အားလုံး လဲကျသွားခြင်း... သေခြင်းရှင်ခြင်း တိုက်ပွဲ...
Vol. 28 Ch. 419
“ဟားဟားဟားဟား...”
“ငါတို့ကို တစ်ယောက်မှ ထွက်မသွားရဘူးလို့ ပြောလိုက်တာလား...”
လော့ချန်၏ စကားကို ကြားသောအခါ ဟန်ယွီ၏ ဘေးတွင် ရပ်နေသော ဆံပင်ခပ်တိုတိုနှင့်လူငယ်မှာ မအောင့်နိုင်ဘဲ ကျယ်လောင်စွာ ရယ်မောတော့သည်။
“ကောင်လေး... မင်းကိုယ်မင်း ဘယ်သူမှတ်နေလဲ... သေခါနီးဖြစ်နေတာတောင် အိပ်မက်မက်နေတုန်းပဲ... တကယ်ကို ရယ်စရာကောင်းတယ်...”
သူနှင့် ဟန်ယွီတို့ ရောက်လာသည်မှာ မကြာသေးသဖြင့် လော့ချန်က ယွီကျုံးဟွေ့ကို အနိုင်ယူလိုက်သည်ကိုသာ သိပြီး အသေးစိတ် ဖြစ်စဉ်ကိုမူ မမြင်ခဲ့ကြချေ။
“မင်းတို့ သုံးယောက် အတူတူ တိုက်ကြ... ငါ ဘေးကနေ ကြည့်ပေးမယ်... ငါက သူ့ကို နှိပ်စက်တယ်လို့ အပြောမခံချင်ဘူး...”
ဆံပင်တိုနှင့်လူငယ်မှာ လက်ပိုက်လျက် လော့ချန်အပေါ် အလွန်အမင်း မထီမဲ့မြင်ပြုနေပြီး ကိုယ်တိုင် လက်ထုတ်သုံးရန်ပင် စက်ဆုပ်နေဟန် ရှိသည်။
အတွင်းစည်းတပည့် သုံးဦးမှာမူ တစ်ဦးကိုတစ်ဦး ကြည့်ကာ လုံးဝ မလှုပ်ရဲကြချေ။
ယွီကျုံးဟွေ့မှာ လော့ချန်၏ ပါးရိုက်ချက် နှစ်ချက်ဖြင့် လွင့်ထွက်သွားသည်ကို သူတို့က ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မြင်တွေ့ခဲ့ရသဖြင့် မည်သို့ ရဲဝံ့နိုင်ပါမည်နည်း။
လော့ချန်မှာ ခေါင်းခါလိုက်သည်။
“မင်းတို့အားလုံး အတူတူ တက်ခဲ့ကြ...”
စကားပြောရင်း လော့ချန်သည် ထိုငါးဦးရှိရာသို့ တစ်လှမ်းချင်း လျှောက်လှမ်းလာသည်။
ထိုမြင်ကွင်းကို ကြည့်နေသော ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လူများမှာ မှင်တက်မိသွားကြသည်။
တစ်ကိုယ်တော် အင်အားဖြင့် အတွင်းစည်းတပည့် ငါးဦးကို တစ်ပြိုင်နက် စိန်ခေါ်နေခြင်း ဖြစ်သည်။
ထိုအထဲတွင် နှစ်ဦးမှာ သွေးကြောနိုးကြားမှုနယ်ပယ် တတိယအဆင့် သန်မာသူများ ဖြစ်ကြသည်။
“စကားကြီး စကားကျယ် ပြောလှချေလား... ဒီလိုအချိန်မှာတောင် မောက်မာရဲသေးတယ်... တကယ်ပဲ သေရမှာကို မကြောက်ဘူး ထင်တယ်...”
