမ်မှ ထုတ်လိုက်သည်။
"ဖယ်စမ်း ခင်ဗျားက ကျုပ်ကို လက်ညှိုးထိုးပြီး အမိန့်ပေးဖို့ ထိုက်တန်တယ်လို့ ထင်နေတာလား။"
ဝေါ
ဓားအလင်းတန်းသည် လျှပ်စီးကဲ့သို့ ကောင်းကင်မှ ကျဆင်းလာပြီး ထိုအရှိန်အဝါ လာရာအရပ်သို့ ပေါက်ကွဲထွက်သွားသည်။
သို့သော် ရှန်းချန်ကော၏ဓားမှာ လှုပ်ရှားခြင်းမရှိဘဲ လေထဲတွင် ဝဲပျံနေဆဲဖြစ်သည်ကို လူတိုင်း သတိထားမိလိုက်ကြသည်။
ထို့သို့ဆိုလျှင် မည်သည့်အရာက တိုက်ခိုက်လိုက်သနည်း။
ထိုအခိုက်အတန့်တွင် သူတို့အားလုံး မျက်နှာပျက်သွားကြသည်။
၎င်းမှာ စိတ်ဆန္ဒ ပင် ဖြစ်သည်။
၎င်းသည် အလွန်ခန့်ညားထည်ဝါပြီး သန့်ရှင်းမြင့်မြတ်လှသော ရှေးဟောင်း စိတ်ဆန္ဒတစ်ခု ဖြစ်သည်။
"ဒါက..." ဤအခိုက်အတန့်တွင် တောင်ထိပ်ပေါ်၌ ထိုင်နေသော ပုံရိပ်တစ်ခုမှာ သူ၏ခန္ဓာကိုယ်မှာ ရုတ်တရက် တုန်ရင်သွားပြီး သူ၏ မျက်ဝန်းများမှာ ဝေဝါးသွားကာ မမြင်ရသော တိုက်ခိုက်မှုတစ်ခုကို ခံလိုက်ရသကဲ့သို့ ဖြစ်သွားသည်။
"ဒါက ဘာလဲ... စိတ်ဆန္ဒတစ်ခုလား... ဘာလို့ ငါ့ကို ရှေးဟောင်းနတ်ဘုရား စိတ်ဆန္ဒလို ခံစားချက်မျိုး ပေးနေရတာလဲ။"
သူ၏အမူအရာမှာ သိသိသာသာ ပြောင်းလဲသွားသည်။
အဘယ်ကြောင့် ဤတမန်တော်အသစ်မှာ ဤမျှ ထူးဆန်းသော အစွမ်းမျိုး ရှိနေရသနည်း။
ရုတ်တရက် သူ တစ်ခုခုကို စဉ်းစားမိသွားပြီး သူ၏ မျက်နှာထားမှာ အနည်းငယ် ပြောင်းလဲသွားသည်။
"အဆင့် ၈ က လူတွေကို ပြောလိုက်စမ်း... ဒီနေ့ကစပြီး အဆင့် ၁၀ က လူကို သွားပြီး မနှောင့်ယှက်စေနဲ့။"
သူက အမိန့်ပေးလိုက်ရင်း သူ၏မျက်ဝန်းထဲတွင် ကြောက်ရွံ့မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။
သူသည် ဓားသမားများအပေါ် အစွဲအလမ်းရှိသော်လည်း မိုက်မဲသည့်သူတစ်ယောက်တော့ မဟုတ်ပေ။
ရှန်းချန်ကော၏ပထမဆုံး ထိပ်တိုက်ရင်ဆိုင်မှုကပင် သူ့ကို ကြောက်လန့်သွားစေခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။
နတ်ဘုရားစိတ်အာရုံ
ရှေးဟောင်းနတ်ဘုရား စိတ်ဆန္ဒနှင့် ယှဉ်နိုင်သော အရာတစ်ခုမှာ လူငယ်တစ်ယောက်တွင် ပေါ်ပေါက်နေပြီး ထိုလူငယ်ထံမှ အလွန် ပြင်းထန်သော အန္တရာယ် အငွေ့အသက်ကို သူ ခံစားနေရသည်။
ဤအန္တရာယ် အငွေ့အသက်မျိုးမှာ အခြား မည်သည့် တမန်တော်ထံတွင်မှ မရှိချေ။
လတ်တလော ထွက်ပေါ်နေသော ကောလာဟလအားလုံးကို သူ ပြန်စဉ်းစားလိုက်သောအခါ သူ၏ စိတ်ထဲတွင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ခန့်မှန်းချက်အချို့ ပေါ်လာသည်။
ဤလူအား လုံးဝ မစိန်ခေါ်သင့်ပေ။
"မော့လျိုကို ပြောလိုက်စမ်း... သူ့ဖင်ကို အခုချက်ချင်း ပြန်သယ်လာခဲ့လို့"