ဝမ်းကျားလား
Vol. 32 Ch. 479
သူတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်များ ပြတင်းပေါက်မှ ခုန်ထွက်လိုက်သည့်အခိုက်အတန့်တွင် အနက်ရောင်ကောင်းကင်ကြီးမှာ ပြိုကျသွားသည်။ သူတို့သည် အနက်ရောင်ပင်လယ်ကြီး၏ ဝါးမြိုခြင်း ခံလိုက်ရသည်။ သူတို့သည် မျက်နှာပြင်ကို ချိုးဖျက်နိုင်သည်အထိ အပေါ်သို့ ကူးခတ်ရန် ကြိုးစားလိုက်ကြသည်။ ကောင်းမင် မျက်လုံးဖွင့်လိုက်ရာ လည်ပင်းနောက်ဘက်မှ စူးရှသော နာကျင်မှုကို ခံစားလိုက်ရသည်။ သူ သူ့လည်ပင်းကို ကုတ်လိုက်သည်။
“သူ နိုးလာပြီလား”
“အဓိက ကာကွယ်ရမယ့်ပစ်မှတ် နိုးလာပြီ”
“သူ့ရဲ့ အသက်စွမ်းအားတွေ တည်ငြိမ်နေတယ် ၊ ဦးနှောက်ချိတ်ဆက်မှု တည်ငြိမ်တယ်”
“မလှုပ်နဲ့ ၊ ကျွန်တော်တို့ ကူညီပေးမယ်”
အသံများစွာက ကောင်းမင်၏နားထဲသို့ တိုးဝင်လာသည်။ မကြာမီတွင် သူဝတ်ဆင်ထားသော ဦးထုပ်နှင့် ဘေးကင်းရေး ယာဉ်များကို ဖယ်ရှားလိုက်ကြသည်။ ကောင်းမင်သည် ထန်ချင်း၏ စိတ်အနှောင့်အယှက်ဖြစ်ဖွယ် မျက်နှာကို မြင်လိုက်ရသည်။ ထန်ချင်းသည် သူ၏သုတေသန ဝတ်စုံကို ဝတ်ထားနှင့်ပြီးဖြစ်သည်။ သူ၏မျက်မှန်နှင့်ဆိုလျှင် သူသည် ပို၍ပင် စိတ်အနှောင့်အယှက် ဖြစ်ပုံရသည်။
“ခင်ဗျားနဲ့ပတ်သက်ပြီး တစ်ခုခု မှားနေတာ ကျုပ်သိနေတယ်”
ကောင်းမင် သူ့အား လက်သီးဖြင့် ထိုးချင်စိတ်ကို ထိန်းချုပ်လိုက်သည်။ သူ ပတ်ပတ်လည် ကြည့်လိုက်ရာ သူသည် ကားထဲတွင် ရှိနေဆဲဖြစ်ကြောင်း သဘောပေါက်လိုက်သည်။ ဦးနှောက်ဂိမ်းသည် သူတို့ ကားထဲ ရောက်သည်နှင့် စတင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
“စမ်းသပ်မှု အောင်မြင်တဲ့အတွက် ဂုဏ်ယူပါတယ် ၊ အခု မင်းဟာ မသေဆေးရဲ့ ဦးနှောက်လောကဂိမ်းအတွက် တရားဝင် ဘီတာစမ်းသပ်သူ ဖြစ်သွားပါပြီ”
ထန်ချင်းနှင့် သူ့ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ အလုပ်သမားများ ပြုံးလိုက်ကြသည်။ သို့သော်လည်း သူတို့မျက်လုံးများထဲရှိ ထိတ်လန့်အံ့အားသင့်မှုကို မဖုံးကွယ်နိုင်ပေ။
