အပြီးတိုင် သုတ်သင်ရှင်းလင်းခြင်း။

မိနစ်အနည်းငယ် ကြာပြီးနောက်။

လက်ရွေးစင် မြင်းစီးတပ်သား အလောင်း (၁၀၀) ကျော် မြေပြင်ပေါ်တွင် ပြန့်ကျဲနေပြီ ဖြစ်သည်။

နောက်ဆုံးအချိန်တွင် ဤလက်ရွေးစင် တပ်သားများသည် ထွက်ပြေးရန် ကြိုးစားကြ၊ အသက်ချမ်းသာပေးရန် တောင်းပန်ကြသည်။ သို့သော်လည်း သူတို့၏ နှလုံးသားများမှာ ကြောက်ရွံ့မှုကြောင့် ကြေမွပျက်စီးနေပြီ ဖြစ်သည်။

သို့သော် အချည်းနှီးသာ ဖြစ်သည်။ သူတို့အားလုံး ကျန်းဖန်၏ ဓားချက်တစ်ချက်တည်းဖြင့် သေဆုံးခဲ့ရလေသည်။

ဤလူများသည် ရိုးရှင်းသော ကြံရာပါများသာ ဖြစ်ကြပြီး မည်သူမျှ အပြစ်ကင်းစင်ခြင်း မရှိကြပေ။

ထို့ကြောင့် ကျန်းဖန်သည် မည်သည့် ကရုဏာမျှ မထားခဲ့ဘဲ မကောင်းမှုကို အမြစ်ပြတ် သုတ်သင်ရှင်းလင်းရန် ဆုံးဖြတ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ယခုအချိန်၌ မြေပြင်ပေါ်တွင် သွေးအမြောက်အမြား စီးဆင်းနေပြီး ဤမြေနေရာတစ်ခုလုံးကို အနီရောင် ဆိုးထားသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။

လေထုထဲတွင် သွေးညှီနံ့များ ပြည့်နှက်နေလေသည်။

သို့သော် ကျန်းဖန်၏ ချန်ယင်းဓား ပေါ်တွင်မူ သွေးတစ်စက်မျှ စွန်းထင်းခြင်း မရှိပေ။

နေရောင်အောက်တွင် ဓားသွားသည် အေးစက်သော ရောင်ခြည်များ တောက်ပနေပြီး ကျောချမ်းဖွယ် ကောင်းလှသည်။

"ဒါက..."

ဤမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရသော ရွာသားများသည် ကြောက်ရွံ့မှုကြောင့် တုန်လှုပ်နေကြသည်။

ဤမျှ ကြီးမားသော ရွာကြီးတစ်ရွာလုံးသည် ယခုအခါ တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

မည်သူမျှ စကားတစ်ခွန်းမျှ မဟရဲကြတော့ချေ။

အပ်ကျသံကိုပင် ကြားရလောက်အောင် တိတ်ဆိတ်နေသည်။

ကျန်းဖန် လူသတ်စိတ်ဝင်သွားပြီး သူတို့ကိုပါ သတ်ဖြတ်ပစ်မည်ကို စိုးရိမ်နေကြသည်။

မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ လက်ရွေးစင် မြင်းစီးတပ်သား အားလုံးကို သတ်ဖြတ်ရန် မိနစ်ပိုင်းသာ ကြာမြင့်ခဲ့သည်။

ထို့ကြောင့် သူတို့ကို ရှင်းလင်းပစ်ရန်မှာ ပို၍ပင် လွယ်ကူပေလိမ့်မည်။

လူတိုင်း ကျန်းဖန်ကို ကြောက်ရွံ့ရိုသေသော မျက်လုံးများဖြင့် ကြည့်နေကြသည်။

လက်ရှိ ကျန်းဖန်သည် တံငါသည်တစ်ယောက် မဟုတ်တော့ဘဲ သူတို့၏ သေရေးရှင်ရေးကို ဆုံးဖြတ်ပေးနိုင်သည့် အစွမ်းထက် သိုင်းပညာရှင် တစ်ယောက် ဖြစ်နေ၏။

