လူနှင့်ဓား တစ်သားတည်းဖြစ်တည်ခြင်း ပြည့်စုံမှုအဆင့်။ ဂိုဏ်းသို့ ပြန်ခြင်း။

ရထားထဲမှ နေရာသည် ကျယ်ဝန်းသည်။

အလယ်တွင် ရွှေမြှုပ်ထားသော ကျောက်စိမ်းစားပွဲတစ်လုံးရှိပြီး ထိုအပေါ်၌ အမျိုးမျိုးသော လှပသည့် မုန့်များနှင့် ဝိညာဉ်သီးများ တင်ထားသည်။ ဘေးနှစ်ဖက်တွင် အဖိုးတန် နတ်ဆိုးသားရဲသားမွှေးများ ခင်းထားသော ထိုင်ခုံရှည်များ ရှိသည်။

လော့ယောင်သည် ညာဖက်ထိုင်ခုံရှည်ပေါ်တွင် ပျင်းရိစွာ လဲလျောင်းနေသည်။ ကိုယ်ပေါ်ရှိ ဂါဝန်ရှည်သည် ကြမ်းပြင်ပေါ်သို့ လျှောကျနေပြီး စွဲဆောင်မှုရှိသော ကိုယ်ခန္ဓာအချိုးအစားသည် ရထားထဲမှ ညလင်းပုလဲများ၏ အလင်းရောင်အောက်တွင် မှေးမှိန်စွာ မြင်တွေ့နေရကာ တစ်ကိုယ်လုံးတွင် ဆွဲဆောင်မှုရှိသော ဟန်ပန်တစ်ခု ထွက်ပေါ်နေသည်။

လေထုထဲတွင် ကတိုးနံ့နှင့် သစ်ခွနံ့ကဲ့သို့ သင်းပျံ့သော မွှေးရနံ့များ လွင့်မျောနေ၏။

ထို့အပြင် ဤသို့သော လှပထူးချွန်သည့် အမျိုးသမီးတစ်ဦးနှင့် အတူတကွ ရှိနေရသည်တွင် ပတ်ဝန်းကျင်သည် ရုတ်တရက် အနည်းငယ် ထူးခြားလာပြီး လော့ချန်သည်လည်း ခဏတာ စိတ်မတည်မငြိမ် ဖြစ်လာသည်။

သာမန်အချိန် ဖြစ်ပါလျှင် လော့ချန်သည် စိတ်အားထက်သန်စွာ ကြည့်ရှုပေလိမ့်မည်။ ယခုမူကား ပို၍ အရေးကြီးသည့် ကိစ္စတစ်ခု ရှိနေသည်။

လော့ချန်သည် အသက်ကို နက်ရှိုင်းစွာ ရှူလိုက်ပြီး မျက်စိကို အတင်းအကျပ် လွှဲဖယ်လိုက်သည်။ သတိလန်းဆန်းဆေးလုံးတစ်လုံးကို ထုတ်ယူ သောက်သုံးကာ မျက်လုံးများကို မှိတ်လိုက်သည်။

“အလှတရားကို မခံစားတတ်တဲ့ ကောင်ပဲ...”

လော့ယောင်သည် နီရဲသော နှုတ်ခမ်းကို အနည်းငယ် ကွေးလိုက်ပြီး ထထိုင်လိုက်၏။ သူမသည်လည်း ချီစွမ်းအင်ကို ကျင့်ကြံရန် စတင်လိုက်သည်။

သတိလန်းဆန်းဆေးလုံးသည် လော့ချန်၏ ကုန်ခမ်းသွားသော ဝိညာဉ်စွမ်းအင်ကို အားဖြည့်ပေးသည်။ သူ၏ စိတ်သည် လုံးဝ ရှင်းလင်းသွားပြီး မကြာမီ ကျင့်ကြံမှု အခြေအနေသို့ ရောက်ရှိသွားသည်။

“လူနဲ့ဓား တစ်သားတည်းဖြစ်မှုဆိုတာ စိတ်ထဲမှာ ဓားရှိခြင်း ဖြစ်ပြီး ဓားဆန္ဒဆိုတာ စိတ်ကို ဓားအဖြစ် အသုံးပြုကာ မိုးမြေနဲ့ အတူတကွ တုံ့ပြန်ပြီး ပုံသဏ္ဌာန်မဲ့အရာကို အစစ်အမှန်အဖြစ် ပြောင်းလဲခြင်း ဖြစ်တယ်...”

