ကုန်သွယ်ရေးအသင်းခေါင်းဆောင်

"အဲ့ခွေးကောင်က လေထဲမှာတင် ပျောက်ကွယ်သွားသလိုပဲ"

"ဘယ်နေရာမှာမှ သူ့အရိပ်အယောင်ကို ရှာလို့မရဘူး။"

ချီယွမ်က အနည်းငယ် ဒေါသထွက်နေသည်။ ဤအရာက အလွန်လွယ်ကူသော ကိစ္စဟု သူထင်ထားခဲ့သော်လည်း ယခုကဲ့သို့ လွဲချော်သွားလိမ့်မည်ဟု မမျှော်လင့်ထားပေ။

ထန်ထျန်းလည်း မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်မိသည်။

ထျန်းဖုန်း ရုတ်တရက် ပျောက်ဆုံးသွားခြင်းက သိသာထင်ရှားသော ပရိယာယ်အငွေ့အသက်ကို ရရှိစေသည်။

စောစောက တုယွမ်ချင်းနှင့် တွေ့ဆုံစဉ်က ထိုက သူ ရောက်လာခြင်းအပေါ် အလွန်အံ့သြနေခဲ့သည်။

ထို့ပြင် တုယွမ်ချင်းအနေဖြင့် ကုန်သွယ်ရေးအသင်း၏ မဲပေးပိုင်ခွင့်အတွက်နှင့် သူ့အား ရည်ရွယ်ချက်ရှိရှိ ရန်စရန် မလိုအပ်ပေ။

ဒါဆိုရင်...

ထန်ထျန်း ခဏစဉ်းစားပြီး ချီယွမ်ကို ပြောလိုက်သည်။ "ညီကို... တုယွမ်ချင်းကို သေချာ စောင့်ကြည့်ပေးထားပါ။

ရှယ်ယာအရောင်းအဝယ်ပွဲ ပြီးတာနဲ့ ကျွန်တော် သူနဲ့ ကောင်းကောင်း စကားပြောချင်တယ်။"

ချီယွမ်က ခေါင်းညိတ်သည်။ "စိတ်ချပါ၊ ငါ သူ့ကို မျက်တောင်မခတ် စောင့်ကြည့်ထားမယ်။

ဘယ်သူမှ သူ့ကို ဒီကနေ ခေါ်သွားလို့ မရစေရဘူး"

ထျန်းဖုန်းကို ရှာမတွေ့သဖြင့် ချီယွမ်မှာ ဒေါသထွက်နေရာ ထိုဒေါသကို တုယွမ်ချင်းအပေါ်၌သာ ပုံချရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်ပုံရသည်။

ညှိနှိုင်းပြီးနောက် ချီယွမ်က သီးသန့်ခန်းအတွင်းမှ ထပ်ထွက်သွားသည်။

ရှယ်ယာအရောင်းအဝယ်ပွဲမှာလည်း တဖြည်းဖြည်း အဆုံးသတ်သို့ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။

နောက်ဆုံးတွင် အားလုံးပြီးဆုံးသွားသောအခါ ထန်ထျန်းက စုစုပေါင်းတန်ဖိုး ၂၉ ထရီလီယံ ကျော်ရှိသော ရှယ်ယာများကို ပိုင်ဆိုင်ခွင့်ရရှိခဲ့သည်။ သူက အရောင်းအဝယ်တိုင်းတွင် ဈေး ၅၀ ရာခိုင်နှုန်း ပိုပေးခဲ့သဖြင့် နောက်ဆုံး ကုန်ကျသွားသော ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး အရေအတွက်မှာ ၄၂ ထရီလီယံ ကျော် ဖြစ်သည်။

သုံးစွဲမှုအမှတ် ဘီလီယံ ၄၀၀ ကျော် မှာ နောက်ထပ် အချိန်အတန်ကြာ ဖြုန်းတီးရန် လုံလောက်သွားပြီ ဖြစ်သည်။

အပိတ်အစီအစဉ်အချို့ ပြုလုပ်ပြီးနောက် ရှယ်ယာအစည်းအဝေး ကို တရားဝင် ရုပ်သိမ်းလိုက်သည်။

ထန်ထျန်းက တုယွမ်ချင်းနှင့် သွားရောက်တွေ့ဆုံရန် ထရပ်လိုက်စဉ်မှာပင် ချီပင်းက သူ့ရှေ့တွင် ပေါ်လာသည်။

