နတ်ဆိုးသခင် ပေါ်လာခြင်း
Vol. 2 Ch. 19
နတ်ဆိုး နှိမ်နင်းရေး မျှော်စင်အောက်တွင်။
လေထုသည် သွေးနံ့အပြည့်ဖြင့် ပြည့်နေပြီး မီးမှိန်မှိန် မြေအောက်တနေရာတွင် နတ်ဆိုးပုံသဏ္ဌာန် အချို့ လှုပ်ရှားနေပုံရသည်။
အနီရောင် ရေကန်တစ်ခုသည် ပွက်ပွက်ဆူနေပြီး သွေးနံ့သည် အနီရောင် ရေမှ လာသည်။
သွေးကန်တစ်ဝိုက်တွင် အရိုးစုများ ပြည့်နေသည်။
သွေးကန်ဘေးတွင် လတ်ဆတ်သော အလောင်း အချို့ကိုပင် ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ထားရှိထားသည်။
လတ်ဆတ်သော သွေးများ အများအပြားသည် သွေးကန်ထဲသို့ စီးဝင်နေသည်။
အနီရောင် အရည်သည် လတ်ဆတ်သော သွေးများ စုပုံခြင်းမှ ဖြစ်ပေါ်လာကြောင်း ထင်ရှားသည်။
ထို့အပြင် နတ်ဆိုးပုံသဏ္ဌာန် အချို့သည်လည်း သွေးကန်ဘေးတွင် ခြေထောက်နှစ်ချောင်းကို ချိတ်ထိုင်နေကြသည်။
သွေးရောင် နတ်ဆိုး စွမ်းအင် လှိုင်းလုံးတစ်ခု တက်လာခဲ့သည်။
ရုတ်တရက် ၎င်းတို့ထဲမှ တစ်ဦးသည် သူ၏ မျက်လုံးများကို ဖွင့်လိုက်ပြီး မော့ကြည့်ကာ ဟိန်းဟောက်လိုက်သည်။
ညည်းညူနေသော အသက်ရှုသံသည် သူ၏ ပါးစပ်မှ ရုတ်တရက် ထွက်လာသည်။
ချက်ချင်းပင် နတ်ဆိုး နှိမ်နင်းရေး မျှော်စင်အောက်ရှိ မြေပြင်မှ လေတစ်ခု တက်လာပြီး ဤပုဂ္ဂိုလ်သည် ပိုမိုမြင့်မားသော နယ်ပယ်သို့ ထိုးဖောက်သွားပြီဟု ဖော်ပြနေပုံရသည်။
“နတ်ဆိုးသခင်ကို ဂုဏ်ယူပါတယ်”
“ရာစုနှစ်ချီ နတ်ဆိုး နည်းစနစ်ဟာ နောက်ဆုံးတော့ ပြည့်စုံသွားပြီ”
အနီးနားရှိ နတ်ဆိုးပုံသဏ္ဌာန်များသည် ၎င်းတို့၏ ဂုဏ်ပြုခြင်းများကို ပေးအပ်ခဲ့ပြီး ပျော်ရွှင်မှု အမူအရာများကို ဖော်ပြခဲ့သည်။
“ဟား ဟား ဟား"
နတ်ဆိုးသခင်သည် ရိုင်းစိုင်းစွာ ရယ်မောလိုက်ပြီး သူ၏ လက်များကို ပြင်းပြင်းထန်ထန် စိုက်ကြည့်ကာ အသံနက်ဖြင့် ပြောသည်-
“နှစ်တစ်ရာ ကြာခဲ့ပြီ”
“အဲဒီတုန်းက ငါ ဝူတန်ဂိုဏ်းက အဲဒီ အဖိုးကြီးတွေရဲ့ နတ်ဆိုး နှိမ်နင်းရေး မျှော်စင်အောက်မှာ တံဆိပ်ခတ်ခံခဲ့ရပြီး အဆုံးမဲ့သော ညှဉ်းပန်းနှိပ်စက်မှုကို ခံစားခဲ့ရတယ်"
“အခု နတ်ဆိုးပညာတွေ ပြည့်စုံသွားပြီဆိုတော့နောက်ဆုံးမှာ ပထမအဆင့် ကိုယ်ခံပညာရှင် ဖြစ်လာခဲ့ပြီ"