ယန်ချင်းရှုံးပြောသော ယခင်က ဓားဆန္ဒကို နားလည်ခဲ့ပုံသည် စိတ်ထဲတွင် ပေါ်ပေါက်လာသည်။ လော့ချန်သည် လီရှောင်ဖုန်း ခုတ်ပိုင်းခဲ့သော ဓားဆန္ဒကိုလည်း ပြန်လည် အမှတ်ရလာသည်။

ထိုနှစ်ခုကို အချင်းချင်း ပေါင်းစပ် သုံးသပ်လိုက်ရာ လော့ချန်သည် တဖြည်းဖြည်း ထို အခြေအနေတွင် နစ်မြုပ်သွားသည်။ မှုန်ဝါးဝါး နက်နဲသော ခံစားမှုတစ်ခုသည် စိတ်ထဲတွင် ပို၍ ရှင်းလင်းလာသည်။

“အံ့ဩစရာပဲ...”

ကျင့်ကြံနေသော လော့ယောင်သည် မျက်လုံးကို ဖွင့်လိုက်သည်။ လော့ချန်ကို ကြည့်လိုက်ရာ အနည်းငယ် အံ့အားသင့်နေသည်။ လော့ချန်သည် ထိုနေရာတွင် ထိုင်နေသော်လည်း သူမကို ခံစားရစေသည်မှာ အလွန် မှုန်ဝါးနေသည်။ မှုန်ဝါးစွာပင် ထက်မြက်သော ဓားအရှိန်အဟုန်တစ်ခုသည် သူ့ကိုယ်ပေါ်တွင် ပေါ်လိုက် ပျောက်လိုက် ဖြစ်နေပြီး ထွက်ပေါ်လုနီးနီး ဖြစ်နေသည်။

“ဓားလမ်းစဉ်နယ်ပယ် အဆင့်တက်တော့မယ်...”

လော့ယောင်သည် ဤမျှ အမြင် စူးရှသူ ဖြစ်သည်။ တစ်ချက်တည်းဖြင့် လော့ချန်က ဓားလမ်းစဉ်နယ်ပယ်ကို ဖြတ်ကျော်နေသည်ကို သတိပြုမိသည်။ ချက်ချင်းပင် အားမူကို အလျင်စလို သွားနေသော အရှိန်အား လျှော့ချရန် ညွှန်ကြားလိုက်သည်။

“စောစောက လီရှောင်ဖုန်းရဲ့ ဓားဆန္ဒ လှုံ့ဆော်မှုကြောင့်လား...”

လော့ယောင်သည် အဓိက အချက်ကို နားလည်သွားသည်။ ဝမ်းမြောက်သော်လည်း အနည်းငယ် တုန်လှုပ်နေသည်။ ဓားလမ်းစဉ်နယ်ပယ်သည် တစ်ကြိမ် အဆင့်တက်ဖို့ရာ အလွန် ခက်ခဲလှသည်။

ဓားဆန္ဒ တစ်ခုတည်းကြောင့်ပင် လော့ချန်သည် တစ်ခုခု နားလည်ပြီး ဓားလမ်းစဉ်နယ်ပယ်ကိုပင် တိုးမြှင့်နိုင်ခဲ့သည်။ ဤသို့သော ဓားလမ်းစဉ် နားလည်မှုကို ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသည်ဟု ဖော်ပြရပေမည်။

“အောင်မြင်ပါ့မလား...”

လော့ယောင်၏ အကြည့်များ တောက်ပနေသည်။ မျှော်လင့်ချက် အပြည့်ရှိနေ၏။

နန်းမြို့တော်မှ ရွှမ်ယွမ်ဂိုဏ်းသို့ မိုင်ပေါင်း သောင်းနှင့်ချီသော ခရီးဖြစ်သည်။ ရထား၏ ပုံမှန် အရှိန်ဖြင့် သွားလျှင် နှစ်ရက်နှင့် ရောက်နိုင်သော်လည်း အရှိန်ကို လျှော့လိုက်သဖြင့် သုံးရက် ကြာပေလိမ့်မည်။

အချိန်က တဖြည်းဖြည်း ကုန်လွန်သွားသည်။

တတိယနေ့ နံနက်ခင်း...