ဆံပင်တိုနှင့်လူငယ်မှာ ဒေါသတကြီး ဖြစ်သွားသည်။
ဟန်ယွီ၏ မျက်နှာမှာလည်း အလွန် အကြည့်ရဆိုးနေသည်။
သူသည် သွေးကြောနိုးကြားမှုနယ်ပယ် တတိယအဆင့် နှောင်းပိုင်း သန်မာသူ ဖြစ်ပါလျက် ဤမျှ အနှိမ်ခံရသဖြင့် သိက္ခာပြန်မဆယ်နိုင်ပါက နောင်တွင် အတွင်းစည်း၌ လူတောတိုးနိုင်တော့မည် မဟုတ်ချေ။ သူက လေသံမာမာဖြင့် ပြောလိုက်သည်။
“ဂျူနီယာယွဲ့... သူက ဒီလောက်တောင် ပေါက်ကရ ပြောနေမှတော့ မင်းပဲ သူ့ကို သွားတွေ့လိုက်ပါ... မှတ်ထား... သက်ညှာနေဖို့ မလိုဘူး...”
“ကောင်းပြီ... လှဲသိပ်လိုက်မယ်...”
ဆံပင်တိုနှင့်လူငယ်က အော်ဟစ်လိုက်ပြီး ငွေရောင်လှံရှည် တစ်စင်းကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။ သွေးကြောနိုးကြားမှုနယ်ပယ် တတိယအဆင့် အစောပိုင်း သန်မာသူ၏ အရှိန်အဝါများမှာ ကိုယ်တွင်းမှ ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး လှံကို တစ်ချက် ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်။
“ဘုန်း...”
လခြမ်းကွေးသဏ္ဌာန် စိမ်းပြာရောင် လှံစွမ်းအင်တစ်ခုမှာ လေဟာနယ်ကို ဆုတ်ဖြဲကာ လော့ချန်ဆီသို့ တည့်တည့် ဦးတည်သွားတော့သည်။
လော့ချန်မှာ ခေါင်းခါလိုက်ပြီး ညာလက်ကို ဆန့်ထုတ်ကာ ထို လှံစွမ်းအင်ကို တိုက်ရိုက် ဖမ်းဆုပ်လိုက်သည်။
“ဖန်း...”
ပြင်းထန်လှသော လှံစွမ်းအင်မှာ အဖမ်းခံလိုက်ရပြီးနောက် ချက်ချင်းပင် ကြေမွသွားတော့သည်။ ပြင်းထန်သော ရိုက်ခတ်မှုကြောင့် သူ၏ ပတ်ဝန်းကျင်တွင် လေပွေလှိုင်းအချို့ ဖြစ်ပေါ်လာကာ အရပ်မျက်နှာအနှံ့ ပျံ့နှံ့သွားသဖြင့် ဘေးက လူများမှာ နောက်သို့ အဆက်မပြတ် ဆုတ်ခွာလိုက်ကြရသည်။
“သတိထား... ဒီကောင်က မရိုးရှင်းဘူး... အားလုံး အတူတူ တိုက်ခိုက်ပြီး သူ့ကို နှိမ်နင်းကြစမ်း...”
ဟန်ယွီမှာ တစ်ခုခု မှားယွင်းနေသည်ကို သတိပြုမိသွားပြီး သိက္ခာကို ဂရုမစိုက်တော့ဘဲ လူအားလုံးကို အတူတူ တိုက်ခိုက်ရန် ကျယ်လောင်စွာ အမိန့်ပေးလိုက်သည်။
“နောက်ကျသွားပြီ...”
လော့ချန်၏ အကြည့်မှာ အေးစက်သွားပြီး ကျယ်ပြောလှသော ချီစွမ်းအင် လှိုင်းလုံးကြီးများမှာ ပျံ့နှံ့လာသည်။ သူ၏ တစ်ကိုယ်လုံးမှ စွမ်းအင်များ ဆူပွက်နေပြီး ဖြစ်ပေါ်လာသော လေလှိုင်းများမှာ ဒီရေကဲ့သို့ ပြင်းထန်လှကာ မိုးခြိမ်းသံနှင့် လှိုင်းလုံးကြီးများ၏ အသံများ ဝေဝါးစွာ ထွက်ပေါ်နေသည်။
“သေစမ်း...”
