စီနီယာလော့ချန်၊ ဂိုဏ်းသို့ ပြန်ခြင်း။

လီရှောင်ဖုန်း၏ ဓားဆန္ဒမှ အဆုံးစွန် အင်အားကို မြင်တွေ့ရပြီးနောက် လော့ချန်၏ စိတ်ထဲတွင် ဓားဆန္ဒကို နားလည်ရန် ယခင်က မရှိဖူးသော စိတ်အားထက်သန်မှုနှင့် ဆန္ဒပြင်းပြမှုများ ပေါ်ပေါက်လာသည်။

ထို့ကြောင့်ပင် ပြန်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်ပြီး လော့ချန်သည် ရှေ့သို့ တက်သွားကာ ပထမမင်းသား ကျင်းထျန်တူကို နှုတ်ဆက်လိုက်သည်။

ပထမမင်းသား ကျင်းထျန်တူကို သူ အထင်ကြီးမိသည်။

မာန်မပါ၊ တည်ငြိမ်အေးဆေးပြီး လူတိုင်းကို ကြင်နာသည်။ ပထမမင်းသား ဖြစ်ပါလျက် အရှိန်အဝါကို လုံးဝ မပြချေ။ သူ၏ အသုံးမကျသည့်သိုင်းဝိညာဉ် နိုးကြားမှုအပေါ်တွင်လည်း အယူသည်းမှု တစ်စက်မျှ မရှိခဲ့ချေ။

သူသည် အဋ္ဌမမင်းသား ကျင်းမင်၏ အစ်ကို ဖြစ်နေသည်ကို ယုံကြည်ရန်ပင် ခက်ခဲလှသည်။

နဂါးက သားကိုးယောက် မွေးသော်လည်း သားတိုင်း မတူကြဟုသာ ဆိုရမည်။

ကျင်းထျန်တူသည် တောင်းပန်သည့် မျက်နှာဖြင့် ချိုသာစွာ ဆိုသည်။

“လော့ချန်၊ ဒီတစ်ခါ ငါ့ကြောင့် ဧည့်ဝတ်မကျေ ဖြစ်သွားရတယ်။ မင်းက နန်းမြို့တော်ကို ရှားရှားပါးပါး ရောက်လာတာဆိုတော့ နောက်ထပ် နှစ်ရက်လောက် နေပါဦး။ ငါ ဧည့်ခံပြုစုချင်တယ်။ မင်းအတွက် နေစရာကို ငါ လူလွှတ်ပြီး စီစဉ်ပေးမယ်...”

လော့ချန်က ချိုသာစွာပြုံးပြီး ညင်သာစွာ ခေါင်းခါလိုက်သည်။

“နောက်မှပေါ့။ ကျွန်တော် ဂိုဏ်းကနေ ထွက်ခွာခဲ့တာ အတော်ကြာပြီ။ အခု ပြန်ဖို့ အချိန်တန်ပြီ...”

သူသည် အချိန်ဆွဲနေပါက ဓားဆန္ဒနှင့် ပတ်သက်သည့် နားလည်မှုများ ပျောက်ကွယ်သွားမည်ကို စိုးရိမ်နေ၏။

“ဒါဆိုလည်း ကောင်းပြီ။ နောက်တစ်ရက် ငါ ကိုယ်တိုင် ဂိုဏ်းကို လာပြီး တွေ့ဆုံပါ့မယ်”

ပထမမင်းသားက ဆက်လက် မတားတော့ချေ။

“နှုတ်ဆက်ခဲ့ပါတယ်...”

လော့ချန်သည် နှုတ်ဆက်ပြီးနောက် လှည့်ကာ ထွက်ခွာသွားသည်။

ကျင်းထျန်တူသည် လော့ချန်၏ နောက်ကျောကို ကြည့်ရင်း လော့ယောင်ကို အဓိပ္ပာယ်ရှိစွာ ပြောလိုက်သည်။

“မင်း သူ့ကို ရွေးချယ်လိုက်တာဟာ အန္တရာယ်ရဲ့ ဗဟိုကို တွန်းပို့လိုက်တာနဲ့ အတူတူပဲ။ နောင်လာမယ့် လမ်းက...”