“နောက်ဆုံးတော့ ဝူတန်က အဲဒီ အဖိုးကြီးတွေကို ငါ မကြောက်တော့ဘူး”
ကြမ်းတမ်းသော အမူအရာသည် သူ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် တဖြည်းဖြည်း ပေါ်လာသည်။
သူသည် ထိုနှစ်များတစ်လျှောက် ခံစားခဲ့ရသော ဆင်းရဲဒုက္ခများအားလုံးကို ဝူတန်ဂိုဏ်းအား သူတို့၏ ရန်သူများကို ပြန်ဆပ်ချင်ပုံရသည်။
“အင်း”
“ငါတို့ ညီအစ်ကိုတွေအတွက် နှမြောစရာပဲ”
“သူတို့ နတ်ဆိုးသခင် နတ်ဆိုးစွမ်းအားတွေ ရဖို့အတွက် ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် စတေးဖို့ ဆန္ဒရှိခဲ့ကြတယ်"
“ဒီသွေးကန်ထဲမှာ ငါတို့ ညီအစ်ကိုတွေရဲ့ အနှစ်သာရနဲ့ သွေးတွေ ပါဝင်တယ်"
“နတ်ဆိုးသခင်၊ ခင်ဗျား ငါတို့ ညီအစ်ကိုတွေအတွက် လက်စားချေပေးရမယ်"
နတ်ဆိုးပုံသဏ္ဌာန်များထဲမှ တစ်ဦးသည် မျက်နှာတွင် ဝမ်းနည်းမှုများဖြင့် သက်ပြင်းချသည်။
အခြား နတ်ဆိုးပုံသဏ္ဌာန်များလည်း ၎င်းတို့၏ ညီအစ်ကို များအတွက် ဝမ်းနည်းပူဆွေးသည့်နှယ် သက်ပြင်းချကြသည်။
“ဟွန့်”
“ဝူတန်ဂိုဏ်းက အဲဒီ အဖိုးကြီးတွေဟာ လူသားချင်း စာနာမှုနဲ့ ဖြောင့်မတ်မှုအကြောင်းဆိုတဲ့ အချည်းနှီး စကားတွေနဲ့ပဲ အချိန်ပြည့် တရားလာချနေကြတာ"
“ဒါပေမဲ့ သူတို့ ငါတို့ကို ဒီ မှောင်မိုက်ပြီး နေရောင်ခြည် မရှိတဲ့ မြေအောက်မှာ ချိတ်ပိတ်ထားခဲ့တယ်"
"သူတို့ဟာ နတ်ဆိုးတွေထက် ပိုမုန်းတီးစရာကောင်းတဲ့ ဟန်ဆောင်သူတွေပဲ”
နတ်ဆိုးသခင်သည် သူ၏ သွားများကို ကြိတ်ကာ ပြောသည်။
“စိတ်မပူပါနဲ့။”
“အခု ငါ ပထမအဆင့် ကိုယ်ခံပညာရှင် ဖြစ်လာပြီဆိုတော့ ငါ အလွယ်တကူ ချိတ်ပိတ်တာကို ချိုးဖျက်နိုင်တယ်"
“ဝူတန်ဂိုဏ်းတစ်ခုလုံးကို ငါ့ညီအစ်ကိုတွေ သေဆုံးမှုအတွက် ပေးဆပ်စေရမယ်”
ထိုသို့ပြောပြီးနောက် သူ ရုတ်တရက် ထရပ်သည်။
ခေါင်းကို မော့ပြီး မျှော်စင်ထိပ်သို့ စိုက်ကြည့်သည်။
ထိုအခါမှ သူ၏ အစွမ်းထက်သော အတွင်းအားကို အသုံးပြု၍ သူ၏ လက်မောင်းကို မြှောက်လိုက်သည်။
သူ၏ နောက်ကွယ်ရှိ သွေးကန်ကို ဆွဲတင်လိုက်သည်။
မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း သွေးကန်ထဲရှိ သွေးများသည် သွေးဓားကြီး တစ်လက် ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့သည်။
“သွား”
နတ်ဆိုးသခင် အမိန့်ပေးလိုက်သည်။
သွေးရောင် ဓားသည် တုံ့ပြန်မှုဖြင့် တက်လာသည်။
“ဝှီး" အသံဖြင့် ၎င်းသည် မျှော်စင်ထိပ်သို့ တည့်တည့် ပစ်ခတ်သွားခဲ့သည်။
“ဒုန်း”
နတ်ဆိုး နှိမ်နင်းရေး မျှော်စင်သည် ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါလာသည်။
မျှော်စင်ကို စောင့်ကြပ်နေသော တပည့် နှစ်ဆယ်သည် ၎င်းတို့၏ ခြေဖဝါးအောက်ရှိ မြေပြင် တုန်ခါနေသည်ကို ချက်ချင်း သတိပြုမိကြသည်။
၎င်းတို့သည် ချက်ချင်း လှည့်ကာ နတ်ဆိုး နှိမ်နင်းရေး မျှော်စင်ကို ကြည့်လိုက်ကြသည်။
သူတို့ တုံ့ပြန်နိုင်ခြင်းပင် မရှိမီ...
အက်ကြောင်းများသည် ပင့်ကူမျှင်ကဲ့သို့ နတ်ဆိုး နှိမ်နင်းရေး မျှော်စင်တစ်ခုလုံးတွင် လျင်မြန်စွာ ပျံ့နှံ့သွားခဲ့သည်။
“ဒုန်း”
မိုးခြိမ်းသံကြီး ပဲ့တင်ထပ်လာသည်။
သွေးဓားသည် မျှော်စင်ထိပ်ကို ထိုးဖောက်ပြီး သံကြိုးများကို ချိုးဖျက်ခဲ့သည်။
ကျန်ရှိသော အင်အားသည် ပတ်ဝန်းကျင်ကို ဝှေ့ယမ်းသွားခဲ့သည်။
အစောင့်တပ်သား နှစ်ဆယ် ချက်ချင်း ဒဏ်ရာရခဲ့သည်။
“မြန်မြန်... ကျောင်းထိုင်ဆရာတော်ကို သွားပြီး အစီရင်ခံကြ"
“နတ်ဆိုးသခင်က ချိတ်ပိတ်ထားတာကို ချိုးဖျက်ပြီး ထွက်ပြေးသွားပြီ”
အစောင့်များထဲမှ တစ်ဦးသည် လှမ်းအော်လိုက်သည်။
သို့သော် သူ၏ ဘေးရှိ တပည့်သည် ကြောက်လန့်တကြား အမူအရာဖြင့် နတ်ဆိုး နှိမ်နင်းရေး မျှော်စင်၏ ဦးတည်ရာကို ကြည့်နေပြီး တစ်ကိုယ်လုံး တုန်ယင်နေသည်ကို သူ မြင်လိုက်ရသည်။
သူ လှမ်းကြည့်လိုက်သောအခါ ပထမဆုံး ပြင်းထန်သော သွေးနံ့ကို ရှူမိသည်။
ထို့နောက် သွေးများ ဖုံးလွှမ်းနေသော ပုံသဏ္ဌာန် အချို့သည် သူတို့၏ ရှေ့တွင် ပေါ်လာသည်။
“ကျောင်းထိုင်ဆရာတော်ကို အစီရင်ခံရမယ် ဟုတ်လား”
“မင်း အခွင့်အရေး ရတော့မှာ မဟုတ်ဘူးထင်တယ်”
နတ်ဆိုးသခင်သည် လှောင်ပြောင်လိုက်ပြီး သူ၏ သွေးရောင် မျက်လုံးများသည် လရောင်အောက်တွင် ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းနေသည်။
