ပါးရိုက်ခံလိုက်ရခြင်းလား?

လင်ချွမ်သည် ချန်အာကောကို ထိန်းချုပ်ရန်အတွက် မြောင် လူမျိုးစု၏ ရုပ်သေးအတတ်ပညာ သို့မဟုတ် ရှန်းရှီး ဒေသ၏ အလောင်းကောင်များ အသက်သွင်း လှုပ်ရှားစေသည့် အတတ်များကို အသုံးပြုလိမ့်မည်ဟု ယင်ဟွိုက်ယွီက ခန့်မှန်းထားခဲ့သည်။

သို့သော် လူတိုင်းကို အံ့အားသင့်စေသည်မှာ လင်ချွမ်သည် ချန်အာကောကို သတိလစ်သွားအောင်သာ လုပ်လိုက်ခြင်းပင်။

ယင်ဟွိုက်ယွီသည် လင်ချွမ်ထံမှ ပိုမိုနက်နဲပြီး ဆန်းကြယ်သော နည်းစနစ်များကို မြင်တွေ့ရရန် မျှော်လင့်နေခဲ့သည်။

သို့သော် အတော်ကြာအောင် စောင့်ကြည့်နေခဲ့သော်လည်း လင်ချွမ်က မျက်လုံးမှိတ်ကာ အနားယူနေသည်ကိုသာ တွေ့ရသည်။

“အကြီးအကဲ... ကျွန်တော့်ကို နောက်မနေပါနဲ့ဗျာ"

“ယှဉ်ပြိုင်ပွဲက မနက်ဖြန်ပဲ၊ တစ်ခုခုတော့ လုပ်ပေးမှဖြစ်မယ်"

ယင်ဟွိုက်ယွီက စိတ်မသက်မသာ ပြုံးရင်း ပြောလိုက်သည်။

သူ စိတ်ပူလေလေ လင်ချွမ်က ဘာမှမလုပ်လေ ဖြစ်နေသည်။

ဒါဟာ သူ့ကို စိုးရိမ်စိတ်နဲ့ ရူးအောင်လုပ်နေတာ မဟုတ်ပါလား?

“အော်... ဟုတ်သားပဲ"

လင်ချွမ်က ဖြည်းညှင်းစွာ စကားစပြောသည်-

“ကျွန်တော် နဲ့ ချန်အာကောအတွက် အခန်းတစ်ခန်း ပြင်ထားပေးပါ"

“ဒီည ကျွန်တော်တို့ နှစ်ယောက် အိပ်ဆောင်ကို ပြန်မှာမဟုတ်ဘူး"

ထိုသို့ပြောပြီးနောက် သူသည် ပြန်လည် တိတ်ဆိတ်သွားပြန်သည်။

ယင်ဟွိုက်ယွီ မည်မျှပင် စိုးရိမ်နေပါစေ လင်ချွမ်ကတော့ တုန်လှုပ်ခြင်းမရှိပေ။

နောက်ဆုံးတွင် ယင်ဟွိုက်ယွီလည်း အခြားနည်းလမ်းမရှိတော့ပေ။

ရှောင်းယောက် တောင်ထိပ်တွင် အခန်းတစ်ခန်း ပြင်ပေးလိုက်ရတော့သည်။

ရေကျွဲကြီးကိုလည်း တောင်ခြေရှိ လယ်သမားအိမ်တစ်အိမ်တွင် ခေတ္တ အပ်ထားပေးခဲ့သည်။

ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် ဝူတန်ဂိုဏ်းက အလွန်ကြီးမားလွန်းသဖြင့် လင်ချွမ်ကဲ့သို့ နွားကျောင်းသားလေးတစ်ယောက်၏ လှုပ်ရှားမှုကို မည်သူမျှ ဂရုစိုက်မည်မဟုတ်ပေ။

ချန်အာကောနှင့် ပတ်သက်၍လည်း တပည့်များစွာ ရှိနေခဲ့သော်လည်း ယင်ဟွိုက်ယွီကိုယ်တိုင် ခေါ်သွားသည်ကို အားလုံး မြင်တွေ့ခဲ့ရသဖြင့် မည်သူမျှ မေးခွန်းထုတ်ရန် မဝံ့ရဲကြပေ။

