နတ်ဆိုးကို သတ်ရန် ဓားပေါင်းတစ်သောင်းရောက်ရှိလာခြင်း

လင်ချွမ်၏ တည်ငြိမ်မှုသည် ကောင်းကင်ယံမှ ကြမ်းတမ်းမှုနှင့် လုံးဝ ကင်းကွာနေသည်။

ကောင်းကင် နတ်ဆိုး အသွင်းပြောင်း ပုံစံအတွင်းမှ ကျန်းကွေးသည် သူ၏ မူလ အသိစိတ်ကို ဆုံးရှုံးသွားစေခဲ့သည်။

ကောင်းကင် နတ်ဆိုး ပညာကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာသော အတွင်းအား လှိုင်းလုံးသည် အသံလှိုင်း နည်းစနစ်များကြောင့် လင်ချွမ်အပေါ် လုံးဝ သက်ရောက်မှု မရှိပေ။

လင်ချွမ်၏ ခွန်အားသည် ကျန်းကွေးထက် များစွာ သာလွန်သော်လည်း ရူးသွပ်နေသူ တစ်ဦးအတွက် ရိုးရှင်းသော အတွင်းအား ရှုပ်ထွေးမှုသည် လုံးဝ အသုံးမဝင်ပေ။

ကောင်းကင် နတ်ဆိုး ပညာတွင် အဆင့် တစ်ဆယ့်သုံးဆင့် ရှိသည်။

ကျင့်ကြံသူ၏ သက်တမ်းကို စားသုံးခြင်းဖြင့် လူ့ခန္ဓာကိုယ်၏ စွမ်းအင်ကို ထုတ်လွှတ်ပေးရန် ဖြစ်သည်။

ပထမ ဆယ့်နှစ်ဆင့်သည် အများဆုံး မိမိ၏ သက်တမ်းကိုသာ စားသုံးသည်။

နောက်ဆုံး အလွှာကတော့ လူတစ်ယောက်ရဲ့ အသက်ကို တိုက်ရိုက် ယူသွားတယ်။

အချိန်တိုအတွင်း ကျန်းကွေးသည် သူ၏ ကိုယ်ပိုင် အတွင်းအားထက် အဆပေါင်းများစွာ ပိုမိုများပြားသော အတွင်းအားကို အသုံးပြုနိုင်ခဲ့သည်။

ထို့ကြောင့် သူသည် ပထမအဆင့် အလယ်ပိုင်း ကိုယ်ခံပညာရှင် အလွယ်တကူ ဖြစ်လာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

သို့သော် ထိုနည်းစနစ် အသုံးမဝင်တော့ပါက ကျန်းကွေးသည် နောက်ဆုံးတွင် စွမ်းအင် ကုန်ဆုံးပြီး သေဆုံးသွားလိမ့်မည်။

ထိုအချိန်တွင် ကောင်းကင်ဘုံမှ နတ်ဘုရားတစ်ပါး ဆင်းသက်လာလျှင်ပင် သူ့ကို ကယ်တင်နိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

ဤတိုက်ပွဲတွင် ကျန်းကွေးသည် သူ၏အသက်ကို စွန့်စားတိုက်ခိုက်ခဲ့သော တိုက်ပွဲဖြစ်သည်။

ယင်ဟွိုက်ယွီပင်လျှင် ဤမျှ ထိပ်တန်း ကျွမ်းကျင်သူတစ်ဦး ကျဆုံးခြင်းအတွက် အလွန် နောင်တရစွာ သက်ပြင်းချမိသည်။

သို့သော် ၎င်းသည် ကျန်းကွေး၏ ဘဝတွင် အလွန် ပြင်းထန်ခဲ့သော တိုက်ပွဲဖြစ်သည်။

လင်ချွမ်၏ မျက်လုံးများတွင်မူ ၎င်းသည် တန်ဖိုးမရှိဟု ထင်ရသည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် အခြားတစ်ဖက်က သူတို့၏ စွမ်းအင်ကို ထုတ်လွှတ်ရန် အသက်ကို စွန့်စားလျှင်ပင် ၎င်းသည် အချည်းနှီး ဖြစ်သွားမည် ဖြစ်သည်။