ဆံပင်တိုနှင့်လူငယ်မှာ ထိုအရှိန်အဝါ၏အောက်တွင် ပထမဆုံး ခံစားလိုက်ရသူ ဖြစ်သည်။ စိတ်ထဲမှ ထိတ်လန့်မှုကြောင့် သူ၏ စိတ်ဝိညာဉ်မှာ တုန်ယင်နေသော်လည်း ချက်ချင်းပင် အော်ဟစ်ကာ ချီစွမ်းအင်များကို အစွမ်းကုန် လှုံ့ဆော်လိုက်ပြီး လှံကို လော့ချန်ဆီသို့ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ထိုးစိုက်လိုက်သည်။
လော့ချန်မှာ မရှောင် မတိမ်းဘဲ သူ၏ လက်ဖဝါးပေါ်တွင် ချီစွမ်းအင်များ တောက်ပနေပြီး သွေးသားများမှာ သံမဏိဖြင့် သွန်းလုပ်ထားသည့်နှယ် လှံရှည်ကို လှမ်း၍ ဖမ်းဆုပ်လိုက်သည်။
ချွမ်းခနဲ အသံနှင့်အတူ သူသည် လှံရှည်ကို လက်တစ်ဖက်တည်းဖြင့် မြဲမြံစွာ ဖမ်းဆုပ်ထားလိုက်သည်။
“လွှတ်စမ်း...”
ဆံပင်တိုနှင့်လူငယ်မှာ ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်ကာ လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် အားစိုက်သော်လည်း ငွေရောင်လှံမှာ အနည်းငယ်မျှ မလှုပ်ရှားချေ။
လော့ချန်က အေးစက်စွာ ရယ်မောလိုက်ပြီး လှံကို ဆွဲကိုင်ကာ လေထဲတွင် ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်။
“ဘုန်း...”
ဆံပင်တိုနှင့်လူငယ်မှာ သဲအိတ်တစ်ခုကဲ့သို့ မွှေ့ရမ်းခံလိုက်ရပြီး လေထဲတွင် တစ်ပတ်လည်သွားကာ မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြင်းထန်စွာ ကျရောက်သွားတော့သည်။ မြေပြင်တွင် တွင်းကြီးတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်သွားပြီး သူ၏ ရင်ဘတ်မှာလည်း ကြေမွကာ မျက်နှာမှ သွေးများ ပန်းထွက်လျက် လဲကျသွားတော့သည်။
“ညီလေးယွဲ့...”
ဟန်ယွီမှာ အကြီးအကျယ် ထိတ်လန့်သွားသည်။ ဤအရာအားလုံးမှာ မြန်ဆန်လွန်းလှသဖြင့် သူ တားဆီးရန်ပင် အချိန်မရလိုက်ချေ။
ချက်ချင်းပင် သူသည် ဒေါသစိတ်ဖြင့် ကြယ်ခြောက်ပွင့် တောင်ခွင်းသိုင်းဝိညာဉ်ကို ထုတ်ဖော်လိုက်ရာ သူ၏ တစ်ကိုယ်လုံးရှိ ချီစွမ်းအင်များမှာ ဆူပွက်လာပြီး လော့ချန်ကို တင်းတင်းကျပ်ကျပ် စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။
“ရှုံးနိမ့်စမ်း... ဝံပုလွေလှိုင်း အပိုင်းတစ်ရာ သတ်ကွက်...”
ဟန်ယွီက အော်ဟစ်လိုက်ပြီး သူ၏ လက်ဖဝါး နှစ်ဖက်စလုံးတွင် စိမ်းပြာရောင် အလင်းတန်းများ တောက်ပလာကာ လှိုင်းလုံးကြီးများကဲ့သို့ ကျယ်ပြောလှသော လက်ဖဝါးစွမ်းအင်များကို လော့ချန်ဆီသို့ ပစ်လွှတ်လိုက်သည်။
“ဘုန်း...”
စိမ်းပြာရောင် အလင်းများအောက်တွင် မြစ်ရေစီးကြောင်းကဲ့သို့ လက်ဖဝါးစွမ်းအင်များမှာ လေထဲတွင် ရက်စက်သော ဝံပုလွေများအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး လော့ချန်ဆီသို့ အုပ်စုလိုက် ဟိန်းဟောက်ကာ တိုးဝင်သွားတော့သည်။
ထိုနေရာရှိ အပြင်စည်းတပည့်များနှင့် ကျင့်ကြံမှုအဆင့် အားနည်းသော အတွင်းစည်းတပည့်များမှာ မျက်နှာများ ဖြူဖျော့သွားကြပြီး ဤတိုက်ကွက်ကိုသာ သူတို့ ခံစားရပါက အရိုးပင် ကျန်မည် မဟုတ်ဟု စိတ်ထဲမှ ထိတ်လန့်နေကြသည်။
“မင်းလည်း လဲကျသွားစမ်း...”
