လက်ဖွာသော ဇနီးသည် ကဲ့သို့ အမျိုးသမီး

-

“မင်း ဘာလို့ အခုထိ မပြန်သေးတာလဲ"

လင်ချွမ်က အနည်းငယ် မကျေမနပ်ဖြစ်ကာ မေးလိုက်သည်။

လင်ယန်ရွှယ်သည် ဒဏ်ရာများ လုံးဝနီးပါး သက်သာသွားပြီဖြစ်သည်။

နတ်ဆိုးဂိုဏ်း၏ ခေါင်းဆောင်တစ်ဦး ဖြစ်ပါလျက် အလယ်ပိုင်းဒေသတွင် ဤမျှကြာအောင် နေရဲသည်မှာ သူမသည် တကယ့်ကို သတ္တိခဲပင်။

“အစကတော့ ပြန်မလို့ပါပဲ"

“ဒါပေမဲ့ တစ်ယောက်ယောက်က ရှင့်ကို အနိုင်ကျင့်နေတာနဲ့ ကြုံသွားလို့ပါနော်"

လင်ယန်ရွှယ်က မျက်နှာလေး နီမြန်းကာ နှုတ်ခမ်းဆူလျက် အားငယ်သလို ပြောလိုက်သည်။

သူမ​၏ သနားစဖွယ် အမူအရာမှာ တကယ့်ကို ရင်နင့်စရာပင်။

ချင်ယွီ နှင့် လျိုဟွမ်းယင် တို့အပါအဝင် အယ်မေ့တပည့်များပင် ကြည့်ရင်း မှင်တက်သွားကြသည်။

သို့သော် ပထမအဆင့် ဖြစ်သော လင်ယန်ရွှယ်သည် သူမ၏ "မြူဆွယ်ခြင်းအတတ်" ကို သိမ်မွေ့စွာ အသုံးပြုနေခြင်းဖြစ်ကြောင်း သူတို့ မသိကြပေ။

အမျိုးသမီးအချင်းချင်းပင် နားမခံနိုင်လောက်အောင် ဖြစ်နေရသည်။

ကံကောင်းသည်မှာ လင်ချွမ်က ထိုအလှည့်အပြောင်းကို မယုံစားခြင်းပင်။

“ဟွန့်"

သူက အေးစက်စွာ နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်သည်။

သူ၏ အစွမ်းထက်သော အတွင်းအားကြောင့် လင်ယန်ရွှယ်၏ မြူဆွယ်ခြင်းအတတ်မှာ ချက်ချင်း ပျက်ပြယ်သွားတော့သည်။

ချင်ယွီတို့သည် အိပ်မက်ဆိုးတစ်ခုမှ နိုးလာသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရပြီး သတိပြန်ဝင်လာသောအခါ တုန်လှုပ်သွားကြသည်။

ထို့နောက် ထိုအမျိုးသမီးတပည့်များမှာ ရှက်ကိုးရှက်ကန်းဖြင့် ခေါင်းကုတ်နေကြတော့သည်။

“ကဲပါ"

“ရှင်က ကျေးဇူးတင်စကားတစ်ခွန်းတောင် မပြောဘူး၊ အရမ်းရိုင်းတာပဲ"

လင်ယန်ရွှယ်က စိတ်ဆိုးမာန်ဆိုးဖြင့် ခြေဆောင့်လိုက်သည်။

ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် အယ်မေ့တပည့်များသည် သူမ၏ အထောက်အထားအမှန်ကို မသိကြပေ။

မဟုတ်ပါက ဟယ်ဟွမ်းဂိုဏ်းချုပ်ကြီးက နွားကျောင်းသားတစ်ဦးကို ချွဲနွဲ့နေသည်ကို မြင်လျှင် သူတို့ အကြီးအကျယ် တုန်လှုပ်သွားကြပေလိမ့်မည်။

ဒီကမ္ဘာကြီးတော့ ရူးနေပြီ။

“အင်း... ကျေးဇူးပဲ"

လင်ချွမ်က နှာခေါင်းကို ပွတ်ရင်း ပြောလိုက်သည်။

သူသည် ကျေးဇူးမသိတတ်သူ မဟုတ်ပေ။

ချင်ယွီတို့၏ ရန်လိုသော အပြုအမူများက သူ့အတွက် ခြိမ်းခြောက်မှု မဟုတ်သော်လည်း သူ့ကို စိတ်အနှောင့်အယှက် ဖြစ်စေခဲ့သည်မှာ အမှန်ပင်။

လင်ယန်ရွှယ် ဝင်မပါလျှင်ပင် သူကိုယ်တိုင် ထိုတပည့်များကို သင်ခန်းစာ ပေးမိပေလိမ့်မည်။