သုံးရက်တာ တောင့်တောင့်ကြီး ထိုင်နေသော လော့ချန်၏ ကိုယ်ပတ်လည်တွင် ဝှီးခနဲ အသံနှင့်အတူ ထက်မြက်သော လေစီးကြောင်းများ ရုတ်တရက် ပေါ်ပေါက်လာသည်။ ခါးရှိ အနီရောင်မီးလျှံဓားသည် တဝီဝီ တုန်ခါနေပြီး အိမ်မှ အလိုအလျောက် ထွက်ပေါ်လာမည့်ဟန် ရှိနေသည်။

နောက်တစ်ခဏတွင်...

“ဘုန်း...”

လော့ချန်၏ ကိုယ်ပေါ်မှ အံ့မခန်းသော ဓားအရှိန်အဟုန်သည် ကောင်းကင်သို့ တိုးတက်သွားကာ အရပ်လေးမျက်နှာသို့ ပျံ့နှံ့သွားသည်။ လေထုကိုပင် ရေလှိုင်းကဲ့သို့ တုန်ခါသွားစေသည်။

“အူး...”

ရထားကို ဆွဲနေသော သားရဲ နှစ်ကောင်၏ တစ်ကိုယ်လုံးရှိ သံမဏိ အမွေးအတောင်များ ထောင်မတ်သွားသည်။ မျက်လုံးထဲတွင် ထိတ်လန့်သော အမူအရာ ရှိနေပြီး အလွန် အန္တရာယ်ရှိသော အရာကို ခံစားမိသည့်နှယ် ဖြစ်သည်။

ရထားထဲတွင်...

ဟူးခနဲ အသံ ထွက်ပေါ်ပြီး လော့ချန်သည် မျက်လုံးကို ဖွင့်လိုက်သည်။ မှုတ်ထုတ်လိုက်သော အသက်ရှူ ချီစွမ်းအင်သည် ဓားကဲ့သို့၊ မြူကဲ့သို့ ဖြစ်နေပြီး လေကို ရှင်းလင်းသော အမှတ်အသားတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်စေသည်။

“လူနဲ့ဓား တစ်သားတည်းဖြစ်တည်မှု ပြည့်စုံမှုနယ်ပယ်ကို နားလည်သွားတဲ့အတွက် ဂုဏ်ယူပါတယ်...”

လော့ယောင် ချိုမြိန်စွာ ပြုံးလိုက်သည်။ သူမ၏ မျက်လုံးထဲတွင် ချီးမွမ်းခြင်း ရှိသော်လည်း ပို၍ တုန်လှုပ်နေသည်။

ဓားလမ်းစဉ်နယ်ပယ်ကို အဆင့်တက်ရန် ဤမျှ လွယ်ကူသည် မဟုတ်ပေ။ လူအများသည် နယ်ပယ်ကို ဖြတ်ကျော်ရန် ကြိုးစားရာတွင် အရှုံးနှင့် ရင်ဆိုင်သွားကြရသည်က များလှသည်။ တာယွဲ့မင်းဆက်မှ ဂိုဏ်းကြီး သုံးဂိုဏ်းတွင် ဓားဖြင့် ကျင့်ကြံသူ မရေမတွက်နိုင်အောင် ရှိသော်လည်း လူနဲ့ဓား တစ်သားတည်းဖြစ်မှုကို နားလည်သူမှာ အလွန် နည်းပါးသည်။

လော့ချန်က လူနဲ့ဓား တစ်သားတည်းဖြစ်တည်မှု ပြည့်စုံမှုနယ်ပယ်ကို ဖြတ်ကျော်ရာတွင် တစ်ကြိမ်တည်းနှင့် အောင်မြင်ခဲ့ပြီး အနည်းငယ်မျှပင် အခက်အခဲ မရှိခဲ့ချေ။

လော့ချန်၏ ကိုယ်ရိပ်သည် တုန်ယင်သွားသည်။ မူလက ထက်မြက်နေသော အရှိန်အဝါသည် ချက်ချင်း ပျောက်ကွယ်သွားရာ အပြင်လူများ သတိပြုမိရန် ခက်ခဲသွားသည်။ သူက ရယ်လိုက်၏။

“ငါလည်း ဒီလောက် အဆင်ပြေလိမ့်မယ်လို့ မထင်ခဲ့ဘူး...”

