ကောင်းကင် နတ်ဆိုးပညာ
Vol. 2 Ch. 15
“ဒုန်း”
ရှောင်းယောက် တောင်ထိပ်မှ မိုးခြိမ်းသံသည်ကျယ်လောင်စွာ ပဲ့တင်ထပ်လာသည်။
တောင် ရှစ်လုံးဖြင့် ဝန်းရံထားသော ရှောင်းယောက်တောင်ထိပ်သည် ၎င်း၏ အလယ်ဗဟိုတွင် တံပိုးကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။
တုန်ခါမှု အသံကို အကြိမ်များစွာ ဖြစ်ပေါ်လာသည်။
တောင်များကြားတွင် လေပြင်းများ တိုက်ခတ်နေသည်။
ပထမအဆင့် ကိုယ်ခံပညာရှင် နှစ်ဦး ထိပ်တိုက်တွေ့သောအခါ ၎င်းတို့၏ ကြီးမားသော အတွင်းအားသည် ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကို အရောင်ပြောင်းစေပြီး နေရာလွတ်ကို ပုံပျက်စေခဲ့သည်။
လူနှစ်ဦး၏ ပုံရိပ်များသည် ထိပ်တိုက်တွေ့ပြီး အချင်းချင်း တိုက်ခိုက်နေကြသည်။
သူတို့သည် ကျောက်ဆောင် ဘုရားကျောင်းမှ ကောင်းကင်ပေါ်တွင် တိုက်ခိုက်ခဲ့ကြပြီးနောက် ကောင်းကင်မှ အခြား တောင်ထိပ်များသို့ ရောက်သွားကြပြန်သည်။
လေထဲတွင် ပျံသန်းခြင်းသည် ပထမအဆင့် ကိုယ်ခံပညာရှင်၏ ထူးခြားချက် ဖြစ်သည်။
ယင်ဟွိုက်ယွီနှင့် ကျန်းကွေး တို့ကြား ပြင်းထန်သော တိုက်ပွဲသည် နတ်ဘုရားများ တိုက်ခိုက်ခြင်းနှင့် တူညီပြီး မြေမျက်နှာသွင်ပြင် ကန့်သတ်ချက်များ လုံးဝ မရှိပေ။
*(TN note - ကျန်းကွေး ဆိုတာ အရှေ့ပိုင်းတွေမှာ ပါလာတဲ့ နတ်ဆိုးဂိုဏ်း က စစ်ပွဲနတ်ဆိုးပါ )
သို့သော် ယင်ဟွိုက်ယွီသည် ဝူတန်တောင်ကို ရည်ရွယ်ချက်ရှိရှိ ကာကွယ်နေပုံရပြီး စစ်မြေပြင်ကို ရှောင်းယောက် တောင်ထိပ်အတွင်း၌ ထိန်းထားနိုင်ခဲ့သည်။
ဤ တစ်ဝက် ပိတ်ထားသော နေရာကိုလည်း ပထမအဆင့် ကိုယ်ခံပညာရှင် နှစ်ဦး၏ အတွင်းအားဖြင့် လူသူမဲ့နယ်မြေအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။
ကျောင်းထိုင်ဆရာတော်နှင့် ဂိုဏ်းအသီးသီးမှ အကြီးအကဲများသည် ၎င်းတို့၏ တပည့်များကို ရှောင်းယောက် တောင်ထိပ်ဆီသို့ ဦးဆောင်ခဲ့သည်။
သို့သော် သူသည် ပထမအဆင့် ကိုယ်ခံပညာရှင်၏ အတွင်းအားဖြင့် တိုက်ရိုက်ထိမှန် လွင့်စင်သွားခဲ့သည်။
ဤအရာကို မြင်သောအခါ ကျောင်းထိုင်ဆရာတော်သည် စိတ်ပူပန်သော်လည်း သူ၏ တပည့်များကို အန္တရာယ်ထဲသို့ ခေါ်ဆောင်ရန် မရဲတော့ပေ။
“ပထမအဆင့် ကိုယ်ခံပညာရှင် ဖြစ်တာနဲ့အညီပါပဲ”
“သူရဲ့ သန့်စင်သော ခွန်အားတစ်ခုတည်းကပင် ငါတို့ကို ကြောက်ရွံ့တုန်လှုပ်စေဖို့ လုံလောက်နေပြီ"