အရေးကြီးဆုံးမှာ သူသည် လင်ယန်ရွှယ်နှင့် သိသည်မှာ တစ်ရက်သာ ရှိသေးသော်လည်း သူမက သူ့ဘက်က ရပ်တည်ပေးခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

အနည်းဆုံးတော့ သူမက သူ့ကို ဂရုစိုက်ပေးခဲ့သည်။

ထို့ပြင် လင်ယန်ရွှယ်မှာ ရှားပါးလှပသော အလှဘုရင်မတစ်ဦးလည်း ဖြစ်သည်။

“နှမြောစရာပဲ"

“ဒီမိစ္ဆာမက စုမေ့အာရဲ့ ဆရာဆိုတော့ စုမေအာထက် အသက်ကြီးမှာပဲ"

“သူမကိုယ်သူမ စွမ်းအင်နှင့် ထိန်းသိမ်းထားလို့ အသက် ၂၀ ကျော်လောက်ပဲ ထင်ရပေမဲ့ အမှန်တကယ်တော့ အသက် ၅၀ ကျော်လောက် ရှိနေမှာ"

လင်ချွမ်း လက်မခံနိုင်ပေ။

အသက် ၁၈ နှစ်အရွယ် ကောင်လေးတစ်ယောက်က အသက် ၅၀ အရွယ် အမျိုးသမီးတစ်ဦးကို ချစ်ရမည်ဆိုသည်မှာ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာရော စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာပါ မဖြစ်နိုင်ပေ။

“ရှင့်ရဲ့ ကျေးဇူးတင်စကားကို လက်ခံလိုက်ပြီ"

လင်ယန်ရွှယ်က ချိုသာစွာ ပြုံးလိုက်သဖြင့် သူမ၏ စိတ်အခြေအနေမှာ ချက်ချင်း ကောင်းမွန်သွားသည်။

သို့သော် ချင်ယွီနှင့် လျိုဟွမ်းယင်တို့၏ အကြည့်မှာ မကောင်းလှသည်ကို သူမ သတိပြုမိသည်။

မကောင်းရုံတင်မကဘဲ ရန်လိုနေကြခြင်း ဖြစ်သည်။

“အဲဒါကို ငါ့ကိုပေး"

လင်ယန်ရွှယ်က သူမ၏ လှပသော လက်ကလေးကို ဆန့်ထုတ်ကာ အမိန့်ပေးလိုက်သည်။

“ဘာကိုလဲ"

ချင်ယွီက ဝေခွဲမရစွာ မေးလိုက်သည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူမသည် လင်ယန်ရွှယ်ကို ကြောက်သဖြင့် နောက်သို့ နှစ်လှမ်းဆုတ်လိုက်သည်။

သူမသည် ဓားကို ရင်ဘတ်ရှေ့တွင် ကန့်လန့်ဖြတ် ကိုင်ထားကာ လင်ယန်ရွှယ် ရုတ်တရက် တိုက်ခိုက်လာမည်ကို စိုးရိမ်နေသည်။

“ဟွန့်"

လင်ယန်ရွှယ်က ချင်ယွီ၏ အပြုအမူကို အထင်သေးစွာ ကြည့်ကာ ပြောလိုက်သည်။

“နဝမမြောက်ယင် ကျမ်းစာ ကို ပေးစမ်း၊ မပေးရင် အကုန်သတ်ပစ်မယ်"

အယ်မေ့တပည့်များမှာ မျက်နှာပျက်သွားကြသည်။

လင်ချွမ်ကတော့ လင်ယန်ရွှယ်၏ စရိုက်ကို သိသည်။

သူမသည် အနောက်ဘက်ဒေသကဲ့သို့ ကြမ်းတမ်းသော နေရာတွင် နေထိုင်ခဲ့ပြီး ဂိုဏ်းကြီးတစ်ခုကို အုပ်ချုပ်ခဲ့သူဖြစ်ရာ ပြတ်သားရက်စက်သော စရိုက်ရှိသည်။

“မဖြစ်ဘူး"

လျိုဟွမ်းယင်သည် ချင်ယွီနောက်သို့ အမြန်ပုန်းကာ ခေါင်းမာစွာ ပြောသည်။

“နဝမမြောက်ယင်ကျမ်းစာက ငါတို့ဂိုဏ်းရဲ့ အဖိုးတန်ဆုံး ရတနာပဲ။ နင့်ကို ဘာလို့ ပေးရမှာလဲ"