လော့ချန်သည် အမူအရာ မပျက်ဘဲ မြူခိုးရိပ်ခြေလှမ်းကို လှုံ့ဆော်ကာ အလင်းတန်းတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး ထို လက်ဝါးစွမ်းအင်များဆီသို့ တိုက်ရိုက် တိုးဝင်ကာ လက်သီးတစ်ချက် ထိုးချလိုက်သည်။
“ဘုန်း...”
သူ၏ လက်သီးချက်မှာ မြစ်ကြီးတစ်စင်း စီးဆင်းလာသကဲ့သို့ ပြင်းထန်လှပြီး အရှိန်အဝါမှာ မိုးခြိမ်းသံကဲ့သို့ပင်။ လေထုမှာ အလွှာလိုက် ဖောက်ထွင်းခံလိုက်ရပြီး ထို ဝံပုလွေ လက်ဝါးရိပ်များကို အစအနပင် မကျန်အောင် ခြေမွှပစ်လိုက်သည်။
“ဘုန်း...”
တစ်ချိန်တည်းမှာပင် လော့ချန်၏ လက်သီးမှာ ဟန်ယွီကို ထိမှန်သွားပြီး သူ၏ ကာကွယ်ရေး ချီစွမ်းအင်မှာ ပေါက်ကွဲသွားလေသည်။ သူသည် လေထဲတွင် သွေးများ အန်ထုတ်ကာ မီတာ တစ်ထောင်ခန့် ဝေးသော နေရာဆီသို့ လွင့်စင်သွားပြီးနောက် ပြင်းထန်သော မြည်ဟိန်းသံကြီးတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာတော့သည်။
တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်မှု...။
လူတိုင်းမှာ အသက်ရှူရန်ပင် မေ့လျော့နေကြပြီး ကိုယ့်မျက်စိကိုယ် မယုံကြည်နိုင် ဖြစ်နေကြသည်။
အတိုင်းထက်အလွန် တုန်လှုပ်မှုများမှာ ထိုနေရာရှိ လူတိုင်း၏ စိတ်နှလုံးတွင် ပြည့်နှက်နေသည်။
သွေးကြောနိုးကြားမှုနယ်ပယ် တတိယအဆင့် သန်မာသူ နှစ်ဦးကို လက်သီးနှစ်ချက်တည်းဖြင့် အနိုင်ယူလိုက်သည်လား...။
ဤအရာက မည်သို့သော တိုက်ခိုက်ရေး စွမ်းအားမျိုးနည်း။
လူတိုင်း၏ မျက်လုံးထဲတွင် ယခုအချိန်၌ လော့ချန်မှာ စစ်နတ်ဘုရား တစ်ပါးကဲ့သို့ပင် ဖြစ်နေသည်။
ကျန်ရှိနေသော အတွင်းစည်းတပည့် သုံးဦးမှာလည်း အကြီးအကျယ် တုန်လှုပ်သွားကြသည်။
သူတို့က လော့ချန်ကို ဝိုင်းတိုက်ရန် ပြင်ဆင်နေစဉ်မှာပင် မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း သွေးကြောနိုးကြားမှုနယ်ပယ် တတိယအဆင့် သန်မာသူ နှစ်ဦးမှာ မည်သည့် သံသယမျှ မရှိဘဲ ရှုံးနိမ့်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။
ဤ ကြောက်စရာကောင်းသော မြင်ကွင်းကြောင့် သူတို့ စိတ်ထဲမှ တိုက်ခိုက်လိုစိတ်များမှာ ချက်ချင်းပင် ပျောက်ကွယ်သွားပြီး ရွီယွီတောင်ထိပ်မှ အသက်လု ထွက်ပြေးရန် ပြင်ကြတော့သည်။
လော့ချန်က ထိုသူများကို လွယ်လွယ်နှင့် လွှတ်ပေးမည် မဟုတ်ချေ။ သူသည် မြူခိုးရိပ်ခြေလှမ်းကို လှုံ့ဆော်ကာ အရိပ်များစွာ ချန်ရစ်ခဲ့ပြီး လက်သီးတစ်ချက်၊ ခြေကန်ချက် နှစ်ချက်ဖြင့် ထို သုံးဦးကိုပါ သွေးအန်ပြီး လဲကျသွားအောင် လုပ်လိုက်သည်။
“အား... အား... အား...”
