အခန်း (၁၁၈၃-၁၁၈၅)

အခန်း ၁၁၈၃ လက်ထပ်ခွင့် တောင်းခြင်း

လီန၏ တည်ငြိမ်အေးဆေးမှုကြောင့် ဖုန်းယွီလည်း ဇဝေဇဝါ ဖြစ်သွားရသည်။ လီနသည် ကျောင်းဆရာမ တစ်ဦးဖြစ်ပြီး နေ့စဉ် ကျောင်းသားအများအပြားနှင့် ရင်ဆိုင်နေရသူ ဖြစ်သည့်အပြင် စိတ်ပညာကိုလည်း လေ့လာဖူးသည်ကို သူ မေ့လျော့နေခဲ့သည်။ ဖုန်းယွီ၏ လှည့်ကွက်ငယ်လေးများသည် လီနအပေါ် လုံးဝ အသုံးမဝင်ခဲ့ပေ။

ဖုန်းယွီသည် ဗလုံးဗထွေးဖြင့် အချိန်ကြာမြင့်စွာ ပြောဆိုနေသော်လည်း မည်သည့်အရာကိုမျှ ရေရေရာရာ မပြောနိုင်ခဲ့ပေ။

ထိုညတွင် နှစ်ဦးစလုံး အိပ်မပျော်နိုင် ဖြစ်ခဲ့ကြသည်။

လီနသည် သူမ၏ ထင်မြင်ယူဆချက် အမှန်တကယ် ဖြစ်လာလိမ့်မည်ဟု မထင်မှတ်ထားခဲ့ပေ။ ဖုန်းယွီ ပြောပြသော ပုံပြင်က သူမကို ပိုမို ဇဝေဇဝါ ဖြစ်စေခဲ့သည်။ သူတစ်ပါးက ယခင်ဘဝက ဇနီးမောင်နှံများ ဖြစ်ပြီး သူမက တတိယလူ ဖြစ်နေသလော။

ယောက်ျားများသည် အပြင်တွင် ဟန်ဆောင်တွဲခုတ်ခြင်းမှာ သာမန်ကိစ္စသာ ဖြစ်သည်ဟု တစ်စုံတစ်ယောက်က သူမအား ပြောဖူးသည်။ ထိုစဉ်က လီနသည် ထိုစကားကို ဂရုမစိုက်ခဲ့သော်လည်း ယခုအခါ ဤကိစ္စသည် သူမ၏ ခေါင်းပေါ်သို့ ရောက်ရှိလာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

သို့သော် နှစ်ပေါင်းများစွာ လက်တွဲလာခဲ့ပြီးနောက် ဖုန်းယွီကို သူမ အမှန်တကယ် မခွဲနိုင်တော့ပေ။ ဖုန်းယွီသည်လည်း သူမကို စွန့်ခွာသွားမည် မဟုတ်ဟု သူမ ယုံကြည်ထားသည်။

သို့ဖြစ်လျှင် ဤကိစ္စကို သူမ မသိချင်ယောင်ဆောင်ပြီး ဖုန်းယွီကိုသာ ကိုယ်ပိုင် ရွေးချယ်ခွင့် ပေးလိုက်တော့မည်ဟု ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

အမှန်တကယ်တွင် ဖုန်းယွီက သူသည် ပြန်လည်မွေးဖွားလာသူ ဖြစ်သည်ဟု ပြောဆိုခြင်းက လီနကို ပိုမို တုန်လှုပ်စေခဲ့သည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ၎င်းသည် သူမ၏ ကမ္ဘာ့အမြင်ကို ချိုးဖျက်ပစ်လိုက်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။ လောကကြီးတွင် ဤကဲ့သို့သော ထူးဆန်းအံ့သြဖွယ်ရာ ကိစ္စရပ်များ အမှန်တကယ် ရှိနေပါသလော။

သို့သော် ဖုန်းယွီ၏ အကြောင်းအရာများကို ပြန်လည် စဉ်းစားကြည့်လိုက်လျှင် ဖုန်းယွီ ပြောသည်မှာ အမှန်ဖြစ်သည်ဟု သူမ ထင်မြင်မိသည်။ သို့မှသာ ဖုန်းယွီထံတွင် ရှိနေသော ထူးခြားမှုများကို ရှင်းပြနိုင်မည် ဖြစ်သည်။

နောက်ရက် အနည်းငယ်တွင် ဖုန်းယွီသည် လီနကို နယူးယောက်မြို့နှင့် အမေရိကန် ပြည်ထောင်စု နေရာအနှံ့ လိုက်လံ ပို့ဆောင်ပေးခဲ့ပြီး လီန စိတ်ကျေနပ်စေရန် အဆက်မပြတ် ကြိုးစားအားထုတ်ခဲ့သည်။

ရိုးရိုးရှင်းရှင်း ပြောရလျှင် ဖုန်းယွီသည် လောဘကြီးပြီး နှစ်ယောက်စလုံးကို လိုချင်နေခြင်း ဖြစ်သည်။

လီနသည် ဖုန်းယွီ ပြောခဲ့သော စကားများကို တစ်ခါမျှ မကြားဖူးသကဲ့သို့ ပျော်ရွှင်စွာ လည်ပတ်နေသော်လည်း ဤပျော်ရွှင်မှု အပေါ်ယံအောက်တွင် ဝမ်းနည်းမှု အချို့ ဖုံးကွယ်နေတတ်သည်။

ခါမီဒါ မာဆာအိုက အလုပ်ကိစ္စ တင်ပြရန် ဖုန်းဆက်လာသောအခါ ဖုန်းယွီက စကားအနည်းငယ် ပြောပြီး ဖုန်းချလိုက်ကာ ခါမီဒါ မာဆာအိုကို ကိုယ်တိုင် ဆုံးဖြတ်ခိုင်းလိုက်သည်။

ဟယ်ကျောင်းကျီက စတော့ဈေးကွက် ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှုအကြောင်း တင်ပြလာသည်။ ၎င်းသည် ဖုန်းယွီ၏ လက်ရှိ အကြီးဆုံး ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှု ဖြစ်သော်လည်း ဖုန်းယွီက စကားနှစ်ခွန်းခန့် ပြောပြီး ဖုန်းချလိုက်သည်။ ထိုငွေများ အမြတ်ထွက်သည်ဖြစ်စေ၊ ရှုံးသည်ဖြစ်စေ သူ ဂရုမစိုက်နိုင်တော့ပေ။

ဖုန်းယွီ ထိုသို့ ဖြစ်နေသည်ကို မြင်သောအခါ လီနက ပြောလိုက်သည်။

"လည်ပတ်ဖို့ အချိန်တွေ အများကြီး ရှိပါသေးတယ်။ အလုပ်မအားရင်လည်း မနှောင့်နှေးပါနဲ့"

"ကိစ္စမရှိပါဘူး။ အလုပ်ဆိုတာ ဘယ်တော့မှ ပြီးမှာ မဟုတ်ဘူး။ ပိုက်ဆံတွေ မြတ်တာ ရှုံးတာ အရေးမကြီးပါဘူး။ အရေးကြီးတာက မင်း ပျော်ရွှင်နေဖို့ပါပဲ"

လီနက ဖုန်းယွီကို ပွေ့ဖက်လိုက်ပြီး တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်သည်။

"ကျွန်မ ရှင့်ကို မခွဲချင်ဘူး"

ဖုန်းယွီသည် ရုတ်တရက် ဒူးတစ်ဖက် ထောက်လိုက်ပြီး အိတ်ကပ်ထဲမှ ဘူးလေး တစ်ဘူးကို ထုတ်လိုက်သည်။ ဖွင့်လိုက်သောအခါ ပန်းရောင် စိန်တုံးကြီး တစ်တုံး ပေါ်လာသည်။ စိန်တုံးချည်းသက်သက် တန်ဖိုးကပင် ဒေါ်လာ သန်းချီ ရှိပြီး လဲလှယ်ခြင်းနှင့် ဒီဇိုင်းဖော်ခြင်းတို့ ပေါင်းစပ်လိုက်လျှင် ဤလက်စွပ်သည် တန်ဖိုး ဖြတ်နိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

