ဈေးပိုပေး၍ ဝယ်ယူခြင်း

သင်္ဘောပျံကို မနားတမ်း အရှိန်ကုန်မောင်းနှင်ခဲ့သဖြင့် ထန်ထျန်းတို့အဖွဲ့က ကူလီမြို့သို့ ချိန်းဆိုထားသည့်ရက်ထက် တစ်ရက်စော၍ ရောက်ရှိခဲ့ကြသည်။

အချိန်စောနေသေးသဖြင့် သူတို့က ချီပင်း ကို ချက်ချင်း အကြောင်းမကြားသေးဘဲ မြို့ထဲတွင် လျှောက်လည်ကြသည်။

ဤမြို့မှာ မြို့ကြီးတစ်မြို့ဖြစ်ပြီး အကျယ်အဝန်းမှာ အလွန်တရာ ကြီးမားလှသည်။ အတွင်း၌ ကျင့်ကြံသူ အမြောက်အမြား ရှိသလို၊ နေထိုင်အခြေချနေသော သာမန်လူသား အရေအတွက်မှာလည်း မနည်းလှပေ။

မြို့တံခါးအတွင်းသို့ လှမ်းဝင်လိုက်သည်နှင့် လူနေမှုဘဝ၏ အငွေ့အသက်များက ချက်ချင်း ဆီးကြိုနေတော့သည်။ လမ်းမပေါ်တွင် ဟိုမှသည်မှ ဈေးသည်များ၏ အော်ဟစ်ရောင်းချသံများဖြင့် ဆူညံနေသည်။

"တို့ဖူး~~ မုန့် ပူပူနွေးနွေး မုန့်လေးတွေ ဗိုက်ဆာရင် လှမ်းခေါ်လိုက်နော်"

"ဝေါဝေါထို (ပြောင်းဖူးမုန့်)~ တစ်ယွမ်ကို လေးခု~ "

"ဟင်းနုနွယ်တွေ ဈေးပေါပေါနဲ့ ရောင်းမယ်၊ ဟင်းနုနွယ်တွေ ဈေးပေါပေါနော်"

"ချိုမြိန်တဲ့ ကြံတွေ ဘယ်သူဝယ်မလဲ၊ အရမ်းချိုတယ်နော် ~~ လူနှစ်ယောက်လုံးကို ချိုလွန်းလို့ သေသွားစေနိုင်တယ်..."

အမျိုးမျိုးသော အသံများက နားထဲသို့ တိုးဝင်လာရာ ထန်ထျန်းသည် ယခင်ဘဝက စည်ကားလှသော လမ်းကြားလေးထဲသို့ ပြန်ရောက်သွားသလို ခံစားလိုက်ရသည်။

သူက အခြားသူများ၏ အကြည့်ကို ဂရုမစိုက်ဘဲ စားချင်တာတွေ့လျှင် ချက်ချင်းဝယ်စားသည်။ လမ်းပေါ်မှာ ကြံစုပ်လိုက်၊ ပဲနို့ရောင်းသည့် ဆိုင်သေးသေးလေးမှာ ထိုင်ပြီး ပဲနို့ ပန်းကန် အတော်များများကို အားရပါးရ သောက်လိုက်နှင့်။

ဤကဲ့သို့သော ထူးဆန်းသည့် လုပ်ရပ်များကို ကြည့်ပြီး ချင်းဟိုင်နှင့် ချီယွမ်တို့မှာ ကြောင်အမ်းအမ်း ဖြစ်နေကြရသည်။

"သခင်လေး... ဒီက ပစ္စည်းတွေက သာမန်လူသားတွေ သုံးတဲ့ ပစ္စည်းတွေပါ၊ ကျင့်ကြံသူတွေ နယ်မြေက မြို့အတွင်းပိုင်းမှာ ရှိတာ" ဟု ချင်းဟိုင်က သတိပေးသည်။

ထန်ထျန်းက ပဲနို့ကို သောက်ရင်း "သာမန်ပစ္စည်းဖြစ်တော့ ဘာဖြစ်လဲ၊ စားလို့ကောင်းရင် ပြီးတာပဲ"

"မလောပါနဲ့၊ အဝစားပြီးမှ သွားတာပေါ့"

