ဘုရင်နှင့် ပုန်ကန်သူတို့ တစ်သားတည်း၊ အပြစ်မဲ့သူများကို သတ်ဖြတ်၍ အတုအယောင် ဂုဏ်ပုဒ်ကို ရယူခြင်း

"ငါက ယွင်ဇီမြို့ လုမိသားစုတပ်က လုယန်ပဲ"

"မင်းတို့ရွာက မျက်ခုံးနီပုန်ကန်သူတပ်ရဲ့ လက်ကျန်တွေကို လက်ခံထားတယ်လို့ ငါ သံသယရှိတယ်"

"အဲ့ဒီ သူပုန်တွေကို အခုချက်ချင်း ထုတ်ပေးလိုက်စမ်း"

"မဟုတ်ရင် မင်းတို့ဟာ နိုင်ငံတော်ပုန်ကန်မှု ကျူးလွန်ရာ ရောက်ပြီး ဆွေစဉ်မျိုးဆက် ကိုးဆက်တိုင် ကွပ်မျက်ခံရလိမ့်မယ်"

လုယန်သည် မြင်းဖြူကြီးကို စီးနင်းလျက် သော်ကရွာမှ ရွာသူရွာသားများကို အထင်သေးသော အကြည့်ဖြင့် ငုံ့ကြည့်လိုက်၏။ သူသည် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော သတ်ဖြတ်လိုစိတ်များကို ထုတ်လွှတ်လိုက်လေသည်။

"ကျွန်တော်တို့ အပြစ်ကင်းပါတယ် သခင်ကြီးလု"

"သော်ကရွာက မျိုးဆက်ပေါင်းများစွာ သစ္စာရှိခဲ့ပါတယ်"

"ကျွန်တော်တို့ မျက်ခုံးနီပုန်ကန်သူတပ်နဲ့ ပတ်သက်ဖို့ဆိုတာ မဖြစ်နိုင်ပါဘူး... သခင်ကြီး ကျေးဇူးပြုပြီး သေချာ ကြည့်ပေးပါ"

သော်ကရွာ၏ ရွာလူကြီး ကျန်းချွမ်၏ ရင်ထဲတွင် အေးခဲသွားပြီး တစ်ဖက်လူသည် မကောင်းသော ရည်ရွယ်ချက်ဖြင့် ရောက်လာမှန်း သဘောပေါက်လိုက်သည်။

ယခင်လူများနှင့် လုံးဝ ကွာခြားနေသည်။

နဂါးဘုရင်ဂိုဏ်းနှင့် မျက်ခုံးနီပုန်ကန်သူတပ်သည် ငွေကြေးကိုသာ လိုချင်ကြသည်။ လစဉ်ကြေး ပေးဆောင်လိုက်ရုံဖြင့် ပြဿနာ မရှိတော့ချေ။

သို့သော် လုယန်သည် ငွေကြေးကို လိုချင်နေခြင်း မဟုတ်ဘဲ အသက်ကို လိုချင်နေခြင်းသာ ဖြစ်သည်။

"ပါးစပ်ပိတ်ထားစမ်း... ပတ်သက်လား မပတ်သက်ဘူးလား ဆိုတာ မင်း ဆုံးဖြတ်ရမယ့်ကိစ္စ မဟုတ်ဘူး"

"အခုချက်ချင်း တစ်အိမ်တက်ဆင်း လိုက်ရှာကြစမ်း"

"တားဆီးရဲတဲ့ကောင်ရှိရင် မညှာမတာ သတ်ပစ်လိုက်"

လုယန် အေးစက်စွာ နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်သည်။

"ဟုတ်ကဲ့ပါ ခေါင်းဆောင်"

မြင်းစီးတပ်သား တစ်ရာခန့် ရှေ့သို့ တိုးလာကြသည်။ အားလုံးသည် လက်ရွေးစင် တပ်သားများ ဖြစ်ကြသည်။

တစ်ခဏချင်းမှာပင် သော်ကရွာ ရွာသူရွာသားများ၏ ဆံပင်များ ထောင်ထလာပြီး ကြောက်လန့်တကြား တုန်ယင်ကာ မလှုပ်ရဲကြတော့ချေ။

ထိုအချိန်တွင် ကျန်းဖန်နှင့် စုဝေဝေတို့သည်လည်း လူအုပ်ကြားထဲတွင် ပုန်းအောင်းနေပြီး အခြေအနေကို တည်ငြိမ်စွာ စောင့်ကြည့်နေကြသည်။