"သခင်လေးထန်... ကျွန်တော်တို့ရဲ့ အသင်းခေါင်းဆောင် က အခုလေးတင် အကြောင်းကြားလာပါတယ်၊ သခင်လေးကို စကားပြောဖို့ ဖိတ်ခေါ်ချင်လို့ပါတဲ့ခင်ဗျာ။" ဟု ချီပင်းက ဆိုသည်။

ထန်ထျန်း မျက်မှောင်ကြုတ်သွားသည်။ "ခေါင်းဆောင် လား"

ခေါင်းဆောင် ဆိုသည်မှာ တန်းယွမ် ကုန်သွယ်ရေးအသင်း တစ်ခုလုံးကို အုပ်ချုပ်သူ ဖြစ်ပြီး သြဇာအာဏာ အလွန်ကြီးမားသူ ဖြစ်သည်။

သူက ဘာကြောင့် သူ့ကို ရှာရသနည်း

"ဘာကိစ္စလဲဆိုတာ မပြောဘူးလား"

ချီပင်းက ပြန်ဖြေသည်။ "ဒီတစ်ခေါက် ရှယ်ယာပွဲမှာ သခင်လေးက ကျွန်တော်တို့အသင်းရဲ့ အရေးတကြီး လိုအပ်ချက်ကို ကူညီဖြေရှင်းပေးခဲ့လို့ သူကိုယ်တိုင် ကျေးဇူးတင်စကား ပြောချင်တာပါ။

အဲဒါအပြင် တခြားကိစ္စအချို့ကိုလည်း ဆွေးနွေးချင်ပုံရပါတယ်။"

ထန်ထျန်း ခဏ စဉ်းစားလိုက်သည်။

ကျေးဇူးတင်တာဘာညာကတော့ စိတ်မဝင်စားသော်လည်း အကယ်၍ နောင်တွင် အရောင်းအဝယ် လုပ်ငန်းစဉ်များနှင့် ပတ်သက်မည်ဆိုပါက သွားတွေ့ရန် လိုအပ်ပေသည်။

တန်းယွမ် ကုန်သွယ်ရေးအသင်း တစ်ခုလုံး၏ ပိုင်ဆိုင်မှုမှာ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ၁ ကွာထရီလီယံ ကျော် ရှိသည် မဟုတ်ပါလား။

ထန်ထျန်းက ချီယွမ်ကို ဆက်သွယ်လိုက်ရာ တုယွမ်ချင်းကို စောင့်ကြည့်ထားပြီးဖြစ်သဖြင့် ပြဿနာမရှိကြောင်း သိလိုက်ရသဖြင့် ခေါင်းဆောင် ၏ ဖိတ်ကြားချက်ကို လက်ခံလိုက်သည်။

ခဏအကြာတွင် ချီပင်း၏ လမ်းပြမှုဖြင့် ထန်ထျန်းက အပေါ်ဆုံးထပ်သို့ ရောက်ရှိလာသည်။ ထူးခြားဆန်းသစ်သော အခန်းတစ်ခုအတွင်းသို့ လှမ်းဝင်လိုက်သည်နှင့် အရပ် ၈ ပေခန့်ရှိပြီး အလွန်ချောမောခန့်ညားသော လူငယ်တစ်ဦးက ခပ်ပါးပါး ပြုံးလျက် ရှေ့သို့ လှမ်းလာသည်။

"ခေါင်းဆောင် "

ချီပင်းက အလျင်အမြန် ဦးညွတ်ကာ အရိုအသေပေး သည်။

လူငယ်က လက်မြှောက်ကာ "စီမံသူချီ... ပင်ပန်းသွားပြီ။

ဒီတစ်ခေါက် ရှယ်ယာပွဲ အောင်မြင်တာမှာ မင်းရဲ့ ကြိုးစားမှုလည်း ပါဝင်ပါတယ်၊ အသင်းက မင်းရဲ့ လုပ်ဆောင်ချက်ကို မေ့မှာ မဟုတ်ပါဘူး။"

ခေါင်းဆောင် ၏ အသံမှာ ဆွဲဆောင်မှုရှိပြီး လေသံမှာ နွေးထွေးလှသဖြင့် လူသားတို့အပေါ် နွေဦးလေပြင်း တိုက်ခတ်လိုက်သလို ခံစားရစေသည်။

သူ ရပ်နေပုံမှာ ရှေးရိုးစံနှုန်းများအရ အလွန်တရာ ခန့်ညားသော လူသားတစ်ဦးပင် ဖြစ်သည်။

ထန်ထျန်းပင်လျှင် ထိုသူ၏ ရုပ်ရည်ကြောင့် ခဏမျှ မှင်တက်သွားရသည်။

ထို့နောက် ခေါင်းဆောင် က ချီပင်းအား ခဏ ထွက်စေပြီး ထန်ထျန်းကို ကြည့်ကာ ပြုံးလျက် "ကျွန်တော့်နာမည်က ဝမ်ကန်း ပါ။"

ထန်ထျန်း : "..."

