သတ္တမအဆင့် အခွင့်အလမ်းကို ရရှိခြင်း။

"မပူပါနဲ့ ရွာလူကြီး... ကျွန်တော်တို့ အရူးတွေ မဟုတ်ပါဘူး... ရွာလူကြီးကို သစ္စာမဖောက်ဘူး"

"ဟက်... အဲ့ဒီလူကြီးတွေက ကျွန်တော်တို့အသက်ကို ဂရုစိုက်ကြတာ မဟုတ်ဘူး"

"သွားတိုင်ရင် ကျွန်တော်တို့အသက်နဲ့ ကျွန်တော်တို့ ပြန်ကစားနေရသလိုပဲ ဖြစ်မှာ"

"ဟုတ်တယ်... ကျန်းဖန်က ကျွန်တော်တို့ရဲ့ ကယ်တင်ရှင်လေ... ဘယ်လိုလုပ် ကျေးဇူးရှင်ကို သစ္စာဖောက်ရက်မှာလဲ"

"အမှန်ပဲ... သူသာ မရှိရင် ကျွန်တော်တို့အားလုံး သေနေလောက်ပြီ"

"ဟိုစစ်သားတွေက အပြစ်မဲ့တဲ့လူတွေကို သတ်ပြီး နာမည်ယူချင်ကြတာ... ကျွန်တော်တို့ခေါင်းတွေကို ဂုဏ်သတင်းနဲ့ လဲချင်နေကြတာ... တကယ့်ကို ယုတ်မာလွန်းတယ်"

ရွာသားများသည် မကျေမနပ်ဖြင့် ပြောဆိုနေကြလေသည်။

အာဏာရှိသူများ၏ သဘောသဘာဝကို သူတို့ ကောင်းစွာ သိရှိကြသည်။

အကယ်၍ သစ္စာဖောက်ပြီး ကျန်းဖန်၏ သတင်းအချက်အလက်များကို ပေးလိုက်လျှင်လည်း သူတို့အတွက် ဘာအကျိုးမှ ရှိလာမည် မဟုတ်ချေ။

ထို့ပြင် ကိုယ့်ဒုက္ခ ကိုယ်ရှာသလိုပင် ဖြစ်သွားနိုင်သည်။

"အားလုံး သဘောတူကြတဲ့ပုံပဲ"

"ဒါဆိုရင် ခဏနေကျရင် ကျင်းတူးပြီး ဒီအလောင်းတွေကို မီးရှို့ပစ်လိုက်ကြ... သက်သေအထောက်အထားတွေကို ဖျက်ဆီးပစ်ရမယ်"

"ဘာပဲဖြစ်ဖြစ်... လုယန်နဲ့ တခြားလူတွေ ဘယ်လို သေသွားလဲဆိုတာ ဘယ်သူမှ မမြင်လိုက်ကြဘူးလေ"

"လုမိသားစုက လုယန်နဲ့ တခြားလူတွေ ပျောက်ဆုံးနေတာကို သိသွားရင်တောင် သော်ကရွာထိ လိုက်လာဖို့ အချိန်တော်တော်ကြာလိမ့်မယ်"

"အနည်းဆုံးတော့ လဝက်၊ တစ်လလောက်တော့ အချိန်ဆွဲထားလို့ ရနိုင်တယ်"

"အဲ့ဒီလောက် အချိန်ရရင် တို့တွေ ထွက်ပြေးလို့ လွတ်နေလောက်ပြီ"

ရွာလူကြီး ကျန်းချွမ်သည် အလွန် တည်ငြိမ်နေပြီး သက်သေအထောက်အထားများအား မည်သို့ ဖျက်ဆီးရမည်ကို ကြိုတင် စီစဉ်ပြီး ဖြစ်သည်။

အကယ်၍ သန့်သန့်ရှင်းရှင်း လုပ်ဆောင်နိုင်ပါက အချိန်အတော်အတန် ရရှိနိုင်သည်။

မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ ထိုခေတ်ကာလတွင် ဆက်သွယ်ရေး စနစ်များသည် အလွန် နှေးကွေးလှသည်။

