ဓားတစ်ချက်၏ ရန်သူ။ အသက်ကယ် တံဆိပ်။

“ဘုန်း...”

လော့ချန်၏ ဝိညာဉ်ပင်လယ်ထဲတွင် ပုံသဏ္ဌာန်မဲ့သော ဓားငယ်သည် စိမ်းပြာရောင် နတ်ဘုရားအလင်းကို ထုတ်လွှတ်သည်။ အလွန်တောက်ပသော မိုးကြိုးလျှပ်စီးများကို ဖန်တီးကာ ကြီးမားသော ရွှေရောင် လှိုင်းလုံးများနှင့် ရောနှောနေသည်။ ဝိညာဉ်ပင်လယ်တစ်ခုလုံး ပူပြင်း တောက်ပနေပြီး နေရာအနှံ့ တောက်ပြောင် လင်းလက်လျက် နတ်ဘုရားအလင်းများ ထွက်ပေါ်နေသည်။

ထို ပုံသဏ္ဌာန်မဲ့သော ဓားငယ်သည် ပြင်းပြင်းထန်ထန် တုန်ခါနေသည်။ တစ်ကိုယ်လုံးတွင် တိုင်းတာ၍မရနိုင်သော စွမ်းအားများ လှည့်ပတ် စီးဆင်းနေပြီး လော့ချန်၏ ဝိညာဉ်ပင်လယ်မှ မည်သည့်အချိန်တွင်မဆို ထိုးထွင်း ထွက်ပေါ်လာနိုင်တော့မည့်နှယ် ဖြစ်နေ၏။

အလွန် အရေးကြီးသော အခိုက်အတံ့၌...

“ရွှီး... ရွှီး... ရွှီး... ရွှီး... ရွှီး... ရွှီး...”

လေတိုးသံများ ဆက်တိုက် ထွက်ပေါ်လာသည်။ နားထဲတွင် ဆက်တိုက် မြည်ဟီးနေ၏။

ပုံသဏ္ဌာန်မဲ့သော ဓားရိပ်နှင့် လော့ချန်တို့ကြားတွင် တောက်ပသော အလင်းတန်းများ အရပ်လေးမျက်နှာသို့ ပျံ့နှံ့သွားသည်။

သေသေချာချာ စစ်ဆေးကြည့်လျှင် ဤ တောက်ပသော အလင်းတန်းများသည် မရေမတွက်နိုင်သော ရောင်ခြည်များဖြင့် ယှက်နွယ်ဖွဲ့စည်းထားကြောင်း တွေ့ရှိနိုင်သည်။ ကောင်းကင်အလင်းဖြင့် ယက်လုပ်ထားသော ပိုက်ကွန်ကြီးကဲ့သို့ ပုံသဏ္ဌာန်မဲ့သော ဓားရိပ်ကို ဖုံးလွှမ်းလိုက်သည်။

“ဘုန်း...”

ပုံသဏ္ဌာန်မဲ့သော ဓားရိပ်သည် တောက်ပသော ပိုက်ကွန်ကြီးပေါ်သို့ ထိမှန်လိုက်ရာ သတ္တုချင်း ရိုက်ခတ်သကဲ့သို့ အသံ ထွက်ပေါ်လာပြီး ပုံသဏ္ဌာန်မဲ့သော လှိုင်းတစ်ခုသည် ကွင်းတစ်ခုလုံးကို လွှမ်းခြုံသွားသည်။

ထိုနေရာရှိ လူငယ်ပါရမီရှင်များ၏ စိတ်နှလုံးသည် တောင့်တင်းသွားကြသည်။ နှလုံးသားထဲတွင် တောင်ကြီးတစ်လုံး ဖိထားသကဲ့သို့ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ခံစားမှု ရှိနေသည်။

အားလုံးသည် တုန်လှုပ်စွာဖြင့် ကွင်းလယ်ဆီ ကြည့်လိုက်ကြ၏။

လော့ယောင်သည် လော့ချန်၏ ရှေ့တွင် ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ် ပေါ်လာသည်။ သွယ်လျပြီး ဖြူစင်သော လက်ချောင်းများပေါ်တွင် ထူးခြားသော အလင်းတန်းများ စီးဆင်းနေ၏။ လက်ချောင်းထိပ်တွင် အလင်းတန်းများက ချည်မျှင်ကဲ့သို့ ယှက်နွယ်ဖွဲ့စည်းထားသည်။

“ဟဲဟဲ... ဂုဏ်သရေရှိ နယ်မြေအဆင့် သန်မာသူတစ်ဦးက အခြားသူတွေရဲ့ တိုက်ခိုက်မှုကို ဝင်ရောက် စွက်ဖက်တာဟာ အဆင့်အတန်း နိမ့်ကျရာ ရောက်မယ် ထင်ပါတယ်...”