စစ်သားများ တစ်အိမ်တက်ဆင်း ဝင်ရောက်ရှာဖွေပြီး သေတ္တာများနှင့် ဗီရိုများအား မွှေနှောက်နေကြသည်ကို သူတို့ မြင်တွေ့နေရသည်။

မူလက ရွာသူရွာသားများသည် ကြီးကြီးမားမား ပြဿနာ မရှိနိုင်ဟု ထင်မှတ်ထားခဲ့ကြသည်။

မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ သူတို့သည် မျက်ခုံးနီပုန်ကန်သူတပ်နှင့် အမှန်တကယ် ပတ်သက်မှု မရှိသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

သို့သော် အိမ်တစ်အိမ်သို့ ရောက်ရှိသွားသည်နှင့် တပြိုင်နက် အတွင်းမှ ကျယ်လောင်သော အော်ဟစ်သံတစ်သံကို ကြားလိုက်ရလေသည်။

"ဒီမှာ မျက်ခုံးနီ သူပုန်တပ်ရဲ့ လက်ကျန်ကောင်တွေ တကယ် ပုန်းနေတာပဲ... အခုချက်ချင်း သတ်ပစ်ကြ"

ဘုန်း…

ပြင်းထန်သော တိုက်ခိုက်သံများ အိမ်ထဲမှ ထွက်ပေါ်လာပြီးနောက် စစ်သားအချို့သည် အလောင်းတစ်လောင်းကို ဆွဲထုတ်လာကြသည်။

ဓားဒဏ်ရာ တစ်ဒါဇင်ကျော် ရရှိထားသော လူလတ်ပိုင်းအရွယ် အမျိုးသားတစ်ဦး ဖြစ်သည်။ တစ်ကိုယ်လုံး သွေးများဖြင့် ဖုံးလွှမ်းနေကာ အသက်ပင် မရှိတော့ပေ။

"ဟက်... မျက်ခုံးနီပုန်ကန်သူတပ်ရဲ့ အရေးပါတဲ့ ပုဂ္ဂိုလ် ရန်ဟွေပဲ... အရွတ်ကြွက်သား သန့်စင်ခြင်း အဆင့် သိုင်းပညာရှင် တစ်ယောက်ဆိုတော့ တော်တော် ကြီးတဲ့ ငါးကြီးတစ်ကောင် မိလိုက်တာပဲ"

"ဘယ်သူကများ မျက်ခုံးနီပုန်ကန်သူတပ် ခေါင်းဆောင် ရန်ဟွေကို လက်ခံထားရဲတာလဲ"

"သူက နန်းတော်က အလိုရှိနေတဲ့ ရာဇဝတ်ကောင်ကြီး ဆိုတာ မသိကြဘူးလား"

"ရာဇဝတ်ကောင်ကို လက်ခံထားရဲတယ် ဆိုတော့ သေဒဏ်ပေးရမယ့် ပြစ်မှုပဲ"

လုယန်၏ မျက်လုံးများတွင် အေးစက်သော အလင်းရောင်များ လက်သွားပြီး အားလုံးကို စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။

သူ့ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ သတ်ဖြတ်လိုသော အရှိန်အဝါသည် ပိုမို ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းလာသည်။

ရွာသားများ အားလုံး တုန်လှုပ်နေကြ၏။ ဤကဲ့သို့ ဖြစ်ပျက်လာလိမ့်မည်ဟု လုံးဝ ထင်မှတ်မထားခဲ့ကြပေ။

မျက်ခုံးနီပုန်ကန်သူတပ်၏ လက်ကျန်အင်အားစုများ သော်ကရွာတွင် တကယ် ပုန်းအောင်းနေလိမ့်မည်ဟု မည်သူက ထင်မှတ်ထားပါမည်နည်း။

ဘုန်း…

လူတစ်ယောက်သည် ကြောက်လန့်လွန်းသဖြင့် မြေပြင်ပေါ်တွင် ဒူးထောက်ကျသွားသည်။ မျက်နှာမှာ ဖြူဖျော့နေ၏။ ထိုသူမှာ မုန်ထျယ်ပင်။

သူ တုန်ရီစွာ ပြောလိုက်သည်။ "တောင်းပန်ပါတယ် အရှင်... ကျွန်တော်... ကျွန်တော် အတင်းအဓမ္မ စေခိုင်းခံရလို့ပါ... မျက်ခုံးနီပုန်ကန်သူတပ်ခေါင်းဆောင် ရန်ဟွေက ပြီးခဲ့တဲ့ ရက်ပိုင်းတုန်းက ကျွန်တော့်အိမ်ကို ရောက်လာပြီး ပုန်းခိုစရာနေရာ ပေးဖို့ အတင်းအဓမ္မ ခြိမ်းခြောက်ခဲ့တာပါ... မပေးရင် ကျွန်တော်နဲ့ အမေအိုကြီးကို သတ်ပစ်မယ်တဲ့... သူ့တောင်းဆိုမှုကို မလိုက်လျောလို့ မရတော့တဲ့ အခြေအနေမို့လို့ပါ... ကျေးဇူးပြုပြီး အသက်ချမ်းသာပေးပါ အရှင်"