နယ်ပယ်ကို ဖြတ်ကျော်ခြင်း မပြုမီ လော့ချန်သည် လူနဲ့ဓား တစ်သားတည်းဖြစ်မှု ပြည့်စုံမှုနယ်ပယ်ကို နားလည်နိုင်မည့် ဖြစ်နိုင်ခြေကို ငါးဆယ်ရာခိုင်နှုန်း၊ သို့မဟုတ် ငါးဆယ်ရာခိုင်နှုန်းပင် မရှိဟု ခန့်မှန်းခဲ့သည်။

ဂိုဏ်းသုံးဂိုဏ်း ပြိုင်ပွဲတွင် သူ၏ ဓားလမ်းစဉ်နယ်ပယ်သည် လူနဲ့ဓား တစ်သားတည်းဖြစ်တည်မှု အဆင့်မြင့်အဆင့်သို့သာ ရောက်ခဲ့သေးသည်။ တစ်လကျော်သာ ကြာသေးသည်။ ရလဒ်က မမျှော်လင့်ထားလောက်အောင် အဆင်ပြေသည်။

အကြောင်းရင်းကို ကြည့်လျှင် ဓားလမ်းစဉ် နားလည်မှု ကိုယ်တိုင်မှာ တစ်ခုဖြစ်သည်။ အဓိကမှာ လီရှောင်ဖုန်း ခုတ်ချခဲ့သော ဓားဆန္ဒမှ နားလည်မှု များစွာ ရရှိခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ဤ အချက်မှ ကြည့်လျှင် သူသည် လီရှောင်ဖုန်းကို ကျေးဇူးတင်ရပေဦးတော့မည်။

ဓားလမ်းစဉ်နယ်ပယ် အဆင့်တက်ခြင်း၏ အစွမ်းကို စမ်းသပ်လိုသဖြင့် လော့ချန်သည် ရထားမှ ထွက်လိုက်သည်။

“ခုတ်...”

အနီရောင်မီးလျှံဓား အိမ်မှ ထွက်လာသည်။ လော့ချန်၏ ကိုယ်ပေါ်မှ ဓားအရှိန်အဟုန် ပေါက်ကွဲထွက်လာသည်။ ဓားတစ်ချက်ကို ညာဘက်ရှိ တိမ်ပင်လယ်ဆီသို့ ခုတ်ချလိုက်သည်။

ရွှီးခနဲ အသံ ထွက်ပေါ်ပြီး မိုင်ပေါင်းများစွာ ရှည်သော တိမ်ပင်လယ်သည် နှစ်ပိုင်း ကွဲသွားသည်။ ဖြတ်ထားသော နေရာသည် ဖြောင့်တန်းပြီး ထက်မြက်မှု အပြည့်အဝ ဖော်ပြနေသည်။ လော့ချန်ကို အံ့အားသင့်စေသည်မှာ တိမ်ပင်လယ် အက်ကွဲရာသည် တစ်ခဏ ကြာပြီးမှ ပြန်လည် ပေါင်းစည်းသွားခြင်း ဖြစ်သည်။

“အံ့ဩစရာပဲ... ဓားစွမ်းအင်မှာ ထက်မြက်တဲ့ဆန္ဒ ပါနေတယ်...”

လော့ယောင် ထွက်လာပြီး ဤ မြင်ကွင်းကို ချက်ချင်း မြင်လိုက်ရသည်နှင့် လှပသော မျက်လုံးများ တုန်ယင်သွားပြီး မယုံနိုင်စွာဖြင့် ဆိုလိုက်သည်။

“မင်း ဓားဆန္ဒကို တွေ့ထိမိသွားတာလား...”

လော့ချန် ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး ချက်ချင်း ခေါင်းခါလိုက်သည်။

“လမ်းကြောင်း တွေ့ပြီလို့ပဲ ပြောရမှာပါ။ ဓားဆန္ဒရဲ့ အဝင်ဝကို အမှန်တကယ် တွေ့ထိဖို့က အချိန်အကြာကြီး ကျင့်ကြံရဦးမယ်”

