အဆင့်ကျော် စော်ကားခြင်း၊ ပါးရိုက်ချက် တစ်ချက်စီ။

“ဘာ...”

အကြီးအကဲ သုံးဦး၏ စကားကို ကြားသောအခါ ထိုနေရာရှိ အလုပ်သင်တပည့်များသည် အားလုံး မျက်နှာပျက်ကုန်ကြသည်။ လော့ချန်သည် အလုပ်သင်တပည့် အနည်းငယ်ကို ဒဏ်ရာရစေခဲ့ခြင်းမှာ အပြင်စည်းတပည့်များအတွက် ဘာမှ မဟုတ်ချေ။ ထို့အပြင် ချန်ယွီတို့၏ အမှားက အရင် ဖြစ်ခဲ့သည်။ ဝမ်အကြီးအကဲတို့သည် အနည်းငယ် စကားပြောရုံဖြင့် လော့ချန်ကို အပြစ်ပေးလိုက်ကြသည်။

ထို့အပြင် ကျင့်ကြံမှုကို ဖျက်ဆီးပြီး ဂိုဏ်းမှ ထုတ်ပစ်ရမည့် ကြီးမားသော အပြစ်။ ကျန်းလျန်သည် ထိတ်လန့်သွားပြီး စိတ်ပူနေသည်။ ဝမ်အကြီးအကဲတို့သည် အခွင့်အရေး ယူပြီး ကိစ္စကို ကြီးထွားစေမည်ဟု သူ သိခဲ့သော်လည်း လော့ချန်ကို ဖျက်ဆီးရန် တိုက်ရိုက် ရည်ရွယ်လိမ့်မည်ဟု မမျှော်လင့်ခဲ့ချေ။

ချန်ယွီကမူ စိတ်ထဲတွင် အလွန် ဝမ်းသာနေသည်။ မျက်နှာပေါ်တွင် လှောင်ပြောင်သော အမူအရာ ရှိနေသည်။ လော့ချန် ကျင့်ကြံမှု ဖျက်ဆီးခံရလျှင် သူ မည်သို့ လက်စားချေပြီး အရှက်ကို ပြန်ဆည်မည်နည်းဟု တွေးနေသည်။

လော့ချန်သည် ဝမ်အကြီးအကဲ သုံးဦး စကားပြောသည်ကို နားထောင်ပြီး ဟက်ဟက်ပက်ပက် ရယ်လိုက်ပြန်သည်။

“ခင်ဗျားတို့ ဒီလို ခမ်းနားတဲ့ အကြောင်းပြချက်တွေ ရှာမနေပါနဲ့... သိပ်ရယ်စရာ ကောင်းပါတယ်... ခင်ဗျားတို့ သုံးဦးဟာ ကျွန်တော့်ကို အပြစ်ပေးဖို့ အရည်အချင်း မရှိသေးဘူး...”

လော့ချန်သည် မဟာအကြီးအကဲချင်ကွေ့၏ တံဆိပ်ကို အသုံးမပြုလျှင်တောင် သူ သွေးကြောနိုးကြားမှုနယ်ပယ်သို့ တက်လှမ်းပြီးပြီ ဖြစ်သည်။ ဂုဏ်သရေရှိ အတွင်းစည်းတပည့် အဆင့်အတန်းနီးပါး ရှိနေပြီ။ ရာထူးသည် သာမန်အပြင်စည်းအကြီးအကဲများ အောက်တွင် မရှိတော့ချေ။ အပြင်စည်းအကြီးအကဲ သုံးဦးသည် အတွင်းစည်းတပည့်ကို အပြစ်ပေးရန် လုံးဝ အရည်အချင်းမရှိချေ။ သို့သော် လော့ချန်သည် ဤအရာများကို ငြင်းခုံရန် ပျင်းရိနေသည်။ သူသည် လူ သုံးဦးဆီသို့ ခြေလှမ်းကျဲများဖြင့် လျှောက်သွားသည်။