ပထမဦးစွာ လုယန်နှင့် အခြားသူများ ပျောက်ဆုံးနေကြောင်း လုမိသားစု သတိပြုမိရန် (၁၀) ရက်မှ (၁၅) ရက်ခန့် ကြာမြင့်နိုင်သည်။

ထို့နောက် သူတို့၏ လှုပ်ရှားမှုများကို ခြေရာခံရန် နောက်ထပ် လဝက်ခန့် ကြာမြင့်ဦးမည်။

ထိုအချိန်ဆိုလျှင် သူတို့သည် သော်ကရွာမှ လုံးဝ ပျောက်ကွယ်သွားနိုင်ပြီ ဖြစ်သည်။

"ဒါပေမဲ့ ရွာလူကြီး... ကမ္ဘာကြီးက ကျယ်ပြန့်တယ်ဆိုပေမဲ့ ကျွန်တော်တို့ ဘယ်ကို ထွက်ပြေးရမှာလဲ"

"ဟုတ်တယ်... နေရာတိုင်းမှာ ပရမ်းပတာ ဖြစ်နေတာ... သော်ကရွာကလွဲရင် ကျွန်တော်တို့မှာ သွားစရာနေရာ မရှိဘူး"

ရွာသားများသည် မျှော်လင့်ချက်မဲ့စွာ ပြောဆိုလိုက်ကြသည်။

သူတို့ ထွက်ပြေးချင်ကြသော်လည်း သွားစရာ နေရာမရှိကြပေ။

နေရာပြောင်းရွှေ့ခြင်းသည် လွယ်ကူသော ကိစ္စမဟုတ်ချေ။

အခြား ကျွမ်းကျင်မှု တစ်စုံတစ်ရာ မရှိဘဲ သူစိမ်းနယ်မြေသို့ သွားရောက်ပါက အစာငတ်ပြီး သေဆုံးသွားရုံသာ ရှိပေလိမ့်မည်။

မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်း ဒုက္ခသည်များ ဖြစ်သွားကြပေလိမ့်မည်။

"မပူပါနဲ့... ငါ နေရာရှာတွေ့ထားပြီးသားပါ"

"အရင်တုန်းက ယွင်မုန်ကန် နက်ရှိုင်းတဲ့နေရာမှာ လူသူကင်းဝေးတဲ့ ကျွန်းတစ်ကျွန်းကို ငါ ရှာတွေ့ထားခဲ့ဖူးတယ်"

"ကျွန်းပေါ်မှာ တောင်တွေ၊ ရေတွေနဲ့ စိုက်ပျိုးမြေတွေ ရှိတယ်... တို့ရွာသားတွေ နေထိုင်ဖို့ လုံလောက်ပါတယ်"

"တို့တွေအားလုံး အဲ့ဒီကို ပြောင်းသွားရင် ကိုယ့်ခြေထောက်ပေါ်ကိုယ်ရပ်ပြီး နေထိုင်လို့ ရတယ်"

ရွာလူကြီး ကျန်းချွမ် အနည်းငယ် ပြုံးလိုက်သည်။ သူသည် ဤဆုတ်ခွာမည့် လမ်းကြောင်းကို ကြာမြင့်စွာကတည်းက စဉ်းစားထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ ယွင်မုန်ကန်သည် မိုင်ပေါင်း (၈၀၀) ကျယ်ဝန်းသဖြင့် အလွန် ကြီးမားလှသည်။

ရေကန်ကြီးသည် တိမ်တိုက်များနှင့် မြူခိုးများ ဖုံးလွှမ်းနေပြီး ရှုပ်ထွေးသော မြေမျက်နှာသွင်ပြင်လည်း ရှိသည်။

ယခုအချိန်ထိ ယွင်မုန်ကန်၏ မြင်ကွင်းအပြည့်အစုံကို မသိရှိရသေးပေ။

ဤလူသူကင်းဝေးသော ကျွန်းကို သူ ငယ်ရွယ်စဉ်က ယွင်မုန်ကန် နက်ရှိုင်းသော နေရာသို့ သွားရောက်စွန့်စားရင်း မတော်တဆ ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ထို့နောက် သူသည် ဤနေရာကို လျှို့ဝှက်စခန်းအဖြစ် ဖုံးကွယ်ထားခဲ့သည်။

