အခန်း (၁၃၇)

အရပ်ရှစ်မျက်နှာမှ နတ်ဘုရားလက်နက်များ၏ ဆွဲဆောင်မှုမှာ အမှန်တကယ်ပင် ကြီးမားလွန်းလှသည်။ တစ်တိုက်လုံးတွင် ထိုနတ်ဘုရားလက်နက်များ၏ လှည့်ဖြားမှုကို ကြံ့ကြံ့ခံနိုင်သူမှာ အနည်းငယ်မျှသာ ရှိပေလိမ့်မည်။

ဆရာမမေလီသည် ယွင်ရှန်းအား အပြန်အလှန်ဖလှယ်ရေး အစီအစဉ်၏ နောက်ကွယ်မှ စစ်မှန်သော အကြောင်းရင်းကို ပြောပြပြီးနောက် ထိုအမှန်တရားကို ဂူဖုန်းနှင့် ချီတို့အား မည်သည့်အခါမျှ ထုတ်မပြောရန် အထပ်ထပ်အခါခါ သတိပေးခဲ့သည်။ ထိုကလေးနှစ်ဦးမှာ လောဘနောက်သို့ ပါသွားပြီး နောင်တစ်ချိန်တွင် လမ်းမှားသို့ ရောက်ရှိသွားမည်ကို သူမ စိုးရိမ်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ဂူဖုန်းနှင့် ချီတို့သာမက ယွင်ရှန်းကိုယ်တိုင်လည်း အခြေခံကျောင်းသားဆောင်သို့ တစ်ဦးတည်း ပြန်လာချိန်တွင် သူမ၏ စိတ်အာရုံ၌ မသေနိုင်သော မြတ်သောဖလားတစ်ခုတည်းကသာ ကြီးစိုးနေတော့သည်။

သူမအနေဖြင့် ထိုဖလားကို မဖြစ်မနေ ရှာဖွေရမည် ဖြစ်သည်။

ယွင်ချန်းဟိုင်၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ အဆိပ်များကို မိုးတိမ်အိမ်မက် ရေခဲအိပ်စက်ခြင်းနည်းစနစ်ဖြင့် ယာယီနှိပ်ကွပ်ထားနိုင်သော်လည်း အဆိပ်များ ရှိနေသရွေ့ သူမ၏ ဖခင်မှာ ပြန်လည်နိုးထလာနိုင်မည်မဟုတ်ပေ။ ယွင်ရှန်းသည် သူမ၏ ဖခင်အား ပြန်လည်နိုးထလာသည်ကို မြင်တွေ့လိုသည်။ သူမသည် မိခင်ဖြစ်သူကို ဆုံးရှုံးခဲ့ရပြီးပြီ ဖြစ်ရာ ဖခင်ကိုပါ ထပ်မံ အဆုံးရှုံးမခံနိုင်တော့ပေ။

ဝူရွှမ်းဝူကျိခန်းမမှ ရရှိထားသော သတင်းများအရ ပေါ်ထွက်လာမည့် နတ်ဘုရားလက်နက်မှာ မသေနိုင်သော မြတ်သောဖလား မဟုတ်ခဲ့လျှင်ပင် ထိုလက်နက်ကို ပိုင်ဆိုင်ထားခြင်းဖြင့် နောက်ထပ်ပေါ်ထွက်လာမည့် လက်နက်များအတွက် သဲလွန်စများ ရရှိနိုင်ပေသည်။

ထိုသို့မဖြစ်မီတွင် သူမသည် ဝူရွှမ်းဝူကျိခန်းမမှ လူများ၏ အသိအမှတ်ပြုမှုကို အရင်ဆုံး ရရှိရန် လိုအပ်သည်။ အကြောင်းမှာ ဆရာမမေလီ ပြောပြချက်အရ အင်အားမှာ မတည်ငြိမ်သေးဘဲ သူတို့သုံးဦးအနက် တစ်ဦးကို ခေါ်ဆောင်သွားမည်လား သို့မဟုတ် နတ်ဘုရားလက်နက် ရှာဖွေရန်အတွက် အခြားမှော်ဆရာတစ်ဦးကို ရွေးချယ်မည်လားပြောလိုက်သည်မှာ ဆုံးဖြတ်ရဦးမည် ဖြစ်သောကြောင့်ပင်။