"ဒီကောင်တွေဆီမှာ ပိုက်ဆံတွေ ဒီလောက်တောင် ပါလာတာလား"

ကျန်းဖန်သည် ရွာသားများကို လျစ်လျူရှုထားလိုက်ပြီး အလောင်းများကို ရှာဖွေစစ်ဆေးရန် ရှေ့သို့ တိုးသွားလိုက်သည်။

စုစုပေါင်း ငွေစ (၁၅၀၀) ခန့် တွေ့ရှိခဲ့ရာ အတော်လေး များပြားသော ပမာဏပင်။

သာမန်တံငါသည်များ အတွက် ဤငွေပမာဏသည် တစ်သက်လုံး စားမကုန်နိုင်အောင် များပြားလှသည်။

အနည်းငယ် ချွေတာသုံးစွဲပါက တစ်သက်လုံး ပူပန်စရာမလိုဘဲ နေထိုင်သွားနိုင်မည် ဖြစ်သည်။

သေချာသည်မှာ သိုင်းပညာ လေ့ကျင့်ပြီး ရတနာဆေးဝါးများ ဝယ်ယူမည်ဆိုပါက ဤငွေပမာဏသည် လုံလောက်ရန် ဝေးစွ။

ထို့ကြောင့် အထက်တန်းလွှာ မိသားစုများနှင့် သာမန်လူများကြား ကွာဟချက်သည် အလွန် ကြီးမားလွန်းလှသည်။

သူတို့ထံမှ ငွေကြေး အနည်းငယ်သည်ပင် သာမန်လူတစ်ယောက် အတွက် တစ်သက်လုံး နေထိုင်ရန် လုံလောက်နေပေသည်။

ဤငွေကြေးများဖြင့်ဆိုလျှင် ယွင်ဇီမြို့တွင် သူ၏ အနာဂတ် ဘဝနေထိုင်မှုသည် အလွန် သက်တောင့်သက်သာ ရှိပေလိမ့်မည်။

"ရွာလူကြီး"

"သော်ကရွာကို ဒုက္ခရောက်စေခဲ့တဲ့အတွက် တကယ် တောင်းပန်ပါတယ်"

ကိစ္စအားလုံး ပြီးဆုံးပြီးနောက် ကျန်းဖန်သည် ရွာလူကြီး ကျန်းချွမ်ထံသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။

သူသည် သော်ကရွာမှ ကျန်းချွမ်အပေါ် ကြီးမားသော လေးစားမှု ရှိသည်။

တစ်ဖက်လူသည် သော်ကရွာကို အခက်အခဲများမှ အကြိမ်ကြိမ် ကယ်တင်ပေးခဲ့ဖူးပြီး တကယ့်ကို လေးစားဖွယ်ကောင်းသော လူကြီးတစ်ဦး ဖြစ်သည်။

ဤစစ်သားများကို သတ်ဖြတ်ပြီးနောက် သူ မထွက်ခွာဘဲ နေ၍မရတော့သည်ကို သူ သိထားသည်။

"ကိစ္စမရှိပါဘူး"

"မင်းသာ မရှိရင် တို့တွေ အဲ့ဒီအစိုးရ စစ်သားတွေလက်ချက်နဲ့ သေတာ ကြာပြီ"

"မင်းက သော်ကရွာ တစ်ရွာလုံးရဲ့ ကယ်တင်ရှင်ပါပဲ"

ရွာလူကြီး ကျန်းချွမ်က ကျေးဇူးတင်စွာဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

ဤကိစ္စသည် ကျန်းဖန်ကို အပြစ်တင်၍ မရကြောင်း သူ သိထားသည်။ ကျန်းဖန်သာ မရှိပါက သူတို့၏ ခေါင်းများသည် လုယန်နှင့် အခြားသူများအတွက် အောင်မြင်မှု အထိမ်းအမှတ်များ ဖြစ်သွားခဲ့ပြီးလောက်ပြီ။