"နန ကိုယ့်ကို လက်ထပ်ပါလား။ နောက်တစ်ပတ်ကျရင် မင်္ဂလာဆောင်ကြမယ်။ ဒါမှမဟုတ် ဒီနေ့ပဲ အမေရိကန်မှာ လက်ထပ် စာရင်းသွင်းလိုက်ကြမလား"

ဖုန်းယွီ ဤသို့ လက်ထပ်ခွင့် တောင်းလိမ့်မည်ဟု လီန မထင်မှတ်ထားခဲ့ပေ။ အမှန်တကယ်တွင် သူတို့နှစ်ဦး၏သံယောဇဉ်အရ မည်သည့် အခမ်းအနား၊ မည်သည့် ပစ္စည်းမှ မလိုအပ်ပေ။ ဖုန်းယွီက လက်ထပ်မည်ဟု စကားတစ်ခွန်း ပြောလိုက်သည်နှင့် လီနက ချက်ချင်း သဘောတူလိုက်မည် ဖြစ်သည်။

သို့သော် ယခု လီနက ရုတ်တရက် မေးလိုက်သည်။

"မင်း ငါ့ကို ယူလိုက်ရင် ဟိုတစ်ယောက်က ဘယ်လိုလုပ်မလဲ"

လီန ဘယ်သူ့ကို ပြောနေသည်ကို ဖုန်းယွီ သိရှိသည်။ သူ ခေါင်းမာမာဖြင့်ပင် ပြောလိုက်ရသည်။

"ကိုယ် မသိဘူး။ ဒါပေမဲ့ ကိုယ် မင်းကို မစွန့်လွှတ်နိုင်ဘူး။ ကိုယ် မင်းကို ချစ်တယ်။ ကိုယ့်ကလေးတွေရဲ့အမေ၊ ကိုယ့် မြေးတွေရဲ့ အဘွား ဖြစ်စေချင်တယ်"

ဤကဲ့သို့သော လက်ထပ်ခွင့် တောင်းသည့် စကားမျိုးကို လီန ပထမဆုံးအကြိမ် ကြားဖူးခြင်း ဖြစ်သဖြင့် မရယ်ဘဲ မနေနိုင်တော့ပေ။

"လက်စွပ်က လှပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ ငါ ဝတ်ဖို့ မသင့်တော်ဘူး"

ဖုန်းယွီ စိတ်ပူသွားပြီး မတ်တပ်ရပ်ကာ အော်ပြောလိုက်သည်။

"နန ကိုယ် မင်းမရှိဘဲ မနေနိုင်ဘူး..."

လီနက လက်ဖြင့် ဖုန်းယွီ၏ ပါးစပ်ကို ပိတ်လိုက်သည်။

"ကျွန်မ ဆိုလိုတာက ကျွန်မက ကျောင်းဆရာမလေ။ ဒီလောက်ကြီးတဲ့ စိန်လက်စွပ်ကြီး ဝတ်ထားရင် မသင့်တော်ဘူး။ ကျောင်းသားတွေကို ဘယ်လို စာသင်မလဲ"

ဖုန်းယွီ ဝမ်းသာသွားသည်။

"နန မင်း သဘောတူလိုက်ပြီပေါ့။ ကောင်းလိုက်တာ၊ ကောင်းလိုက်တာ။ ကိုယ် အခုပဲ ဖုန်းဆက်ပြီး လက်စွပ်အသစ် ပြန်လုပ်ခိုင်းလိုက်မယ်။ ဒါမှမဟုတ် အခုပဲ သွားပြီး စိန်တုံး ရွေးကြမလား"

"လက်ထပ်တယ်ဆိုတာ အခမ်းအနား တစ်ခုပါပဲ။ ရှင် ကျွန်မကို ချစ်ရင် ဒီအခမ်းအနား ကြီးကျယ်တာ မကြီးကျယ်တာ အရေးမကြီးပါဘူး။ ရှင် ကျွန်မအပေါ် အမြဲတမ်း ကောင်းမယ်ဆိုတာ ကျွန်မ သိတယ်။ လက်စွပ်ကို ကြုံသလို ဝယ်လိုက်ရင် ရပါပြီ။ အဲဒါက အထိမ်းအမှတ် သက်သက်ပါပဲ"

ထိုစကား ပြောနေစဉ် လီန၏ မျက်လုံးများသည် ထိုစိန်လက်စွပ်မှ မခွာနိုင်အောင် ဖြစ်နေသည်။ ဖုန်းယွီ သဘောပေါက်လိုက်ပြီး လီန လက်ကို ဆွဲကာ လက်စွပ် စွပ်ပေးလိုက်သည်။

လီနသည် လက်စွပ် ဝတ်ဆင်ထားသော မိမိလက်ကို ကြည့်ရှုပြီး ချိုမြိန်စွာ ပြုံးလိုက်သည်။

"မင်း ဘယ်လို မင်္ဂလာပွဲမျိုး လိုချင်လဲ"

"ကိုယ့်မိသားစု အချင်းချင်းပဲ လုပ်လိုက်ရင် ရပါပြီ။ ဒါမှမဟုတ် လယ်ယာစခန်း ပြန်ပြီး လုပ်ကြမလား။ အရမ်းကြီး ဟိတ်ဟန်ထုတ်စရာ မလိုပါဘူး"

လီန၏ စိတ်နေသဘောထားသည်လည်း အလွန်အမင်း ဟိတ်ဟန်ထုတ်ရသည်ကို မကြိုက်ပေ။

"ကောင်းပြီ၊ ဒါဆို လယ်ယာစခန်း ပြန်ပြီး လုပ်ကြမယ်။ လယ်ယာစခန်းက အိမ်နီးချင်းဟောင်းတွေ၊ အတန်းဖော်ဟောင်းတွေလောက်ပဲ ဖိတ်မယ်။ တခြား ဘယ်သူ့ကိုမှ အသိမပေးဘူး"

ထိုညတွင် နှစ်ဦးသား ထပ်မံ ချစ်ရည်လူးခဲ့ကြသည်။ ဤတစ်ကြိမ်တွင် ဖုန်းယွီသည် အကာအကွယ် မသုံးသော်လည်း လီနက မကန့်ကွက်ခဲ့ပေ။

နောက်တစ်နေ့တွင် စိတ်လှုပ်ရှားနေသော ဖုန်းယွီသည် ဖခင်ဖြစ်သူထံ ဖုန်းဆက်လိုက်သည်။

"အဖေ သား နောက်တစ်ပတ်ကျရင် လီနနဲ့ အိမ်ပြန်လာပြီး လက်ထပ် စာရင်းသွင်းတော့မယ်"

ဖုန်းရှင်းထိုက်၏ နှုတ်ခမ်းသည် နားရွက်တက်ချိတ်မတတ် ပြုံးရွှင်သွားခဲ့သည်။

"ကောင်းတယ်၊ ကောင်းတယ်။ အဖေ အခုပဲ ပြင်ဆင်ပြီး မင်းတို့နှစ်ယောက်အတွက် မင်္ဂလာပွဲ စီစဉ်ပေးမယ်"

"အဖေ… အဖေနဲ့ အမေ ဘာမှ ပြင်ဆင်စရာ မလိုပါဘူး။ သားတို့ အကြီးအကျယ် မလုပ်ချင်ဘူး။ လယ်ယာစခန်း ပြန်ပြီး အိမ်နီးချင်းဟောင်းတွေကို ထမင်းဖိတ်ကျွေးရုံလောက်ပဲ လုပ်ချင်တာ။ မင်္ဂလာပွဲကို သိပ် အထင်ကရ မဖြစ်စေချင်ဘူး" ဖုန်းယွီက ဖျောင်းဖျလိုက်သည်။

