သွေး မှော်ပစ္စည်း ? ကျင်းယွမ်ဘိုးဘေးရဲ့ ကောင်းချီးမင်္ဂလာ!
Vol. 1 Ch. 10
တဇူတောင်ထိပ် နောက်ဘက်တောင် ရေကန် နားမှာ။
“ချစ် ချစ်—“
သရဲချီ နဲ့ သွေးရောင်ချီ တွေ ဆက်တိုက် တိုက်ခိုက်နေကြသည်။
ထိပ်တန်း မှော်ပစ္စည်း နှစ်ခုဖြစ်တဲ့ သွေး ကျောက်တုံး နဲ့ ဝိညာဉ်ဖမ်းတောင်ဝှေး တို့ဟာ အောင်မြင်စွာ ပေါင်းစပ်နိုင်ခဲ့သည်။
ထိုအခိုက်အတန့်မှာ...
ဝိညာဉ်ဝါးမျိုေတာင်ေဝှးကဆင့်ကဲေပြာင်းလဲကာ မွေးဖွားလာခဲ့သည်။
“ရှူးးးးး”
တစ်ချိန်တည်းမှာပဲ၊ ဂျိချန်းဖန် ရဲ့ မျက်လုံးတွေက တင်းတင်းကျပ်ကျပ် ပိတ်ထားကာသူ့ရဲ့ သိမြင်မှုပင်လယ် က နက်နဲချီ တွေနဲ့ ပြည့်နေပြီး၊ နားလည်သဘောပေါက်မှုတစ်ခုက သူ့ရဲ့ သိမြင်မှုပင်လယ်ထဲမှာ ပေါ်ထွက်လာသည်။
【ရေခဲနှလုံးသား ဆုဒြာ မကောင်းဆိုးဝါးချီ နှင့် မိစ္ဆာအောင်ရာ တို့၏ခန္ဓာကိုယ်အပေါ် သက်ရောက်ခြင်းကို ခုခံနိုင်ပြီး၊ စိတ်ကိုဗလာအခြေအနေနှင့် အရာအားလုံးကို စွန့်လွှတ်ခြင်း (ကိလေသာကင်းအခြေအနေ အခြေအနေတစ်ခုထဲသို့ ဝင်ရောက်စေနိုင်သည်!!】
ဂျိချန်းဖန် သူ့ရဲ့ ဦးနှောက်ထဲက အချက်အလက်တွေကို စိစစ်လိုက်သည်။
သူ့စိတ်ထဲမှာ အံ့အားသင့်မှု အနည်းငယ် ပေါ်လာခဲ့၏။
*’ရေခဲနှလုံး သားဆုဒြာ)? ဒါက စိတ်ကို လိုအင်ဆန္ဒမဲ့ အခြေအနေထဲ ဝင်ရောက်စေနိုင်တယ်လား?’*
‘ဒါက တရားထိုင်ချိန်မှာ သဘာဝအတိုင်းဖြစ်တာမဟုတ်ဘူးလား?’
ဂျိချန်းဖန် မကျေမနပ်စွာနဲ့ ပြောဆိုလိုက်၏။
ဒါပေမယ့် ရိုးရိုးသားသားပြောရရင်...
ဒီကျင့်ကြံမှုနည်းလမ်း က အတော်လေး အသုံးဝင်တယ်။
ကျူရှင်းကမ္ဘာ မှာ အားကောင်းတဲ့ မှော်ပစ္စည်း အများအပြားသည် အလွန်ပြင်းထန်တဲ့ မကောင်းဆိုးဝါးချီ ကို ပိုင်ဆိုင်ကြသည်၊ ထိုထဲမှ သူတို့ထဲက အထင်ရှားဆုံးက ကျင်းယွမ်ကလန် ကာကွယ်သူရတနာ — ကျူရှင်းဓား ။
ထိုဓားကို တိုင်ကျင်း နယ်ပယ်ရှိသူများသာ အသုံးပြုနိုင်သည်ဟု အဆိုရှိသည်။
ဒါပေမယ့် ဒဏ္ဍာရီထဲက တိုင်ကျင်း (Taiqing) နယ်ပယ်ရှိသူတွေတောင်မှ၊ သူတို့ဟာ အများဆုံး နှစ်ကြိမ် သို့မဟုတ် သုံးကြိမ်ပဲ အသုံးပြုနိုင်သည်။
အလွန်အကျွံသုံးမိရင်...