သူ့တွင် ရွေးချယ်စရာ မရှိပေ။ သာမန်တံငါသည် တစ်ယောက်မျှသာ ဖြစ်သည်။

အရွတ်ကြွက်သားသန့်စင်ခြင်းအဆင့် သိုင်းပညာရှင် တစ်ယောက်၏ ခြိမ်းခြောက်မှုကို ရင်ဆိုင်ရသောအခါ ခုခံရန် လမ်းမရှိ။ လိုက်လျောရုံမှတစ်ပါး အခြားမရှိချေ။

ဤသည်မှာ ဤလောကကြီး၏ မတတ်သာသော အခြေအနေပင် ဖြစ်သည်။

အားကြီးသူ၏ တောင်းဆိုမှုကို အားနည်းသူက လိုက်နာရမည်။ မလိုက်နာပါက ကပ်ဘေးနှင့် ရင်ဆိုင်ရမည် ဖြစ်သည်။

"အတင်းအဓမ္မ စေခိုင်းခံရတယ် ဟုတ်လား"

"သူက ငါ့ရဲ့ လုမိသားစုတပ်သား ဘယ်နှယောက်ကို သတ်ခဲ့လဲဆိုတာ မင်းသိလား"

"သူက ငါ့လုမိသားစုတပ်နဲ့ သွေးကြွေး ရှိတယ်"

"မင်းက သူ့ကို ဝှက်ထားပေးပြီး ထွက်ပြေးလွတ်မြောက်အောင် ကူညီပေးရဲတယ်ဆိုတော့ မင်းအပြစ်က ခွင့်လွှတ်လို့ မရဘူး"

လုယန် အေးစက်စွာ ပြုံးလိုက်ပြီး သူ့လူတစ်ယောက်ကို အချက်ပြလိုက်သည်။

ဝှစ်…

တစ်ခဏချင်းမှာပင် စစ်သားတစ်ဦး လေးကို ဆွဲတင်လိုက်ပြီး မြှားတစ်စင်း ပစ်လွှတ်လိုက်ရာ လျင်မြန်စွာ ထိုးဖောက်သွားလေသည်။

မုန်ထျယ် ပြန်လည် မတုံ့ပြန်နိုင်မီမှာပင် မြှားသည် သူ၏ နှလုံးသားတည့်တည့်သို့ စိုက်ဝင်သွားခဲ့သည်။

သွေးများ ပန်းထွက်လာသည်။

"ခင်... ခင်ဗျား"

မုန်ထျယ်သည် နှလုံးသားတွင် စိုက်နေသော မြှားတံကို ဆုပ်ကိုင်ထားရင်း ပြင်းထန်သော နာကျင်မှုကို ခံစားလိုက်ရသည်။

သူ၏ မျက်လုံးများတွင်မူ ဒေါသနှင့် မကျေနပ်မှုများက အထင်းသား။

သူ့မိသားစုသည် သာမန်တံငါသည် မိသားစုလေး တစ်စုသာ ဖြစ်ပြီး တစ်နေ့ သုံးနပ် စားသောက်နိုင်ရန် ရုန်းကန်နေရသူများ ဖြစ်သည်။

ပထမက နဂါးဘုရင်ဂိုဏ်း၏ ဖိနှိပ်မှု၊ ထို့နောက် မျက်ခုံးနီပုန်ကန်သူတပ်၊ ယခု မြို့စားတပ်...။

ဖိနှိပ်မှုများက အဆုံးမရှိတော့ချေ။

လောကကြီးက ဘာဖြစ်လို့ ငါတို့ကို အသက်ရှင်ခွင့် မပေးချင်ရတာလဲ... ဘာအကြောင်းကြောင့်လဲ။

ငါတို့က အသက်ရှင်ချင်ရုံ သက်သက်ပါ... ဘာလို့ ဒီလောက်ထိ ခက်ခဲနေရတာလဲ... ဘာလို့ ခွင့်မပြုကြရတာလဲ။

"သားလေး..."