ဒီနာမည် ကြားလိုက်ရတော့ သူ့ရဲ့ ခန့်ညားမှုက ထက်ဝက်လောက် ချက်ချင်း လျော့သွားသလိုပဲ။

"ခေါင်းဆောင် ဝမ်။"

ထန်ထျန်းက နှုတ်ဆက်လိုက်သည်။

ဝမ်ကန်းက ရယ်လျက် "ဒီတစ်ခေါက် ရှယ်ယာပွဲမှာ သခင်လေးထန်ရဲ့ ရက်ရောမှုကြောင့် ကျွန်တော်တို့အသင်းရဲ့ အခက်အခဲတွေကို ဖြေရှင်းနိုင်ခဲ့ပါတယ်။

သခင်လေးသာ မရှိရင် အသင်းအနေနဲ့ နောက်ပိုင်း ဆက်လက် ရပ်တည်ဖို့ ခက်ခဲသွားနိုင်ပါတယ်။"

ထန်ထျန်း အံ့သြသွားသည်။ "ရှယ်ယာ ၀.၅ ရာခိုင်နှုန်း လောက်နဲ့ ဒီလောက်အထိ ဖြစ်နိုင်ပါ့မလား"

ဝမ်ကန်းက သက်ပြင်းချကာ ထန်ထျန်းအား အတွင်းခန်းသို့ ဖိတ်ခေါ်ပြီး လမ်းလျှောက်ရင်း ပြောပြသည်။ "သခင်လေး မသိပါဘူး၊ မကြာသေးမီ နှစ်တွေအတွင်းမှာ အသင်းရဲ့ လုပ်ငန်းတွေက တဖြည်းဖြည်း ကျဆင်းလာခဲ့တာပါ။

အခု ထုတ်ရောင်းတဲ့ ရှယ်ယာက ၀.၅ ရာခိုင်နှုန်း ပဲ ရှိပေမဲ့ တကယ်တော့ ရှယ်ယာရှင် အများအပြားက အခြေအနေကို စောင့်ကြည့်နေကြတာ။

အကယ်၍ ဒီတစ်ခေါက်မှာ မရောင်းရတာတွေ များခဲ့ရင် သူတို့က အသင်းရဲ့ အနာဂတ်အပေါ် ယုံကြည်မှု ပျောက်ဆုံးသွားလိမ့်မယ်။

အဲဒီအခါကျရင် အသင်းကြီး ပြိုကွဲသွားဖို့က အချိန်တစ်ခုပဲ လိုတော့တာ။"

ထန်ထျန်း သဘောပေါက်သွားသည်။

အမှန်ပင် ဝူဒင် နန်းတော်၏ နယ်မြေချဲ့ထွင်မှုအောက်တွင် ပြင်ပအင်အားစုများ၏ ရှင်သန်မှုမှာ အလွန် ခက်ခဲလှပေသည်။

သို့သော် ၎င်းမှာ သူနှင့်တော့ သိပ်မဆိုင်ပေ။

"ချီပင်း ပြောတာတော့... ကျွန်တော့်ကို ဆွေးနွေးစရာ ရှိတယ်ဆို"

ထန်ထျန်းက တိုက်ရိုက်ပင် မေးလိုက်သည်။

ဝမ်ကန်းက ခေါင်းညိတ်သည်။ "သခင်လေးရဲ့ လက်ရှိ ရှယ်ယာပိုင်ဆိုင်မှုက ကျွန်တော်တို့အသင်းရဲ့ အဓိက ရှယ်ယာရှင်ကြီး ဖြစ်သွားပါပြီ။

ဒါကြောင့် အသင်းရဲ့ အခြေအနေအချို့ကို သခင်လေး သိထားဖို့ လိုအပ်ပါတယ်။

ဒါပေမဲ့ အဲဒီမတိုင်ခင် နောက်ထပ် လူတစ်ယောက်နဲ့ သွားတွေ့ကြတာပေါ့။

သူကလည်း သခင်လေးလိုပဲ ဒီပွဲမှာ ကျွန်တော်တို့ရဲ့ အခက်အခဲ အများကြီးကို ဖြေရှင်းပေးခဲ့သူပါ"