“ငါတို့ ရှောင်းယောက် တောင်ထိပ်ထဲကို ဝင်လို့ မရဘူး"
“အကြီးအကဲ ယင်က ကျူးကျော်သူတွေကို အနိုင်ယူနိုင်လိမ့်မယ်လို့ပဲ မျှော်လင့်ရတော့တယ်"
ကျောင်းထိုင်ဆရာတော်သည် ကူကယ်ရာမဲ့သော အမူအရာဖြင့် ပြောသည်။
သူ၊ ဒုတိယအဆင့် ကိုယ်ခံပညာရှင်ပင်လျှင် အတွင်းအား၏ သက်ရောက်မှုဒဏ်ကို မခံနိုင်ခဲ့ပေ။
ပထမအဆင့် ကိုယ်ခံပညာရှင်၏ ခွန်အားသည် ရိုးရိုးရှင်းရှင်း ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းသည်။
ထို့အပြင် တပည့်များစွာသည် တတိယအဆင့်သို့ပင် မရောက်ရှိကြပေ။
တစ်စုံတစ်ယောက်က မတော်တဆ ဝင်ရောက်သွားပါက အတွင်းအားဖြင့် ဆုတ်ဖြဲခံရဖွယ် ရှိသည်။
“ဟာ့"
“ယင်ဟွိုက်ယွီ၊ ဒီ အဖိုးကြီး"
“မင်း ဝူတန် တပည့်တွေကို ကာကွယ်ဖို့ ရည်ရွယ်ထားတာ ငါ သိတယ်"
“ဒါပေမဲ့ မင်းက အသက်ကြီးနေပြီ၊ တခြားအရာတွေနဲ့ ဘယ်လိုလုပ် စိတ်ရှုပ်ထွေးနေရဲတာလဲ”
“ဒါဆို မင်းက ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် မင်းရဲ့ အသက်ဟောင်းကို စွန့်လွှတ်ဖို့ စီစဉ်နေတာလား”
ကျန်းကွေးသည် ကျယ်လောင်စွာ ရယ်မောလိုက်သည်။
သူပုံစံမှာ ယင်ဟွိုက်ယွီကို သတ်ပစ်မည့် အချိန်ကို ကြိုတင်ခန့်မှန်းနိုင်နေပြီနှင့် တူသည်။
“ထွီး"
ယင်ဟွိုက်ယွီသည် တံတွေးထွေးကာ အေးစက်စွာ ပြောသည်။
“မင်းတို့ မကောင်းဆိုးဝါး ဂိုဏ်းသားတွေ၊ ဒီလောက် မာနမကြီးစမ်းပါနဲ့။”
“မင်း ဒီအဖိုးကြီးကို အနိုင်ယူရင်တောင် ဘာဖြစ်လဲ”
“ဝူတန်ဂိုဏ်းမှာ ငါ တစ်ယောက်တည်း ပထမအဆင့် ကိုယ်ခံပညာရှင် ရှိတာ မဟုတ်ဘူး။”
“မင်း အဲဒီလူကို မြင်ရင် ကြောက်လန့်တကြား ဘောင်းဘီထဲ ပန်းသေချင် သေသွားလိမ့်မယ်”
ထိုသို့ပြောပြီးနောက် သူသည် မော့ကြည့်ကာ ရယ်မောလိုက်ပြီး သူ့ထက်ပင် အစွမ်းထက်သော အကြီးအကဲက သူ့ကို လုံလောက်သော ယုံကြည်မှု ပေးထားသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။
ကျန်းကွေးသည် မျက်ခုံးပင့်ကာ ယင်ဟွိုက်ယွီကို အေးစက်စွာ စိုက်ကြည့်နေသည်။
ယင်ဟွိုက်ယွီသည် သူ့ကို ရည်ရွယ်ချက်ရှိရှိ ကြောက်အောင် လုပ်နေသည်ကို သူ မယုံကြည်ခဲ့ပေ။
ဆန့်ကျင်ဘက်အားဖြင့် သူသည် ယင်ဟွိုက်ယွီကို ကောင်းကောင်း သိသည်။
ဒီအဖိုးကြီးက အမြဲတမ်း သူ့ကိုယ်သူ သာလွန်တယ်လို့ ယူဆတယ်။ သူ ဘယ်လိုလုပ် သူ့ရဲ့ ဂုဏ်သိက္ခာကို တခြားတစ်ယောက်ပေါ်မှာ ထားနိုင်မှာလဲ။
မဟုတ်လျှင်...