သူတို့လည်းကျူရှင်းဓား အတွင်းက မကောင်းဆိုးဝါးချီ ရဲ့ သက်ရောက်မှုကို ခံရမှာပါ။ချီဖောက်ပြန်စေနိုင်သည်။
*မင်းမှာ ကောင်းကင်ကျမ်းစာ ငါးတွဲ ကို တတ်မြောက်ထားမှသာ...မူရင်း novel ထဲက ကျန်းရှောင်ဖန် လိုမျိုးပေါ့...
မဟုတ်ရင်...
မင်းရဲ့ကံကြမ္မာက မကောင်းဆိုးဝါးဖြစ်စိတ် လွှမ်းမိုးသွားတဲ့ တာအိုရွှမ်းလိုမျိုးဖြစ်လိမ့်မယ်။”
“ဒါဆိုရင်၊ ဒီ ရေခဲနှလုံးသားဆုဒြာ နဲ့ဆိုရင်၊ ကျူရှင်းဓား ကိုငါ လွတ်လွတ်လပ်လပ် အသုံးပြုနိုင်တော့မှာလား?!”
ဂျိချန်းဖန် တစ်ကိုယ်တည်း တွေးနေမိသည်။
ထိုသို့ဆိုလျှင်တော့
ဂျိချနဖန် ကျင်းယွမ်တပ်ဖွဲ့ ခေါင်းဆောင်အဖြစ် ဝင်ကစားလိုက်အုံးေပမည်။
တုန်းထန်းတောင်ထိပ်တွင် ရှောင်ယီရှိုက်ရှိပြီးသားလို့ ပြောတာလား?
စိတ်မပူပါနဲ့။
*ဆိုရိုးစကားရှိပါတယ်— အင်အားကြီးလာရင် တာဝန်ကလည်းကြီးလာတယ်!*
*မင်းရဲ့ အင်အားနဲ့ ဂုဏ်သတင်းဟာ အဆင့်ကို ရောက်ရှိသွားတဲ့အခါ...
ဒါဆိုမင်းက ဘာမှမလုပ်ဘဲ နေလိုက်ရင်ေတာင် သဘာဝအတိုင်း တစ်ယောက်ယောက်က မင်းကို ကလန်ခေါင်းဆောင်တစ်ယောက် ဖြစ်ဖို့ အဆိုပြုလာမှာပါ။*
ဒါကို ဘာလို့ခေါ်သင့်သလဲ။
လိုက်လျောညီထွေနေခြင်းမဟာတာအိုက က ငါ့ဘက်မှာပါ!
“ဟားဟားဟားဟား”
တကယ်တော့နည်းနည်းလေးတွေးကြည့်ရင် ရှင်းသွားပါသည်။
ရှောင်ယီရှိုက်က ရှန်ကျင်း နယ်ပယ် အတားအဆီး ဖြတ်ကျော် ပြီးတဲ့အချိန်မှာ၊ ဂျိချန်းဖန် က တိုင်ကျင်း နယ်ပယ် ရောက်နေပြီ ဖြစ်ကောင်းဖြစ်နိုင်ပါသည်။
ရှောင်ယီရှိုက် က မနှုတ်ထွက်ရင်လည်း...
တိုင်ကျင်းနယ်ပယ် တဇူတောင်ထိပ် အစွမ်းထက်တပည့် တစ်ယောက်ကို သူ ဘယ်လို ဖိနှိပ်နိုင်မှာလဲ?
တရားမျှတမှု နဲ့လား?
ရယ်စရာပါ! ကျင့်ကြံခြင်းလောက မှာ အင်အားက အရေးအကြီးဆုံးပါ!
မင်းကိုယ်တိုင်ရဲ့ အင်အားက မလုံလောက်ရင်...