ကောင်းမင်ဘေးရှိ ရှုတိရီသည်လည်း ဦးထုပ်ကို ဖယ်ရှားလိုက်သည်။ သူသည် အခုထိ မနိုးလာသေးပေ။ ၎င်းက ကောင်းမင်သည် မည်မျှကွာခြားသည်ကို ပြသသည်။ လူအများစုသည် ဂိမ်းမှ ထွက်ခွာပြီးနောက် လက်တွေ့ဘဝထဲသို့ ပြန်လည် ပေါင်းစည်းရန် အနည်းဆုံး တစ်နာရီလိုအပ်သည်။ သို့သော် ကောင်းမင်၏မတူညီသော ကမ္ဘာများသို့ လိုက်လျောညီထွေရှိမှုစွမ်းရည်က အံ့မခန်း ဖြစ်သည်။
“အိပ်မက်ဆိုးထဲမှာ သေဆုံးသွားတဲ့ စမ်းသပ်သူတွေကော ဘယ်လိုလဲ”
ကောင်းမင်သည် ထန်ချင်းကို အေးစက်စွာ စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။ ထိုလူက လူယုတ်မာတစ်ယောက်ဖြစ်ပြီး လူလိမ်တစ်ယောက်လည်း ဖြစ်သည်။
“သူတို့ အခုထိ ပြန်ကောင်းလာအောင် လုပ်နေဆဲပါ”
ထန်ချင်းက ပြတင်းပေါက်ကို လက်ညှိုးထိုးပြသည်။
“ငါတို့ သူတို့ရဲ့ အိပ်မက်ဆိုးထဲမှာ ဖြစ်ပျက်ခဲ့တဲ့ အရာအားလုံးကို မေ့သွားအောင် ငါတို့ရဲ့ နည်းလမ်းတွေကို သုံးမှာပါ”
“ဒါက တော်တော်လေး အရှက်မဲ့တာပဲ”
ကောင်းမင်၏မှတ်ချက်က ထန်ချင်းမျက်နှာပေါ်ရှိ အပြုံးကို အေးခဲသွားစေသည်။ သို့သော်လည်း သူက ယင်းကို လျင်မြန်စွာပယ်ဖျက်လိုက်သည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူတို့သည် စမ်းသပ်သူများအပေါ် ပို၍ ဆိုးရွားစွာ ပြုမူခဲ့ကြသောကြောင့် ဖြစ်သည်။
“ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် အဖွဲ့ထဲက ကြိုဆိုပါတယ်”
ထန်ချင်းသည် ကောင်းမင်အား ကားထဲမှ ထွက်လာရန် ကူညီပေးလိုက်သည်။
မြေအောက်ဓာတ်ခွဲခန်းကို ဇုန်အမျိုးမျိုး ခွဲထားခြင်းဖြစ်သည်။ အလုပ်သမားများနှင့် AI စက်ရုပ်များစွာ လှုပ်ရှားသွားလာနေကြသည်။ ကောင်းမင်သည် အခြားစမ်းသပ်သူများကို မြင်လိုက်ရသည်။ သူတို့သည် ကုတင်များပေါ်တွင် လှဲလျောင်းနေကြသည်။ သူတို့သည် မတူညီသော သတ္တုဦးထုပ်များကို ဝတ်ဆင်ထားကြသည်။ သူတို့၏ ဦးနှောက်များကို ဦးနှောက်တစ်ခုပါသော ပုလင်းကြီးတစ်ခုနှင့် ချိတ်ဆက်ထားသည်။
“အဲဒါ ဘာကြီးလဲ”
“သေဒဏ်ကျ အကျဉ်းသားတစ်ဦးရဲ့ ဦးနှောက်ပါ”