“ဝူတန်တောင်မှာ တကယ်ပဲ ဒီလိုလူ ရှိသလား”
ကျန်းကွေးသည် သံသယဖြစ်ကာ မသေချာ မရေရာ ဖြစ်နေသည်။
မူလက အလွန် မာနကြီးသူဖြစ်သော သူသည် ယခုအခါ ကြောက်ရွံ့၍ တုံ့ဆိုင်းနေခဲ့သည်။
ယင်ဟွိုက်ယွီနှင့် တိုက်ခိုက်နေစဉ်ပင် ပတ်ဝန်းကျင်အနေအထားကို သတိထား စောင့်ကြည့်နေခဲ့သည်။
ကျွမ်းကျင်သူ တစ်ဦးဦး ရုတ်တရက် ခုန်ထွက်လာပြီး သူ့ကို ကောင်းကောင်း ရိုက်နှက်မည်ကို သူစိုးရိမ် နေမိသည်။
“ကောင်းကင် နတ်ဆိုး အသွင်ပြောင်းခြင်း"
ရုတ်တရက် ကျန်းကွေးသည် အော်လိုက်ခြင်း။
သူ၏ အတွင်းအားသည် ပုံသဏ္ဌာန်တစ်ခု ဖြစ်လာပြီး သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးကို ဖုံးအုပ်ထားသော ကောင်းကင် နတ်ဆိုးပုံစံကို ဖန်တီးခဲ့သည်။
ချက်ချင်းပင် ကျန်းကွေး၏ အရှိန်အဝါသည် တိုးတက်လာပြီး ပထမအဆင့် အလယ်ပိုင်းသို့ ထိုးဖောက်ရန် အဆင်သင့်ဖြစ်နေခဲ့သည်။
ယင်ဟွိုက်ယွီ၏ အမူအရာ သိသိသာသာ ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။
သူသည် ကျန်းကွေးနှင့် တိုက်ခိုက်ရာတွင် အားနည်းချက် ရှိနေပြီးသား ဖြစ်သည်။
သို့သော် ထိူလူတွင် လျှို့ဝှက်ချက် တစ်ခု ရှိနေသည်။
“ကောင်းကင် နတ်ဆိုး အသွင်ပြောင်းခြင်း”
ဟူသော ထိုလှုပ်ရှားမှုသည် နတ်ဆိုးဂိုဏ်း၏ အလွန်ကျော်ကြားသော နည်းစနစ်တစ်ခု ဖြစ်သည်။
ကောင်းကင် နတ်ဆိုး နတ်ပညာ ဟုခေါ်သော နည်းစနစ်။
ဤနည်းစနစ်သည် ကိုယ်ခံပညာရှင်၏ သက်တမ်းကို အလွန်အကျွံ သုံးစွဲ၍ ၎င်းတို့၏ တိုက်ခိုက်ရည် စွမ်းအားတိုးစေရန် အတင်းအကျပ် လှုံ့ဆော်ပေးသည်။
ကျန်းကွေးသည် နှစ်သုံးဆယ်အတွင်း တတိယအဆင့် ကိုယ်ခံပညာရှင်မှ ပထမအဆင့် ကိုယ်ခံပညာရှင်အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲနိုင်ခဲ့ခြင်းမှာ ကောင်းကင် နတ်ဆိုး ပညာကို အသက်သွင်းခြင်းကြောင့် ဖြစ်သည်။
“သွားပြီ"
ယင်ဟွိုက်ယွီသည် အတွင်းစိတ်မှ သက်ပြင်းချလိုက်သည်။
ထိုအခါမှ နတ်ဆိုးဂိုဏ်းသည် သူ့ကို သတ်ရန် ကျန်းကွေးကို အဘယ်ကြောင့် တမင်တကာ ရွေးချယ်ခဲ့သည်ကို သူ နားလည်သွားသည်။
