ကူလီမြို့သို့ ထွက်ခွာခြင်း

ထို့နောက်တွင် ထန်ထျန်းက တန်းယွမ် ကုန်သွယ်ရေးအသင်းနှင့် ကူလီမြို့ ရဲ့ အခြားသော အချက်အလက်များကို ချင်းဟိုင်နှင့် ဆက်လက် ဆွေးနွေးခဲ့သည်။

တန်းယွမ် ကုန်သွယ်ရေးအသင်းကို လွန်ခဲ့သော နှစ်ပေါင်း တစ်ထောင်ကျော်က တည်ထောင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပြီး၊ ကုန်သွယ်ရေးအသင်းငယ်များ၊ မိသားစုများနှင့် အင်အားစု အများအပြား စုပေါင်းဖွဲ့စည်းထားသည့် ဧရာမ အဖွဲ့အစည်းကြီး တစ်ခု ဖြစ်သည်။

၎င်း၏ အသင်းဌာနချုပ်တွင် အင်မော်တယ် အဆင့်ထက် ကျော်လွန်သော ပုဂ္ဂိုလ်များ ကိုယ်တိုင် အခြေစိုက် စောင့်ကြပ်နေကြသည်။

ဤသည်မှာလည်း တန်းယွမ် ကုန်သွယ်ရေးအသင်းက မဲပေးပိုင်ခွင့်ကို ရရှိထားသည့် အကြောင်းရင်းပင် ဖြစ်သည်။ အကြောင်းမှာ တန်းယွမ် ကုန်သွယ်ရေးအသင်း၏ လွှမ်းမိုးမှုက အတိုင်းအတာတစ်ခုအထိ ပြင်ပ အင်အားစု အသီးသီးအပေါ် လွှမ်းမိုးထားနိုင်ခြင်းကို ကိုယ်စားပြုနေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

၎င်းအပြင် ဝူဒင် နန်းတော်၏ သြဇာသက်ရောက်မှု နယ်ပယ်အတွင်း၌ တန်းယွမ် ကုန်သွယ်ရေးအသင်း တစ်ခုတည်း ရှိသည်မဟုတ်ပုံ ရသည်။

သို့သော် ချင်းဟိုင်က အထက်လူကြီးများနှင့် ထိတွေ့ရသည့် အချိန်တိုတောင်းသေးသဖြင့် တိကျသော အချက်အလက်များကို မစုံစမ်းရသေးပေ။

အတည်ပြုနိုင်သည်မှာ အခြားသော ကုန်သွယ်ရေးအသင်းကြီးများ၏ စုစုပေါင်း အင်အားမှာ တန်းယွမ် ကုန်သွယ်ရေးအသင်းထက် မလျော့နည်းခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

ဤအချက်က ထန်ထျန်းကို အတွေးတစ်ခု ပေါ်လာစေသည်။

အကယ်၍ အဲဒီအသင်းတွေ အကုန်လုံးကိုသာ ဝယ်ယူနိုင်မယ်ဆိုရင်...

တန်းယွမ် ကုန်သွယ်ရေးအသင်း၏ ဌာနချုပ် တည်ရှိရာနေရာမှာ ကူလီမြို့ ဖြစ်သည်။

ကူလီမြို့သည် တစ်ချိန်က ဤတိုက်ကြီးပေါ်တွင် သြဇာအကြီးမားဆုံးသော မြို့ကြီးများထဲမှ တစ်ခု ဖြစ်ခဲ့ဖူးသည်။

ဝူဒင် နန်းတော် စတင် နယ်မြေချဲ့ထွင်လာသည့် အချိန်အထိပင်။

ရာနှင့်ချီသော လက်အောက်ခံ ဂိုဏ်းများကို လျင်မြန်စွာ တည်ထောင်လိုက်ခြင်းက မူလရှိနေသော အင်အားစု ကို ချက်ချင်းပင် အစိတ်စိတ်အမွှာမွှာ ပျက်စီးသွားစေခဲ့သည်။

အားနည်းသော အဖွဲ့အစည်းများ အားလုံးမှာ ဝူဒင် နန်းတော်၏ လက်အောက်ခံများ ဖြစ်သွားကြသည်။

အင်အား အတောင့်တင်းဆုံး အဖွဲ့အစည်းများမှာမူ ဝူဒင်နန်းတော်ထံ အညံ့ခံခဲ့ကြသည် သို့မဟုတ် တိုက်ရိုက် အမြစ်ပြတ် ချေမှုန်းခံရပြီး သမိုင်း၏ မြစ်ကြီးထဲတွင် ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ကြသည်။

