လောကတွင် အနှိုင်းမဲ့ စွမ်းအင်သည် ရေနှင့်တူ၏

အနောက်ဘက်ဒေသရှိ နတ်ဆိုးဂိုဏ်းကြီး ၆ ဂိုဏ်းစလုံးမှာ ကိုယ်ပိုင်နယ်မြေများ ရှိကြသည်။

အပေါ်ယံကြည့်လျှင် ၎င်းဂိုဏ်းကြီး ၆ ဂိုဏ်းစလုံးသည် အလယ်ပိုင်းဒေသကို သိမ်းပိုက်ရန် ပြင်ဆင်နေကြပြီး ဆက်ဆံရေးကောင်းမွန်ပုံရသော်လည်း၊ အမှန်တကယ်တွင်မူ အနောက်ဘက်ဒေသသည် ဝေးလံခေါင်ဖျားပြီး မြေဆီလွှာမကောင်းသဖြင့် သယံဇာတ အလွန်ရှားပါးလှသည်။

၎င်းကြောင့် နတ်ဆိုးဂိုဏ်း ၆ ဂိုဏ်းကြားတွင် အမြဲတမ်း ပဋိပက္ခများ ရှိနေတတ်သည်။

ကန့်သတ်ထားသော သယံဇာတများအတွက် တစ်ဦးနှင့်တစ်ဦး သတ်ဖြတ်ကြသည်အထိ ဖြစ်ပွားတတ်သည်။

အကယ်၍ ဤဂိုဏ်း ၆ ဂိုဏ်းသာ ဘုံရည်မှန်းချက်တစ်ခု မရှိခဲ့ပါက အလယ်ပိုင်းဒေသရှိ ဂိုဏ်းအသီးသီးက ဝိုင်းဝန်းတိုက်ခိုက်ရန်ပင် မလိုဘဲ ၎င်းတို့အချင်းချင်း သတ်ဖြတ်ရင်း ဇာတ်သိမ်းသွားကြပေလိမ့်မည်။

ဟယ်ဟွမ်းဂိုဏ်း သည် အသူရာဂိုဏ်း နှင့် နယ်နိမိတ်ချင်း ထိစပ်နေပြီး ပဋိပက္ခ အများဆုံးဖြစ်ပွားသည့် ဂိုဏ်းတစ်ခုဖြစ်သည်။

ဤဂိုဏ်းသည် အမျိုးသမီးများနှင့် မိန်းမလျာများဖြင့်သာ ဖွဲ့စည်းထားသော ဂိုဏ်းတစ်ခု ဖြစ်သည်။

၎င်းဂိုဏ်းရှိ အမျိုးသမီးများသည် မွေးရာပါ ဆွဲဆောင်မှုရှိသော ရုပ်အဆင်းရှိပုံရပြီး တစ်ဦးချင်းစီမှာ အလွန်အမင်း လှပကြသည်။

အမှန်စင်စစ် ၎င်းမှာ ဟယ်ဟွမ်းဂိုဏ်း၏ ဆွဲဆောင်မှုအတတ် များကြောင့် ဖြစ်သည်။

၎င်းမှာ အမျိုးသားများကို အထူးရည်ရွယ်၍ ဖန်တီးထားသော မှော်အတတ်တစ်မျိုးပင်။

စိတ်ဓာတ်ပျော့ညံ့သော မည်သည့်အမျိုးသားမဆို ဟယ်ဟွမ်းဂိုဏ်း၏ အစီရင်အောက်သို့ ကျရောက်ပါက ကျွန်ဖြစ်သွားရတော့သည်။

ရှောင်လင်ဘုန်းကြီးကျောင်းမှ ဘုန်းကြီးအချို့ပင်လျှင် ဟယ်ဟွမ်းဂိုဏ်း၏ ကျွန်များ ဖြစ်ခဲ့ဖူးသဖြင့် ဤဂိုဏ်းမှ အမျိုးသမီးများမှာ မည်မျှ ကြောက်စရာကောင်းကြောင်း ထင်ရှားလှသည်။

အသူရာဂိုဏ်း ညာလက်ရုံးကျန့်ခွေ မှာ ကံဆိုးလှသည်လား၊ သို့မဟုတ် အိမ်မှမထွက်မီ နက္ခများ

မကြည့်ခဲ့မိ၍လား မသိပေ။

သူသည် ဝူတန်တောင်ခြေရှိ မြို့လေးတစ်မြို့တွင် နားခိုသောအခါ တန်းခိုဆောင်တစ်ခုတည်းမှာပင် ဟယ်ဟွမ်းဂိုဏ်းဝင်များနှင့် မမျှော်လင့်ဘဲ တိုးတော့သည်။