“မင်းက နတ်ဆိုးဂိုဏ်းဝင် ဖြစ်ပေမဲ့ နတ်ဆိုးဂိုဏ်းအတွက် မင်း အသက်ကို ပေးရဲတယ်"

“မင်းကို ငါ လေးစားတယ်”

လင်ချွမ်သည် အနည်းငယ် ခေါင်းညိတ်ကာ ပြောသည်။

“လေးစားတဲ့အနေနဲ့ မင်းကို မြန်မြန် သေစေအောင် လုပ်ပေးမယ်"

ထိုသို့ပြောပြီးနောက် လင်ချွမ်သည် သူ၏ လက်များကို မြှောက်လိုက်သည်။

လက်ချောင်း နှစ်ချောင်းကို ဓားပုံစံ လုပ်လိုက်ပြီး သူ၏ အမြင့်ဆုံး အတွင်းအားကို ထုတ်လွှတ်လိုက်ရာ ပြင်းထန်သော လေပြင်းကို ဖန်တီးလိုက်သည်။

လေဖိအားသည် အလွန်ကြီးမားသောကြောင့် ကျန်းကွေး၏ ကောင်းကင် နတ်ဆိုး ပညာကို လုံးဝ လွှမ်းမိုးသွားခဲ့သည်။

ရှောင်းယောက် တောင်ထိပ် တစ်လျှောက်လုံးရှိ သစ်ပင်များသည် လေပြင်းကြောင့် လွှင့်နေခဲ့သည်။

“ဓား၊ လာခဲ့"

လင်ချွမ်သည် ထို့နောက် အသံနိမ့်ဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

ထိုအခါမှ ဝူတန်တောင်မှ သတ္တုသံ ထွက်ပေါ်လာသည်။

ကျန်းဝူခန်းမ၊ ချင်ဝေ နန်းတော်၊ ကျိဝေ နန်းတော်၊ ချောင်းထျန် နန်းတော်၊ နန်ယန် နန်းတော်၊

ရမ်ဝေ ဘုရားကျောင်း၊ ဟွေးလုံ ဘုရားကျောင်း၊

ပျံသန်းနေသော ဓားမျှော်စင်၊ နဂါးဝါဂူ၊ ဝတ်ပြုရာ ခန်းမ နှင့် ရှောင်းယောက် တောင်ထိပ် အပြင်ဘက်၊ ဝူတန် တပည့် ထောင်ပေါင်းများစွာ၏ နောက်တွင်ပင်။

မရေမတွက်နိုင်သော ဓားများသည် ၎င်းတို့၏ အိမ်များမှ ထွက်ခွာလာသကဲ့သို့ လေထဲမှာပင်ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။

ခဏအကြာတွင် ဓားပေါင်း တစ်သောင်းအပြည့် စုဝေးကာ ဝူတန်တောင်ထိပ်တွင် ဝဲလည်နေခဲ့သည်။

အပြင်ဘက်သို့ ကြည့်လိုက်လျှင် ငွေရောင် နဂါးတစ်ကောင်နှင့် ဆင်တူနေသည်။

သတိရှိသော ကျောင်းထိုင်ဆရာတော် တစ်ဦးတည်းသာ ဆူညံသံကို ကြားလိုက်ရပြီး သူ၏ မျက်လုံးများကို ရုတ်တရက် ဖွင့်လိုက်ကာ မျက်နှာပေါ်တွင် မယုံနိုင်ခြင်းနှင့် ထိတ်လန့်ခြင်း အမူအရာတို့မှာ ချက်ချင်း ပေါ်လွင်လာခဲ့သည်။

ယင်ဟွိုက်ယွီပင်လျှင် ဤ ရှားပါးသော မြင်ကွင်းကို အံ့အားသင့်စွာ စိုက်ကြည့်နေသည်။

“အော်”

နောက်ထပ် နူးညံ့သောအသံ တစ်ခု။

လင်ချွမ်၏ ဓားလက်ချောင်းသည် ညင်သာစွာ လှုပ်ခါသွားသည်။

ငွေရောင် နဂါးသည် ချက်ချင်း ခေါင်းလှည့်ကာ ကျန်းကွေးကို တိုက်ရိုက် ချိန်လိုက်သည်။

ဓားပေါင်း တစ်သောင်းသည် တုန်ယင်ကာ တစ်ခုနှင့်တစ်ခု တိုက်မိသည်။

၎င်းသည် ကောင်းကင်မှ လေပြင်းများနှင့် ထိပ်တိုက်ရင်ဆိုင်ပြီး ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်ပြီး အသံများဖြင့် ခြောက်လှန့်နေသည်။