တန်းယွမ် ကုန်သွယ်ရေးအသင်းကဲ့သို့ စုစုပေါင်းအင်အားမှာ အလယ်အလတ်အထက်တွင် ရှိပြီး၊ အတွင်းပိုင်းဖွဲ့စည်းပုံ ရှုပ်ထွေးကာ အဓိက လှုပ်ရှားမှု နယ်ပယ်မှာ စီးပွားရေး ဖြစ်သည့် အင်အားစုမျိုးမှသာ အသက်ဆက်နိုင်ခဲ့ကြသည်။

သို့သော် ၎င်းမှာ နှိုင်းယှဉ်ချက်အရ သာ ဖြစ်သည်။ ဝူဒင်နန်းတော်၏ အခြေအနေ ပိုမို တည်ငြိမ်လာသည်နှင့်အမျှ သူတို့၏ ရှင်သန်မှုမှာလည်း မလွယ်ကူတော့ဘဲ၊ ထိုကဲ့သို့သော ရှေး သားရဲကြီး၏ ခြေဖဝါးအောက်တွင် ရှင်သန်မှု နယ်ပယ်မှာ အဆက်မပြတ် ဖိနှိပ် ချုံ့ပစ်ခြင်း ခံနေရသည်။

တစ်ချိန်က အလွန်တရာ စည်ကားခဲ့သော ကူလီမြို့မှာလည်း တဖြည်းဖြည်း ဆုတ်ယုတ်လာခဲ့သည်။ ယခုတိုင် စည်ကားနေဆဲ ဖြစ်သော်လည်း ယခင်ကနှင့်မူ နှိုင်းယှဉ်၍ မရတော့ပေ။

ဤကဲ့သို့သော အခြေအနေကလည်း တန်းယွမ် ကုန်သွယ်ရေးအသင်းက ရှယ်ယာများ ခွဲဝေထုတ်ပေးရသည့် အဓိက အကြောင်းရင်းပင် ဖြစ်သည်။

ဝူဒင် နန်းတော်ထံ ခိုလှုံသွားကြသည့် အင်အားစုများမှာ ပို၍ ပို၍ များပြားလာရာ၊ ပြင်ပမှ ရင်းနှီးမြှုပ်နှံငွေများ ရရှိအောင် နည်းလမ်းမရှာနိုင်ပါက ပြိုကွဲပျက်စီးသွားရန်မှာ အချိန်စောင့်ရုံသာ ရှိတော့သည်။

ဤစကားကို ကြားလိုက်ရသောအခါ ထန်ထျန်း၏ စိတ်ထဲတွင် လှုပ်ရှားသွားခဲ့သည်။

အကယ်၍ အခြေအနေမှာ ဤသို့ဆိုလျှင် သူ၏ စိတ်ထဲရှိ အတွေးမှာ အမှန်တကယ်ပင် ဖြစ်နိုင်ချေ ရှိနေပေသည်။

“ဒါဆိုရင် မင်း ဒီည ဒီမှာပဲ အိပ် လိုက်တော့။”

“မနက်ဖြန် မနက်စောစော ကူလီမြို့ကို ငါတို့ ထွက်ကြမယ်။” ဟု ထန်ထျန်းက ပြောလိုက်သည်။

ချင်းဟိုင်က ခေါင်းညိတ်ပြီးနောက် ခဏစဉ်းစားကာ ပြောသည်။ “သခင်လေး... ကူလီမြို့က ခရီးဝေးပါတယ်၊ အစွမ်းထက်တဲ့ အစောင့်အရှောက်တွေ အများကြီး ခေါ်သွားရင် ပိုကောင်းပါလိမ့်မယ်။”

“ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် အပြင်လောကက ချင်းယွဲ့ဂိုဏ်းထဲမှာလို မဟုတ်ဘူး၊ တစ်ခါတလေ ခိုးဆိုးလုနှိုက်တာတွေ ကြုံရနိုင်ပါတယ်။”

“ပြီးတော့ ခရီးသွားဖို့ ကောင်းမွန်တဲ့ ပျံသန်းရေး ရတနာတစ်ခု ပြင်ထားရင် ပိုကောင်းပါလိမ့်မယ်။”

“ဘာလို့လဲဆိုတော့... စော်ကားတာ မဟုတ်ပါဘူး၊ ကျွန်တော်ပြောတဲ့ ၃ ရက် ခရီးဆိုတာက ဝိညာဉ်အသွင်ပြောင်းအဆင့် အထက် ကျင့်ကြံသူတွေရဲ့ အရှိန်နဲ့ ပြောတာပါ။”