ထိုသူများထဲတွင် လူဟောင်းတစ်ဦးလည်း ပါဝင်သည်။

သူမမှာ ဟယ်ဟွမ်းဂိုဏ်းချုပ်၏ တပည့်အရင်းဖြစ်သူ စုမေ့အာ ပင် ဖြစ်သည်။

၎င်းတို့နှစ်ဦးစလုံးမှာ မိမိတို့ဂိုဏ်း၏ ထိပ်တန်းပညာရှင်များ ဖြစ်ကြသဖြင့် ယခင်က အကြိမ်ကြိမ် ထိပ်တိုက်တွေ့ဖူးကြသည်။

သို့သော် နှစ်ဦးစလုံးမှာ အစွမ်းချင်း တူညီနေသဖြင့် မည်သူကမျှ အသာစီးရနိုင်ခဲ့ပေ။

သို့သော် ယခုတစ်ကြိမ်တွင် စုမေ့အာ ဝူတန်တောင်ခြေသို့ ရုတ်တရက် ပေါ်လာခြင်းမှာ သူမ ကြိုတင်ပြင်ဆင်ပြီး လာခဲ့ခြင်းဖြစ်ကြောင်း ထင်ရှားနေသည်။

ဟယ်ဟွမ်းဂိုဏ်းအကြောင်း သိထားချက်အရ စုမေ့အာသည် အသူရာဂိုဏ်းနှင့် ယင်ဟွိုက်ယွီ တို့ကြားရှိ ရန်ငြိုးဟောင်းကို သိထားပုံရသည်။

ထို့ကြောင့် သူမသည် လူကို စိတ်အနှောင့်အယှက်ဖြစ်စေရန် ရည်ရွယ်ချက်ဖြင့် ရောက်လာခြင်း ဖြစ်သည်။

“ဟယ်!”

“ဒါ အသူရာဂိုဏ်းရဲ့ ညာဘက်ရုံး အစောင့်အရှောက် ကျန့်ခွေ မဟုတ်လား?”

အမျိုးသားတစ်ယောက်၏ ကျောရိုးကို စိမ့်သွားစေနိုင်သော အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။

တည်းခိုဆောင်အတွင်းရှိ အမျိုးသားအားလုံးမှာ စုမေ့အာကို မျက်တောင်မခတ်ဘဲ စိုက်ကြည့်နေကြတော့သည်။

ဘီလူးပုံ မျက်နှာဖုံးကို တပ်ထားသော်လည်း ကျန့်ခွေ၏ ညှိုးငယ်နေသော မျက်နှာထားကို ဖုံးကွယ်မရနိုင်ပေ။

“အရိုင်း အစိုင်းမ၊ ငါ့ရှေ့က အခုချက်ချင်း လစ်လိုက်တော့!”

“ဒါမှမဟုတ်ရင် ငါ့ကို မသက်ညှာဘူးလို့ မပြောနဲ့!”

ကျန့်ခွေက အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည်။

“ဟင်းဟင်း"

စုမေ့အာက ညှို့ဓာတ်ပါပါ ပြုံးလိုက်ရင်း ခပ်ပေါ့ပေါ့ပင် ပြန်ပြောသည်-

“ဒီလမ်းက ရှင့်မိသားစုပိုင်တာ မဟုတ်ဘူး"

ကျွန်မ သွားချင်တဲ့နေရာ သွားမှာပေါ့"

"ဒါနဲ့ ပြောဦးမယ်၊ ခဏနေရင် ဝူတန်တောင်ကို သွားမလို့"

"ငါ စိတ်ကြည်နေတော့ ဝူတန်ဂိုဏ်းကို အသူရာဂိုဏ်းရဲ့ ညာလက်ရုံး ရောက်နေတဲ့သတင်းကို သနားလို့ သွားပြောပေးမယ်"

"အဖိုးကြီးယင်က ပျော်ပြီး ငါ့ကို ကျင့်ကြံဖို့အတွက် ဝူတန် တပည့်ကျောင်းသားလေး နှစ်ယောက်လောက် ဆုလာဘ်ပေးရင် ပေးမှာပေါ့"

ထိုသို့ပြောပြီးနောက် သူမက တခိခိ ရယ်မောလိုက်သည်။

ကျန့်ခွေသည် စုမေ့အာနှင့် အကြိမ်ပေါင်းများစွာ ရင်ဆိုင်ဖူးပြီး သူမ၏ ရန်စတတ်သော နည်းလမ်းများကို သိထားသော်လည်း၊ အကြိမ်တိုင်းတွင် သူ ဒေါသထွက်ခြင်းကို မထိန်းနိုင်ပေ။

ယခုလည်း ထိုနည်းတူပင်!

