အကြောက်သီး

အရိပ်သည် လျင်မြန်စွာဖြင့် အစေ့ဆီသို့ စီးဆင်းသွားသည်။ ကောင်းမင်သည်လည်း ထိုအစေ့သည် မည်သည့်အရာဖြစ်သည်ကို လုံးဝမသိပေ။ အက်ကွဲနေသော အခွံများသည် ခွာချထားသော တိရစ္ဆာန်အရေခွံနှင့်တူသည်။ ပြည်တည်နာပေါက်နေသော အမြစ်များသည် သွေးကြောမျှင်များကဲ့သို့ ဖြစ်သည်။ အစေ့သည် အသားနံ့အနည်းငယ်ကို ထုတ်လွှတ်နေသည်။

“လက်တွေ့ကမ္ဘာက အရာတွေကို အိပ်မက်ဆိုးထဲ ယူလာလို့ မရဘူးလို့ မင်းပြောခဲ့တယ် မဟုတ်ဘူးလား”

ကောင်မလေး တစ်ခုခုမပြောမီ ကောင်းမင်သည် ကောင်မလေးကို ခက်ခဲအောင် လုပ်လိုက်သည်။ သူသည် အိပ်မက်ဆိုးထဲသို့ တစ်စုံတစ်ရာကို ယူဆောင်လာရုံသာမက အစေ့သည် အိပ်မက်ဆိုးကိုပါ သက်ရောက်မှု ရှိစေခဲ့သည်။

အဆိုးမြင်စိတ်ခံစားချက်များသည် အစေ့၏အာဟာရများ ဖြစ်သည်။ အစေ့က လျင်မြန်စွာ ကြီးထွားလာသည်နှင့်အမျှ ကောင်မလေး၏မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်လာတော့သည်။ သူမသည် ထိတ်လန့်မှုအပြင် သူမ၏နှလုံးသားထဲတွင် ပျော်ရွှင်မှုကိုပါ ခံစားလိုက်ရသည်။

“ဒီအဆောက်အဦးက ကျွန်မကို ထောင်ချောက်ဆင်ထားတဲ့ အိပ်မက်ဆိုးပဲ ၊ ဒါက ကျွန်မရဲ့ အိပ်မက်ဆိုးကို စားနေတာပဲ”

ကောင်မလေး၏ခန္ဓာကိုယ်သည် အဆောက်အဦးနှင့် ချည်နှောင်ခံထားရသည်။ သူမ၏နာကျင်မှုသည် ဤနေရာမှ လာခြင်းဖြစ်သည်။ သူမ မည်မျှပင် ရုန်းကန်ပါစေ ထွက်သွားမရခဲ့နိုင်ပေ။ ကောင်မလေးသည် လက်လျှော့ထားပြီးသား ဖြစ်သည်။ သူမ၏တစ်ခုတည်းသော မျှော်လင့်ချက်မှာ သူမ၏အစ်ကိုကို မထိခိုက်စေရန် ဖြစ်သည်။ သို့သော်လည်း ကောင်းမင်၏အစေ့များသည် အရာအားလုံးကို ပြောင်းလဲသွားစေခဲ့သည်။

“အိပ်မက်ဆိုးကို စားသုံးတဲ့ အစေ့တွေ ၊ သူတို့က အိပ်မက်ရဲ့ မှောင်မိုက်မှုထဲမှာ မြှုပ်နှံထားတဲ့ မျှော်လင့်ချက်တွေလား”

ကောင်မလေးသည် ပေါက်လာသော အပင်ငယ်အား ကမ္ဘာပေါ်ရှိ အကြီးမားဆုံးသော အနုပညာလက်ရာတစ်ခုကဲ့သို့ လေးစားစွာကြည့်ရှုလိုက်သည်။ အနီရောင် အစေ့များသည် ကယ်တင်ရှင်က ကမ္ဘာကိုပေးအပ်လိုက်သော လက်ဆောင်များနှင့်တူပေသည်။

