ကျေးဇူးပြုပြီး၊ မငိုပါနဲ့တော့
Vol. 4 Ch. 35
လင်ယန်ရွှယ်သည် မျက်ရည်များ ဝဲလျက် ငိုကြွေးနေသည်။
ဟယ်ဟွမ်းဂိုဏ်း၏ ဂုဏ်သိက္ခာကြီးမားလှသော ဂိုဏ်းချုပ်၊ နတ်ဆိုးဂိုဏ်း၏ နံပါတ်တစ် ကျင့်ကြံသူ။ သူမသည် လင်ချွမ်၏ အရိုက်အနှက်ကို ခံရပြီးနောက် တကယ်ပင် ငိုကြွေးနေတော့သည်။
ဤသတင်းသာ အပြင်သို့ ပျံ့သွားပါက မည်မျှအထိ ရုတ်ရုတ်သဲသဲ ဖြစ်သွားမည်ကို မည်သူမျှ မသိနိုင်ပေ။
ကံမကောင်းစွာဖြင့် လင်ချွမ်သည် လင်ယန်ရွှယ်၏ အထောက်အထားကို မသိရှိပေ။
သူမသည် နတ်ဆိုးဂိုဏ်းမှ အစွမ်းထက်သော်လည်း နာမည်မရှိသော ကျင့်ကြံသူ တစ်ဦးဟုသာ သူ ထင်ထားသည်။
သူမသည် အလွန်လှပပြီး မာနလည်း ကြီးလှသည်။
သို့သော် သူမသည် မိစ္ဆာမတစ်ဦးဖြစ်ပြီး သူ့ကို သတ်ရန်ပင် ကြံစည်ခဲ့သူ ဖြစ်သည်။
လင်ယန်ရွှယ်၏ ရုတ်တရက် အစွမ်းကုန် တိုက်ခိုက်လာမှုကြောင့် လင်ချွမ်းသည် အခြားရွေးချယ်စရာမရှိဘဲ သူ၏ "နယ်ပယ်" ကို အသုံးပြုလိုက်ရသည်။
သူ၏ နယ်ပယ်အတွင်းတွင် သူသည် အနှိုင်းမဲ့ အစွမ်းထက်သူ ဖြစ်သည်။
စိတ်ကူးလိုက်ရုံမျှဖြင့် လင်ယန်ရွှယ်ကို မလှုပ်နိုင်အောင် လုပ်ထားနိုင်သည်။
ပထမအဆင့်ဆိုသည်မှာ သူ့မျက်လုံးထဲတွင် ဘာမှမဟုတ်ပေ။
“ယုတ်မာတဲ့ကောင်"
“နင့်ကို ငါကျိန်းသေ သတ်မယ်"
လင်ယန်ရွှယ်၏ မျက်လုံးများမှာ နီမြန်းနေပြီး မျက်ရည်များ ဆက်တိုက် ကျဆင်းနေသည်။
သူမသည် မိမိကိုယ်မိမိ မထိန်းနိုင်ဘဲ စိတ်လိုက်မာန်ပါ လုပ်ခဲ့မိသည်ကို သိသည်။
သို့သော် သူမ ပို၍ စိုးရိမ်မိသည်မှာ လင်ချွမ်အသုံးပြုလိုက်သော သိုင်းပညာပင် ဖြစ်သည်။
ပထမအဆင့် ဖြစ်သော သူမကို အလွယ်တကူ မလှုပ်နိုင်အောင် လုပ်ထားနိုင်ပြီး မည်သို့မျှ ရုန်းထွက်၍ မရသော ထိုသိုင်းပညာ။
ငြင်း၍မရသောအချက်မှာ လင်ချွမ်သည် အစကတည်းက သူ၏ အစွမ်းအကုန်ကို မသုံးခဲ့ခြင်းပင် ဖြစ်သည်။
မဟုတ်ပါက သူမအနေဖြင့် ရုန်းကန်ရန် အခွင့်အရေးပင် ရရှိလိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။
သူတို့ကြားမှ အစွမ်းကွာခြားချက်မှာ မသေးလှပေ။
ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကဲ့သို့ပင် ကွာခြားလှသည်။
သူသည် ဘယ်သူနည်း?!