သူမသည် လင်ချွမ်​၏ သတိပေးချက်ကို ယခုမှ နားလည်သွားတော့သည်။

ရတနာကို ပိုင်ဆိုင်ထားခြင်းက ပြစ်မှုတစ်ခု ဖြစ်လာခဲ့ပြီ။

နဝမမြောက်ယင်ကျမ်းစာသည် သိုင်းသမားတိုင်း မက်မောသော နတ်ဘုရားသိုင်းဖြစ်သည်။

အတိတ်ကာလက ဝါးတောင်သိုင်းပြိုင်ပွဲအပြီးတွင် ဤကျမ်းစာကြောင့် သိုင်းလောက၌ ရာစုနှစ်တစ်ခုကြာ သွေးချောင်းစီးခဲ့ဖူးသည်။

နောက်ပိုင်းတွင် ကောကျန့် က ဤကျမ်းစာကို 'နတ်ကိန္နရီဓား' ထဲတွင် ထည့်သွင်း ချိတ်ပိတ်ခဲ့သည်။

နောက်ဆုံးတွင် အယ်မေ့ဂိုဏ်းထံသို့ ပြန်ရောက်ခဲ့သော်လည်း အယ်မေ့တပည့်များမှာ မျိုးဆက် တစ်ခုပြီး တစ်ခု ထိန်းသိမ်းသည့် အစွမ်းညံ့လာသဖြင့် ဤကျမ်းစာကို ကာကွယ်ရန် ခက်ခဲလာခဲ့သည်။

လင်ချွမ်ကလည်း အယ်မေ့ဂိုဏ်း​၏ တပည့်များက ဘာကြောင့် ဤမျှ အရေးကြီးသော ကျမ်းစာကို လျိုဟွမ်းယင်ထံတွင် ထားခဲ့သနည်းဟု တွေးတောမိသည်။

လျိုဟွမ်းယင်မှာ အယ်မေ့ဂိုဏ်း ပြန်လည်ဦးမော့လာစေမည့် နောက်ဆုံးမျှော်လင့်ချက် ဖြစ်နိုင်သော်လည်း ဤမိန်းကလေးမှာ စကားပြောရာတွင်ပင် ဆင်ခြင်တုံတရား မရှိပေ။

သူမကြောင့် လင်ယန်ရွှယ်မှာ ကျမ်းစာအကြောင်းကို ကြားသွားရခြင်း ဖြစ်သည်။

“ငါက နဝမမြောက်ယင်ကျမ်းစာကို စိတ်မဝင်စားပါဘူး"

“ပစ္စည်းရှိရင် မကြွားဖို့ မင်းတို့ကို သင်ခန်းစာပေးချင်တာပါ"

"အယ်မေ့တပည့်တွေက နွားကျောင်းသားကို အထင်သေးတယ်ဆိုတော့ မင်းတို့မှာ အဲဒီလို အထင်သေးနိုင်လောက်တဲ့ အစွမ်းရှိမရှိ ငါ စမ်းကြည့်ချင်တယ်"

ပြောပြီးသည်နှင့် လင်ယန်ရွှယ်သည် အနက်ရောင်အရိပ်တစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲကာ အယ်မေ့တပည့်များထံသို့ ပြေးဝင်သွားတော့သည်။

“ဖြောင်း! ဖြောင်း! ဖြောင်း!"

ပါးရိုက်သံများ ဆက်တိုက် ထွက်ပေါ်လာသည်။

အယ်မေ့တပည့်များ၏ ပါးပေါ်တွင် လက်ဝါးရာများ ထင်ကျန်ရုံသာမက အချို့မှာ ပါးစပ်မှ သွေးပင် ထွက်လာကြသည်။

ခဏအကြာတွင် အားလုံး မြေပြင်ပေါ်၌ ထိုင်လျက် အံ့သြမှင်တက်နေကြတော့သည်။

လျိုဟွမ်းယင်ပင် လွတ်မြောက်ခြင်း မရှိပေ။

“ဒုက္ခပဲ"

“ဂိုဏ်းတူ အစ်မ နဝမမြောက်ယင်ကျမ်းစာ ပျောက်သွားပြီ!”