သူတို့၏ ဘယ်လက်ရုံးသည် ထိုတာဝန်ကို ကိုင်တွယ်နိုင်သည်ဟု ယုံကြည်မှု ရှိနေသည်မှာ ရှင်းနေသည်။
အံ့ဖွယ် တစ်စုံတစ်ရာ မဖြစ်ပေါ်ပါက ယင်ဟွိုက်ယွီသည် နောက်ဆုံးတွင် ပျက်စီးသွားဖွယ် ရှိသည်။
“ဟားဟား”
“ယင်ဟွိုက်ယွီ၊ မင်းရဲ့ သေခြင်းတရားက နီးကပ်လာပြီ”
ကျန်းကွေးသည် မာနကြီးစွာ ရယ်မောလိုက်သည်။
ဤနတ်ဆိုး အသွင်ပြောင်းခြင်းဖြင့် လွှတ်ထုတ်လိုက်သော ကြီးမားသော စွမ်းအင်ကို အားကိုး၍ သူသည် ယင်ဟွိုက်ယွီကို သတ်ပစ်ရန် လုံလောက်သော ယုံကြည်မှု ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။
ဟုတ်ပါတယ်၊ အဲဒီ အကြီးအကဲက ဝင်မပါသရွေ့ အကျိုးရလဒ်က ကြိုတင်သတ်မှတ်ထားပြီးသား ဖြစ်သည်။
“သေစမ်း"
ကျယ်လောင်သော အော်သံဖြင့် ကျန်းကွေးသည် အနက်ရောင် အရိပ်အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲကာ ယင်ဟွိုက်ယွီဆီသို့ တည့်တည့် တိုက်ခိုက်လာသည်။
ရှောင်းယောက် တောင်ထိပ် အပြင်ဘက်တွင်။
ကျောင်းထိုင်ဆရာတော်၊ ဂိုဏ်းအသီးသီးမှ အကြီးအကဲများနှင့် ၎င်းတို့၏ တပည့်များသည် ဤ အသက်ရှူမှားဖွယ် မြင်ကွင်းကို မျက်မြင်တွံနေကြသည်။
နဝမအဆင့်သာ ရှိသော တပည့်သည်ပင်လျှင် ယင်ဟွိုက်ယွီသည် ကျန်းကွေးနှင့် ယှဉ်ပြိုင်နိုင်စွမ်း မရှိသည်ကို မြင်နိုင်သည်။
ဒီ တိုက်ခိုက်မှုက အကျိုးရလဒ်ကို ဆုံးဖြတ်ပြီးသား ဖြစ်သည်။
ထိုစဉ် ပုလွေသံတစ်ခု သာယာစွာ လွင့်မျောလာသည်။
၎င်းသည် နူးညံ့သည်ဟု ထင်ရသော်လည်း လေတိုက်ခတ်သံကို ဖိနှိပ်ထားသည်။
ပုလွေသံကို ကြားသောအခါ ကျန်းကွေး၏ ပုံသဏ္ဌာန် ရုတ်တရက် ရပ်တန့်သွားခဲ့သည်။
ထို့နောက် သူ့ကို ဝန်းရံထားသော နတ်ဆိုး အရှိန်အဝါလည်း တဖြည်းဖြည်း ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။
ဤအရာကို မြင်သောအခါ သူ၏ အမူအရာမှာ သိသိသာသာ ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။
သူသည် ဗုံတစ်လုံးကဲ့သို့ ခေါင်းကို လှုပ်ယမ်းကာ တစ်စုံတစ်ရာကို ရှာဖွေနေသကဲ့သို့ တောင်များကို လှည့်ပတ်ကြည့်လိုက်သည်။
ခြေလှမ်း တစ်ရာ အကွာတွင်။