နောက်တစ်နေ့တွင်။

ကျန့်ရှင်းနှင့် ရှောင်လင်တပည့်များသည် လေ့ကျင့်ရေးကွင်းသို့ စောစီးစွာ ရောက်ရှိ စောင့်ဆိုင်းနေကြသည်။

"မျက်နှာကို စောစောဖြတ်ရိုက်နိုင်လေ ပိုကောင်းလေ” ဟူသော မူကို ဆုပ်ကိုင်ထားသကဲ့သို့ ကျန့်ရှင်းသည် ဝူတန်ဂိုဏ်းကို အရှက်ခွဲရန် အခွင့်အရေးကို လက်လွှတ်မည်မဟုတ်ပေ။

တစ်ဖက်တွင်လည်း ဝူတန်ဂိုဏ်းက အရှုံးမပေးပေ။

ကျောင်းထိုင်ဆရာတော်နှင့် ဂိုဏ်းအသီးသီးမှ အကြီးအကဲများသည် ဝူတန်တပည့်အားလုံးကို ခေါ်ဆောင်၍ ရောက်ရှိလာကြသည်။

တပည့်အများစုသည် ဤပြိုင်ပွဲအပေါ် အကောင်းမမြင်ကြသော်လည်း ဤစိန်ခေါ်မှုကို ဝူတန်ဂိုဏ်း၏ နောက်ဆုံး ဂုဏ်ဆောင်ပုဂ္ဂိုလ်ကြီးဖြစ်သော ယင်ဟွိုက်ယွီကိုယ်တိုင် အာမခံခဲ့ခြင်းဖြစ်သောကြောင့် စိတ်လှုပ်ရှားနေကြသည်။

အကယ်၍ သူ့ကိုပင် မယုံကြည်နိုင်လျှင် ဝူတန်ဂိုဏ်း၌ ယုံကြည်ကိုးစားစရာ လူတစ်ယောက်မျှ ရှိတော့မည်မဟုတ်ပေ။

“ဆန္ဒရှိသလိုပေါ့!”

ကျန့်ရှင်းက လှောင်ပြုံးဖြင့် အော်ဟစ်လိုက်သည်။

“ဝူး...!”

လေပြင်းတစ်ချက် တိုက်ခတ်သွားသည်။

ထို့နောက် ပုံရိပ်တစ်ခုသည် တိုက်ပွဲစင်မြင့်ပေါ်သို့ လှပစွာ ဆင်းသက်လာခဲ့သည်။

ရူယိ၏ ညှို့ယူဖမ်းစားနိုင်သော မျက်နှာကို ဝူတန်တပည့်များအား သူတို့ရှေ့တွင် ဖမ်းစားခံလိုက်ရပြန်သည်။

သူ၏ သာမန်အသက်ရှူသံလေးကပင် လေထုကို အေးခဲသွားစေသကဲ့သို့ ခံစားရသည်။

၎င်းမှာ ဒုတိယအဆင့် ကိုယ်ခံပညာရှင်တစ်ဦး၏ အမြင့်ဆုံး နယ်ပယ်သို့ ရောက်ရှိနေသည့် သက်သေပင်ဖြစ်သည်။

ရူယိသည် ဒုတိယအဆင့်၏ ကျင့်ကြံမှုအားလုံးကို ကျွမ်းကျင်ပိုင်နိုင်နေပြီမှာ ထင်ရှားလှသည်။

“ဟူး...!”

ကျောင်းထိုင်ဆရာတော်က သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

ဝူတန်ရှိ တစ်ဦးတည်းသော ဒုတိယအဆင့်

ပညာရှင်ဖြစ်သဖြင့် သူသည် ရူယိကို အကဲဖြတ်ရန် အသင့်တော်ဆုံးလူဖြစ်သည်။ သူကိုယ်တိုင်ပင် စိုးရိမ်နေရလျှင် လူငယ်တပည့်များအတွက် ပြောနေစရာပင် မလိုတော့ပေ။

“ဒီကလေးက နှစ်တစ်ထောင်မှာ တစ်ယောက်ပေါ်တဲ့ ပါရမီရှင်ပဲ။”

“ဝူတန်အနေနဲ့ သူ့ကို ယှဉ်နိုင်မယ့် ပါရမီရှင်မျိုး ဘယ်လိုလုပ် တွေ့နိုင်မှာလဲ!”