ထန်ထျန်း၏ မျက်ဝန်းများက တည်ငြိမ်နေသည်။

သူ၏ လက်ရှိ အစွမ်းနှင့် ကျင့်ကြံမှုအဆင့်ကို ချီယွမ်နှင့် သူ၏ ရင်းနှီးသော လက်အောက်ခံ ၁၀ ဦးမှလွဲ၍ မည်သူမျှ မသိကြပေ။

ချင်းဟိုင်မှာမူ ထန်ထျန်း၏ အမာခံတပည့် ရွေးချယ်ပွဲ မတိုင်ခင်ကတည်းက ကူလီမြို့သို့ သွားနေခဲ့သဖြင့် နောက်ပိုင်း ဖြစ်ပျက်ခဲ့သည်များကို မသိပေ။

ထန်ထျန်း၏ အစွမ်းနှင့် ပတ်သက်၍ သူ သိတာက အလံလုပွဲ တုန်းကအတိုင်းသာ ဖြစ်ပြီး၊ ယခုဆိုလျှင် အများဆုံး ရွှေအူတိုင်အဆင့် လောက်သာ ရှိလိမ့်မည်ဟု ခန့်မှန်းထားပုံရသည်။

ထို့ကြောင့်လည်း ဤသို့ ပြောခြင်း ဖြစ်သည်။

သို့သော် ထန်ထျန်းက ဘာမှ ရှင်းမပြတော့ဘဲ ခပ်ပါးပါး ပြုံးလျက် “အစောင့်အရှောက်ကတော့ ရှာပြီးပြီ၊ အစွမ်းလည်း တော်တော် သန်မာတယ်၊ ပြဿနာ မရှိနိုင်ပါဘူး။”

“ပျံသန်းရေး ရတနာ ကိစ္စကတော့... မင်း ငါ့ကို ဘာတွေ ရောင်းထားလဲ ဆိုတာ မေ့သွားပြီလား”

“အဲဒီ အရင်းအမြစ်တွေထဲမှာ အရည်အသွေးကောင်းတဲ့ သင်္ဘောပျံတွေ အများကြီး ပါတယ်လေ။”

ချင်းဟိုင်က အားနာစွာ ပြုံးလိုက်ပြီး “ကုန်သွယ် ထားတာတွေက များလွန်းလို့ တကယ်ပဲ သေချာ မမှတ်မိတော့တာပါ။”

“သခင်လေး အားလုံး ပြင်ဆင်ပြီးသားဆိုရင်တော့ ကျွန်တော် စိတ်အေးရပါပြီ။”

ထန်ထျန်းက ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။

ထို့နောက် ချင်းဟိုင်က ခရမ်းရောင်ဝါးခြံဝင်းရှိ အခန်းလွတ်တွင် အနားယူလိုက်ပြီး၊ ထန်ထျန်းမှာမူ ကျင့်ကြံခန်း သို့ သွားကာ သူ၏ ကျင့်ကြံမှုကို ဆက်လက် တည်ငြိမ်အောင် လုပ်ဆောင်နေခဲ့သည်။

သူက နတ်အသွင်ပြောင်းအဆင့် အထွတ်အထိပ်၏ အတားအဆီးမှာ အနည်းငယ် လှုပ်ရှားစပြုနေပြီ ဖြစ်ကြောင်း ခံစားနေရသည်။

နောက်တစ်နေ့ မနက်စောစောတွင် ထန်ထျန်းက ချင်းဟိုင်ကို ခေါ်ဆောင်၍ တည်ဆောက်ဆဲ ဖြစ်သော ဆဋ္ဌမတောင်ထိပ်သို့ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။

ယခင်ကလည်း သူ အကြိမ်အနည်းငယ် လာဖူးသော်လည်း လာတိုင်း အပြောင်းအလဲသစ်များကို တွေ့ရတတ်သည်။

ယခုတစ်ခေါက်လည်း ထိုနည်းတူပင်၊ လမ်းတစ်လျှောက်တွင် အသစ်စက်စက် အဆောက်အဦးများ၊ နားနေဆောင်များနှင့် ခန်းမ များမှာ အခြေခံအားဖြင့် တည်ဆောက်ပြီးစီးနေပြီ ဖြစ်သည်။

ဆဋ္ဌမတောင်ထိပ် တစ်ခုလုံးတွင် နေရာတိုင်း၌ အသည်းအသန် တည်ဆောက်နေကြသော မြင်ကွင်းများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။