“မြေခွေးမ၊ မင်း သေချင်နေပြီပဲ!”

ကျန့်ခွေက အော်လိုက်ရင်း သူ့ဓားကြီးကို ရုတ်တရက် ဆွဲထုတ်လိုက်သည်။

လေပြင်းများနှင့်အတူ ဓားချက်ဖြင့် အောက်သို့ ရိုက်ချလိုက်သည်။

ထိုအခြေအနေတွင် စုမေ့အာသည် ထိတ်လန့်ခြင်း မရှိသည့်အပြင် ရယ်မောကာ နောက်သို့ ဆုတ်ခွာသွားသည်။

နောက်သို့ ဆုတ်သွားရင်း ကျန့်ခွေကို ဆက်လက် ရန်စရန်လည်း မမေ့ပေ။

“ငါ စိတ်အရမ်းကြည်နေလို့ ဝူတန်တောင်က အဖိုးကြီး ယင်ဆီကို အလည်သွားဦးမယ်"

"ညာလက်ရုံးကြီးရေ... နောက်ကနေ လိုက်ခဲ့ဦးနော်!”

ရယ်သံများ ပျောက်ကွယ်သွားသည်နှင့်အမျှ စုမေ့အာနှင့် ကျန့်ခွေတို့သည် မြို့လေးမှ ထွက်ခွာသွားကြတော့သည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင်။

ဝူတန်တောင်ခြေရှိ သစ်ပင်ကြီးတစ်ပင်အောက်၌။

လင်ချွမ်သည် ပုလွေမှုတ်ရင်း နေ့လယ်ခင်း ရှုခင်းကို အေးအေးဆေးဆေး ခံစားနေသည်။

နွေးထွေးသော လေပြေက မျက်နှာကို ပွတ်တိုက်သွားသဖြင့် ပါးလွှာသော ခြင်ထောင်တစ်ခု ခြုံထားသကဲ့သို့ ငိုက်မြည်းလာစေသည်။

ဆယ်နှစ်ကျော်တိုင်အောင် လင်ချွမ်သည် ဤကဲ့သို့ သက်သောင့်သက်သာရှိသော ဘဝမျိုးကို ဖြတ်သန်းခဲ့သည်။

သူသည် ၎င်းကို အလွန်စိတ်ပျော်ရွှင်နေပြီး အဖျက်ဆီးမခံချင်ပေ။

ထိုဆယ်နှစ်အတွင်း သူသည် မည်သည့်ကိစ္စအတွက်မှ ဒေါသမထွက်ခဲ့ဖူးပေ။

ဝမ်ချဲ ဝူတန်ဂိုဏ်းကို သစ္စာဖောက်ပြီး သူကိုယ်တိုင် သတ်ပစ်ခဲ့သည့် အချိန်မှာပင် သူငယ်ချင်းဖြစ်သူ သေဆုံးမှုအတွက် စိတ်ခံစားချက် များစွာ ပြောင်းလဲခြင်း မရှိခဲ့ပေ။

တစ်ခါတစ်ရံတွင် သူသည် သူ၏ စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ၊ ကျင့်ကြံခြင်း အဆင့်အတန်းတို့ မြင့်တက်လာသည်နှင့်အမျှ “အမြင့်မြတ်ဆုံးသော ကုသိုလ်သည် ရေနှင့်တူ၏”ဟူသော နတ်ဘုရားနယ်ပယ်သို့ ရောက်ရှိသွားပြီလားဟုပင် တွေးမိသည်။

ထိုသို့ဆိုလျှင် သူသည် လူသားတို့၏ စိတ်ခံစားချက်နှင့် လောဘ၊ ဒေါသ၊ မောဟ အားလုံးကို ဆုံးရှုံးသွားပြီ ဖြစ်ပေလိမ့်မည်ဟု တွေးနေမိသည်။

“ဗုန်း!”