“သွား”

လင်ချွမ်၏ အမိန့်ပေးသံ ထွက်ပေါ်လာသည်။

ယခင်ကတည်းက မငြိမ်မသက် ဖြစ်နေသော ဓားပေါင်း တစ်သောင်းသည် ၎င်းတို့၏ ကြိုးများမှ လွတ်မြောက်သွားသော မြင်းရိုင်းများကဲ့သို့ ကျန်းကွေးထံ အတူတကွ ပျံသန်းသွားကြသည်။

ကျောင်းထိုင်ဆရာတော်နှင့် ယင်ဟွိုက်ယွီတို့သည် ဓားမိုးအပြင်ဘက်တွင် ရှိနေသော်လည်း ဓားပေါင်း တစ်သောင်း၏ ထိတ်လန့်ဖွယ်ရာကို စစ်မှန်စွာ ခံစားနိုင်ခဲ့သည်။

“ချလွမ်း ချလွမ်း ချလွမ်း”

နားကို ထိုးဖောက်သော သတ္တုသံသည် နောက်ဆုံးတွင် ကျန်းကွေးပေါ်သို့ ကျရောက်ခဲ့သည်။

ထို့နောက် ၎င်းတို့သည် ထောင်ထိပ်ပေါ် ပျက်ကျသွားခဲ့သည်။

ချက်ချင်းပင် မီးခိုးနှင့် ဖုန်မှုန့်ကြီး တစ်ခု တက်လာခဲ့သည်။

၎င်းသည် ပေ တစ်သောင်း အမြင့်သို့ တက်လာပြီး ချိုင့်ဝှမ်းတစ်ခုလုံးကို မီးခိုးနှင့် ဖုန်မှုန့်များဖြင့် ချက်ချင်း ဖုံးလွှမ်းသွားခဲ့သည်။

အချိန်အတော်ကြာ။

ဓားပေါင်း တစ်သောင်း၏ ဟိန်းဟောက်သံသည် နောက်ဆုံးတွင် ငြိမ်သက်သွားခဲ့သည်။

နောက်ထပ် ခဏအကြာတွင် ဖုန်မှုန့်နှင့် မီးခိုးများပါ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။

အဝေးကို ကြည့်လိုက်သောအခါ ကျောင်းထိုင်ဆရာတော်သည် သဲပြင်ပေါ်ရှိ ယာယီ ဓားဂူထဲတွင် ပုံပျက်ပန်းပျက် အလောင်းတစ်ခု လဲလျောင်းနေသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။

ဤသူသည် စစ်နတ်ဆိုးမှ တစ်ပါး အခြားသူ မဟုတ်ပေ။

“ကြေကွဲစရာ ကောင်းလိုက်တာ”

ကျောင်းထိုင်ဆရာတော်သည် တံတွေး မျိုချလိုက်သည်။

ထိုသို့သော ကြောက်မက်ဖွယ် ဓားမိုးကို ခံလိုက်ရပါက မည်သူမျှ အသက်ရှင်နိုင်မည်ဟူသည် သံသယ ဖြစ်ဖွယ်ရာမရှိ။

မျှော်လင့်ထားသည့်အတိုင်း စစ်နတ်ဆိုးကဲ့သို့ အစွမ်းထက်သော စစ်သည်တစ်ဦးပင်လျှင် နောက်ဆုံးတွင် သေခြင်းတရားမှ မလွတ်မြောက်နိုင်ခဲ့ပေ။

သို့သော် ထို သောင်းနှင့်ချီသော ဓားများ တစ်ခုတည်းသို့ ပြန်လာခြင်း နည်းစနစ်ကို ထုတ်လွှတ်ခဲ့သော အစွမ်းထက်သော ပုဂ္ဂိုလ်သည် အတိအကျ မည်သူ ဖြစ်သနည်း။