ထန်ချင်းသည် ပုလင်းပေါ်ရှိ နံပါတ်နှင့် အချက်အလက်များကို ပြသရန် လက်ယပ်ခေါ်လိုက်သည်။
“အကျဉ်းထောင်အများအပြားက သူတို့အကျဉ်းသားတွေရဲ့ ဦးနှောက်ကို ငါတို့ရဲ့ သုတေသနမှာ ကူညီဖို့ လှူဒါန်းကြပါတယ်”
“ဒါက ကိုယ်ကျင့်တရားရှိတဲ့ လှူဒါန်းမှုလား”
ကောင်းမင်သည် ထန်ချင်းကို မယုံကြည်ပေ။ သူ ကြုံတွေ့ခဲ့ရသော အိပ်မက်ဆိုးသည် ကောင်မလေးတစ်ဦး၏အပိုင်ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် ပုလင်းထဲရှိ ဦးနှောက်သည် အကျဉ်းသားတစ်ဦးထံမှ မဟုတ်ဘဲ အပြစ်မဲ့သော ကောင်မလေးတစ်ဦးထံမှ လာခြင်း ဖြစ်နိုင်သည်။
“အရာအားလုံးဟာ လူသားမျိုးနွယ်ရဲ့ အနာဂတ်အတွက်ပါပဲ”
ရှုတိရီ သတိရလာပြီးနောက် ထန်ချင်းသည် ထိုနှစ်ဦးကို သီးခြားအခန်းတစ်ခုသို့ ခေါ်ဆောင်သွားသည်။ စားပွဲပေါ်တွင် အနက်ရောင်လက်ပတ်(ဆက်သွယ်ရေးစက်)အသစ်နှစ်ခုနှင့် ယူနီဖောင်းအသစ် နှစ်စုံ ရှိနေသည်။
“မင်းတို့ လက်ပတ်တွေကို ဝတ်ထားတာ ပိုကောင်းတယ် ၊ အဲဒီမှာ မင်းတို့ရဲ့ အိုင်ဒီပါတယ် ၊ မင်းတို့ ရှင်းလုမှာ ပြဿနာတစ်ခုခုကြုံတွေ့ရင် လက်ပတ်တွေကနေတဆင့် ငါတို့ကို ဆက်သွယ်နိုင်တယ် ၊ မသေဆေးက မင်းတို့ဆီက အရာတစ်ခုပဲ လိုအပ်ပါတယ် ၊ စမ်းသပ်မှုတွေနဲ့ပတ်သက်တဲ့ အချက်အလက် ဘာတစ်ခုကိုမှ မဖော်ထုတ်ပါနဲ့ ၊ မင်းတို့ အဲဒီစည်းမျဉ်းကို ချိုးဖောက်တယ်ဆိုတာ ငါတို့ ရှာတွေ့ရင် မင်းတို့ဟာ ဆိုးရွားတဲ့ ဥပဒေရေးရာပြဿနာတွေကို ရင်ဆိုင်ရရုံသာမက မင်းတို့ရဲ့ ဦးနှောက်တွေကို လွတ်လွတ်လပ်လပ်ခွဲစိတ်ခွင့် ပေးအပ်ခံရလိမ့်မယ် ၊ ဒီအပိုဒ်ကို မင်းတို့ စမ်းသပ်မှု မစတင်ခင်ကတည်းက လက်မှတ်ထိုးခဲ့တဲ့ စာချုပ်ထဲမှာ ရေးထားတယ်”
ကောင်းမင်နှင့် ရှုတိရီတို့၏ မျက်နှာများ မည်းမှောင်သွားသည်။ သူတို့သည် စာမျက်နှာ ၁၇ မျက်နှာ ရှည်လျားသော စာချုပ်၏ စာလုံးသေးသေးလေးများကို မဖတ်မိခဲ့ကြပေ။