ထို့နောက် ထန်ထျန်းက ဤမုန့်ဈေးတန်းတွင် ပျော်ပျော်ပါးပါး လျှောက်လည်ပြီး သူ၏ သိုလှောင်လက်စွပ် ထဲသို့ စားကောင်းသောက်ဖွယ် အမြောက်အမြားကို သိမ်းကျုံးထည့်တော့သည်။

ပစ္စည်းဝယ်ယူသည့် ကားကြီးတစ်စီးအလားပင်။

သို့သော် နောက်ဆုံး တွက်ကြည့်လိုက်သောအခါ ပစ္စည်းအားလုံး၏ တန်ဖိုးမှာ အောက်တန်းစား ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ၁၀ တုံးပင် မပြည့်ပေ။

သာမန်လူသားလောက၏ ငွေကြေးမှာ ရွှေ၊ ငွေ၊ ကြေး အဆင့်မှာသာ ရှိနေသေးသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

မွန်းလွဲပိုင်းရောက်မှသာ ထန်ထျန်း၏ စိတ်ဝင်စားမှုမှာ အနည်းငယ် လျော့နည်းသွားပြီး ကူလီမြို့၏ အတွင်းမြို့ သို့ ရောက်ရှိလာသည်။

ချင်းဟိုင် ပြောသည့်အတိုင်းပင်၊ ဤနေရာမှသာ စစ်မှန်သော ကျင့်ကြံသူများ၏ လောက ဖြစ်သည်။ လမ်းပေါ်တွင် သွားလာနေသူ အားလုံးနီးပါးမှာ အဆင့်အတန်း အမျိုးမျိုးရှိသော ကျင့်ကြံသူများ ဖြစ်ကြသည်။

လမ်းဘေးဝဲယာရှိ ဆိုင်များမှာလည်း ကျင့်ကြံရေးအတွက် အသုံးဝင်သည့် ရတနာပစ္စည်းများသာ ရောင်းချကြသည်။

ထန်ထျန်း ဆိုင်အချို့ကို ဝင်ကြည့်သော်လည်း ခဏချင်းမှာပင် စိတ်ကုန်သွားသည်။

အဆင့်က နိမ့်လွန်းလှသဖြင့် သူ့အတွက် သိပ်အသုံးမဝင်ပေ။ လမ်းတစ်လမ်းလုံးရှိ ပစ္စည်းအားလုံးကို ဝယ်လိုက်လျှင်ပင် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး တစ် ဘီလီယံ လောက်သာ ကုန်ပေလိမ့်မည်။

ထိုပမာဏလေးကို သုံးပစ်ရန်ပင် သူ စိတ်မပါတော့ပေ။

"မြို့လယ်ခေါင်နဲ့ နီးလေလေ ပိုပြီး စည်ကားလေလေပဲ" ဟု ချင်းဟိုင်က ဆိုသည်။

ထန်ထျန်း ခေါင်းညိတ်သည်။ တန်းယွမ် ကုန်သွယ်ရေးအသင်း၏ ဌာနချုပ်မှာလည်း မြို့လယ်တွင် ရှိသည်။

ခဏ လျှောက်လှမ်းပြီးနောက် ပတ်ဝန်းကျင် အခြေအနေမှာ တဖြည်းဖြည်း ပြောင်းလဲလာပြီး ဝိညာဉ်စွမ်းအင်၏ သိပ်သည်းမှုမှာလည်း ပို၍ ပို၍ မြင့်မားလာရာ ချင်းယွဲ့ဂိုဏ်း၏ အထက်ပိုင်းနယ်မြေနှင့်ပင် မခြားတော့ပေ။

ဤနေရာတွင် သူက ပိုမိုခမ်းနားသော အဆောက်အအုံ ကြီးများနှင့် ထူးခြားသော ဆိုင်ကြီးများကို မြင်တွေ့ရသည်။

ထန်ထျန်း ဆိုင်အချို့သို့ ဝင်ကြည့်ကာ စိတ်ဝင်စားစရာကောင်းသော ပစ္စည်းအချို့ကို ဝယ်ယူခဲ့သည်။

သို့သော် အများကြီးတော့ မဝယ်ဖြစ်ပေ။ ယခုအခါ သူက သုံးစွဲမှုအမှတ် များကို သိပ်မလိုတော့သလို၊ တစ်ကြိမ်တည်းနှင့် အလွန်အကျွံ သုံးမိပါက အာရုံစိုက်ခံရမည်ကို စိုးရိမ်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

အပြင်ရောက်နေချိန်တွင် လူမသိသူမသိ နေခြင်းက အကောင်းဆုံးပင်။

"ဧည့်သည်တော်... ခင်ဗျားက ကျွန်တော်တို့ ဆိုင်ထဲက ပစ္စည်း တစ်ဝက်လောက်ကို သိမ်းကျုံးဝယ်သွားပြီ..."