“ကျွန်တော် ပြဿနာ မရှာဘူးဆိုတာ ပြဿနာကို ကြောက်လို့ မဟုတ်ဘူး... မူလက ခင်ဗျားတို့လို အကြီးအကဲတွေကို စိတ်မဝင်စားပါဘူး... ကံမကောင်းစွာနဲ့ပဲ ဒီနေ့တော့ ခင်ဗျားတို့ကိုယ်တိုင် အသက်လာပေးတာမို့ ကျွန်တော့်ကို အပြစ်တင်လို့ မရတော့ဘူး”

ဝမ်အကြီးအကဲ မျက်လုံးနှစ်လုံး ကျဉ်းမြောင်းသွားပြီး အန္တရာယ်ရှိသော အလင်းတန်းများ တောက်ပလာသည်။

“မင်း ငါတို့နဲ့ တိုက်ခိုက်ချင်တာလား...”

လီအကြီးအကဲနှင့် ဟူအကြီးအကဲတို့၏ မျက်နှာပေါ်တွင် အေးစက်သော အပြုံးများ ပေါ်လာသည်။ လော့ချန်ကို လူသေ တစ်ဦးကဲ့သို့ ကြည့်နေကြသည်။ သူတို့ သုံးဦးစလုံး သွေးကြောနိုးကြားမှုနယ်ပယ် သန်မာသူများ ဖြစ်သည်။ သွေးကြောနိုးကြားမှုနယ်ပယ် ပထမအဆင့်သာ ရှိသော်လည်း နှစ်ပေါင်းများစွာ ကျင့်ကြံခဲ့သဖြင့် တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည်က တူညီသောနယ်ပယ်တွင် ထူးချွန်သူများထဲမှ ပါဝင်သည်။ လော့ချန် မည်မျှပင် စွမ်းရည်ရှိပါစေ၊ သူတို့ သုံးဦး၏ ပြိုင်ဘက် ဖြစ်နိုင်မည် မဟုတ်ချေ။

လော့ချန်သည် လူ သုံးဦးကို မော့ကြည့်လိုက်သည်။

“ခင်ဗျားတို့ ကျွန်တော့်ကို ဖျက်ဆီးချင်သလို ကျွန်တော်လည်း ခင်ဗျားတို့ကို ဖျက်ဆီးချင်တယ်... နောက်ဆုံးမှာတော့ ဘယ်သူ့ လက်သီး ပိုကြီးလဲဆိုတာပဲ အရေးပါတယ်... ဒီတော့ စကားတွေများမနေနဲ့တော့... ရှိတဲ့အစွမ်း ထုတ်သုံးလိုက်...”

ဤအခိုက်အတန့်တွင် လော့ချန်၏ ကိုယ်ပေါ်မှ သတ်ဖြတ်လိုစိတ်သည် လုံးဝ မဖုံးကွယ်ထားတော့ချေ။ အရှိန်အဝါက လူကို ဖိစီးစေသည်။

“ရှူး...”

ထိုနေရာရှိ အလုပ်သင်တပည့်များသည် အံ့အားသင့်ကုန်ကြသည်။ စိတ်ထဲတွင် လှိုင်းလုံးကြီးများ ထန်နေ၏။ လော့ချန်၏ သတ္တိသည် ဤမျှ ကြီးမားလိမ့်မည်ဟု မမျှော်လင့်ခဲ့ကြချေ။ အကြီးအကဲကို တိုက်ရိုက် စိန်ခေါ်ပြီး တိုက်ခိုက်ရန် ကြိုးစားနေသည်။

ချန်ယွီ၏ မျက်နှာပေါ်တွင်မူ လှောင်ပြောင်သော အမူအရာ ပေါ်လာသည်။ လော့ချန်၏ လုပ်ရပ်က အဆုံးစွန်ထိ မိုက်မဲသည်ဟုသာ သူ ခံစားရသည်။

‘အကြီးအကဲကို ဒီလို စကားပြောတာ သေဖို့ ရှာနေတာ မဟုတ်လား...’