"ရွာလူကြီး... ရွာလူကြီးက ဒီလိုနေရာမျိုး ရှာတွေ့ထားတာ ဘာလို့ စောစောက မပြောတာလဲဗျာ"

အားလုံး အံ့အားသင့်သွားကြ၏။ ရွာလူကြီးက ဤကဲ့သို့ ငြိမ်းချမ်းသာယာသည့် နေရာမျိုးကို ရှာဖွေတွေ့ရှိထားလိမ့်မည်ဟု သူတို့ ထင်မှတ်မထားခဲ့ကြပေ။

အကယ်၍ ထိုကဲ့သို့သော လူသူကင်းဝေးသည့် ကျွန်းပေါ်တွင် နေထိုင်နိုင်ပါက စစ်ပွဲ၏ ပရမ်းပတာ အခြေအနေများကို ရှောင်ရှားနိုင်ကောင်း ရှောင်ရှားနိုင်ပေလိမ့်မည်။

"ဟဲဟဲ..."

ရွာလူကြီး ကျန်းချွမ် ပြုံးလိုက်ပြီး ဘာမှ ပြန်မပြောခဲ့ပေ။ မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ ဤနေရာသည် သူ၏ အရန်အစီအစဉ် ဖြစ်သည်။ ရွာပျက်စီးမည့် ကပ်ဘေးနှင့် မကြုံတွေ့ရသရွေ့ ထုတ်ဖော်ပြောဆိုမည် မဟုတ်ပေ။

သို့သော် လူတိုင်းက သူ၏ သဘောထားကို နားလည်လိုက်ကြသည်။

"နှမြောစရာတော့ ကောင်းတယ်ကွာ... တကယ်လို့ ကျန်းဖန်သာ တို့နဲ့အတူ လိုက်နေခဲ့ရင် သူ ကူညီပေးနိုင်လောက်တယ်"

လူတစ်ယောက်က ညည်းတွားလိုက်သည်။

ကျန်းဖန်၏ စွမ်းအားသည် ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းလှသည် မဟုတ်ပါလော။ အကယ်၍ သူသာ ကာကွယ်ပေးနိုင်ပါက သူတို့ ပိုမို ဘေးကင်းလုံခြုံပေလိမ့်မည်။

သို့သော် သူတို့သည် ကျန်းဖန်၏ ဆုံးဖြတ်ချက်ကို ပြောင်းလဲနိုင်စွမ်း မရှိကြပေ။

"ပါးစပ်ပိတ်ထားစမ်း... သူက ပုန်းကွယ်နေတဲ့ နဂါး တစ်ကောင်ပဲ... ဒီနေရာသေးသေးလေးက သူ့ကို ဘယ်တော့မှ ထိန်းချုပ်ထားနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး"

"ပြီးတော့ သူ တို့တွေအတွက် လုပ်ပေးခဲ့တာ လုံလောက်တာထက် ပိုနေပြီ"

"စစ်မြင်း တစ်ရာကျော်နဲ့ သံချပ်ကာတွေ ချန်ထားခဲ့ပေးတာကိုက ကြီးမားတဲ့ ဓနဥစ္စာပဲ"

"ဒါတွေကို ရောင်းလိုက်ရင် တို့ရွာ တစ်သက်လုံး စားမကုန်တော့ဘူး"

ရွာလူကြီး ကျန်းချွမ်က ပေါ့ပါးစွာ ပြောလိုက်သည်။

"အဲ့ဒါ ဟုတ်တယ်"

ရွာသားများ၏ မျက်နှာများ ရုတ်တရက် လင်းလက်သွားကြသည်။ ရွာလူကြီး ပြောသည်မှာ မှန်ကန်ကြောင်း သူတို့ သိကြသည်။ စစ်မြင်းများ၏ ဈေးနှုန်းသည် မယုံကြည်နိုင်လောက်အောင် မြင့်မားလှပြီး ယခင်ခေတ်က ဇိမ်ခံကားများနှင့် တူညီသည်။