"နင်တို့ တိရစ္ဆာန်ကောင်တွေကို ငါ သေတဲ့အထိ ပြန်တိုက်မယ်"

မုန်ထျယ်၏ အမေဖြစ်သူ အစ်မမုန်သည် ဤမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရသော် သူမ၏ မျှော်လင့်ချက်မဲ့မှုများသည် ကြီးမားသော ပူဆွေးသောက အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားလေသည်။

သူမ၏ ခင်ပွန်းသည် နဂါးဘုရင်ဂိုဏ်း၏ ရိုက်နှက်မှုကြောင့် သေဆုံးခဲ့ရပြီး မိသားစု၏ ကျောထောက်နောက်ခံကို ဆုံးရှုံးခဲ့ရသည်။

ယခု သားဖြစ်သူသည်လည်း မြို့စားတပ်လက်ချက်ဖြင့် သေဆုံးခဲ့ရပြန်ပြီ။

သူမတွင် ဆက်လက် အသက်ရှင်လိုစိတ် လုံးဝ မရှိတော့ချေ။

မီးဖိုချောင်သုံး ဓားတစ်ချောင်းကို ဆွဲထုတ်လိုက်ပြီး စစ်သားများရှိရာစီသို့ ပြေးဝင်သွားကာ သူတို့နှင့်အတူ သေဆုံးရန် ရည်ရွယ်လိုက်သည်။

ဝှစ်…

ကံဆိုးစွာဖြင့် သူမ ခြေတစ်လှမ်းပင် မလှမ်းရသေးမီ နောက်ထပ် မြှားတစ်စင်း ပစ်လွှတ်ခံလိုက်ရပြီး သူမ၏ နှလုံးသားကို အလွယ်တကူ ထိုးဖောက်သွားခဲ့သည်။ ခန္ဓာကိုယ်သည် မြေပြင်ပေါ်သို့ ဘုန်းခနဲ လဲကျသွားပြီး ဖုန်မှုန့်များ ထသွားသည်။ မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်လျက် မကျွတ်မလွတ် သေဆုံးသွားရရှာသည်။

သို့သော် သူမ၏ မျက်ဝန်းထဲတွင် သက်သာရာရသွားသည့် အရိပ်အယောင် အနည်းငယ် ရှိနေသကဲ့သို့ပင်။

ဤရက်စက်သော လောကကြီးတွင် သူမ ဆက်လက် အသက်မရှင်လိုသည်မှာ ကြာပြီ ဖြစ်ကောင်းဖြစ်နိုင်သည်။

"မင်းတို့လို အောက်တန်းစားတွေက ငါ့ကို ဓားနဲ့ ရွယ်ရဲတယ်ပေါ့လေ"

ထိုမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရသော် လုယန် အေးစက်စွာ ပြုံးလိုက်သည်။ ရွာသူရွာသားများ၏ တုံ့ပြန်မှုများကို မရေမတွက်နိုင်အောင် မြင်တွေ့ဖူးလေပြီ။

ဝမ်းနည်းစရာ ကောင်းသည်မှာ အကြွင်းမဲ့ အင်အား၏ အောက်တွင် အရာအားလုံးသည် အချည်းနှီးသာ ဖြစ်သည်။

သူ့အနား မကပ်နိုင်မီမှာပင် သူ့ဘေးမှ အစောင့်များ၏ လက်ချက်ဖြင့် သေဆုံးသွားကြရသည်။

"ဒါက..."

ဤမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရသော ရွာသားများသည် ဝမ်းနည်းပူဆွေးမှုနှင့် ဒေါသများဖြင့် ပြည့်နှက်သွားကြသည်။

ဤခေတ်ကာလတွင် ရွာသားအချင်းချင်း သံယောဇဉ် နည်းပါးကြသော်လည်း နှစ်ပေါင်းများစွာ သိကျွမ်းလာခဲ့သော မုန်မိသားစု တစ်ခုလုံး လူမြင်ကွင်းတွင် ရက်ရက်စက်စက် သတ်ဖြတ်ခံလိုက်ရသည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရသောအခါ သူတို့၏ ရင်ထဲမှ ဒေါသလှိုင်းများကို မထိန်းချုပ်နိုင်ကြတော့ချေ။

ဒီအစိုးရတပ်က တော်တော် အနိုင်ကျင့်လွန်းနေပြီ။

"လွန်လွန်းတယ်"

ကျန်းဖန် လက်သီးကို ကျစ်ကျစ်ပါအောင် ဆုပ်ထားလိုက်မိသည်။ ရင်ဘတ်ထဲတွင် တစ်စုံတစ်ခု ပိတ်ဆို့နေသကဲ့သို့ ခံစားရပြီး မနေနိုင်မထိုင်နိုင် ဖြစ်လာသည်။