"နနက သဘောတူရဲ့လား"

"ဒါ သူ့သဘောဆန္ဒပါပဲ"

"ဒါဆိုရင် ပြီးရော။ မင်းတို့ ပြန်လာတာကို စောင့်နေမယ်။ ဒါပဲနော်၊ မင်းအမေကို ပြောပြလိုက်ဦးမယ်။ မုဟွာရေ၊ မိန်းမရေ… သားက နနနဲ့ လက်ထပ်တော့မယ်တဲ့"

ဖုန်းယွီသည် လီန၏ဖခင်ထံသို့လည်း ဖုန်းဆက်လိုက်သည်။ ဤတစ်ကြိမ်တွင် ဖုန်းယွီက "အဖေ" ဟု တိုက်ရိုက် ခေါ်လိုက်သဖြင့် လီနဖခင် ကြောင်အသွားသည်။

"မင်းတို့နှစ်ယောက် လက်ထပ်တော့မလို့လား။ နောက်တစ်ပတ် ပြန်လာပြီး လယ်ယာစခန်းမှာ လုပ်မယ် ဟုတ်လား။ ကောင်းပြီလေ"

ဖုန်းယွီသည် ကီရီလန်ကို၊ ဖူကွမ်းကျန့် စသည့် သူငယ်ချင်းများကိုလည်း စိတ်လှုပ်ရှားစွာ အသိပေးလိုက်သည်။ ဟုတ်တယ်၊ ငယ်သူငယ်ချင်း ဝမ်တုန်းကျွင်း ကိုမူ မဖြစ်မနေ အသိပေးရပေမည်။ လျူခွန် စသည့် အတန်းဖော်ဟောင်း အချို့ကိုလည်း အသိပေးလိုက်သည်။

လီနသည် ဖုန်းယွီကို ပြုံးရွှင်သော မျက်နှာထားဖြင့် ကြည့်နေခဲ့သည်။ ဖုန်းယွီ ဖုန်းဆက်၍ ပြီးစီးသွားမှသာ သူမက စကားစပြောလိုက်သည်။

"ရှင့် ကိစ္စကို ကျွန်မ မမေးတော့ပါဘူး။ ဒါပေမဲ့ အိမ်ကလူတွေကို မသိစေနဲ့"

ဖုန်းယွီ ကြောင်အသွားသည်။ သူ့ရင်ထဲတွင် ရှုပ်ထွေးသွားပြီး ဝမ်းသာရမလား၊ ရှက်ရမလား မသိတော့ပေ။

"နန၊ ဒီလိုဆိုရင်..."

"တော်ပါပြီ။ ရှင့်ကို အတင်း မေ့ခိုင်းလို့ရော ရှင် တကယ် မေ့နိုင်မှာမို့လို့လား"

တားဆီးတာထက် စာရင် လွှတ်ပေးလိုက်တာ ပိုကောင်းပါတယ်။ လီနလည်း နောင်တ အနည်းငယ် ရမိသည်။ အရင်က မဟာဘွဲ့၊ ဒေါက်တာဘွဲ့ ဆက်မတက်ခဲ့လျှင် ယခုကဲ့သို့ ပြဿနာများ ရှိလာမည် မဟုတ်ပေ။

သို့သော် ကိစ္စများ ဖြစ်လာပြီးမှတော့ ဖြစ်သလိုသာ နေလိုက်တော့မည်။ ဖုန်းယွီ သူမကို ချစ်သည်ဆိုတာ ခံစားမိသလို၊ ဟိုတစ်ယောက်ကိုလည်း မမေ့နိုင်ဘူးဆိုတာ သိနေသည်။ သို့ဖြစ်လျှင် လက်ခံလိုက်ခြင်းက ပိုကောင်းသည်။ မည်သို့ပင်ဆိုစေ သူမက ပထမဇနီးဖြစ်နေသည် မဟုတ်ပါလော။

ဖုန်းယွီသည် မျက်နှာပူပူဖြင့် လီနကို ပွေ့ဖက်လိုက်သည်။

"နန၊ မင်းကို နစ်နာစေမိပြီ"

"ကျွန်မ မျှော်လင့်တာက နောက်ပိုင်း ကျွန်မတို့ မတွေ့ကြစေချင်ဘူး။ ပြီးတော့ ကျွန်မ သားမမွေးခင် ဟိုတစ်ယောက် ကလေးမရစေနဲ့"

လီနက နောက်ထပ် တောင်းဆိုချက် နှစ်ခု ထပ်ပြောလိုက်သည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် လီန၏ စိတ်ထဲ၌ သံဝေဂ ရမိသည်။ မိန်းမသားများသည် ချစ်မိသွားလျှင် ဤမျှပင် အတုံးအအ ဖြစ်သွားတတ်ကြသလော။ ဤကိစ္စကို သူမ အမှန်တကယ် လက်ခံနိုင်နေခြင်းလော။

ဖုန်းယွီ အလျင်အမြန် ပြောလိုက်သည်။

"ငါတို့ အခုထိ လက်တောင် မထိဖူးသေးပါဘူး။ တကယ်ပါ၊ ငါ မင်းကို မလိမ်ပါဘူး"

ဖုန်းယွီ ဤသို့ ပြောသည်ကို ကြားလိုက်ရသောအခါ လီန အနည်းငယ် ပျော်ရွှင်သွားသည်။ တဆက်တည်းမှာပင် နောင်တ အနည်းငယ် ရမိပြန်သည်။ အကယ်၍ စောစောက သူမ ခွင့်မပြုခဲ့လျှင် ထိုမိန်းကလေးသည် ဖုန်းယွီနှင့် အမှန်တကယ် အတူနေခွင့် ရရှိလိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။

သို့သော် မကြာမီအချိန်တွင် သူမသည် ဖုန်းကတော် ဖြစ်လာတော့မည် ဖြစ်သည်။

******

အခန်း ၁၁၈၄ မထင်ပေါ်အောင် နေ၍မရတော့

ဖုန်းယွီသည် တတ်နိုင်သမျှ အသံတိတ်နေရန် ကြိုးစားခဲ့သည်။ လီနသည်လည်း ဖုန်းယွီကဲ့သို့ပင် မီဒီယာများ၏ နှောင့်ယှက်မှုကို မလိုလားဘဲ ပုံမှန်ဘဝကိုသာ လိုလားသည်။ သူမသည် ကျောင်းဝင်းကို နှစ်သက်ပြီး ဆရာမ ဘဝကို မြတ်နိုးသူဖြစ်သည်။ အိမ်ရှင်မ သက်သက်အဖြစ် နေထိုင်ရန် တစ်ခါမှ မစဉ်းစားခဲ့ဖူးပေ။

သို့သော် တစ်ခါတစ်ရံတွင် မထင်မပေါ် နေချင်သော်လည်း ထင်သလောက် မလွယ်ကူလှပေ။

ဖုန်းယွီ လက်ထပ်တော့မည်ကို သိလိုက်သည်နှင့် ကီရီလန်ကိုသည် စကားအများကြီး မပြောဘဲ အလွန်တန်ဖိုးကြီးမားသော လက်ဆောင်တစ်ခုကို ယူဆောင်လာခဲ့သည်။ ၎င်းမှာ ရုရှားနိုင်ငံထုတ် ကိုယ်ပိုင်လေယာဉ် တစ်စင်း ဖြစ်သည်။

ဖုန်းယွီသည် ကိုယ်ပိုင်လေယာဉ်များကို အလွန်နှစ်သက်ပြီး အမေရိကန်တွင် တစ်စင်း မှာယူထားသည်ကို သူသိသည်။ သို့သော် အမေရိကန်ဘက်တွင် အသုံးပြုစရာ ရှိသော်လည်း တရုတ်ပြည်ဘက်တွင် ဖုန်းယွီ၌ မရှိသေးပေ။