ကြမ်းပြင်ရှိ အက်ကွဲကြောင်းများ ပိုမိုကျယ်ပြန့်လာသည်။ အပင်ငယ်မှာ ဖြည်းညှင်းစွာ ကြီးထွားလာတော့သည်။ ကောင်းမင်သည် အဆောက်အဦး၏ညည်းတွားသံကို ကြားနေရသည်။ အပင်ငယ်က အရိပ်ကို စုပ်ယူနေသည်နှင့်အမျှ လျင်မြန်စွာ ကြီးထွားလာတော့သည်။ လူတိုင်းသည် တစ်ခုခု မှားယွင်းနေသည်ကို သတိထားမိကြသည်။ အစေ့သည် အပင်တစ်ပင် ဖြစ်သော်လည်း ၎င်း၏ အမြစ်များသည် လူသားအရေပြား ရှိနေခဲ့သည်။ အရေပြားအောက်တွင် သွေးကြောများ ရှိနေသည်။ အိပ်မက်ဆိုးသည် ကောင်မလေး၏ထောင်ဖြစ်သည်။ အဆောက်အဦးအတွင်းရှိ တစ်စုံတစ်ခုကို တစ်စုံတစ်ယောက်က ထိတွေ့လိုက်သည်နှင့် အဆောက်အဦးနှင့် ချည်နှောင်ခံရလိမ့်မည်ဖြစ်သည်။ အပြန်အလှန်ဆက်ဆံမှု ပိုများလေ ထွက်သွားဖို့ အခွင့်အရေးပိုနည်းလေ ဖြစ်သည်။

အစေ့သည် ထိုသဘာဝကို အခွင့်ကောင်းယူလိုက်သည်။ ၎င်းသည် အိပ်မက်ဆိုးကို စားသုံးနေပြီး ထွက်သွားရန် လုံးဝမစဉ်းစားချေ။ ၎င်းသည် ကောင်မလေး၏ စိတ်ပျက်အားငယ်မှုကို ကိုက်ဖဲ့စားသုံးလိုက်သည်။

“ဒါ ပိုကြီးလာပြီ”

မိနစ်အနည်းငယ်အတွင်း အပင်ငယ်လေးသည် လူတစ်ရပ်နီးပါး မြင့်နေပြီဖြစ်သည်။ အရွက်များ ပျံ့နှံ့သွားသည်။ သွေးနီရောင် အရွက်တိုင်းတွင် ကောင်မလေး၏မျက်နှာ ရှိသည်။ ၎င်းသည် အားလုံး မဟုတ်သေးပေ။ အပင်သည် အကြောက်တရားကို အလုံအလောက်စုပ်ယူလိုက်သောအခါ ၎င်း၏ အကိုင်းအခက်များက ကောင်မလေးဆီသို့ ဆန့်ထွက်လာသည်။ ဉာဏ်မကောင်းသူသည် ကောင်မလေးကို ဖက်ထားပြီး ကောင်မလေးကို အဝေးသယ်ဆောင်သွားသည်။ အကိုင်းအခက်များသည် ခြောက်လှန့်နေသော လက်များကဲ့သို့ သူတို့နောက်လိုက်ပါသွား၏။

“ဒါက ဘာလို့ ငါ့ညီမကို ပစ်မှတ်ထားနေတာလဲ ၊ မင်း ဘာလုပ်နေတာလဲ”

ဉာဏ်မကောင်းသူသည် ကောင်းမင်ကို မေးမြန်းလိုက်သော်လည်း ကောင်မလေးကမူ ကောင်းမင်ကို အပြစ်မတင်ခဲ့ပေ။ သူမသည် ကြောက်ရွံ့မှုကို မခံစားရပေ။ ထာဝရ ပိတ်လှောင်ခံရခြင်းထက် အမြစ်များက ဖျက်ဆီးခံရခြင်းက ပိုကောင်းသော ရွေးချယ်မှုဟု ခံစားရသည်။

“အစ်ကို ၊ ရှောင်မနေပါနဲ့တော့”

ကောင်မလေးသည် သူမ၏အစ်ကိုကို တားလိုက်သည်။

“ဒါပေမဲ့...”

“ရပါတယ် ၊ ကျွန်မ ဘာကိုမှ မကြောက်တော့ဘူး”

ကောင်မလေးသည် သူမ၏မျက်နှာကို ထိတွေ့လိုက်သည်။ သူမသည် လှုပ်ရှားနေသော အကိုင်းအခက်များကို ထိတွေ့ရန် လက်လှမ်းလိုက်သည်။