ထန်ထျန်း စိတ်လှုပ်ရှားသွားသည်။ ကြည့်ရသည်မှာ ထို "လျှို့ဝှက်ပုဂ္ဂိုလ်" ပင် ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

မကြာမီ သူတို့နှစ်ဦးက အခန်းငယ်တစ်ခုအတွင်းသို့ ဝင်လိုက်ရာ ဝတ်စုံနက်ဝတ် ပုံရိပ်တစ်ခုက ငြိမ်သက်စွာ ထိုင်စောင့်နေသည်ကို တွေ့ရသည်။

ထိုသူ၏ မျက်နှာကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ထန်ထျန်း ဆွံ့အသွားသည်။

"ထျန်းယန်ရှန်းလား"

ထျန်းယန်ရှန်း ဤနေရာမှာ ရှိနေလိမ့်မည်ဟု သူ လုံးဝ မထင်ထားခဲ့ပေ။

ထို့ပြင် အမြဲတမ်း ပုန်းကွယ်နေသော လျှို့ဝှက်ပုဂ္ဂိုလ်မှာလည်း သူပင် ဖြစ်နေခဲ့သည်။

သို့သော် ထျန်းယန်ရှန်းကမူ ကြိုတင်သိထားပြီးပုံရပြီး မျက်နှာသေဖြင့် လှည့်ကြည့်လာကာ "ထန်ထျန်း... တိုက်ဆိုင်လိုက်တာ။"

ထန်ထျန်း မျက်မှောင်ကြုတ်မိသည်။ ခဏအတွင်းမှာပင် သူသည် အရာများစွာကို စဉ်းစားမိသွားသည်။

ထျန်းယန်ရှန်း ဤနေရာသို့ ရောက်လာခြင်းမှာ တိုက်ဆိုင်မှု မဟုတ်ပေ။

ဤလူက တန်းယွမ် ကုန်သွယ်ရေးအသင်း၏ မဲပေးပိုင်ခွင့်အတွက် လာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

သူ၏ ပစ်မှတ်မှာလည်း ဤ ၀.၅ ရာခိုင်နှုန်း ရှယ်ယာများပင် ဖြစ်သည်။

တုယွမ်ချင်းက သိချင်မှ သိပေလိမ့်မည်။

ထန်ထျန်းကတော့ လုံးဝ မသိခဲ့ပေ။

သို့သော် မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ သူတို့နှစ်ဦး ပေါ်လာခြင်းက ထျန်းယန်ရှန်း၏ ရည်မှန်းချက်ကို အကြီးအကျယ် ထိခိုက်စေခဲ့သည်။

ထျန်းဖုန်း၏ လုပ်ရပ်များကို ပြန်စဉ်းစားကြည့်လျှင် နောက်ကွယ်မှ လက်မည်းကြီးတစ်ဖက်က အရာအားလုံးကို ထိန်းချုပ်နေကြောင်း သူ မြင်လိုက်ရသည်။

ထိုလူက သူ့ကိုကော၊ တုယွမ်ချင်းကိုကော၊ ထျန်းယန်ရှန်းကိုပါ အသုံးချခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ဤကိစ္စမှ မည်သူက အကျိုးအမြတ် ရရှိမည်နည်း

ထန်ထျန်း၏ စိတ်ထဲတွင် ပုံရိပ်နှစ်ခု ပေါ်လာသည်။

မိုရှောင်းရှောင်း နှင့် လုချန်းကျီ

အကြောင်းမှာ ချင်းယွဲ့ဂိုဏ်း၏ ထိပ်သီးလူငယ်များအတွက် ရှယ်ယာပွဲ၏ အရေးကြီးဆုံးအချက်မှာ မဲပေးပိုင်ခွင့် ဖြစ်ပြီး မဲပေးပိုင်ခွင့်ကိစ္စတွင် ထျန်းယန်ရှန်းနှင့် တိုက်ရိုက် ပဋိပက္ခရှိသူမှာ ထိုနှစ်ဦးသာ ဖြစ်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

"မင်းတို့ အချင်းချင်း သိနေ ကြတာပဲ။"

"ဒါပေါ့လေ... မင်းတို့နှစ်ယောက်လုံးက ချင်းယွဲ့ဂိုဏ်းရဲ့ နာမည်ကျော် ပုဂ္ဂိုလ်တွေပဲဥစ္စာ။