ကျောင်းထိုင်ဆရာတော်သည် သူ၏ မျက်လုံးများဖြင့် ချိုင့်ဝှမ်းကို လျင်မြန်စွာ စစ်ဆေးခဲ့သည်။

သို့သော် သူတို့သည် မည်သူ့ကိုမျှ ရှာမတွေ့နိုင်ခဲ့ပေ။

အစွမ်းထက်သော အကြီးအကဲသည် ထွက်ခွာသွားပြီ ဖြစ်ကြောင်း အတည်ပြုပြီးမှသာ သူ လက်လျှော့လိုက်သည်။

ထို့နောက် ကျောင်းထိုင်ဆရာတော်သည် ဂိုဏ်းအသီးသီးမှ အကြီးအကဲများကို နိုးထစေခဲ့သည်။

အခြား တပည့်များလည်း တစ်ဦးပြီးတစ်ဦး နိုးထလာခဲ့ကြသည်။

ကျောင်းထိုင်ဆရာတော်သည် သူ၏ တပည့်များကို ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ပြန်လွှတ်လိုက်သည်။

ထို့နောက် ဂိုဏ်းအသီးသီးမှ အကြီးအကဲများနှင့်အတူ ချိုင့်ဝှမ်းဆီသို့ ပြေးသွားခဲ့ကြသည်။

ကွဲကြေနေသော ကျောက်ဆောင် ဘုရားကျောင်းတွင် ဖုန်မှုန့်များနှင့် မြေမှုန့်များ ဖုံးလွှမ်းနေသော ယင်ဟွိုက်ယွီကို တွေ့ရှိခဲ့သည်။

“အကြီးအကဲ ယင်"

“ဘာတွေ ဖြစ်ပျက်ခဲ့တာလဲ”

“အဲဒီ အနက်ရောင် ဝတ်စုံနဲ့ လူက အတိအကျ ဘယ်သူလဲ”

“ပြီးတော့ အဲဒီ တခြား လေးစားရတဲ့ အကြီးအကဲကရော ဘယ်သူလဲ”

ကျောင်းထိုင်ဆရာတော်သည် မေးခွန်းများစွာ မေးလိုက်သည်။

သူသည် သူ၏ သိချင်စိတ်ကို ရိုးရှင်းစွာ ဖိနှိပ်၍ မရနိုင်ခဲ့ပေ။

အထူးသဖြင့် ထို အစွမ်းထက်ပြီး ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းသော ဓား ထိန်းချုပ်မှု နည်းစနစ်ကို မျက်မြင်တွေ့ပြီးနောက်။

ကျောင်းထိုင်ဆရာတော်၏ ကျင့်ကြံမှု အဆင့်မှာ မလုံလောက်သကဲ့သို့ ဓားပေါင်း တစ်သောင်း ကို တစ်ပြိုင်နက် ကိုင်တွယ်နိုင်သော သူ၏ စွမ်းရည်သည် သာမန် ပထမအဆင့် ကိုယ်ခံပညာရှင် တစ်ဦးမျှ မပိုင်ဆိုင်နိုင်သော နက်နဲသော အတွင်းအား အဆင့် ဖြစ်သည်။

ပထမအဆင့် ကျင့်ကြံသူ တစ်ဦးသာလျှင် ထိုသို့ လုပ်နိုင်မည်ကို တွေးနေမိသည်။

“ဟူး”

ယင်ဟွိုက်ယွီသည် လေးလံသော သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

သူသည် ယခင်ကကဲ့သို့ ဒေါသ မထွက်ခဲ့ပေ။

သူသည် အခက်အခဲမှ လွတ်မြောက်ပြီး လင်ချွမ်၏ သောင်းနှင့်ချီသော ဓားများ မူလအစသို့ ပြန်လာခြင်း နည်းစနစ်ကို မျက်မြင်တွေ့ရခြင်း၏ ထိတ်လန့်မှုတွင် နှစ်မြှုပ်နေဆဲ ဖြစ်သည်။

“အနက်ရောင် ဝတ်စုံနဲ့ လူကို စစ်နတ်ဆိုး ကျန်းကွေးလို့ ခေါ်တယ်။”

“သူက နတ်ဆိုးဂိုဏ်းရဲ့ ဘယ်လက်ရုံးပဲ"