အရွက်များပေါ်ရှိ မျက်နှာများက ဖြည်းညှင်းစွာ မျက်လုံးဖွင့်လိုက်ကြသည်။ အကိုင်းအခက်များသည် ကောင်မလေး၏လက်ချောင်းများပတ်ပတ်လည်တွင် ရစ်ပတ်သွားပြီး သူမ၏ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်သွားသည်။ သူတို့သည် သူမထံမှ တစ်စုံတစ်ခုကို စတင်စုပ်ယူတော့သည်။ ကောင်မလေးသည် နာကျင်မှုဖြင့် ကွေးညွှတ်သွားသည်။ သူမ၏ မျက်လုံးများမှ အနက်ရောင် မျက်ရည်များ စီးကျလာလေသည်။ သူမ၏ နှလုံးသားမှ ထူးဆန်းသော အမျိုးသားတစ်ဦး၏ ဟိန်းဟောက်သံ ထွက်ပေါ်လာသည်။ ထိုကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အော်ဟစ်သံကို ကြားရသောအခါ ဉာဏ်မကောင်းသူနှင့် ကောင်မလေးတို့သည် ကြောက်ရွံ့မှုဖြင့် သတ္တိမဲ့သွားကြသည်။ ၎င်းသည် သူတို့မွေးစားဖခင်၏ အသံဖြစ်သည်။ ထိုလူသည် သူတို့၏ နာကျင်မှုအားလုံး၏ အရင်းအမြစ်ဖြစ်သည်။ သူသည် လက်တွေ့ဘဝတွင် သေဆုံးပြီးသား ဖြစ်သော်လည်း သူထားခဲ့သော အရိပ်နှင့် စိတ်ဒဏ်ရာသည် သူတို့၏စိတ်ဝိညာဉ်များကို စားသုံးနေခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။

အပင်လေးသည် ပိုစိတ်လှုပ်ရှားလာပုံရသည်။ ပိုများသော အကိုင်းအခက်များ ကောင်မလေး၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ ပစ်သွင်းလိုက်သည်။ ဤမြင်ကွင်းသည် စောင့်ကြည့်နေသူအားလုံးကို ဆွံ့အသွားစေခဲ့သည်။ ကောင်မလေး၏ နှလုံးသားထဲမှ အသံသည် ပို၍ ကြောက်ရွံ့လာတော့သည်။ အဖိုးကြီးသရဲသည် ကောင်မလေး၏နှလုံးသားမှ တွားထွက်လာ၏။ သူ့မျက်လုံးများသည် ဆိုးယုတ်မှုဖြင့် တောက်ပနေလေသည်။ သူ၏ ဘယ်ဘက်လက်သည် ဇနီးဖြစ်သူ၏ဆံပင်ကို ဆုပ်ကိုင်ထားပြီး ညာဘက်လက်က သူ့ခွေးသားနှစ်ကောင်ကို သယ်ဆောင်ထားသည်။ အပင်၏ အစားမခံချင်လျင် ကောင်မလေး၏နှလုံးသားမှ ထွက်သွားရမည်ဖြစ်သည်။

ဉာဏ်မကောင်းသူသည် တုန်ယင်သွားသည်။ သို့သော်လည်း ကောင်မလေးက အကြောက်တရားကို ကျော်လွှားလိုက်သည်။ သူမသည် အဖိုးကြီး၏ခြေထောက်ကို ဖမ်းဆုပ်လိုက်တော့သည်။ သူမ၏ အပြစ်ကင်းစင်သော မျက်နှာလေးသည် ရူးသွပ်မှုဖြင့် တောက်ပနေလေသည်။

အနီရောင် အကိုင်းအခက်များသည် ကောင်မလေးမှတဆင့် စီးဆင်းသွားပြီး အဖိုးကြီးနှင့် သူ့မိသားစုပေါ်သို့ တက်ရောက်သွားသည်။ အဆောက်အဦးထဲတွင် အော်ဟစ်သံများ ပဲ့တင်သွားသည်။ ကောင်မလေး အကြောက်ဆုံးအရာများကို အပင်လေးက စားသုံးပစ်လိုက်သည်။ အိပ်မက်ဆိုးသည် ၎င်း၏ထောက်ပံ့မှုကို ဆုံးရှုံးသွားရသည်။ အဆောက်အဦးအတွင်းရှိ အရာများ လူများကို ချုပ်နှောင်ထားခြင်း ရပ်တန့်သွားသည်။ ပရိဘောဂများနှင့် အရာဝတ္ထုများမှာ အရောင်များ ပြန်လည်ရရှိလာသည်။

အဆိုးမြင်စိတ်ခံစားချက်များ အားလုံးကို စားသုံးလိုက်ပြီးနောက် ထူးဆန်းသော အပင်လေးသည် လက်သီးဆုပ်အရွယ်အစားရှိ အသီးနှစ်လုံး စတင်ကြီးထွားလာလေသည်။ တစ်လုံးတွင် ကောင်မလေး၏ ထိတ်လန့်နေသော မျက်နှာ ရှိပြီး ကျန်တစ်လုံးမှာ အရိပ်ဖြင့် ချည်နှောင်ခံထားရသည်။

“ဒီအသီးနှစ်လုံးက အပင်က အိပ်မက်ဆိုးကို စုပ်ယူပြီးကြီးထွားလာတာပဲ ၊ ဒါတွေကို စားတာက မင်းတို့အတွက် ကောင်းလိမ့်မယ် ၊ ဒါပေမဲ့ ဒါတွေက မင်းတို့နဲ့ ချည်နှောင်ခံရလိမ့်မယ် ၊ သူတို့က မင်းတို့ရဲ့ အိပ်မက်ဆိုးထဲမှာ ပေါ်လာနိုင်တယ်”