ထန်ထျန်း : "..."

ငါက သိပ်မဝယ်သေးဘူး ထင်နေတာ

ဆိုင်က ပစ္စည်းက ဒီလောက်ပဲ ရှိတာလား

လျှောက်လည်ရင်းနှင့် အချိန်များ ကုန်ဆုံးသွားခဲ့သည်။

သူတို့ တန်းယွမ် ကုန်သွယ်ရေးအသင်း ဌာနချုပ်သို့ ရောက်ရှိချိန်တွင် ညနေစောင်းနေပြီ ဖြစ်သည်။

ချင်းဟိုင်က ချီပင်းကို အကြောင်းကြားထားပြီး ဖြစ်ရာ သူသည် တံခါးဝတွင် စောစောစီးစီး လာရောက် စောင့်ဆိုင်းနေသည်။

"သခင်လေးထန်"

ထန်ထျန်း ရောက်လာသည်ကို မြင်သောအခါ ချီပင်းမှာ ဝမ်းသာအားရ ဆီးကြိုလိုက်သည်။

ထို့နောက် သူ၏ လမ်းပြမှုဖြင့် ထန်ထျန်းတို့အဖွဲ့က ကုန်သွယ်ရေးအသင်းအတွင်းရှိ အထူးဧည့်သည်တော်များအတွက် သီးသန့်အခန်းသို့ ရောက်ရှိလာကြသည်။

အပြန်အလှန် နှုတ်ဆက်ပြီးနောက် ချီပင်းက မနက်ဖြန် ကျင်းပမည့် ရှယ်ယာအစည်းအဝေး ၏ လုပ်ငန်းစဉ်များကို ရှင်းပြတော့သည်။

"ဒီတစ်ခေါက် ရှယ်ယာတွေထဲက တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းကတော့ ရှယ်ယာရှင်ဟောင်းတွေက ကိုယ့်အစီအစဉ်နဲ့ကိုယ် ပြန်လွှဲပြောင်းတာ ဖြစ်ပြီး၊ နောက်တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းကတော့ အပြောင်းအလဲ တချို့ကြောင့် အသင်းကို ရောင်းချပေးဖို့ အပ်နှံထားတာ ဖြစ်ပါတယ်။"

"လွှဲပြောင်းမယ့် အပိုင်းကတော့ ကြိုတင် ညှိနှိုင်းထားပြီးသားတွေ များပါတယ်။ ဒါကြောင့် ကျွန်တော်တို့ရဲ့ အဓိက ပစ်မှတ်ကတော့ ရောင်းချဖို့ အပ်နှံထားတဲ့ လွတ်လပ်တဲ့ ရှယ်ယာတွေပါပဲ။"

"စုစုပေါင်း တန်ဖိုးကတော့ ၄၀ ကွာထရီလီယံ ဝန်းကျင် ရှိပါတယ်။" ဟု ချီပင်းက ဆိုသည်။

ထန်ထျန်း မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။ မူလက သူသည် ၇၀ ထရီလီယံဖိုးလုံးကို အရောင်းအဝယ် လုပ်နိုင်မည်ဟု ထင်ထားခဲ့သော်လည်း ယခုတော့ တစ်ဝက်ကျော်ရုံသာ ရှိတော့သည်။

မျှော်လင့်ထားတာထက် နည်းသော်လည်း မဆိုးလှပေ။

အကယ်၍ ဤ ၄၀ ကွာထရီလီယံဖိုးလုံးကိုသာ အောင်အောင်မြင်မြင် ဝယ်နိုင်လျှင် နတ်ဘုရားအဆင့် ပါရမီ နှင့် နတ်ဘုရားအဆင့် ခန္ဓာ တို့မှာ လက်တစ်ကမ်းတွင် ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။

"၄၀ ကွာထရီလီယံဖိုးလုံးကို အကုန်ယူလို့ ရမလား"