လာမည့်နှစ်များအတွင်း သူမသည် ဝူရွှမ်းဝူကျိခန်းမ၌ အဆင့်အတန်းတစ်ခုနှင့် အသိအမှတ်ပြုမှုတစ်ခုကို မဖြစ်မနေ ရရှိအောင် ကြိုးစားရပေလိမ့်မည်။

ယွင်ရှန်းသည် တစ်လမ်းလုံး အတွေးနက်နေခဲ့ပြီး ညဉ့်မှာလည်း နက်သည်ထက် နက်လာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ အလင်းပေးမှော်အစီအရင်၏ မှိန်ပျပျအလင်းရောင်အောက်တွင် သူမ၏ အရိပ်မှာ ကျောင်းဝင်းမြက်ခင်းပြင်ထက်၌ ရှည်လျားစွာ ထိုးကျနေတော့သည်။

ရုတ်တရက်ဆိုသလို လမ်းဘေးတစ်နေရာမှ တစ်စုံတစ်ယောက် ခုန်ထွက်လာခဲ့သည်။

အခြေခံကျောင်းသားဆောင်သို့ ပြန်ရန်အတွက် ဆိတ်ငြိမ်သော လမ်းကျဉ်းလေးတစ်ခုကို ဖြတ်ကျော်ရမည်ဖြစ်ပြီး ယခုကဲ့သို့ အချိန်မျိုးတွင် ပတ်ဝန်းကျင်တစ်ခုလုံးမှာ လုံးဝ တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်နေသည်။

ယွင်ရှန်း၏ လမ်းကို ပိတ်ဆို့ထားသူမှာ ဟွာခေါ့ခေါ့ပင်။

ရက်အနည်းငယ်အတွင်းမှာပင် ဟွာခေါ့ခေါ့၏ ရုပ်သွင်မှာ အကျယ်ချုပ်ကျနေခဲ့သည့် ယွင်

ရှင်ထက်ပင် ပိုမို ဆိုးရွားနေလေသည်။ သူမ၏ မိသားစုနောက်ခံမှာ သာမန်မျှသာ ဖြစ်

သော်လည်း သူမသည် အလယ်အလတ်အဆင့် ကျောင်းသူတစ်ဦး ဖြစ်ခဲ့သလို မူလက မှော်ဆေးရည်ဌာန၏ အရေးပါသော လူတစ်ဦးလည်း ဖြစ်ခဲ့ဖူးသည်။

သို့သော် ယခုအခါ ယွင်ရှန်းကြောင့် သူမသည် နာရေးအိမ်မှ ခွေးတစ်ကောင်ထက်ပင် ပိုမိုဆိုးရွားသော အခြေအနေသို့ ကျရောက်သွားခဲ့ရသည်။ ဟွာခေါ့ခေါ့၏ သာမန်မျှသာရှိသော မျက်နှာမှာ ယခုအခါ အငြိုးအတေးကြီးမားလှသော သရဲမတစ်ကောင်၏ မျက်နှာကဲ့သို့ ဖြစ်နေတော့သည်။

"ယွင်ရှန်း... နင်ဟာ တကယ့်ကို ယုတ်မာတဲ့ မိန်းကလေးပဲ။ ငါ့ဘဝကို နင် ဖျက်ဆီးပစ်ခဲ့ပြီ။ အခု ငါ့မှာ ဘာမှမရှိတော့ဘူး ဒါတွေ အားလုံးက နင့်ကြောင့်ပဲ"