ဒါဆိုအလိုက်တသိနဲ့ မင်းရဲ့ နေရာကို စွန့်လွှတ်လိုက်ပါ!
ဂျိချန်းဖန် ဖြည်းဖြည်းချင်း ခေါင်းခါလိုက်ပြီး၊ ဒီအရာတွေကို ဆက်မတွေးတော့ပါချေ။
“ဟူးးးးးး”
သူက လက်ဝါးကိုခါချလိုက်ပြီး မြေကြီးကနေ ဝိညာဉ်ဝါးမျိုတောင်ဝှေး ကို ဆွဲယူလိုက်တယ်။
သူက လက်နက်ကို သူ့မျက်လုံးရှေ့မှာ ကိုင်ထားရင်း ဂရုတစိုက် လေ့လာကြည့်တယ်။
အမ်...
ဘယ်လိုပြောရမလဲ?
သာမန်၊အရမ်းသာမန်ပါ။
မသိသူတစ်ယောက်က ဒါကမီးကျွမ်းနေသော တုတ် တစ်ချောင်းလို့ ထင်ကောင်းထင်သွားနိုင်မည်။
ဂျိချန်းဖန် ဖြည်းညင်းစွာ ခေါင်းခါလိုက်သည်။
ပြီးတော့ ဝိညာဉ်ဝါးမျိုတောင်ဝှေး ကို ကျန်းရှောင်ဖန် ရဲ့ ခါးမှာ ထိုးထည့်လိုက်တယ်၊ သူ့ရဲ့ အခွင့်အလမ်း ကို လုယူဖို့ ရည်ရွယ်ချက် လုံးဝမရှိပါ။
ဝိညာဉ်ဝါးမျိုေတာင်ေဝှးအဆင့်ေလာက်က...
သူဂရုမစိုက်ပါချေ
ဒါ့အပြင်၊ ဒီပစ္စည်းက ကျန်းရှောင်ဖန် ရဲ့ သွေးမှော်ပစ္စည်း ဖြစ်နေပြီ၊ အခြားသူတွေက လိုချင်ပေမယ့် အသုံးပြုလို့မရဘူး။
ဂျိချန်းဖန် က ကျန်းရှောင်ဖန် ကို တစ်ဖက်လက်နဲ့ ကောက်ယူပြီး၊ ကျန့်လင်းယာ ကို အခြားတစ်ဖက်လက်နဲ့ ကိုင်ထားကာ၊ မျက်လုံးသုံးလုံး မျောက် ရှောင်ဟွေ့ ကို ပခုံးပေါ်မှာ သယ်ဆောင်ရင်း၊ ဖြည်းဖြည်းချင်း တောင်ပေါ်ကဆင်းသွားသည်...
…
ရှိုကျင်းခန်းမ ကို ပြန်ရောက်တဲ့အခါ...
ဒူးဘိုင်ရှု က နေ့လယ်စာ ပြင်ဆင်ပြီးသားပါ။
သူက ဂျိချန်းဖန် တစ်ဖက်လက်မှာ ကျန့်လင်းယာ ကို ပွေ့ထားပြီး၊ အခြားတစ်ဖက်လက်မှာ ကျန်းရှောင်ဖန် ကို သယ်ဆောင်လာတာကို မြင်ရတော့၊ တစ်ခုခု ဖြစ်သွားမလားလို့ ထင်ခဲ့သည်။
“သတ္တမမြောက် ညီလေး !”
“ညီမလေး နဲ့ အဋ္ဌမမြောက် ညီငယ် တို့က ဘာဖြစ်သွားတာလဲ?!”
ဒူးဗီရှု ကြောက်ရွံ့တုန်လှုပ်နေတဲ့ပုံစံနဲ့ ကြည့်နေသည်။
သူ အော်ဟစ်နေစဉ်မှာ...