ဤကိုယ်ပိုင်လေယာဉ်၏ တန်ဖိုးသည် ဖုန်းယွီ သူ့အား ပေးခဲ့သော ဆီဆေးပန်းချီကားကို မမီသဖြင့် ကီရီလန်ကိုသည် ဖုန်းယွီ၏ စာကြည့်ခန်းတွင် ချိတ်ဆွဲရန်အတွက် တရုတ်ရှေးဟောင်း ပန်းချီကားချပ်အချို့ကိုပါ ထပ်မံ ဝယ်ယူလာခဲ့သည်။

ပင်းချန် လေဆိပ်တွင် ထိုလေယာဉ်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ဖုန်းယွီသည် ချက်ချင်း သဘောကျသွားခဲ့သည်။ ကီရီလန်ကို၏ ဘဝကို ခံစားတတ်မှုသည် ဖုန်းယွီထက် အဆင့်အတန်း များစွာ သာလွန်နေသည်။ လေယာဉ်၏ အတွင်းပိုင်း ဒီဇိုင်းနှင့် အပြင်အဆင်သည် ဖုန်းယွီကို အလွန် ကျေနပ်အားရစေခဲ့သည်။

နောက်ပိုင်းမှ ဖုန်းယွီ သိလိုက်ရသည်မှာ ဤလေယာဉ်၏ ဒီဇိုင်းသည် ဆိုဗီယက် သမ္မတဟောင်း၏ လေယာဉ်ကို ပုံတူကူးယူ တည်ဆောက်ထားခြင်း ဖြစ်ပြီး ခေတ်မီ အီလက်ထရွန်နစ် ပစ္စည်းများ ထပ်မံ တပ်ဆင်ထားသဖြင့် ပိုမို ခေတ်မီပြီး သက်သောင့်သက်သာ ရှိစေသည်။ မူလက ရုရှား သူဌေးတစ်ဦး မှာယူထားခြင်း ဖြစ်သော်လည်း ကီရီလန်ကိုက ဈေးကြီးပေးကာ ဝယ်ယူခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

လေယာဉ်ကို လက်ခံရယူရာတွင် ဖုန်းယွီ အခက်တွေ့ခဲ့သည်။ ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် ပင်းဖေး စက်ရုံက ကူညီပေးခဲ့ပြီး လေယာဉ်ကို ပင်းဖေး စက်ရုံအမည်ဖြင့် မှတ်ပုံတင်ပေးခဲ့သဖြင့် လုပ်ငန်းစဉ်များ ပိုမို လွယ်ကူသွားခဲ့သည်။

ဖုန်းယွီသည် ဖူကွမ်းကျန့်ကို အသိပေးခဲ့ရာ ဖူကွမ်းကျန့်က သူ့သဘောဖြင့် လီဇီခိုင်နှင့် ဖူကွမ်းဝေတို့ကိုပါ အသိပေးလိုက်သဖြင့် သူတို့သုံးဦး အတူတကွ ရောက်ရှိလာကြသည်။ သင့်တော်သော လက်ဆောင်ကို ချက်ချင်း မစီစဉ်နိုင်သဖြင့် ဟောင်ကောင်ရှိ အဆောက်အအုံ သုံးလုံးကို ဝယ်ယူပြီး ဖုန်းယွီအား မင်္ဂလာလက်ဆောင်အဖြစ် ပေးအပ်ခဲ့သည်။

အလွန်မြင့်မားသော ရုံးခန်း အဆောက်အအုံများ မဟုတ်သော်လည်း နေရာကောင်းတွင် တည်ရှိသဖြင့် နှစ်စဉ် ငှားရမ်းခ တစ်ခုတည်းဖြင့်ပင် ဝင်ငွေ မနည်းလှပေ။ ထို့အပြင် တစ်ခါတည်း သုံးလုံး ပေးအပ်ခြင်း ဖြစ်သည်။

သူတို့သုံးဦး ရောက်ရှိလာမှုသည် အတော်လေး ဟိုးလေးတကျော် ဖြစ်စေခဲ့ပြီး လုံကျန်းပြည်နယ် ခေါင်းဆောင်များကိုပင် အသိပေးသလို ဖြစ်သွားသည်။ ဟောင်ကောင်မှ သူဌေးသား သုံးဦး ရောက်လာသည်ကို တွေ့သောအခါ ခေါင်းဆောင်များက ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှု လာလုပ်မည်လားဟု မျှော်လင့်ချက်ဖြင့် အမြန် သွားရောက် တွေ့ဆုံကြသည်။

လုံကျန်းပြည်နယ်သည် အခြားပြည်နယ်များကဲ့သို့ နိုင်ငံခြား လုပ်ငန်းရှင်များ၊ ဟောင်ကောင် လုပ်ငန်းရှင်များကို အလွန်အမင်း မျက်နှာလိုမျက်နှာရ လုပ်လေ့မရှိပေ။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူတို့ ဒေသတွင်း၌ပင် အကြီးမားဆုံး ရင်းနှီးမြှုပ်နှံသူ ရှိနေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ သို့သော် ရင်းနှီးမြှုပ်နှံသူ ပိုများလာလျှင် ပိုကောင်းသည် မဟုတ်ပါလော။

ထို့ကြောင့် ခေါင်းဆောင်များသည် ဖူကွမ်းဝေထံမှတဆင့် ဖုန်းယွီ လက်ထပ်တော့မည့် သတင်းကို ကြားသိလိုက်ရသည်။ မင်္ဂလာပွဲကို ပင်းချန်မြို့အနီးရှိ လယ်ယာစခန်း၊ ဖုန်းယွီ၏ ဇာတိမြေတွင် ကျင်းပမည် ဖြစ်သည်။

ခေါင်းဆောင်များသည် ရွှီချန်ယိုထံ တင်ပြကြသည်။ ရွှီချန်ယိုက စဉ်းစားကြည့်ရာ အလောတကြီး သွားရောက်ခြင်းသည် မျက်နှာလိုမျက်နှာရ လုပ်ရာကျသဖြင့် သိပ်မကောင်းဟု ယူဆသည်။ သူ အငြိမ်းစားယူတော့မည် ဖြစ်သော်လည်း ဂုဏ်သိက္ခာ လိုအပ်သေးသည်။ ထို့ကြောင့် ကျန်းရွှေချန်ကို ပေတချန်း ကုမ္ပဏီအား စစ်ဆေးရန်ဟူသော ခေါင်းစဉ်ဖြင့် စေလွှတ်လိုက်သည်။ ဖုန်းယွီ၏ဇာတိ လယ်ယာစခန်းသည် ပေတချန်း လက်အောက်တွင် ရှိသည် မဟုတ်ပါလော။

ဤသို့ဆိုလျှင် ကြုံကြိုက်သလို ဖြစ်သွားပြီး မျက်နှာပန်းလည်း လှပေလိမ့်မည်။

ကျန်းရွှေချန် သွားရောက်သောအခါ တစ်ယောက်တည်း ဖြစ်နိုင်မည် မဟုတ်ပေ။ ထို့ကြောင့် ခေါင်းဆောင် တစ်သိုက်ကြီး ပါလာခဲ့သည်။

မင်္ဂလာပွဲ ကျင်းပနေချိန်နှင့် တိုက်ဆိုင်နေသဖြင့် နေရာချပေးရသည်။ ပြဿနာ မရှိသော်လည်း ထိုခေါင်းဆောင်များနှင့်အတူ သတင်းထောက်များ ပါလာခြင်းက ပြဿနာ ဖြစ်နေသည်။ ခေါင်းဆောင်များ ခရီးထွက်လျှင် သတင်းထောက်များက သတင်းယူရသည်မှာ သဘာဝ ဖြစ်သည်။