ရုတ်တရက် အသံကျယ်ကြီးတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။

မြက်ခင်းပြင်ပေါ်ရှိ သစ်ပင်ကြီးတစ်ပင် လဲကျသွားခဲ့သည်။

ဤအသံကြောင့် လင်ချွမ် လန့်နိုးသွားခဲ့သည်။

သူ မော့ကြည့်လိုက်သောအခါ ခြေလှမ်း တစ်ရာခန့်အကွာရှိ တောအုပ်အတွင်းမှ သစ်ပင်များ အတုံးအရုံး လဲကျနေသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။

တဝီဝီ တိုက်ခတ်နေသော လေပြင်းထဲတွင် ပြင်းထန်သော အတွင်းအားများ ပါဝင်နေသည်။

လင်ချွမ် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်မိသည်။

နောက်ဆုံးတော့ သူ မြတ်နိုးရသည့် အေးချမ်းသောနေရာလေးသည် မလိုလားအပ်သော ဘေးဒုက္ခနှင့် ကြုံတွေ့ရပြီ ဖြစ်သည်။

သစ်ပင်များ လဲကျသွားသည်နှင့်အမျှ အပြစ်ရှိသူ နှစ်ဦး၏ ပုံရိပ်များ ပေါ်ထွက်လာသည်။

“ပထမအဆင့် အလယ်ပိုင်း သိုင်းပညာရှင် နှစ်ယောက်"

“အတွင်းအားထဲမှာ အလွန်ထင်ရှားတဲ့ မိစ္ဆာအငွေ့အသက်တွေ ပါနေတယ်"

"ဒါဆို သူတို့က နတ်ဆိုးဂိုဏ်းကပေါ့"

လင်ချွမ် မျက်လုံးကို အနည်းငယ် မှေးလိုက်ပြီး ပုလွေကို အလိုအလျောက် တင်းတင်းဆုပ်ကိုင်လိုက်သည်။ ဤနှစ်များအတွင်း၌ သူသည် ဒေါသ

ထွက်ခြင်းဟူသည် မည်သို့ရှိကြောင်း နောက်ဆုံးတွင် နားလည်သွားခဲ့ပြီ။

“အမြင့်မြတ်ဆုံးသော ကုသိုလ်သည် ရေနှင့်တူ၏” ဆိုတာတွေက အပိုတွေပါ! သူက ပျင်းနေတာဖြစ်ပြီး ဘယ်သူကမှ သူ့ကို မနိုင်တာကြောင့်သာ ဖြစ်သည်။

ဘယ်သူမှ မယှဉ်နိုင်လောက်အောင် အစွမ်းထက်နေခြင်းကြောင့် အရာရာကို လျစ်လျူရှုလာခြင်း ဖြစ်သည်။

အမှန်စင်စစ် ဤနတ်ဆိုးဂိုဏ်းဝင် နှစ်ဦးသည် လင်ချွမ်၏ လူသားဆန်သော စိတ်ခံစားချက်များကို ပြန်လည် နိုးထစေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

သို့သော် သူ ခံစားလိုက်ရသည်မှာ ဒေါသသက်သက်သာ ဖြစ်သည်။

ထိုအမျိုးသားနှင့် အမျိုးသမီးသည် ခြေလှမ်းတစ်ရာခန့် လမ်းလျှောက်လာပြီး လင်ချွမ် နားနေသည့် နေရာသို့ ရောက်ရှိလာသည်။

အကယ်၍ ဤသစ်ပင်ကြီးပါ ပျက်စီးသွားပါက နောက်နောင် လင်ချွမ် အရိပ်ခိုစရာ နေရာ ရှိတော့မည်မဟုတ်ပေ။

ထိုအမျိုးသားက ဓားကြီးကို မြှောက်ကာ သစ်ပင်ကို ရိုက်ချရန် ပြင်လိုက်စဉ်မှာပင် သူ၏ လှုပ်ရှားမှုမှာ ထိုနေရာတင်ပင် အေးခဲသွားတော့သည်။

ရယ်မောနေသော အမျိုးသမီးနှင့် ကျန်ရှိနေသောသူများမှာလည်း ပြေးလွှားနေသည့် ပုံစံအတိုင်းပင် တောင့်တင်းသွားကြသည်။

ထို့နောက် သူတို့၏ မျက်နှာပေါ်မှ အမူအရာများ ပြောင်းလဲသွားသည်။

အစတွင် အံ့အားသင့်သွားပြီး နောက်တွင်မူ ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်သွားကြတော့သည်။

“ဘာဖြစ်တာလဲ?” ကျန့်ခွေက အံ့အားသင့်စွာ အော်ဟစ်လိုက်သည်-

“ငါ လှုပ်လို့မရတော့ဘူး!”