တောင်ထိပ်သို့ ရောက်သောအခါ ထန်ထျန်းက ခါးထောက်ပြီး အလုပ်သမားများကို ကြီးကြပ်နေသော ချီယွမ်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

“ဟေ့... ကျောက်စိမ်းလေး”

“လာ... လာ... ငါကိုယ်တိုင် ဒီဇိုင်းဆွဲထားတဲ့ တောင်ထိပ်သခင် ခန်းမ ကြီးကို ကြည့်စမ်း၊ ဘယ်လိုလဲ” ဟု ချီယွမ်က တက်ကြွစွာ လှမ်းအော်သည်။

ထန်ထျန်း ရှေ့သို့ လှမ်းလာပြီး ရှေ့ရှိ တည်ဆောက်ရေး ကို ကြည့်ကာ နေရာတင် မှင်တက်သွားရသည်။

ဘုရားရေ ... သူက ဒီဇိုင်းပုံစံကို ကြည့်ဖူးသူ ဖြစ်သော်လည်း ရှေ့ရှိ အဆောက်အဦးမှာ တူသည် မတူသည်ထက် ဘာမှ မသက်ဆိုင်တော့ခြင်း ဖြစ်သည်။

အခြားသူများ၏ တောင်ထိပ်သခင် ခန်းမ များမှာ ခန့်ညားထည်ဝါပြီး တည်ကြည်လေးနက်လှသည်။

ချီယွမ်၏ ခန်းမ မှာမူ ရှေးဟောင်း သားရဲကြီးတစ်ကောင်၏ အသိုက်နှင့် တူနေသည်။

တစ်ခုလုံး အနက်ရောင် ဖြစ်ပြီး၊ တုတ်ခိုင်သော တိုင်လုံးကြီးများမှာ တစ်ခုနှင့်တစ်ခု လိမ်ယှက်နေကြသည်မှာ ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းလှပြီး၊ ကြည့်ရသည်မှာ ချီယွမ်၏ လက်မောင်းပေါ်ရှိ ကြွက်သားကြီးများနှင့် တူနေသည်။

ခဏမျှ ကြည့်ပြီးနောက် ထန်ထျန်း ဆက်မကြည့်နိုင်တော့ဘဲ မျက်နှာလွှဲကာ အလေးအနက် ပြောလိုက်သည်။ “လက်ရာကတော့ ပြောင်မြောက်လှပါတယ်”

“တကယ့် ပါရမီရှင်တစ်ယောက်ရဲ့ ဒီဇိုင်းပါပဲ၊ ထည့်သွင်းထားတဲ့ အနုပညာ အစိတ်အပိုင်းတွေကို သာမန်လူတွေကတော့ ကြည့်ရင်တောင် နားလည်မှာ မဟုတ်ဘူး”

ချီယွမ်မှာ အလွန် ဂုဏ်ယူသွားပုံရပြီး သူ၏ အတွေးအခေါ်များကို ထန်ထျန်းအား ရှင်းပြရန် ပြင်လိုက်သည်။

ထန်ထျန်းက အမြန်ပင် စကားလမ်းကြောင်း လွှဲလိုက်သည်။ “ကျွန်တော်တို့ ထွက်ကြမယ်။”

“သွားမယ့်နေရာက ကူလီမြို့ဆိုတော့ ရက်အနည်းငယ် ခရီးသွားရပါလိမ့်မယ်။”

ချီယွမ်က ဆွံ့အသွားပြီး “ဪ... ကူလီမြို့လား။”

“အဲဒါ တကယ့်ကို နေရာကောင်းပဲ၊ အဲဒီက မိန်းကလေးတွေက တကယ့်ကို လှတာ။”

“ငါ အဲဒီကို မရောက်တာ နှစ်ပေါင်း နှစ်ရာကျော်လောက် ရှိပြီ ထင်တယ်။”

ထန်ထျန်းက အံ့သြစွာဖြင့် “အဲဒီလောက်လည်း မဝေးပါဘူး၊ စီနီယာ့ အရှိန်နဲ့ဆိုရင် နာရီဝက်လောက်နဲ့ ရောက်မှာ မဟုတ်ဘူးလား”