တဇူတောင်ထိပ် က လူတိုင်း ပြေးထွက်လာကြသည်။
စူးရူ က သတိလစ်နေတဲ့ ကျန့်လင်းယာ ကို မြင်ရတော့၊ ချက်ချင်းပဲ ကြောက်လန့်သွားသည်။
သူမက အမြန်ပြေးလာပြီး၊ သူမရဲ့ မျက်နှာလေးက ကြောက်လန့်မှုနဲ့ ပြည့်နေသည်- “တပည့် ဂျိချန်းဖန်၊ လင်းယာနဲ့ ရှောင်ဖန် ဘာဖြစ်သွားတာလဲ?”
ကျန့်ပူယီ ရဲ့ မျက်နှာက ကြမ်းတမ်းနေပြီး၊ သူက ပြောလိုက်တယ်- “ခုနစ်လေး ၊ ဘာဖြစ်သွားတာလဲ?”
“ဆရာကြီး၊ ဆရာမကြီး၊ မစိုးရိမ်ပါနဲ့၊ ညီမလေး နဲ့ ရှောင်ဖန် တို့က ခဏသာ သတိလစ်နေတာ။” ဂျိချန်းဖန် သက်သာရာရစေပြီးမှ ရှင်းပြသည်
“အရင် ညီမလေး ၊ ရှောင်ဖန် နဲ့ ကျွန်တော် တောင်ပေါ်နောက်ဘက်ကို သွားပြီး လေ့ကျင့်ခန်းသွား လုပ်တယ်...”
သူက အရာအားလုံးကို ဂရုတစိုက် ရှင်းပြသည်။
တကယ်တော့၊ သူက သွေးကျောက်လုံး ကိစ္စကို ဝှက်ထားသည်။
ဒီပစ္စည်းက ကျန်းရင်ဘုရားကျောင်း က ဂုရုကြီး ပုကျီ နဲ့ ဆိုင်နေတယ်၊ ပြီးတော့ ချောင်းမြောင်ကျေးရွာ က အိမ်ထောင်စု တစ်ရာကျော်ရဲ့ အသက်တွေနဲ့လည်း ဆိုင်နေတယ်၊ အချိန်တိုအတွင်း ရှင်းလင်းပြောပြဖို့ မလွယ်ဘူး...
အခုချိန်လျှို့ ဝှက်ထားတာ ပိုကောင်းသည်။
ပြီးတော့ အခွင့်အလမ်း ရှိရင် ရှင်းပြမည်။
“ဒါဆိုရင် မင်းပြောတာက ဒီတုတ်က အဋ္ဌမမြောက်တပည့် ရဲ့ သွေး မှော်ပစ္စည်း ဖြစ်သွားတယ်ဆိုတာလား?!”
ကျန်ပူယီ က ကျန်းရှောင်ဖန် ရဲ့ ခါးကနေ ဝိညာဉ်ဝါးမျိုတော်ဝှေး ကို ဆွဲထုတ်ပြီး၊ ဂရုတစိုက် စစ်ဆေးကြည့်တယ်။
“ဟုတ်ကဲ့။” ဂျိချန်းဖန် အနည်းငယ် ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်တယ်။
ကျန့်ပူယီ ရဲ့ မျက်နှာပေါ်က အထင်သေးမှုကို မြင်ရတော့၊ သူက ရှင်းပြလိုက်တယ်-
“ဆရာကြီး၊ ကျေးဇူးပြု၍ ဒီတုတ်ကို အထင်မေသးပါနဲ့၊ သူ့မှာ အရေးပါတဲ့ နောက်ခံ ရှိပါတယ်။”
“အိုး? ဘယ်လို မူလအစမျိုးရှိနိုင်မှာလဲ? ကျေးဇူးပြု၍ အသေးစိတ် ရှင်းပြပါ။” ဒါကို ကြားရတော့၊ ကျန့်ပူယီ ၏ မျက်နှာမှာ အံ့အားသင့်မှု အနည်းငယ် ပေါ်လာသည်။
ဒီ လောင်ကျွမ်းနေတဲ့ တုတ် မှာ ကြီးကျယ်တဲ့ နောက်ခံ တစ်ခုခု ရှိတယ်ဆိုတာ သူ တကယ်ပဲ မမြင်နိုင်ပါပေ။