လျိုဟွမ်းယင်သည် သူမ၏ ပါးမှ နာကျင်မှုကို မေ့ကာ ထိတ်လန့်တကြား အော်လိုက်သည်။

ထိုအခါ အယ်မေ့တပည့်အားလုံး လင်ချွမ်​၏ ညာဘက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်ကြသည်။

လင်ယန်ရွှယ်သည် သူမ၏ လက်ထဲတွင် သိုင်းကျမ်းစာကို အသာအယာ ကစားနေသည်။

ကျမ်းစာမျက်နှာဖုံးပေါ်တွင် "နဝမမြောက်ယင်ကျမ်းစာ" ဟူသော စာလုံးကြီး ၄ လုံးကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မြင်နေရသည်။

“ဒါက နဝမမြောက်ယင်ကျမ်းစာလား"

လင်ယန်ရွှယ်က အထင်သေးစွာ ပြောလိုက်ပြီးနောက် လင်ချွမ်ထံသို့ ကမ်းပေးလိုက်သည်။

“ဒါ ရှင်ယူလိုက်"

သူမက ချိုသာစွာ ပြုံးပြသည်။

“အာ"

လင်ချွမ် အနည်းငယ် အံ့သြသွားသည်။

လင်ယန်ရွှယ်က ဤမျှ အပင်ပန်းခံနေခြင်းမှာ သူ့အတွက် ဖြစ်နေသည်။

“ငါလည်း စိတ်မဝင်စားဘူး"

လင်ချွမ်က ပြုံးကာ ပြောလိုက်သည်။

သူ၏ ကျင့်ကြံမှုမှာ လင်ယန်ရွှယ်ထက် များစွာ သာလွန်သည်။

သူသည် နည်းစနစ်ထက် အနှစ်သာရကို ပို၍ တန်ဖိုးထားသော အဆင့်သို့ ရောက်နေပြီဖြစ်သည်။

နဝမမြောက် ယင်ကျမ်းစာသည် နည်းစနစ်ကို အလွန်အမင်း အသားပေးသော ကျမ်းစာဖြစ်သည်။

၎င်းထဲရှိ အရိုးပြုပြင်ကျင့်စဉ်သည်ပင် သူ၏ ယင်ယန်ကျင့်စဉ်လောက် မထိရောက်ပေ။

အိပ်နေရင်း ကျင့်ကြံလို့ရနေတာကို ဘာလို့ ပင်ပင်ပန်းပန်း လုပ်နေမှာလဲ?

“ရှင်က မလိုချင်ဘူးပေါ့"

“ဒါဆို ငါ မီးရှို့ပစ်လိုက်မယ်"

လင်ယန်ရွှယ်က မကျေမနပ် နှုတ်ခမ်းဆူလိုက်သည်။

“မလုပ်နဲ့"

လင်ချွမ်က ချက်ချင်း ဆွဲယူလိုက်သည်။

နဝမမြောက်ယင်ကျမ်းစာဆိုသည်မှာ နတ်ဘုရားအဆင့် သိုင်းကျမ်းဖြစ်သည်။

ဤလက်ဖွာသော အမျိုးသမီးက မီးရှို့ပစ်မည်တဲ့လား။

ထို့ပြင် အယ်မေ့ဂိုဏ်းသည် ယနေ့အထိ ရပ်တည်နေနိုင်ခြင်းမှာ ဤကျမ်းစာကြောင့်လည်း ပါဝင်သည်။

၎င်းသာ မီးလောင်သွားပါက မနက်ဖြန်တွင် အယ်မေ့ဂိုဏ်းတစ်ခုလုံး ဝူတန်တောင်ပေါ်သို့ တက်လာကြပေလိမ့်မည်။

“ဟား ဟား"

လင်ယန်ရွှယ်က အောင်နိုင်သူအလား ရယ်မောလိုက်ပြီး။

“ရှင် စိတ်မကျေနပ်သေးရင် ဒီအယ်မေ့တပည့်တွေကို ရှင့်အတွက် ထပ်ပြီး သင်ခန်းစာ ပေးရမလား"

“တော်ပါပြီ"

လင်ချွမ်းက လက်ကာပြလိုက်ပြီး-

“ငါ စိတ်မဆိုးပါဘူး။ ဒါပေမဲ့ မင်း အလယ်ပိုင်းဒေသမှာ ကြာကြာနေရင် ဒုက္ခရောက်လိမ့်မယ်"

သူသည် လင်ယန်ရွှယ်ကို စေတနာဖြင့် အမြန်ပြန်ရန် တိုက်တွန်းခြင်း ဖြစ်သော်လည်း လင်ယန်ရွှယ်ကတော့ တစ်မျိုးထင်သွားပုံရသည်။

“ဝါး"

“ရှင်က ကျွန်မကို ဒီလောက်တောင် ဂရုစိုက်တာလား"

“ဂိုဏ်းကိစ္စတွေကို အကြီးအကဲတွေ ကိုင်တွယ်နေတာပဲ၊ ငါရှိရှိမရှိရှိ ဘာမှမဖြစ်ပါဘူး"

“ငါ ဝူတန်တောင်မှာ နောက်ထပ် ရက်နည်းလောက် ထပ်နေဦးမယ်"