အနောက်တောင်မှ အကြီးအကဲ

“အကြီးအကဲ ကျွန်တော့်ကို ဆရာအဖြစ် အသိအမှတ်ပြုရင် ဒီဂီတကို သင်ပေးမယ်”

လင်ချွမ်သည် နှုတ်ခမ်းတွင် အပြုံးတစ်ခု ရှိနေပြီး အသက်ကြီးသူကို လေးစားခြင်း သို့မဟုတ် ငယ်သူကို ဂရုစိုက်ခြင်း လုံးဝ မရှိပေ။

အဖိုးအိုသည် အနည်းငယ် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်ပြီး မကျေနပ်သည့် အရိပ်အယောင် ပေါ်လာသည်။

ဒီခေတ် လူငယ်တွေမှာ သိုင်းလောကဆိုင်ရာ ကျင့်ဝတ်တွေ လုံးဝ မရှိဘူးပဲ။

သူ့လို အသက်ကြီးတဲ့လူက ကလေးငယ်လေးကို ဘယ်လိုလုပ် ဆရာတင်ရမလဲ။

ထို့အပြင် သူ့ရဲ့ အထောက်အထား...

ထားလိုက်တော့။

ဝူတန်တောင်က နွားကျောင်းသားတစ်ယောက်က သူ့ရဲ့ အထောက်အထားကို ဘယ်လိုလုပ် သိနိုင်မှာလဲ။

“လူကလေး"

“မင်း အသက်ကြီးတဲ့သူတစ်ယောက်ကို ဒီလို ဆက်ဆံတာ မသင့်တော်ဘူး"

“ဒါ သီချင်းတစ်ပုဒ်တည်းပဲ ရှိတာ"

“မင်းက တေးသွားကိုပဲ သိပြီး အထဲက လျှို့ဝှက်ချက်ကို နားမလည်ဘူးဆိုတာ ငါမြင်တယ်။

မင်း ငါ့ကို ပြောပြရင် ငါ လျှို့ဝှက်ချက်တွေ

ကို မင်းကို ပေးမယ်၊ ဘယ်လိုလဲ”

အဖိုးအို ရယ်မောလိုက်သည်။

“ပြာလဲ့သောပင်လယ်ဒီရေ သီချင်း” ကို ဟွမ်ယောင်ရှိက ဖန်တီးခဲ့တာ ဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် သိုင်းလောကတွင် အသံလှိုင်း ပညာရပ် နည်းများစွာထဲမှ တစ်ခုဖြစ်သည်။

ကိုယ်ခံပညာရှင်၏ အတွင်းအား ပေါ် မူတည်၍ နားထောင်သူ၏ အတွင်းအားကို ရှုပ်ထွေးစေနိုင်သည်။

၎င်းသည် စစ်မှန်သော အတွင်းဒဏ်ရာကို ဖြစ်စေနိုင်သည်။

အသံလှိုင်း ပညာရပ်များအားလုံးသည် ဒုတိယအဆင့်အောက် မနိမ့်ကျဟု ဆိုနိုင်သည်။

ထို့အပြင် ၎င်းသည် ဟွမ်ယောင်ရှိကဲ့သို့သော ကျင့်ကြံရေးအဆင့် မြင့်မားသူတစ်ဦး ဖန်တီးခဲ့သော သိုင်းပညာဖြစ်သည်။

၎င်း၏ စွမ်းအားသည် အလွန်ကြီးမားသောကြောင့် ပထမအဆင့် ကိုယ်ခံပညာရှင်ပင်လျှင် တပ်မက်လိမ့်မည်။

ကံမကောင်းစွာဖြင့် ဤပျောက်ကွယ်လုနီးပါး သိုင်းပညာသည် သိုင်းပညာ အခြေခံ လုံးဝမရှိသော နွားကျောင်းသားတစ်ဦး၏ လက်ထဲသို့ ရောက်ရှိခဲ့သည်။

ဒါဟာ အရင်းအမြစ်တွေကို လုံးဝ ဖြုန်းတီးခြင်း ဖြစ်သည်။

“လျှို့ဝှက်ချက်”

လင်ချွမ်သည် ခေါင်းကို စောင်းကာ မဲ့ပြုံးဖြင့် ပြောသည်။

“ကျွန်တော် နားလည်ပါတယ်”

အဓိပ္ပာယ်မရှိတာ၊ ပထမအဆင့် မဟာကျင့်ကြံသူတစ်ဦးက အသံလှိုင်း ပညာရပ်များရဲ့ အသုံးဝင်ပုံကို ဘယ်လိုလုပ် နားမလည်ဘဲ နေမလဲ။