သို့သော် ဖုန်းယွီ၏သက်တော်စောင့်များသည် တာဝန်ကျေပွန်စွာဖြင့် ခေါင်းဆောင်များဘေးမှ သတင်းထောက် အားလုံးကို တားဆီးလိုက်သည်။ ထိုအခါမှ ကျန်းရွှေချန်သည် ဖုန်းယွီ ကင်မရာရှေ့ မထွက်ချင်သည်ကို သတိရသွားသည်။ မင်္ဂလာပွဲတွင် ဗီဒီယို ရိုက်ကူးနေသူ တစ်ဦး ရှိသည်ကို တွေ့ရသော်လည်း ရင်းနှီးနေသလို ရှိသဖြင့် ကြည့်လိုက်ရာ ယခင် စခန်းမှူးကျန်း၏ သမက် ဖြစ်နေသည်။

ဝမ်တုန်းကျွင်းသည် ကင်မရာဆရာ လုပ်နေခြင်း ဖြစ်သည်။ ဘေးနားတွင် ဗီဒီယိုကင်မရာ ကိုင်ထားသူ နောက်တစ်ဦးမှာ လျူခွန် ဖြစ်ပြီး လူအုပ်ကွယ်နေသဖြင့် ကျန်းရွှေချန် သတိမထားမိလိုက်ပေ။

ကျန်းရွှေချန် ရောက်လာသဖြင့် အကောင်းဆုံး နေရာတွင် ထားရှိပေးရမည် ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် ပင်မ စားပွဲဝိုင်းတွင် နေရာချပေးလိုက်သည်။ အခြားသော ဌာနဆိုင်ရာ ခေါင်းဆောင်များမှာမူ တတိယ စားပွဲဝိုင်းတွင်သာ ထိုင်ခွင့်ရကြသည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ဒုတိယ စားပွဲဝိုင်းတွင် ကျုံးချင်းရှန်၊ လျူချွမ်းကျစ် စသည့် နိုင်ငံခေါင်းဆောင်များနှင့် တွေ့ဆုံဖူးသူများ ရှိနေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

မူလက ထိုအရာရှိများ မကျေမနပ် ဖြစ်ခဲ့သော်လည်း ဤပုဂ္ဂိုလ်များကို မြင်လိုက်ရသောအခါ တတိယ စားပွဲဝိုင်း ရရှိသည်မှာပင် ကံကောင်းသည်ဟု ခံစားလိုက်ရသည်။ ဖုန်းယွီသာ အသိမပေးဘဲ နေခဲ့လျှင် ရောက်လာမည့် ပုဂ္ဂိုလ်ကြီးများ ပိုများပြားလာနိုင်ပြီး သူတို့ကဲ့သို့ အဆင့်မျိုးသည် ထောင့်တစ်နေရာတွင်သာ ထိုင်ရမည့် အခြေအနေ ဖြစ်သည်။

ကြည့်လိုက်ပါဦး၊ သူတို့ စားပွဲဝိုင်းတွင် ဧည့်ခံနေသူသည်လည်း သာမန်လူ မဟုတ်ပေ။ ဖုန်းယွီ ထောက်ပံ့ပို့ဆောင်ရေး၏ အထွေထွေ မန်နေဂျာ လီရှစ်ချန် ဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် စာတိုက်လုပ်ငန်း ပြီးလျှင် တရုတ်ပြည်၏ အကြီးဆုံး ပုဂ္ဂလိက ထောက်ပံ့ပို့ဆောင်ရေး ကုမ္ပဏီ ဖြစ်သည်။ သူ၏ ပိုင်ဆိုင်မှုသည် ယွမ် တစ်ဘီလီယံ ကျော်သည်ဟု ကောလဟာလ ထွက်နေသည်။ အတိအကျကိုမူ သူတို့လည်း မသိကြပေ။

ကျုံးချင်းရှန်နှင့် လျူချွမ်းကျစ်တို့ကို ဖုန်းယွီ အသိမပေးခဲ့ပေ။ လျူချွမ်းကျစ်သည် ကျုံးချင်းရှန်ထံမှ ကြားသိခဲ့ပြီး ကျုံးချင်းရှန်သည် လီဇီခိုင်ထံမှ ကြားသိခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ လီဇီခိုင်သည် ပြည်မကြီး၏ ဓလေ့ထုံးစံကို မသိသဖြင့် ဘာလက်ဆောင် ပေးသင့်သလဲဟု ကျုံးချင်းရှန်အား မေးမြန်းခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ထိုသို့ဖြင့် တစ်ယောက်စကား တစ်ယောက်နား ဆိုသလို ပျံ့နှံ့သွားပြီး ရွှီတကျူ၊ ဝမ်ကျစ်ရှီး၊ မာဟွာထိန်၊ မာယွန်း၊ လီယန်ဟုန်၊ တင်းလေ့၊ ကျန်းဝမ်မုန့်၊ လီကျင်းဝေ စသူတို့ ရောက်ရှိလာကြသည်။

သူတို့အားလုံးသည် ဖုန်းယွီ၏ စီးပွားရေး မိတ်ဖက်များ ဖြစ်ကြသော်လည်း သူတို့၏ ယနေ့ အောင်မြင်မှုသည် ဖုန်းယွီ၏ ကူညီမှုနှင့် လုံးဝ ကင်းကွာ၍ မရနိုင်ကြောင်း သိရှိကြသည်။

ဧည့်ခံမည့်သူ မလုံလောက်သဖြင့် ဝူကျစ်ကန်ကိုပါ ထည့်သွင်းလိုက်သည်။ သူသည် ဖုန်းယွီနောက်သို့ အစောဆုံး လိုက်ပါခဲ့သူ ဖြစ်ပြီး ဖုန်းယွီ အလွန် ယုံကြည်ရသူများထဲမှ တစ်ဦး ဖြစ်သည်။

ခါမီဒါ မာဆာအိုနှင့် ယာနာဂီ ဟာဂျီမဲတို့လည်း အတူတကွ ရောက်ရှိလာကြသည်။ ရဲလ်ဖ်နှင့် အခြားသူများလည်း လာချင်သော်လည်း ခါမီဒါ မာဆာအိုက တားဆီးခဲ့သည်။ တရုတ်လူမျိုးများသည် နိုင်ငံခြားသားများကို သိပ်မကြိုက်ကြောင်း၊ သူတို့က အာရှသားများ ဖြစ်ပြီး ခါမီဒါ မာဆာအိုကလည်း တရုတ်စကား ကျွမ်းကျင်သဖြင့် ဂျပန်လူမျိုးဟု မပြောလျှင် ဘယ်သူမှ ရိပ်မိမည် မဟုတ်ကြောင်း အကြောင်းပြခဲ့သည်။

ဆာဂျီနှင့် အခြားသူများက ဖုန်းယွီထံ ဆုတောင်းစာတို ပေးပို့ကြသည်။ ဖုန်းယွီ ဖုန်းကိုင်ရန် အချိန်မရှိမှန်း သူတို့ သိကြသည်။ ဘီလ်ဂိတ်စ်သည် ဖုန်းယွီ လက်ထပ်မည့်အကြောင်း ဘယ်ကနေ သိသွားမှန်း မသိသော်လည်း ဖုန်းယွီထံ ဂုဏ်ပြုကြောင်း အီးမေးလ် ပေးပို့ခဲ့သည်။ သူတို့နှစ်ဦး ဖုန်းမပြောဖြစ်သည်မှာ ကြာပြီဖြစ်သည်။