လော့ယောင်သည် ကျင်းထျန်တူ၏ အကြည့်အတိုင်း ကြည့်လိုက်ပြီး ချိုမြိန်စွာ ပြုံးလိုက်သည်။

“သူဟာ သာမန်ထက် ထူးကဲတဲ့ လမ်းကို လျှောက်ရမယ့်သူပဲ။ ဆူးခက်တွေနဲ့ ပြည့်နေတဲ့ လမ်းလည်း ဖြစ်တယ်။ ငါက တွန်းအားပေးလိုက်ရုံပဲ။ ဘယ်အဆင့်ကို ရောက်မလဲဆိုတာ သူ့အပေါ်မှာပဲ မူတည်တယ်။ ငါတို့ စောင့်ကြည့်ကြတာပေါ့...”

စကားတစ်ခွန်း ချန်ထားခဲ့ပြီး လော့ယောင်သည် လှပစွာ ထွက်ခွာသွားသည်။

ကျင်းထျန်တူသည် လော့ချန်၏ နောက်ခံကို စုံစမ်းခဲ့ဖူးသည်။ မျက်နှာပေါ်တွင် အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာသည်။

“တကယ်ပဲ စောင့်ကြည့်ချင်စရာပဲ...”

*** ***

ဂိုဏ်းသို့ ပြန်ခြင်း...

ယခုတင်က ကြီးမားသော တိုက်ပွဲကြောင့် လူငယ်ပါရမီရှင် အများအပြားသည် ပန်းခြံဝင်ပေါက်တွင် စုရုံးနေကြသည်။

လော့ချန် ရောက်လာသည်ကို မြင်သောအခါ လူအများသည် အံ့အားသင့်သော အကြည့်ဖြင့် ကြည့်လိုက်ကြသည်မှာ နတ်ဆိုးတစ်ကောင်ကို ကြည့်သကဲ့သို့ ဖြစ်သည်။

လော့ချန်က ရှောင်လျဲ့နှင့် အခြားသူများကို အနိုင်ယူခဲ့စဉ်က လူအများက ထူးထူးခြားခြား မခံစားရချေ။

အတော်လေး ထူးချွန်သော သွေးကြောနိုးကြားမှုနယ်ပယ် ဒုတိယအဆင့် အစောပိုင်း သန်မာသူတစ်ဦးအဖြစ်သာ သတ်မှတ်ကြသည်။

လျူရီဖုန်းကို အနိုင်ယူခြင်းမှာမူ ကွဲပြားသွားသည်။

လျူရီဖုန်းသည် သွေးကြောနိုးကြားမှုနယ်ပယ် တတိယအဆင့် အထွတ်အထိပ် သန်မာသူ၊ ကြယ်ခုနစ်ပွင့် သိုင်းဝိညာဉ် နိုးကြားထားသူ၊ ကျိတော့ဂိုဏ်းတပည့် ဖြစ်ပြီး တူညီသော နယ်ပယ်ရှိသူများထက် စွမ်းအား သုံးပုံတစ်ပုံ ပို၍ သန်မာသည်။

သို့သော် လျူရီဖုန်းသည် လော့ချန်၏ အားကောင်းသော တိုက်ခိုက်မှုကြောင့် အရှုံးပေးခဲ့ရသည်။

မည်သည့် သံသယမျှ မရှိချေ။

အဆင့်ကျော်ကာ စိန်ခေါ်ခြင်းသည် ကြောက်စရာမလိုချေ။ သို့သော် အရှုံးပေးရသူက ပါရမီရှင် ဖြစ်နေလျှင် ပုံမှန်မဟုတ်တော့ချေ။