စောစောက ဓားချက်သည် လော့ချန်က လီရှောင်ဖုန်း၏ ဓားဆန္ဒ အရှိန်အဝါကို စိတ်ကူးယဉ်ပြီး ခုတ်လိုက်ခြင်းသာ ဖြစ်သည်။ တုပခြင်းသည် နောက်ဆုံးတွင် တုပခြင်းသာ ဖြစ်သည်။ မှန်ထဲမှ ပန်း၊ ရေထဲမှ လကဲ့သို့ ကိုယ်ပိုင် အရာ မဟုတ်ပေ။

လူနဲ့ဓား တစ်သားတည်းဖြစ်တည်မှု ပြည့်စုံမှုနယ်ပယ်မှ ဓားဆန္ဒ နားလည်မှုအထိကို ဆယ်ပုံ ခွဲလျှင်... လော့ချန်က ခန့်မှန်းသည်မှာ သူ၏ လက်ရှိ နယ်ပယ်သည် အများဆုံး တစ်ဝက်မျှသာ ရှိသည်။

ဓားဆန္ဒကို နားလည်ရန် ခရီးက အလွန် ဝေးနေသေးသည်။

လော့ချန်က ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ပြောသော်လည်း လော့ယောင်မှာမူ မထိန်းချုပ်နိုင်လောက်အောင် စိတ်လှုပ်ရှားနေသည်။ နှလုံးသားက တဝုန်းဝုန်း ခုန်နေသည်။

ဓားဆန္ဒသည် မှုန်ဝါးပြီး ပုံသဏ္ဌာန်မဲ့လှသည်။ အဆုံးစွန် နားလည်မှု မရှိလျှင် တစ်သက်တာလုံး ဓားဆန္ဒ၏ အဝင်ဝကိုပင် မထိနိုင်ချေ။ ထိုသို့ မဟုတ်လျှင် ဓားသမား များစွာတို့သည် သူတို့၏ ဘဝ တစ်လျှောက်လုံး ဓားဆန္ဒကို နားလည်ရန် မတတ်နိုင်ကြတော့ချေ။

လော့ချန်သည် လူနဲ့ဓား တစ်သားတည်းဖြစ်မှု ပြည့်စုံမှုနယ်ပယ်ကို နားလည်ပြီး မကြာမီမှာပင် ဓားဆန္ဒကို အနည်းငယ် နားလည်မှု ရရှိခဲ့သည်။ အနည်းငယ်မျှသော ခြေလှမ်း သေးသေးလေး ဖြစ်သော်လည်း အဓိပ္ပာယ် အလွန် ကြီးမားသည်။

ဓားဆန္ဒကို ဖြတ်ကျော်ရန် အရည်အချင်းရှိကြောင်းကို ကိုယ်စားပြုနေသည်။

“လူတိုင်းက လော့ရှာဂိုဏ်းက ယန်ချင်းရှုံးကို မျိုးဆက်သစ်တွေရဲ့ ပထမ ဓားသမားလို့ ပြောကြတယ်။ ငါ ထင်တာတော့ မင်းကမှ အစစ်အမှန်ပဲ...”

လော့ယောင်၏ အမြင်တွင် လော့ချန်သည် ရာစုနှစ်ပေါင်းများစွာတွင် တစ်ကြိမ်သာ တွေ့နိုင်သည့် ဓားလမ်းစဉ် ပါရမီရှင် စစ်စစ်ဖြစ်သည်။

လော့ချန် တည်ငြိမ်စွာ ပြုံးလိုက်သော်လည်း သဘောတူခြင်း မပြုခဲ့ချေ။

သူ၏ ဓားလမ်းစဉ်နယ်ပယ်သည် မကြာသေးမီက အမှန်တကယ် မြန်ဆန်စွာ တိုးတက်လာခဲ့သည်။ ဤသည်မှာ သူကိုယ်တိုင် နတ်ဆိုးမုန်တိုင်း သတ်ဖြတ်နည်းကို ဖန်တီးခဲ့ခြင်းနှင့် ဆက်စပ်နေသင့်သည်။

အနည်းဆုံး လော့ချန်သည် ထုံရွှမ်နယ်ပယ် အဆင့်တွင် ဓားအကွက်ကို ကိုယ်တိုင် ဖန်တီးနိုင်သူ တစ်ဦးကိုမျှ မကြားဖူးသေးချေ။ ဤမျှ စွမ်းအားရှိသော ဓားအကွက်ကို ဖန်တီးခြင်း ဖြစ်သည်။

“ဓားလမ်းစဉ်နယ်ပယ် အဆင့်တက်လာပြီဆိုတော့ ငါ့ရဲ့ လက်ရှိ အမြင့်ဆုံး တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည်က သွေးကြောနိုးကြားမှုနယ်ပယ် စတုတ္ထအဆင့် သန်မာသူကို လွယ်လွယ်ကူကူ အနိုင်ယူနိုင်သင့်ပြီ မဟုတ်လား...”