“ငါတို့ ရှင်းလုမှာ စမ်းသပ်မှုတွေ အများကြီးရှိတယ် ၊ သူတို့ကို ယုံကြည်စိတ်ချရတဲ့အဆင့်များနဲ့အညီ အမျိုးအစား ခွဲခြားထားတယ် ၊ မင်းတို့နှစ်ယောက်က အိပ်မက်ဆိုး အလယ်အလွှာကနေ ထွက်လာခဲ့တာဖြစ်လို့ လူသစ်အများစုထက် လျှို့ဝှက်ချက်အဆင့် ပိုမြင့်ပါတယ် ၊ မင်းတို့ အဆင့် ၃ အောက်မှာရှိတဲ့ ဦးနှောက်လောကစမ်းသပ်မှုတွေမှာ ပါဝင်နိုင်တယ်”
ထန်ချင်း ပြုံးလိုက်သည်။
“ဒီလောက်ကြီး ဝမ်းနည်းမနေပါနဲ့ ၊ မင်းတို့ရဲ့ ဘဏ်အကောင့်တွေကို စစ်ကြည့်ပါလိုက်ပါဦး ၊ မသေဆေးက သူ့ဝန်ထမ်းတွေကို အရမ်းကောင်းကောင်း ဆက်ဆံပါတယ်”
“၂၀၀၀ လား ၊ ကျွန်တော် အဲဒီထဲမှာ သေလုနီးပါး ဖြစ်ခဲ့တာလေ ၊ ခင်ဗျားက ကျွန်တော့်ကို ၂၀၀၀ ပဲ ပေးတာလား”
ရှုတိရီက ထန်ချင်း၏ကော်လံကို ဆုပ်ကိုင်လိုက်သည်။
“ဖိုတွန် စူပါကွန်ပြူတာရဲ့ တွက်ချက်မှုက အရမ်းတိကျပါတယ် ၊ မင်း ၂၀၀၀ ပဲ ရတယ်ဆိုရင် မင်းက ၂၀၀၀ပဲ တန်ဖိုးရှိတယ်ဆိုတဲ့ သဘောပါပဲ”
ထန်ချင်းလည်း စိတ်ရှုပ်ထွေးနေလေသည်။ ပုံမှန်အားဖြင့် အိပ်မက်ဆိုးအလယ်အလွှာက ထွက်လာသည်နှင့် တစ်သောင်းကျော် ရသင့်သည်။
ထန်ချင်း၏လက်ပတ် တုန်ခါသွားသည်။ ထန်ချင်း စစ်ဆေးလိုက်ပြီးနောက် သူ့မျက်နှာ ပြောင်းလဲသွားသည်။ သူသည် ကောင်းမင်နှင့် ရှုတိရီအား အခြားအခန်းတစ်ခန်းသို့ ခေါ်ဆောင်သွားသည်။ အခြားအခန်းထဲတွင် အာဟာရကန်တစ်ခု ရှိနေသည်။ ကောင်းမင် အိပ်မက်ဆိုးထဲတွင် မြင်ခဲ့ရသော ဉာဏ်မကောင်းသူအစ်ကိုသည် အတွင်း၌ လှဲနေပေသည်။ သူ့ခေါင်းကိုလည်း ဦးနှောက်ပုလင်းနှင့် ချိတ်ဆက်ထားသည်။
“သူ ဘယ်လို နိုးလာတာလဲ”
ထန်ချင်း စိတ်ရှုပ်ထွေးနေသည်။
“သူနဲ့ သူ့ညီမလေး ဘာဖြစ်သွားတာလဲ”
ကောင်းမင် သိချင်နေသည်။
“မင်းအိပ်မက်ဆိုးထဲမှာ မတွေ့ခဲ့ရဘူးလား ၊ မွေးစားမိဘတွေရဲ့ အိမ်က မီးလောင်သွားခဲ့တယ် ၊ သူ့ညီမလေးက မီးထဲမှာ သေဆုံးသွားခဲ့တယ် ၊ စားဖိုမှူးက ဉာဏ်မကောင်းတဲ့အစ်ကိုကို ကယ်တင်ခဲ့တုန်းက သူ သတိလစ်နေခဲ့ပြီ ၊ သူ့ကို ကယ်တင်ဖို့ ငါတို့က သူ့အသိစိတ်ကို စားဖိုမှူးရဲ့ ဦးနှောက်လောကထဲ ထိုးသွင်းခဲ့တာပဲ”
ထန်ချင်းက ကောင်းမင်ကို ခါချလိုက်သည်။