အစွမ်းထက်သော အရှိန်အဝါသည် စောင့်ကြပ်နေသော တပည့်များကို ပို၍ပင် စိတ်ဓာတ်ကျ
စေသည်။
“သွားပြီ"
အစောင့်များ သေမတတ် ဖြူဖျော့နေသည်။
စကားလုံးများ သူ၏ ပါးစပ်မှ မထွက်ရသေးပင်။
ထို့နောက် ထိုသူသည် ရုတ်တရက် မူးဝေခြင်းကို ခံစားလိုက်ရသည်။
သူ မြင်လိုက်ရသည်မှာ သူ၏ ဦးခေါင်း မဲ့နေသော ခန္ဓာကိုယ် ဖြစ်သည်။
သူသည် နတ်ဆိုးသခင်၏ လက်ချက်ဖြင့် အသတ်ခံခဲ့ရပြီ ဖြစ်သည်။
“ဝူတန် တပည့်တွေ အားလုံး သေရမယ်”
နတ်ဆိုးသခင်သည် ကောင်းကင်သို့ ဟစ်အော်လိုက်သည်။
သူ၏ လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်နှင့် သူ၏ နောက်ကွယ်ရှိ နတ်ဆိုးပုံသဏ္ဌာန် ငါးခုသည် လမ်းကြောင်း အမျိုးမျိုးသို့ ပြေးထွက်သွားခဲ့သည်။
“အား"
ညှိုးငယ်ဖွယ် အော်သံများ တားမြစ်နယ်မြေ တစ်လျှောက်လုံး ပဲ့တင်ထပ်သွားခဲ့သည်။
မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း အစောင့်တပ်သား နှစ်ဆယ် နေရာမှာပင် သေဆုံးခဲ့သည်။
“နတ်ဆိုးသခင်”
“နောက်တစ်ဆင့် ဘာလုပ်မလဲ”
နတ်ဆိုးပုံသဏ္ဌာန်များထဲမှ တစ်ဦးသည် သူ၏ လက်များကို ယှက်ကာ မေးသည်။
နတ်ဆိုးသခင်သည် အိမ်များ၏ ဦးတည်ရာကို လှည့်ကြည့်ကာ ရက်စက်စွာ ပြုံးလိုက်သည်
“သဘာဝအတိုင်းပဲ သာမန် တပည့်တွေ ရှိတဲ့ နေရာပေါ့”
“ဝူတန်ဂိုဏ်းက အဲဒီ အဖိုးကြီးတွေ ငါ့ကို နတ်ဆိုး နှိမ်နင်းရေး မျှော်စင်အောက်မှာ ချိတ်ပိတ်ရဲခဲ့တယ်"
“သူတို့ ဂိုဏ်း ပျက်စီးခြင်းရဲ့ နာကျင်မှုကို ခံစားရစေရမယ်”
ထိုသို့ပြောပြီးနောက် သူသည် နတ်ဆိုးပုံသဏ္ဌာန် ငါးခုကို ဦးဆောင်ကာ အိမ်ဆီသို့ လှမ်းသွားခဲ့သည်။
နတ်ဆိုးသခင်နှင့် သူ၏ အဖွဲ့သည် တားမြစ်နယ်မြေမှ ထွက်ခွာသွားသည်နှင့်။
သို့သော် နံရံတစ်ခုကို ထိမိသကဲ့သို့ ပြန်ကန်ထွက်လာခဲ့သည်။
“ဘာဖြစ်တာလဲ”
“ဒီမှာ မြင်မရတဲ့ နံရံတစ်ခု ရှိသလား”
အရိပ်နတ်ဆိုးသည် အံ့အားသင့်စွာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။
သူသည် မြင်မရသော နံရံကို ဆန့်တန်း၍ ထိတွေ့ရန် ကြိုးစားခဲ့သည်။
မျှော်လင့်ထားသည့်အတိုင်း သူသည် ထို မြင်မရ
သော နံရံကို မဖြတ်နိုင်ခဲ့ပေ။