ယင်ဟွိုက်ယွီ၏ မျက်နှာသည် ဝမ်းမြောက်ဝမ်းသာ ဖြစ်လာပြီး ရေရွတ်လိုက်သည်။
“ဒါ ပြာလဲ့သောပင်လယ် ဒီရေသီချင်းပဲ”
“အကြီးအကဲ၊ ခင်ဗျား နောက်ဆုံးတော့ ရောက်လာခဲ့ပြီ"
ပုလွေသံသည် ရှောင်းယောက် တောင်ထိပ်တွင် ပဲ့တင်ထပ်ပြီးနောက် ဝူတန်တောင် တစ်ခုလုံးသို့ ပျံ့နှံ့သွားခဲ့သည်။
ကျောင်းထိုင်ဆရာတော်နှင့် ဂိုဏ်းအသီးသီးမှ အကြီးအကဲများသည် ပုလွေသံ၏ စွမ်းအားကို မသိသေးပေ။
တပည့်များ၏ ကိုးပုံတစ်ပုံသည် ရုတ်တရက် အိပ်ပျော်သွားသည်အထိ။
ထိုအခါမှ ပုလွေသံသည် အစွမ်းထက်သော ကျွမ်းကျင်သူတစ်ဦး အသုံးပြုသော အသံလှိုင်း နည်းစနစ်ဖြစ်ကြောင်း သူတို့ သဘောပေါက်ခဲ့သည်။
“မြန်မြန်၊ နားပိတ်လိုက်ကြ”
ကျောင်းထိုင်ဆရာတော်က ချက်ချင်း အော်လိုက်သည်။
ကံမကောင်းစွာဖြင့် နောက်ကျသွားခဲ့ပြီ။
ပုလွေသံသည် ခွဲခြားမှု မရှိသော တိုက်ခိုက်မှု ဖြစ်ပုံရသော်လည်း ဝူတန် တပည့်များအတွက်မူ ၎င်းသည် အိပ်မွေ့ချခြင်း အကျိုးသက်ရောက်မှုသာ ရှိသည်။
“အသုံးမဝင်ဘူး”
ချင်ဝေ နန်းတော် နန်းတော် သခင် လင်ရှောင် သည် ခါးသီးစွာ ပြုံးလိုက်သည်။
သူက အားနည်းစွာ ပြောသည်။
“အသံလှိုင်း နည်းစနစ်တွေက အတွင်းအားကို တိုက်ရိုက် သက်ရောက်မှု ရှိတယ်၊ ပုလွေမှုတ်တဲ့ ကိုယ်ခံပညာရှင်က ငါတို့ထက် အများကြီး ပိုသန်မာတယ်”
ဤစကားကို ပြောပြီးနောက် လင်ရှောင်နှင့် ဂိုဏ်းအသီးသီးမှ အကြီးအကဲများသည် နှစ်နှစ်ခြိုက်ခြိုက် အိပ်ပျော်သွားခဲ့ကြသည်။
ကျောင်းထိုင်ဆရာတော် တစ်ဦးတည်းသာ ကျန်ရှိပြီး ခြေထောက်နှစ်ချောင်းကို ချိတ်ထိုင်ကာ ပုလွေသံကို ခက်ခဲစွာ ခုခံနေရသည်။
သို့သော် သူသည် မျက်လုံးဖွင့်ရန်ပင် မရဲခဲ့ပေ။
“အား"
ရှောင်းယောက် တောင်ထိပ်မှ အော်ဟစ်သံများ ဆက်တိုက် ထွက်ပေါ်လာသည်။
ကျန်းကွေးသည် သူ၏ အော်သံဖြင့် ပုလွေသံကို အနှောင့်အယှက် ဖြစ်စေရန် ကြိုးစားခဲ့သည်။
၎င်းသည် အသံလှိုင်း တိုက်ခိုက်မှုများကို ခုခံရန် အလွယ်ကူဆုံးနှင့် အထိရောက်ဆုံး နည်းလမ်းလည်း ဖြစ်သည်။
သို့သော် အကြိမ်အနည်းငယ် အော်ဟစ်ပြီးနောက် ၎င်းသည် လုံးဝ အသုံးမဝင်ကြောင်း သူ တွေ့ရှိခဲ့သည်။