“ဒါက ငါတို့ရဲ့ ကုသမှုက ထိရောက်မှုရှိတယ်ဆိုတာ ပြသတယ် ၊ ရလာဒ်တွေကို မင်းဘာသာ မြင်နိုင်တယ်”
ဉာဏ်မကောင်းသူတွင် နာမည်မရှိပေ။ သူ့ကုသမှုတွင် ပါဝင်သူတိုင်းက သူ့ကို အရူးလေး(ဉာဏ်နည်းသူ) ဟု ခေါ်ကြသည်။ နောက်ဆုံးတွင် ၎င်းသည် သူ့နာမည် ဖြစ်လာခဲ့သည်။ အလုပ်သမားများသည် အရူးလေးပတ်ပတ်လည်တွင် အလုပ်များနေကြသည်။ ကောင်းမင် တိတ်ဆိတ်စွာဖြင့် ဘေးမှ လျှောက်သွားလိုက်သည်။ မကြာမီတွင် သူ့မျက်လုံးများက ကြီးမားလှသော မော်နီတာတစ်ခု၏ ဖမ်းဆုပ်ခံလိုက်ရသည်။
မော်နီတာတွင် ထူးဆန်းသော မြင်ကွင်းတစ်ခု ပြသနေသည်။ တန်းစီနေသော အာဟာရကန်များသည် အနက်ရောင်ရေကန်ထဲတွင် နစ်မြုပ်နေကြသည်။ ကန်များထဲရှိ လူတိုင်းသည် ပြွန်ပိုက်များဖြင့် ထိုးဖောက်ခံထားသည်။
ကောင်းမင် ဖြည်းညှင်းစွာဖြင့် မော်နီတာဆီသို့ ချဉ်းကပ်သွားသည်။ သူ၏အကြည့်သည် ကန်တစ်လုံးပေါ်တွင် စွဲမြဲနေလေသည်။ သူသည် ထိုမျက်နှာကို စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။ ၎င်းသည် သူ၏ အိပ်မက်ဆိုးထဲတွင် အရင်က ပေါ်လာခဲ့ဖူးပေသည်။
“ဒါက ငါတို့ရဲ့ အဆင့်ငါး လျှို့ဝှက်ဓာတ်ခွဲခန်းပါ ၊ အဲဒီထဲမှာ ပါဝင်တဲ့ စမ်းသပ်သူတိုင်းဟာ လူသားမျိုးနွယ်ရဲ့ သူရဲကောင်းပဲ”
အသက် ၅၀ ကျော် အလုပ်သမားတစ်ဦးသည် ရုတ်တရက် ကောင်းမင်နောက်တွင် ထွက်ပေါ်လာသည်။
“အဲဒီလူရဲ့ နာမည်က ဘယ်သူတဲ့လဲ”
ကောင်းမင်သည် ကန်ထဲရှိ လူကို စိုက်ကြည့်ရင်း နောက်သို့ လှည့်မကြည့်ပေ။
“သူ့နာမည်က ဝမ်ကျားပါ ၊ သူဟာ ရှင်းလု မသေဆေး ဦးနှောက်နယ်ပယ် ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်ရေးဌာနကနေ အနက်ရှိုင်းဆုံး အိပ်မက်ဆိုးအလွှာထဲကို ဝင်ရောက်ခဲ့တဲ့ ပထမဆုံးသူရဲကောင်းပါ ၊ သူဟာ အနက်ရှိုင်းဆုံး အိပ်မက်ဆိုးအလွှာကနေ မက်ဆေ့ချ် ပြန်ပို့ခဲ့တဲ့ ပထမဆုံး သူရဲကောင်းလည်း ဖြစ်တယ်”
လူအိုကြီးသည် ဝမ်းနည်းဖွယ်ကိစ္စတချို့ကို သတိရသွားသကဲ့သို့ သူ၏မျက်မှန်များကို ပွတ်သပ်လိုက်သည်။
“ဒါပေမဲ့ သူနိုးမလာတာ အချိန်အတော်ကြာခဲ့ပြီ”