“ဒါ သရဲလား"
“ဒါ ဒဏ္ဍာရီလာ ‘ဝင်္ကပါထဲမှာ ပိတ်မိနေခြင်း’ လား”
နတ်ဆိုး၏ အမူအရာ မှောင်မိုက်သွားပြီး သူသည် ရန်လိုစွာ ပြောသည်။
“ငါ့ လမ်းကနေ ဖယ်စမ်း"
နတ်ဆိုးသခင်သည် နတ်ဆိုးအရိပ်ကို ဘေးသို့ တွန်းထုတ်လိုက်သည်။
သူသည် နတ်ဆိုး နှိမ်နင်းရေး မျှော်စင်မှ နောက်ဆုံးတွင် လွတ်မြောက်ခဲ့ပြီး ကြွားဝါရန် စတင်တော့မည့် အချိန်ဖြစ်သည်။
ငါတို့ ဘယ်လိုလုပ် အခုလို မြန်မြန်ဆန်ဆန် မှားကြောင်း သက်သေပြနိုင်မှာလဲ။
“ဖျတ်ခနဲ”
အတွင်းအား လှိုင်းလုံးကြောင့် ပတ်ဝန်းကျင်ကလေသည်လည်း မငြိမ်မသက် ဖြစ်သွားခဲ့သည်။
အစွမ်းထက်သော အတွင်းအားကို လက်သီးအဖြစ် စုစည်းပြီး မြင်မရသော နံရံကို ထိုးချ
လိုက်သည်။
“ဘုန်း”
အသံ ထွက်ပေါ်လာသည်။
နတ်ဆိုးသခင်သည် လက်သီးထိုးသည့် ပုံစံအတိုင်း ရှိနေဆဲ ဖြစ်သည်။
၎င်းသည် လေထုကို ထိမိသကဲ့သို့ ဖြစ်သည်။
“ဒါ”
အရိပ်ပုံသဏ္ဌာန်များ ထိတ်လန့်သွားကြသည်။
၎င်းတို့၏ နတ်ဆိုးသခင်သည် ပထမအဆင့်သို့ ထိုးဖောက်သွားသော ကိုယ်ခံပညာရှင် တစ်ဦးဖြစ်သည်။
ဝူတန်ဂိုဏ်းမှ အဖိုးကြီးများသည်ပင် ဤအစွမ်းထက်သော ပြိုင်ဘက်ကို ကိုင်တွယ်ရန် အားထုတ်မှုအချို့ လုပ်ဆောင်ရမည် ဖြစ်သည်။
၎င်းကို မြင်မရသော နံရံတစ်ခုက ပိတ်ဆို့ထားသည်။
“ဒါ တကယ်ပဲ သရဲလား”
အရိပ်ပုံသဏ္ဌာန်များ ကြောက်လန့်သွားကြသည်။
လူသားများသည် မွေးရာပါ မသိသောအရာကို ကြောက်ရွံ့ကြသည်။
ကိုယ်ခံပညာရှင်များပင် သရဲနှင့် နတ်ဘုရားများကို ကြောက်ရွံ့ကြသည်။
အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ၎င်းတို့သည် ဤထူးဆန်းသော ဖြစ်ရပ်ကို ရိုးရှင်းစွာ ရှင်းပြ၍ မရနိုင်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။
“မုန်းစရာကောင်းလိုက်တာ”
“ဒါ ဝူတန်ဂိုဏ်းက အဲဒီ အဖိုးကြီးတွေ ကစားတဲ့ လှည့်ကွက် တစ်ခုပဲဖြစ်ရမယ်”
နတ်ဆိုးသခင်သည် သူ၏ သွားများကို ကြိတ်ကာ ပြောသည်။
သူသည် လုံးဝ ရိုင်းစိုင်းစွာ ခေါင်းကို မြှောက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။
“ မင်း သတ္တိရှိရင် ထွက်လာပြီး ငါ့ကို တိုက်ခိုက်စမ်း”