ထိုင်ကြပါဦး။"

ဝမ်ကန်းက ပြုံးလျက် ဖိတ်ခေါ်သည်။

ထို့နောက် ဝမ်ကန်းက နှစ်ဦးလုံးကို ကျေးဇူးတင်စကား ထပ်မံ ပြောကြားပြီးနောက် ကုန်သွယ်ရေးအသင်း၏ အခြေခံ အချက်အလက်အချို့ကို ရှင်းပြတော့သည်။

သို့သော် အောက်တွင် ထိုင်နေသော နှစ်ဦးလုံးမှာ နားထောင်လိုစိတ် မရှိကြသည်မှာ သိသာလှသည်။

ထန်ထျန်းက အဖြစ်မှန်မှာ သူထင်သလို ဟုတ်မဟုတ် စဉ်းစားနေပြီး ထျန်းယန်ရှန်းကမူ မျက်နှာသေဖြင့် ဘာတွေ စဉ်းစားနေသည် မသိပေ။

"ဒါကြောင့်မို့လို့... မင်းတို့နှစ်ယောက်လုံး အသင်းမှာ ရေရှည်ရှိနေစေချင်ပါတယ်။

နောက်ပိုင်းမှာ ရှယ်ယာ လွှဲပြောင်းမယ့် ကိစ္စတွေ ရှိလာရင်လည်း မင်းတို့နှစ်ယောက်ဘက်က ကူညီပေးနိုင်ဖို့ မျှော်လင့်ပါတယ်။" ဟု ဝမ်ကန်းက ဆိုသည်။

ဤစကားကို ကြားမှ ထန်ထျန်း အနည်းငယ် စိတ်ဝင်စားသွားပြီး မေးလိုက်သည်။ "ရှယ်ယာ ပြန်လွှဲချင်တဲ့လူတွေ ထပ်ရှိသေးလို့လား"

ဝမ်ကန်းက ခေါင်းညိတ်ပြသည်။ "အသင်းက တစ်နေ့ထက်တစ်နေ့ အခြေအနေ ဆိုးလာတော့ လူတွေရဲ့ စိတ်က မငြိမ်မသက် ဖြစ်လာတာ မလွဲသာတဲ့ ကိစ္စပါပဲ။"

ထန်ထျန်း ခဏစဉ်းစားပြီးနောက် "ကောင်းပြီလေ... တကယ်လို့ လိုအပ်တဲ့လူ ရှိလာရင် ကျွန်တော့်ကို တိုက်ရိုက် ပြောလိုက်ပါ။"

သုံးစွဲမှုအမှတ် ဆိုသည်မှာ များများရလေ ပိုကောင်းလေ မဟုတ်ပါလား။

အကယ်၍ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ၁ ထရီလီယံ အထိ သုံးနိုင်လျှင် ဧကရာဇ်အဆင့် ပါရမီ သို့မဟုတ် ဧကရာဇ်အဆင့် ခန္ဓာ ကို လဲလှယ်နိုင်မည် ဖြစ်သည်။

ထန်ထျန်း၏ စကားကို ကြားသောအခါ ဝမ်ကန်း၏ မျက်လုံးများ ဝင်းလက်သွားသည်။

"ဒါဆိုရင်တော့ သိပ်ကောင်းတာပဲ။ ကျွန်တော် နောက်ပိုင်း သေချာ စုံစမ်းကြည့်ပြီး သင့်တော်တာရှိရင် အကြောင်းကြားပါ့မယ်။"

သူ၏ ပျော်ရွှင်နေသော ပုံစံကို ကြည့်ရသည်မှာ အသင်းမှာ အမှန်ပင် အကျပ်အတည်းနှင့် ရင်ဆိုင်နေရပုံရသည်။

ဘေးနားရှိ ထျန်းယန်ရှန်းမှာမူ ထန်ထျန်းက တန်းပြီး သဘောတူလိုက်သည်ကို မြင်သောအခါ မျက်မှောင်ကြုတ်သွားပြီး အံ့သြသော အကြည့်ဖြင့် ကြည့်လာသည်။

သို့သော် သူ ဘာမှတော့ ထပ်မပြောတော့ပေ။

ထို့နောက် ထန်ထျန်းနှင့် ဝမ်ကန်းတို့က အခြားသော ကိစ္စရပ်များကို စတင် ဆွေးနွေးကြတော့သည်။