“သူ့ကို နတ်ဆိုးဂိုဏ်း ခေါင်းဆောင်က ငါ့အသက်ကို ယူဖို့ လွှတ်လိုက်တာ”

“မင်းတို့ ဒီကိစ္စကို အရမ်း သတိထားရမယ်။”

"သူတို့ဂိုဏ်းဝင်တွေ ဝူတန်တောင်ပေါ်

ပေါ်လာကတည်းက ဗဟိုလွင်ပြင်ကို နတ်ဆိုးဂိုဏ်း ပြန်လာနိုင်တယ်ဆိုတာ ပြနေတာပဲ"

“ဒီနေ့ကစပြီး ဝူတန်ဂိုဏ်းဟာ တောင်ကို ပိတ်ပြီး ဒီသတင်းကို သိုင်းလောကက တခြား ဂိုဏ်းအားလုံးကို သတင်းပို့ဆောင်ဖို့ တပည့်တွေကို စေလွှတ်ရလိမ့်မယ်"

“ငါတို့ မကောင်းဆိုးဝါး ဂိုဏ်းကို ဒီ အားနည်းချက်ကို အခွင့်ကောင်းယူခွင့် ပြုလို့မရဘူး”

ယင်ဟွိုက်ယွီသည် စကားများစွာကို တခါတည်း ထုတ်ပြောနေသည်။

သူ၏ စိတ်လှုပ်ရှားမှုသည် လွန်ခဲ့သော နှစ်သုံးဆယ်က ဖြစ်ပျက်ခဲ့သော ကြောက်မက်ဖွယ် တိုက်ပွဲ၏ ကိုယ်ပိုင် အတွေ့အကြုံမှသာမက ဖြစ်ပေါ်လာခြင်း မဟုတ်ပေ။

ပိုအရေးကြီးတာက စစ်နတ်ဆိုးရဲ့ ခွန်အားက သူ့ကို အလွန် စိတ်လှုပ်ရှားစေခဲ့ခြင်း။

ထိုသူသည် နတ်ဆိုးဂိုဏ်း၏ ဘယ်လက်ရုံးတစ်ဦးသာ ဖြစ်သော်လည်း ယင်ဟွိုက်ယွီ၏ ကျင့်ကြံရေး အဆင့်ထက်ကျော်လွန်နေပြီ ဖြစ်သည်။

ညာလက်ရုံးကရော ဘယ်လိုဖြစ်နိုင်လဲ။

နတ်ဆိုးဂိုဏ်း ခေါင်းဆောင်ကရော ဘယ်မှာလဲ။

သူတို့ နှစ်သုံးဆယ် တိတ်ဆိတ်နေစဉ်အတွင်း နတ်ဆိုးဂိုဏ်းဟာ ပထမအဆင့် ကျင့်ကြံရေးအဆင့် အထိကျင့်ကြံပြီးသား ဖြစ်နိုင်တယ်။

ကျန်းစန်းဖုန်းကဲ့သို့ မဟာ ကျင့်ကြံသူ မရှိဘဲ ဝူတန်သည် နတ်ဆိုးဂိုဏ်းကို ယှဉ်နိုင်စွမ်း မရှိခဲ့ပေ။

ဝူတန်ဂိုဏ်း ဒီအဆင့်အထိ ကျဆင်းသွားတဲ့အတွက်...

ရှောင်လင် ဘုန်းကြီးကျောင်းမှ လွဲ၍ သိုင်းလောက တစ်ခုလုံးတွင် နတ်ဆိုးဂိုဏ်းနှင့် ယှဉ်ပြိုင်နိုင်သော အခြားဂိုဏ်း မရှိသည်ကို ကြောက်ရွံနေမိသည်။

“အကြီးအကဲ၊ ကျွန်တော်တို့ ဒီကိစ္စကို အမြန်ဆုံး ကိုင်တွယ်နိုင်မှာ သေချာပါတယ်”

“ဒါပေမဲ့ အစောပိုင်းက လှုပ်ရှားမှု ပြုလုပ်ခဲ့တဲ့ အကြီးအကဲက ဘယ်သူလဲ”