ဝမ်အကြီးအကဲ၏ မျက်လုံးထဲတွင် ရယ်မောချင်စိတ်တစ်ခု ပေါ်လာသည်။ လော့ချန်က လူအများရှေ့တွင် အဆင့်ကျော် စော်ကားကာ တိုက်ပွဲကို စတင်ရန် ဆန္ဒရှိနေသည်။ သူတို့က လော့ချန်ကို ဖျက်ဆီးရုံသာမက လော့ချန်ကို ထိုနေရာတွင် သတ်ပစ်လျှင်တောင် သူတို့၏ အပြစ်ကို မည်သူမျှ မေးခွန်းထုတ်နိုင်မည် မဟုတ်ချေ။ ဤသည်မှာ အဆင်ပြေသော ကိစ္စတစ်ခု ဖြစ်သည်။ အဋ္ဌမမင်းသား ကျင်းမင်က ဆုလဒ်များစွာ ပေးလိမ့်မည်မှာ သေချာသည်။

“ဟူအကြီးအကဲ၊ လီအကြီးအကဲ၊ ဒီ ကောင်လေး ဒီလောက် မိုက်မဲပြီး ကြီးမားတဲ့ အမှားကို နားမလည်ဘူး... အဆင့်ကျော် စော်ကားတယ်... ဒီနေ့ ကောင်းကောင်း မဆုံးမရင် ငါတို့ရဲ့ ဂုဏ်သိက္ခာ ဘယ်မှာ ရှိတော့မလဲ... ဂိုဏ်းစည်းကမ်း ဘယ်မှာ ရှိတော့မလဲ...”

ဝမ်အကြီးအကဲ၏ အသံသည် ကျယ်လောင်နေ၏။ ဤစကားကို လော့ချန်အား ပြောနေခြင်း မဟုတ်ဘဲ ထိုနေရာရှိ အခြားသူများအား ပြောနေခြင်း ဖြစ်သည်။ လီအကြီးအကဲကမူ စိတ်မရှည်တော့ချေ။ ရှည်မျောသော မျက်လုံးထဲတွင် ထိတ်လန့်စရာ အလင်းရောင်များ ပေါ်လာသည်။

“ကောင်လေး၊ ငါတို့ကို ဖျက်ဆီးချင်တယ်... တကယ်ပဲ အိပ်မက် မက်ရဲတယ်... မင်းမှာ ဘယ်လောက် စွမ်းရည်ရှိလဲ ငါ ကြည့်ရသေးတာပေါ့...”

လီအကြီးအကဲ၏ ကိုယ်ခန္ဓာသည် ပိန်လှီသော်လည်း သူ ကျင့်ကြံသည့် နည်းစနစ်မှာ ခန္ဓာကိုယ်ကို မာကျောစေသော နည်းစနစ်ဖြစ်သည်။ သူ ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်လိုက်သည်နှင့် လက်သီးပေါ်တွင် ရွှေရောင် ဖျော့ဖျော့ အလင်းများ တောက်ပလာသည်။ လက်သီးတစ်ချက်ကို လော့ချန်ဆီသို့ လေထဲမှ ထိုးချလိုက်သည်။

“ဝုန်း...”

လက်သီး ထွက်လာသည်နှင့် လေဟာနယ် တုန်ခါသွားပြီး လေထုပင် ပြိုကျသွား၏။ ရွှေရောင်လက်သီးသည် တောင်ကြီးတစ်ခု ကဲ့သို့ အားကောင်းသော ဖိအားကို ပေးနေသည်။

ကျန်းလျန် မျက်နှာ ဖြူဖျော့သွားသည်။ စိတ်ထဲတွင် ကြောက်လန့်နေပြီး အော်ဟစ်ချင်သော်လည်း အသံ တစ်ခုမှ ထွက်မလာချေ။

ထိုအချိန်တွင် လော့ချန်သည်လည်း လက်သီးတစ်ချက်ကို ထိုးချလိုက်သည်။ အလေးချိန် ကြီးမားသော အရာများကို ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ထိုးချလိုက်သည့်နှယ် ဖြစ်သည်။

ဤ မြင်ကွင်းကို မြင်သောအခါ လီအကြီးအကဲ၏ မျက်လုံးထဲတွင် လှောင်ပြောင်ခြင်းနှင့် မထီမဲ့မြင်ပြုခြင်း အမူအရာ ပေါ်လာသည်။