ငါတို့ကို ပြင်ပလူတစ်ယောက်က တကယ်ပဲသင်ပေးဖို့ လိုသေးသလား။

သို့သော် အဖိုးအိုသည် ခေါင်းခါလိုက်ပြီး မယုံကြည်ဟန် ပြသည်။

သူ၏ အမြင်တွင် လင်ချွမ်သည် ဝူတန်တောင်ပေါ်တွင် နွားကျောင်းသား ဖြစ်လာရခြင်း အကြောင်းရင်းမှာ သူ၏ သိုင်းပညာ အခြေခံသည် စံမမီသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ဒါဟာ ဝူတန်တောင်ပေါ်မှာ အဖြစ်များတဲ့ မြင်ကွင်းတစ်ခု ဖြစ်သည်။

လင်ချွမ်၏ လျှို့ဝှက်ချက်များကို နားလည်သည်ဟု ကိုယ်တိုင်ပြောဆိုခြင်းသည် သီချင်းကို ပိုကောင်းအောင် မှုတ်တတ်ရုံသာ ဖြစ်သည်။

“ဟား"

“လူကလေး၊ မင်း နားမလည်ဘူး"

“ငါ ပြောတဲ့ လျှို့ဝှက်ချက်က သတ်ဖြတ်ခြင်း နည်းစနစ်ပဲ”

အဖိုးအိုသည် လှောင်ပြုံးပြုံးလိုက်ပြီး သူ၏ မျက်လုံးများ ရုတ်တရက် တောက်ပလာကာ အေးစက်သော အရောင်တစ်ခု အတွင်း၌ လင်းလက်သွားသကဲ့သို့ ဖြစ်သည်။

သူ၏ နည်းစနစ်ကို တတိယအဆင့်သို့ ရောက်ရှိပြီး ဆန္ဒစွမ်းအား အဆင့်တစ်ခုသို့ ရောက်ရှိခဲ့သော ကျင့်ကြံသူများက တီထွင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ထို့နောက် သတ်ဖြတ်လိုသော ရည်ရွယ်ချက်ကို ပုံဖော်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ရန်သူကို မတိုက်ခိုက်မီတွင်ပင် သတ်ဖြတ်လိုသော ရည်ရွယ်ချက်ဖြင့် ၎င်းတို့အပေါ် ပြင်းထန်သော စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ထိုးနှက်ချက်ကို ပေးနိုင်သည်။

အဖိုးအိုသည် လင်ချွမ်က သာမန် နွားကျောင်းသားတစ်ဦးသာ ဖြစ်ကြောင်း သိသည်။

သူသည် သူ၏ သတ်ဖြတ်လိုသော ရည်ရွယ်ချက်ကို တမင်တကာ ဖုံးကွယ်ထားခဲ့သည်။

အများဆုံးအားဖြင့် လင်ချွမ်ကို ခြိမ်းခြောက်ရန်သာ အသုံးပြုလိမ့်မည်။

သို့သော် ပထမတစ်ချက် ကြည့်လိုက်သောအခါ...

လင်ချွမ်သည် မတုန်မလှုပ်ဘဲ သူ၏ ပုလွေဖြင့် ဆက်လက် ကစားနေသည်။

“ဘာဖြစ်သွားတာလဲ”

အဖိုးအိုသည် အံ့ဩတုန်လှုပ်စွာ ပြောသည်။

သူ၏ မျက်ခုံးများ တွန့်ချိုးသွားသည်။

သူ၏ ရှေ့မှ နွားကျောင်းသားသည် သူ၏ သတ်ဖြတ်လိုသော ရည်ရွယ်ချက်ကို တကယ် ခံနိုင်ရည်ရှိခဲ့သည်။

ဒါ အဓိပ္ပာယ်မရှိဘူး။

“အကြီးအကဲ၊ ခင်ဗျား သီချင်းတစ်ပုဒ် သင်ယူဦးမလား”

“သင်ယူမှာ မဟုတ်ရင် ကျွန်တော် နွားကျောင်းနေတုန်း အနှောင့်အယှက် မပေးပါနဲ့”

လင်ချွမ်သည် အနည်းငယ် မကျေနပ်သော လေသံဖြင့် ပြောသည်။

သူသည် သတ်ဖြတ်လိုသော ရည်ရွယ်ချက်ကို ယခုလေးတင် ခံစားမိခဲ့သည်။

သို့သော် ၎င်းသည် သူ မျှော်လင့်ထားသည့်အတိုင်း ဖြစ်သည်။

အဖိုးအိုသည် သူ၏ ချီ ပေါ်တွင် စီးနင်းနေစဉ်ကတည်းက သူ၏ ကျင့်ကြံမှု အဆင့်ကို သိရှိခဲ့ပြီး ဖြစ်သည်။