ပတ်ဝန်းကျင်က စီနီယာတွေနဲ့ ညီငယ်တွေလည်း စုဝေးလာကြသည်။
ဂျိချန်းဖန် နည်းနည်းလေး ပြုံးလိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်-
“ရှေးဟောင်းစာပေတွေ ဖြစ်တဲ့ ‘ဆန်းကြယ်ရတနာ ဆယ်ပုဒ်’ မှာ မှတ်တမ်းတင်ထားတာက ကောင်းကင်ဘုံမှာ ထူးဆန်းတဲ့ သံမဏိ တစ်မျိုးရှိတယ်၊ ဒါက ကိုးကောင်းကင်ငရဲဘုံထဲကို ကျသွားတယ်။ ငရဲဘုံ ရဲ့ ငရဲမီးက မကောင်းဆိုးဝါးတွေ နဲ့ တစ္ဆေတွေကို သန့်စင်တယ်၊ နှစ်တစ်ထောင်ကြာတော့ နီရဲလာတယ်နောက် နှစ်တစ်ထောင်ကြာပြီး နောက်ပုံဖွဲ့စည်းလာတယ်၊ နောက်နှစ်တစ်ထောင်ကြာပြီး မကောင်းဆိုးဝါး တစ္ဆေတွေရဲ့ ချီကို စုစည်းတယ်၊ နောက်နှစ်တစ်ထောင်ကြာတော့ ဝိညာဉ်ဖမ်းနိုင်တဲ့စွမ်းအား ကို ရရှိသွားတယ်။”
“ရှောင်ဖန် ရဲ့ သွေး မှော်ပစ္စည်း က ဒဏ္ဍာရီထဲက ဝိညာဉ်ဖမ်းတောင်ဝှေး(ဝိဉာဏ်ဝါးမြိုတောင်ဝှေးဟုမပြောချင်သဖြင့်) ဖြစ်ပါတယ်၊ ဒါက နှစ်လေးထောင်ကြာ ဖွဲ့စည်းလာတာပါ!”
“ဒါ့အပြင်၊ ကျွန်တော့်မှာ သံသယအချို့ရှိပါတယ်။”
“ဒီဝိညာဉ်ဖမ်း တောင်ဝှေး ကို ကျနော်တို့တို့ တတဇူတောင်ထိပ် က ဘိုးဘေးတော်တစ်ေယာက်က ဒီမှာ ပြောင်းရွှေ့ထားရစ်ခဲ့တာ ဖြစ်နိုင်မလား?!”
ဂျိချန်းဖန် ရဲ့ ကောက်ချက်ချမှု က အထောက်အထားအပေါ် အခြေခံထားတယ်။
မမေ့ပါနဲ့...
ကျင်းယွမ်ကလန် ၏ကျူရှင်းဓား ဖွဲ့စည်းပုံ မှာ ကောင်းကင်လျှို့ဝှက်ချက် တံဆိပ် တစ်ခုစီကို တောင်ထိပ်ခုနှစ်ခုအောက်မှာ မြှုပ်နှံထားတယ်။ ကောင်းကင်လျှို့ဝှက်ချက် တံဆိပ် က တောင်ထိပ်ခုနှစ်ခုရဲ့ မကောင်းဆိုးဝါးချီ နဲ့ စိတ်ဝိဉာဏ်ချီ အားလုံးကို စုစည်းပေးတဲ့ ဆီလ်းခတ်နည်းလမ်းတစ်ခုပါ။
ဒါကို ကြားရတော့၊ ကျန့်ပူယီ ရဲ့ မျက်လုံးတွေက အနည်းငယ် မှိတ်တုတ်မှိတ်တုတ် ဖြစ်လာသည်။
သူက သူ့လက်ထဲက ဝိညာဉ်ဖမ်း တောင်ဝှေး ကို ကြည့်ရင်း၊ နောက်ဆုံးတော့ ခေါင်းဆောင်ကြီး နဲ့ ဆွေးနွေးဖို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်တယ်။
သွေးခမှော်ပစ္စည်း ဖြစ်ဖြစ်၊ ကျင်းယွမ် ဘိုးဘေးတော် ကိစ္စဖြစ်ဖြစ်၊ ဒါတွေက သူ ဆုံးဖြတ်လို့မရတဲ့အရာတွေပါ...