လော့ချန်သည် သူ့ကိုယ်ပိုင် စွမ်းအားကို စဉ်းစားလိုက်သည်။ သူ သိရှိရသည်မှာ ချင်တို့ယွမ်သည် သွေးကြောနိုးကြားမှုနယ်ပယ် စတုတ္ထအဆင့် အလယ်အဆင့် နယ်ပယ်ဖြစ်သည်။

“ချင်တို့ယွမ်...”

ရှေ့သို့ မော့ကြည့်လိုက်ကာ လော့ချန်သည် အေးစက်စွာ ရယ်လိုက်သည်။ အကြည့်များက စူးရှ ထက်မြက်နေသည်။

နှစ်နာရီ ကြာပြီးနောက် တောတောင် ရေမြေ မြင်ကွင်းသည် သုံးဦး၏ အမြင်တွင် ပေါ်လာ၏။

ရှေ့တွင် တောင်တန်းများ ကွေ့ကောက်နေသည်။ တောတောင်နှင့် ရေများ ဝန်းရံနေသည်။ အချို့မှာ သားရဲရိုင်းကဲ့သို့ လဲလျောင်းနေပြီး အချို့မှာ နဂါးကဲ့သို့ ရှည်လျားသော ပုံသဏ္ဌာန် ရှိသည်။ တိမ်များ ပြည့်နှက်ပြီး မီးခိုးမြူများ ဖုံးလွှမ်းနေသည်။ မှော်အလင်းများ ဝေ့ဝဲနေပြီး ဝိညာဉ်သားရဲများ ပျံသန်းနေသည်။ နတ်ဘုရား အရှိန်အဝါတစ်ခု ထူးခြားစွာ ရှိနေသည်။

ဤသည်မှာ ရွှမ်ယွမ်ဂိုဏ်း၏ တည်နေရာ ဖြစ်သည်။

ရထားသည် တဖြည်းဖြည်း ဂိုဏ်းတံခါး ရှေ့တွင် ဆင်းသက်လာသည်။

“အံ့ဩစရာပဲ... လင်ယွမ်ပြတိုက်ရဲ့ မင်လင်သားရဲ...”

ဂိုဏ်းတံခါးကို စောင့်ကြပ်နေသော အပြင်စည်းအကြီးအကဲ တစ်ဦးသည် ရထားကို သတိပြုမိသည်။ အထူးသဖြင့် ကြီးမားပြီး ခန့်ညားသော သားရဲ နှစ်ကောင်ကို မြင်သောအခါ အလွန် အံ့အားသင့်သွားသည်။

ကောလာဟလများအရ မင်လင်သားရဲသည် ကျားသစ်သွေး မျိုးရိုး ရှိသော ထူးခြားသည့် သားရဲဖြစ်သည်။ လင်ယွမ်ပြတိုက်၏ အကြီးအကဲများသာလျှင် မင်လင်သားရဲ ရထားကို စီးနင်းရန် အရည်အချင်းရှိသည်။

အလုပ်သင်တပည့် အနည်းငယ်ကို ရှောင်လိုက်ပြီး ထို အပြင်စည်းအကြီးအကဲသည် ကိုယ်တိုင် ကြိုဆိုရန် ထွက်လာသည်။ သူက ယဉ်ကျေးစွာ မေးလိုက်သည်။

“လင်ယွမ်ပြတိုက်က အဘယ်သူများ ကြွရောက်လာပါသလဲ။ ငါတို့ ရွှမ်ယွမ်ဂိုဏ်းကို ဘာကိစ္စရှိလို့ ပါလဲခင်ဗျ...”

လော့ယောင်သည် ရထားထဲမှ တဖြည်းဖြည်း လျှောက်ထွက်လာသည်။ သူမ၏ အလွန် လှပသော ရုပ်ရည်သည် လူအများကို အံ့အားသင့်စေသည်။ မျက်နှာပေါ်တွင် အပြုံးဖြင့် ဆိုလိုက်သည်။

“ငါက လင်ကျန်းမြို့ လင်ယွမ်ပြတိုက် ခေါင်းဆောင်သစ် လော့ယောင်ပါ။ လော့ချန်... ထွက်လာခဲ့လေ...”