ထန်ထျန်းက မေးသည်။

ချီပင်း ကြောင်သွားပြီး "သခင်လေးထန်... ခင်ဗျားက အကုန်လုံးကို ယူဖို့ စိတ်ကူးနေတာလား"

ထန်ထျန်း ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

ချီပင်းမှာ မှင်တက်သွားရသည်။ ထန်ထျန်း၏ လက်ဝါးကြီးအုပ်ပုံမှာ ဤမျှအထိ ဖြစ်လိမ့်မည်ဟု သူ မထင်ထားခဲ့ပေ။

ခဏစဉ်းစားပြီးနောက် သူက အားနာစွာဖြင့် ပြုံးလိုက်သည်။ "အကုန်ယူဖို့ကတော့ အခက်အခဲ တချို့ ရှိနိုင်ပါတယ်။"

"သခင်လေးလည်း သိတဲ့အတိုင်း တုယွမ်ချင်း ကလည်း ဒီအစည်းအဝေး ကို ပါမှာ။ ကျွန်တော် ခန့်မှန်းရသလောက် သူ့ရဲ့ ရန်ပုံငွေက ၁၀ ကနေ ၁၅ ကွာထရီလီယံ ကြားမှာ ရှိပါတယ်။"

"သူ့အပြင် တခြား ၁၀ ထရီလီယံဖိုးလောက် ရှယ်ယာတွေကိုလည်း တခြားလူတွေက မျက်စိကျနေကြပြီ။"

"ဒါကို တွက်ကြည့်မယ်ဆိုရင် သခင်လေးအတွက် ဝယ်ယူဖို့ နေရာလွတ်က ၁၅၀ ကနေ ၂၀၀ ထရီလီယံ ကြားမှာပဲ ရှိပါလိမ့်မယ်။"

ထန်ထျန်း မျက်ခုံးပင့်လိုက်မိသည်။

ဘာလို့ ပိုပိုပြီး နည်းသွားရတာလဲ

၂၀၀ ထရီလီယံတောင် မပြည့်ဘူးဆိုရင် သူ ဒီလောက် ဒုက္ခ ခံပြီး ခရီးဝေးကြီး လာရတာ မတန်တော့သလို ခံစားရသည်။

"ဒါက လွတ်လွပ်လပ်လပ် လေလံတင် ရောင်းတာ မဟုတ်ဘူး လား ဘာလို့ တခြားသူတွေက ကြိုပြီး သတ်မှတ်ထားလို့ ရနေတာလဲ"

ချီပင်းက ရှင်းပြသည်။ "လွတ်လပ်တယ့် ရှယ်ယာဆိုပေမဲ့ တန်းယွမ် ကုန်သွယ်ရေးအသင်းရဲ့ အတွင်းပိုင်း ဆက်ဆံရေးက အရမ်း ရှုပ်ထွေးပါတယ်။

တချို့လူတွေက စောစောစီးစီးကတည်းက စီစဉ်ထား ပြီး တချို့ အပိုင်းတွေကို ကြိုပြီး ညှိနှိုင်းထားကြတာမို့ အခုလို အခြေအနေမျိုး ဖြစ်နေတာပါ။"

ထန်ထျန်း သဘောပေါက်သွားသည်။

နောက်ကွယ်က အဆက်အသွယ် တွေ သုံးထားကြတာကိုး။

သို့သော် "အဆက်အသွယ် " ဆိုသည်မှာ အကျိုးအမြတ် လုံလောက်လျှင် အယုံကြည်ရဆုံးအရာ မဟုတ်ပေ။

အကျိုးအမြတ်သာ များမည်ဆိုလျှင် ထိုလူများမှာ သူ့ဘက်ကို ယိမ်းလာလိမ့်မည်ဟု ထန်ထျန်း ယုံကြည်သည်။

"မင်းက တန်းယွမ် ကုန်သွယ်ရေးအသင်းမှာ နေလာတာ ကြာပြီဆိုတော့ မင်းရဲ့ ကိုယ်ပိုင် လမ်းကြောင်းတွေလည်း ရှိမှာပေါ့"

ချီပင်းက ပြုံးသည်။ "ဒါပေါ့ဗျာ။

ဝါရင့် စီမံသူတွေလောက် မဟုတ်ပေမဲ့ ကျွန်တော့်မှာလည်း ကျွန်တော့် အဆက်အသွယ် ရှိပါတယ်။