ယွင်ရှန်းက အပြန်အလှန်ဖလှယ်ရေး ကျောင်းသားအဖြစ် သွားရောက်ရန် လက်ခံခဲ့သည့် အခြေအနေများထဲမှ တစ်ခုမှာ မှော်မိုးကြိုးပေါက်ကွဲမှု၏ အကြောင်းရင်းကို အကယ်ဒမီဘက်မှ သေချာစွာ စုံစမ်းစစ်ဆေးပေးရန်ပင်။

အကယ်ဒမီအနေဖြင့် ဤဖြစ်ရပ်အတွက် ရှင်းပြချက်တစ်ခု ပေးရန် လိုအပ်သော်လည်း နောက်ကွယ်မှ တကယ့်တရားခံဖြစ်သော ချန်လျန်လျန်ကို တိုက်ရိုက် အပြစ်မတင်နိုင်ခဲ့ပေ။ ထို့ကြောင့် အပြစ်အားလုံးကို ဟွာခေါ့ခေါ့အပေါ်သို့သာ ပုံချလိုက်ကြလေတော့သည်။

သူမသည် တော်ဝင်မှော်အကယ်ဒမီမှ ထုတ်ပယ်ခံလိုက်ရရုံသာမက အဆိုးရွားဆုံးမှာ သူမ၏ မှော်ဆရာ အရည်အချင်းများကို ရုပ်သိမ်းခံလိုက်ရပြီး တစ်တိုက်လုံးရှိ မှော်ဆရာ အမည်

ပျက်စာရင်းတွင် ထာဝရ ထည့်သွင်းခြင်း ခံလိုက်ရသည်။

ထို့ကြောင့် ဟွာခေါ့ခေါ့သည် လမ်းသွားလမ်းလာတိုင်းက ရိုက်နှက်လိုကြသော ကြွက်တစ်

ကောင်ကဲ့သို့ ဖြစ်သွားခဲ့ရသည်။ သူမအနေဖြင့် မိသားစုကို မထောက်ပံ့နိုင်တော့ရုံတင်မက အိမ်သို့ပင် ပြန်၍မရတော့ပေ။ ဇာတိမြေသို့ ပြန်ပြီး မိဘများကို ရင်ဆိုင်ရန် မျက်နှာမရှိသလို၊ ယွီကျင်းမြို့တွင် ဆက်လက်နေထိုင်ရန်လည်း စွမ်းအား မရှိတော့ပေ။

သို့သော် သူမကို ဤဒုက္ခများထဲသို့ တွန်းပို့ခဲ့သော ယွင်ရှန်းမှာမူ အပြန်အလှန်ဖလှယ်ရေး ကျောင်းသားအဖြစ် အရည်အချင်း ပြည့်မီသွားခဲ့ပြီး မကြာမီ ဝူရွှမ်းဝူကျိခန်းမသို့ သွားရောက်တော့မည်ဖြစ်ရာ၊ ထိုအချက်မှာ သူမအတွက် လုံးဝ လက်ခံနိုင်စရာ မရှိသော ကိစ္စပင် ဖြစ်လေသည်။

"နင်က မူလကတည်းက ဘာမှရှိခဲ့တာ မဟုတ်ဘူး။ မရထိုက်တဲ့အရာကို ရယူဖို့ ကြိုးစားတဲ့သူတိုင်းဟာ နောက်ဆုံးမှာ လက်ဗလာနဲ့ပဲ ကျန်ရစ်ရစမြဲပဲ။ ဖယ်စမ်း... ကျောင်းလုံခြုံရေးတွေကိုခေါ်ပြီး နင့်ကို အတင်းမောင်းထုတ်ခိုင်းရအောင် မလုပ်နဲ့"

ယွင်ရှန်းက အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည်။ ဟွာခေါ့ခေါ့သည် ကျောင်းမှ နှင်ထုတ်ခံရပြီးနောက် တိတ်တဆိတ် ပြန်ခိုးဝင်လာခြင်း ဖြစ်ရမည်။

"ငါက ဧကရာဇ်ဆေးရုံကို ဝင်ခွင့်ရတော့မှာ... ဒါတွေ အားလုံးက နင့်ကြောင့်ပဲ"