ထို့အပြင် လော့ချန်သည် သိုင်းဝိညာဉ်ကိုပင် ထုတ်မသုံးရသေးချေ။

ဤအခိုက်အတန့်တွင် လူအများသည် လော့ချန်ကို အနည်းငယ်မျှပင် အထင်မသေးရဲကြတော့ချေ။

သို့သော် ဤသည်မှာ လော့ချန်၏ လက်ရှိ စွမ်းအားကို အသိအမှတ်ပြုခြင်းသာ ဖြစ်သည်။

သူ၏ အနာဂတ်ကိုမူ မည်သူမျှ ကောင်းကောင်း မမြင်ကြချေ။

သွေးကြောနိုးကြားမှုနယ်ပယ် သန်မာသူများအနေဖြင့် သိုင်းဝိညာဉ်၏ အရည်အသွေးက မည်မျှ အရေးကြီးသည်ကို ပို၍ ကောင်းစွာ သိကြသည်။

ရွှမ်ယွမ်ဂိုဏ်းမှ အတွင်းစည်းတပည့် နှစ်ဦးသည် လော့ချန်ကို မြင်သောအခါ အလျင်စလို ထရပ်လိုက်ကြသည်။

“စီနီယာ လော့ချန်...”

“စီနီယာ...”

နှစ်ဦးစလုံးသည် လက်အုပ်ချီကာ ရိုသေစွာ အရိုအသေပေးလိုက်ကြသည်။

သူတို့သည် အတွင်းစည်းတပည့်များ ဖြစ်သော်လည်း လော့ချန်မှာ အပြင်စည်းတပည့်သာ ရှိသေးသည်။

သို့သော် ကျင့်ကြံမှု လမ်းစဉ်တွင် စွမ်းရည်ရှိသူသည်သာ ဆရာဖြစ်သည်။

ယခင် တိုက်ပွဲကို ကြည့်လျှင် လော့ချန်၏ စွမ်းရည်သည် သူတို့ထက် အဆပေါင်းများစွာ သာလွန်နေသည်။ စီနီယာဟု ခေါ်ထိုက်ပြီး ဤသို့ခေါ်ခြင်းက သူတို့ကို အရှက်ရစေမည် မဟုတ်ချေ။

ဂျူနီယာဟု ဆက်လက် ခေါ်နေပါက ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် အထင်ကြီးသူသာ ဖြစ်သွားလိမ့်မည်။

သူတို့ကိုယ်တိုင်လည်း ခေါ်ချင်စိတ် မရှိချေ။

လော့ချန်သည် ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်ပြီး လော့ယောင်၊ အားမူနှင့်အတူ ပန်းခြံမှ တည့်တည့် ထွက်ခွာသွားသည်။

“ငါတို့လည်း ပြန်ကြတာပေါ့...”

ရွှမ်ယွမ်ဂိုဏ်းမှ အတွင်းစည်းတပည့် နှစ်ဦးသည် အချင်းချင်း ကြည့်လိုက်ကြပြီး ထိုနည်းအတိုင်း ထရပ်ကာ နှုတ်ဆက်ပြီး အလျင်စလို ထွက်ခွာသွားကြသည်။

လော့ချန် အသက်ရှင်နေဆဲ ဖြစ်သည်။

ကျင့်ကြံမှုမှာ သွေးကြောနိုးကြားမှုနယ်ပယ် ဒုတိယအဆင့် အစောပိုင်းသို့ ရောက်ရှိလာသည်။

တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည်မှာလည်း ထူးချွန်ကာ တစ်ဦးတည်းဖြင့် လျှပ်ယွမ်ဂိုဏ်းမှ ရှောင်လျဲ့၊ ကျိတော့ဂိုဏ်းမှ လျူရီဖုန်းတို့ကို အနိုင်ယူခဲ့သည်။

ဤ သတင်းတိုင်းသည် မိုးကြိုးတစ်စင်းနှင့် တူနေသည်။

ဤ သတင်းများ ရွှမ်ယွမ်ဂိုဏ်းသို့ ပြန်လည် ရောက်ရှိသည့်အခါ မည်မျှ ဆူပွက်သွားမည်ကို သူတို့ နှစ်ဦး ကြိုတင် ခံစားမိသည်။