အခြားရွာသားများလည်း ခေါင်းညိတ် ထောက်ခံလိုက်ကြသည်။ ကျန်းဖန်သည် သူတို့ကို အမှန်တကယ် ကူညီခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

အသက်ကယ်ပေးခဲ့သော ကျေးဇူးပင် ဖြစ်သည်။

"အသက်ကယ်ပေးတဲ့ ကျေးဇူးလို့တော့ ပြောလို့မရသေးပါဘူး"

"ဘာလို့လဲဆိုတော့ နောက်တစ်ခဏမှာ ခင်ဗျားတို့ အသက်ရှင်နိုင်မလား ဆိုတာ မသေချာသေးလို့ပါ"

"စောစောက ကြားလိုက်ကြမယ် ထင်ပါတယ်... ခေါင်းဆောင်လုပ်တဲ့သူ နာမည်က လုယန်တဲ့"

"ယွင်ဇီမြို့ လုမိသားစုရဲ့ တိုက်ရိုက် ဆွေမျိုးသားချင်း ဖြစ်လောက်တယ်"

"သူသေသွားတာကို လုမိသားစု သိသွားရင် သော်ကရွာ ကပ်ဘေးဆိုက်နိုင်တယ်"

"သူ့ကို သတ်လိုက်တာ ကျွန်တော် ဆိုပေမဲ့ ခင်ဗျားတို့လည်း မလွဲမသွေ ခံစားကြရလိမ့်မယ်"

ကျန်းဖန်က လူတိုင်းကို ကြည့်ရင်း လေးနက်စွာ ပြောလိုက်သည်။

ထိုစကားကို ကြားရသော် အားလုံး တိတ်ဆိတ်သွားကြ၏။ ကျန်းဖန်၏ စကား မှန်ကန်ကြောင်း သိရှိလိုက်ကြသည်။

လောကကြီးက ဒီလိုပါပဲ။

လွယ်ကူစွာ

လုယန်နှင့် အခြားသူများကို ရှင်းလင်းပြီးနောက် ကျန်းဖန်သည် သဘာဝကျစွာ အလွယ်တကူ ထွက်ပြေးနိုင်မည် ဖြစ်သည်။

သို့သော် ဤနေရာတွင် ကျန်ရစ်ခဲ့မည့် သော်ကရွာ ရွာသားများမှာမူ လုမိသားစု၏ ဒေါသကို ခံစားကြရမည်မှာ သေချာသည်။

သူတို့သည် လူသတ်သမားများ မဟုတ်သော်လည်း ဒေါသပေါက်ကွဲမှုကို သေချာပေါက် ခံစားကြရမည် ဖြစ်သည်။

မတရားဘူးဟု ဆိုနိုင်သော်လည်း ဤသည်မှာ လက်တွေ့ဘဝပင် ဖြစ်သည်။

"ဒီစစ်သားတွေရဲ့ သံချပ်ကာတွေ၊ မြင်းတွေနဲ့ လက်နက်တွေကို ကျွန်တော့်ရဲ့ လက်ဆောင်အဖြစ် ယူထားလိုက်ကြပါ"

"သော်ကရွာမှာ ဆက်နေမလား၊ အဝေးကို ထွက်ပြေးကြမလား ဆိုတာကတော့..."

"ခင်ဗျားတို့ သဘောပါပဲ"

"ကျွန်တော်နဲ့ စုဝေဝေကတော့ သော်ကရွာကနေ ထွက်ခွာပြီး ခင်ဗျားတို့နဲ့ လမ်းခွဲပါတော့မယ်"

ကျန်းဖန် ပြောလိုက်သည်။

မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ ဤမြင်းများ၊ သံချပ်ကာများနှင့် လက်နက်များကို သူ ယူဆောင်သွား၍ မရနိုင်ပေ။

ယူဆောင်သွားနိုင်လျှင်ပင် ရောင်းချ၍ ငွေဖော်ရန် ခက်ခဲသည်။

ထို့ကြောင့် ရွာသားများကို ပေးအပ်လိုက်ခြင်းဖြင့် တစ်ချက်ခုတ် နှစ်ချက်ပြတ် ဖြစ်စေခြင်းက ပိုကောင်းပေသည်။