ကျောင်းထိုင်ဆရာတော်က ပို၍ စိုးရိမ်စိတ်ပွားကာ ခေါင်းခါလိုက်သည်။

ကျန့်ရှင်းသည် ကျောင်းထိုင်ဆရာတော်၏ စိုးရိမ်မှုကို သတိပြုမိပုံရပြီး ပို၍ ယုံကြည်မှု ရှိလာခဲ့သည်။

သူသည် အသက်ပြင်းပြင်းရှူကာ အော်ပြောလိုက်သည်-

“ဒီသိုင်း ယှဉ်ပြိုင်ပွဲကို ခင်ဗျားတို့ဂိုဏ်းက အကြီးအကဲကိုယ်တိုင် အဆိုပြုခဲ့တာပါ"

“ဝူတန်ရဲ့ ပါရမီရှင်တပည့်တွေက ဘာလို့ အခုထိ ပေါ်မလာသေးတာလဲ?"

“ပြောရခက်တဲ့ အခက်အခဲများ ရှိနေလို့လား?”

ထိုစကားကို ကြားသောအခါ ရှောင်လင်တပည့်များက တဟားဟား ရယ်မောကြတော့သည်။

သူတစ်ပါးနယ်မြေပေါ်တွင် အရှက်မရှိ နှိမ်နေသည့် အရသာမှာ ၎င်းတို့အတွက် အလွန်ကောင်းနေပုံ ရသည်။

ဝူတန်ဂိုဏ်းသားများအတွက်မူ ဒါဟာ အရှက်ရစရာပင်။

သို့သော် ရူယိ၏ ပါရမီနှင့် နှိုင်းယှဉ်လိုက်လျှင် မည်မျှပင် မကျေနပ်သော်လည်း တုံ့ပြန်ရန် စကားလုံး ရှာမတွေ့ကြပေ။

“အောမိသောဖော"

ရူယိက လက်အုပ်ချီကာ အနည်းငယ် ဦးညွှတ်လိုက်သည်။ သူသည် စိတ်ပျက်နေပုံရပြီး ပြော

လိုက်သည်-

“အကြီးအကဲတို့ဂိုဏ်းမှာ အမှန်တကယ် ပြောရခက်တဲ့ အခက်အခဲတွေ ရှိနေရင် ဒီပြိုင်ပွဲကို ဖျက်သိမ်းလိုက်ကြရအောင်ပါ"

ထိုသို့ပြောပြီးနောက် သူသည် စင်မြင့်ပေါ်မှ ဆင်းရန် လှည့်လိုက်သည်။

ဝူတန်တပည့်များ စိုးရိမ်စိတ် အထွတ်အထိပ် ရောက်နေချိန်မှာပင်။

ပုံရိပ်နှစ်ခုသည် လေထဲတွင် လမ်းလျှောက်လာသကဲ့သို့ တစ်ဦးပြီးတစ်ဦး ရောက်ရှိလာသည်။

ဝတ်ရုံဖြူနှင့် အဖိုးကြီးသည် တာယွဲ့ထိုက်ဟယ်နန်းတော်ခေါင်မိုးပေါ်သို့ ဆင်းသက်ကာ လက်ကို နောက်ပစ်လျက် အောက်သို့ ငုံ့ကြည့်နေသည်။

သူ၏ တပည့်ငယ်မှာမူ တိုက်ပွဲစင်မြင့်ပေါ်သို့ တိုက်ရိုက် ဆင်းသက်လိုက်သည်။

သူ ပေါ်လာသည့် အခိုက်အတန့်တွင် စင်အောက်ရှိ ဝူတန်တပည့်များမှာ ရုတ်ရုတ်သဲသဲ ဖြစ်ကုန်ကြသည်။

“ချန်အာကော?!"

“သူ အခုလေးတင် လေထဲမှာ ပျံလာတာလား?”

“ဘုရားရေ... မနေ့ကအထိ သူက အဆင့် ၈ ပဲ ရှိသေးတာ မဟုတ်ဘူးလား?”

“တစ်ညတည်းနဲ့ သူ ဘယ်လိုလုပ် လူတစ်ယောက်လုံး ပြောင်းလဲသွားပြီး ပထမအဆင့် ကျွမ်းကျင်သူ ဖြစ်သွားရတာလဲ!”