ဟွာခေါ့ခေါ့၏ မျက်နှာမှာ မဲ့ရွဲ့သွားပြီး ကျောက်စိမ်းဆွဲသီးတစ်ခုကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။

၎င်းမှာ အနက်ရောင် ဝရုန်းသုန်းကား ကျောက်စိမ်းဆွဲသီးပင်။ ဤကျောက်စိမ်းဆွဲသီးသည် မှော်ဆေးရည် ဖော်စပ်သည့်နေ့က ဆေးရည်ကို ညစ်ညမ်းစေခဲ့ပြီး ယွင်ရှန်းတို့အဖွဲ့ကို မိုးကြိုးပေါက်ကွဲမှုဖြင့် သေလုနီးပါး ဖြစ်စေခဲ့သည့် အရာဖြစ်သည်။

ဤကျောက်စိမ်းဆွဲသီးသည်လည်း မှော်လက်နက်တစ်ခု ဖြစ်သည်။

ဟွာခေါ့ခေါ့က ထိုဆွဲသီးကို လက်ထဲတွင် ဆုပ်ကိုင်ထားရာ ဆွဲသီးအတွင်းမှ နောက်ကျိသောအနက်ရောင် အငွေ့အသက်များသည် အနက်ရောင်ပိုးကောင်များသဖွယ် စီးထွက်လာပြီး သူမ၏ တစ်ကိုယ်လုံးကို ရစ်ပတ်သွားတော့သည်။ သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်သည်လည်း လျင်မြန်စွာ ပြောင်းလဲလာလေသည်။

သွားပြီ... သူ မိစ္ဆာအသွင် ပြောင်းနေတာပဲ။

အာဃာတတရားများ ဖုံးလွှမ်းနေသော ဟွာခေါ့ခေါ့သည် ဆွဲသီးအတွင်းရှိ အမှောင်မှော်ဓာတ်များက သူမ၏ ဝိညာဉ်နှင့် အသိစိတ်ကို ဝါးမြိုသွားစေရန် ခွင့်ပြုလိုက်ပြီး အမှောင်မှော်ဆရာတစ်ဦးအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။

"နင့်ကို အသက်နဲ့ ပြန်ပေးဆပ်စေရမယ် နင်တို့အားလုံး သေကြစမ်း"

ဟွာခေါ့ခေါ့က ကျယ်လောင်စွာ ရယ်မောရင်း သူမ၏ မှော်တောင်ဝှေးကို မြှောက်လိုက်ရာ အနက်ရောင် မှော်ဓာတ်များ ပန်းထွက်လာပြီး တစ်မီတာခန့်ရှည်လျား၍ အဆိပ်ခြေထောက်များစွာ ပါရှိသော အဆိပ်ရှိကင်းခြေများကြီးတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားတော့သည်။

အမှောင်မှော်ပညာ၏ စွမ်းအားမှာ အမှန်တကယ်ပင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှသည်။ ၎င်းသည် ဟွာခေါ့ခေါ့အား ခဏချင်းအတွင်းမှာပင် မှော်အတတ်ဖြင့် ပုံဖော်ခြင်းဟူသော ထိတ်လန့်ဖွယ် အခြေအနေသို့ ရောက်ရှိစေခဲ့သည်။

ယွင်ရှန်းသည် အလင်းပေးမှော်အစီအရင်အောက်တွင် တည်ငြိမ်စွာ ရပ်နေဆဲဖြစ်သည်။ သူမသည် သူမ၏ မှော်တောင်ဝှေးကို ထုတ်မယူခဲ့သော်လည်း လက်နှစ်ဖက်ကိုမူ ဖြည်းညှင်းစွာ လှုပ်ရှားလိုက်သည်။