“ဟူး"
“နောက်ဆုံးတော့ ငြိမ်သွားပြီ"
လင်ချွမ်က နားကိုကလော်ရင်း သက်ပြင်းချလိုက်သည်။
လင်ယန်ရွှယ်နှင့် ယှဉ်လျှင် သူက ပို၍ စိတ်ကြည်လင်နေသည်။ သူသည် ယခင်က သူ၏ အစွမ်းကို စမ်းသပ်ရန် အခွင့်အရေး မရခဲ့ဖူးပေ။
ယခုမူ ပထမအဆင့် အစစ်အမှန်ဖြစ်သော လင်ယန်ရွှယ်နှင့် ယှဉ်ပြိုင်လိုက်ရသဖြင့် သူ မည်မျှ အစွမ်းထက်ကြောင်း သိလိုက်ရသည်။
ထိုအဆင့်ကို ကျော်လွန်နေပြီဖြစ်သော်လည်း သူသည် သိုင်းလောကထဲသို့ တစ်ကိုယ်တော် ထွက်ရန် စိတ်ကူးမရှိပေ။
အပြင်ထွက်ပြီး ဆင်းရဲ ဒုက္ခခံရခြင်း၊ ဂိုဏ်းများအကြား လှည့်စားတိုက်ခိုက်မှုများကို ရင်ဆိုင်ရခြင်းထက် ဝူတန်တောင်တွင် အေးဆေးစွာ နေထိုင်ရသည်မှာ အလွန်ပင် ကောင်းမွန်လှသည်။
ဤကောင်းမွန်သော ဘဝကို ဆက်လက်ထိန်းသိမ်းရန်မှာ သူ၏ အထောက်အထားကို ဘယ်သောအခါမျှ အသိမပေးရန် ပထမဆုံး အရေးကြီးသည်။
ထို့ကြောင့် သူသည် ဤလှပသော "ပန်းလေး" ကို ရက်ရက်စက်စက် ဖျက်ဆီးပစ်ရန်သာ ရှိတော့သည်။
“ဟား"
လင်ချွမ်က သူ၏ လက်ကောက်ဝတ်ကို ဆုပ်လိုက်၊ ဖြန့်လိုက် လုပ်ရင်း ရိုင်းစိုင်းစွာ ကြည့်လိုက်သည်။ သူ၏ နှုတ်ခမ်းပေါ်မှ အေးစက်သော အပြုံးက လင်ယန်ရွှယ်ကို ထိတ်လန့်သွားစေသည်။
“နင်... နင် အနားမလာနဲ့နော်"
လင်ယန်ရွှယ် ကြောက်လန့်သွားသည်။
သူမ၏ လှပသော မျက်နှာလေးမှာ ထိတ်လန့်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။
နွားကျောင်းသားတစ်ယောက်၏ လက်ထဲတွင် ဤသို့ ကျရောက်လိမ့်မည်ဟု သူမ တစ်ခါမျှ မတွေးခဲ့ဖူးပေ။
သူမ အချိန်မရွေး အသတ်ခံရနိုင်သည်!