ဝူတန်တပည့်များ အားလုံးမှာ အံ့အားသင့်စွာဖြင့် တတွတ်တွတ် ပြောနေကြတော့သည်။

ကျောင်းထိုင်ဆရာတော်နှင့် အကြီးအကဲများပင်လျှင် ဆွံ့အလျက် စင်မြင့်ကိုသာ စိုက်ကြည့်နေမိကြသည်။

“လေထဲမှာ ပျံသန်းနိုင်တယ်...။”

“ပထမအဆင့် ကိုယ်ခံပညာရှင်"

ရူယိသည် မျက်လုံးများကို အနည်းငယ် ပြူးကျယ်လျက် ချန်အာကောကို အသေအချာ စိုက်ကြည့်နေသည်။

“ဒါ မဖြစ်နိုင်ဘူး!”

ရုတ်တရက် အော်ဟစ်သံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။

၎င်းက ဝူတန်တပည့်များ၏ စကားသံများကို တိတ်ဆိတ်သွားစေသည်။

ကျန့်ရှင်းသည် စင်မြင့်ပေါ်သို့ ခုန်တက်လိုက်ပြီး ချန်အာကောကို ဒေါသတကြီး စိုက်ကြည့်ကာ သွားကြိတ်လျက် ပြောလိုက်သည်-

“ဝူတန်ဂိုဏ်းက တစ်ခုခုတော့ လိမ်လည်ထားတာ သေချာတယ်"

“ဒီကလေးက အသက် ၂၀ တောင် မပြည့်သေးဘူး၊ သူက ဘယ်လိုလုပ် ပထမအဆင့် ကျင့်ကြံသူ ဖြစ်နိုင်မှာလဲ?”

“ဒီလောက် ထူးခြားတဲ့ ပါရမီရှင်မျိုး သိုင်းလောကမှာ ဘာလို့ တစ်ခါမှ သတင်းမကြားဖူးရတာလဲ!”

“ဒါဟာ မရိုးသားတဲ့ လုပ်ရပ်ပဲ!”

သူတို့ မယုံကြည်သည်မှာလည်း မဆန်းပေ။

အသက် ၁၅ နှစ်နှင့် ဒုတိယအဆင့် ဖြစ်လာသည့် ရူယိပင်လျှင် သိုင်းလောက၏ အမြင်ကို ပြောင်းလဲစေခဲ့ပြီးဖြစ်သည်။

ရူယိက ပါရမီရှင်ဆိုလျှင် အသက် ၂၀ နှင့် ပထမအဆင့် ဖြစ်လာသည့် ချန်အာကောမှာ နတ်ဘုရားကဲ့သို့ ပါရမီရှင် ဖြစ်နေပေလိမ့်မည်။

သို့သော် ကျန့်ရှင်း ဒေါသထွက်ရသည့် အဓိကအကြောင်းရင်းမှာ ပထမအဆင့်နှင့် ဒုတိယအဆင့်ကြား ခြားနားချက်ကြောင့် ဖြစ်သည်။

အဆင့်နိမ့် ပထမအဆင့် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးသည် အဆင့်မြင့် ဒုတိယအဆင့် ကျင့်ကြံသူ အယောက် ၃၀ ကိုပင် အလွယ်တကူ ချေမှုန်းနိုင်သည်။

ပထမအဆင့် ကျင့်ကြံသူများ၏ လေထဲတွင် ပျံသန်းနိုင်စွမ်းမှာ အခြားကိုယ်ခံပညာရှင်များကို အရှက်ရစေရန် လုံလောက်သည်။

တစ်ဖက်က ပျံသန်းနိုင်ပြီး တစ်ဖက်က မြေပြင်ပေါ်မှာ ရပ်နေရလျှင် ၎င်းမှာ သိုင်းပညာ ဖလှယ်ခြင်း မဟုတ်တော့ဘဲ တစ်ဖက်သတ် ချေမှုန်းခြင်းသာ ဖြစ်တော့မည်။

“ဘယ်လိုလဲ?”

“ပွဲမစရသေးခင် ရှောင်လင်က အရှုံးပေးချင်နေပြီလား?”