တံငါသည်များသည် အောက်တန်းကျသော လူတန်းစားများ ဖြစ်ကြသည်မှာ မှန်ပါသည်။

သို့သော် သူတို့ ဘာအမှားမှ မလုပ်ခဲ့ကြပေ။ ဒီလိုပုံစံနဲ့ မသေဆုံးသင့်ပါ။

"ဘာလဲ... မင်းတို့ပုံစံ ကြည့်ရတာ သူတို့သားအမိအတွက် လက်စားချေချင်နေကြတဲ့ ပုံပဲ"

"မင်းတို့က ငါ လုယန်ကို ထိရဲလို့လား"

လုယန် အေးစက်စွာ ပြုံးလိုက်ပြီး သော်ကရွာ၏ ရွာသားများကို အထင်သေးသော အကြည့်ဖြင့် ငုံ့ကြည့်လိုက်သည်။

သူ့ဘေးနားရှိ ရာချီသော လက်ရွေးစင် မြင်းစီးတပ်သားများကို ထည့်မတွက်လျှင်ပင် သူ၏ အရိုးတည်ဆောက်ခြင်း အဆင့် စွမ်းအားတစ်ခုတည်းကပင် ဤတံငါသည်များ ယှဉ်ပြိုင်နိုင်သော အရာ မဟုတ်ချေ။

အကယ်၍ သူသာ ဆန္ဒရှိပါက ဤတံငါသည်များကို တစ်စက္ကန့်အတွင်း သတ်ဖြတ်ပစ်နိုင်သည်။

" ခေါင်းဆောင်လု... ကျွန်တော် ထင်တာတော့ ဒီလူတွေက ရွာသားတွေ မဟုတ်ဘူး... မျက်ခုံးနီပုန်ကန်သူတပ်က လက်ကျန်တွေ ဖြစ်လောက်တယ်"

"သူတို့အားလုံးကို သတ်ပစ်ပြီး ခေါင်းတွေကို ယူသွားရင် အောင်မြင်မှု အကြီးကြီး ရမှာပဲ"

"စစ်သူကြီးရဲ့ ချီးကျူးတာကိုတောင် ခံရနိုင်တယ်"

ထိုအချိန်၌ ဒုဗိုလ်တစ်ဦးသည် တစ်စုံတစ်ခုကို သတိရသွားပြီး ဝင်ရောက်ပြောဆိုလိုက်သည်။

သူ့ပုံစံမှာ နူးညံ့သိမ်မွေ့ပြီး အရပ်ဘက် အရာရှိတစ်ဦးနှင့် တူနေသည်။

သို့သော် သူ၏ စကားများမှာမူ ယုတ်မာသော အကြံအစည်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေလေသည်။

ဘာ…

ထိုစကားကို ကြားရသော် ကျန်းဖန်၏ မျက်နှာ အကြီးအကျယ် ပျက်ယွင်းသွားသည်။ ဤ မြို့စားစစ်သားများသည် နာမည်ကောင်းယူရန်အတွက် အပြစ်မဲ့ ပြည်သူများကို သတ်ဖြတ်ရန် ရည်ရွယ်နေကြောင်း သူ သဘောပေါက်လိုက်သည်။

ယခင်ဘဝက သမိုင်းစာအုပ်များထဲတွင်သာ ဤကဲ့သို့သော အကြောင်းအရာများကို ဖတ်ဖူးခဲ့သည်။

သို့သော် ကိုယ်တိုင် ကြုံတွေ့လိုက်ရသောအခါ သာမန်ပြည်သူများ၏ မျှော်လင့်ချက် ကင်းမဲ့မှုကို သူ ခံစားလိုက်ရသည်။

ခုခံကာကွယ်နိုင်စွမ်း မရှိသော သာမန်ပြည်သူများကို သတ်ဖြတ်ပြီး ခေါင်းဖြတ်ကာ စစ်မှုထမ်း ဂုဏ်ပုဒ်နှင့် လဲလှယ်ယူခြင်း...။ တကယ့်ကို ရွံရှာစရာကောင်းတဲ့ လုပ်ရပ်ပါလား။

သူ့ရင်ထဲမှ ဒေါသနှင့် သတ်ဖြတ်လိုစိတ်များကို လုံးဝ ထိန်းချုပ်၍ မရနိုင်တော့ချေ။

ဒီလူတွေက တော်တော် လွန်လွန်းနေပြီ။

လုံးဝ ထွက်လမ်း ပေးမထားကြဘူးပဲ။

…