အဆင့်နိမ့် ပထမအဆင့် ကိုယ်ခံပညာရှင်။

ထို့အပြင် သူ၏ သက်တမ်းသည် ကုန်ဆုံးလုနီးပြီ ဖြစ်သည်။

သူ့တွင် အသက်ရှင်ရန် နောက်ထပ် တစ်နှစ်သာ ရှိတော့သည်။

တစ်နှစ်အတွင်း သူ ထပ်မံ တိုးတက်မှု မရှိပါက ထိုတစ်နှစ်အတွင်း မည်သည့်နေ့မဆို သူ၏ သေဆုံးမည့်နေ့ ဖြစ်လာလိမ့်မည်။

ဤသိရှိမှုကြောင့် လင်ချွမ်သည် အဖိုးအိုကို တေးသွား သင်ပေးရန် ပျင်းရိခဲ့သည်။

ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် သေလုနီးပါး လူတစ်ယောက်အတွက် သိုင်းပညာ နည်းစနစ် အများကြီး သင်ယူခြင်းသည် အဓိပ္ပာယ်မရှိပေ။

ပိုမြင့်သော အဆင့်အတန်းသို့ ထိုးဖောက်ရန် အချိန်ပေးခြင်းသည် ပိုကောင်းလိမ့်မည်။

ဟုတ်ပါတယ်၊ ဒါက အဖိုးအိုအတွက်လည်း မလွယ်ပါဘူး။

အားလုံးပဲ ကိုယ့်ကံကြမ္မာနဲ့ ကိုယ် ရှိကြတယ် ထင်ပါတယ်။

“နေဦး”

အဖိုးအိုသည် ရုတ်တရက် သူတို့၏ လမ်းကို ပိတ်ဆို့လိုက်သည်။

သူ၏ ဖြူဖျော့သော မျက်နှာပေါ်တွင် စိတ်အနှောင့်အယှက် ဖြစ်သည့် အရိပ်အယောင် ပေါ်လာသည်။

“ငါ ဒီဘဝမှာ လိုချင်တာ အားလုံး ရခဲ့ပြီးပြီ"

“မင်း၊ ဝူတန်ဂိုဏ်းက နွားကျောင်းသားလေးတစ်ယောက်က ဒီအဖိုးကြီးကို ငြင်းပယ်ဖို့ အခွင့်အရေး မရှိဘူး”

အဖိုးအိုသည် ရုတ်တရက် ခိုင်မာသော အမူအရာ ဖြစ်လာသည်။

လင်ချွမ်သည် သူ၏ သတ်ဖြတ်လိုသော ရည်ရွယ်ချက်ကို ခံနိုင်ရည်ရှိခဲ့သောကြောင့် အဖိုးအို မျက်နှာပျက်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်နိုင်သည်။

“ဟင်း"

လင်ချွမ်သည် ညင်သာစွာ သက်ပြင်းချကာ ခေါင်းကို အနည်းငယ် ခါယမ်းပြီး ပြောသည်။

“အကြီးအကဲ ဘာလို့ ဒီလို လုပ်နေတာလဲ"

“ဒါ သီချင်းတစ်ပုဒ်တည်းပါပဲ"

“အဆင့်မြင့်ဆုံး သိုင်းပညာ နည်းစနစ်တွေတောင် ခင်ဗျားရဲ့ လက်ရှိ အဆင့်ကို ကျော်လွန်အောင် မကူညီနိုင်ဘူး"

“ခင်ဗျားရဲ့ အချိန် နီးကပ်လာပြီဆိုတော့ နောက်ပိုင်း ကိစ္စတွေကို ဘယ်လို စီစဉ်ရမလဲဆိုတာ ပိုစဉ်းစားသင့်တယ်”

ထိုသို့ပြောပြီးနောက် လင်ချွမ်သည် သူ၏ လက်ကို ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်။

ရုတ်တရက် နူးညံ့သော လေညှင်းသည် အဖိုးအို၏ ရင်ဘတ်ကို ထိတွေ့သွားခဲ့သည်။

၎င်းသည် အဖိုးအိုကို နောက်သို့ တစ်ဝက် လှမ်းဆုတ်သွားစေခဲ့သည်။

“နွားလေး၊ စားဖို့ အချိန်တန်ပြီ”