ယင်ဟွိုက်ယွီက တဟားဟား ရယ်မောလိုက်သည်။

“ရှောင်လင်မှာပဲ ပါရမီရှင် ရှိခွင့်ရှိပြီး ဝူတန်မှာကျတော့ ရှိခွင့်မရှိဘူးလား?”

“ဒီ ချန်အာကောက ငါ့ရဲ့ တပည့်အရင်းပဲ"

“သူက ငယ်ရွယ်သေးပြီး စိတ်မတည်ငြိမ်သေးလို့ သူ့ရဲ့ ကျင့်ကြံမှုကို ငါက ဖုံးကွယ်ပေးထားတာ"

“သူ့ကို သာမန်တပည့်တွေနဲ့အတူ စား၊ အိပ်၊ ကျင့်ကြံခိုင်းတာက သူ့ရဲ့ စရိုက်ကို ပိုပြီး မာကျောလာအောင် လေ့ကျင့်ပေးတာပဲ"

“ဒါ့အပြင် ရှောင်လင်လို အရှက်မရှိတဲ့ လူတွေက ငါတို့တပည့်ကို လာပြီး မစည်းရုံးနိုင်အောင်လည်း ကာကွယ်ထားတဲ့ သဘောပေါ့ကွာ"

“အဲဒါ ဘာမှားနေလို့လဲ?”

ယင်ဟွိုက်ယွီ၏ မေးခွန်းများကြောင့် ကျန့်ရှင်းမှာ စကားမပြန်နိုင်ဘဲ ဆွံ့အသွားသည်။

သူ မာန်တက်နိုင်သည်မှာ အင်အားရှိမှသာ ဖြစ်သည်။

ယခင်က ရူယိ၏ ပါရမီကို အသုံးချကာ ဝူတန်တပည့်များကို နှိမ်နိုင်ခဲ့သော်လည်း ယခု ချန်အာကော ပေါ်လာသောအခါ ရှောင်လင်၏ အသာစီးရမှုမှာ ပျောက်ကွယ်သွားပြီ ဖြစ်သည်။

ချန်အာကောသာ သည်လို ပါရမီမျိုးနှင့် ဆက်လေ့ကျင့်သွားပါက သူသည် သိုင်းလောက သမိုင်းတွင် ထင်ရှားမည့်သူ ဖြစ်သွားနိုင်သည်။

သူ၏ ကျော်ကြားမှုမှာ ကျန်းစန်းဖုန်း ကိုပင် ကျော်လွန်သွားနိုင်သည်။

ဝူတန်ဂိုဏ်းသည် ဤပါရမီရှင်ကြောင့် ပြန်လည် အင်အား ကြီးလာတော့မည် ဖြစ်သည်။

“ဒီပြိုင်ပွဲမှာ ရှောင်လင်က ရှုံးနိမ့်သွားပါပြီ!”

ကျန့်ရှင်းက မကျေမနပ်ဖြင့် သွားကြိတ်ကာ ပြောလိုက်သည်။

၎င်းကို ကြားသောအခါ ဝူတန်တပည့်အားလုံး ပျော်ရွှင်စွာ အော်ဟစ် အောင်ပွဲခံကြသည်။

တပည့်တစ်ယောက် ထုတ်လိုက်ရုံနှင့် ရှောင်လင်ကို အရှက်ရစေခဲ့ခြင်းမှာ အလွန်ကျေနပ်စရာ ကောင်းလှသည်။

“နေပါဦး!”

ရုတ်တရက် အချိန်အတော်ကြာ တိတ်ဆိတ်နေသော ရူယိက အသံထွက်လာသည်။

သူသည် ချန်အာကောကို အေးစက်စွာ စိုက်ကြည့်ရင်း ပြောလိုက်သည်-

“ဒီလူ ပေါ်လာကတည်းက တစ်ခုခု မှားနေတယ်လို့ ငါ ခံစားရတယ်"

“သူ တကယ်ပဲ အသက်ရှင်နေတာလား?”

“ဒါမှမဟုတ် သူက ရုပ်သေးရုပ် တစ်ရုပ်ပဲလား?”

“သူ့ကို ရုပ်သေးလို ကြိုးကိုင်နေတာက အကြီးအကဲ ယင်ဟွိုက်ယွီကိုယ်တိုင် မဟုတ်လား?”