မူလက ဖုန်းယွီတို့သည် စားပွဲဝိုင်း ဆယ်ဝိုင်း ရှစ်ဝိုင်းခန့်ဖြင့် အကျဉ်းချုံး ကျင်းပရန် ရည်ရွယ်ခဲ့သော်လည်း လူများလာသဖြင့် နောက်ဆုံးတွင် စားပွဲဝိုင်း ၃၀ ကျော်အထိ တိုးချဲ့ခဲ့ရသည်။ လယ်ယာစခန်းရှိ ဟိုတယ်စားသောက်ဆိုင်ကို နှစ်ကြိမ်တိုင် တိုးချဲ့ထားခြင်း မရှိပါက ဤမျှ များပြားသော စားပွဲဝိုင်းများကို ခင်းကျင်းနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။ ဒေသခံ ခေါင်းဆောင် အများအပြား ဝင်ရောက်ချင်သော်လည်း ဝင်ခွင့်မရခဲ့ကြပေ။

ဖုန်းယွီနှင့် လီနတို့ တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ကြည့်ပြီး ခါးသီးစွာ ပြုံးလိုက်ကြသော်လည်း သူတို့၏ မိဘများမှာမူ ပြုံးပျော်နေကြသည်။ သူတို့အမြင်တွင် လူများလေ ပိုစည်ကားလေ၊ ပိုကောင်းလေ ဖြစ်သည်။ သူတို့၏ အတွေးအခေါ်များသည် ရှေးရိုးဆန်သေးသဖြင့် လီန၏ မင်္ဂလာဆောင်ဝတ်စုံသည် အနီရောင် ဖြစ်နေသည်။

အဖြူရောင် ဟုတ်လား။ အဲဒါက နာရေးမှ သုံးတဲ့ အရောင်လေ။ အနီရောင်ကမှ မင်္ဂလာ ရှိတာ။

မင်္ဂလာဆောင် ပြီးနောက် တစ်ရက်တွင် မီဒီယာများ၌ ဖုန်းယွီ လက်ထပ်သည့် သတင်းများ ပါလာသည်။

အစပိုင်းတွင် တရုတ်ပြည်မှ သူဌေးကြီး အများအပြား ပင်းချန်တွင် စုဝေးနေကြသဖြင့် တစ်စုံတစ်ရာ လှုပ်ရှားမှု ရှိသည်ဟု ထင်ကာ သတင်းထောက်များ လာရောက်ခဲ့ကြခြင်း ဖြစ်သည်။ နောက်ပိုင်းမှ ပင်းချန် အနီးရှိ လယ်ယာစခန်း တစ်ခုသို့ မင်္ဂလာဆောင် သွားရောက်ကြခြင်း ဖြစ်ကြောင်း သိလိုက်ရသည်။

အစပိုင်းတွင် သူတို့ အံ့သြနေကြသည်။ ဤမျှ များပြားသော သူဌေးကြီးများသည် လယ်ယာစခန်း သေးသေးလေးတစ်ခုမှ မင်္ဂလာဆောင်ကို ဘာကြောင့် သွားတက်ကြသနည်း။

သတို့သားနှင့် သတို့သမီးက ဘယ်သူတွေလဲ။

နောက်ပိုင်းတွင် တစ်စုံတစ်ယောက်က ခန့်မှန်းမိသွားသည်။ ပင်းချန်ဇာတိ ဖြစ်ပြီး တရုတ်ပြည်မှ သူဌေးကြီးများ၊ ဟောင်ကောင်မှ သူဌေးကြီးများကိုပါ ဖိတ်ကြားနိုင်သူဆိုလျှင် တစ်ယောက်တည်းသာ ရှိသည်။

ထို့ကြောင့် ဖုန်းယွီ လက်ထပ်သည့် ကိစ္စ ပေါ်သွားခဲ့သည်။

အရင်က လီနနှင့် တိုင်ပင်ထားသော အသံတိတ် နေမည့် အစီအစဉ်သည် လုံးဝ ပျက်စီးသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

******

အခန်း ၁၁၈၅ ဖြစ်ရပ်ကြီး

မင်္ဂလာဆောင်ပြီး နောက်တစ်ရက်တွင် ဖုန်းယွီသည် လီနကို ခေါ်ဆောင်ကာ ပြည်ပသို့ ထွက်ခွာခဲ့သည်။ အားလပ်ရက် အပန်းဖြေခရီးဟု ဆိုသော်လည်း အမှန်တကယ်တွင် လူအများ၏ အနှောင့်အယှက်မှ ကင်းဝေးလိုခြင်း ဖြစ်သည်။ မင်္ဂလာဆောင်နေ့က တစ်နေ့လုံး ပြုံးနေရသဖြင့် ပါးကြွက်သားများပင် ကြွက်တက်လုနီးပါး ဖြစ်ခဲ့ရသည်။

တစ်လနီးပါး ဆက်တိုက် ကမ္ဘာကျော် ခရီးသွားနေရာ အများအပြားသို့ လည်ပတ်ခဲ့ကြသည်။ ကျောင်းပြန်ဖွင့်တော့မည် ဖြစ်၍သာ နှစ်ဦးသား ပြန်လာခဲ့ရခြင်း ဖြစ်ပြီး အားမရသေးပေ။

ထို့ကြောင့် ဖုန်းယွီက လီနအား နောက်နောင် နှစ်စဉ် နွေရာသီ ကျောင်းပိတ်ရက်တိုင်း ခရီးထွက်ကြမည်ဟု ကတိပေးခဲ့သည်။

ကမ္ဘာကြီးက ကျယ်ဝန်းလှသည်၊ လှည့်လည် ကြည့်ရှုသင့်ပေသည်။

ဖုန်းယွီသည် ဟောင်ကောင်သို့ ခေတ္တ ဝင်ရောက်ပြီးနောက် အမေရိကန်သို့ လေယာဉ်ဖြင့် ပြန်သွားခဲ့သည်။ သို့သော် နယူးယောက်တွင် တစ်ရက်သာ ခေတ္တ နားနေခဲ့ပြီး ဆီယက်တယ်ရှိ နေအိမ်သို့ ပြန်လာခဲ့သည်။

အမေဇုန်၏ ဈေးကွက်သည် ထပ်မံ ကျယ်ပြန့်လာခဲ့ပြီး ဘေးဇို့စ်၏ လုပ်ဆောင်ချက်များကို ဖုန်းယွီ အလွန် ကျေနပ်ခဲ့သည်။ အထူးသဖြင့် ပေးပေါနှင့် Alipayတို့၏ ဈေးကွက် ထိုးဖောက်မှုသည် ပိုမို ကောင်းမွန်လာခဲ့သည်။ Alipayသည် အရှုံးပေါ်နေသေးသော်လည်း ဖုန်းယွီ ဂရုမစိုက်ပေ။

Alipayသည် ပေးပေါကဲ့သို့ ဝန်ဆောင်ခ ကောက်ခံခြင်း မရှိသဖြင့် လောလောဆယ် အမြတ်မရရှိခြင်းမှာ ပုံမှန်ပင် ဖြစ်သည်။ အရေးကြီးသည်မှာ ထိုအချက်အလက်များ၊ စာရင်းဇယားများကို ရရှိခြင်း ဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် အဓိက တန်ဖိုးဖြစ်သည်။ အနာဂတ်တွင် ဒေတာ အချက်အလက်ကြီးများ ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာမှုမှတစ်ဆင့် ရရှိနိုင်မည့် အမြတ်အစွန်းသည် ပေးပေါထက် များစွာ ပိုမိုပေလိမ့်မည်။

သို့သော် ဖုန်းယွီ ယခု ပြန်လာခြင်းသည် အမေဇုန်အတွက် မဟုတ်ဘဲ နယူးယောက်တွင် မနေလိုသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ ထိုနေရာသည် အလွန် အန္တရာယ် များလှသည်။

ယခင်ဘဝတွင် နယူးယောက်၌ ရက်အနည်းငယ် အကြာတွင် ဖြစ်ရပ်ကြီး တစ်ခု ဖြစ်ပွားခဲ့သည်။ ဤဘဝတွင် ဖြစ်ပွားဦးမည်လား ဆိုသည်ကို ဖုန်းယွီ မသိနိုင်ပေ။ သို့သော် သူ တားဆီးနိုင်စွမ်း မရှိသဖြင့် ဖြစ်ပွားခဲ့လျှင်တောင်မှ အထိအခိုက် နည်းပါစေဟုသာ ဆုတောင်းရတော့မည် ဖြစ်သည်။