စုမေ့အာက မျက်လုံးကို ကစားလိုက်သောအခါ ၎င်းတို့ရှေ့တွင် လူငယ်တစ်ဦး ရှိနေသည်ကို ထိတ်လန့်ဖွယ်ရာ တွေ့လိုက်ရသည်။

ထိုလူငယ်မှာ မျက်မှောင်ကြုတ်လျက် သူတို့ကို အထင်သေးသော အကြည့်ဖြင့် ကြည့်နေသည်။

“ကလေးလေး...လား၊ မင်းက ဘာလို့ ဘာမှမဖြစ်တာလဲ?"

စုမေ့အာက ကြင်နာဟန်ဆောင်ကာ အတင်းပြုံးပြလိုက်သည်။

ပြောပြီးသည်နှင့် သူမ နောင်တရသွားသည်။

သူမနှင့် ကျန့်ခွေ နှစ်ဦးစလုံးမှာ ပထမအဆင့် အလယ်ပိုင်း ပညာရှင်များ ဖြစ်ကြသည်။

သိုင်းလောကတွင် ပထမအဆင့် အထက်ပိုင်း အဆင့်မှလွဲလျှင် ၎င်းတို့ကို ယှဉ်နိုင်မည့်သူ မရှိသလောက်ပင်။

သို့သော် ၎င်းတို့နှစ်ဦး ပူးပေါင်းအားထုတ်သော်လည်း မမြင်နိုင်သော ချုပ်နှောင်မှုမှ မရုန်းထွက်နိုင်ကြပေ။

ထင်ရှားသည်မှာ ၎င်းတို့ကို ချုပ်နှောင်ထားသူသည် အနည်းဆုံး ပထမအဆင့် အထက်ပိုင်း သို့မဟုတ် ထိုထက်ပင် ပို၍ မြင့်မားနိုင်ပေသည်။

“လူငယ်လေး...မဟုတ်ဘူး၊ ဒီက အကြီးအကဲ"

“ကျွန်မတို့ အနှောင့်အယှက် ပေးမိရင် တောင်းပန်ပါတယ်ရှင့်"

“အမှန်တော့ ကျွန်မနောက်က လူက ကျွန်မကို လိုက်တိုက်ခိုက်နေတာပါ။ အားလုံးက သူ့အပြစ်တွေချည်းပါပဲ"

စုမေ့အာက ချက်ချင်းပင် အကြောင်းပြချက်တစ်ခု ပေးလိုက်သည်။

ဤကျယ်ပြောသော မြက်ခင်းပြင်တွင် မျက်စိတစ်ဆုံးကြည့်လျှင် ရေကျွဲတစ်ကောင်နှင့် လင်ချွမ်ကိုသာ မြင်ရသည်။

မယုံနိုင်စရာ ကောင်းသော်လည်း စုမေ့အာကမူ လင်ချွမ်သည် သူတို့ကို ချုပ်နှောင်ထားသည့် ပညာရှင်ဖြစ်ကြောင်း သေချာနေသည်။

သူမသည် အလွန်ဉာဏ်ကောင်းပြီး လှည့်ဖျားရာတွင်လည်း ကျွမ်းကျင်လှသည်။

စုမေ့အာသည် သူမ၏ ဆွဲဆောင်မှုအတတ်များကို ဖုံးကွယ်ထားသော်လည်း လင်ချွမ်၏ အာရုံခံနိုင်စွမ်းမှာ သူမ ထင်ထားသည်ထက် ပို၍ ထက်မြက်လှသည်။

“ဟယ်ဟွမ်းဂိုဏ်း"

“စုန်းမတွေ စုဝေးရာနေရာပေါ့"

လင်ချွမ်းက ခပ်အေးအေးပင် ပြောလိုက်သည်။

“ဟယ်ဟွမ်းဂိုဏ်းအပေါ် ရန်ငြိုးရှိတဲ့ နတ်ဆိုးဂိုဏ်းတွေထဲမှာ အသူရာဂိုဏ်းက အငြိုးအတေး အကြီးဆုံးပဲ"

“ပြီးတော့ ယင်ဟွိုက်ယွီအပေါ် ရန်ငြိုးနက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း ရှိတဲ့ တစ်ဦးတည်းသောဂိုဏ်းကလည်း အသူရာဂိုဏ်းပဲ"

“ကြည့်ရတာ ငါ မင်းတို့ကို ဒီမှာ ဒီအတိုင်း ထားခဲ့လို့ မဖြစ်တော့ဘူး"