“အရိပ်ပုံစံတွေကို အားကိုးနေတာ၊ အဲဒါ ဘယ်လို ကျွမ်းကျင်မှုမျိုးလဲ”
ထိုအော်ဟစ်သံများသည် အတွင်းအားနှင့် ရောနှောနေသည်။
၎င်းသည် အဝေးကြီးသို့ ပျံ့နှံ့ရန် လုံလောက်သည်။
ပထမအဆင့် ကိုယ်ခံပညာရှင် တစ်ဦးအတွက် အသံကို ခရီးဝေးသို့ ပို့လွှတ်နိုင်သော စွမ်းရည်သည် ပြဿနာ တစ်စုံတစ်ရာ မရှိပေ။
သို့သော် နတ်ဆိုးသခင်၏ အော်သံသည် ၈၀၀ မိုင် ရှည်လျားသော ဝူတန်တောင် တစ်လျှောက်လုံးတွင် ပဲ့တင်ထပ်သွားလိမ့်မည်မှာ သေချာသည်။
ချက်ချင်းပင်။
ယခင်က မှောင်မိုက်နေသော ဝူတန်တောင်သည် ချက်ချင်း လင်းထိန်လာခဲ့သည်။
ဖယောင်းတိုင်များကို နန်းတော်နှင့် ခန်းမတိုင်းတွင် မီးထွန်းညှိထားသည်။
ထို့အပြင် အလျင်အမြန် လှမ်းလာသော ခြေသံများနှင့်အတူ ဝူတန် တပည့်များသည် တားမြစ်နယ်မြေဆီသို့ ပြေးလာခဲ့ကြသည်။
"အင်း”
သက်ပြင်းချသံတစ်ခု ကြားလိုက်ရသည်။
၎င်းသည် အေးစက်သော၊ မှောင်မိုက်သော ညတွင် အလွန် လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်စွာ ပေါ်လာသည်။
“ဘယ်သူလဲ”
နတ်ဆိုးသခင်သည် ချက်ချင်း သတိထားလာသည်။
တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူ့ကို ပို၍ပင် ထိတ်လန့်စေသောအရာမှာ တစ်စုံတစ်ယောက်သည် သူ၏ အနီးအနားတွင် တချိန်လုံး ပုန်းအောင်းနေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
သို့သော် သူ သတိမထားမိခဲ့ပေ။
အကယ်၍ ထိုသူသည် ငါ့ကို တိုက်ခိုက်ချင်ခဲ့ပါက သူတို့ အောင်မြင်နိုင်မည် မဟုတ်လော။
ဤအရာကို စဉ်းစားရင်း နတ်ဆိုးသခင်သည် ချွေးအေးများ ထွက်လာသည်။
၎င်းတို့သည် ပို၍ပင် သတိထားလာကြသည်။
"ဘာလို့ ဒီလောက် ကျယ်လောင်စွာ အော်ဟစ်နေရတာလဲ"
“မင်း ဝူတန် တပည့်တွေ အားလုံးကို ဒီရောက်အောင် ခေါ်တဲ့အတွက် မင်းကို အမြန်ဆုံး ဖြေရှင်းရတော့မယ်”
စကားပြောသူသည် ထပ်မံ သက်ပြင်းချသည်။
သူ၏ လေသံကို ကြည့်ခြင်းဖြင့် သူသည် တစ်ခုခုကို ဝန်လေးပုံရသည်။
သို့သော် နတ်ဆိုးသခင်နှင့် အခြားသူများအတွက် ထိုသူသည် ၎င်းတို့ကို အရုပ်များကဲ့သို့ ဆက်ဆံနေသည်မှာ ရှင်းနေသည်။
ဒါက အရှက်မရှိတဲ့ စော်ကားမှုပဲ။