လင်ချွမ်သည် နွား၏ ကျောကို ပုတ်ကာ တည်ငြိမ်စွာ ထွက်ခွာသွားခဲ့သည်။

ဤအချိန်တွင် အဖိုးအိုသည် ထိုနေရာတွင် တုန်လှုပ်စွာ ရပ်နေပြီး လင်ချွမ်၏ နောက်ဆုတ်သွားသော ပုံသဏ္ဌာန်ကို စိုက်ကြည့်နေခဲ့သည်။

သူ၏ မျက်နှာပေါ်ရှိ အံ့အားသင့်မှုသည် နေ့ခင်းကြောင်တောင် သရဲကို မြင်လိုက်ရသကဲ့သို့ ဖြစ်သည်။

“တကယ့်ကို... ထူးခြားတဲ့ ပုဂ္ဂိုလ်ပဲ”

အဖိုးအိုသည် ထစ်ထစ်ငေါ့ငေါ့ ပြောသည်။

သို့သော် သူ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ပျော်ရွှင်ဝမ်းမြောက်မှု အရိပ်အယောင် တဖြည်းဖြည်း ပေါ်လာသည်။

ထို့နောက် သူ လမ်းလျှောက်ကာ လင်ချွမ်နောက်သို့ လိုက်ခဲ့သည်။

သို့သော် သူ ဘယ်လောက် မြန်မြန် သွားပါစေ။

သူတို့သည် ရေကျွဲနှင့် အကွာအဝေးကို အတူတူ ထိန်းထားခဲ့ကြသည်။

အဖိုးအိုသည် တစ်နာရီ အပြည့် လိုက်ခဲ့သည်။

ရေကျွဲသည်လည်း တစ်နာရီ အပြည့် ပြေးခဲ့သည်။

သို့သော် ဤအရာသည် ရေကျွဲအား ဤတစ်နာရီအချိန်အတွင်းမှာ မြက်စားခြင်းမှ မတားဆီးခဲ့ပေ။

အဖိုးအိုသည် လင်ချွမ်နှင့် ပတ်သက်၍ ယခင်က သံသယအချို့ ရှိခဲ့လျှင်ပင်။

ယခုမူ သူသည် သံသယတစ်စုံတစ်ရာကိုပင် မပြုနိုင်တော့ပေ။

“အရိပ်ပြောင်းရွှေ့ခြင်း”

“အရာဝတ္ထုများကို ထိန်းချုပ်၍ ခရီးသွားခြင်း”

“ဒါဟာ ပထမအဆင့် မဟာ ကျင့်ကြံသူရဲ့ ပညာရပ်ပဲ”

အဖိုးအိုသည် အလွန် ဝမ်းမြောက်ဝမ်းသာ ဖြစ်သွားသည်။

မဟာ ကျင့်ကြံသူ၏ အဆင့်ကို ပြသသော ပညာရပ်များသည် သူ၏ မျက်စိရှေ့တွင် တစ်ခုပြီးတစ်ခု ပေါ်လာသည်။

၎င်းသည် ဝူတန်ဂိုဏ်း တည်ထောင်သူ၏ ပြန်လည် မွေးဖွားခြင်းနှင့် တူသည်။

လင်ချွမ်သည် အရင်ကလိုပဲ ငယ်ရွယ်နေဆဲ ဖြစ်သည်။

ဆယ်နှစ်အကြာ ထိုက်ဟယ် နန်းတော်တွင် ဘိုးဘေး၏ ထင်ရှားပြသခဲ့သော ဇာတ်လမ်းမှ ဆက်ခံသူကို မတွေ့ရှိသေးပေ။

ဤအရာများအားလုံး ပေါင်းစပ်လိုက်သောအခါ လင်ချွမ်သည် အမွေခံသူ ဖြစ်သည်ဟု အဖိုးအိုက ထင်ခဲ့သည်။

“ဖြည်းဖြည်း သွားပါ အကြီးအကဲ"

“တပည့် ယင်ဟွိုက်ယွီ မှားသွားကြောင်း သိပါတယ်”

အဖိုးအိုသည် သူ၏ နောက်မှ လိုက်လာပြီး အကြိမ်ကြိမ် တောင်းပန်သည်။

သူသည် နောင်တ အပြည့်ရှိနေသည်။

လင်ချွမ်သည် ဘိုးဘေးကျန်း၏ ဆက်ခံသူဖြစ်ပြီး ပထမအဆင့် မဟာ ကျင့်ကြံသူဖြစ်ကြောင်း စောစောကတည်းက သိခဲ့လျှင်။

သူ ဘယ်လိုလုပ် လင်ချွမ်ကို လျှော့တွက်ရဲမှာလဲ။

သူ လင်ချွမ်ကို သတ်ဖြတ်လိုသော ရည်ရွယ်ချက်ဖြင့် ခြိမ်းခြောက်ရဲခဲ့ပုံကို တွေးလိုက်ရုံနဲ့...