“ဪ"
“မိစ္ဆာမတစ်ယောက်ကတောင် သေမှာကို ကြောက်တတ်သေးတာလား"
လင်ချွမ်က ခေါင်းစောင်းကာ လှောင်ပြောင်လိုက်သည်။
“ပေါက်ကရ မပြောနဲ့
"လူတိုင်း သေမှာကြောက်တာပဲ"
“နင်ကကော မကြောက်ဘူးလား?” လင်ယန်ရွှယ်က မကျေမနပ် ပြန်မေးလိုက်သည်။
ဟယ်ဟွမ်းဂိုဏ်းချုပ် ဖြစ်သူ သူမ၏ နှုတ်မှ ထွက်လာသော ဤစကားများက သူမ၏ ပုံရိပ်ကို ပျက်ပြားစေသော်လည်း သူမ ဂရုမစိုက်နိုင်တော့ပေ။
“ကြောက်တာပေါ့"
“ကျိန်းသေ ကြောက်တာပေါ့"
“မင်းတို့လို သိုင်းသမားတွေထက် ငါက ပိုတောင် ကြောက်သေးတယ်"
လင်ချွမ်က လက်ကိုချလိုက်ပြီး တည်ငြိမ်စွာ ပြောသည်။
“ဒါကြောင့်လည်း ငါက ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ဖုံးကွယ်ထားရတာပေါ့။ ဘယ်သူ့ရဲ့ နှောင့်ယှက်မှုကိုမှ မလိုချင်ဘူး။ ကံမကောင်းတာက ငါက သူများကို မနှောင့်ယှက်ပေမဲ့ သူများက ငါ့ကို လာနှောင့်ယှက်နေတာပဲ။ ငါ ဘာလုပ်နိုင်မှာလဲ?”
ထိုသို့ပြောပြီးနောက်...
ကြယ်နှင့် လတို့ကို ပုံဖော်ထားသည့်အလား လှပသော သူ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် အေးစက်သော အရှိန်အဝါများ ထွက်ပေါ်လာသည်။
၎င်းမှာ သတ်ဖြတ်လိုစိတ်ပင် ဖြစ်သည်။
လင်ချွမ်သည် လင်ယန်ရွှယ်ကို သတ်ရန် ဆုံးဖြတ်ချက်ကို လက်လွှတ်မည့်ပုံ မပေါ်ပေ။
“နင်"
လင်ယန်ရွှယ် ကြောက်သွားသည်။
အမျိုးသားတစ်ယောက်၏ မျက်လုံးကို တည့်တည့်မကြည့်ရဲဘဲ ဖြစ်သွားခြင်းမှာ သူမအတွက် ပထမဆုံးအကြိမ်ပင်။
လင်ချွမ်၏ ပြတ်သားရက်စက်သော စရိုက်ကြောင့်သာမက သူ၏ အစွမ်းမှာ သူမထက် များစွာ သာလွန်နေခြင်းကြောင့်လည်း ဖြစ်သည်။
သိုင်းလောကသည် အားသန်သူက အားနည်းသူကို အနိုင်ယူသည့် လောကဖြစ်သည်။
အားသန်သူသာ စကားပြောခွင့်ရှိသည်။ ယခင်က လင်ယန်ရွှယ်သည် သူမကိုယ်သူမ အမြင့်ဆုံးမှာ ရှိနေသည်ဟု ထင်ခဲ့သည်။
ဝူတန်တောင်ခြေကို ခြေချပြီး လင်ချွမ်နှင့် မတွေ့မီအထိပင်။
“နင် ငါ့ကိုသတ်ရင်...”
“နင် အေးအေးဆေးဆေး နေရမှာ မဟုတ်တော့ဘူး"
“ငါ ဝူတန်တောင်ကို လာတယ်ဆိုတာ ဟယ်ဟွမ်းဂိုဏ်းသားတွေ အားလုံးသိတယ်။ ငါသေသွားရင် သူတို့က ဒီနေရာကို မြေလှန်ပစ်ဖို့ အစွမ်းကုန် ကြိုးစားကြလိမ့်မယ်။ ဝူတန်တောင်ကို ဖရိုဖရဲ ဖြစ်အောင် လုပ်ကြလိမ့်မယ်"
လင်ယန်ရွှယ်က ခြိမ်းခြောက်လိုက်သည်။
သူမသည် အမျိုးသားတစ်ဦးကို သူမ၏ ဂိုဏ်းအင်အားဖြင့် ခြိမ်းခြောက်ရလိမ့်မည်ဟု တစ်ခါမျှ မတွေးခဲ့ဖူးပေ။
ယခင်ကဆိုလျှင် ဤနည်းလမ်းကို သူမ အလွန်မုန်းတီးခဲ့သည်။
“ဟမ့်"
လင်ချွမ်းက အထင်သေးစွာ နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်ပြီး-
“စုမေ့အာနဲ့ ကျန့်ခွေတို့လည်း ဒီလိုပဲ ပြောခဲ့တာပဲ။ အဲဒီတော့ ဟယ်ဟွမ်းဂိုဏ်းက မင်းကို လွှတ်လိုက်တယ်၊ ရလဒ်က ဘာလဲ?"