နောက်တစ်ခဏတွင်... ဘုန်းခနဲအသံနှင့်အတူ... လက်သီး နှစ်ခု ပြင်းထန်စွာ ထိတွေ့သွားသည်။ ကလစ်ခနဲ အသံကို ကြားလိုက်ရပြီး လီအကြီးအကဲ၏ လက်သီးစွမ်းအင်သည် ချက်ချင်း ပျောက်ကွယ်သွားရုံမျှမက ညာလက် တစ်ခုလုံး လေထဲတွင် ပေါက်ကွဲသွားပြီး သွေးများနှင့် အရိုးစများ လွင့်ပျံ့သွားသည်။

“အား...”

လီအကြီးအကဲသည် မယုံနိုင်စရာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော စွမ်းအားတစ်ခုက သူ့ကို ဖိနှိပ်လာသည်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။ နာကျင်စွာ အော်ဟစ်သံနှင့်အတူ ပါးစပ်မှ သုံးမီတာ မြင့်သော သွေးတိုင်တစ်ခု ပန်းထွက်လာသည်။ ကိုယ်ခန္ဓာ နောက်သို့ ပြန်လည် လွင့်စင်သွားပြီး ကျောက်နံရံတစ်ခုပေါ်သို့ ကျရောက်သွားရာ လူ၏ ပုံသဏ္ဌာန် ရှိသော တွင်းကြီးတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်သွားသည်။

မူလက တည်ငြိမ်နေသော ဝမ်အကြီးအကဲ၏ မျက်လုံးများ ကျဉ်းမြောင်းသွားပြီး သူ၏ မျက်လုံးကိုပင် သူ မယုံကြည်နိုင်ချေ။ သွေးကြောနိုးကြားမှုနယ်ပယ် ပထမအဆင့် အလယ်အလတ် သန်မာသူကို လက်သီးတစ်ချက်ဖြင့် သတ်လိုက်သည်။ ထိုသူက ခန္ဓာကိုယ်မာကျောမှုကျင့်ကြံသူလည်း ဖြစ်သေး၏။

ဤသည်မှာ မည်သို့သော လက်သီးမျိုးနည်း... မည်သို့သော အင်အားမျိုးနည်း...။

“သတိထား... ဒီ ကောင်လေးက ရွှေခန္ဓာနယ်ပယ်ကို ရောက်နေပြီ... သူရဲ့ ကိုယ်ခန္ဓာ စွမ်းအားက သိပ်ကိုကြောက်စရာကောင်းတယ်... သူ့ကို အနီးကပ် တိုက်ခိုက်ခွင့်မပေးနဲ့...”

ဟူအကြီးအကဲက သတိပေးလိုက်သည်။

ဝမ်အကြီးအကဲသည် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းစွာ ဆိုသည်။

“သူနဲ့ ခပ်ခွာခွာနေ... သူ့ကို အနီးကပ် တိုက်ခိုက်ခွင့် မပေးနဲ့... ဒါဆို သူ့ကို အနိုင်ယူဖို့ လွယ်တယ်...”

“ကောင်းပြီ...”

လူနှစ်ဦးသည် ချက်ချင်း ဆုံးဖြတ်လိုက်ပြီး လေထဲသို့ တက်သွားပြီး အကွာအဝေးကို ခြားထားကာ လော့ချန်ကို မိုးကြိုးပစ်သည့်နှယ် တိုက်ခိုက်ရန် ကြိုးစားသည်။

“ခင်ဗျားတို့ ကျွန်တော့်ရှေ့မှာ မာန်တက်လို့ မရဘူး... ဆင်းလာကြ...”