တစ်ကောင် ရောင်းလိုက်လျှင်ပင် တန်ဖိုး မည်မျှရှိမည်ကို သူတို့ စိတ်ကူးမကြည့်နိုင်ကြပေ။

သို့သော် ရောင်းချရန်မှာ မလွယ်ကူလှချေ။ အဆက်အသွယ် လိုအပ်သည်။

မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ ဤအရာသည် ကြီးမားသော ဓနဥစ္စာဖြစ်ပြီး ကောင်းကင်မှ ကျလာသော ဆုလာဘ်တစ်ခု ကဲ့သို့ပင်။

ငါးမည်မျှပင် ဖမ်းဆီးပါစေ ဤမျှ ငွေကြေးပမာဏကို ရရှိနိုင်မည် မဟုတ်ချေ။

"ကဲ... စကားမများကြနဲ့တော့... အခု စလှုပ်ရှားကြမယ်"

ရွာလူကြီး ကျန်းချွမ် ချက်ချင်း အမိန့်ပေးလိုက်သည်။

မည်သူမျှ တွန့်ဆုတ်မနေကြတော့ပေ။ အသက်အန္တရာယ်နှင့် သက်ဆိုင်နေသဖြင့် ပေါ့ဆ၍ မရနိုင်ချေ။

သူတို့သည် မြေကျင်းတစ်ခုကို လျင်မြန်စွာ တူးဖော်လိုက်ပြီး အလောင်းများကို စုပုံကာ မီးရှို့ပစ်လိုက်ကြသည်။

မကြာမီ အလောင်းများသည် ပြာအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားလေသည်။

......

တစ်ချိန်တည်းမှာပင်။

ကျန်းဖန်နှင့် စုဝေဝေတို့သည် သော်ကရွာမှ ထွက်ခွာသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

သူသည် ပစ္စည်းများအားလုံးကို ကြိုတင်သိမ်းဆည်းပြီး ဟင်းလင်းပြင်လက်စွပ် အတွင်းသို့ ထည့်သွင်းထားခဲ့သည်။

ထို့ကြောင့် များများစားစား ပြင်ဆင်စရာ မလိုဘဲ ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ထွက်ခွာနိုင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ဝုန်း…

ထိုအချိန်၌ သူ၏ အသိစိတ်အာရုံ နက်ရှိုင်းသော နေရာမှ သတင်းစကားတစ်ခု ရောက်ရှိလာလေသည်။ "သေဘေးမှ သီသီလေး လွတ်မြောက်ခဲ့၏။ ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော လုမိသားစု၏ စစ်သည်များကို ပြင်းထန်စွာ ပြန်လည်တိုက်ခိုက်ကာ အဆုံးအထိ တိုက်ပွဲဝင်ပြီး လုယန်နှင့် အခြား အစိုးရစစ်သားများကို သတ်ဖြတ်နိုင်ခဲ့သည်။ ကပ်ဘေးတစ်ခုကို အောင်မြင်စွာ ရှောင်ရှားနိုင်ခဲ့သဖြင့် ကံကောင်းခြင်း အမှတ် (၄၀၀) နှင့် သတ္တမအဆင့် အခွင့်အလမ်း တစ်ခုကို ရရှိသည်။"

ဘာ…

ထိုသတင်းစကားကို ရရှိလိုက်သော် ကျန်းဖန် အတိုင်းမသိ ဝမ်းသာသွားလေသည်။ ဆုလာဘ် ကြီးမားမည်ကို သိထားသော်လည်း ကံကောင်းခြင်း အမှတ် (၄၀၀) တိတိ ရရှိလိမ့်မည်ဟုတော့ ထင်မှတ်မထားခဲ့ပေ။ ကြီးမားသော ရိတ်သိမ်းမှုပင်။

ယခင်က ရရှိထားသော ကံကောင်းခြင်း အမှတ်များနှင့် ပေါင်းလိုက်လျှင် ကိုယ်တွင်းအင်္ဂါ သန့်စင်ခြင်း အဆင့်သို့ တက်လှမ်းရန် သိပ်မလိုတော့ပေ။