လော့ယောင်သည် လီရှောင်ဖုန်းကို ကြည့်ရင်း ညင်သာစွာ ပြုံးရယ်လိုက်သည်။ အမူအရာနှင့် လေသံတွင် လှောင်ပြောင်ခြင်း အပြည့်အဝ ပါဝင်နေသည်။

ပထမမင်းသား ကျင်းထျန်တူသည် ထရပ်ကာ အခြေအနေကို ပြန်လည် ထိန်းချုပ်ရန် ကြိုးစားကာ သူက ရယ်မောလိုက်သည်။

“ဟားဟားဟား... ဒီလိုမျိုး စိတ်ဝင်စားစရာကောင်းတဲ့ တိုက်ပွဲကို မမြင်ရတာ ကြာလှပြီ။ နှစ်ဦးစလုံး နေရာယူကြပါဦး။ နောက်ထပ် ဘယ်သူများ တိုက်ခိုက်ဖို့ ဆန္ဒရှိသေးလဲ...”

လူအများ အချင်းချင်း ကြည့်လိုက်ကြသည်။

ထိပ်တန်း သန်မာသူနှစ်ဦးသည် အချင်းချင်း ရန်ဆောင်နေကြသည်။ သူတို့သည် ကံမကောင်းသည့် ပြဿနာကို သွားထိရန် ဆန္ဒမရှိကြချေ။

လီရှောင်ဖုန်းသည် အေးစက်စွာ နှာမှုတ်လိုက်ပြီး ထရပ်လိုက်ကာ လော့ယောင်ကို ကြည့်ရင်း လေသံက ပို၍ အေးစက်လာသည်။

“ငါက လုပ်ချင်တာကို အမြဲတမ်း လုပ်တတ်သူပဲ...”

သူသည် လက်ညှိုးကို လော့ချန်ဆီ တည့်တည့် ညွှန်လိုက်သည်။ လေသံက မငြင်းနိုင်တော့ချေ။

“ဒီလူက ငါ့ ဂျူနီယာကို ထိခိုက်စေခဲ့တာမို့ မဖြစ်မနေ သင်ခန်းစာ ပေးရမယ်။ မင်းက သူ့ကို ကာကွယ်ချင်ရင် မင်းမှာ အဲ့ဒီ စွမ်းရည် ရှိမရှိ ကြည့်ရသေးတာပေါ့...”

ဤစကား ထွက်ပေါ်လာသည်နှင့် လီရှောင်ဖုန်း၏ အကြည့်သည် ပိုမို အေးစက်သွားသည်။ ကိုယ်ပေါ်မှ ဓားအရှိန်အဝါသည် ပို၍ပင် ထက်မြက်လာ၏။

ဤအခိုက်အတန့်တွင် လော့ယောင်သည် လက်ညှိုးဖြင့် ပွတ်ဆွဲလိုက်ရာ လက်ထဲတွင် တံဆိပ်ပြားတစ်ခု ပေါ်လာသည်။

“ဒီနေ့ လော့ချန်ကို ငါ မဖြစ်မနေ ကာကွယ်မှာပဲ...”

ကျောက်စိမ်းတံဆိပ်ပြားသည် တစ်ခုလုံး ကြည်လင်နေသည်။ မျက်နှာပြင်ပေါ်တွင် တိမ်ပုံစံများ ထွင်းထုထားသည်။ တိမ်ပုံစံများ အထက်တွင် ရွှေရောင် နတ်ဘုရားအလင်းကို ထုတ်လွှတ်နေသော ကိုးထပ်အဆောက်အအုံတစ်ခု ရှိသည်။ တစ်ချက် ကြည့်လိုက်ရုံဖြင့် အဆောက်အအုံတစ်ခုလုံးသည် ဓားတစ်လက်ကဲ့သို့ ပုံသဏ္ဌာန် ရှိနေပြီး တိုင်းတာ၍မရနိုင်သော အရှိန်အဝါကို ပေးစွမ်းသည်။

လော့ယောင်၏ လက်ထဲမှ တံဆိပ်ပြားကို မြင်သောအခါ လီရှောင်ဖုန်း၏ မျက်လုံးသည် ချက်ချင်းပင် တုန်ယင်သွား၏။ သူသည် လေသံကို နက်ရှိုင်းစွာ နှိမ့်လိုက်သည်။ “မင်း... မင်း ဘယ်သူလဲ... အတိအကျ ပြောစမ်း...”