လော့ချန်သည် အေးစက်စွာ နှာမှုတ်လိုက်ပြီးနောက် သူ၏ ကိုယ်ခန္ဓာ အရှိန်အဝါ ရုတ်တရက် ပြောင်းလဲသွားသည်။ ပြင်းထန်ပြီး အားကောင်းသော ချီစွမ်းအင် လှိုင်းလုံးများ သူ၏ ကိုယ်တွင်းမှ ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာသည်။ သူသည် လူ နှစ်ဦးကို စူးစိုက်ကြည့်လိုက်ပြီး လက်ကို ဖြန့်လိုက်ကာ လေဟာနယ်တွင် ဖိနှိပ်လိုက်သည်။

ကောင်းကင် လေများ လှုပ်ရှားလာသည်။ ကြီးမားသော ချီစွမ်းအင် လက်ဖဝါးကြီးတစ်ခုသည် လေထဲတွင် ကြီးလာပြီး အိမ်တစ်လုံး အရွယ်အစားအထိ ရောက်ရှိလာကာ ခြင်များကို ရိုက်သကဲ့သို့ ဝမ်အကြီးအကဲတို့ နှစ်ဦးဆီသို့ ပြင်းထန်စွာ ရိုက်ချလိုက်သည်။

“ဘယ်လို ဖြစ်နိုင်မှာလဲ...”

“ဘုန်း... ဘုန်း...”

ဤ ရုတ်တရက် ဖြစ်ရပ်ကြောင့် ဝမ်အကြီးအကဲတို့ နှစ်ဦးသည် မည်သို့မျှ မပြင်ဆင်နိုင်လိုက်ချေ။ ချီစွမ်းအင် လက်ဖဝါးကြီး ရိုက်ချလိုက်သည်ကို တိုက်ရိုက် ခံလိုက်ရပြီး ဟူအကြီးအကဲသည် ရှေးဦးစွာ ထိုးနှက်ခံလိုက်ရသည်။ သူ၏ ကာကွယ်ရေး ချီစွမ်းအင်သည် ချက်ချင်း ပေါက်ကွဲသွားပြီး သွေးများ အန်ထွက်လကာ ကောင်းကင်မှ မြေပြင်သို့ ပြုတ်ကျသွားလေသည်။

မြေပြင်ပေါ်တွင် နက်ရှိုင်းသော တွင်းကြီးတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်သွားပြီး တစ်ကိုယ်လုံး သွေးများဖြင့် စွန်းပေနေသည်။

ဝမ်အကြီးအကဲသည်လည်း ထို့နည်းတူ နောက်မှ ပြုတ်ကျလာသည်။ သို့သော် သူ၏ ကိုယ်ပေါ်ရှိ အရှိန်အဝါသည် ပေါက်ကွဲထွက်သွားပြီး သွေး တစ်ပွက် အန်ထွက်လာကာ ခက်ခက်ခဲခဲ ရပ်တည်နိုင်သေး၏။

“မင်း...”

ဝမ်အကြီးအကဲသည် မျက်လုံးများ အကြီးအကျယ် ပြူးကျယ်နေကာ တစ်ကိုယ်လုံး အေးစက်နေ၏။ လော့ချန်၏ စွမ်းအားသည် ဤမျှ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလိမ့်မည်ဟု လုံးဝ မထင်ခဲ့ချေ။ လက် တစ်ချက်ဖြင့် သွေးကြောနိုးကြားမှုနယ်ပယ် ပထမအဆင့် သန်မာသူကို သတ်နိုင်သည်... ထုံရွှမ်နယ်ပယ် သိုင်းပညာရှင်တစ်ဦးဆိုပါက မည်သို့မျှ ဤသို့ မလုပ်နိုင်ချေ။

“မင်း... မင်းက...”

ဖြစ်နိုင်ခြေ တစ်ခုကို တွေးလိုက်သည်နှင့် ဝမ်အကြီးအကဲ၏ မျက်လုံးများ တုန်ယင်သွားသည်။ စိတ်ထဲတွင် အေးစက်မှုများ တိုးလာပြီး ကြောက်လန့်တကြား ဖြစ်နေသည်။ လော့ချန်သည် ခြေ တစ်လှမ်းချင်း ရှေ့သို့ တက်လာသည်။ သူ၏ အမူအရာက အလွန် တည်ငြိမ်ပြီး အေးချမ်းနေကာ လူငယ်တစ်ဦး၏ ရွှင်လန်းသော အပြုံးကို ဖော်ပြလျက်ရှိနေသည်။

“ခင်ဗျား ကျွန်တော့ကို အပြစ်ပေးချင်နေတာ မဟုတ်ဘူးလား... ဘာလို့ လက်မထုတ်တာလဲ... ကျွန်တော့ကို စောင့်နေတာလား...”