ကောင်းမင်သည် ထိုအသီးနှစ်လုံးကို ခူးလိုက်ပြီး ဉာဏ်မကောင်းသူနှင့် ရှုတိရီကို ပေးလိုက်သည်။

အစေ့များကို ယူလာခဲ့သူမှာ သူဖြစ်သည်။ သူသည် အပင်နှင့် ဆက်စပ်မှုတစ်ခု ခံစားရသည်။ ဤထူးဆန်းသော အပင်သည် သူနှင့် ဆက်သွယ်ချင်နေသော်လည်း ထိုသို့လုပ်ရန် အလွန်အားနည်းနေခဲ့သည်။

“သွားကြတော့ ၊ မဟုတ်ရင် ရှင်တို့ ထာဝရ ထွက်သွားနိုင်တော့မှာ မဟုတ်ဘူး”

ကောင်မလေး၏ခန္ဓာကိုယ်အား အပင်က လွှမ်းမိုးထားသည်။

“တတိယထပ်ကို သွားပါ ၊ ကျွန်မအခန်းထဲမှာ ပြတင်းပေါက်သေးသေးလေးတစ်ခု ရှိတယ် ၊ အဲဒါက အလယ်အလွှာက တစ်ခုတည်းသော ထွက်ပေါက်ပဲ ၊ ကျွန်မ အဲဒီကနေ ခုန်ချဖို့ အကြိမ်ပေါင်းများစွာ စဉ်းစားခဲ့ဖူးတယ် ၊ အခု ထွက်ပေါက် ဖြစ်လာလိမ့်မယ်လို့ မထင်ခဲ့ဘူး”

“ညီမလေး ၊ မင်း ဘယ်တော့ ပြန်လာမှာလဲ”

ဉာဏ်မကောင်းသူသည် တူညီသောမေးခွန်းကို ထပ်ခါတလဲလဲ မေးသည်။ ကောင်မလေးသည် အပင်ကို ဆက်လက်ထိန်းချုပ်ထားနိုင်ခြင်း မရှိတော့ပေ။ ကြမ်းပြင်က အက်ကွဲသွားသည်။ သူတို့ အပင်၏ အမြစ်များ မည်မျှအထိကြီးထွားလာသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။ အမြစ်များသည် မြေမျက်နှာပြင်ရှိ အပင်၏အရွယ်အစားထက် အနည်းဆုံး ဆယ်ဆရှိသည်။ ၎င်းသည် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှသည်။

“သွားကြတော့ ၊ ဒီအရာကြီးက ကျွန်မရဲ့ အိပ်မက်ဆိုးကို ခြောက်ကပ်အောင် စုပ်ယူတော့မယ် ၊ ဒါက ကျွန်မကို အိပ်မက်ဆိုးရဲ့ ပိုနက်တဲ့ အလွှာထဲကို ဆွဲခေါ်ဖို့ ကြိုးစားနေတယ်”

ကောင်းမင်သည် ပိုနက်ရှိုင်းသော အလွှာကို ကြည့်ရှုချင်သော်လည်း အကြောင်းတစ်ခုခုကြောင့် သူ လျိုယီကို သတိရသွားသည်။ သူသည် ကြောင်ကိုလည်း အစာမကျွေးရသေးပေ။

အသေးစိတ်အချက်အလက်များက သူ့ကို တုံ့ဆိုင်းသွားစေခဲ့သည်။ သူ တုံ့ပြန်လိုက်ချိန်တွင် ရှုတိရီသည် သူနှင့် ဉာဏ်မကောင်းသူကို တတိယထပ်သို့ ဆွဲခေါ်သွားသည်။

အသီးကို စားလိုက်ပြီးနောက် ရှုတိရီနှင့် ဉာဏ်မကောင်းသူတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်များ ပြောင်းလဲသွားသည်။ သူတို့သည် အိပ်မက်ဆိုးထဲတွင် ပိုမိုသန်မာလာကြသည်။

“ညီကို ၊ ငါ မင်းကို ဘယ်တော့မှ မေ့မှာမဟုတ်ဘူး ၊ ဒီမှာဖြစ်ပျက်ခဲ့တာကို ဘယ်သူ့မှ ပြောမှာမဟုတ်ဘူး”

ရှုတိရီက ပြတင်းပေါက်ကို ဖွင့်လိုက်သည်။ သူတို့ သုံးယောက်လုံး ခုန်ချလိုက်ကြသည်။