လော့ယောင်၏ လေသံက ပေါ့ပါးနေသည်။

“ငါ ဘယ်သူလဲဆိုတာ မင်း သိဖို့ မလိုဘူး။ ဒီ တံဆိပ်ပြားကို မင်း သိရင် ရပြီ”

လီရှောင်ဖုန်းသည် ထူးဆန်းစွာ တိတ်ဆိတ်သွားသည်။ မျက်လုံးများ မှိတ်လိုက် ဖွင့်လိုက် ဖြစ်နေပြီး တစ်စုံတစ်ရာကို ချိန်ဆနေသည့်နှယ် ဖြစ်နေသည်။ တံဆိပ်ပြားကို အလွန်အမင်း စိုးရိမ်နေကြောင်း ထင်ရှားလှသည်။

ပထမမင်းသား ကျင်းထျန်တူသည်လည်း ထိုတံဆိပ်ပြားကို မြင်သောအခါ အမူအရာ ရုတ်တရက် ပြောင်းလဲသွားသည်။ လော့ချန်ကို တစ်ဖန် ကြည့်လိုက်ကာ မျက်လုံးထဲတွင် အံ့ဩမှုများ ထွက်ပေါ်လာသည်။

သူသည် ယခင်ကတည်းက သွေးလင်းယုန်၏ လိုက်လံသတ်ဖြတ်မှုအောက်မှ လော့ချန် အသက်ရှင်နိုင်ခဲ့ခြင်းမှာ လော့ယောင်နှင့် ဆက်စပ်နေသည်ဟု ခန့်မှန်းခဲ့ဖူးသည်။

လော့ချန် ရွေးချယ်ခံလိုက်ရသည်ကိုမူ သူ မမျှော်လင့်ခဲ့ချေ။

အသုံးမကျသည့်သိုင်းဝိညာဉ်ကို နိုးကြားထားသော လော့ချန်အတွက် ရွေးချယ်ခံလိုက်ရခြင်းသည် ကောင်းသော ကိစ္စလား၊ ဆိုးသော ကိစ္စလားကိုမူ မသိနိုင်ချေ။

စိတ်ထဲက သိသည်။ မျက်မှောက်တွင် ကြုံတွေ့နေရသော အကျပ်အတည်းကို သူကိုယ်တိုင် ဖြေရှင်းသင့်ကြောင်း စိတ်ထဲက သိနေသည်။ ကျင်းထျန်တူသည် အတွေးများကို ဖယ်ရှားလိုက်ပြီးနောက် ဘာမှမဖြစ်သလို ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ရယ်မောလိုက်၏။

“ဟဲဟဲ... လီရှောင်ဖုန်း၊ လျူရီဖုန်းကို အရင်ဆုံး ဒဏ်ရာကုသပေးလိုက်ပါဦးနော...”

လီရှောင်ဖုန်းသည် ခဏတာ စဉ်းစားလိုက်သည်။ အကြည့်က လော့ချန်ဆီ ရောက်ရှိနေသည်။ မျက်လုံးများ စူးရှနေ၏။

“ရွှမ်ယွမ်ဂိုဏ်းတပည့် လော့ချန်။ ငါ မင်းကို မှတ်ထားလိုက်ပြီ။ ဒီနေ့ မင်း ကံကောင်းသွားတယ်မှတ်။ နောက်တစ်ခါ တွေ့တဲ့အခါ မင်း ဒီလို ကံကောင်းဖို့ မျှော်လင့်ပါတယ်...”

အေးစက်စွာ စကားတစ်ခွန်းကို ချန်ထားခဲ့ပြီး လီရှောင်ဖုန်းသည် သတိလစ်နေသော လျူရီဖုန်းဆီ လှည့်သွားသည်။

လျူရီဖုန်းသည် ဓားစွမ်းအင်၏ ထိခိုက်မှုဒဏ်ကြောင့် သွေးများ တစ်ကိုယ်လုံး စွန်းထင်းနေပြီး အလွန် စိတ်မကောင်းစရာ ဖြစ်နေသည်။ သို့သော်လည်း လီရှောင်ဖုန်း စစ်ဆေးကြည့်လိုက်ရာ အပြင်ဒဏ်ရာများသာ ဖြစ်ကြောင်း တွေ့ရှိရသဖြင့် မျက်နှာသည် အနည်းငယ် ပြေလျော့သွားသည်။