“ဒါနဲ့ သုံးဂိုဏ်း ပြိုင်ပွဲမတိုင်ခင် လော့ချန်နဲ့ ချင်တို့ယွမ် အကြီးအကဲတို့ အလောင်းအစား လုပ်ခဲ့ကြတယ်လို့ ငါ ကြားတယ်။ လော့ချန်သာ သုံးဂိုဏ်း ပြိုင်ပွဲမှာ ပထမဆု ရခဲ့ရင် ချင်တို့ယွမ် အကြီးအကဲက ကိုယ့် ကျင့်ကြံမှုကို ကိုယ်တိုင် ဖျက်ဆီးပြီး ဂိုဏ်းကနေ ထွက်ခွာရမယ်လို့ လောင်းခဲ့ကြတာမဟုတ်လား...”

ရွှမ်ယွမ်ထောင်သည် လော့ချန်နှင့် ချင်တို့ယွမ်တို့၏ အလောင်းအစားကို သတိရသွားသည်။

နောက်ထပ် ရွှမ်ယွမ်ဂိုဏ်းမှ အတွင်းစည်းတပည့်တစ်ဦးက စဉ်းစားလိုက်သည်။

“ချင်တို့ယွမ်က အကြီးအကဲပဲ။ ဒီ ကိစ္စက ဘာမှ မဟုတ်သလို ပျောက်ကွယ်သွားလိမ့်မယ် ထင်တယ်”

“ဟုတ်ပါ့မလား...”

ရွှမ်ယွမ်ထောင် စဉ်းစားလိုက်သည်။

လော့ချန်ကို မတွေ့ခင်က သူလည်း ထိုသို့ပင် ယူဆခဲ့ဖူးသည်။

ပွဲတော်ရှိ ကိစ္စများကို ကြုံတွေ့ခဲ့ပြီးနောက် သူသည် ကိစ္စက ဤမျှ ရိုးရှင်းမည်ဟု လုံးဝ မထင်တော့ချေ။

“သွားကြမယ်။ မြန်မြန် ပြန်ကြစို့။ ငါ့ စိတ်ထဲမှာ တစ်ခုခု ဖြစ်တော့မယ်လို့ ခံစားနေရတယ်...”

နှစ်ဦးစလုံး ခြေလှမ်းကို အရှိန်မြှင့်လိုက်ကြသည်။

အပြန်ခရီး...

လော့ချန်တို့ သုံးဦးသည် အဆောက်အအုံမှ ထွက်ခွာပြီးနောက် အားမူသည် လင်ယွမ်ပြတိုက်သို့ ရထားလုံးသွားယူရန် ထွက်ခွာ သွားသည်။

လော့ချန်က လျူရီဖုန်းကို ဒဏ်ရာပေးခဲ့ပြီး လျူကျုံးကျန်းကို ထပ်မံ တွေ့ဆုံရန် လော့ယောင် ဆန္ဒမရှိတော့ချေ။

နှစ်ဦးစလုံးသည် ရှေ့ဦးစွာ မြို့တံခါးဆီ ထွက်ခွာသွားကြသည်။

လမ်းမပေါ်တွင် ပခုံးချင်း ယှဉ်ကာ လမ်းလျှောက်ရင်း လော့ယောင်သည် လှပသော မျက်လုံးများဖြင့် လော့ချန်ကို ကြည့်လိုက်ပြီး ချိုမြိန်စွာ ရယ်လိုက်သည်။

“တစ်လကျော် မတွေ့ရတဲ့အချိန်အတွင်း မင်းက ထုံရွှမ်တတိယနယ်ပယ်ကနေ ယခုလို နယ်ပယ်ကို ရောက်ရှိလာတယ်။ လျူရီဖုန်းတောင် မင်းရဲ့ ပြိုင်ဘက် မဟုတ်တော့ဘူး...”