လက်တစ်ကမ်း အကွာအဝေးသို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။

ပို၍ အရေးကြီးသည်မှာ သတ္တမအဆင့် အခွင့်အလမ်း တစ်ခုကို ရရှိခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

မည်သည့် ကံကောင်းခြင်း အမှတ်ပမာဏနှင့်မျှ ယှဉ်နိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

ထိုသို့ တွေးတောရင်း ကျန်းဖန်သည် တွန့်ဆုတ်မနေဘဲ အသိစိတ်အာရုံ နက်ရှိုင်းသော နေရာမှ အခွင့်အလမ်း အလင်းစက်ကို ချက်ချင်း ဖွင့်လိုက်လေသည်။

ရုတ်ခြည်းပင် နောက်ထပ် သတင်းစကားတစ်ခု လျင်မြန်စွာ စီးဝင်လာသည်။ "ယွင်ဇီမြို့ပြင် အရှေ့ဘက်ရပ်ကွက်ရှိ ခြံဝင်းတစ်ခုသို့ သွားရောက်ပါ။ ညောင်ပင်အောက် (၅၀) စင်တီမီတာ အနက်တွင် တူးဖော်ပါက သတ္တမအဆင့် အခွင့်အလမ်းကို တွေ့ရှိနိုင်သည်။"

"ယွင်ဇီမြို့ ဟုတ်လား"

ကျန်းဖန်၏ မျက်လုံးများ အရောင်လက်သွား၏။ အခွင့်အလမ်း ညွှန်ပြချက်အရ သူ ယွင်ဇီမြို့သို့ သွားရောက်ရန် လိုအပ်နေပြီ ဖြစ်ကြောင်းမှာ ရှင်းလင်းနေသည်။ ဤမြို့သည် သူ၏ ကံကြမ္မာ ရှိရာနေရာ ဖြစ်ကောင်းဖြစ်နိုင်သည်။

သော်ကရွာတွင် ဆက်နေခြင်းသည် အဆုံးအစမဲ့ ကပ်ဘေးများကိုသာ ယူဆောင်လာပေးမည် ဖြစ်သည်။

သော်ကရွာမှ ထွက်ခွာခြင်းသည် သူ၏ အကောင်းဆုံး ရွေးချယ်မှုပင်။

"ယောကျာ်း... ယွင်ဇီမြို့ကို ရောက်ဖို့ ဘယ်လောက်ကြာမလဲဟင်"

စုဝေဝေက စိတ်အားထက်သန်မှုနှင့် စိုးရိမ်ပူပန်မှုများ ရောပြွမ်းလျက် မေးလိုက်သည်။

မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ ယွင်ဇီမြို့သည် ခရိုင်မြို့ကြီး ဖြစ်ပြီး လူပေါင်းများစွာ စုဝေးရာ နေရာဖြစ်သည်။

ထိုကဲ့သို့သော မြို့ကြီးတွင် ရှင်သန်ရပ်တည်ရန်မှာ မလွယ်ကူလှပေ။

"မပူပါနဲ့... မြင်းနဲ့ဆိုရင် တစ်ရက်အတွင်း ရောက်နိုင်ပါတယ်"

ကျန်းဖန် နှစ်သိမ့်ပေးလိုက်သည်။

မည်သို့ပင်ဆိုစေ ယွင်ဇီမြို့သည်လည်း ယွင်မုန်ကန်၏ အပိုင်းအခြားအတွင်းတွင်ပင် တည်ရှိနေပြီး ရေဆန်ဘက်တွင် ရှိသည်။ သော်ကရွာမှာမူ ရေစုန်ဘက်တွင် ရှိပြီး ကီလိုမီတာ (၁၀၀) ကျော် ကွာဝေးသည်။

ယွင်ဇီမြို့သို့ သွားရောက်ခြင်းသည် နှိုင်းယှဉ်ချက်အရ လမ်းခရီး ဖြောင့်ဖြူးပြီး ကြမ်းတမ်းမှု မရှိလှပေ။

…