ဤသည်မှာ လော့ချန် လက်ဆလျှော့ချလိုက်ခြင်း၏ ရလဒ်ဖြစ်သည်။ ပြိုင်ဘက်သည် လင်ယွမ်ပြတိုက်မှ လူဖြစ်သည့်အတွက် သင်ခန်းစာပေးရုံသာ လော့ချန်က ရည်ရွယ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ပန်းခြံထဲတွင် အခြားသူများသည် ဆူညံပွက်လောရိုက်ကုန်ကြ၏။

ထို လူငယ်ပါရမီရှင်များသည် လော့ယောင်ကို ကြည့်ရင်း အံ့အားသင့်နေကြသည်။

“ဒီ တံဆိပ်ပြားက ဘာလဲ... လီရှောင်ဖုန်းတောင် အတော်လေး စိုးရိမ်နေတာ တွေ့ရတယ်...”

“တံဆိပ်ပြားပေါ်က အဆောက်အအုံက လင်ယွမ်ပြတိုက်ရဲ့ ဗိသုကာပုံစံနဲ့ ဆင်နေတယ်။ လင်ယွမ်ပြတိုက်နဲ့ ဆက်စပ်နေတာ သေချာတယ်”

“နောက်ခံကို လေ့လာကြည့်မှ ဖြစ်တော့မယ်”

တံဆိပ်ပြားတစ်ခုသည် ကျိတော့ဂိုဏ်းတပည့်၊ နယ်မြေအဆင့် သန်မာသူ လီရှောင်ဖုန်းကိုပင် တုန်လှုပ်စေနိုင်သည်။

လူအားလုံး ဤ ကိစ္စကို အလွန် စိတ်ဝင်စားနေကြသည်။

အခြေအနေကို ပြန်လည် တည်ငြိမ်စေရန် ကျင်းထျန်တူသည် နောက်ထပ် လူငယ်ပါရမီရှင်နှစ်ဦးကို တိုက်ခိုက်စေခဲ့သည်။

“ဟူး...”

လော့ချန်သည် သက်ပြင်းတစ်ချက် နက်ရှိုင်းစွာ မှုတ်ထုတ်လိုက်သည်။

လီရှောင်ဖုန်း၏ ဓားဆန္ဒသည် သူ့ကို ဒဏ်ရာ မပေးခဲ့သော်လည်း သူ၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်ကို အကြီးအကျယ် ကုန်ခမ်းစေခဲ့သည်။ တစ်ကိုယ်လုံး အားနည်းနေသည်။

သို့သော် ဤ ထူးခြားမှုကို ဖြတ်သန်းပြီးနောက် လော့ချန်သည် လင်ချူးလန် သူ့ကို ပေးခဲ့သော လက်ဆောင်ကို နောက်ဆုံးတွင် နားလည်သွားခဲ့သည်။

မတော်တဆမှ မဟုတ်လျှင် ဝိညာဉ်ပင်လယ်ထဲရှိ ပုံသဏ္ဌာန်မဲ့သော ဓားငယ်သည် အသက်ကယ် တံဆိပ်ပြား ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

သေခြင်းရှင်ခြင်း အရေးကြီးသော အချိန်တွင် သူ့ကို ကယ်တင်နိုင်ခဲ့သည်။

“ဒီနေရာမှာ အလကား ကုန်မသွားတာ ကံကောင်းတယ်”

လော့ချန်သည် အနည်းငယ် ပျော်ရွှင်နေသည်။

ဤ ပုံသဏ္ဌာန်မဲ့သော ဓားငယ်၏ တိကျသော စွမ်းအားကို မသိသော်လည်း ယခုတင်က ဖြစ်ပျက်ခဲ့သော ထူးခြားမှုကို ကြည့်လျှင် သာမန်မဟုတ်သည်မှာ သေချာသည်။

တစ်ကြိမ် ပေါက်ကွဲလိုက်သည်နှင့် သွေးကြောနိုးကြားမှုနယ်ပယ် သန်မာသူပင် တားဆီးနိုင်မည် မဟုတ်ချေ။

လီရှောင်ဖုန်းသည် နယ်မြေအဆင့် သန်မာသူ ဖြစ်သော်လည်း တစ်ချက်တည်းဖြင့် ချက်ချင်း သတ်ဖြတ်ခံရနိုင်သည်။

“လင်ချူးလန်၊ မင်းက ငါ့ကို ကြီးမားတဲ့ လက်ဆောင်တစ်ခု တကယ်ပဲ ပေးခဲ့တာပဲ...”