အတိတ်က တစ်ရွာတည်းသား သံယောဇဉ်ကို ပေးဆပ်လိုက်ခြင်းလည်း ဖြစ်သည်။

ယခုမှစ၍ လူတိုင်းသည် ကိုယ့်လမ်းကိုယ်လျှောက်ကြမည်ဖြစ်ပြီး ပြန်လည် ဆုံတွေ့ကြတော့မည် မဟုတ်ချေ။

"ဂရုစိုက်ပါ"

ရွာလူကြီး ကျန်းချွမ် သက်ပြင်းချပြီး ကျန်းဖန်ကို ကြည့်လိုက်သည်။

ဤသည်မှာ အကောင်းဆုံး ရွေးချယ်မှု ဖြစ်ကြောင်း သူ သိထားသည်။

ကျန်းဖန်ကဲ့သို့သော ပုန်းကွယ်နေသည့် နဂါးတစ်ကောင်သည် သူတို့နှင့်အတူ ဆက်လက် နေထိုင်၍ မဖြစ်နိုင်ပေ။

ဤနေရာသည် နဂါးတစ်ကောင် ခိုအောင်းရန်အတွက် သေးငယ်လွန်းလှသည်။

"အင်း..."

ကျန်းဖန် ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး စုဝေဝေကို ခေါ်ဆောင်ကာ မြင်းတစ်ကောင်ပေါ် တက်၍ ဒုန်းစိုင်း ထွက်ခွာသွားတော့သည်။

ယခင်က မြင်းမစီးဖူးသော်လည်း အရိုးတည်ဆောက်ခြင်း အဆင့် သိုင်းပညာရှင် တစ်ယောက်အနေဖြင့် ကြွက်သားနှင့် အရိုးများကို ထိန်းချုပ်ပြီး မြင်းစီးသင်ယူခြင်းသည် ကလေးကစားစရာသဖွယ် လွယ်ကူလွန်းလှသည်။

မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်း သူတို့နှစ်ဦးသည် သော်ကရွာမှ လုံးဝ ပျောက်ကွယ်သွားကြတော့သည်။

ကျန်ရစ်ခဲ့သော ရွာသားများမှာမူ တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ကြည့်ရင်း ကြောင်ငေးနေကြသည်။

စောစောက ဖြစ်ပျက်ခဲ့သည်များကို အိပ်မက်မက်နေသကဲ့သို့ အံ့သြတုန်လှုပ်နေကြဆဲ ဖြစ်သည်။

"ဘုရားရေ... စောစောက ကျန်းလေး မဟုတ်လား... လူသတ်နတ်ဘုရား တစ်ပါးလိုပဲ... ဟို အစိုးရ လက်ရွေးစင် မြင်းစီးတပ်သားတွေကို မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်း သတ်ပစ်လိုက်တာ တွေ့လား... တကယ် ကြောက်စရာ ကောင်းလိုက်တာ"

"ဟုတ်ပါ့... အဲ့ဒီစစ်သားတွေကို သတ်တာများ ကြက်ကလေး၊ ငှက်ကလေးတွေကို သတ်နေသလိုပဲ"

"အရင်တုန်းက လုံးဝ မသိခဲ့ဘူးနော်... သူ ဘယ်တုန်းက သိုင်းစသင်လိုက်တာလဲ"

လူတိုင်း တက်ကြွစွာ ဆွေးနွေးနေကြသည်။

သာမန် ကျန်းဖန်တစ်ယောက်က ဤမျှ စွမ်းအားကြီးသော သိုင်းပညာရှင်တစ်ယောက် ရုတ်တရက် ဖြစ်လာသည်ကို သူတို့ မယုံကြည်နိုင်အောင် ဖြစ်နေကြသည်။

သို့သော် လက်တွေ့အခြေအနေက မျက်စိရှေ့တွင် ရှိနေသဖြင့် မယုံကြည်၍ မရနိုင်တော့ချေ။

"တိတ်ကြစမ်း... ဒါတွေကို ဆွေးနွေးမနေကြနဲ့တော့"