ချီယွမ်က လက်ကာပြသည်။ “မင်း မသိပါဘူး၊ ငါ နောက်ဆုံးအကြိမ် သွားတုန်းက မတော်တဆ သူတို့ရဲ့ မြို့တော်ဝန်ရုံးကို ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်မိတယ်၊ ပြီးတော့ မြေအောက်မှာ ကျင့်ကြံနေတဲ့ အင်မော်တယ် အချို့ကိုလည်း မြေအောက်ချော်ရည်တွေထဲ မြှုပ်ပစ်ခဲ့သေးတယ်။”

“သူတို့က အရမ်း စိတ်တိုသွားပြီး ငါ့ကို သတ်မယ်လို့ အော်ကြတယ်၊ ပြီးတော့ ငါ့ကို ကူလီမြို့ထဲ တစ်ဖဝါးမှ မနင်းရဘူးလို့ ပိတ်ပင်ထားတာ။”

ထန်ထျန်း: “...”

“ဒါဆို အခုကော”

ချီယွမ်က ပခုံးတွန့်ကာ “အခုတော့ ဘာမှ မဖြစ်တော့ပါဘူး။”

“အဲဒီ အင်မော်တယ် တွေက ဝူဒင်နန်းတော် ကနေ ကျောက်မီးသွေး တူးဖို့ ခေါ်သွားခံလိုက်ရပြီ၊ တခြားသူတွေလည်း ရမ်းကားဝံ့မှာ မဟုတ်တော့ဘူး။”

“ငါ့ကို ဒေါသလာဆွရင်တော့ မြို့တော်ဝန်ရုံးကို နောက်တစ်ခါ ထပ်ဖြိုပစ်လိုက်မယ်။”

ထန်ထျန်းမှာ ဆွံ့အသွားရသည်။

သူက ချီယွမ်ကို သက်တော် စောင့်အဖြစ် ခေါ်သွားခြင်းမှာ မှန်ကန်သော ဆုံးဖြတ်ချက် ဟုတ်မဟုတ် ရုတ်တရက် သံသယဝင်မိသွားသည်။

သို့သော် ဤအခြေအနေသို့ ရောက်မှတော့ လူလဲရန် မဖြစ်နိုင်တော့ပေ။

“ကျွန်တော်တို့ ဒီတစ်ခေါက် သွားတာက စီးပွားရေးအကြောင်း ပြောဖို့ပါ၊ တတ်နိုင်သမျှ အေးအေးဆေးဆေး ဖြစ်တာက ပိုကောင်းပါလိမ့်မယ်။” ဟု ထန်ထျန်းက ပြောသည်။

ချီယွမ်က လက်ဝှေ့ယမ်းပြသည်။ “စိတ်ချပါကွာ မင်းအစ်ကိုကြီးက အလုပ်လုပ်ရင် အကန့်အသတ် ရှိပါတယ်။”

“အဲဒီတုန်းက မြို့တော်ဝန်ရုံးက အင်မော်တယ် တစ်ယောက်က အရမ်း ဘဝင်မြင့်နေလို့သာ ငါက ဖြိုပစ်လိုက်တာပါ။”

“ငါကလည်း ဝူဒင် နန်းတော်က လူတစ်ယောက်ပဲ၊ ဘယ်က ခွေးကောင်တွေက ငါ့ရှေ့မှာ လာမာန်ဖီနေတာလဲ၊ သင်ခန်းစာ မပေးရင် ငါတို့ ဝူဒင်နန်းတော်ကို အနိုင်ကျင့်လို့ ရတယ် ထင်ကုန်မှာပေါ့။”

သူ၏ ဂုဏ်ယူဝင့်ကြွားနေသော အမူအရာကို ကြည့်ကာ၊ တောင့်တင်းသော နောက်ခံအင်အား ရှိခြင်းက တကယ့်ကို ကောင်းပါလားဟု ထန်ထျန်း သက်ပြင်းချမိသည်။

ဘေးနားရှိ ချင်းဟိုင်မှာမူ ကြောက်လန့်ပြီး မှင်တက်နေတော့သည်။ ထန်ထျန်း ရှာထားသည့် ဤအစောင့်မှာ မည်သို့သော မိစ္ဆာကောင်ကြီး ဖြစ်နေသနည်းဟု သူ တွေးနေမိသည်။

“ဒါဆိုရင်... သွားကြမယ်”

ထန်ထျန်းက ပြောလိုက်သည်။

ခဏအကြာတွင် ဆဋ္ဌမတောင်ထိပ်မှ ခမ်းနားထည်ဝါသော သင်္ဘောပျံတစ်စီး ကောင်းကင်သို့ ပျံတက်သွားပြီး ဝေးလံသော အရပ်ဆီသို့ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ပြေးထွက်သွားတော့သည်။