လော့ချန်၏ စိတ်နှလုံး တည်ငြိမ်သွားသည်။ အကြည့်က လီရှောင်ဖုန်းဆီ ရောက်ရှိသွားပြီး မျက်လုံးများ အေးစက်နေသည်။

ယခုတင်က ဓားဆန္ဒသည် သူ့ကို ဒဏ်ရာ မပေးခဲ့သော်လည်း သူ၏ စိတ်ကို ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာပေးနိုင်ခဲ့သည်။ တစ်သက်လုံး မသန်စွမ်း ဖြစ်သွားစေနိုင်သည်ပင်။

နည်းလမ်းမှာ ရက်စက်လွန်းလှသည်။

“ဒီ ဓားချက်ကို ငါ မှတ်ထားလိုက်ပြီ။ နောင်မှာ မဖြစ်မနေ ပြန်ဆပ်ရမယ်”

လော့ချန်သည် စိတ်ထဲတွင် တိတ်တဆိတ် ကျိန်ဆိုလိုက်သည်။

ဤအခိုက်အတန့်တွင် လော့ယောင်သည် လော့ချန်ဆီသို့ ဖြည်းညင်းစွာ လျှောက်လာသည်။

“လော့ချန်၊ အဆင်ပြေရဲ့လား...”

လော့ယောင်သည် လော့ချန် မျက်နှာ မကောင်းသည်ကို မြင်သောအခါ လီရှောင်ဖုန်း၏ ဓားဆန္ဒကြောင့် ဒဏ်ရာရသည်ဟု ယူဆကာ မျက်ခုံးများ တွန့်ကွေးသွားသည်။

ဓားဆန္ဒသည် လူ၏ ဝိညာဉ်နှင့် စိတ်ဓာတ်ကို ထိခိုက်စေနိုင်ပြီး ပြန်လည်ကောင်းမွန်ရန် အလွန် ခက်ခဲသည်။

လော့ချန်သည် ခေါင်းခါလိုက်၏။

“ဘာမှ မဖြစ်ပါဘူး။ ဝိညာဉ်စွမ်းအင် အနည်းငယ် ကုန်ခမ်းသွားရုံပါ...”

လော့ယောင် သက်ပြင်းတစ်ချက် ပေါ့ပါးစွာ မှုတ်ထုတ်လိုက်ပြီး ဆိုသည်။

“တခြားကိစ္စမရှိရင် ငါတို့ အရင်ဆုံး ပြန်ကြတာပေါ့”

“ကောင်းပြီ...”

လော့ချန်လည်း ထိုသို့ပင် ရည်ရွယ်ထားသည်။

ဤမျှ ကိစ္စများ ဖြစ်ပျက်ပြီးနောက် ဆက်လက် ရှိနေလျှင် ပြဿနာကို ကိုယ်တိုင် ရှာခြင်းသာ ဖြစ်လိမ့်မည်။

ထို့အပြင် ယခုတင်က လီရှောင်ဖုန်း၏ ဓားဆန္ဒသည် သူ့ကို ဒဏ်ရာ မပေးခဲ့သော်လည်း ဓားဆန္ဒကို ပို၍ နက်ရှိုင်းစွာ နားလည်စေခဲ့သည်။ များစွာသော အရာများကို ထိုမှတစ်ဆင့် နားလည်သွားခဲ့သည်။

လော့ချန်သည် ယခု နားလည်ခဲ့သည်များကို အကုန်အစင် အသုံးချနိုင်ခဲ့လျှင် သူ၏ ဓားလမ်းစဉ်နယ်ပယ်သည် နောက်တစ်ဆင့် တိုးတက်လာပြီး လူနှင့်ဓား တစ်သားတည်းဖြစ်မှု ပြည့်စုံမှုနယ်ပယ်သို့ ရောက်ရှိလာနိုင်မည်ဟု ဗီဇအလိုအရ သိနေသည်။

လူနှင့်ဓား တစ်သားတည်းဖြစ်မှု ပြည့်စုံမှုအဆင့်ဆိုသည်မှာ နောက်တစ်ဆင့်ဆိုလျှင် ဓားဆန္ဒသာ ဖြစ်တော့သည်။