နာကျင်စွာ အော်ဟစ်သံများ ဆက်တိုက် ထွက်ပေါ်လာပြီး မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် ငါးဦးစလုံး မြေပြင်ပေါ်တွင် လဲလျောင်းကာ ညည်းတွားနေကြတော့သည်။
မြူခိုးရိပ်ခြေလှမ်းမှာ ကြယ်ငါးပွင့်အဆင့် သိုင်းပညာ ဖြစ်သော်လည်း အရည်အသွေးမှာ ကြယ်ခြောက် ပွင့်အဆင့်နှင့် မခြားနားချေ။
လော့ချန်သည် ယခုအခါ မြူခိုးရိပ်ခြေလှမ်းကို ပြည့်စုံမှုအဆင့်သို့ ကျင့်ကြံထားပြီး ဖြစ်သဖြင့် ဤလူများ၏ အရှိန်မှာ သူနှင့် အဆင့်အတန်း လုံးဝ မတူညီတော့ချေ။
ထို ငါးဦးကို အနိုင်ယူပြီးနောက် လော့ချန်မှာ အချိန်မဆွဲဘဲ သူတို့၏ ပစ္စည်းများကို စတင် သိမ်းဆည်းတော့သည်။ မီတာ တစ်ထောင်ကျော်အထိ လွင့်ထွက်သွားသော ဟန်ယွီကိုပင် သူ ချန်မထားခဲ့ချေ။
ဤမြင်ကွင်းကို ကြည့်နေသော ယခင်က ယွီကျုံးဟွေ့နှင့် အရက်သောက်နေသည့် အပြာရောင်ဝတ်ရုံဝတ်လူငယ်မှာ ကြောက်လန့်လွန်းသဖြင့် သူ၏ သိုလှောင်လက်စွပ်ကို အသာအယာ ချွတ်ကာ ဘောင်းဘီအိတ်ထဲသို့ လျှို့ဝှက်စွာ ထည့်လိုက်သည်။
ယခုတင်က အခိုက်အတန့်တွင် သူသည်လည်း လော့ချန်ကို ကိုယ်တိုင် လက်ချတိုက်ခိုက်ရန် စိတ်ကူးရှိခဲ့ဖူးသည် မဟုတ်ပါလား...။
“မဖြစ်နိုင်ဘူး... တစ်လကျော်အတွင်းမှာ သူ့ရဲ့ တိုက်ခိုက်ရေး စွမ်းအားက ဘယ်လိုလုပ် ဒီလောက်အထိ သန်မာလာရတာလဲ...”
ချင်တို့ယွမ်မှာ မှင်တက်မိနေပြီး သူ၏ နဖူးမှ သွေးကြောများမှာ ပြင်းထန်စွာ တုန်ယင်နေကာ မိမိ၏ မျက်လုံးကိုပင် မယုံကြည်နိုင် ဖြစ်နေသည်။
ဟန်ယွီ၏ စွမ်းအားကို သူ ကောင်းကောင်း သိသည်။ သွေးကြောနိုးကြားမှုနယ်ပယ် တတိယအဆင့် နှောင်းပိုင်းတွင်ရှိပြီး ကြယ်ခြောက်ပွင့် သိုင်းဝိညာဉ်ကို နိုးကြားထားသူ ဖြစ်သဖြင့် ပါရမီမှာ အထူးအဆန်း မဟုတ်သော်လည်း အလယ်အလတ်အဆင့်တွင် ရှိနေသူ ဖြစ်သည်။
တူညီသော အဆင့်ရှိ သန်မာသူများကြားတွင် အားနည်းသူ မဟုတ်သော်လည်း လော့ချန်၏ လက်ချက်ဖြင့် ဤမျှ လွယ်ကူစွာ ရှုံးနိမ့်သွားခဲ့ရသည်။
သိုလှောင်လက်စွပ် ငါးကွင်းကို သိမ်းဆည်းပြီးနောက် လော့ချန်သည် တောင်ကြားသို့ ပြန်လာပြီး မှင်တက်မိနေသော ချင်တို့ယွမ်ကို ကြည့်ကာ ပြုံးလိုက်သည်။
“အကြီးအကဲချင်... ခင်ဗျားကို ကယ်ဖို့ တခြား တပည့်တွေ လာမှာကို စောင့်နေတုန်းလား...”