ထိုအခါမှ ပုလွေပိုင်ရှင်သည် သူထက် အများကြီး ပိုအစွမ်းထက်ကြောင်း သူ သဘောပေါက်ခဲ့သည်။
“ပထမအဆင့်၊ မဟာ ကျင့်ကြံသူ"
ကျန်းကွေး၏ မျက်လုံးသူငယ်အိမ်များ ကျဉ်းသွားသည်။
ယခင်က ယင်ဟွိုက်ယွီ ပြောခဲ့သော အကြီးအကဲသည် တကယ် ရှိ၊ မရှိ သူ သံသယအချို့ ရှိခဲ့ရုံသာ။
ယခုမူ သူ သေချာသွားခဲ့သည်။
ဝူတန်ဂိုဏ်းတွင် ကျန်းစန်းဖုန်းကဲ့သို့ ဒဏ္ဍာရီလာ ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦး တကယ် ရှိနေသည်။
“မင်း လူယုတ်မာ"
ကျန်းကွေးသည် လက်မခံနိုင်ဘဲ ဒေါသတကြီး ကြည့်လိုက်သည်။
သွေးကြောများသည် သူ၏ မျက်လုံးများကိုပေါက်ထွက်တော့မလို ပြည့်စေခဲ့သည်။
သူသည် ပြင်းထန်သော အတွင်းအား လှိုင်းလုံးတစ်ခုကို ဖန်တီးကာ ပြီးခဲ့သော တစ်ခါထက် စွမ်းအင် အများအပြား ထုတ်သုံးလိုက်သည်။
“ကောင်းကင် နတ်ဆိုး အသွင်ပြောင်းခြင်း”
သူ၏ ဟစ်အော်သံများသည် ကောင်းကင်ယံတွင် ပဲ့တင်ထပ်နေသည်။
အနက်ရောင် အတွင်းအားသည် သူ၏ ရင်ဘတ်ကို ဆုတ်ဖြဲနေသော နတ်ဆိုးကဲ့သို့ ထွက်လာရန် ရုန်းကန်နေရင်း ပေပေါင်းများစွာ မြင့်တက်လာခဲ့သည်။
ဒီလှိုင်းထနေတဲ့ အရှိန်အဝါက အလယ်အဆင့် ပထမအဆင့် ကျွမ်းကျင်သူရဲ့ အဆင့်ထက် သိသိသာသာ သာလွန်နေတာ ရှင်းပါသည်။
“သတ်"
ကျန်းကွေးသည် ဟစ်အော်လိုက်သည်။
သူ၏ သွေးနီရောင် မျက်လုံးများသည်
အသက်မရှိတော့ သကဲ့သို့ပင်။
ဤအချိန်တွင် သူသည် ကောင်းကင် နတ်ဆိုး ပညာဖြင့် ဝါးမျိုခြင်းခံခဲ့ရသည်။
သူ၏ တစ်ခုတည်းသော အတွေးမှာ ထိုပုလွေသံ ပိုင်ရှင်ကို ရှာဖွေပြီးချေမှုန်းရန် ဖြစ်သည်။
ပုလွေသံ မှေးမှိန်သွားပြီး နောင်တရသော သက်ပြင်းချသံသာ ကျန်ခဲ့သည်။
စွမ်းအားအတွက် သက်တမ်းကို လဲလှယ်ခြင်းသည် တကယ်တန်ပါသလား။
လင်ချွမ်သည် ထူထပ်သော သစ်တောကြားထဲမှ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။
သူသည် ကျန်းကွေးကို ဖြည်းဖြည်းချင်း မော့ကြည့်လိုက်ပြီး သူ၏ နှုတ်ခမ်းတွင် မထီမဲ့မြင် ပြုံးလိုက်သည်။
"မင်း သိဖို့ လိုတယ်၊ မင်း အသက်နဲ့ လဲလှယ်ရင်တောင် ငါ့ကို မယှဉ်နိုင်ဘူး"