လော့ချန်က လျူရီဖုန်းကို အနိုင်ယူခဲ့ခြင်းသည် လော့ယောင်၏ စိတ်ထဲတွင် အခြားသူများထက် အနည်းငယ်မျှ မလျော့သော တုန်လှုပ်မှု ရှိနေသည်။ ပို၍ပင် ထူးနေ၏။

သူမသည် ချီရှန်မြို့ကတည်းက လော့ချန် အဆင့်ဆင့် တိုးတက်လာသည်ကို မျက်မြင်ကိုယ်တွေ့ မြင်ခဲ့သူ ဖြစ်သည်။

“မင်းက ဂိုဏ်းသုံးဂိုဏ်း ပြိုင်ပွဲမှာ ပထမဆု ရခဲ့ပြီးနောက် ကျိမိသားစု သန်မာသူက လျှို့ဝှက်စွာ မင်းကို ပြုစုပျိုးထောင်နေတယ်လို့ ကောလာဟလတွေ ရှိခဲ့ဖူးတယ်။ အဲ့ဒါ တကယ်လား...”

လော့ယောင်၏ မျက်တောင်များ ပုတ်ခတ်ပုတ်ခတ် လုပ်လိုက်သည်။

လော့ချန် မျက်ခုံးတွန့်သွားသည်။

သူသည် ကျိမိသားစုနှင့် မည်သည့် ဆက်စပ်မှုမျှ မလိုချေ။

လော့ယောင်သည် လိမ္မာပါးနပ်သူ ဖြစ်ပြီး အခြေအနေကို သိသည်။ သူမက လက်ခါလိုက်သည်။

“တော်ပြီ၊ မပြောချင်ဘူးဆိုရင် ငါ မမေးတော့ဘူး။ လူတိုင်းမှာ ကိုယ်ပိုင် လျှို့ဝှက်ချက် ရှိကြတာပဲ။ ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် မင်း သန်မာလာတာဟာ ငါ့အတွက် ကောင်းတဲ့ ကိစ္စပဲ...”

“ဒါနဲ့ မင်းက နန်းမြို့တော်မှာ တွေ့ဖို့ ချိန်းတာ ဘာကိစ္စရှိလို့လဲ...”

လော့ချန် သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

လော့ယောင်ကို လိမ်ညာရန် မလွယ်ကူချေ။ သင့်လျော်သော အကြောင်းပြချက်ကိုလည်း ချက်ချင်း ရှာမတွေ့သေးပေ။

“ငါ့ကို ရွှမ်ယွမ်ဂိုဏ်းကို မင်း လိုက်ပို့ပေးပါလား...”

“ဟဲဟဲ... ဒီ ကိစ္စအတွက် ငါတို့ လင်ယွမ်ပြတိုက်ကို တာဝန်ယူပေးစေချင်တယ်ပေါ့...”

လော့ယောင်သည် လော့ချန်၏ ရည်ရွယ်ချက်ကို ချက်ချင်း နားလည်သွားသည်။

လော့ချန် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

သူသည် သွေးလင်းယုန်၏ လိုက်လံသတ်ဖြတ်မှုမှ အသက်ရှင်လွတ်မြောက်ခဲ့ပြီး ရုတ်တရက် ဤမျှ စွမ်းရည်ကို ပိုင်ဆိုင်လာခြင်းအတွက် ကျိုးကြောင်းဆီလျော်သော ရှင်းလင်းချက်တစ်ခု မဖြစ်မနေ လိုအပ်သည်။

လင်ယွမ်ပြတိုက်၏ အဆင့်အတန်းကို အသုံးပြုနိုင်ပါက အဘယ့်ကြောင့် မဖြစ်နိုင်မည်နည်း။

လော့ယောင်သည် လှပစွာ ပြုံးလိုက်သည်။

“တကယ်တော့ ခုနက အထောက်အထားတံဆိပ်ပြားကို ထုတ်ယူလိုက်တဲ့ အချိန်ကတည်းက မင်းနဲ့ ငါ့ရဲ့ ကံကြမ္မာဟာ အတူတကွ ချည်နှောင်ခံရပြီးသားပါ။ မင်းက ဘယ်သူ့ကိုမှ ထပ်မံ ရှင်းပြစရာ မလိုဘူး။ ဘယ်သူပဲ သံသယဝင်ဝင် ငါ ပေးထားတဲ့ တံဆိပ်ပြားကို ထုတ်ပြလိုက်ရုံပဲ...”