ပုလဲ ကန့်လန့်ကာ ပွင့်သွားပြီးနောက် လော့ချန်သည် ထို အထဲမှ ထွက်လာသည်။ အပြာရောင် ဝတ်ရုံကို ဝတ်ထားပြီး ခါးတွင် ဓားကို ချိတ်ထားသည်။

“လော့... လော့ချန်လား... လော့ချန်... မင်း... မင်း အသက်ရှင်နေသေးတယ်လား...”

ထို အပြင်စည်းအကြီးအကဲသည် ပထမ တုန်လှုပ်သွားသည်။ လော့ချန်ကို မြင်သောအခါ ချက်ချင်း အံ့အားသင့်သွားပြီး သရဲတစ္ဆေကို မြင်လိုက်ရသည့်နှယ် မျက်နှာထားက အထိတ်တလန့် ဖြစ်နေသည်။

“အာ့... သူက စီနီယာလော့ချန်ပဲ...”

“သူ မသေဘူးလား...”

“ဟုတ်တယ်လေ...”

ဂိုဏ်းတံခါးကို စောင့်သော အလုပ်သင်တပည့် အနည်းငယ်သည် ချက်ချင်း ဆူညံကုန်ကြသည်။

လော့ချန် အလုပ်သင်တပည့်မှ ဂိုဏ်းသုံးဂိုဏ်း ပြိုင်ပွဲ၏ ပထမဆုရှင် ဖြစ်လာခဲ့သော ဒဏ္ဍာရီ ဇာတ်လမ်းသည် အလုပ်သင်တပည့်များကြားတွင် ပျံ့နှံ့ပြီးသားဖြစ်ကာ ကောင်းမွန်သော ဇာတ်လမ်းတစ်ခု ဖြစ်နေသည်။

အလုပ်သင်တပည့် အနည်းငယ်သည် လော့ချန်ကို မမြင်ဖူးသော်လည်း သူ၏ ဇာတ်လမ်းကို အလွန် ရင်းနှီးသည်။ နာမည်ကျော်ပြီး အလွန် နာမည်ကြီးသည်။ ယခု လူကိုယ်တိုင် တွေ့ရသောအခါ တစ်ဦးချင်းစီသည် သိလိုစိတ်ဖြင့် ကြည့်နေကြသည်။ ထို အမျိုးသမီးတပည့်များ၏ မျက်လုံးများသည် ပုတ်ခတ်ပုတ်ခတ် ဖြစ်နေကြပြီး မျက်နှာများမှာ နီမြန်းနေကြသည်။

လော့ချန်သည် ရထားမှ ဆင်းလာပြီး ပြုံး၍ ဆိုလိုက်သည်။

“ခေါင်းဆောင်သစ် လော့ယောင်ရဲ့ အကူအညီ ရခဲ့လို့ အသက်ဘေးက လွတ်ခဲ့ရပါတယ်...”

လော့ယောင်သည် နက်နဲစွာ ပြုံးလိုက်၏။

“လော့ချန်... ငါ အရင် ပြန်တော့မယ်။ ကိစ္စရှိရင် လင်ကျန်းမြို့ကို လာရှာပါ...”

“ကောင်းပါပြီ...”

လော့ယောင် ထွက်ခွာသွားသည်ကို ကြည့်ပြီး လော့ချန်သည် လှည့်ကာ ဂိုဏ်းအတွင်းသို့ လျှောက်ဝင်သွားသည်။

ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လူများသည် ခဏတာ သတိမဝင်နိုင်ကြသေးချေ။

“လော့... စီနီယာလော့ချန်...”

မျက်နှာဝိုင်းသော အလုပ်သင် အမျိုးသမီးတပည့် တစ်ဦး ရုတ်တရက် ထရပ်လိုက်သည်။ သူက သတ္တိကို မွေးကာ ဆိုလိုက်သည်။

“စီနီယာ လော့ချန် ကျေးဇူးပြုပြီး ကျန်းလျန်ကို ကယ်တင်ပါဦး...”

အခန်း ၄၁၀ ပြီးပါပြီ။