ခြိမ်းခြောက်တာလား? ဘယ်သူမဆို လုပ်နိုင်တာပဲ။
လင်ယန်ရွှယ်ကို လွှတ်ပေးလိုက်ရင်တောင် ဟယ်ဟွမ်းဂိုဏ်းက နောက်တစ်ယောက် ထပ်လွှတ်မှာ မဟုတ်ဘူးလား? လင်ချွမ်းသည် ကလေးကလား လှည့်ကွက်များကို မယုံကြည်ပေ။
“မတူဘူ"
လင်ယန်ရွှယ်သည် သူမ၏ ကျောကို ဆန့်ရန် ကြိုးစားလိုက်သော်လည်း သူမသည် လေထဲတွင် လဲလျောင်းနေသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။
ဤကြိုးစားမှုကြောင့် သူမ၏ ဝတ်စုံမှာ ဟသွားလုနီးပါး ဖြစ်သွားသဖြင့် ကြောက်လန့်တကြား ပြန်လည် ထိန်းသိမ်းလိုက်ရသည်။
“ဘာတွေများ ထူးခြားလို့လဲ?”
လင်ချွမ်သည် ခဏတာ ပေါ်သွားသော "နွေဦးအလှ" ကို အာရုံမစိုက်ပေ။
အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် လင်ယန်ရွှယ်၏ စကားထဲတွင် လျှို့ဝှက်ချက်တစ်ခု ရှိနေသည်ကို သူ အာရုံခံမိသောကြောင့် ဖြစ်သည်။
လင်ယန်ရွှယ်၏ အထောက်အထားသည် ဟယ်ဟွမ်းဂိုဏ်းအတွက် အလွန်ပင် ထူးခြားမည်ဟု သူ ခန့်မှန်းလိုက်သည်။
“ဘာလို့လဲဆိုတော့... ငါက ဟယ်ဟွမ်းဂိုဏ်းရဲ့ ဂိုဏ်းချုပ်မို့လို့ပဲ"
လင်ယန်ရွှယ်၏ အသံမှာ ခြင်လေးတစ်ကောင် မြည်သံကဲ့သို့ တိုးညင်းလှသည်။
ပြောပြီးသည်နှင့် သူမ၏ လှပသော မျက်နှာလေးမှာ ချက်ချင်း နီမြန်းသွားတော့သည်။
“ဟမ်"
လင်ချွမ် အံ့သြသွားသည်။
သူ၏ မျက်လုံးများမှာ လင်ယန်ရွှယ်ထံသို့ ကပ်ပါသွားတော့သည်။
သူသည် ဟယ်ဟွမ်းဂိုဏ်းချုပ်ကို တကယ်ပင် ဖမ်းဆီးလိုက်မိတာလား?!
“မင်း ငါ့ကို နောက်နေတာလာ"
လင်ချွမ် ခေါင်းခါလိုက်ပြီး။
“မင်းကိုယ်မင်း ဂိုဏ်းချုပ်လို့ ပြောတာလား? ဒါဆို ငါကလည်း ဝူတန်ဂိုဏ်းရဲ့ ကျောင်းထိုင်ဆရာတော်ပေါ့"
သတိကြီးသော လင်ချွမ်သည် လင်ယန်ရွှယ်၏ စကားကို အလွယ်တကူ မယုံကြည်ပေ။
သူမတွင် သက်သေရှိမှသာ ယုံမည်ဖြစ်သည်။
“ငါ့ဆီမှာ ဂိုဏ်းချုပ်တံဆိပ်ရှိတယ်"
“နင်...”