"တို့တွေမှာ ပိုအရေးကြီးတဲ့ ကိစ္စတွေ လုပ်စရာ ရှိသေးတယ်"

"အဲဒါက သော်ကရွာမှာ ဆက်နေမလား၊ ထွက်သွားမလား ဆိုတာ အခု ဆုံးဖြတ်မှရမယ်"

"တို့တွေမှာ အချိန်ဆွဲနေဖို့ အချိန်မရှိတော့ဘူး"

"လုယန် ဒီမှာသေသွားတာကို လုမိသားစု သိသွားရင် နောက်ရက် စစ်တပ်ရောက်လာလိမ့်မယ်"

ရွာလူကြီး ကျန်းချွမ်က လူတိုင်းကို ကြည့်လိုက်သည်။

"ရွာလူကြီး... လုယန်နဲ့ တခြားလူတွေကို ကျွန်တော်တို့ သတ်တာမှ မဟုတ်တာ"

"လုမိသားစုကို သေချာရှင်းပြရင် သူတို့ ခွင့်လွှတ်ပေးမှာပါ"

လူတစ်ယောက်က မေးလိုက်သည်။

"ခွင့်လွှတ်ပေးမယ် ဟုတ်လား"

"အဲ့ဒီလူကြီးလူကောင်းတွေက ငါတို့အသက်ကို ဘယ်တုန်းကများ ဂရုစိုက်ဖူးလို့လဲ"

"ငါတို့ မသတ်ရင်တောင်မှ သူတို့ သော်ကရွာမှာ သေသွားတာက ငါတို့အပြစ်ပဲ"

"လုမိသားစု လူကြီးတွေ သဘောထားကြီးပါစေလို့ မင်း ဆုတောင်းချင် တောင်းနေလို့ရတယ်"

"ဒါပေမဲ့ တို့တွေ လောင်းကြေးထပ်ရဲလား"

ရွာလူကြီး ကျန်းချွမ် အေးစက်စွာ ပြုံးလိုက်သည်။

လောင်းရဲသလား... ဘာနဲ့ လောင်းမှာလဲ။

ရှုံးရင် အသက်နဲ့ရင်းရမှာမို့လို့ ဘယ်သူက လောင်းရဲမှာလဲ။

ရွာသားများ၏ မျက်နှာများ လေးနက်သွားကြသည်။ သူတို့တွင် ရွေးချယ်စရာ လမ်းတစ်ခုတည်းသာ ရှိတော့ကြောင်း၊ ၎င်းမှာ သော်ကရွာမှ ထွက်ခွာပြီး လုမိသားစု၏ ဒေါသကို ရှောင်ရှားကာ အသက်ရှင်သန်ရန် ဖြစ်ကြောင်း သူတို့ သိလိုက်ကြသည်။

"တိုင်တောဖို့လည်း စိတ်မကူးနဲ့"

"မင်းတို့ သွားတိုင်ရင်ရော အဲ့ဒီလူကြီးတွေက မင်းတို့ကို ဂရုစိုက်မယ် ထင်နေလား"

"ပိုပြီးတောင် အငြိုးထားခံရဦးမယ်"

"ဒါကြောင့် မသေချင်ရင် ဒီလို မိုက်မဲတဲ့ အလုပ်တွေ မလုပ်ကြနဲ့"

ရွာလူကြီး ကျန်းချွမ်က သတိပေးလိုက်သည်။

အစကတည်းက ကျန်းဖန်နှင့် သူတို့သည် တစ်လှေတည်းသားတွေ ဖြစ်သည်။

သစ္စာဖောက်ပြီး သွားတိုင်ကြားလျှင်လည်း သူတို့ပါ သေဆုံးရမည်ဖြစ်ပြီး လက်ဆေးချ၍ ရမည် မဟုတ်ပေ။

သူတို့သည် ကြံရာပါများ ဖြစ်နေကြပြီ ဖြစ်သည်။

…