မည်သို့ပင်ဆိုစေ ဖုန်းယွီသည် ထိုကဲ့သို့သော လူမျိုးများကို သဘောမကျပေ။ နိုင်ငံချင်း စစ်ဖြစ်လျှင်တောင် ယခုခေတ်တွင် အရပ်သားများကို ပစ်မှတ်မထားကြတော့ပေ။ ၎င်းသည် လူအများ မနှစ်သက်ဆုံး အရာဖြစ်သည်။ ဒုတိယ ကမ္ဘာစစ်အတွင်း ဂျပန်သည် အပြစ်တင် အခံရဆုံး ဖြစ်ခဲ့ရခြင်းမှာ ထိုအချက်ကြောင့်ပင် ဖြစ်သည်။ အီတလီသည် စစ်သုံ့ပန်းများကို ကောင်းမွန်စွာ ဆက်ဆံပြီး အရပ်သားများကို ပစ်မှတ်ထားခြင်း မပြုသဖြင့် ဥရောပက အမြန်ဆုံး ပြန်လည် လက်ခံခဲ့သည်။

တကယ်တော့ ဖုန်းယွီ နားမလည်သည်မှာ ဒုတိယ ကမ္ဘာစစ်အတွင်း အီတလီသည် မည်သို့ စစ်အင်အားကြီး တစ်ခု ဖြစ်လာသနည်း ဆိုသည်ကိုပင်။ လက်နက်ကိရိယာ၊ နိုင်ငံအင်အား ကောင်းမွန်သော်လည်း စစ်သားများနှင့် အရာရှိများ၏ စွမ်းရည် ညံ့ဖျင်းလွန်းသည်။ တပ်ရင်းတစ်ရင်းလုံးကို လူနှစ်ယောက်တည်းနှင့် ဝိုင်းထားပြီး လက်နက်ချခိုင်းသည့် ဒဏ္ဍာရီတောင် ရှိသေးသည်။

ထို့အပြင် အီတလီ စစ်သားများ၏ လက်နက်ချမှုနှုန်းသည် အမြင့်ဆုံး ဖြစ်သည်။ ကျူးကျော်သူ ဘက်က ဖြစ်ပါလျက် အကျူးကျော်ခံရသူထက် လက်နက်ချရန် ပိုမိုစိတ်အားထက်သန်နေခြင်းသည် တကယ်ပင် ထူးဆန်းလှသည်။

ဖုန်းယွီသည် အမေရိကန် စတော့ဈေးကွက်ကို ဘာကြောင့် ဆက်လက် Short လုပ် (ဈေးကျလျှင် အမြတ်ရသော ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှု) နေရသနည်း ဆိုလျှင် ဤဘဝတွင် ထိုဖြစ်ရပ်ကြီး ဖြစ်ပွားခဲ့ပါက အမေရိကန် စတော့ဈေးကွက်သည် သေချာပေါက် အကြီးအကျယ် ကျဆင်းသွားမည် ဖြစ်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့် လွန်ခဲ့သော ကာလများက စတော့ဈေးကွက် ပြန်လည် ဦးမော့လာသော်လည်း ဖုန်းယွီသည် ဖုန်းယွီ အတိုင်ပင်ခံ ကုမ္ပဏီအား ဆက်လက် တောင့်ခံထားရန် ညွှန်ကြားခဲ့သည်။ အမြတ်ငွေ ဆုံးရှုံးလျှင်လည်း ဆုံးရှုံးပါစေ၊ ရေရှည် ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှု အဖြစ် သဘောထားလိုက်ရန် ပြောခဲ့သည်။

အကယ်၍ ထိုဖြစ်ရပ် မဖြစ်ပွားခဲ့လျှင် ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှု လမ်းကြောင်းကို ချက်ချင်း ပြောင်းလဲလိုက်ပါက အချိန်မီပါသေးသည်။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် အကာအကွယ် ပြုလုပ်ထားသဖြင့် အမြတ်နည်းသွားသော်လည်း အန္တရာယ်လည်း လျော့နည်းသွားသည်။ အနည်းငယ် ရှုံးနိမ့်လျှင်လည်း အခြားနေရာမှ ပြန်ရှာနိုင်ပြီး နှစ်ကုန်တွင် ဖောက်သည်များအတွက် အမြတ်ဝေစု နည်းပါးမည် မဟုတ်ပေ။

သို့သော် ထိုဖြစ်ရပ် အမှန်တကယ် ဖြစ်ပွားခဲ့ပါက ဖုန်းယွီ၏ ကုမ္ပဏီ အများအပြား စတော့ဈေးကွက်သို့ မဝင်ရောက်သေးသော်လည်း ဖုန်းယွီသည် ကမ္ဘာ့အချမ်းသာဆုံး ပုဂ္ဂိုလ် ဖြစ်လာနိုင်ပေလိမ့်မည်။

ထိုသို့ဆိုလျှင် ဖုန်းယွီသည် စတော့ဈေးကွက် Short လုပ်ပြီး ငွေအမြောက်အမြား ရှာနိုင်ခဲ့သော်လည်း သူသည် ထိုလူများနှင့် ပတ်သက်မှု ရှိသည်၊ သို့မဟုတ် သတင်းကြိုရပြီး အခြားသူများကို အသိမပေးဘဲ နေသည်ဟု သံသယ ဝင်ခံရမည် မဟုတ်ပေ။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ဖုန်းယွီ အတိုင်ပင်ခံ ကုမ္ပဏီသည် ယမန်နှစ်ကတည်းက အမေရိကန် စတော့ဈေးကွက်ကို မကြာခဏ Short လုပ်နေကျ ဖြစ်သောကြောင့်ပင်။

ငွေရှာတဲ့အချိန် ရှိသလို၊ ငွေရှုံးတဲ့အချိန်လည်း ရှိတာပဲ မဟုတ်လား။

...

"သူဌေး၊ ကျွန်တော်တို့ ဖုန်းယွီ အတိုင်ပင်ခံ ကုမ္ပဏီ နောက်ကို ဆက်လိုက်သင့်သေးလား။ စတော့ဈေးကွက် ပြန်တက်လာတိုင်း ဖုန်းယွီက သတင်းတွေနဲ့ ပြန်ချနေပေမဲ့ ဒီတစ်ခါတော့ ဘာအရှုပ်တော်ပုံမှ ပေါ်လာစရာ မရှိတော့ဘူး။ စတော့ဈေးကွက် တက်မဲ့ အရှိန်ကို တားလို့ မရတော့ဘူး"

ဒရပ်ကင်မီလာက မေးလိုက်သည်။ သူသည် ဆိုရော့စ်၏ လက်ထောက်ကြီး လေးဦးအနက် တစ်ဦးတည်းသော ကျန်ရစ်သူ ဖြစ်ပြီး ဆိုရော့စ်နောက်လိုက်လျှင် ငွေရှာနိုင်ဦးမည်ဟု ယုံကြည်သူ ဖြစ်သည်။

ဆိုရော့စ်၏ မျက်နှာထားသည် မည်းမှောင်နေပြီး သူလည်း တွေဝေနေသည်။ အရင်က ဖုန်းယွီ အမေရိကန် စတော့ဈေးကွက်၊ အထူးသဖြင့် Nasdaq ကို ရုတ်တရက် Short လုပ်တာကို သတိထားမိပြီး သူလည်း လိုက်လုပ်ခဲ့သည်။