သူသည် သူ့ကိုယ်သူ နှစ်ချက်လောက် ရိုက်ချင်စိတ် ပေါက်သွားသည်။

"နွားလေး၊ မင်း ဗိုက်ပြည့်ပြီလား”

နေဝင်ဆည်းဆာချိန်တွင် လင်ချွမ်၏ အသံ ထပ်မံ ထွက်ပေါ်လာသည်။

နွား၏ ခွာများ မြက်ခင်းစိမ်းပေါ်သို့ ကျရောက်သောအခါ လင်ချွမ်သည် လှည့်ကြည့်ကာ ယင်ဟွိုက်ယွီကို ကြည့်လိုက်သည်။

“ဟူး၊ ဟူး”

“အကြီးအကဲ”

ယင်ဟွိုက်ယွီသည် အသက်ရှူ မဝဘဲ ပြေးလာပြီး သူ၏ မျက်နှာသည် တောင်းပန်မှု အပြည့်ရှိသည်။

အခြားတစ်ယောက်ယောက်က သူ့ကို ဒီလို လှည့်စားရဲရင် သူ အချိန်အကြာကြီးကတည်းက သတ်ပစ်ပြီး ဖြစ်လိမ့်မည်။

သို့သော် လင်ချွမ်ကိုမူ သူ မလုပ်ရဲ၊ မလုပ်နိုင်ပေ။

“အင်း”

"ဘာလို့ ဒီလို လုပ်ရတာလဲ"

လင်ချွမ်သည် စိတ်မရှည်သော လေသံဖြင့် ညင်သာစွာ သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

“ဒုန်း”

ယင်ဟွိုက်ယွီသည် ရုတ်တရက် ဒူးထောက်လိုက်ပြီး တောင်းပန်သည်။

“တပည့် ယင်ဟွိုက်ယွီသည် ဝူတန်ဂိုဏ်း၏ စတုတ္ထမျိုးဆက် တပည့် ဖြစ်ပါတယ်"

“လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်ငါးဆယ်က ပထမအဆင့် ကျင့်ကြံသူ အဆင့်နိမ့်ကို ထိုးဖောက်ခဲ့ပေမဲ့ အဲဒီနောက်ပိုင်း ထပ်မံ တိုးတက်မှု မရှိခဲ့ပါဘူး"

“လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်သုံးဆယ်က နတ်ဆိုးဂိုဏ်းက ဗဟိုလွင်ပြင်ကို မကျူးကျော်ခဲ့ဘူးဆိုရင် နောက်ထပ် နှစ်ငါးဆယ် နေရမှာပါ"

“အခု ငါ့အချိန် နီးကပ်လာပြီဆိုတာ သိပေမဲ့ ငါ လက်မခံချင်ဘူး"

“ငါ မူလက အနောက်တောင်ကနေ ထွက်ခွာပြီး အခွင့်အရေးတွေ ရှာဖို့ လှည့်လည်သွားလာဖို့ ရည်ရွယ်ခဲ့တာပါ"

“ကံကောင်းစွာနဲ့ပဲ ငါ ဘိုးဘေးရဲ့ စမ်းသပ်မှုကို ခံခဲ့ရပြီး အကြီးအကဲကို တွေ့ဆုံဖို့ အခွင့်အရေး ရခဲ့တယ်"

“ကျွန်တော့်ရဲ့ ဘိုးဘေး သခင်ကြောင့်ပါ၊ အသက်ကယ်ပေးပါ အကြီးအကဲ”

သူ ပြောနေစဉ် ယင်ဟွိုက်ယွီ၏ မျက်နှာမှ မျက်ရည်များ စီးကျလာသည်။

သူ ပြောပြခဲ့သော အနောက်တောင်နှင့် သူ၏ ကျင့်ကြံမှု အဆင့်သည် ကျောင်းထိုင်ဆရာတော်နှင့် ဂိုဏ်းအသီးသီးမှ အကြီးအကဲများ ပြောခဲ့သည်နှင့် အတိအကျ တူညီသည်။

အဖြစ်မှန်ကတော့။

ယင်ဟွိုက်ယွီသည် လင်ချွမ် မကြာခဏ ပြောဆိုလေ့ရှိသော အနောက်တောင်မှ အကြီးအကဲ ဖြစ်နေသည်။