အသိစိတ်အများစုကို အမှောင်မှော်ဓာတ်က ဝါးမြိုထားသည့်တိုင် ဟွာခေါ့ခေါ့သည် ယွင်ရှန်း၏ လှုပ်ရှားမှုကို သတိထားမိလိုက်သည်။ ဤလှုပ်ရှားမှုမျိုးကို သူမ မှတ်မိနေသည်။ ထိုနေ့က ရင်ပြင်တွင် မှော်မိုးကြိုးပေါက်ကွဲမှု ဖြစ်ပေါ်ပြီးနောက် ယွင်ရှန်းသည် ယခုကဲ့သို့ လက်လှုပ်ရှားမှုမျိုးဖြင့်ပင် ညစ်ညမ်းနေသော ဆေးရည်ကို ပြန်လည်သန့်စင်ခဲ့သည် မဟုတ်ပါလား။

သို့သော် ယခုကဲ့သို့ တိုက်ပွဲအခြေအနေတွင် ယွင်ရှန်းက ဘာလို့ အခုလိုလှုပ်ရှားမှုကို ရုတ်တရက် ပြုလုပ်နေရတာလဲ။

"စီ…စီ…"

မိုးကြိုးနှင့် လျှပ်စီးများ ပြည့်နှက်နေသော အလုံးစုံတစ်ခုသည် စဉ်ဆက်မပြတ် ဖြစ်ပေါ်လာနေသည်။ ထိုအလုံးစုံအတွင်း၌ အပြာရောင်နှင့် အနီရောင် ဒြပ်စင်နှစ်ခုမှာ တဖျတ်ဖျတ် တုန်ခါနေကြလေသည်။

၎င်းတို့မှာ ရေဓာတ်နှင့် မီးဓာတ်တို့ပင်။

ဒါက ဘယ်လိုဖြစ်နိုင်မှာလဲ... ယွင်ရှန်းက ဘာဖြစ်လို့ ရေဓာတ်နဲ့ မီးဓာတ်နှစ်ခုလုံးကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း ထိန်းချုပ်နိုင်နေရတာလဲ။ ဟွာခေါ့ခေါ့သည် မယုံကြည်နိုင်အောင် ဖြစ်သွားရသည်။ သူမသည် တိုက်ခိုက်ရန်ပင် မေ့လျော့သွားပြီး ယွင်ရှန်း၏ လက်ထဲတွင် ပိုမိုတောက်ပလာသော အလင်းလုံးကိုသာ စိုက်ကြည့်နေမိတော့သည်။

"ဟွာခေါ့ခေါ့... ငါ နင့်ကို ကျေးဇူးတင်သင့်ပါတယ်။ အဲဒီနေ့က နင့်ရဲ့ ကူညီမှုကြောင့်ပဲ ငါ့ရဲ့ ပထမဆုံး ကိုယ်ပိုင် လျှို့ဝှက်မှော်အတတ်ကို ငါ နားလည်သဘောပေါက်သွားခဲ့တာ"

ဝူကျိတိုက်ကြီးပေါ်တွင် မှော်အတတ်အများစုမှာ မျိုးဆက်တစ်ခုမှတစ်ခုသို့ လက်ဆင့်ကမ်းလာကြခြင်း ဖြစ်သည်။ မှော်ဆရာတစ်ဦးသည် ဂူဖုန်း၏ တောက်ပသော ကောင်းကင်အလင်းလုံးကဲ့သို့သော ကိုယ်ပိုင်မှော်အတတ်အသစ်တစ်ခုကို ဖန်တီးနိုင်လျှင် ၎င်းကို လျှို့ဝှက်မှော်အတတ်ဟု ခေါ်ဆိုကြသည်။ လျှို့ဝှက်မှော်အတတ်ပြောလိုက်သည်မှာ မှော်ဆရာတစ်ဦး၏ နောက်ဆုံးထုတ်သုံးရမည့် အစွမ်းထက်လက်နက်ပင်။