မကြာမီ Enron ကိစ္စ ပေါ်ပေါက်လာပြီး Microsoft စသည့် ကုမ္ပဏီများ၏ ရှယ်ယာများ ထုတ်ရောင်းခံရကာ စတော့ဈေးကွက် ကျဆင်းသွားသဖြင့် ဆိုရော့စ် အမြတ်အစွန်း မနည်း ရရှိခဲ့သည်။

ခဏအကြာတွင် ဖုန်းယွီ အတိုင်ပင်ခံ ကုမ္ပဏီက Short ဆက်လုပ်နေချိန်တွင် ဆိုရော့စ်က ဈေးကွက် ပြန်တက်တော့မည်ဟု ယူဆကာ ရှယ်ယာအချို့ ဝယ်ယူလိုက်ရာ ထပ်မံ အမြတ်ရရှိခဲ့ပြန်သည်။

သို့သော် မကြာမီ WorldCom ကိစ္စ ပေါက်ကွဲထွက်လာပြန်သည်။

ကံကောင်းထောက်မစွာ ဆိုရော့စ်က တုံ့ပြန်မှု မြန်ဆန်ပြီး Hedging ပြုလုပ်ထားသဖြင့် အချိန်မီ ပြုပြင်ပြောင်းလဲနိုင်ခဲ့ရာ မရှုံးသည့်အပြင် အမြတ်အနည်းငယ် ထပ်ရခဲ့သည်။

ယခု စတော့ဈေးကွက် ဖြည်းဖြည်းချင်း ပြန်တက်လာနေပြီ။ ဆက်လက် Short လုပ်နေလျှင် သေချာပေါက် ရှုံးမည် ဖြစ်သည်။ သို့သော် ဖုန်းယွီ အတိုင်ပင်ခံ ကုမ္ပဏီက Short လုပ်ထားသည့် စာချုပ်များကို ပိတ်သိမ်းခြင်း မရှိသေးဘဲ စတော့ဈေးကွက် ထပ်ကျဦးမည်ဟု ယူဆနေပုံရကြောင်း သူ ကြားသိလိုက်ရသည်။

ဆိုရော့စ်လည်း စတော့ဈေးကွက် ထပ်ကျစေမည့် သတင်းဆိုး မရှိတော့ဟု ထင်သည်။ သို့သော် ဖုန်းယွီသည် သူ လုံးဝ ခန့်မှန်း၍ မရသော ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှု ပါရမီရှင် ဖြစ်နေသဖြင့် သူ တွေဝေနေခြင်း ဖြစ်သည်။

...

"မစ္စတာဖုန်း၊ ဒီနေ့ ခင်ဗျားပဲ ထူဟောင်(ခွေးနာမည်) ကို လမ်းလျှောက် ထွက်ပေးမလား"

"အင်း၊ ဒီနေ့ ငါပဲ သွားလိုက်မယ်"

ဖုန်းယွီသည် ထူဟောင်ကို ခေါ်ပြီး လမ်းလျှောက် ထွက်လိုက်သည်။ ပြန်ရောက်သောအခါ ကွန်ပျူတာရှေ့တွင် ထိုင်ပြီး ဂိမ်းကစားခြင်း၊ GBOX ကစားခြင်း မပြုလုပ်ဘဲ ထူးထူးခြားခြား တီဗီ ထိုင်ကြည့်နေသည်။

တကယ်တော့ ဖုန်းယွီသည် အမေရိကန် တီဗီအစီအစဉ်များကို သိပ်မကြိုက်ပေ။ ယဉ်ကျေးမှု မတူညီသဖြင့် အမေရိကန်များ စိတ်ဝင်စားသော အစီအစဉ်များကို ဖုန်းယွီက ပျင်းစရာကောင်းသည်ဟု ထင်မြင်လေ့ရှိသည်။ သူတို့ ဘာတွေ သဘောကျပြီး ရယ်မောနေကြမှန်းပင် နားမလည်ပေ။

သို့သော် ယနေ့တွင်မူ ဖုန်းယွီသည် တီဗီရှေ့တွင် ထိုင်ကာ ထိုဖြစ်ရပ်ကြီး ဖြစ်ပွားမည်၊ မဖြစ်ပွားမည်ကို စောင့်ကြည့်နေသည်။

ဖုန်းယွီ၏ အိမ်ဖုန်း ရုတ်တရက် မြည်လာသည်။ အမြန် ကောက်ကိုင်လိုက်ရာ ဈေးကွက် စစ်တမ်း ကောက်ယူသူ ဖြစ်နေသည်။ ဖုန်းယွီ စိတ်ရှုပ်စွာဖြင့် ဖုန်းချလိုက်သည်။ တစ်ဖက်က မိန်းကလေး အသံ ချိုသာသော်လည်း သူ နားထောင်နေရန် အချိန်မရှိပေ။

ခဏအကြာတွင် ဖုန်းယွီ၏ မိုဘိုင်းဖုန်း မြည်လာသည်။ ရဲလ်ဖ် ဆက်လာခြင်း ဖြစ်သည်။

ဖုန်းကိုင်လိုက်သည်နှင့် ရဲလ်ဖ်၏ တုန်လှုပ်ချောက်ချားသော အသံကို ကြားလိုက်ရသည်။

"သူဌေး၊ ခင်ဗျား နယူးယောက်မှာ မဟုတ်ဘူး မလား"

"ငါ ဆီယက်တယ်မှာပါ။ ဘာဖြစ်လို့လဲ"

ဖုန်းယွီ စိတ်ထဲတွင် ထိုကိစ္စ ဖြစ်ပွားပြီဟု ခံစားလိုက်ရသည်။

"ကမ္ဘာ့ကုန်သွယ်ရေး စင်တာ အမြွှာအဆောက်အအုံမှာ ပြဿနာ ဖြစ်နေပြီ... လူတွေ အကုန် ထွက်ပြေးနေကြတယ်"

"ဖုန်းယွီ အင်ပါယာ အဆောက်အအုံရော ဘာဖြစ်သေးလဲ"

"အဲဒီမှာတော့ ဘာမှ မဖြစ်ပါဘူး။ ကျွန်တော်တို့ဘက်က လုံခြုံပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ ကုမ္ပဏီက လူတချို့ ကြောက်လန့်ပြီး ထွက်ပြေးကုန်ကြတယ်။ တချို့ ကုမ္ပဏီတွေကတော့ အခွင့်အရေးယူပြီး ပိုက်ဆံရှာဖို့ ကြိုးစားနေကြတယ်"

"ဘာမှမဖြစ်ရင် ပြီးတာပါပဲ။ ဒီတစ်ခါ ကုမ္ပဏီ ဝန်ထမ်းတွေ လန့်သွားကြပြီ။ နောက်ကျရင် သူတို့ကို ရက်နည်းနည်း ပိတ်ပေးလိုက်၊ အနားယူကြပါစေ။ အနားမယူချင်တဲ့ သူတွေကို ဆုကြေးငွေ ပေးလိုက်။ ဒါနဲ့ မင်း မိသားစုတွေ စိတ်မပူအောင် အိမ်ကို ဖုန်းဆက်လိုက်ဦး"

ဖုန်းချပြီးနောက် တီဗီ ဖန်သားပြင် ပြောင်းလဲသွားပြီး အရေးပေါ် သတင်း လာနေသည်။ ထိုဖြစ်ရပ်ကြီးအကြောင်း သတင်းဖြစ်သည်။

တီဗီထဲတွင် သတင်းကြေညာသူက အလျင်အမြန် ရှင်းပြနေပြီး နောက်ခံတွင် လူများ၏ အော်ဟစ်သံများ ကြားနေရသည်။ မီးလောင်နေသော အဆောက်အအုံကြီး နှစ်ခုကို မြင်ရသည်မှာ အလွန်ကြေကွဲစရာ ကောင်းလှသည်။

သို့သော် ကပ်ဘေးသည် ဤမျှနှင့် ပြီးဆုံးဦးမည် မဟုတ်ကြောင်း ဖုန်းယွီ သိနေသည်။

******