ဝမ်အကြီးအကဲ၏ မျက်နှာသည် ရုတ်တရက် ပြောင်းလဲသွားသည်။ လော့ချန် ဤမျှ တည်ငြိမ်နေရခြင်း၏ အကြောင်းရင်းကို သူ ရုတ်တရက် နားလည်သွားသည်။ ထိုအခါ ချက်ချင်း အမြန်နှုန်းကို အစွမ်းကုန် မြှင့်တင်လိုက်ပြီး နောက်လှည့်ကာ ထွက်ပြေးရန် ကြိုးစားသည်။

“ခင်ဗျား လာချင်တာလာပြီး ပြန်ချင်တိုင်း ပြန်လို့ရမယ် ထင်နေတာလား...”

လော့ချန် ခေါင်းခါလိုက်သည်။ လက်သီးတစ်ချက်ဖြင့် တည့်တည့် ထိုးချလိုက်သည်။

“ဝုန်း...”

ကြီးမားသော အိုးတစ်ခု ပုံသဏ္ဌာန် လက်သီးစွမ်းအင်သည် လေထုကို ဆုတ်ဖြဲသွားသည်။ ဝမ်အကြီးအကဲဆီသို့ လျှပ်စီးကဲ့သို့ ဖိနှိပ်လာသည်။

“မဖြစ်ဘူး...”

ဝမ်အကြီးအကဲသည် ကြောက်လန့်တကြား အော်ဟစ်လိုက်သည်။ တစ်ကိုယ်လုံးရှိ ချီစွမ်းအင်များ အားကုန် ထုတ်ဖော်လိုက်သည်။ လက်ဖဝါး နှစ်ဖက်တွင် မျက်စိကျိန်းစရာ မီးလျှံများ တောက်ပလာပြီး လက်ဖဝါး နှစ်ဖက်ဖြင့် အိုးကြီးကို တိုက်ရိုက် ရိုက်ချလိုက်သည်။

“ဘုန်း... ဘုန်း...”

ချီစွမ်းအင် အိုးကြီးသည် အနည်းငယ် တန့်သွားရုံမှလွဲ၍ လက်ဝါးစွမ်းအင်ကို တိုက်ရိုက် ကြေမွသွားစေသည်။ ထိုနည်းတူ ဝမ်အကြီးအကဲ၏ လက် နှစ်ဖက်သည်လည်း ကြေမွသွားသည်။

“ဝုန်း...”

သူ၏ တစ်ကိုယ်လုံးသည် သွေးများနှင့် ပေကျံနေပြီး ပါးစပ်မှပင် သွေးများ အန်ထွက်နေရင်းက နောက်သို့ လွင့်စင်သွားပြီး တောင်နံရံတစ်ခုထဲသို့ တိုက်ရိုက် ထိုးဖောက် ဝင်ရောက်သွားကာ မည်းနက်သော တွင်းကြီးတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့သည်။

ဓားလမ်းစဉ်နယ်ပယ် လူနှင့်ဓား တစ်သားတည်းဖြစ်မှု ပြည့်စုံမှုနယ်ပယ်သို့ မတက်လှမ်းမီကပင် လော့ချန်သည် သွေးကြောနိုးကြားမှုနယ်ပယ် တတိယအဆင့် အထွတ်အထိပ် လျူရီဖုန်းကို လွယ်လွယ်ကူကူ အနိုင်ယူနိုင်ခဲ့သည်။

အပြင်စည်းအကြီးအကဲ သုံးဦးသည် သူ့အတွက် ခြင်များထက် အနည်းငယ်သာ ပို၍ သန်မာသည်။

အခန်း ၄၁၄ ပြီးပါပြီ။