"လျှို့ဝှက်မှော်အတတ် ဟုတ်လား။ နင်က တကယ်တော့ ဘယ်သူလဲ။ နင်က ဘယ်လိုလုပ်ပြီး လျှို့ဝှက်မှော်အတတ်ကို နားလည်သွားတာလဲ... ရေဓာတ်ရော မီးဓာတ်ရော... နင်က မီးနဲ့ မြေဓာတ်နှစ်မျိုးရှိတဲ့ မှော်ဆရာမ မဟုတ်ဘူးလား။ ဒါဆို နင်က... နင်က ဓာတ်ပေါင်းစုံမှော်ဆရာမလား"

ဟွာခေါ့ခေါ့သည် နောက်သို့ ခြေလှမ်းအနည်းငယ် ဆုတ်လိုက်ပြီး ယွင်ရှန်း၏လက်ထဲမှ ပိုမိုတောက်ပလာသော အလင်းလုံးကို ကြောက်လန့်တကြား ကြည့်နေမိသည်။

ယွင်ရှန်း၏ လက်ထဲတွင် ဖြစ်ပေါ်နေသော မှော်မိုးကြိုးဝဲဂယက်သည် ဟွာခေါ့ခေါ့အား သေမင်း၏ အရသာကို မြည်းစမ်းစေခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ သူမ ထွက်ပြေးချင်သော်လည်း နောက်ကျသွားခဲ့ပြီ။ လျှို့ဝှက်မှော်အတတ်၏ ရှေ့မှောက်တွင် သူမ၏ မှော်အတတ်ဖြင့် ပုံဖော်ခြင်းမှာ အနှိုင်းမဲ့ အားနည်းလွန်းလှသည်။

ယွင်ရှန်း၏ လျှို့ဝှက်မှော်အတတ်ဖြစ်သော မှော်မိုးကြိုးဝဲဂယက်ပြောလိုက်သည်မှာ ရေဓာတ်နှင့် မီးဓာတ်တို့ ရောယှက်ထားခြင်းဖြစ်ပြီး အလွန်မတည်ငြိမ်သလို ဖျက်ဆီးအားမှာလည်း အံ့မခန်း ပြင်းထန်လှသည်။

"နှုတ်ဆက်ခဲ့ပါတယ် ဟွာခေါ့ခေါ့"

ပေါက်ကွဲတော့မည့် မှော်မိုးကြိုးအလင်းရောင်များကြားတွင် ယွင်ရှန်း၏ သွယ်လျသော လက်ချောင်းလေးများမှာ ဖောက်ထွင်းမြင်ရလုနီးပါး ဖြစ်နေပြီး သူမ၏ နှုတ်ခမ်းထက်တွင် စွဲမက်ဖွယ်ကောင်းသော အပြုံးတစ်ခု ပေါ်ပေါက်လာသည်။

ထိုအခိုက်အတန့်တွင် ဟွာခေါ့ခေါ့သည် နောင်တရသွားမိသည်။ သူမအနေဖြင့် မည်သို့သောသူကို သွားရောက်ရန်စမိခဲ့တာလဲဟု ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် မေးခွန်းထုတ်နေမိတော့သည်။

အလင်းလုံးမှာ လျှပ်စီးသဖွယ် ဖြတ်သန်းသွားပြီး ဆိတ်ငြိမ်သော လမ်းကျဉ်းလေးပေါ်တွင် ဥက္ကာခဲတစ်ခု ပျံသန်းသွားသကဲ့သို့ ထင်မှတ်ရသည်။ လေထုထဲတွင် မီးလောင်ကျွမ်းသည့်အနံ့များ ကျန်ရစ်ခဲ့ပြီး မြေပြင်ပေါ်တွင်မူ ရှည်လျားသော ကျင်းကြီးတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်သွားခဲ့သည်။

ယနေ့ည နောက်ပိုင်းတွင်မူ ဤကမ္ဘာပေါ်မှ ဟွာခေါ့ခေါ့ ဆိုသူ ပျောက်ကွယ်သွားသည်ကို မည်သူမျှ သတိပြုမိတော့မည် မဟုတ်ပေ။