“သူ အသုံးပြုခဲ့တဲ့ အထူးကျွမ်းကျင်မှုတွေကို ကြည့်ရင် ဝူတန် နည်းစနစ်တွေ မဟုတ်ဘူး။”

“ဒါက ရှူးတောင်ဂိုဏ်းရဲ့ ကိုယ်ခံပညာနဲ့ ပိုတူတယ်”

ကျောင်းထိုင်ဆရာတော်သည် ထိုစကားများကို ပြောသောအခါ တုန်လှုပ်သွားခဲ့သည်။

ရှူးတောင်ဂိုဏ်းနှင့် ပတ်သက်သော လျှို့ဝှက်ချက်သည် သိုင်းလောကတွင် ကျယ်ကျယ်ပြန့်ပြန့် ပျံ့နှံ့နေသည်။

ရှောင်လင် ဘုန်းကြီးကျောင်းနှင့် ဝူတန်ဂိုဏ်းပင်လျှင် ရှူးတောင်ဂိုဏ်းကို နတ်ဘုရား အဆင့်ကျင့်ကြံသော ဂိုဏ်းအဖြစ် သတ်မှတ်ခဲ့သည်။

ဒဏ္ဍာရီအရ ကျန်းစန်းဖုန်းသည် ရှူးတောင်ဂိုဏ်းကို တစ်ကြိမ် သွားရောက်ခဲ့ပြီး တောင်မှ လမ်းညွှန်မှု ရရှိခဲ့သည်။

ထို့ကြောင့် သူသည် လွတ်လပ်၍ အနှောင်အဖွဲ့ ကင်းမဲ့သော ဓား နည်းစနစ်ကို ဖန်တီးခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ဝူတန်ဂိုဏ်းရှိ ပျံသန်းနေသော ဓားမျှော်စင်ကို ထိုအချိန်က တည်ဆောက်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

“ဟား"

ယင်ဟွိုက်ယွီသည် ညင်သာစွာ ရယ်မောလိုက်သည်။

လှုပ်ရှားမှု ပြုလုပ်ခဲ့သူသည် ရှူးတောင်ဂိုဏ်းမှ အကြီးအကဲတစ်ဦး မဟုတ်ကြောင်း သူ ကောင်းကောင်း သိသည်။

သူသည် ဝူတန်ဂိုဏ်းမှ ရိုးရိုး နွားကျောင်းသား တစ်ဦးသာ ဖြစ်သည်။

သို့သော် လင်ချွမ်သည် သူ၏ အထောက်အထားကို ထုတ်ဖော်ရန် ဆန္ဒမရှိကြောင်း သူ သိသည်။

ဒါကြောင့် သူ ဘာမှ ပိုမပြောရဲခဲ့ဘူး။

“သောင်းနှင့်ချီသော ဓားများ မူလအစသို့ ပြန်လာခြင်း” နည်းစနစ်ကတော့

ကျောင်းထိုင်ဆရာတော်နဲ့ နားလည်မှု လွဲစေခဲ့တာပဲ ဖြစ်သည်။

သူသည် ရိုးရှင်းစွာ နောက်ဆုတ်ရန် အခွင့်အရေးယူပြီး ကျောင်းထိုင်ဆရာတော်နှင့် အခြားသူများကို ထင်ကြေးပေးစေခဲ့သည်။

“သောင်းနှင့်ချီသော ဓားများ ပြန်လာခြင်းဟာ မူလက ရှူးတောင်ဂိုဏ်းရဲ့ ကိုယ်ခံပညာပဲ”

“လေးစားရတဲ့ အကြီးအကဲက အရမ်း မြန်မြန် လာပြီး မြန်မြန် ပြန်သွားတာ နှမြောစရာပဲ”

“ငါတောင် ကြည့်ရှု လေ့လာဖို့ အချိန် မရခဲ့ဘူး”

ယင်ဟွိုက်ယွီသည် မှေးမှိန်စွာ ပြုံးလိုက်သည်။

“ဒီကိစ္စကို အပြင်လူတွေကို ဘယ်တော့မှ မပြောရဘူးဆိုတာ သတိရပါ"

“မဟုတ်ရင် ငါတို့ ဝူတန်ဂိုဏ်း ဒုက္ခရောက်မှာ သေချာတယ်”