“မင်း...”
ချင်တို့ယွမ်၏ မျက်နှာမှာ ညိုမည်းသွားသည်။ သူသည် ရွှမ်ယွမ်ဂိုဏ်း၏ အကြီးအကဲ တစ်ဦး ဖြစ်ပါလျက် ဤမျှ အရှက်ခွဲခံရသည်မှာ ယခင်က တစ်ကြိမ်မျှ မရှိခဲ့ဖူးချေ။
ချက်ချင်းပင် သူက အေးစက်စွာ ဆိုလိုက်သည်။
“လော့ချန်... မင်း အရမ်း မောက်မာမနေနဲ့... မင်း လူအများရှေ့မှာ ဒီလို လုပ်တာကို ဘယ်သူမှ မနှိမ်နင်းနိုင်ဘူးလို့ ထင်နေတာလား... မင်း အသက်ငယ်ငယ်နဲ့ ဒီလောက်အထိ ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်နေမှတော့ မင်း ကြီးလာရင် ငါတို့ ရွှမ်ယွမ်ဂိုဏ်းအတွက်တော့ တကယ့် နတ်ဆိုးကြီး တစ်ကောင် ဖြစ်လာမှာပဲ... ကောင်းပြီလေ... ဒီနေ့တော့ ငါ ကိုယ်တိုင်ပဲ အဆိုးတွေကို အမြစ်ပြတ်အောင် လုပ်ပြီး မင်းကို မျိုးစေ့ဘဝမှာတင် ဖျက်ဆီးပေးရတာပေါ့...”
ချင်တို့ယွမ်၏ ကိုယ်ပေါ်မှ ချီစွမ်းအင်များ ဆူပွက်လာပြီး သူ၏ မျက်လုံးများထဲမှ ထိတ်လန့်စရာ အလင်းတန်းများ ထွက်ပေါ်လာကာ သတ်ဖြတ်လိုစိတ်များ ပြင်းထန်နေသည်။
လော့ချန် ပြသလိုက်သော တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းအားမှာ သူ့ကိုပင် ထိတ်လန့်စေသည်။
ယနေ့တွင် လော့ချန်က ဟန်ယွီကို အသာအယာ အနိုင်ယူနိုင်ခဲ့လျှင် နောင်တစ်ချိန် သွေးကြောနိုးကြားမှုနယ်ပယ် အလယ်အဆင့်သို့ ရောက်ရှိသွားပါက သူ့ကိုပင် အသာလေး ဖိနှိပ်နိုင်မည် မဟုတ်ပါလား...။
ချင်တို့ယွမ်သည် ဤကဲ့သို့သော အခြေအနေမျိုးကို လုံးဝ ခွင့်မပြုနိုင်ချေ။
လော့ချန်သည် ချင်တို့ယွမ်၏ သတ်ဖြတ်လိုစိတ်ကို ခံစားလိုက်ရသဖြင့် မျက်လုံးကို အနည်းငယ် ကျဉ်းလိုက်ပြီး ပြုံး၍ ဆိုလိုက်သည်။
“ခင်ဗျားက အများသူငါရှေ့မှာ ပေးခဲ့တဲ့ တရားဝင် ကတိအတိုင်း ကိုယ့်ကျင့်ကြံမှုကို ကိုယ်တိုင် မဖျက်ဆီးချင်ရုံတင်မကဘဲ ကျုပ်ကိုပါ သတ်ချင်နေတာလား... ဒါဆိုရင်တော့ ကျုပ် ခင်ဗျားကို အခွင့်အရေး တစ်ခု ပေးမယ်... ကျုပ်တို့ စင်ပေါ်မှာ သေခြင်းရှင်ခြင်း တိုက်ပွဲ ဆင်နွှဲကြမယ်... သေခြင်း၊ ရှင်ခြင်းက ကိုယ့်တာဝန်ကိုယ်ယူပဲ... ခင်ဗျား တိုက်ရဲသလား...”
အခန်း ၄၁၉ ပြီးပါပြီ။