လော့ချန်သည် မျက်ခုံးပင့်လိုက်ပြီး လော့ယောင်ကို ကြည့်လိုက်သည်။ သူမက ပို၍ပင် လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်ပြီး ခန့်မှန်းရန် ခက်ခဲလာသည်။

“အဲ့ဒီ တံဆိပ်ပြားက...”

လော့ချန် စကားစလိုက်သည်နှင့် လော့ယောင် ခေါင်းခါလိုက်သည်။

“ဒီ ကိစ္စတွေကို နောင်မှာ မင်း သဘာဝအတိုင်း သိလာလိမ့်မယ်။ အခု ကြိုသိနေတာက မင်းအတွက် ကောင်းကျိုး ဘာမှ မရှိပါဘူး...”

လော့ယောင် ရှင်းပြရန် ရည်ရွယ်ချက်မရှိသည်ကို မြင်သောအခါ လော့ချန်လည်း ဆက်လက် မမေးတော့ချေ။

သူမ မပြောသည်မှာ သူမတွင် ကိုယ်ပိုင် အကြောင်းပြချက် ရှိလိမ့်မည်။

ဤ ကိစ္စများကို စဉ်းစားမည့်အစား စွမ်းရည်ကို တိုးတက်အောင် ကြိုးစားခြင်းက ပို၍ ကောင်းသည်။

နောက်တစ်ခါ လီရှောင်ဖုန်းကို တွေ့ရလျှင် သူ၏ ဓားဆန္ဒ တစ်ချက်ကိုပင် မတားဆီးနိုင်ဘဲ ရှိနေမည်ကို သူ မလိုလားချေ။

နှစ်ဦးစလုံး မြို့တံခါးမှ ထွက်ခွာလာပြီးနောက် မကြာမီ မြေပြင်သည် စတင် တုန်ခါလာသည်။

လော့ချန်သည် အသံကို လိုက်ကာ ကြည့်လိုက်ရာ အံ့အားသင့်နေသည်။

အားမူသည် တောက်ပသော ရထားကို မောင်းနှင်လာသည်။

ရထားကို ဆွဲနေသော သားရဲ နှစ်ကောင်မှာ ကျားသစ်နှင့် ဆင်တူလှသည်။ ကြီးမားပြီး ခန့်ညားကာ လက်ဖဝါးအရွယ်အစားရှိသော သံမဏိ အမွေးအတောင်များ တစ်ကိုယ်လုံး ဖုံးလွှမ်းနေသည်။ အရှိန်အဝါမှာ ပြင်းထန်ပြီး ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ရထားနှင့် မြင်းတို့သည် ဝေးဝေးမှ ရှောင်ကြပြီး အနားသို့ ကပ်ဝံ့ခြင်း မရှိကြချေ။

လော့ချန်သည် သားရဲ နှစ်ကောင်၏ အရှိန်အဝါမှာ ကောင်းကင်လေလင်းယုန်ထက် များစွာ သာလွန်နေကြောင်း ခံစားမိလိုက်သည်။

“သွားကြစို့...”

လော့ယောင်သည် ရထားပေါ်သို့ တက်လိုက်သည်။

လော့ချန်လည်း လိုက်ပါသွားသည်။

ကျွီခနဲအသံနှင့်အတူ သားရဲ နှစ်ကောင်သည် မိုးကြိုးနှင့် လျှပ်စီးကဲ့သို့ ကောင်းကင်သို့ တည့်တည့် ပြေးတက်သွားပြီး ရွှမ်ယွမ်ဂိုဏ်းတည်ရှိရာ အရပ်ဆီသို့ အရှိန်အဟုန်ပြင်းစွာ ထွက်ခွာသွားသည်။

အခန်း ၄၀၉ ပြီးပါပြီ။