ဒီကိစ္စကို ခေါင်းဆောင်ကြီး ဆီ လွှဲအပ်သင့်ချေသည်။
ဒီအတွေးနဲ့အတူ၊ ကျန့်ပူယီ က စူးရူ ကို ကြည့်ရင်း၊ ပြောလိုက်တယ်- “ညီမငယ်၊ မင်းတို့အားလုံး အရင် စားကြ၊ ငါ သွားဦးမယ် တုန်းထန်းတောင်ထိပ်ကို..”
“ဟုတ်ပါပြီ။” စူးရူ နူးညံ့စွာ ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။
ကျန်လင်းယာ သတိလစ်နေတာပဲ ဆိုတာ သေချာပြီးတဲ့နောက်...
သူမရဲ့စိတ်ထဲက ကြောက်လန့်မှုက တဖြည်းဖြည်း ပျောက်ကွယ်သွားသည်။
“ဟှူး—“
ကျန်ပူယီ က သူ့ရဲ့ နတ်ဓား ချီရန် ကို ခေါ်ယူပြီး၊ တိုက်ရိုက် တုန်းထန်းတောင်ထိပ်ကို ပျံသန်းသွားသည်။
ဒါကို မြင်တွေ့ရတော့၊ ဂျိချန်းဖန် လည်း စိတ်သက်သာရာရသွားသည်။
တာအိုရွှမ်း က ကောင်းကင်လျှို့ဝှက်ချက် တံဆိပ် အကြောင်း သိမှာပါ။
ကျန်ပူယီ က ‘ဘိုးဘေးတော် ‘ ဆိုတဲ့ စကားလုံးကို ပြောလိုက်တာနဲ့၊ အခြားတစ်ဖက်သားက ကျိန်းသေပေါက် နားလည်သွားမှာပါ...
ဒါကြောင့်...
ဒီကိစ္စက အလွန်မြန်မြန်ဖြေရှင်းသွားမှာပါ။
မျှော်လင့်ထားတဲ့အတိုင်းပါပဲ...
ကျန့်ပူယီက တောင်ထိပ်သို့ရောက်ရှိချိန် ကနေ ကိုယ်ဝက်လောက် အတွင်း ပြန်ရောက်လာသည်။
ပြန်ရောက်လာတဲ့အခါ...
သူ့လက်ထဲမှာဝိညာဉ်ဖမ်း တောင်ဝှေး ကို ဆက်ကိုင်ထားဆဲပါ။
“ပူယီ၊ ခေါင်းဆောင်ကြီး က ဘာပြောလဲ?”
စူးရူ က စိုးရိမ်စွာနဲ့ မေးလိုက်တယ်။
ကျန့်ပူယီ က အေးဆေးတည်ငြိမ်စွာနဲ့ ပြောလိုက်တယ်- “အတည်ပြုပြီးပြီ။ ဝိညာဉ်ဖမ်း တောင်ဝှေး က တကယ်ပဲ ငါတို့ ကျင်းယွမ် ဘိုးဘေးတော် ချန်ထားခဲ့တာပါ။ အဋ္ဌမမြောက်တပည့်က ‘အခွင့်ထူးအခွင့်အရေး နဲ့ ဒါကို ‘ထိန်းချုပ်နိုင် ‘ ခဲ့တယ်ဆိုတော့...”
“ဒါဆို ဒါက သူ့ရဲ့ ကောင်းချီးမင်္ဂလာ လို့ ယူဆနိုင်တယ်။”
ဘာလဲ သွေးမှော်ပစ္စည်း ?
ငါ မသိဘူး!
ဒါက ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ငါတို့ ကျင်းယွမ် ဘိုးဘေးတော် ပေးတဲ့ ကောင်းချီးမင်္ဂလာ ပါပဲ!