စကားမဆုံးမီ လင်ယန်ရွှယ်၏ မျက်နှာ ပိုနီသွားသည်။
အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူမ၏ အဝတ်အစားများမှာ အလွန်ပါးလွှာနေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။
သူမ၏ အိတ်ကပ်ထဲမှ တံဆိပ်ကို ထုတ်ရန်မှာ ထိတွေ့မှုများ ရှိလာပေလိမ့်မည်။
ဂုဏ်သိက္ခာရှိသော ဂိုဏ်းချုပ်တစ်ဦးအနေဖြင့် သူစိမ်းအမျိုးသားတစ်ဦး၏ အဖျက်ဆီးကို မခံနိုင်ပေ!
“အော်... သိပြီ"
“ငါ့ကို ပြစမ်း!” လင်ချွမ်းက အားမနာတမ်း ကြည့်လိုက်သည်။
လင်ယန်ရွှယ် ချက်ချင်း ထိတ်လန့်သွားပြီး မျက်နှာ ဖြူလျော့သွားသည်။
“နင်... နင်... လူယုတ်မာ"
“နင် ငါ့ကို စော်ကားရဲရင် ငါ့လျှာကို ငါကိုက်ပြီး ဒီနေရာတင် သေပစ်လိုက်မယ်။ အဲဒီအချိန်ကျရင် ဟယ်ဟွမ်းဂိုဏ်းက ဝူတန်တောင်ကို အမြစ်ပြတ်အောင် ကျိန်းသေ လုပ်လိမ့်မယ်"
လင်ယန်ရွှယ် အော်ဟစ်လိုက်သည်။
သူမ၏ မျက်လုံးများတွင် မျက်ရည်များ ဝဲလာပြန်သည်။
အရှက်ရမှုများ စိတ်ထဲ တိုးဝင်လာပြီးနောက် သူမ ပြန်ငိုတော့သည်။
ယခုမူ လင်ချွမ်မှာ အခက်တွေ့နေသူ ဖြစ်သွားသည်။
သူ တစ်ခုခု မှားလုပ်မိသကဲ့သို့ပင်။
“ဟေ့... မင်းက နတ်ဆိုးဂိုဏ်းက မိစ္ဆာမလေ၊ ဟုတ်ပြီလား? ငိုရမှာက ငါဖြစ်သင့်တာ မဟုတ်ဘူးလား"
လင်ချွမ် မျက်လုံးပြူးလိုက်မိသည်။
“ဝါးးးး!”
“ငါ ဂရုမစိုက်ဘူး"
“နင် ငါ့ကို သတ်ချင်သတ်၊ နှိပ်စက်ချင်နှိပ်စက်၊ ဒါပေမဲ့ ငါ့ကို စော်ကားရဲရင်တော့ ငါ သေပြီးတာတောင် သရဲခြောက်ဦးမှာ"
လင်ယန်ရွှယ်က ငိုရင်း ကျိန်ဆဲနေသည်။
အမျိုးသမီးတစ်ဦး၏ မျက်ရည်ကြောင့် အခြေအနေမှာ ထူးဆန်းစွာ ပြောင်းပြန်ဖြစ်သွားတော့သည်။
“ကျေးဇူးပြုပြီး ပါးစပ်ပိတ်ပါတော့"
“ကျေးဇူးပြုပြီး"
“ပါးစပ်ပိတ်စမ်း"
“ထပ်ငိုရင် မင်းကို အခုချက်ချင်း သတ်ပစ်မယ်"
လင်ချွမ်က ဒေါသတကြီး အော်လိုက်သည်။
ငိုသံ ချက်ချင်း ရပ်သွားသည်။
လင်ချွမ်းက လင်ယန်ရွှယ်ကို အေးစက်စွာ ကြည့်ကာ လေးနက်သော အသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။
“မင်းကို ဒီအတိုင်း လွှတ်ပေးလိုက်ဖို့က လွယ်လွန်းတယ်။ ငါ တစ်ခုခု မလုပ်ရင် ငါပဲ ဒုက္ခရောက်လိမ့်မယ်"