သခင်လေးက... ဘာလုပ်ချင်လို့လဲ"

ထန်ထျန်း ခေါင်းညိတ်ပြသည်။ "မှန်တယ်။

ငါက အသင်းရဲ့ ရှယ်ယာတွေကို တတ်နိုင်သမျှ များများ ဝယ်ချင်တာ။

အကယ်၍ မင်း ငါ့ကို ကူညီနိုင်မယ်ဆိုရင် မင်းအတွက် ထိုက်တန်တဲ့ ဆုလာဘ် ပေး မယ်။"

ချီပင်း ခဏမျှ စဉ်းစားပြီးနောက် "အခုက နည်းနည်း နောက်ကျနေပြီ ဆိုပေမဲ့ မဖြစ်နိုင်တာတော့ မဟုတ်ပါဘူး။

ဒါပေမဲ့ တကယ်လို့ အဲဒီလို လုပ်ချင်တယ်ဆိုရင်တော့ သခင်လေးဘက်က ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးတွေကို ပိုပြီး သုံးရပါလိမ့်မယ်။"

အခြားသူတွေဆီကနေ လုယူဖို့ဆိုလျှင် ဈေးပိုပေး ရမည်မှာ ဓမ္မတာပင်။

စနစ် က ခွင့်ပြုထားသည့် ဘောင်အတွင်းမှာဆိုလျှင် သူ ဘာမှ ဂရုမစိုက်ပေ။

"ဈေးက ဘယ်လောက်အထိ ပိုပေးရမလဲ"

ချီပင်းက ဖြေသည်။ "အလွယ်တကူ ရနိုင်တဲ့ အပိုင်းတွေဆိုရင်တော့ မူလဈေးရဲ့ ၀.၅ ကနေ ၂၀ ရာခိုင်နှုန်း လောက် ပိုပေးရပါလိမ့်မယ်။

တကယ်လို့ ခိုင်ခိုင်မာမာ ဆုပ်ကိုင်ထားတဲ့ သူတွေဆီကဆိုရင်တော့ ၂၀ ကနေ ၃၀ ရာခိုင်နှုန်း လောက် ဖြစ်သွားနိုင်တယ်။

အဲဒီထက် ပိုရင်တော့ သိပ်မတန်တော့ဘူးလို့ ကျွန်တော် ထင်တယ်"

ထန်ထျန်း ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

အရောင်းအဝယ် အကြိမ်ပေါင်းများစွာ လုပ်ဖူးသည့် အတွေ့အကြုံအရ၊ ပုံမှန် အရောင်းအဝယ်တစ်ခုအတွက် စနစ်၏ သတ်မှတ်ချက်မှာ မူလတန်ဖိုးထက် ၅၀ ရာခိုင်နှုန်း အထိ ဈေးပိုပေးသည်ကို လက်ခံနိုင်ကြောင်း သူ သိထားသည်။

ထို့ကြောင့် ဤပမာဏမှာ သူ့အတွက် လုံးဝ အဆင်ပြေသည်။

ထန်ထျန်းက စားပွဲကို ခပ်ဖွဖွလေး ခေါက်ရင်း "မူလတန်ဖိုးထက် ၄၀ ရာခိုင်နှုန်း အတွင်း ဈေးပိုပေးရမယ်ဆိုရင် အကုန် လက်ခံတယ်။

ဈေးကို သိပ်နှိမ်ဖို့ မကြိုးစားနဲ့၊ ၄၀ ရာခိုင်နှုန်း မကျော်ရင် ငါ အကုန်ယူမယ်"

ချီပင်း မှင်တက်သွားတော့သည်။

သူ ထင်ထားသည်မှာ ထန်ထျန်းက မဲပေးပိုင်ခွင့်ရရန်လောက်သာ လာပြိုင်သည်ဟုသာ

သို့သော် ယခု လုပ်ရပ်ကို ကြည့်ရသည်မှာ သူ ထင်ထားသည်ထက် ပို၍ နက်နဲနေပုံရသည်...

"ကျွန်တော် အစွမ်းကုန် ကြိုးစားပေးပါ့မယ်" ဟု ချီပင်းက အလေးအနက် ပြောလိုက်သည်။